Педагогические условия преодоления последствий катастрофы у подростков /на примере Спитакского землетрясения в 1988 г

Philosophy

Աշխատությունը գործնական բարոյագիտության ուսուցմանն ուղղված դասագիրք է, որի հիմնական նպատակը բարոյական սկզբունքների, մարդկային վարքի և առօրյա կյանքում էթիկական արժեքների կիրառման հարցերի ներկայացումն է։ Գործնական բարոյագիտությունը փիլիսոփայության այն ոլորտն է, որն ուսումնասիրում է մարդու արարքների գնահատման չափանիշները, պարտքի ու պատասխանատվության ըմբռնումը, անհատի հարաբերությունները հասարակության հետ և բարոյական ընտրության նշանակությունը։ Այս բնույթի ուսումնական ձեռնարկները սովորաբար անդրադառնում են ազնվությանը, արդարությանը, պարտաճանաչությանը, ինքնազսպմանը, փոխադարձ հարգանքին, մարդասիրությանը և հասարակական պարտականությունների կատարմանը՝ ցույց տալով դրանց դերը անհատական ու հանրային կյանքում։ Դասագրքի ուսումնական նշանակությունը կապված է բարոյական դատողության ձևավորման, վարքի գիտակցված կարգավորման և տարբեր իրավիճակներում պատասխանատու որոշումներ կայացնելու կարողության զարգացման հետ։ Այն կարող էր կիրառվել կրթական միջավայրում՝ որպես սովորողների բնավորության, արժեքային կողմնորոշումների և հասարակական վարքագծի ձևավորմանն աջակցող նյութ։ Գործնական բարոյագիտության ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տեսական գիտելիքների յուրացման, այլև բարոյական սկզբունքները կյանքի իրական իրավիճակներում կիրառելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի հայալեզու կրթական ու փիլիսոփայական գրականության պատմության համար՝ արտացոլելով բարոյական դաստիարակության և էթիկական գիտելիքների դասավանդման նկատմամբ եղած ուշադրությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայությամբ, մանկավարժությամբ և բարոյական կրթության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Political Science

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության կարևորագույն ուղղություններից մեկի՝ ծովային ելքի ձեռքբերման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը 1919-1920 թվականներին։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է այն աշխարհաքաղաքական և տնտեսական իրավիճակը, որում նորաստեղծ հայկական պետությունը փորձում էր հաղթահարել իր ներփակ աշխարհագրական դիրքը և ապահովել կապ դեպի Սև կամ Միջերկրական ծով։ Ծովային ելքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տարածքային ձեռքբերման խնդիր, այլև որպես Հայաստանի տնտեսական զարգացման, արտաքին առևտրի, հաղորդակցության, քաղաքական ինքնուրույնության և միջազգային դիրքերի ամրապնդման կարևոր նախապայման։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են հայկական կառավարության և Փարիզում գործող հայկական պատվիրակությունների դիվանագիտական քայլերը, նրանց ներկայացրած տարածքային պահանջները և միջազգային խորհրդաժողովներում ծավալված բանակցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կիլիկիայի, Տրապիզոնի, Լազիստանի և Բաթումի ուղղություններով ծովային ելք ապահովելու տարբերակներին, ինչպես նաև դրանց շուրջ ձևավորված միջազգային հակասություններին։ Աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի հարաբերությունները Վրաստանի, Հունաստանի, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի, ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Թուրքիայի հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին այդ պետությունների ռազմավարական և տարածքային շահերը ազդում հայկական դիվանագիտական նախաձեռնությունների վրա։ Կարևորվում է նաև հայ-վրացական հարաբերություններում Լազիստանի, Բաթումի և մերձսևծովյան տարածքների շուրջ առաջացած տարաձայնությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև Պոնտոսի հույների տարածքային պահանջների ազդեցությունը Տրապիզոնի հարցի վրա։ Հետազոտության կարևոր հատվածը վերաբերում է Սևրի պայմանագրի շրջանակում Հայաստանի ծովային ելքի իրավունքի ամրագրմանը և դրա հետագա ճակատագրին՝ ցույց տալով, որ դիվանագիտական ձեռքբերումները չվերածվեցին կայուն և գործնականորեն իրականացված տարածքային լուծման։ Աշխատանքը նաև բացահայտում է ծովային ելքի ծրագրերի ձախողման հիմնական պատճառները՝ կապված մեծ տերությունների հակասությունների, տարածաշրջանային պետությունների շահերի, թուրքական քաղաքականության և Հայաստանի սահմանափակ քաղաքական ու ռազմական հնարավորությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության և դիվանագիտության պատմության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի միջազգային պայմաններում էր ձևավորվում հայկական պետության արտաքին քաղաքական օրակարգը և ինչ նշանակություն ուներ աշխարհագրական մեկուսացվածության հաղթահարումը հանրապետության գոյատևման ու զարգացման համար։

