Մեդիատեքստ. ժամանակների երկխոսությունը

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է 1800-1920 թվականների ընթացքում հայ մանկավարժության մեջ բուսաբանության առարկայի բովանդակության ձևավորման և դրա դասավանդման մեթոդիկայի հիմնախնդիրների պատմական ու մանկավարժական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես է տվյալ ժամանակաշրջանում հայ կրթական միջավայրում ձևավորվել բնագիտական գիտելիքների, մասնավորապես բուսաբանական գիտելիքների ուսուցման անհրաժեշտությունը, ինչ բովանդակություն է ներառվել ուսումնական ծրագրերում և ինչ մեթոդներով է իրականացվել դրա փոխանցումը սովորողներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ մանկավարժական մտքի զարգացմանը՝ սկսած XIX դարի սկզբի կրթական գործընթացներից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները, երբ բնագիտական կրթությունը աստիճանաբար ձեռք էր բերում ավելի համակարգված բնույթ։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հայ մանկավարժների և կրթական գործիչների հայացքները բնության ուսումնասիրման, բուսաբանության ուսուցման նպատակների և երեխաների գիտական աշխարհայացքի ձևավորման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուսաբանական նյութի ընտրության և դասակարգման սկզբունքներին, ուսուցման հաջորդականությանը, տեսական գիտելիքների և գործնական գործունեության հարաբերակցությանը։ Կարևորվում են դիտարկումը, փորձը, բնության անմիջական ուսումնասիրությունը, հերբարիումների օգտագործումը, բույսերի ճանաչումը և այլ տեսակի գործնական աշխատանքները, որոնք կարող էին նպաստել սովորողների հետաքրքրության և ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցման մեթոդների կապը տվյալ ժամանակաշրջանի մանկավարժական առաջադեմ գաղափարների հետ՝ հաշվի առնելով աշակերտակենտրոնության, տեսանելիության, մատչելիության և գիտականության սկզբունքների զարգացումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայալեզու դասագրքերի, ուսումնական ձեռնարկների և մեթոդական գրականության ձևավորմանը, դրանց բովանդակությանը և բուսաբանության դասավանդման գործընթացում ունեցած դերին։ Միաժամանակ դիտարկվում է այն խնդիրը, թե ինչպես են ազգային կրթական պահանջները, բնաշխարհի առանձնահատկությունները և հայերեն մասնագիտական բառապաշարի ձևավորումը ազդել բուսաբանական կրթության զարգացման վրա։ Ժամանակաշրջանի կրթական գործընթացի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես ձեռքբերումները, այնպես էլ առկա դժվարությունները՝ ուսումնական նյութի մատչելիության, ուսուցիչների պատրաստվածության, դասագրքային ապահովվածության և գործնական ուսուցման կազմակերպման ոլորտներում։ Արդյունքում աշխատանքը ներկայացնում է բուսաբանության դասավանդման մեթոդիկայի պատմական զարգացման ամբողջական պատկերը և ցույց է տալիս դրա տեղը հայ մանկավարժական մտքի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել հայ մանկավարժության պատմությամբ, բնագիտական կրթության զարգացմամբ, կենսաբանության դասավանդման մեթոդիկայով և XIX-XX դարերի հայկական կրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսուցիչների և ուսանողների համար։

Psychology

Психология эмоций աշխատությունը հոգեբանության հիմնարար ուղղություններից մեկին նվիրված ուսումնական և գիտական ձեռնարկ է, որը ուսումնասիրում է մարդու հույզերի ծագումը, կառուցվածքը և գործառույթները՝ բացատրելով, թե ինչպես են էմոցիաները ձևավորվում նյարդահոգեբանական գործընթացների, ճանաչողական գնահատումների և սոցիալական միջավայրի ազդեցության ներքո, գիրքը ներկայացնում է հիմնական հուզական վիճակները՝ ուրախություն, վախ, զայրույթ, տխրություն և զզվանք, ինչպես նաև դրանց դերը վարքի կարգավորման, որոշումների կայացման և միջանձնային հարաբերությունների ձևավորման մեջ, միաժամանակ անդրադառնում է հուզական ինտելեկտի գաղափարին, սթրեսի և հուզական կարգավորման