Օտար լեզուների ուսուցիչների վերապատրաստման ժամանակակից հիմնախնդիրները

Other Subjects

Այս հաղորդագրությունը վերաբերում է European Parliament-ում քննարկված քաղաքական գնահատականներին, որտեղ անդրադարձ է կատարվում Azerbaijan-ի վերահսկողության տակ գտնվող Nagorno-Karabakh տարածաշրջանում տեղի ունեցած իրադարձություններին։ Համաձայն հրապարակված դիրքորոշումների՝ որոշ պատգամավորներ և քաղաքական խմբեր բարձրացրել են մտահոգություններ բնակչության զանգվածային տեղահանությունների, հումանիտար իրավիճակի վատթարացման և տարածաշրջանում էթնիկ բնակչության անվտանգության հարցերի վերաբերյալ՝ դրանք բնորոշելով որպես հնարավոր էթնիկ զտումների գործընթացի դրսևորումներ։ Նման հայտարարությունները տեղավորվում են ԵՄ կառույցներում վերջին շրջանում ակտիվացած քննարկումների շրջանակում, որոնք վերաբերում են Հարավային Կովկասում կայունությանը, մարդու իրավունքների պաշտպանությանը և հակամարտության հետևանքների գնահատմանը։ Միաժամանակ պետք է նշել, որ այս թեմայի շուրջ գոյություն ունեն տարբեր քաղաքական և իրավական մեկնաբանություններ, և կողմերը հաճախ ներկայացնում են իրարից տարբեր գնահատականներ՝ կախված իրենց դիվանագիտական դիրքորոշումներից։ Ընդհանուր առմամբ, հարցը շարունակում է մնալ միջազգային քաղաքական քննարկումների և դիվանագիտական օրակարգի զգայուն թեմաներից մեկը։

Other Subjects

Այս աշխատությունը նվիրված է քաղաքային կանաչ գոտիներում հասարակական տարածքների ճարտարապետահատակագծային կազմակերպման, զարգացման և արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է հանրային այգիների, պուրակների, զբոսայգիների և բաց տարածքների նախագծման սկզբունքներին՝ դիտարկելով դրանց դերը բնակչության հանգստի, սոցիալական փոխգործակցության, էկոլոգիական հավասարակշռության և քաղաքային միջավայրի որակի բարելավման գործում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տարածքների ֆունկցիոնալ կազմակերպման, հետիոտնային շարժի, կանաչապատման, բարեկարգման, մատչելիության, լանդշաֆտային ձևավորման և ենթակառուցվածքների նախագծման հարցերը՝ ներկայացնելով ժամանակակից քաղաքաշինական մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, լանդշաֆտային նախագծողների, տեղական ինքնակառավարման ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների և ուսանողների համար՝ որպես հանրային տարածքների կայուն և մարդակենտրոն զարգացմանն ուղղված մասնագիտական աղբյուր։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է զինվորական ծառայության պայմաններին նորակոչիկների սոցիալ-հոգեբանական հարմարման գործընթացի առանձնահատկությունների, առաջացող դժվարությունների և դրանց հաղթահարման արդյունավետ ուղիների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են քաղաքացիական կյանքից զինվորական միջավայր անցման հոգեբանական և սոցիալական հետևանքները, նոր պայմաններին հարմարվելու օրինաչափությունները, ինչպես նաև զինվորական ծառայության սկզբնական շրջանում անձի վարքագծային և հուզական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորակոչիկների անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններին, սթրեսակայունությանը, ինքնագնահատականին, հաղորդակցական կարողություններին, մասնագիտական մոտիվացիային և սոցիալական աջակցության նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են զինվորական կարգապահության պահանջներին, օրվա կանոնակարգին, ֆիզիկական և հոգեբանական ծանրաբեռնվածությանը, նոր սոցիալական դերերին ու միջանձնային հարաբերություններին հարմարվելու ընթացքում առաջացող դժվարությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ընտանիքից և սովորական սոցիալական միջավայրից ժամանակավոր հեռանալու հետևանքով առաջացող ապրումներին, անհանգստությանը, անորոշության զգացմանը և զինվորական կոլեկտիվում փոխադարձ վստահության ձևավորման խնդիրներին։ Կարևորվում են հրամանատարական կազմի առաջնորդական և մանկավարժական հմտությունները, զինծառայողների միջև առողջ փոխհարաբերությունների հաստատումը, հոգեբանական աջակցության կազմակերպումը և հնարավոր կոնֆլիկտների կանխարգելումը։ Դիտարկվում են նաև նորակոչիկների սոցիալ-հոգեբանական վիճակի գնահատման մեթոդները, հարմարման դժվարությունների վաղ բացահայտման հնարավորությունները, անհատական և խմբային խորհրդատվության նշանակությունը, ինչպես նաև հոգեբանական պատրաստվածության զարգացման միջոցառումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ռազմական հոգեբանության, սոցիալական հոգեբանության և զինվորական մանկավարժության տեսական մոտեցումները՝ հարմարման գործընթացի բարելավման գործնական առաջարկությունների մշակման նպատակով։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նորակոչիկների հոգեբանական բարեկեցության պահպանման, զինվորական միջավայրում արդյունավետ սոցիալականացման, ծառայողական պարտականությունների գիտակցված կատարման և զինվորական կոլեկտիվների բարոյահոգեբանական մթնոլորտի բարելավման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ռազմական հոգեբանների, զինվորական մանկավարժների, հրամանատարների, սոցիալական հոգեբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Culture