Economics

Տնտեսագիտական, հանրային ֆինանսների և հարկային քաղաքականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային համակարգի տնտեսական արդյունավետության և սոցիալական արդարության սկզբունքների համադրման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հարկային քաղաքականության տեսական հիմքերը, պետական եկամուտների ձևավորման մեխանիզմները և հարկման ազդեցությունը տնտեսական զարգացման ու հասարակության տարբեր խմբերի բարեկեցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային արդյունավետության և արդարության հասկացություններին, դրանց գնահատման չափանիշներին և փոխադարձ կապերին։ Վերլուծվում են հարկային բեռի բաշխման առանձնահատկությունները, ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, հարկման առաջադիմականության հնարավորությունները և եկամուտների վերաբաշխման մեխանիզմները։ Քննարկվում են հորիզոնական և ուղղահայաց հարկային արդարության սկզբունքները, հարկ վճարողների հավասար վերաբերմունքի ապահովումը և տարբեր եկամտային խմբերի հարկային պարտավորությունների համաչափության խնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի հարկային օրենսդրության առանձնահատկությունները, հարկային արտոնությունների տնտեսական ու սոցիալական հետևանքները և հարկային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հարկային քաղաքականության ազդեցությանը ներդրումային ակտիվության, ձեռնարկատիրության զարգացման, զբաղվածության և տնտեսական անհավասարության վրա։ Կարևորվում է միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ հարկային համակարգի արդյունավետության և սոցիալական արդարության միջև հնարավոր հակասությունների ու փոխզիջումների բացահայտման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հարկային քաղաքականության գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումների կատարելագործմանը և տնտեսական ու սոցիալական նպատակների հավասարակշռված համադրման հնարավորությունների հիմնավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հանրային ֆինանսների, հարկային քաղաքականության, պետական կառավարման, սոցիալական տնտեսագիտության և Հայաստանի տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Technology

