Պարտադիր ապահովագրատեսակների ներդրման ազդեցությունը ՀՀ տնտեսության և ապահովագրական շուկայի զարգացման վրա

Culture

Հայկական գորգ / Armenian carpet աշխատությունը արվեստագիտության և ազգագրության ոլորտի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայկական գորգագործության պատմական զարգացումը, նրա տարածաշրջանային դպրոցները և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, այն վերլուծում է գորգերի զարդանախշային համակարգը, խորհրդանշական պատկերները և գունային համադրությունները, որոնք ձևավորվել են դարերի ընթացքում և արտացոլում են հայկական մշակույթի աշխարհընկալումը, հավատալիքները և կենսակերպը, գիրքը բացատրում է նաև գորգերի պատրաստման տեխնոլոգիական փուլերը՝ նյութի ընտրություն, ներկում, հյուսման եղանակներ և վերջնական մշակման գործընթացներ, միաժամանակ ընդգծելով հայկական գորգերի դերը թե՛ կենցաղային կիրառության, թե՛ ծիսական և մշակութային միջավայրերում, ինչպես նաև դրանց տեղը համաշխարհային կիրառական արվեստի պատմության մեջ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր արվեստագիտության, մշակութաբանության և ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրության համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է իրավունքի մեջ առկա բացերի ուսումնասիրությանը՝ համադրելով տեսական մոտեցումները և իրավակիրառ պրակտիկայի խնդիրները։ Այն անդրադառնում է այն իրավիճակներին, երբ գործող իրավական նորմերը չեն կարգավորում հասարակական հարաբերությունների կոնկրետ դրսևորումները, ամբողջական չեն կամ չեն ապահովում առաջացած իրավական խնդրի արդյունավետ լուծումը։ Աշխատության շրջանակում բացահայտվում են իրավունքի բացերի հասկացությունը, դրանց առաջացման պատճառները, տեսակները, առանձնահատկությունները և իրավական համակարգում դրանց դրսևորման ձևերը։ Քննարկվում է նաև իրավական կարգավորման բացի և հարակից երևույթների տարբերակման խնդիրը՝ ընդգծելով այն հանգամանքը, որ յուրաքանչյուր չկարգավորված իրավիճակ ինքնաբերաբար չի կարող դիտարկվել որպես իրավական բաց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բացերի հայտնաբերման և հաղթահարման մեխանիզմներին, այդ թվում՝ իրավական անալոգիայի, օրենքի անալոգիայի, իրավունքի անալոգիայի, իրավական մեկնաբանության և օրենսդրական կատարելագործման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է ինչպես իրավաստեղծ գործունեության, այնպես էլ դատարանների և իրավակիրառ այլ մարմինների դերը՝ իրավական անորոշությունները նվազեցնելու և առկա կարգավորման թերությունները գործնականում հաղթահարելու հարցում։ Աշխատության մեջ ներկայացվող տեսական դրույթները կապվում են իրավակիրառ պրակտիկայի հետ՝ հնարավորություն տալով գնահատել, թե իրավունքի բացերն ինչպիսի խնդիրներ կարող են առաջացնել անձանց իրավունքների պաշտպանության, իրավական որոշակիության, արդարադատության արդյունավետության և իրավական հարաբերությունների կանխատեսելիության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ամբողջական պատկերացում ձևավորել իրավունքի բացերի էության և դրանց հաղթահարման ուղիների վերաբերյալ՝ միաժամանակ ընդգծելով օրենսդրության շարունակական կատարելագործման, իրավական նորմերի հստակեցման և իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականության անհրաժեշտությունը։

