Նորամուծական գործընթացների զարգացումը Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային երկրներում քաղաքացիական և ժողովրդավարական իշխանության կայացման գործընթացի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո նորանկախ պետություններում քաղաքական համակարգերի վերափոխման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման և քաղաքացիական հասարակության զարգացման գործընթացներն են։ Ուսումնասիրվում են իշխանության կազմակերպման նոր ձևերի ստեղծումը, սահմանադրական համակարգերի ձևավորումը, բազմակուսակցականության հաստատումը, ընտրական գործընթացների զարգացումը և պետական կառավարման ժողովրդավարացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների, քաղաքական մասնակցության, խոսքի և մամուլի ազատության, տեղական ինքնակառավարման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և իշխանությունների տարանջատման սկզբունքների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է համեմատական վերլուծությամբ ուսումնասիրել հետխորհրդային տարբեր երկրների փորձը՝ բացահայտելով ժողովրդավարացման գործընթացների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևորվում են նաև ժողովրդավարական բարեփոխումների վրա ազդող քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործոնները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել անցումային շրջանի հիմնական դժվարությունները՝ ինստիտուտների անկայունությունը, քաղաքական էլիտաների վերարտադրությունը, իշխանության կենտրոնացման միտումները, թույլ զարգացած քաղաքացիական հասարակությունը, ընտրական համակարգերի խնդիրները և սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ժողովրդավարական կառավարման ամրապնդման հնարավորությունները՝ իրավական պետության, անկախ դատական համակարգի, արդյունավետ խորհրդարանական վերահսկողության, ազատ և մրցակցային ընտրությունների ու ակտիվ քաղաքացիական մասնակցության միջոցով։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է երկաթի հիմքով երկմետաղական հակաշփական փոշեհամաձուլվածքների կառուցվածքի և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ձևավորման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը տաք արտամղման տեխնոլոգիայի կիրառմամբ։ Քննության են առնվում փոշեմետալուրգիական եղանակներով ստացվող երկմետաղական նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բաղադրիչների փոխազդեցությունը և տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի հատկությունների վրա։ Վերլուծվում են սկզբնական փոշենյութերի կազմի և հատկանիշների, խտացման պայմանների, ջերմաստիճանի, ճնշման ու դեֆորմացման աստիճանի ազդեցությունները նյութի կառուցվածքի ձևավորման գործընթացի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տաք արտամղման ընթացքում ծակոտկենության նվազեցմանը, նյութի խտության բարձրացմանը, կառուցվածքային համասեռության ապահովմանը և տարբեր մետաղական շերտերի միջև ամուր կապի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են ստացված համաձուլվածքների կարծրությունը, ամրությունը, մաշակայունությունը, շփման բնութագրերը և շահագործման ընթացքում առաջացող մեխանիկական ազդեցություններին դիմադրելու կարողությունը։ Քննարկվում է միկրոկառուցվածքի և հակաշփական հատկությունների միջև փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև նյութի բաղադրության և մշակման ռեժիմների օպտիմալ ընտրության նշանակությունը։ Կարևորվում է այնպիսի կառուցվածքի ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս համատեղելու բավարար մեխանիկական ամրությունը շփման և մաշման բարենպաստ ցուցանիշների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում տեխնոլոգիական գործընթացի կատարելագործման և ստացված նյութերի որակի բարձրացման հնարավորություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել մեքենաշինության և այլ տեխնիկական ոլորտներում աշխատող շփման հանգույցների, առանցքակալային տարրերի և մաշման նկատմամբ բարձր դիմադրություն պահանջող դետալների համար արդյունավետ երկմետաղական նյութերի մշակման և արտադրության ժամանակ։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է դատական նախադեպի՝ որպես իրավունքի աղբյուրի տեսական և գործնական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և տարբեր երկրների իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել դատական որոշումների իրավաստեղծ և իրավամեկնաբանման նշանակությունը, պարզել դրանց տեղը իրավունքի աղբյուրների համակարգում և համեմատել տարբեր իրավական ավանդույթներում նախադեպի