Աշխատանքը նվիրված է գերբարձր հաճախականության տիրույթի ազդանշանների օպտիկական մշակման սարքերի հետազոտությանը և դրանց հիման վրա համապատասխան համակարգերի նախագծմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել օպտիկական և գերբարձր հաճախականության տեխնոլոգիաների համակցման հնարավորությունները, բացահայտել ազդանշանների փոխանցման և մշակման ժամանակ առաջացող հիմնական ֆիզիկական ու տեխնիկական խնդիրները և մշակել համակարգային լուծումներ, որոնք կարող են ապահովել ազդանշանների արդյունավետ, արագ և հնարավորինս ճշգրիտ մշակում։ Թեմայի հիմքում ընկած է օպտիկական տեխնոլոգիաների կիրառումը այնպիսի ազդանշանների հետ աշխատելու համար, որոնց հաճախականությունը շատ բարձր է, և որոնց մշակման ավանդական էլեկտրոնային միջոցները կարող են հանդիպել արագագործության, թողունակության, կորուստների կամ էլեկտրամագնիսական համատեղելիության սահմանափակումների։ Օպտիկական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս օգտագործելու լույսի բարձր հաճախականությունը, լայն թողունակությունը և զուգահեռ մշակման ներուժը՝ գերբարձր հաճախականության համակարգերի բնութագրերը բարելավելու նպատակով։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է օպտիկական ազդանշանների ձևավորման, մոդուլացման, փոխանցման, փոխակերպման և մշակման համար օգտագործվող սարքերի ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել օպտիկական մոդուլյատորներ, ֆոտոդետեկտորներ, լազերային աղբյուրներ, օպտիկական ֆիլտրեր, ինտերֆերոմետրիկ հանգույցներ և այլ օպտոէլեկտրոնային բաղադրիչներ։ Յուրաքանչյուր սարքի աշխատանքի սկզբունքի, հիմնական տեխնիկական պարամետրերի և կիրառման սահմանափակումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել համակարգի կոնկրետ խնդրին առավել համապատասխան կառուցվածքային լուծումները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գերբարձր հաճախականության ազդանշանների օպտիկական փոխակերպմանը։ Էլեկտրական ազդանշանի օպտիկական կրիչի վրա մոդուլացումը հնարավորություն է տալիս այն փոխանցել օպտիկական միջավայրով և իրականացնել որոշակի գործողություններ՝ առանց ամբողջական էլեկտրոնային մշակման անհրաժեշտության։ Հետադարձ ֆոտոէլեկտրական փոխակերպման միջոցով ստացվում է մշակված էլեկտրական ազդանշան, ինչը թույլ է տալիս օպտիկական բաղադրիչները ինտեգրել ավանդական ռադիոհաճախականային համակարգերի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ազդանշանի պարամետրերի փոփոխությունը փոխանցման և մշակման տարբեր փուլերում։ Կարևոր են ամպլիտուդի և փուլի փոփոխությունները, հաճախականային բնութագրերը, աղմուկի մակարդակը, ազդանշան-աղմուկ հարաբերակցությունը, դինամիկ տիրույթը, ոչ գծային աղավաղումները և օպտիկական ու էլեկտրոնային բաղադրիչների ներդրած կորուստները։ Այս պարամետրերի համատեղ գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու ամբողջ համակարգի արդյունավետությունը և բացահայտելու դրա առավել խոցելի հանգույցները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև օպտիկական ֆիլտրացման և հաճախականային ընտրության մեթոդների ուսումնասիրություն։ Օպտիկական տիրույթում իրականացվող ֆիլտրացումը կարող է կիրառվել անհրաժեշտ հաճախականային բաղադրիչների առանձնացման, անցանկալի ազդանշանների ճնշման կամ ազդանշանի սպեկտրի ձևավորման համար։ Նման մոտեցումները կարող են հատկապես օգտակար լինել այն համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է բարձր արագությամբ իրականացնել ազդանշանների ընտրություն կամ նախնական մշակում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է համակարգերի նախագծման մեթոդաբանությունը։ Սարքերի առանձին ուսումնասիրությունից բացի անհրաժեշտ է դիտարկել դրանց փոխկապակցված աշխատանքը և որոշել համակարգի կառուցվածքը՝ ելնելով պահանջվող ֆունկցիոնալությունից։ Նախագծման ընթացքում կարող են հաշվի առնվել ազդանշանի հաճախականային տիրույթը, պահանջվող թողունակությունը, մշակման արագությունը, թույլատրելի կորուստները, աղմուկը, չափերը, էներգիայի սպառումը և համակարգի աշխատանքի կայունությունը։ Կարող են մշակվել նաև մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելներ, որոնց միջոցով հնարավոր է նախապես գնահատել նախագծվող համակարգի վարքագիծը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել օպտիկական և ռադիոհաճախականային բաղադրիչների փոխազդեցությունը, ընտրել օպտիմալ պարամետրեր և նվազեցնել փորձարարական նախագծման ընթացքում առաջացող սխալների ու ծախսերի հավանականությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի համակարգի կայունության և հուսալիության ապահովումը։ Օպտիկական աղբյուրների պարամետրերի տատանումները, ջերմաստիճանի փոփոխությունները, բաղադրիչների ոչ գծայինությունը և արտաքին ազդեցությունները կարող են ազդել ազդանշանի որակի վրա։ Այդ պատճառով նախագծման ժամանակ կարող են դիտարկվել կայունացման, կալիբրացման և սխալների նվազեցման համապատասխան մեթոդներ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև օպտիկական մշակման համակարգերի կիրառման հնարավոր ոլորտները։ Դրանք կարող են ընդգրկել ռադարային և կապի համակարգեր, ազդանշանների արագ փոխանցում ու ֆիլտրացում, չափիչ տեխնիկա, լայնաշերտ հաղորդակցություն և այլ կիրառություններ, որտեղ անհրաժեշտ է գերբարձր հաճախականության ազդանշանների արագ ու արդյունավետ մշակում։ Օպտիկական և էլեկտրոնային տեխնոլոգիաների համակցումը կարող է հնարավորություն տալ ստեղծելու հիբրիդային համակարգեր, որոնք համատեղում են երկու տեխնոլոգիական մոտեցումների առավելությունները։ Հետազոտության արդյունքների գնահատման համար կարող են օգտագործվել փորձարարական չափումներ և մոդելավորման արդյունքներ։ Նախագծված հանգույցների և համակարգերի փորձարկումը հնարավորություն է տալիս ստուգելու տեսական հաշվարկների համապատասխանությունը իրական աշխատանքային պայմաններին և բացահայտելու տեխնիկական սահմանափակումները։ Ստացված արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել սարքերի կառուցվածքային կատարելագործումներ և համակարգի պարամետրերի օպտիմալացման եղանակներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է օպտոէլեկտրոնիկայի, գերբարձր հաճախականության տեխնիկայի, կապի համակարգերի և ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել օպտիկական տեխնոլոգիաների միջոցով բարձր հաճախականությամբ ազդանշանների մշակման արդյունավետ եղանակները և դրանց հիման վրա նախագծել համապատասխան համակարգեր։ Թեման ունի կարևոր գիտատեխնիկական նշանակություն, քանի որ օպտիկական ազդանշանների մշակման տեխնոլոգիաների զարգացումը կարող է նպաստել ավելի լայնաշերտ, արագագործ, ճշգրիտ և հուսալի գերբարձր հաճախականության համակարգերի ստեղծմանը։

