Միգրացիա և առօրեականություն․ ճանապարհորդություն մշակույթների և պրակտիկաների սահմանագծին

Religion

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Սուրբ Ներսես Լամբրոնացու և հույն պատրիարքի միջև տեղի ունեցած զրույցներ, որոնք վերնագրի համաձայն առնչվում են հայ և հունական եկեղեցական ավանդույթների փոխհարաբերություններին։ Ներսես Լամբրոնացին XII դարի հայ եկեղեցական, աստվածաբան, մատենագիր և հասարակական գործիչ էր, որի գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ միջնադարյան հոգևոր ու մտավոր պատմության մեջ։ Նրա անունը կապված է աստվածաբանական երկերի, մեկնությունների, ճառերի և եկեղեցական հարցերի շուրջ ծավալված քննարկումների հետ։ Հույն պատրիարքի հետ զրույցների թեման կարող է առնչվել քրիստոնեական հավատքի դրույթներին, եկեղեցական ավանդույթների տարբերություններին, դավանաբանական հարցերին և հայ ու հունական եկեղեցիների միջև հարաբերություններին։ Նման երկերը կարող են արտացոլել միջնադարյան աստվածաբանական բանավեճերի բնույթը, տարբեր եկեղեցական դիրքորոշումների հիմնավորումները և քրիստոնեական միասնության կամ փոխըմբռնման վերաբերյալ պատկերացումները։ Հրատարակությունը կարևոր է հայ եկեղեցական մտքի պատմության, Ներսես Լամբրոնացու գրական ժառանգության և հայ-հունական միջեկեղեցական կապերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև միջնադարյան հայ մատենագրության և դավանաբանական գրականության հետազոտողներին։ Սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել զրույցների պատմական հանգամանքները, դրանց ամբողջական կամ խմբագրված բնույթը, քննարկված կոնկրետ հարցերը կամ այն, թե տեքստը պահպանվել է որպես պատմական արձանագրություն, թե գրական-աստվածաբանական երկխոսություն։