մեխանիզմներին, ինչպես նաև էմոցիաների խանգարումների հոգեբանական և կենսաբանական հիմքերին, ներառելով տարբեր տեսություններ՝ էվոլյուցիոն, կոգնիտիվ և ֆիզիոլոգիական մոտեցումներ, և բազմաթիվ փորձարարական տվյալներ, որոնք օգնում են հասկանալ հույզերի դերը մարդու հոգեկան կյանքի և վարքային դրսևորումների համակարգում։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է պորֆիրինների նոր ածանցյալների հակամանրէային ակտիվության ուսումնասիրությանը և դրանց կենսաբանական հատկությունների գնահատմանը։ Հետազոտության հիմքում պորֆիրինային միացությունների կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Պորֆիրինները մակրոցիկլիկ միացությունների կարևոր դաս են, որոնք աչքի են ընկնում յուրահատուկ էլեկտրոնային կառուցվածքով, լույսի կլանման հատկություններով և տարբեր մետաղական իոնների հետ կոմպլեքսներ առաջացնելու ունակությամբ։ Այդ առանձնահատկությունների շնորհիվ դրանց ածանցյալները հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ միայն օրգանական և համակարգող քիմիայի, այլև բժշկական և կենսաբանական կիրառությունների տեսանկյունից։ Աշխատության հիմնական նպատակներից է նոր սինթեզված պորֆիրինային միացությունների կենսաբանական ակտիվության համակարգված գնահատումը՝ պարզելու համար, թե դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները որքանով են ազդում միկրոօրգանիզմների աճի և կենսունակության վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր քիմիական կառուցվածք ունեցող ածանցյալներ՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը տարբեր տեսակի մանրէների նկատմամբ։ Այսպիսի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն կառուցվածքային խմբերը և մոլեկուլային հատկությունները, որոնք կարող են նպաստել ավելի արտահայտված հակամանրէային ազդեցության ձևավորմանը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հակամանրէային ակտիվության քանակական գնահատումը։ Դրա համար կարող են կիրառվել մանրէաբանական տարբեր մեթոդներ, որոնց միջոցով որոշվում է փորձարկվող միացության՝ միկրոօրգանիզմների աճը ճնշելու կամ դրանց կենսունակությունը նվազեցնելու ունակությունը։ Ստացված արդյունքները հնարավորություն են տալիս համեմատել նոր ածանցյալների ակտիվությունը միմյանց և համապատասխան հսկիչ միացությունների հետ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի պորֆիրինների ֆոտոքիմիական հատկությունը։ Որոշ պորֆիրինային ածանցյալներ լուսային ճառագայթմամբ ակտիվանալուց հետո կարող են առաջացնել ռեակտիվ թթվածնային ձևեր, որոնք ունակ են վնասելու միկրոօրգանիզմների բջջային թաղանթները և այլ կենսական նշանակություն ունեցող կառուցվածքներ։ Այս մեխանիզմը հիմք է հանդիսանում ֆոտոդինամիկ հակամանրէային մոտեցումների համար և պորֆիրինային միացությունները դարձնում է հետաքրքիր օբյեկտ բժշկական և կենսատեխնոլոգիական հետազոտությունների համար։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև լուսավորման պայմանների ազդեցությունը միացությունների ակտիվության վրա՝ համեմատելով մութ պայմաններում և համապատասխան ալիքի երկարությամբ ճառագայթումից հետո ստացված արդյունքները։ Սա հնարավորություն է տալիս տարբերակել միացության ուղղակի հակամանրէային ազդեցությունը և լուսային ակտիվացման հետևանքով առաջացող ֆոտոդինամիկ ազդեցությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև կառուցվածք-ակտիվություն փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Պորֆիրինային մակրոցիկլի շուրջ տեղակայված փոխարինիչների բնույթը, դրանց քանակը, էլեկտրական լիցքը, հիդրոֆոբ կամ հիդրոֆիլ հատկությունները և մոլեկուլի ընդհանուր տարածական կառուցվածքը կարող են ազդել միկրոօրգանիզմների հետ փոխազդեցության վրա։ Այդ պատճառով տարբեր ածանցյալների համեմատությունը կարող է օգնել հասկանալու, թե ինչպիսի քիմիական փոփոխություններն են նպաստում հակամանրէային ակտիվության