New books. Information bulletin. 2016 yearly

Linguistics

Գրավոր խոսքը մարդկային հաղորդակցության կարևոր ձևերից մեկն է, որի միջոցով մարդիկ արտահայտում են իրենց մտքերը, գաղափարները և տեղեկությունները գրի միջոցով։ Այն մեծ դեր ունի կրթության, գիտության, մշակույթի և հասարակական կյանքի զարգացման մեջ։ Գրավոր խոսքը տարբերվում է բանավոր խոսքից նրանով, որ պահանջում է ավելի հստակ, կանոնակարգված և ճշգրիտ ձևակերպումներ։ Գրավոր խոսքի ճիշտ կառուցման համար կարևոր նշանակություն ունի ուղղագրությունը, քանի որ այն ապահովում է բառերի ճիշտ գրությունը և նպաստում է մտքի հստակ փոխանցմանը։ Ուղղագրությունը լեզվի կանոնների ամբողջությունն է, որը սահմանում է բառերի, հնչյունների և ձևերի ճիշտ գրությունը։ Հայոց լեզվի ուղղագրությունը ձևավորվել է երկար ժամանակի ընթացքում և հիմնված է լեզվի հնչյունական, ձևաբանական և պատմական առանձնահատկությունների վրա։ Ճիշտ ուղղագրությունը կարևոր է, քանի որ այն օգնում է պահպանել լեզվի միասնականությունը և հեշտացնում է մարդկանց միջև հաղորդակցությունը։ Եթե գրավոր խոսքում կան բազմաթիվ ուղղագրական սխալներ, ապա դժվարանում է տեքստի ընկալումը և կարող է փոխվել արտահայտված մտքի իմաստը։ Գրավոր խոսքի մշակման ժամանակ անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել ոչ միայն բառերի ճիշտ գրությանը, այլև նախադասությունների կառուցվածքին, կետադրությանը և ոճին։ Լավ զարգացած գրավոր խոսքը նպաստում է մարդու մտավոր զարգացմանը, քանի որ այն ձևավորում է մտածողության ճշտություն և արտահայտման կարողություն։ Դպրոցում ուղղագրության ուսուցումը կարևոր դեր ունի աշակերտների լեզվական գիտելիքների ձևավորման գործում։ Տարբեր վարժությունների, թելադրությունների և ընթերցանության միջոցով զարգանում են ճիշտ գրելու հմտությունները։ Ժամանակակից աշխարհում, որտեղ մարդիկ լայնորեն օգտագործում են համակարգիչներ և համացանց, գրավոր խոսքի և ուղղագրության դերը ավելի է մեծացել, քանի որ հաղորդակցության մեծ մասը կատարվում է գրավոր ձևով։

Other Subjects

Այս աշխատանքը նվիրված է ծաղկակաղամբի կենսամորֆոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա մշակման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը Արարատյան հարթավայրի ամառային-աշնանային պայմաններում։ Նյութում վերլուծվում են բույսի աճի և զարգացման փուլերը, արմատային համակարգի և վեգետատիվ օրգանների ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև արտաքին միջավայրի՝ ջերմաստիճանի, խոնավության և հողի կազմի ազդեցությունը բերքատվության վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է մշակման ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ սերմերի ընտրություն, սածիլների աճեցում, ոռոգման ռեժիմ, պարարտացման համակարգ և վնասատուների ու հիվանդությունների դեմ պայքարի մեթոդներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Արարատյան հարթավայրի կլիմայական պայմաններին համապատասխանեցված տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ բարձր և կայուն բերք ստանալու նպատակով։ Նյութը կարևոր է ագրոնոմների, գյուղատնտեսների և բուսաբուծության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով ծաղկակաղամբի արդյունավետ արտադրության կազմակերպմանը և ագրոտեխնոլոգիաների կատարելագործմանը։

Culture

Документ представляет собой устав общественной культурно-просветительской организации «Армянское драматическое общество», определяющий цели, задачи, структуру и правила деятельности объединения, связанного с развитием театрального искусства, поддержкой армянской драматургии, организацией спектаклей и популяризацией национальной сцены; в тексте регламентируются вопросы членства, управления обществом, распределения обязанностей между руководящими органами, порядок проведения собраний, формирования репертуара и взаимодействия с артистами и авторами, а также финансовые и организационные аспекты функционирования; подобные уставы отражают процессы становления профессионального театра и культурных институтов в армянской среде в конце XIX — начале XX века и фиксируют роль общественных объединений в развитии национальной культуры и сценического искусства.