Culture

Հրատարակությունը հանձնարարական մատենագիտական ցանկ է, որը կազմվել է խորհրդային ժամանակաշրջանում երիտասարդների գաղափարական, բարոյական, աշխատանքային և հասարակական դաստիարակության վերաբերյալ գրականությունը համակարգված ներկայացնելու նպատակով։ Այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական կրթադաստիարակչական մոտեցումները և նախատեսված է եղել գրադարանների, մշակութային ու կրթական հաստատությունների աշխատողների, երիտասարդական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, մանկավարժների և ընթերցողների համար։ Ցանկում ներառվող գրականությունը թեմատիկ սկզբունքով կարող է ընդգրկել երիտասարդության հասարակական ակտիվության, կրթության, աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքի, բարոյական վարքի, հայրենասիրական դաստիարակության, կոլեկտիվիզմի և խորհրդային գաղափարախոսության տարածման վերաբերյալ հրապարակումներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում երիտասարդ սերնդի աշխարհայացքի ձևավորման հարցերին, որոնք ներկայացվում են ժամանակաշրջանի մարքսիստական-լենինյան գաղափարախոսության և խորհրդային հասարակության առաջադրած կրթադաստիարակչական նպատակների շրջանակում։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին կողմնորոշվել թեմային վերաբերող գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ հրատարակությունների մեջ ու ընտրել հետաքրքրող հարցերին համապատասխան գրականություն։ Հրատարակության մեթոդական նշանակությունը կապված է նաև գրադարաններում երիտասարդների հետ տարվող աշխատանքի կազմակերպման հետ․ այն կարող էր օգտագործվել թեմատիկ գրքային ցուցահանդեսների, ընթերցողական քննարկումների, զրույցների և այլ մշակութային-լուսավորչական միջոցառումների նախապատրաստման ընթացքում։ Ներկայացված նյութերի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել, թե խորհրդային հասարակության մեջ ինչպիսի արժեքներ և վարքային սկզբունքներ էին առաջարկվում երիտասարդությանը, ինչպես էր մեկնաբանվում անհատի և կոլեկտիվի փոխհարաբերությունը և ինչ դեր էր վերապահվում կրթական ու հասարակական հաստատություններին երիտասարդ սերնդի սոցիալականացման գործընթացում։ Ժամանակակից հետազոտողի համար նման մատենագիտական ցանկը կարող է ծառայել նաև որպես պատմական աղբյուր՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու խորհրդային դաստիարակության համակարգը, երիտասարդական քաղաքականության գաղափարական հիմքերը, գրադարանների մշակութային-լուսավորչական գործառույթները և համապատասխան ժամանակաշրջանում առաջարկվող ընթերցանության շրջանակը։ Այն արժեքավոր է նաև մատենագիտության պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս հանձնարարական մատենագիտության միջոցով որոշակի թեմատիկ գրականության ընտրության, համակարգման և ընթերցողներին ուղղորդելու սկզբունքները։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական աճի ապահովման գործում ներդրումային գործընթացների դերին և հատկապես արժեթղթերի շուկայի միջոցով ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման հնարավորություններին։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել տնտեսական աճի և ներդրումային գործունեության փոխկապակցվածությունը, ուսումնասիրել արժեթղթերի շուկայի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կապիտալի շուկան կարող է նպաստել տնտեսության մեջ երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորմանն ու արդյունավետ բաշխմանը։ Տնտեսական աճի ապահովման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն արտադրության և սպառման ընդլայնում, այլև ներդրումների շարունակական հոսք դեպի տնտեսության տարբեր ճյուղեր։ Ներդրումները հնարավորություն են տալիս ստեղծել նոր արտադրական հզորություններ, կատարելագործել տեխնոլոգիաները, զարգացնել ենթակառուցվածքները, բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը և ընդլայնել ձեռնարկությունների մրցունակությունը։ Այս տեսանկյունից ֆինանսական շուկան, իսկ դրա կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը՝ արժեթղթերի շուկան, կարող է հանդես գալ որպես խնայողությունները ներդրումային կապիտալի վերածող հիմնական մեխանիզմներից մեկը։ Արժեթղթերի շուկայի էությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս կապիտալի կարիք ունեցող տնտեսավարող սուբյեկտներին ֆինանսական միջոցներ ներգրավել՝ բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների թողարկման միջոցով։ Միաժամանակ ներդրողները ստանում են իրենց միջոցները տարբեր ակտիվներում տեղաբաշխելու հնարավորություն՝ ակնկալելով եկամուտ և ընդունելով համապատասխան ռիսկ։ Այս փոխհարաբերությունը ստեղծում է ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխման համակարգ, որը կարող է նպաստել տնտեսության առավել արդյունավետ հատվածների ֆինանսավորմանը։ Հայաստանի տնտեսության պայմաններում արժեթղթերի շուկայի զարգացումը հատկապես կարևոր է տնտեսության ֆինանսավորման աղբյուրների դիվերսիֆիկացման տեսանկյունից։ Եթե տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրը միայն բանկային վարկավորումն է, ապա ֆինանսական համակարգի հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել։ Զարգացած կապիտալի շուկան հնարավորություն է տալիս լրացնել բանկային ֆինանսավորումը և ընկերություններին հասանելի դարձնել երկարաժամկետ ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրներ։ Այսպիսի բազմազանեցումը կարող է նվազեցնել տնտեսության կախվածությունը մեկ ֆինանսավորման մեխանիզմից և ընդլայնել ներդրումային ծրագրերի իրականացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի