Надмолекулярная организация и регуляция активности ферментов катаболизма фосфотриозов

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հին հայկական օրացույցում գործածված ամիսների անվանումների ուսումնասիրությանը՝ դրանց լեզվական ծագման, իմաստային առանձնահատկությունների և պատմական կիրառության տեսանկյունից։ Հին հայկական տոմարը ձևավորվել էր ժամանակի հաշվարկի ինքնուրույն ավանդույթի հիման վրա և պահպանել էր ամիսների անվանումների յուրահատուկ համակարգ, որն արտացոլում է հայ ժողովրդի պատմական հիշողությունը, բնության ու տարվա եղանակների ընկալումը, ինչպես նաև հնագույն մշակութային պատկերացումները։ Ամիսների անունների քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայերենի պատմական բառապաշարի որոշ շերտեր, ուսումնասիրելու բառերի հնչյունական ու իմաստային փոփոխությունները և համեմատելու դրանք հարակից լեզուների ու հին ժամանակագրական համակարգերի տվյալների հետ։ Նման բանասիրական հետազոտությունները կարևոր են ոչ միայն լեզվի պատմության, այլև հին Հայաստանի հասարակական կյանքի, տոնական ավանդույթների և ժամանակի կազմակերպման եղանակների ճանաչման համար։ Կ. Պատկանովի ուսումնասիրությունը հայագիտական հետազոտությունների շրջանակում արժեքավոր նյութ է ներկայացնում հին հայկական տոմարի և դրա լեզվական ժառանգության վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետներին, լեզվաբաններին, պատմաբաններին և օրացուցային համակարգերի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է գերխիտ երկնային մարմինների տեսության հիմնարար հարցերի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով այն ֆիզիկական գործընթացներին, որոնք տեղի են ունենում չափազանց մեծ խտություն ունեցող աստղագիտական օբյեկտներում։ Աշխատությունում քննարկվում են նեյտրոնային աստղերի, խիտ աստղային մնացորդների և այլ ծայրահեղ պայմաններում գոյություն ունեցող տիեզերական մարմինների կառուցվածքը, նյութի վիճակի առանձնահատկությունները, գրավիտացիոն ազդեցությունները և հավասարակշռության պայմանները։ Վերլուծվում են գերխիտ նյութի հատկությունները, հարաբերականության տեսության կիրառությունները, աստղային էվոլյուցիայի վերջին փուլերը և նման օբյեկտների դիտարկման ու տեսական նկարագրման խնդիրները։ Աշխատությունը ներկայացնում է տեսական մոդելներ, հաշվարկային մոտեցումներ և գիտական քննարկումներ, որոնք նպաստում են ծայրահեղ ֆիզիկական միջավայրերում նյութի վարքագծի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Գիրքը նախատեսված է աստղաֆիզիկոսների, տեսական ֆիզիկոսների, տիեզերագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, ասպիրանտների և ֆիզիկայի ոլորտի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են տիեզերական գերխիտ օբյեկտների կառուցվածքով և դրանցում ընթացող ֆիզիկական երևույթներով։

History

Այս թեման ներկայացնում է XIX դարի եվրոպական արվեստի և մշակույթի կարևոր ուղղություններից մեկը՝ ռոմանտիզմը, ինչպես նաև այդ շարժման նշանավոր ներկայացուցիչներ Théodore Géricault-ի և Eugène Delacroix-ի ստեղծագործական գործունեությունը։ Ռոմանտիզմը ձևավորվեց XVIII դարի վերջում և լայն տարածում գտավ XIX դարում՝ որպես արձագանք դասականության խիստ կանոններին և բանականության գերակայությանը։ Այս ուղղությունը մեծ ուշադրություն էր դարձնում մարդու զգացմունքներին, անհատականությանը, երևակայությանը, ազատությանը և բնության հզոր ուժերին։ Ռոմանտիկ արվեստագետները ձգտում էին պատկերել մարդկային ներաշխարհը, դրամատիկ իրադարձությունները, հերոսական պայքարը և ազգային ազատագրական գաղափարները։ Ռոմանտիզմը զարգացավ գրականության, երաժշտության, գեղանկարչության և թատրոնի մեջ՝ դառնալով եվրոպական մշակույթի կարևոր փուլերից մեկը։ Թեոդոր Ժերիկոն համարվում է ֆրանսիական ռոմանտիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններն առանձնանում են հուզական լարվածությամբ, իրականության դրամատիկ ներկայացմամբ և մարդկային ողբերգության խոր արտահայտմամբ։ Նրա ամենահայտնի գործը՝ «Մեդուզայի լաստը», պատկերում է նավաբեկությունից փրկված մարդկանց պայքարը կյանքի համար և համարվում է ռոմանտիզմի գլուխգործոցներից մեկը։ Ժերիկոն իր արվեստում անդրադարձել է մարդկային ցավին, սոցիալական խնդիրներին և հերոսական դիմադրությանը՝ ստեղծելով արտահայտիչ ու հզոր պատկերներ։ Էժեն Դելակրուան դարձավ ռոմանտիզմի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից մեկը և մեծ ազդեցություն ունեցավ եվրոպական գեղանկարչության զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են վառ գույներով, շարժման դինամիկայով և ազատության գաղափարների արտահայտմամբ։ Ամենահայտնի աշխատանքներից է «Ազատությունը առաջնորդում է ժողովրդին» նկարը, որը խորհրդանշում է ժողովրդի պայքարը հանուն ազատության և հեղափոխական ոգին։ Դելակրուան հաճախ անդրադարձել է պատմական, արևելյան և գրական թեմաների՝ ստեղծելով հուզական և դրամատիկ տեսարաններ։ Ռոմանտիզմը, Ժերիկոյի և Դելակրուայի արվեստը մեծ ազդեցություն ունեցան հետագա գեղանկարչական ուղղությունների ձևավորման վրա՝ նպաստելով արվեստում զգացմունքային արտահայտչականության, ստեղծագործական ազատության և անհատական մտածողության զարգացմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ոռոգման ջրի օգտագործման տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է գյուղատնտեսության զարգացման համար ոռոգման ջրի բացառիկ նշանակությամբ, ջրային ռեսուրսների սահմանափակությամբ, ոռոգման համակարգերի տեխնիկական վիճակով, ջրի տեղափոխման և բաշխման ընթացքում առաջացող կորուստներով, ինչպես նաև ջրամատակարարման ծախսերի ազդեցությամբ գյուղատնտեսական արտադրության ինքնարժեքի և շահութաբերության վրա։ Հայաստանի գյուղատնտեսության մի շարք ճյուղերի համար ոռոգումը հանդիսանում է արտադրական գործընթացի անհրաժեշտ պայման, ուստի ջրի արդյունավետ կառավարումը անմիջականորեն կապված է հողերի արտադրողականության, բերքատվության, գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների և գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հետ։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել ոռոգման ջրի տնտեսական արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները և մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել ջրի կորուստները, խնայել ֆինանսական և էներգետիկ ռեսուրսները, բարձրացնել ոռոգվող հողերի արտադրողականությունը և ապահովել ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Հայաստանի ջրային ռեսուրսների առանձնահատկությունները, գյուղատնտեսության մեջ դրանց օգտագործման ուղղությունները և ոռոգման համակարգի դերը երկրի ագրարային տնտեսության զարգացման գործում։ Ջրի տնտեսական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրա առկա քանակով, այլև հասանելիությամբ, որակով, ջրառի, տեղափոխման, մղման և բաշխման ծախսերով։ Հետևաբար ոռոգման ջրի արդյունավետության գնահատումը պետք է իրականացվի ամբողջական շղթայի տեսանկյունից՝ ջրառից մինչև մշակաբույսի կողմից ջրի փաստացի օգտագործումը։ Կարևոր խնդիր է ոռոգման համակարգերում ջրի կորուստների նվազեցումը։ Ջրանցքների, ջրատարների, խողովակաշարերի և այլ հիդրոտեխնիկական կառույցների մաշվածությունը կարող է հանգեցնել ջրի զգալի կորուստների՝ նվազեցնելով համակարգի օգտակար գործողության մակարդակը և մեծացնելով մեկ միավոր ջրի մատակարարման ինքնարժեքը։ Այդ պատճառով ենթակառուցվածքների վերականգնումը, նորոգումը և տեխնիկական արդիականացումը դիտարկվում են որպես տնտեսական արդյունավետության բարձրացման առանցքային ուղղություններ։ Ջրի կորուստների կրճատումը հնարավորություն է տալիս նույն ջրային ռեսուրսի հաշվին ընդլայնել ոռոգման հնարավորությունները կամ նվազեցնել ջրառի և ջրամատակարարման հետ կապված ծախսերը։ Տնտեսական արդյունավետության կարևոր բաղադրիչ է ոռոգման համակարգերի էներգաարդյունավետությունը։ Մեխանիկական ջրամատակարարման դեպքում ջրի մղումը պահանջում է էլեկտրաէներգիայի զգալի ծախս, որը կարող է բարձրացնել