ձևավորման ու կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում անգլո-ամերիկյան և ռոմանագերմանական իրավական համակարգերի տարբերություններին, քանի որ առաջինում դատական նախադեպը պատմականորեն հանդես է գալիս որպես իրավունքի կարևոր աղբյուր, մինչդեռ երկրորդում առաջնային նշանակությունը սովորաբար տրվում է օրենքին և այլ նորմատիվ իրավական ակտերին։ ՀՀ-ի պարագայում հարցը հատկապես հետաքրքիր է դատական իշխանության զարգացման և դատական պրակտիկայի միատեսակության ապահովման տեսանկյունից։ Ատենախոսությանը նվիրված մատենագիտական աղբյուրը նշում է, որ 2005 թվականի սահմանադրական փոփոխություններով Վճռաբեկ դատարանին վերապահվել էր օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու առաքելությունը, ինչը կարևոր փուլ էր հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի դերի վերաիմաստավորման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել Վճռաբեկ դատարանի որոշումների իրավական նշանակությունը, դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների ազդեցությունը ստորադաս դատարանների գործունեության վրա և դատական պրակտիկայի միասնականության ապահովման մեխանիզմները։ Առանձին և կարևոր տեղ է զբաղեցնում Սահմանադրական դատարանի որոշումների ուսումնասիրությունը։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը նշում է, որ իր ըստ էության կայացված որոշումները պարտադիր են պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների, պաշտոնատար անձանց, ինչպես նաև ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց համար ամբողջ Հանրապետության տարածքում։ Միաժամանակ Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների վերաբերյալ իր որոշումներում ընդգծվում է դրանց պաշտոնական բնույթը, համընդհանուր իրավական հետևանքները, իրավական անորոշության վերացման նշանակությունը և նախադեպային բնույթը։ Այս հանգամանքը ցույց է տալիս, որ հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի հարցը չի սահմանափակվում դասական անգլիական stare decisis մոդելի մեխանիկական կիրառմամբ, այլ ունի յուրահատուկ սահմանադրաիրավական դրսևորումներ։ Աշխատությունում կարող են համեմատվել նաև տարբեր երկրների մոտեցումները՝ ուսումնասիրվելով այն հարցը, թե ինչ պայմաններում է բարձրագույն դատարանի որոշումը դառնում պարտադիր կամ ազդեցիկ հետագա դատական գործերի համար, ինչ սահմաններում կարող է դատարանը զարգացնել իրավական նորմի մեկնաբանությունը և որտեղ է անցնում դատական մեկնաբանության ու դատական իրավաստեղծ գործունեության սահմանը։ Կարևոր թեմա է նաև դատական նախադեպի հարաբերակցությունը օրենքի, իրավական սովորույթի, իրավական դոկտրինի և այլ իրավական աղբյուրների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այն առավելություններին, որոնք նախադեպային մոտեցումը կարող է ապահովել՝ իրավունքի կիրառման միասնականություն, իրավական անորոշության նվազեցում, նոր իրավահարաբերությունների արագ կարգավորում և օրենքի գործնական մեկնաբանության զարգացում։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել հնարավոր խնդիրները՝ դատական իշխանության կողմից իրավաստեղծ գործունեության ընդլայնման, դատավորների հայեցողության սահմանների, տարբեր դատարանների մոտեցումների անհամապատասխանության և իրավական կանխատեսելիության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Իրավահամեմատական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի մոդելի առանձնահատկությունները այլ երկրների փորձի համատեքստում և պարզել, թե որ մեխանիզմները կարող են նպաստել դատական պրակտիկայի արդյունավետության ու միասնականության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նաև անդրադառնալ իրավական համակարգերի զարգացման պատմական առանձնահատկություններին, քանի որ նախադեպի դերը մեծապես պայմանավորված է տվյալ երկրի իրավական ավանդույթներով, սահմանադրական կառուցվածքով և դատարանների ինստիտուցիոնալ դիրքով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավունքի տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, սահմանադրագետներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հնարավորություն է տալիս դատական նախադեպը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին դատական որոշում, այլև որպես իրավական համակարգի զարգացման, օրենքի միասնական կիրառման և իրավական նորմերի մեկնաբանման կարևոր գործիք՝ միաժամանակ բացահայտելով ՀՀ իրավական համակարգի և այլ երկրների նախադեպային մոդելների միջև առկա նմանություններն ու տարբերությունները։

Linguistics