Political Science

Աշխատանքը նվիրված է Ալեքսիս դը Տոկվիլի ժողովրդավարության հայեցակարգի ուսումնասիրությանը և դրա քննադատական վերաիմաստավորմանը ժամանակակից քաղաքական ու հասարակական իրողությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Տոկվիլի այն պատկերացումն է, որ ժողովրդավարությունը միայն պետական կառավարման ձև չէ, այլ հասարակության սոցիալական կառուցվածքի, քաղաքական մշակույթի, քաղաքացիների վարքագծի և իշխանության ու հասարակության փոխհարաբերությունների ամբողջական համակարգ։ Նրա մոտեցման կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ժողովրդավարական հասարակության զարգացումը միաժամանակ ստեղծում է քաղաքական հավասարության ընդլայնման, անհատի ազատության ամրապնդման և քաղաքացիների մասնակցության հնարավորություններ, բայց կարող է առաջացնել նաև նոր վտանգներ՝ կապված անհատականացման, մեծամասնության գերիշխանության և հասարակական պասիվության հետ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ժողովրդավարության վերաբերյալ Տոկվիլի հիմնական գաղափարները, մասնավորապես՝ քաղաքական և սոցիալական հավասարության, ազատության, քաղաքացիական մասնակցության, տեղական ինքնակառավարման, միավորումների ազատության և ժողովրդավարական մշակույթի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մեծամասնության բռնապետության գաղափարը, որի միջոցով Տոկվիլը մատնանշում էր այն վտանգը, երբ ժողովրդավարական մեծամասնությունը կարող է ճնշել փոքրամասնությունների կամ անհատների իրավունքներն ու ազատությունները։ Այս խնդիրը ժամանակակից պայմաններում կարող է դիտարկվել մարդու իրավունքների, սահմանադրական վերահսկողության, անկախ ինստիտուտների և քաղաքական բազմակարծության պաշտպանության տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև անհատականության և քաղաքացիների հասարակական պասիվության խնդիրը։ Տոկվիլի դիտարկմամբ՝ ժողովրդավարական հասարակությունում անհատների սոցիալական և տնտեսական հավասարության խորացումը կարող է միաժամանակ ուժեղացնել անձնական շահերի վրա կենտրոնանալու միտումը և թուլացնել հասարակական կապերը։ Այդ երևույթը ժամանակակից պայմաններում կարող է համադրվել քաղաքացիական մասնակցության փոփոխվող ձևերի, հասարակական վստահության մակարդակի, քաղաքական ապատիայի և թվային հաղորդակցության ազդեցության հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տեղական ինքնակառավարման և քաղաքացիական միավորումների դերին։ Տոկվիլի համար ժողովրդավարության կայունությունը մեծապես պայմանավորված է քաղաքացիների՝ ինքնակազմակերպվելու, ընդհանուր խնդիրներ լուծելու և պետական իշխանությունից անկախ հասարակական կապեր ձևավորելու կարողությամբ։ Ժամանակակից հասարակություններում այս գաղափարը կարող է կիրառվել քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, համայնքային նախաձեռնությունների, հասարակական շարժումների և այլ մասնակցային կառույցների ուսումնասիրության համար։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ազատության և հավասարության հարաբերակցությանը։ Տոկվիլյան մոտեցման կարևոր հարցերից մեկն այն է, թե ինչպես կարելի է համատեղել սոցիալական հավասարության ձգտումը անհատի քաղաքական և քաղաքացիական ազատությունների պահպանման հետ։ Հավասարության բացարձակացման դեպքում կարող են առաջանալ պետական կենտրոնացման և անհատական նախաձեռնության սահմանափակման վտանգներ, մինչդեռ չափազանց մեծ սոցիալական անհավասարությունը կարող է թուլացնել ժողովրդավարական համակարգի լեգիտիմությունն ու քաղաքացիների մասնակցությունը։ Աշխատանքի քննադատական բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե Տոկվիլի գաղափարներից որոնք են պահպանել իրենց արդիականությունը, իսկ որոնք պահանջում են վերաիմաստավորում՝ հաշվի առնելով ժամանակակից ժողովրդավարությունների կառուցվածքային փոփոխությունները։ Գլոբալացումը, զանգվածային լրատվամիջոցների և սոցիալական ցանցերի զարգացումը, քաղաքական պոպուլիզմի տարածումը, հասարակական բևեռացումը, ապատեղեկատվությունը, տնտեսական անհավասարությունը և պետական կառավարման ինստիտուտների նկատմամբ վստահության փոփոխությունները ստեղծում են նոր պայմաններ, որոնք Տոկվիլի ժամանակաշրջանում գոյություն չունեին։ Միևնույն ժամանակ նրա ուշադրությունը ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևական կառուցվածքից բացի հասարակական սովորույթների, քաղաքական մշակույթի և քաղաքացիների վարքագծի նկատմամբ շարունակում է կարևոր տեսական գործիք լինել ժամանակակից ժողովրդավարությունների խնդիրները հասկանալու համար։ Հետազոտությունը կարող է քննության առնել նաև կենտրոնացման և ապակենտրոնացման խնդիրը։ Տոկվիլը մեծ նշանակություն էր տալիս տեղական ինքնակառավարմանը՝ այն դիտարկելով որպես քաղաքացիների քաղաքական փորձի և պատասխանատվության ձևավորման միջավայր։ Ժամանակակից պայմաններում այս մոտեցումը կարող է կապվել համայնքային կառավարման, մասնակցային ժողովրդավարության և որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիների ներգրավվածության հետ։ Աշխատանքի տեսական արժեքը կայանում է դասական քաղաքական մտքի և ժամանակակից ժողովրդավարության խնդիրների միջև կապի հաստատման մեջ։ Տոկվիլյան գաղափարների քննադատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատելու նրա տեսության պատմական նշանակությունը, այլև օգտագործելու այն ժամանակակից քաղաքական համակարգերի ուժեղ և թույլ կողմերը վերլուծելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ժողովրդավարությունը դիտարկում է որպես մշտական հավասարակշռության պահանջող համակարգ, որտեղ ազատությունը, հավասարությունը, մեծամասնության իշխանությունը, փոքրամասնությունների իրավունքները, քաղաքացիական մասնակցությունը և պետական կենտրոնացման սահմանափակումը փոխկապակցված են։ Տոկվիլի հայեցակարգի ժամանակակից քննությունը ցույց է տալիս, որ նրա բարձրացրած մի շարք խնդիրներ շարունակում են արդիական մնալ, թեև դրանց դրսևորման ձևերը փոփոխվել են՝ նոր տեխնոլոգիական, սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական պայմանների ազդեցությամբ։