ջրի մատակարարման արժեքը և, համապատասխանաբար, գյուղատնտեսական արտադրանքի ինքնարժեքը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել պոմպակայանների տեխնիկական վիճակը, պոմպային սարքավորումների արդյունավետությունը, ջրի բարձրացման անհրաժեշտությունը և էներգիայի սպառման հնարավոր նվազեցման մեխանիզմները։ Էներգախնայող սարքավորումների ներդրումը և տեխնիկական կորուստների նվազեցումը կարող են բարելավել ինչպես ջրամատակարարող կառույցների, այնպես էլ ջրօգտագործողների տնտեսական արդյունքները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում ջրի հաշվառման և վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը։ Ճշգրիտ հաշվառումը հնարավորություն է տալիս որոշել ջրի իրական ծավալները, հայտնաբերել կորուստների առաջացման հիմնական հատվածները, վերահսկել սպառումը և առավել հիմնավորված կազմակերպել ջրի բաշխումը։ Ժամանակակից ջրաչափական սարքերի, հեռակառավարման և թվային մոնիթորինգի համակարգերի ներդրումը կարող է բարձրացնել ջրային ռեսուրսների կառավարման թափանցիկությունն ու արդյունավետությունը։ Ջրի սպառման մասին ճշգրիտ տվյալների առկայությունը նաև հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել ջրօգտագործման տնտեսական արդյունքները։ Ոռոգման ջրի օգտագործման արդյունավետության գնահատման կարևոր ցուցանիշներից են մեկ միավոր ջրի հաշվով ստացվող գյուղատնտեսական արտադրանքի արժեքը, մեկ հեկտարի հաշվով ջրի ծախսը, ջրամատակարարման ծախսերի մասնաբաժինը արտադրանքի ինքնարժեքում, ոռոգվող հողերի բերքատվությունը և ջրի արտադրողականությունը։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքան տնտեսական արդյունք է ստեղծվում օգտագործվող ջրի յուրաքանչյուր միավորի հաշվով և ինչպիսի փոփոխություններ են անհրաժեշտ արդյունավետության բարձրացման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրախնայող ոռոգման տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Կաթիլային ոռոգումը, անձրևացման համակարգերը, հողի խոնավության վերահսկումը, ոռոգման ժամանակացույցի օպտիմալացումը և մշակաբույսերի ջրապահանջի հաշվարկը կարող են նպաստել ջրի նպատակային օգտագործմանը։ Սակայն նման տեխնոլոգիաների ներդրումը պահանջում է ֆինանսական ներդրումներ, ուստի դրանց արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն ջրի խնայողության, այլև ներդրված միջոցների վերադարձելիության տեսանկյունից։ Անհրաժեշտ է համեմատել տեխնոլոգիայի ձեռքբերման և շահագործման ծախսերը ջրի խնայողությունից, բերքատվության աճից և արտադրանքի լրացուցիչ արժեքից ստացվող տնտեսական արդյունքի հետ։ Ջրի արդյունավետ օգտագործման վրա ազդեցություն ունի նաև մշակաբույսերի կառուցվածքը։ Տարբեր գյուղատնտեսական մշակաբույսեր ունեն տարբեր ջրապահանջ, բերքատվություն և տնտեսական արժեք։ Սահմանափակ ջրային ռեսուրսների պայմաններում կարևոր է ընտրել այնպիսի արտադրական կառուցվածք, որը հնարավորություն կտա մեկ միավոր ջրի հաշվով ստանալ առավել բարձր տնտեսական արդյունք։ Այս մոտեցումը պահանջում է ջրային ռեսուրսների կառավարման և գյուղատնտեսական արտադրության պլանավորման փոխկապակցում՝ հաշվի առնելով տվյալ տարածքի բնական պայմանները, հողի որակը, մշակաբույսերի ջրապահանջը և շուկայական պահանջարկը։ Ոռոգման ջրի տնտեսական արդյունավետության վրա ազդում է նաև ջրի սակագնային քաղաքականությունը։ Ջրամատակարարման արժեքը պետք է այնպիսի հարաբերակցություն ունենա ջրօգտագործողների վճարունակության և համակարգի իրական ծախսերի միջև, որը միաժամանակ կխթանի ջրի խնայողությունը և կապահովի ջրամատակարարման համակարգի ֆինանսական կայունությունը։ Չափազանց ցածր վճարը կարող է չխթանել խնայող օգտագործումը և բավարար չլինել համակարգի պահպանման ծախսերը ծածկելու համար, իսկ չափազանց բարձր վճարը կարող է մեծացնել գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական բեռը և նվազեցնել որոշ մշակաբույսերի արտադրության շահութաբերությունը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ձևավորել