Այս աշխատությունը վերաբերում է գրաբարի (դասական հայերենի) վերլուծական բայերի համակարգի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց ձևաբանական կառուցվածքին, քերականական արժեքին և լեզվական գործառույթներին։ Գրաբարում վերլուծական բայերը ձևավորվում են օժանդակ բայի և հիմնական իմաստային բայի համադրությամբ՝ արտահայտելով ժամանակ, եղանակ, տեսք և երբեմն նաև քերականական այլ կատեգորիաներ, որոնք սինթետիկ ձևերով չեն կարող լիարժեք արտահայտվել։ Այս համակարգը կարևոր դեր ունի գրաբարի բայական համակարգի զարգացման և ձևաբանական բարդության ուսումնասիրության մեջ, քանի որ ցույց է տալիս լեզվի անցումը սինթետիկ կառուցվածքներից դեպի ավելի վերլուծական արտահայտման ձևեր։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են օժանդակ բայերի գործառույթները, նրանց համակցման կանոնները, ինչպես նաև վերլուծական ձևերի կիրառությունը տարբեր տեքստային ժանրերում՝ աստվածաբանական, պատմագրական և գրական աղբյուրներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև վերլուծական բայերի իմաստային նրբություններին և նրանց դերին նախադասության ժամանակային և եղանակային հարաբերությունների արտահայտման մեջ։ Այսպիսով, գրաբարի վերլուծական բայերի համակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերեն լեզվի պատմական քերականության, ձևաբանության և լեզվաբանական զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտման համար՝ ցույց տալով լեզվի կառուցվածքային հարստությունն ու պատմական զարգացումը։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ապահովել երիտասարդ ընթերցողների, ծնողների, ուսուցիչների և գրադարանային աշխատողների իրազեկվածությունը պատանեկան գրականության նոր հրատարակությունների վերաբերյալ։ Ցանկում ընդգրկված են գեղարվեստական, ճանաչողական, գիտահանրամատչելի և կրթական բնույթի ստեղծագործություններ, որոնք ուղղված են պատանիների ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը, արժեքային համակարգի ձևավորմանը և ստեղծագործական մտածողության խթանմանը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան գրքեր և օգտագործել դրանք ինչպես ինքնուրույն ընթերցանության, այնպես էլ ուսումնական գործընթացում։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության բարձրացմանը և երիտասարդ սերնդի մտավոր ու մշակութային զարգացմանը։

Economics

Երևան քաղաքում տեղական ինքնակառավարման արդյունավետությունը ձևավորվում է քաղաքային կառավարման համակարգի կազմակերպվածությունից, լիազորությունների բաշխումից, ֆինանսական ինքնուրույնությունից և բնակչության մասնակցության մակարդակից։ Երևանը՝ որպես Հայաստանի մայրաքաղաք և վարչական, տնտեսական ու մշակութային կենտրոն, ունի հատուկ կարգավիճակ, որի շրջանակում տեղական ինքնակառավարման մարմինները պատասխանատու են քաղաքային ենթակառուցվածքների, կոմունալ ծառայությունների, տրանսպորտի, քաղաքաշինության, բնապահպանական քաղաքականության և հանրային տարածքների կառավարման համար։ Արդյունավետության հիմնական չափորոշիչներից են ծառայությունների մատուցման որակը, որոշումների ընդունման թափանցիկությունը, բյուջետային միջոցների նպատակային օգտագործումը և քաղաքացիների կարիքներին արագ արձագանքելու կարողությունը։ Միաժամանակ, համակարգի արդյունավետության վրա ազդում են մի շարք խնդիրներ, ինչպիսիք են ֆինանսական սահմանափակումները, վարչական բյուրոկրատիան, որոշ դեպքերում լիազորությունների կրկնությունը պետական կառավարման այլ օղակների հետ, ինչպես նաև հանրային մասնակցության համեմատաբար ցածր մակարդակը որոշումների կայացման գործընթացում։ Արդյունավետության բարձրացման ուղիների շարքում առանձնանում են տեղական ինքնակառավարման ֆինանսական ինքնուրույնության ընդլայնումը, էլեկտրոնային կառավարման համակարգերի զարգացումը, քաղաքային ծառայությունների թվայնացումը և «խելացի քաղաք» լուծումների ներդրումը, որոնք թույլ են տալիս ավելի արդյունավետ կառավարել տրանսպորտը, աղբահանությունը և հանրային ենթակառուցվածքները։ Կարևոր է նաև քաղաքացիական մասնակցության մեխանիզմների զարգացումը՝ հանրային լսումների, մասնակցային բյուջետավորման և համայնքային նախաձեռնությունների միջոցով, ինչը բարձրացնում է կառավարման թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, Երևանում տեղական ինքնակառավարման արդյունավետությունը կախված է կառավարման ինստիտուցիոնալ բարեփոխումներից, տեխնոլոգիական արդիականացումից և հասարակության ակտիվ ներգրավվածությունից, որոնք միասին կարող են ապահովել ավելի կայուն և բնակչության կարիքներին համապատասխան քաղաքային զարգացում։