Economics

։ Գրքում մանրամասնորեն քննարկվում է այն, թե ինչպես կարող են գյուղատնտեսական արտադրողները (ֆերմերները, գործարարները, գյուղացիական համայնքները) արդյունավետ օգտագործել խորհրդատվական ծառայությունները իրենց գործունեության բարելավման համար՝ սկսած տեխնոլոգիական խորհրդատվությունից մինչև ֆինանսական, մարքեթինգային ու կառավարչական հարցերում աջակցություն։ Հեղինակները ներկայացնում են ագրարային խորհրդատվական գործի կազմակերպման հիմնական սկզբունքները, մոդելները և մեթոդները, որոնք կիրառվում են տարբեր երկրներում՝ ընդգծելով այնպիսի գործոններ, որոնք բխում են Հայաստանի գյուղատնտեսության առանձնահատկություններից։ Նրանք ուսումնասիրում են գյուղատնտեսության մեջ խորհրդատվական ծառայությունների դերը՝ որպես տնտեսության զարգացման կարևոր գործիք, որն օգնում է ֆերմերներին բարելավել արտադրության արդյունավետությունը, օգտագործել նորարարական տեխնոլոգիաներ, բարձրացնել արտադրանքի որակը և հասնել բարձր եկամուտների։ Գիրքը ներառում է նաև խորհրդատվական ծառայությունների տարբեր մոդելների վերլուծություն՝ պետական, մասնավոր և ոչ-for-profit ոլորտներում, որտեղ ընդգծվում է գյուղատնտեսական խորհրդատվության առաջընթացի ուղիները և հնարավորությունները, այդ թվում՝ համայնքային զարգացումը, գյուղատնտեսական ընկերությունների մոդելները և սոցիալական ենթակառուցվածքների զարգացմանն ուղղված ծրագրերը։ Գիրքը նաև քննարկում է ագրարային ոլորտում խորհրդատվական կազմակերպությունների զարգացման ռազմավարությունները՝ թե ինչպես կարող են այս ոլորտի մասնագետները համագործակցել ֆերմերների հետ՝ հասնելու հարմարավետ աշխատանքային պայմանների ստեղծմանը, վերապատրաստմանը և ժամանակակից գիտելիքների փոխանցմանը։ Փանոսյանը և նրա համահեղինակները ներկայացնում են որոշ հիմնական մարտահրավերներ, որոնց բախվում են ագրարային խորհրդատվության կազմակերպումները՝ սահմանափակ ռեսուրսներ, շուկայի անհավասարություն, տեղեկատվության հասանելիության խնդիրներ, և առաջարկում են համապատասխան լուծումներ՝ գյուղատնտեսության մեջ խորհրդատվական կառույցների ուժեղացման ու բարելավման համար։ Գիրքը հատկապես նպատակ ունի գործատուներին, գյուղատնտեսների ու համաշխարհային տնտեսական գործընթացներում ներգրավված մասնագետներին մատուցել գործնական և գիտական տեղեկատվություն, ինչպես նաև ծառայում է որպես ուսումնական նյութ բակալավրի և մագիստրատուրայի ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են ագրարային տնտեսություն, գյուղատնտեսություն և գյուղական զարգացման խնդիրներ։