բարձրացմանը։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են կարևոր լինել նոր հակամանրէային նյութերի որոնման պայմաններում, հատկապես այն պատճառով, որ միկրոօրգանիզմների դեղակայունության տարածումը մեծացնում է այլընտրանքային մեխանիզմներով գործող միացությունների անհրաժեշտությունը։ Պորֆիրինային համակարգերի առավելություններից մեկն այն է, որ դրանց կառուցվածքը կարելի է նպատակային փոփոխել՝ ստանալով տարբեր ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկություններով միացություններ։ Աշխատության գիտական արժեքը կայանում է նոր քիմիական միացությունների կենսաբանական հատկությունների բացահայտման և դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ կապերի ուսումնասիրման մեջ։ Ստացված տվյալները կարող են հիմք ծառայել հետագա հետազոտությունների համար՝ ավելի ակտիվ և ընտրողական պորֆիրինային ածանցյալների նախագծման, դրանց ազդեցության մեխանիզմների պարզաբանման և կենսաբժշկական կիրառությունների հնարավորությունների գնահատման ուղղությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի, դեղաքիմիայի և մանրէաբանության մեթոդներն ու խնդիրները՝ ուսումնասիրելով պորֆիրինային նոր միացությունների հակամանրէային ներուժը։ Այն կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, կենսաքիմիկոսներին, մանրէաբաններին, դեղաքիմիայի մասնագետներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Technology

Այս աշխատությունը նվիրված է մթնոլորտային տեղումների խթանման նպատակով էլեկտրոնային համակարգի մշակմանը և դրա աշխատանքի հետազոտությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ որոշակի էլեկտրական կամ էլեկտրամագնիսական ազդեցությունների միջոցով հնարավոր է ազդել մթնոլորտում ընթացող ֆիզիկական գործընթացների վրա, որոնք առնչվում են ամպերի ձևավորմանը, ջրային գոլորշու խտացմանը և տեղումների առաջացմանը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում համապատասխան էլեկտրոնային համակարգի կառուցվածքային լուծումների, ազդանշանի կամ էներգետիկ ազդեցության ձևավորման, կառավարման և չափման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համակարգի տարբեր ռեժիմներում աշխատանքի ուսումնասիրությունը և դրա ազդեցության գնահատումը՝ հաշվի առնելով մթնոլորտային պայմանների փոփոխականությունը։ Քանի որ տեղումների առաջացումը պայմանավորված է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով՝ օդի ջերմաստիճանով, խոնավությամբ, ճնշմամբ, ամպամածության բնույթով, օդային հոսանքներով և մթնոլորտի էլեկտրական վիճակով, նման համակարգի արդյունավետության գնահատումը պահանջում է ինչպես էլեկտրոնային սարքավորման տեխնիկական բնութագրերի, այնպես էլ արտաքին միջավայրի պայմանների մանրակրկիտ ուսումնասիրություն։ Աշխատանքը կարող է ներառել էլեկտրոնային հանգույցների նախագծում, գեներացվող ազդանշանների պարամետրերի ընտրություն, կառավարման և չափման համակարգերի մշակում, փորձարարական փորձարկումներ և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի համակարգի աշխատանքի կայունության, էներգետիկ արդյունավետության և արտաքին պայմանների նկատմամբ հարմարվողականության ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է այն հնարավորության հետ, որ նման տեխնոլոգիաները կարող են ուսումնասիրվել ջրային ռեսուրսների կառավարման, գյուղատնտեսության և երաշտային պայմանների մեղմացման հետ կապված խնդիրների համատեքստում։ Միաժամանակ, մթնոլորտային տեղումների ձևավորումը բարդ բնական գործընթաց է, ուստի էլեկտրոնային ազդեցության արդյունավետության մասին եզրակացությունները պահանջում են վերահսկվող և բազմակի փորձարկումներ՝ բնական մթնոլորտային փոփոխականությունը հաշվի առնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է էլեկտրոնիկայի, ավտոմատ կառավարման, մթնոլորտային ֆիզիկայի և կիրառական հետազոտությունների տարրերը՝ նպատակ ունենալով մշակել տեխնիկական համակարգ, ուսումնասիրել դրա հնարավոր ազդեցությունը մթնոլորտային գործընթացների վրա և գնահատել կիրառման հեռանկարները։