հավասարակշռված և տնտեսապես հիմնավորված սակագնային մեխանիզմ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրօգտագործողների կառավարման արդյունավետությունը։ Ջրի բաշխման, ներտնտեսային ցանցերի պահպանման, վճարների հավաքագրման և ջրօգտագործողների միջև պատասխանատվության հստակեցման գործընթացների բարելավումը կարող է նպաստել համակարգի արդյունավետ շահագործմանը։ Ջրօգտագործողների ակտիվ մասնակցությունը կարող է բարձրացնել ջրի նկատմամբ պատասխանատվությունը և նպաստել ինչպես ենթակառուցվածքների պահպանմանը, այնպես էլ ջրի ռացիոնալ օգտագործմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև ոռոգման ջրի կառավարման միջազգային փորձը և դրա կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ջրի պահանջարկի կառավարման, թվային հաշվառման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների խթանման, արդյունավետ սակագնային քաղաքականության և ենթակառուցվածքների երկարաժամկետ ֆինանսավորման մեխանիզմները։ Միաժամանակ դրանց կիրառումը պետք է համապատասխանեցվի Հայաստանի բնական, տնտեսական և սոցիալական առանձնահատկություններին։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ոռոգման ջրի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման այնպիսի միջոցառումների հիմնավորման մեջ, որոնք կարող են միաժամանակ ունենալ տնտեսական և բնապահպանական դրական արդյունք։ Ջրի կորուստների նվազեցումը, էներգիայի խնայողությունը, ժամանակակից ոռոգման տեխնոլոգիաների ներդրումը, հաշվառման համակարգերի կատարելագործումը և գյուղատնտեսական արտադրության ավելի արդյունավետ կազմակերպումը կարող են նպաստել արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցմանը, բերքատվության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամտաբերության աճին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ոռոգման ջուրը դիտարկում է ոչ միայն որպես բնական ռեսուրս, այլև որպես գյուղատնտեսական արտադրության կարևոր տնտեսական գործոն։ Հայաստանի Հանրապետությունում դրա արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է ենթակառուցվածքային, տեխնոլոգիական, ֆինանսական, կառավարչական և կազմակերպական միջոցառումների համակցված իրականացում։ Նման մոտեցումը կարող է ապահովել ջրային ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործում, նվազեցնել ջրամատակարարման և գյուղատնտեսական արտադրության ծախսերը, բարձրացնել ոռոգվող հողերի տնտեսական արդյունավետությունը և նպաստել գյուղատնտեսության երկարաժամկետ կայուն զարգացմանը։

Biology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ակուստիկ կամ ձայնային սթրեսի առաջացման և զարգացման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով էլեկտրաֆիզիոլոգիական և վարքային հետազոտության մեթոդները։ Աշխատության հիմնական նպատակը բարձր ինտենսիվության, տհաճ կամ երկարատև ձայնային ազդակների ազդեցության պայմաններում նյարդային համակարգի գործունեության փոփոխությունների և դրանց վարքային դրսևորումների բացահայտումն է։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ձայնային գրգռիչների ընկալման, նյարդային ազդանշանների փոխանցման և ուղեղի տարբեր բաժինների արձագանքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև սթրեսային իրավիճակներում նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները։ Էլեկտրաֆիզիոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նյարդային ակտիվության դինամիկան և արձանագրելու այն փոփոխությունները, որոնք առաջանում են ակուստիկ ազդեցության հետևանքով, իսկ վարքային մեթոդների կիրառումը թույլ է տալիս գնահատել սթրեսի ազդեցությունը շարժողական ակտիվության, կողմնորոշման, հուզական արձագանքների և այլ վարքային ցուցանիշների վրա։ Աշխատության մեջ ակուստիկ սթրեսը դիտարկվում է որպես բարդ ֆիզիոլոգիական գործընթաց, որի ձևավորման մեջ կարող են ներգրավվել լսողական համակարգը, կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր մակարդակները և