Թանգարանային գործունեությունը հանդիսանում է մշակութային և գիտական կարևոր ոլորտ, որի հիմնական նպատակն է պահպանել, ուսումնասիրել և հանրությանը ներկայացնել պատմական, մշակութային և գեղարվեստական արժեքները։ Թանգարանների գործունեության հիմնական ուղղություններից առաջինը հավաքածուների համալրումն ու պահպանությունն է, որի ընթացքում իրականացվում է տարբեր ժամանակաշրջաններին և մշակույթներին պատկանող առարկաների որոնում, ձեռքբերում, հաշվառում և պահպանություն։ Այս գործընթացը կարևոր նշանակություն ունի ազգային և համաշխարհային մշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Մյուս կարևոր ուղղությունը գիտահետազոտական գործունեությունն է, որը ներառում է ցուցանմուշների ուսումնասիրություն, պատմական փաստերի վերլուծություն, գիտական հրապարակումների պատրաստում և մշակութային արժեքների վերաբերյալ նոր տեղեկությունների բացահայտում։ Թանգարանները նաև իրականացնում են ցուցադրական և ցուցահանդեսային գործունեություն՝ կազմակերպելով մշտական և ժամանակավոր ցուցադրություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս այցելուներին ծանոթանալ արվեստի, պատմության, հնագիտության, ազգագրության և այլ ոլորտների նյութերին։ Կարևոր դեր ունի նաև կրթամշակութային գործունեությունը, որի շրջանակում անցկացվում են էքսկուրսիաներ, դասախոսություններ, ուսուցողական ծրագրեր, սեմինարներ և ինտերակտիվ միջոցառումներ՝ նպաստելով հասարակության կրթական և մշակութային զարգացմանը։ Ժամանակակից թանգարաններում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը, վիրտուալ ցուցահանդեսների ստեղծմանը և առցանց հարթակների զարգացմանը, ինչը թանգարանային ծառայությունները դարձնում է առավել հասանելի լայն հասարակության համար։ Բացի այդ, թանգարանները համագործակցում են կրթական հաստատությունների, գիտական կենտրոնների և միջազգային կազմակերպությունների հետ՝ մշակութային կապերի ամրապնդման և փորձի փոխանակման նպատակով։ Այսպիսով, թանգարանային գործունեության հիմնական ուղղությունները միտված են մշակութային ժառանգության պահպանմանը, գիտելիքների տարածմանը և հասարակության մշակութային կյանքի զարգացմանը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է սոցիալական մանկավարժություն հասկացության փոխարինումը սոցիալական դաստիարակագիտություն հասկացությամբ դիտարկելու տեսական, մեթոդաբանական և գիտակրթական հիմնախնդրին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են երկու հասկացությունների բովանդակային նշանակությունը, դրանց ձևավորման և կիրառության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կրթության և դաստիարակության գիտությունների համակարգում դրանց տեղն ու փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը անձի ձևավորման վրա, սոցիալականացման գործընթացին, հասարակության մեջ անհատի լիարժեք ներգրավմանը և սոցիալական դաստիարակության միջոցով անձի արժեքային, բարոյական, հաղորդակցական ու քաղաքացիական որակների զարգացմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հասկացությունների տերմինաբանական և բովանդակային վերլուծությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով է սոցիալական դաստիարակագիտություն եզրույթը կարողանում առավել ամբողջական արտահայտել ուսումնասիրվող երևույթների շրջանակը և արդյոք դրա կիրառումը կարող է նպաստել տվյալ գիտակարգի տեսական սահմանների առավել հստակեցմանը։ Քննարկվում են նաև սոցիալական դաստիարակության նպատակները, սկզբունքները, մեթոդները և գործառույթները, ինչպես նաև ընտանիքի, դպրոցի, համայնքի, սոցիալական խմբերի և այլ հասարակական ինստիտուտների դերը անձի սոցիալական զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ սոցիալական