Պետական բյուջեի դեֆիցիտի ֆինանսավորման հիմնախնդիրը Հայաստանի Հանրապետությունում

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում երեխաների սոցիալական պաշտպանության համակարգի ձևավորման, պատմական զարգացման և հասարակական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ պատմասոցիոլոգիական մոտեցման շրջանակում։ Քննարկվում են երեխաների սոցիալական պաշտպանության գաղափարի առաջացման նախադրյալները, դրա զարգացման հիմնական փուլերը, պետական և հասարակական հաստատությունների դերակատարությունը, ինչպես նաև սոցիալական քաղաքականության փոփոխությունները տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաների իրավունքների պաշտպանության, սոցիալական ապահովության, խնամքի, դաստիարակության և բարեկեցության ապահովմանն ուղղված ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են ընտանիքի, պետության, կրթական հաստատությունների, հասարակական կազմակերպությունների և սոցիալական ծառայությունների փոխհարաբերությունները՝ երեխաների պաշտպանության համակարգի ձևավորման և գործունեության համատեքստում։ Դիտարկվում են խորհրդային և հետխորհրդային ժամանակաշրջաններում սոցիալական պաշտպանության քաղաքականության առանձնահատկությունները, անկախության տարիներին իրականացված ինստիտուցիոնալ վերափոխումները և սոցիալական աջակցության կազմակերպման մոտեցումները։ Կարևորվում են սոցիալական անհավասարության, աղքատության, ընտանեկան դժվարությունների, ծնողական խնամքից զրկված երեխաների պաշտպանության և սոցիալական խոցելիության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում երեխաների խնամքի հաստատությունների գործունեությանը, ընտանիքահեն աջակցության զարգացմանը, համայնքային սոցիալական ծառայությունների նշանակությանը և երեխաների սոցիալական ներառման հնարավորություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել պատմական փաստաթղթերի, օրենսդրական կարգավորումների, վիճակագրական տվյալների և սոցիոլոգիական ուսումնասիրությունների համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ բացահայտելու սոցիալական պաշտպանության համակարգի զարգացման օրինաչափությունները։ Առանձնացվում են երեխաների պաշտպանության ոլորտում պետական քաղաքականության արդյունավետության, ծառայությունների հասանելիության, միջգերատեսչական համագործակցության և հասարակական մասնակցության հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է նաև միջազգային չափանիշների և երեխաների իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների ազդեցությունը Հայաստանում սոցիալական պաշտպանության համակարգի կատարելագործման վրա։ Աշխատությունը նշանակություն ունի սոցիալական քաղաքականության պատմության, մանկության սոցիոլոգիայի, սոցիալական աշխատանքի և երեխաների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, պատմաբանների, սոցիալական աշխատողների, մանկավարժների, հանրային կառավարման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Պատմագիտական և ռազմապատմական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1914–1920 թվականներին հայկական ազգային զինուժի կազմավորման, կազմակերպական զարգացման և մարտական գործողություններին մասնակցության ուսումնասիրությանը՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Հայոց ցեղասպանության, Ռուսաստանի կայսրության փլուզման և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծման պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում հայկական կամավորական ջոկատների ձևավորման նախադրյալները, ազգային զինված ուժերի ստեղծման քաղաքական ու ռազմական պայմանները և հայկական զորամիավորումների կազմակերպման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական կամավորական շարժման, Հայկական կորպուսի և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության կանոնավոր բանակի ձևավորման ու գործունեության պատմությանը։ Վերլուծվում են հայկական զորամասերի մասնակցությունը Կովկասյան ռազմաճակատի ռազմական գործողություններին, 1918 թվականի մայիսյան հերոսամարտերին և հետագա տարիների ռազմական դիմակայություններին։ Քննարկվում են զինուժի հրամանատարական կառուցվածքի, անձնակազմի համալրման, նյութատեխնիկական ապահովման, ռազմական պատրաստության և կազմակերպական կառավարման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ռազմական գործողությունների ընթացքի վրա ազդող ռազմաքաղաքական պայմանները, տարածաշրջանային հակամարտությունները և հայկական պետականության պաշտպանության մարտահրավերները։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական փաստաթղթերի, ռազմական հաղորդագրությունների, հուշագրությունների և արխիվային նյութերի նշանակությանը հայկական ազգային զինուժի գործունեության պատմագիտական գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ռազմական պատմության, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պատմության և XX դարի սկզբի ազգային-ազատագրական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Chemistry