ձևավորման և զարգացման գործընթացի վերլուծությունը։ Դիտարկվում են շուկայի մասնակիցները, ֆինանսական գործիքների տեսակները, ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և շուկայի գործունեության վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Արժեթղթերի շուկայի արդյունավետությունը մեծապես կախված է վստահության մակարդակից, տեղեկատվության թափանցիկությունից, իրավական պաշտպանության մեխանիզմներից, ֆինանսական ենթակառուցվածքների զարգացածությունից և ներդրողների համար առկա հնարավորությունների բազմազանությունից։ Ներդրումների ներգրավման կարևոր նախապայմաններից է ներդրումային միջավայրի կանխատեսելիությունը։ Ներդրողը որոշում կայացնելիս գնահատում է ոչ միայն սպասվող եկամտաբերությունը, այլև ռիսկերը, շուկայի իրացվելիությունը, իրավական միջավայրը և ներդրված կապիտալի վերադարձի հնարավորությունները։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացումը պահանջում է այնպիսի ինստիտուցիոնալ միջավայր, որը կարող է ապահովել շուկայի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանությունը և ֆինանսական տեղեկատվության հասանելիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև արժեթղթերի շուկայի ազդեցությունը տնտեսության խնայողությունների մոբիլիզացման վրա։ Տնային տնտեսությունների, կազմակերպությունների և այլ ներդրողների ժամանակավորապես ազատ դրամական միջոցները կարող են ուղղվել ֆինանսական ակտիվների ձեռքբերմանը, իսկ ներգրավված միջոցները՝ տնտեսության զարգացմանն ուղղված ծրագրերի ֆինանսավորմանը։ Այսպիսով, արժեթղթերի շուկան կարող է կապ ստեղծել խնայողությունների և ներդրումների միջև՝ նպաստելով կապիտալի ավելի արդյունավետ շրջանառությանը։ Բաժնային արժեթղթերի շուկայի զարգացումը կարող է հնարավորություն տալ ընկերություններին ներգրավել կապիտալ՝ առանց պարտքային ֆինանսավորման ծավալների ավելացման։ Բաժնետոմսերի թողարկման միջոցով ընկերությունը կարող է ներգրավել նոր սեփական կապիտալ, իսկ ներդրողը ստանում է ընկերության ապագա տնտեսական արդյունքներին մասնակցելու հնարավորություն։ Միաժամանակ պարտատոմսերի շուկան կարող է ապահովել երկարաժամկետ պարտքային ռեսուրսների ներգրավում ինչպես պետական, այնպես էլ մասնավոր հատվածի համար։ Այս երկու ուղղությունների համադրումը կարող է ձևավորել ավելի բազմազան ֆինանսավորման համակարգ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև արժեթղթերի շուկայի և տնտեսական աճի միջև փոխադարձ կապի գնահատումը։ Զարգացող շուկան կարող է նպաստել ներդրումների ավելացմանը, իսկ տնտեսական աճը, իր հերթին, կարող է մեծացնել ընկերությունների շահութաբերությունը, ներդրողների ակտիվությունը և ֆինանսական գործիքների նկատմամբ պահանջարկը։ Այսպիսով ձևավորվում է փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը կախված է ֆինանսական շուկայի խորությունից և տնտեսության ընդհանուր զարգացման մակարդակից։ Հատուկ ուշադրություն է պահանջում նաև շուկայի իրացվելիության խնդիրը։ Ներդրողների համար կարևոր է ոչ միայն արժեթուղթ ձեռք բերելու, այլև անհրաժեշտության դեպքում այն արագ և արդար գնով վաճառելու հնարավորությունը։ Ցածր իրացվելիությունը կարող է մեծացնել ներդրումային ռիսկը և նվազեցնել շուկայի գրավչությունը։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացման քաղաքականության կարևոր ուղղություններից է գործարքների ծավալների, մասնակիցների թվի և ֆինանսական գործիքների բազմազանության մեծացումը։ Արժեթղթերի շուկայի զարգացման համար կարևոր նշանակություն ունի նաև ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերը։ Կենսաթոշակային ֆոնդերը, ապահովագրական կազմակերպությունները, ներդրումային ֆոնդերը և այլ խոշոր ֆինանսական կառույցներ կարող են երկարաժամկետ միջոցներ ուղղել արժեթղթերի շուկա։ Նման ներդրողները կարող են ապահովել շուկայի պահանջարկի ավելի կայուն հիմք և նպաստել ֆինանսական գործիքների նկատմամբ հետաքրքրության ընդլայնմանը։ Միաժամանակ նրանց ակտիվությունը կարող է բարձրացնել կորպորատիվ կառավարման և ֆինանսական հաշվետվողականության պահանջները։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման խնդիրը։ Նման ընկերությունների համար կապիտալի շուկա դուրս գալը հաճախ ավելի բարդ է՝ պայմանավորված տեղեկատվության թափանցիկության, թողարկման ծախսերի, կառավարման համակարգերի և ներդրողների համար ռիսկերի բարձր մակարդակի հետ։ Սակայն համապատասխան ենթակառուցվածքների և կարգավորման պայմաններում արժեթղթերի շուկան կարող է ստեղծել ֆինանսավորման նոր հնարավորություններ նաև այդ հատվածի համար։ Այս հանգամանքը կարևոր է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքում փոքր և միջին բիզնեսի ունեցած նշանակության պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ տնտեսական աճի ներդրումային ապահովման գործում արժեթղթերի շուկան կարող է կատարել մի շարք կարևոր գործառույթներ՝ մոբիլիզացնել խնայողությունները, ապահովել կապիտալի վերաբաշխում, ընդլայնել ձեռնարկությունների ֆինանսավորման աղբյուրները, խթանել ներդրումային ակտիվությունը և նպաստել ֆինանսական համակարգի դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ շուկայի արդյունավետությունը կախված է դրա իրացվելիությունից, թափանցիկությունից, իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրից, ներդրողների վստահությունից և ֆինանսական գործիքների բազմազանությունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև բուհերի ուսանողներին։ Այն հատկապես օգտակար է Հայաստանի տնտեսական զարգացման, կապիտալի շուկայի, ներդրումային քաղաքականության և ֆինանսական համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։