խնդիրներ ունեցող երեխաների և երիտասարդների աջակցության, սոցիալական հարմարվողականության, կանխարգելիչ աշխատանքի և կրթադաստիարակչական միջավայրի բարելավման մեխանիզմներին։ Կարևորվում է նաև սոցիալական դաստիարակության և հարակից գիտությունների՝ ընդհանուր մանկավարժության, հոգեբանության, սոցիոլոգիայի, սոցիալական աշխատանքի և կրթության փիլիսոփայության հետ ունեցած կապերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել գործող տերմինաբանության առավելություններն ու սահմանափակումները և ներկայացվել այն հիմնավորումները, որոնք կարող են նպաստել նոր հասկացության գիտական կիրառելիության գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի ոչ միայն քննարկել եզրույթի հնարավոր փոփոխության նպատակահարմարությունը, այլև բացահայտել դրա հետևանքները գիտական ուսումնասիրությունների, մասնագիտական պատրաստման և կրթական պրակտիկայի համար՝ ձևավորելով սոցիալական դաստիարակության գործընթացների ուսումնասիրման առավել ամբողջական և համակարգված մոտեցում։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 50–60-ական թվականների հայ գեղարվեստական արձակի լեզվում խնդրային ստորադաս բաղադրիչ ունեցող բարդ նախադասությունների կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ստորադասական կապով կազմված այն շարահյուսական կառույցներն են, որոնց ստորադաս բաղադրիչը գլխավոր նախադասության բայական անդամի նկատմամբ կատարում է խնդրի գործառույթ և լրացնում կամ ամբողջացնում նրա արտահայտած իմաստը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել նման նախադասությունների կառուցման հիմնական կաղապարները, գլխավոր և ստորադաս բաղադրիչների հարաբերությունները, կապակցման լեզվական միջոցները և ստորադաս բաղադրիչի դիրքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել շաղկապների, հարաբերական բառերի և այլ կապակցական միջոցների գործածությանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունը պայմանավորված է գլխավոր մասում կիրառված բայի կամ այլ գերադաս անդամի բառաքերականական հատկություններով։ Կարևորվում է խնդրային ստորադաս նախադասությունների դասակարգումը՝ ըստ դրանց շարահյուսական կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և խոսքային կիրառության։ Գեղարվեստական արձակի նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ոչ միայն տվյալ կառույցների քերականական առանձնահատկությունները, այլև դրանց ոճական և արտահայտչական հնարավորությունները։ Նման շարահյուսական ձևերը կարող են մասնակցել կերպարների խոսքի կառուցմանը, մտքերի, զգացումների և ընկալումների փոխանցմանը, հեղինակային պատմողական խոսքի կազմակերպմանը և երկխոսությունների բնականության ապահովմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում հանդիպող կառուցվածքային տարբերակները՝ բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի արձակին բնորոշ ընդհանուր միտումները և անհատական լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ուսումնասիրվող կառույցների հարաբերակցությունը հայերենի բարդ ստորադասական նախադասությունների ընդհանուր համակարգի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել դրանց տեղը շարահյուսական դասակարգման մեջ։ Լեզվական փաստերի քանակական և որակական քննությունը կարող է նաև ցույց տալ առանձին կառուցվածքների գործածության հաճախականությունը և դրանց զարգացման որոշ միտումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայերենի շարահյուսության, քերականական իմաստաբանության և գեղարվեստական խոսքի լեզվաոճական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ արձակում խնդրային ստորադաս բաղադրիչով բարդ նախադասությունների կառուցվածքի և գործառության մասին։