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Սյունիքի մարզի դեղաբույսերի հակաօքսիդանտ հատկությունների գիտական գնահատմանը՝ ընդգծելով տարածաշրջանի կենսաբազմազանության և բուժական բույսերի կենսաքիմիական կազմի առանձնահատկությունները։ Նյութում վերլուծվում է տարբեր բուսատեսակների մեջ առկա կենսաակտիվ միացությունների՝ ֆենոլային միացությունների, ֆլավոնոիդների, տերպենոիդների և վիտամինային համալիրների ազդեցությունը ազատ ռադիկալների չեզոքացման գործընթացների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բույսերի էքստրակտների հակաօքսիդանտ ակտիվության չափման լաբորատոր մեթոդներին՝ DPPH, FRAP և այլ սպեկտրոֆոտոմետրիկ թեստերի կիրառմամբ, ինչպես նաև դրանց համեմատական արդյունավետությանը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է տարածաշրջանային էկոլոգիական պայմանների՝ բարձրադիր գոտիների կլիմայի, հողի կազմի և արևային ճառագայթման ազդեցությունը բույսերի կենսաքիմիական պրոֆիլի վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են դեղաբույսերի կիրառման հնարավորությունները դեղագործության, սննդային հավելումների և կանխարգելիչ բժշկության ոլորտներում՝ որպես բնական հակաօքսիդանտների աղբյուր։

Pedagogy

Գիտամանկավարժական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է միջին մասնագիտական կրթական հաստատություններում սովորողների գեղարվեստական կրթության կազմակերպման և արդյունավետ իրականացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են գեղարվեստական կրթության նպատակները, բովանդակությունը, ուսուցման ձևերն ու մեթոդները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սովորողների ստեղծագործական մտածողության, գեղագիտական ճաշակի, երևակայության և մշակութային ընկալումների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն կրթական միջավայրի ստեղծմանը, որը նպաստում է սովորողների ստեղծագործական կարողությունների բացահայտմանը, ինքնուրույն աշխատանքի խրախուսմանը և արվեստի տարբեր տեսակների նկատմամբ հետաքրքրության զարգացմանը։ Վերլուծվում են դասավանդողի մասնագիտական և մանկավարժական գործունեության առանձնահատկությունները, ուսուցման ավանդական ու ժամանակակից մեթոդների համադրման հնարավորությունները, անհատական մոտեցման նշանակությունը և տեսական գիտելիքների ու գործնական ստեղծագործական աշխատանքի փոխկապակցվածությունը։ Դիտարկվում են նաև ուսումնական ծրագրերի, մասնագիտական պատրաստվածության և գեղարվեստական դաստիարակության միջև կապերը՝ կարևորելով սովորողի ոչ միայն մասնագիտական, այլև մշակութային ու ստեղծագործական զարգացումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, արվեստի և մասնագիտական կրթության ոլորտի մասնագետների, կրթական ծրագրեր մշակողների, հետազոտողների, ուսանողների և միջին մասնագիտական կրթության կազմակերպման խնդիրներով զբաղվողների համար։

