Основные физико-технологические свойства шерсти пород овец, разводимых в Армении

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է «փափուկ ուժի» ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը Հարավային Կովկասում ընթացող տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես կարող են պետությունները և այլ ազդեցիկ դերակատարներ ոչ ռազմական և ոչ ուղղակի հարկադրական միջոցների միջոցով ձևավորել քաղաքական միջավայր, տարածել իրենց արժեքները, գաղափարները և օրակարգերը, ինչպես նաև ազդել հասարակությունների և քաղաքական որոշումների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել դիվանագիտության, մշակույթի, կրթության, տեղեկատվական քաղաքականության, միջազգային հաղորդակցության, տնտեսական համագործակցության, հանրային դիվանագիտության և մեդիայի միջոցով ազդեցության տարածման տարբեր եղանակները։ Հարավային Կովկասի առանձնահատկությունների դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են պատմական հիշողությունը, էթնիկ և մշակութային կապերը, տարածաշրջանային հակամարտությունները, աշխարհաքաղաքական մրցակցությունը և արտաքին դերակատարների շահերը փոխկապակցվում ազդեցության ոչ ռազմական գործիքների հետ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տեղեկատվական և հաղորդակցական միջավայրի ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակակից միջազգային հարաբերություններում հանրային կարծիքի ձևավորումը, տեղեկատվության տարածումը և երկրի միջազգային հեղինակության կառուցումը կարող են էական ազդեցություն ունենալ քաղաքական գործընթացների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել «փափուկ ուժը» ոչ միայն որպես արտաքին քաղաքականության առանձին գործիք, այլև որպես բազմաշերտ ազդեցության համակարգ, որտեղ պետական քաղաքականությանը զուգահեռ կարող են ներգրավված լինել հասարակական կազմակերպությունները, լրատվամիջոցները, կրթական և մշակութային հաստատությունները, սփյուռքային կառույցները և այլ ոչ պետական դերակատարներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել Հարավային Կովկասի քաղաքականությամբ, միջազգային հարաբերություններով, աշխարհաքաղաքականությամբ և հանրային դիվանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, քաղաքագետների, ուսանողների և վերլուծաբանների համար։ Այն նաև նպաստում է տարածաշրջանային քաղաքականության ավելի լայն ընկալմանը՝ ցույց տալով, որ ազդեցության համար մրցակցությունը կարող է իրականացվել ոչ միայն ռազմական կամ տնտեսական ռեսուրսների, այլև գաղափարների, արժեքների, մշակույթի, տեղեկատվության և միջազգային հեղինակության միջոցով։

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային վարկի շուկայի ձևավորման, զարգացման և դրա առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հիփոթեքային վարկավորման շուկայի կառուցվածքը, հիմնական մասնակիցները, վարկավորման պայմանները, պահանջարկի ձևավորման գործոնները և անշարժ գույքի շուկայի հետ փոխկապակցվածությունը։ ՀՀ հիփոթեքային շուկայի զարգացումը սերտորեն կապված է ինչպես բանկային համակարգի վարկավորման քաղաքականության, այնպես էլ բնակարանային պահանջարկի և պետական աջակցության ծրագրերի հետ։ Ազգային հիփոթեքային ընկերությունը շուկայի իր առաքելությունը ձևակերպում է որպես հիփոթեքային շուկան առավել իրացվելի, կայուն և հասանելի դարձնելը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հիփոթեքային վարկերի ծավալների և կառուցվածքի փոփոխությունները, առաջնային և երկրորդային անշարժ գույքի շուկաների առանձնահատկությունները, վարկերի տոկոսադրույքները, ժամկետները, կանխավճարների պահանջները և վարկառուների նկատմամբ կիրառվող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության և հարկային խթանների ազդեցությանը հիփոթեքային վարկավորման ակտիվության վրա․ մասնագիտական աղբյուրները նշում են, որ եկամտային հարկի վերադարձի մեխանիզմը նշանակալիորեն խթանել է ինչպես հիփոթեքային, այնպես էլ անշարժ գույքի շուկաների զարգացումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև շուկայի առկա խնդիրների բացահայտումը, որոնց թվում կարող են դիտարկվել անշարժ գույքի բարձր գները, բնակչության եկամուտների և վարկային պարտավորությունների անհամապատասխանությունը, շուկայի կենտրոնացվածությունը և վարկային ռիսկերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հիփոթեքային շուկայի զարգացման ժամանակակից միտումներին, այդ թվում՝ թվայնացմանը, վարկային գործընթացների պարզեցմանը և մարզային շուկաների ակտիվացմանը։ Վերջին տարիներին շուկան շարունակել է աճել, սակայն 2026 թվականի ընթացքում աճի տեմպերի դանդաղման միտումներ նույնպես արձանագրվել են։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ՀՀ հիփոթեքային վարկավորման շուկայի արդյունավետության գնահատման, առկա խնդիրների բացահայտման և դրա հետագա զարգացման ու կայունության ապահովման հնարավոր ուղղությունների մշակման համար։