Literature

Աշխատությունը Հարիեթ Բիչեր Սթոուի «Քեռի Թոմի տնակը» վեպի հետ կապված հրատարակություն է, որը ներկայացնում է ստրկության, մարդկային արժանապատվության, ազատության և հասարակական անարդարության խնդիրները։ Ստեղծագործության հիմքում ընկած են ստրկատիրական հասարակության պայմաններում ապրող մարդկանց ճակատագրերը, նրանց հոգեկան ապրումները, ընտանեկան կապերը և ազատության ձգտումը։ Վեպը բացահայտում է այն հասարակական համակարգի դաժան հակասությունները, որտեղ մարդը զրկվում է իր իրավունքներից և դիտարկվում որպես սեփականություն՝ միաժամանակ ընդգծելով մարդկային համերաշխության, կարեկցանքի և բարոյական պատասխանատվության նշանակությունը։ Հեղինակի գեղարվեստական պատումը միավորում է անհատական ճակատագրերն ու հասարակական խնդիրները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորհելու արդարության, խղճի, հավատքի և մարդկային հարաբերությունների մասին։ Ստեղծագործությունը նշանակալի տեղ ունի համաշխարհային գրականության մեջ՝ ստրկության թեմայի հանրայնացման և հասարակական գիտակցության վրա ունեցած ազդեցության շնորհիվ։ Հայերեն հրատարակությունը կարևոր է նաև թարգմանական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ վկայում է համաշխարհային գրական ստեղծագործությունների տարածման և հայ ընթերցողի համար հասանելի դառնալու գործընթացի մասին։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմությամբ, XIX դարի ընթերցողական մշակույթով և հասարակական խնդիրներն արտացոլող գեղարվեստական գրականությամբ զբաղվողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է խնայողությունների, ներդրումների և տնտեսական աճի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով՝ ընդգծելով այս երեք մակրոտնտեսական գործոնների դերը ազգային տնտեսության զարգացման գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է խնայողությունների ձևավորման աղբյուրները՝ տնային տնտեսությունների եկամուտներ, բանկային համակարգում կուտակումներ և պետական ֆինանսական քաղաքականություն, ինչպես նաև դրանց վերածման մեխանիզմները ներդրումների։ Գրքում դիտարկվում են ներդրումների կառուցվածքը՝ հիմնական կապիտալի ձևավորում, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումներ և պետական կապիտալ ներդրումներ, և դրանց ազդեցությունը տնտեսական աճի տեմպերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական միջնորդության դերին, բանկային համակարգի արդյունավետությանը և կապիտալի շուկաների զարգացման մակարդակին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև տնտեսական աճի վրա ազդող կառուցվածքային գործոնները՝ արտադրողականություն, տեխնոլոգիական առաջընթաց, զբաղվածություն և մակրոտնտեսական կայունություն։ Աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի տնտեսության պայմաններում առկա սահմանափակումներն ու հնարավորությունները՝ կապված ներդրումային միջավայրի բարելավման, խնայողությունների խթանման և երկարաժամկետ կայուն աճի ապահովման հետ։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների և տնտեսական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող մասնագետների համար։