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է փրկարարների հոգեկան հուսալիության դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ արտակարգ և բարձր ռիսկայնության պայմաններում մասնագիտական գործունեության համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այն հոգեբանական գործոնները, որոնք պայմանավորում են փրկարարի՝ բարդ, անորոշ և սթրեսային իրավիճակներում արդյունավետ, արագ և նպատակաուղղված գործելու կարողությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հուզական կայունությանը, սթրեսակայունությանը, ինքնակարգավորմանը, ուշադրության կենտրոնացմանն ու արագ վերակազմակերպմանը, իրավիճակի ճիշտ գնահատմանը, որոշումների կայացմանը և պատասխանատվության զգացմանը։ Աշխատանքում վերլուծվում է նաև հոգեկան հուսալիության կապը մասնագիտական փորձի, պատրաստվածության, ինքնավստահության, թիմային փոխգործակցության և արտակարգ իրավիճակներում վարքի առանձնահատկությունների հետ։ Կարևորվում է այն պայմանների բացահայտումը, որոնց դեպքում երկարատև հոգեբանական լարվածությունը, ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունը, վտանգի առկայությունը կամ անսպասելի իրադարձությունները կարող են ազդել մասնագիտական գործունեության արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու փրկարարների հոգեբանական պատրաստվածության և մասնագիտական հուսալիության գնահատման չափանիշների մասին, ինչպես նաև մշակելու դրանց պահպանման և զարգացման արդյունավետ մոտեցումներ։ Ներկայացվող արդյունքները կարող են կիրառվել փրկարարների մասնագիտական ընտրության, հոգեբանական ախտորոշման, պատրաստման, վերապատրաստման և արտակարգ իրավիճակների ժամանակ հոգեբանական աջակցության կազմակերպման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հոգեբաններին, փրկարարական ծառայությունների մասնագետներին, արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, մասնագիտական ընտրության մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Կովկասում ձևավորված էթնոքաղաքական հակամարտությունների և տարածաշրջանում Ռուսաստանի ու Միացյալ Նահանգների աշխարհաքաղաքական շահերի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանային հակամարտությունների պատմաքաղաքական նախադրյալներն են, դրանց միջազգային չափումը և արտաքին դերակատարների քաղաքականության ազդեցության վերաբերյալ տարբեր գիտական մոտեցումները։ Հարավային Կովկասը դիտարկվում է որպես աշխարհագրական և ռազմավարական կարևորություն ունեցող տարածաշրջան, որտեղ տեղական քաղաքական գործընթացները փոխկապակցվել են անվտանգության, տրանսպորտային հաղորդակցությունների, էներգետիկ նախագծերի և միջազգային հարաբերությունների ավելի լայն համակարգի հետ։ Քննվում են Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ձևավորված քաղաքական միջավայրի առանձնահատկությունները, նորանկախ պետությունների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և հակամարտությունների կարգավորման շուրջ ստեղծված միջազգային ձևաչափերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ռուսաստանի և ԱՄՆ-ի տարածաշրջանային քաղաքականության նպատակների, կիրառված դիվանագիտական գործիքների և անվտանգության վերաբերյալ մոտեցումների համեմատական վերլուծությանը՝ դրանք ներկայացնելով ոչ միայն հնարավոր մրցակցության, այլև որոշ ժամանակաշրջաններում համընկնող շահերի և բազմակողմ համագործակցության շրջանակներում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանի պետությունների ինքնուրույն քաղաքական դերակատարությանը՝ խուսափելով հակամարտությունների զարգացումը բացառապես արտաքին ուժերի հարաբերություններով բացատրելուց։ Կարևորվում է էթնիկական ինքնության, պետականության, տարածքային պահանջների, պատմական հիշողության և անվտանգության ընկալումների նշանակությունը