Agriculture

Այս աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի տեղեկատու-մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով համակարգված կերպով ներկայացնել արդի գիտական և կիրառական հրապարակումները։ Նյութը ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, հողագիտությանը, ագրոտեխնոլոգիաներին, բույսերի պաշտպանության միջոցներին, ոռոգման համակարգերին և գյուղատնտեսական տնտեսագիտությանը նվիրված նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից զարգացման միտումները և նորարարական մոտեցումները։ Ցանկում ներառված հրատարակությունները դասակարգված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության բազմազանության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն գյուղատնտեսության, կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում արտադրողականության բարձրացման, օրգանական գյուղատնտեսության և ագրոտեխնոլոգիական նոր լուծումների վերաբերյալ աշխատանքներին։ Աշխատությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով գյուղատնտեսական գիտության նոր գրականության հասանելիությանը և կիրառական նշանակության բարձրացմանը։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է 2-մեթիլ-4-հիդրօքսիխինոլինային կառուցվածքների հիման վրա նոր հետերոպոլիցիկլիկ միացությունների ստացման և դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազոտ պարունակող հետերոցիկլիկ համակարգերի քիմիական փոխակերպումների հնարավորություններն են, որոնց ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի օրգանական և հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման համար։ Ելային միացությունները դիտարկվում են որպես կառուցվածքային հարմար հենք նոր օղակային համակարգերի ձևավորման համար՝ պայմանավորված դրանց մոլեկուլում առկա ֆունկցիոնալ խմբերի և ռեակցիոն կենտրոնների առանձնահատկություններով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում հնարավոր փոխակերպումների ընդհանուր օրինաչափություններին, նոր կապերի ու ցիկլային կառուցվածքների առաջացմանը և ստացված միացությունների կառուցվածք-հատկություն փոխհարաբերություններին։ Կարևոր խնդիրներից է սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտական մեթոդների կիրառմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխությունները և տարբերակելու ստացված հետերոցիկլիկ համակարգերը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում փոխարինիչների բնույթի և սկզբնական մոլեկուլի կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությունը քիմիական փոխակերպումների ուղղության և վերջնական միացությունների հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր կառուցվածքային շարքերի համեմատական ուսումնասիրություն՝ նոր միացությունների առաջացման ընդհանուր օրինաչափությունները բացահայտելու և հետագա սինթետիկ հետազոտությունների համար առավել հեռանկարային ուղղությունները որոշելու նպատակով։ Նոր հետերոպոլիցիկլիկ համակարգերի ստեղծումը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նման կառուցվածքները լայնորեն ուսումնասիրվում են նյութագիտության, կենսաակտիվ միացությունների քիմիայի և կիրառական օրգանական քիմիայի տարբեր ուղղություններում։ Միաժամանակ յուրաքանչյուր նոր կառուցվածքի հնարավոր կիրառական նշանակությունը պահանջում է առանձին փորձարարական գնահատում և չի կարող որոշվել միայն կառուցվածքային նմանության հիման վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլիկ քիմիայի, կառուցվածքային վերլուծության և ֆիզիկաքիմիական հետազոտությունների մոտեցումները՝ նպաստելով քինոլինային ածանցյալների քիմիական փոխակերպումների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը և նոր բազմաօղակ համակարգերի ուսումնասիրությանը։