Biology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հայկական կիսակոշտաբուրդ ցեղի ոչխարների մարսողական ապարատի համեմատական մորֆոլոգիական ուսումնասիրությանը՝ հետսաղմնային օնտոգենեզի տարբեր ժամանակահատվածներում։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել մարսողական համակարգի օրգանների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց աճի և զարգացման օրինաչափությունները կենդանու կյանքի տարբեր փուլերում, ինչպես նաև տարիքային փոփոխությունների բնույթը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են մարսողական ապարատի առանձին բաժինների՝ բերանի խոռոչի, կերակրափողի, ստամոքսի և աղիքային համակարգի մորֆոլոգիական առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ոչխարի որոճող կենդանուն բնորոշ մարսողական կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախաստամոքսների և իսկական ստամոքսի հարաբերական զարգացմանը, հյուսվածքային կառուցվածքի փոփոխություններին, օրգանների չափերի և ձևի տարիքային դինամիկային։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր տարիքային խմբերի միջև առկա կառուցվածքային տարբերությունները և որոշելու հետսաղմնային զարգացման ընթացքում մարսողական ապարատի ձևավորման հիմնական փուլերը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են կիրառվել անատոմիական, հյուսվածաբանական, մորֆոմետրիկ և վիճակագրական մեթոդներ՝ ստացված տվյալների քանակական ու որակական գնահատման համար։ Քննության են առնվում նաև մարսողական օրգանների կառուցվածքային փոփոխությունների հնարավոր կապերը կենդանու աճի, սննդակարգի փոփոխության և ֆիզիոլոգիական զարգացման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տվյալ ցեղատեսակի ոչխարների մարսողական համակարգի տարիքային ձևավորման և ֆունկցիոնալ հարմարվողականության մասին։ Ստացված տվյալները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ կենդանիների անատոմիայի, ֆիզիոլոգիայի, անասնաբուժության, կենդանաբուծության և ցեղաբուծության ոլորտներում՝ նպաստելով ցեղատեսակի կենսաբանական առանձնահատկությունների առավել խորքային ուսումնասիրմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժներին, կենդանաբաններին, մորֆոլոգներին, կենդանաբույծներին, կենսաբանության և անասնաբուժության ուսանողներին, ասպիրանտներին և գյուղատնտեսական կենդանիների զարգացման ու անատոմիայի խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսագիտական ուղղվածությամբ կրթական գործընթացում գործարար անգլերենի ուսուցման միջոցով գործաբանական իրազեկության զարգացման հիմնախնդրին։ Այն ուսումնասիրում է լեզվական գիտելիքների և իրական մասնագիտական հաղորդակցության միջև կապը՝ կարևորելով այն կարողությունների ձևավորումը, որոնք անհրաժեշտ են տնտեսագիտական և գործարար միջավայրում անգլերենով արդյունավետ, նպատակային և իրավիճակին համապատասխան հաղորդակցվելու համար։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում ոչ միայն բառապաշարի, քերականական կառուցվածքների և մասնագիտական տերմինաբանության յուրացմանը, այլև լեզվի գործածության սոցիալական, մշակութային և հաղորդակցական առանձնահատկություններին։ Աշխատության շրջանակում գործաբանական իրազեկությունը դիտարկվում է որպես սովորողի կարողություն՝ ճիշտ հասկանալու հաղորդակցական իրավիճակը, ընտրելու համապատասխան լեզվական միջոցներ, հաշվի առնելու զրուցակցի կարգավիճակը, հաղորդակցության նպատակը, համատեքստը և մասնագիտական միջավայրի ընդունված նորմերը։ Առանձին կարևորություն է տրվում գործարար հաղորդակցության այնպիսի ձևերին, ինչպիսիք են բանակցությունները, գործնական հանդիպումները, պաշտոնական և ոչ պաշտոնական նամակագրությունը, ներկայացումները, քննարկումները, առաջարկների ձևակերպումը և մասնագիտական փոխգործակցությունը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցման մեթոդներին ու մանկավարժական մոտեցումներին, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է զարգացնել սովորողների գործաբանական հմտությունները և նրանց պատրաստել իրական մասնագիտական հաղորդակցության իրավիճակներին։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ տնտեսագիտական կրթության շրջանակում օտար լեզվի իմացությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես լեզվական գիտելիքների ամբողջություն, այլև որպես մասնագիտական գործունեության արդյունավետ իրականացման գործիք։ Այն կարող է օգտակար լինել անգլերենի և գործարար անգլերենի դասավանդմամբ զբաղվող մասնագետներին, տնտեսագիտական բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին, լեզվամանկավարժության հետազոտողներին և մասնագիտական հաղորդակցության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։