Political Science

Եվրոպական գործընթացների քաղաքական վերլուծություն-ը քաղաքագիտական և միջազգային հարաբերությունների ուղղվածությամբ աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է Եվրոպայում ընթացող քաղաքական, ինստիտուցիոնալ և ինտեգրացիոն գործընթացները՝ ընդգրկելով ինչպես պատմական զարգացումները, այնպես էլ ժամանակակից քաղաքական համակարգերի փոխակերպումները, աշխատությունում վերլուծվում են Եվրոպական միության ձևավորման և ընդլայնման փուլերը, անդամ պետությունների միջև քաղաքական ու տնտեսական համագործակցության մեխանիզմները, ինչպես նաև եվրոպական կառավարման ինստիտուտների գործառույթները և որոշումների կայացման գործընթացները, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները, միգրացիոն քաղաքականությունը, ժողովրդավարական կառավարման մարտահրավերները և գլոբալ քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը Եվրոպայի վրա, հատուկ ուշադրություն է դարձվում եվրոպական ինտեգրման հաջողությունների և հակասությունների համեմատական վերլուծությանը, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորելու համակարգված պատկերացում եվրոպական քաղաքական գործընթացների տրամաբանության և դրանց միջազգային նշանակության մասին։

History

Работа представляет собой историко-этнографическое исследование Шатаха, посвящённое комплексному изучению его прошлого, населения, традиционной культуры и особенностей общественного уклада. Основное внимание уделяется историческому развитию региона, его природно-географическим условиям и их влиянию на формирование образа жизни местного населения. Через описание населённых пунктов, хозяйственных занятий, быта и социальных отношений раскрываются характерные черты жизни местного общества в различные исторические периоды. Значительное место занимает этнографический материал, позволяющий представить традиционную культуру населения: особенности жилища, одежды, питания, семейных отношений, обрядов, праздников и повседневных занятий. Рассматриваются основные формы хозяйственной деятельности, включая земледелие, животноводство, ремесла и другие виды труда, имевшие значение для экономической жизни местных общин. Отдельное внимание может уделяться народным обычаям, семейно-бытовым традициям, религиозным представлениям, фольклору и устным преданиям, которые помогают восстановить духовную и культурную картину региона. Важной особенностью исследования является сочетание исторического и этнографического подходов: сведения о прошлом рассматриваются не изолированно, а в связи с конкретными особенностями материальной и духовной культуры населения. Такой подход позволяет показать, каким образом исторические события, социально-экономические изменения и внешние обстоятельства отражались на жизни местных общин и трансформировали традиционный уклад. Работа также представляет ценность как источник краеведческой информации, поскольку фиксирует сведения о географии, населённых пунктах, населении, хозяйстве и культурном наследии региона. Этнографические наблюдения и описания имеют особое значение для изучения традиционной культуры западноармянских исторических областей и сохранения сведений о культурных особенностях местного населения. Исследование может быть полезно для реконструкции историко-культурной среды региона и сопоставления её с другими армянскими историко-этнографическими областями. Материалы работы представляют интерес для историков, этнографов, археологов, антропологов, краеведов и исследователей армянской культуры, а также для всех, кто изучает историю и традиционный быт армянского населения исторических регионов.