Pedagogy

Հրատարակությունը նվիրված է Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի հիմնադրման 75-ամյակին և ներկայացնում է այդ կրթական ու գիտական հաստատության գործունեության պատմական ուղին, նշանակությունն ու ձեռքբերումները։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում հաստատության ստեղծման նախադրյալներին, զարգացման հիմնական փուլերին և արևելյան լեզուների ու արևելագիտության ուսումնասիրման գործում ունեցած դերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական գործընթացի կազմակերպմանը, դասավանդվող լեզուների շրջանակին, ուսումնական ծրագրերի զարգացմանը և այն մասնագետների պատրաստմանը, որոնք հետագայում նշանակալի դեր են ունեցել գիտության, կրթության, մշակույթի և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Հրատարակությունը կարող է ներառել տեղեկություններ հաստատության դասախոսական կազմի, շրջանավարտների, գիտական գործունեության և գրադարանային ու մշակութային ժառանգության վերաբերյալ՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել դրա ձևավորման և կայացման գործընթացների մասին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արևելյան լեզուների ուսուցման մեթոդների զարգացմանը, լեզվաբանական և արևելագիտական հետազոտություններին, ինչպես նաև տարբեր ժողովուրդների լեզուների, պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման գործում հաստատության ներդրմանը։ Հոբելյանական հրատարակությունը կարող է ներկայացնել նաև ինստիտուտի գործունեության ընթացքում ունեցած հասարակական և կրթամշակութային նշանակությունը՝ ընդգծելով դրա դերը գիտական կապերի և միջազգային մշակութային փոխանակումների զարգացման գործում։ Նյութը արժեքավոր է որպես կրթական հաստատության պատմության վերաբերյալ աղբյուր, քանի որ մեկտեղում է նրա անցած ճանապարհի, գործունեության և ձեռքբերումների մասին տեղեկությունները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել արևելագետներին, պատմաբաններին, լեզվաբաններին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին և արևելյան լեզուների ու ռուսական կրթամշակութային պատմության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդական բանահյուսության մեջ անեծքի և օրհնանքի ժանրերի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ծագման, բովանդակային առանձնահատկությունների, գործառույթների և մշակութային նշանակության հիմնական կողմերը։ Անեծքն ու օրհնանքը ժողովրդական խոսքի հնագույն ու արտահայտիչ ձևերից են, որոնց միջոցով ժողովուրդն արտահայտել է իր վերաբերմունքը մարդու վարքի, հասարակական հարաբերությունների, բարոյական արժեքների, կյանքի իրադարձությունների և շրջապատող աշխարհի նկատմամբ։ Այս խոսքային ձևերը միավորում են լեզվական արտահայտչականությունը, հուզական ազդեցությունը, ավանդական պատկերացումները և ժողովրդական աշխարհայացքի տարրերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է անեծքի ու օրհնանքի տարբերակիչ հատկանիշների բացահայտումը՝ հաշվի առնելով դրանց կառուցվածքը, բառապաշարը, պատկերավորությունը, հուզական երանգավորումը և հաղորդակցական նշանակությունը։ Անեծքը բանահյուսական միջավայրում կարող է արտահայտել զայրույթ, վիշտ, դատապարտում, անարդարության նկատմամբ բողոք կամ խախտված բարոյական կարգի վերականգնման ցանկություն, մինչդեռ օրհնանքը հիմնականում մարմնավորում է բարեմաղթանք, բարի կամք, պաշտպանություն, բարօրության ակնկալիք և դրական վերաբերմունք։ Երկու ժանրերն էլ կապված են ժողովրդական հավատալիքների, ավանդույթների, ընտանեկան ու համայնքային հարաբերությունների և սերնդեսերունդ փոխանցվող մշակութային պատկերացումների հետ։ Դրանց լեզվական ու իմաստային քննությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են ժողովրդի կենսափորձը, արժեքային համակարգը և աշխարհի մասին պատկերացումները դրսևորվում կայունացած խոսքային բանաձևերում։ Հայ բանահյուսության այս ժանրերի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժողովրդական լեզվի հարստությունը, պատկերավոր մտածողությունը, խոսքի հուզական ազդեցության միջոցները և ավանդական հաղորդակցական մշակույթը հասկանալու համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում բանագետների, լեզվաբանների, ազգագրագետների, մշակութաբանների և հայ ժողովրդական ավանդույթներով զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև հայերենի դարձվածային ու բանահյուսական արտահայտությունների, ժողովրդական խոսքի ժանրային համակարգի և ազգային մշակութային հիշողության ուսումնասիրության ընթացքում՝ նպաստելով բանավոր ժառանգության ճանաչմանն ու գիտական արժևորմանը։