սթրեսային արձագանքի կարգավորման մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ հնարավորություն է տալիս համեմատելու օրգանիզմի նյարդաֆիզիոլոգիական արձագանքներն ու արտաքին վարքային դրսևորումները՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելով ձայնային միջավայրի ազդեցության մասին։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ձայնային գերբեռնվածության, աղմուկի ազդեցության, սթրեսային վիճակների և շրջակա միջավայրի ակուստիկ գործոնների կենսաբանական ազդեցության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նեյրոֆիզիոլոգիայի, հոգեֆիզիոլոգիայի, կենսաբանության, վարքային գիտությունների և սթրեսի ֆիզիոլոգիայի ոլորտներում մասնագիտացող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արժեթղթերի շուկայում ներդրումային կազմակերպությունների գործունեության զարգացման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում արժեթղթերի շուկայում ներդրումային կազմակերպությունների ունեցած դերի գնահատումն է, քանի որ դրանք կարևոր միջնորդ օղակ են ներդրողների, արժեթղթեր թողարկող կազմակերպությունների և շուկայական ենթակառուցվածքների միջև՝ նպաստելով ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխմանը, ներդրումային գործառնությունների իրականացմանը և տնտեսության մեջ կապիտալի ներգրավմանը։ ՀՀ արժեթղթերի շուկան ներառում է թողարկողներին, ներդրողներին, ներդրումային ծառայություններ մատուցող կազմակերպություններին, Կենտրոնական դեպոզիտարիային, կարգավորվող շուկայի օպերատորին և այլ մասնակիցների, իսկ շուկայի կարգավորումն ու վերահսկողությունն իրականացնում է ՀՀ Կենտրոնական բանկը։ Աշխատանքում արժեթղթերի շուկան դիտարկվում է որպես ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որտեղ իրականացվում են արժեթղթերի թողարկումը, առաջնային տեղաբաշխումը և երկրորդային շրջանառությունը։ Հետազոտվում են շուկայի կառուցվածքը, հիմնական ֆինանսական գործիքները, մասնակիցների փոխհարաբերությունները և այն տնտեսական գործոնները, որոնք պայմանավորում են շուկայի զարգացման մակարդակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային կազմակերպությունների գործառույթներին և մատուցվող ծառայությունների շրջանակին։ Քննարկվում են բրոքերային և դիլերային գործունեությունը, ներդրումային խորհրդատվությունը, արժեթղթերի տեղաբաշխման կազմակերպումը, հաճախորդների ակտիվների կառավարման և այլ հարակից ծառայությունները։ Այս գործառույթների արդյունավետ իրականացումը կարևոր է ինչպես ներդրողների համար արժեթղթերի շուկա մուտքի հեշտացման, այնպես էլ ընկերությունների կողմից ֆինանսական միջոցների ներգրավման տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ՀՀ ներդրումային կազմակերպությունների գործունեության ներկա վիճակի գնահատումը։ Ուսումնասիրվում են դրանց ֆինանսական հնարավորությունները, շուկայական դիրքը, ծառայությունների ծավալը, հաճախորդների շրջանակը, մրցակցային միջավայրը և գործունեության արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ փոքր և համեմատաբար սահմանափակ ծավալով շուկայում ներդրումային կազմակերպությունների համար կարևոր մարտահրավեր է ծառայությունների պահանջարկի ընդլայնումը և նոր ներդրողների ներգրավումը։ Աշխատանքում քննարկվում է նաև ներդրումային գործունեության զարգացման համար անհրաժեշտ կարգավորող միջավայրը։ Լիցենզավորման, կապիտալի բավարարության, մասնագիտական համապատասխանության, հաշվետվողականության, ռիսկերի կառավարման և ներդրողների պաշտպանության պահանջները կարևոր են շուկայի կայունության ապահովման համար։ Միաժամանակ չափազանց բարդ կամ ծախսատար կարգավորումները կարող են սահմանափակել նոր մասնակիցների մուտքը և նվազեցնել մրցակցությունը, ուստի հետազոտության շրջանակում կարևորվում է կարգավորման արդյունավետության և շուկայի զարգացման միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ներդրողների վստահության խնդիրը ևս առանցքային տեղ է զբաղեցնում ուսումնասիրության մեջ։