Law

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղում ձևավորված պետական ապարատի կառուցվածքի, գործառույթների և զարգացման հիմնական միտումների տեսական ու պատմաիրավական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական ապարատ հասկացությունն է՝ որպես պետական իշխանության և կառավարման գործառույթներ իրականացնող մարմինների ու հաստատությունների կազմակերպված համակարգ։ Քննվում են պետական կառույցների ձևավորման նախադրյալները, դրանց իրավական կարգավիճակը, լիազորությունների բաշխումը և տարբեր մարմինների միջև փոխգործակցության մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում օրենսդիր, գործադիր և դատական մարմինների ձևավորման ու ինստիտուցիոնալ զարգացման գործընթացներին։ 2006 թվականին ընդունված սահմանադրական կարգավորումները պետական իշխանության իրականացումը կառուցում էին օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների բաժանման ու հավասարակշռման սկզբունքի հիման վրա, իսկ պետական մարմինների իրավասությունները սահմանափակում էին սահմանադրությամբ և օրենքներով նախատեսված լիազորություններով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև պետական կառավարման կենտրոնական և տարածքային մարմինների հարաբերությունները, տեղական ինքնակառավարման կազմակերպումը, պետական ծառայության համակարգը և կառավարման ապարատի կազմակերպական կառուցվածքը։ Առանձին նշանակություն ունի տարբեր ժամանակաշրջաններում կառավարման մոդելի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը. մասնավորապես՝ 2017 թվականի սահմանադրական փոփոխությունները նախատեսում էին անցում նախագահական կառավարման ձևի, որի պայմաններում վերափոխվում էին նախագահի, կառավարության և գործադիր իշխանության մյուս մարմինների փոխհարաբերությունները։ Պետական ապարատի զարգացումը կարող է դիտարկվել կառավարման կենտրոնացման և ապակենտրոնացման, իրավասությունների հստակեցման, պետական մարմինների մասնագիտացման, կառավարման արդյունավետության և իրավական կարգավորման կատարելագործման տեսանկյուններից։ Կարևորվում է նաև պետական մարմինների գործունեության կազմակերպական և իրավական հիմքերի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե ինստիտուցիոնալ փոփոխություններն ինչպես են անդրադարձել որոշումների ընդունման և պետական գործառույթների իրականացման մեխանիզմների վրա։ Թեմայի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև Լեռնային Ղարաբաղի վիճելի միջազգային կարգավիճակը և դրա ազդեցությունը պետական ինստիտուտների ձևավորման ու գործունեության պայմանների վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, հանրային կառավարման և պետական ինստիտուտների պատմության մոտեցումները՝ համակարգված ներկայացնելով պետական ապարատի կառուցվածքային փոփոխություններն ու զարգացման հիմնական ուղղությունները։