Economics

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի ձևավորման, գնահատման և կարգավորման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով այն որպես պետական ֆինանսական քաղաքականության կարևոր գործիք։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հարկային բեռի կառուցվածքը, դրա ազդեցությունը տնտեսության տարբեր հատվածների վրա, բիզնես միջավայրի զարգացման վրա ունեցած հետևանքները և հարկային քաղաքականության արդյունավետության գնահատման մեթոդները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հարկային եկամուտների ձևավորման մեխանիզմները, հարկային համակարգի արդարացիության և արդյունավետության հարցերը, ինչպես նաև հարկային բեռի օպտիմալացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության և սոցիալական հավասարակշռության պահանջները։ Գրքում քննարկվում են նաև հարկային վարչարարության բարելավման, ստվերային տնտեսության կրճատման և հարկային կարգավորման միջազգային փորձի կիրառման խնդիրները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և ՀՀ հարկային քաղաքականության գործնական վերլուծությունը՝ առաջարկելով բարեփոխումների ուղղություններ և քաղաքականության կատարելագործման ուղիներ։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, հարկային ծառայության մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատողների, գիտահետազոտողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։

Economics

Փողի շարժը ցանցում և էլեկտրոնային տրանզակցիաները ինտերնետում ներկայացնում են ժամանակակից ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որտեղ դրամական փոխանցումները իրականացվում են թվային տեխնոլոգիաների միջոցով՝ առանց ֆիզիկական կանխիկի օգտագործման։ Այս համակարգը ներառում է բանկային քարտերով վճարումներ, առցանց բանկինգ, էլեկտրոնային դրամապանակներ, բջջային վճարումներ և միջազգային վճարային համակարգեր։ Էլեկտրոնային տրանզակցիաների հիմնական նպատակը ֆինանսական գործարքների արագ, անվտանգ և հարմար իրականացումն է, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտվողներին կատարել վճարումներ, փոխանցումներ և գնումներ աշխարհի ցանկացած կետից։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն բանկերը, վճարային համակարգերը և ֆինանսական միջնորդ կազմակերպությունները, որոնք ապահովում են տվյալների փոխանցման անվտանգությունը, ստուգում են գործարքների օրինականությունը և կանխում են խարդախությունները։ Տեխնոլոգիական զարգացումների շնորհիվ լայնորեն կիրառվում են կոդավորված կապի համակարգեր, երկփուլային նույնականացում և բլոկչեյն տեխնոլոգիաներ, որոնք բարձրացնում են գործարքների վստահելիությունն ու թափանցիկությունը։ Միաժամանակ, այս համակարգը ենթակա է կիբեռռիսկերի, տվյալների գողության և տեխնիկական խափանումների, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է բարձր մակարդակի պաշտպանություն և ֆինանսական կարգավորում։ Ընդհանուր առմամբ, էլեկտրոնային տրանզակցիաները ինտերնետում նպաստում են տնտեսության թվայնացմանը, արագացնում են վճարային գործընթացները և զարգացնում համաշխարհային ֆինանսական կապերը։

History

Աշխատությունը նվիրված է IX-XI դարերում հայ բնակչության գաղթի գործընթացների և Լեռնային Կիլիկիայի հարակից երկրներում հայկական իշխանությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և սոցիալական պայմանները, որոնք նպաստել են Հայաստանի տարբեր շրջաններից հայ բնակչության տեղաշարժերին դեպի Կիլիկիա և հարակից տարածքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Բյուզանդական կայսրության և տարածաշրջանի այլ քաղաքական ուժերի վարած քաղաքականությանը, ռազմական բախումներին և վարչական փոփոխություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել բնակչության տեղաշարժերի և նոր հայկական բնակավայրերի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են գաղթական հայերի բնակության վայրերը, նրանց տնտեսական ու հասարակական գործունեությունը, տեղական բնակչության հետ փոխհարաբերությունները և նոր միջավայրում ազգային ու մշակութային ինքնության պահպանման գործընթացները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հայկական իշխանությունների առաջացման պատմական նախադրյալների ուսումնասիրությունը, դրանց քաղաքական կարգավիճակը, տարածքային ընդգրկումը, կառավարման առանձնահատկությունները և տարածաշրջանային հարաբերություններում ունեցած դերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ իշխանական տների և ռազմական ուժերի ձևավորմանը, նրանց մասնակցությանը տարածաշրջանի քաղաքական իրադարձություններին և Բյուզանդական ու այլ տերությունների հետ ունեցած հարաբերություններին։ Գաղթի և իշխանությունների ստեղծման գործընթացները դիտարկվում են որպես փոխկապակցված երևույթներ, քանի որ հայ բնակչության տեղաշարժերը նպաստել են նոր տնտեսական ու ժողովրդագրական կենտրոնների ձևավորմանը, իսկ հայկական իշխանությունների առաջացումը՝ այդ բնակչության քաղաքական և հասարակական կազմակերպմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական բնակավայրերի, եկեղեցական կառույցների և մշակութային օջախների ձևավորմանը, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել ազգային ինքնության պահպանման և հետագա հայկական պետական կազմավորումների զարգացման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Կիլիկիայի և հարակից տարածքների միջնադարյան պատմության մեջ հայկական գործոնի, հայ բնակչության միգրացիոն գործընթացների և հայկական քաղաքական ներկայության ընդլայնման մասին։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, միջնադարյան պատմության և տարածաշրջանագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև Կիլիկիայի հայկական պատմության և միջնադարյան գաղթերի խնդիրներով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։