հակամարտությունների ձևավորման ու վերարտադրման գործընթացներում։ Ուսումնասիրվում է նաև միջազգային կազմակերպությունների և միջնորդական նախաձեռնությունների դերը՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված բանակցային և խաղաղ կարգավորման մեխանիզմների համատեքստում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու տեղական, տարածաշրջանային և գլոբալ մակարդակներում գործող գործոնները և գնահատելու դրանց փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների, հակամարտաբանության, տարածաշրջանագիտության և աշխարհաքաղաքական վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հարավային Կովկասի էթնոքաղաքական հակամարտությունները որպես բազմագործոն գործընթացներ, որոնց ուսումնասիրությունը պահանջում է ինչպես ներքին պատմաքաղաքական պատճառների, այնպես էլ միջազգային միջավայրի և խոշոր արտաքին դերակատարների քաղաքականությունների համադրական դիտարկում։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ջրային համակարգերի արդյունավետ շահագործման, տեխնիկական սպասարկման և կառավարման հետ կապված առանցքային խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ջրային ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործման և համակարգերի հուսալի գործունեության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում ջրային համակարգերը դիտարկվում են որպես փոխկապակցված ինժեներական, տնտեսական և կառավարչական բաղադրիչների ամբողջություն, որի արդյունավետությունը կախված է ջրաղբյուրների, ջրամբարների, ջրանցքների, խողովակաշարերի, պոմպակայանների և այլ ենթակառուցվածքների համաձայնեցված աշխատանքից։ Կարող են քննության առնվել ջրի բաշխման և մատակարարման կազմակերպման, համակարգերում ջրային կորուստների նվազեցման, տեխնիկական վիճակի վերահսկման, վերանորոգման աշխատանքների պլանավորման և շահագործման ծախսերի օպտիմալացման հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների պահանջարկի և հասանելի պաշարների միջև հավասարակշռության ապահովումը, հատկապես սեզոնային փոփոխությունների, երաշտային պայմանների կամ սպառման ծավալների տատանումների դեպքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից կարող է լինել համակարգերի տեխնիկական հուսալիության գնահատումը՝ հնարավոր անսարքությունների, ենթակառուցվածքների մաշվածության և ջրամատակարարման ընդհատումների ռիսկերի նվազեցման նպատակով։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել ջրի հաշվառման, մոնիթորինգի և տեղեկատվական կառավարման մեխանիզմները, որոնք անհրաժեշտ են ջրային հոսքերի վերաբերյալ հավաստի տվյալների ստացման և հիմնավորված կառավարչական որոշումների ընդունման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառավարման կազմակերպական կառուցվածքին, շահագործող մարմինների գործառույթների բաշխմանը, ֆինանսական կայունության խնդիրներին և ջրօգտագործողների հետ փոխհարաբերություններին։ Բնապահպանական տեսանկյունից կարևոր է ջրային ռեսուրսների օգտագործումը համադրել էկոհամակարգերի պահպանության և ջրային միջավայրի որակի պաշտպանության հետ՝ կանխելով ռեսուրսների գերշահագործումը և երկարաժամկետ բացասական հետևանքները։ Ժամանակակից կառավարման մոտեցումների շրջանակում նշանակություն կարող են ունենալ ավտոմատացված վերահսկման, տվյալների հավաքագրման և որոշումների աջակցման համակարգերը, որոնք նպաստում են շահագործման արդյունավետության և արձագանքման արագության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ջրային տնտեսության, հիդրոտեխնիկական համակարգերի շահագործման, ռեսուրսների կառավարման և բնապահպանական պլանավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ջրային համակարգերի հուսալի, արդյունավետ և երկարաժամկետ կառավարման հիմնական խնդիրներն ու դրանց լուծման սկզբունքները։