Economics

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսության հանրային կառավարման զարգացման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով պետական կառավարման համակարգի, տնտեսական քաղաքականության և հասարակական շահերի արդյունավետ համադրման անհրաժեշտությունը։ Հանրային կառավարումը տնտեսական գործընթացների վրա պետության նպատակային ներգործության համակարգ է, որի միջոցով ձևավորվում են տնտեսական զարգացման առաջնահերթությունները, իրականացվում են պետական ծրագրերն ու քաղաքականությունները, կարգավորվում են շուկայական հարաբերությունները և ապահովվում են հանրային նշանակության ծառայությունների մատուցումը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կարող է գտնվել ՀՀ տնտեսական կառավարման համակարգի կառուցվածքը, դրա ինստիտուցիոնալ հիմքերը, պետական մարմինների գործառույթների բաշխումը և տնտեսական որոշումների ընդունման արդյունավետությունը։ Կարևոր խնդիր է պետական կառավարման և շուկայական մեխանիզմների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Շուկայական տնտեսության պայմաններում պետությունը մի կողմից պետք է ապահովի մրցակցային և կանխատեսելի միջավայր, սեփականության ու պայմանագրային հարաբերությունների պաշտպանություն, իսկ մյուս կողմից՝ միջամտի այն ոլորտներում, որտեղ շուկան ինքնուրույն չի կարող ապահովել հասարակականորեն անհրաժեշտ արդյունք։ Այս համատեքստում աշխատանքը կարող է անդրադառնալ կարգավորման արդյունավետության, պետական միջամտության սահմանների և տնտեսական ազատության ու հանրային շահի հավասարակշռության հարցերին։ ՀՀ տնտեսության հանրային կառավարման արդիական խնդիրներից է պետական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացումը։ Տնտեսական քաղաքականության մշակման և իրականացման ընթացքում անհրաժեշտ է հիմնվել հավաստի վիճակագրական տվյալների, կանխատեսումների, ռիսկերի գնահատման և ծրագրերի արդյունքների չափելի ցուցանիշների վրա։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն սահմանել նպատակներ, այլև գնահատել դրանց իրականացման աստիճանը և անհրաժեշտության դեպքում վերանայել կիրառվող գործիքները։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պետական բյուջեի և հանրային ֆինանսների կառավարման դերը։ Բյուջետային միջոցների արդյունավետ բաշխումը, պետական ծախսերի թափանցիկությունը, ծրագրային բյուջետավորումը, հարկային եկամուտների արդյունավետ հավաքագրումը և պետական պարտքի կայուն կառավարումը տնտեսական հանրային կառավարման կարևոր բաղադրիչներ են։ Դրանց արդյունավետությունը անմիջականորեն կապված է պետության՝ հանրային ծառայություններ մատուցելու և զարգացման ծրագրեր ֆինանսավորելու կարողության հետ։ Առանձին կարևորություն ունի պետական կառավարման թվայնացումը։ Թվային պետական ծառայությունները, տվյալների փոխանակման համակարգերը, էլեկտրոնային կառավարման գործիքները և վարչական գործընթացների ավտոմատացումը կարող են կրճատել գործարքային ծախսերը, բարձրացնել ծառայությունների հասանելիությունը և նվազեցնել վարչարարական բեռը։ Միաժամանակ թվայնացումը առաջացնում է տվյալների պաշտպանության, կիբեռանվտանգության, համակարգերի համատեղելիության և թվային անհավասարության խնդիրներ, որոնք նույնպես պետք է ներառվեն հանրային կառավարման զարգացման օրակարգում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն կարող է լինել բիզնես միջավայրի պետական կարգավորումը։ Ձեռնարկատիրական գործունեության համար կանխատեսելի իրավական դաշտը, պարզ և արագ վարչական ընթացակարգերը, լիցենզավորման և թույլտվությունների համակարգերի արդյունավետությունը, մրցակցության պաշտպանությունը և կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցումը նպաստում են մասնավոր հատվածի զարգացմանը և ներդրումային ակտիվության բարձրացմանը։ Հետևաբար տնտեսական հանրային կառավարման արդյունավետության կարևոր չափանիշներից է նաև այն, թե որքանով է պետական համակարգը նպաստում մասնավոր տնտեսական նախաձեռնության զարգացմանը։ Մյուս կարևոր հիմնախնդիրը տարածքային և սոցիալ-տնտեսական անհամաչափությունների նվազեցումն է։ Հայաստանի տարբեր մարզերի տնտեսական ներուժի, ենթակառուցվածքների, զբաղվածության և եկամուտների տարբերությունները պահանջում են տարածքային զարգացման նպատակային քաղաքականություն։ Հանրային կառավարման համակարգը կարող է նպաստել մարզերի տնտեսական ակտիվության խթանմանը՝ ենթակառուցվածքային ներդրումների, տեղական զարգացման ծրագրերի, աշխատատեղերի ստեղծման և ձեռնարկատիրության աջակցության միջոցով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մարդկային կապիտալի և հանրային կառավարման փոխկապակցվածությանը։ Կրթության, առողջապահության, զբաղվածության և սոցիալական պաշտպանության ոլորտներում պետական քաղաքականության արդյունավետությունը երկարաժամկետ տնտեսական աճի կարևոր նախապայման է։ Բարձր որակավորում ունեցող աշխատուժի ձևավորումը, աշխատաշուկայի պահանջներին կրթության համապատասխանեցումը և սոցիալական պաշտպանության արդյունավետ մեխանիզմների զարգացումը կարող են բարձրացնել տնտեսության արտադրողականությունն ու մրցունակությունը։ Կարևոր խնդիր է պետական կառավարման հաշվետվողականության և թափանցիկության ապահովումը։ Հանրային միջոցների արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է ոչ միայն ներքին վերահսկողություն, այլև հանրության հասանելի տեղեկատվություն, որոշումների հիմնավորվածություն և պատասխանատվության հստակ մեխանիզմներ։ Կառավարման նկատմամբ հասարակական վստահությունը մեծապես կախված է նրանից, թե որքանով են պետական մարմինները գործում կանխատեսելի, բաց և հաշվետու սկզբունքներով։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են մշակվել հանրային կառավարման կատարելագործման ուղղություններ, ինչպիսիք են պետական կառավարման մարմինների գործառույթների օպտիմալացումը, վարչական ընթացակարգերի պարզեցումը, թվային կառավարման ընդլայնումը, արդյունքահեն կառավարման մեխանիզմների ներդրումը, հանրային ֆինանսների արդյունավետության բարձրացումը, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցումը և պետական-մասնավոր համագործակցության զարգացումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ՀՀ տնտեսության հանրային կառավարումը դիտարկում է որպես տնտեսական աճի, սոցիալական կայունության և պետական ինստիտուտների արդյունավետության փոխկապակցված համակարգ։ Դրա զարգացման հիմնական խնդիրը միայն պետական կառավարման կառուցվածքի կատարելագործումը չէ, այլ այնպիսի կառավարման միջավայրի ձևավորումը, որտեղ պետական քաղաքականությունը հիմնված է տվյալների և երկարաժամկետ նպատակների վրա, պետական ռեսուրսներն օգտագործվում են արդյունավետ, իսկ տնտեսական զարգացման արդյունքները հասանելի են հասարակության ավելի լայն շրջանակների։