Փոխադարձ չվճարումները և դրանց լուծման ուղիները

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ միջնադարյան բանաստեղծական ավանդների և 20-րդ դարի 60-80-ական թվականների ժամանակակից հայ պոեզիայի փոխառնչությունների բացահայտմանը։ Աշխատության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես են դարերի ընթացքում ձևավորված գեղարվեստական մտածողության, թեմատիկ մոտիվների, պատկերային համակարգերի, լեզվական արտահայտչամիջոցների և բանաստեղծական ավանդույթների տարրերը շարունակվել, վերաիմաստավորվել և նոր ձևերով դրսևորվել ժամանակակից հայ հեղինակների ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ժամանակակից պոեզիան դիտարկել ոչ թե որպես անցյալի գրականությունից կտրված երևույթ, այլ որպես ազգային բանաստեղծական մշակույթի շարունակական զարգացման մի փուլ, որտեղ հին ավանդույթները կարող են միավորվել նոր աշխարհընկալման, ժամանակակից մարդու հոգեբանական խնդիրների և հասարակական իրականության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջնադարյան գրական ժառանգության այն կողմերին, որոնք առավել ազդեցիկ են եղել հետագա բանաստեղծական մտածողության վրա՝ հոգևոր և աշխարհիկ թեմաների համադրությանը, հայրենիքի և մարդու կերպարներին, սիրո ու բնության ընկալմանը, փիլիսոփայական խորհրդածությանը, ժամանակի և գոյության մասին մտորումներին։ Միաժամանակ վերլուծվում է 60-80-ականների պոեզիայի գեղարվեստական առանձնահատկությունը՝ դրա նորարարական որոնումները, ավանդույթի և արդիականության հարաբերակցությունը, անհատի ներաշխարհի արտահայտման եղանակները և բանաստեղծական լեզվի փոփոխությունները։ Գիրքը հետաքրքիր է հատկապես այն ընթերցողների և հետազոտողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են հայ գրականության պատմական շարունակականությունը, միջնադարյան գրականության ազդեցությունը նորագույն շրջանի գրականության վրա և ժամանակակից հայ պոեզիայի ձևավորման գործընթացները։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է հայ բանաստեղծական մշակույթի զարգացման տրամաբանությունը հասկանալու համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ազգային գրական ավանդույթները պահպանվել ոչ միայն ուղղակի կրկնության, այլև ստեղծագործական վերափոխման և նոր գեղագիտական պայմաններում վերաիմաստավորման միջոցով։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի բրիտանական թատրոնի նշանավոր ներկայացուցիչ Հարոլդ Փինթերի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա պիեսների թեմատիկ, կառուցվածքային, լեզվաոճական և բեմական առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում քննվում է հեղինակի ստեղծած յուրահատուկ դրամատիկական աշխարհը, որտեղ առօրյա թվացող իրավիճակները հաճախ աստիճանաբար վերածվում են հոգեբանական լարվածության, անորոշության, օտարման և մարդկային հարաբերություններում իշխանության համար պայքարի արտահայտությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսության կառուցմանը, խոսքի և լռության հարաբերակցությանը, ընդհատումներին, կրկնություններին և ենթատեքստին, որոնց միջոցով բացահայտվում են կերպարների միջև թաքնված հակասությունները։ Փինթերյան դրամատուրգիայում լռությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքի բացակայություն, այլև որպես գեղարվեստական միջոց, որը կարող է արտահայտել անվստահություն, վախ, դիմադրություն, ներքին լարվածություն կամ հաղորդակցվելու անկարողություն։ Քննվում է փակ տարածության նշանակությունը, որը բազմաթիվ ստեղծագործություններում դառնում է գործողության կարևոր կազմակերպիչ և ընդգծում կերպարների հոգեբանական մեկուսացումը։ Կարևորվում են հիշողության, անցյալի անորոշության և իրականության տարբեր մեկնաբանությունների խնդիրները, քանի որ կերպարները հաճախ նույն իրադարձությունները ներկայացնում են տարբեր կերպ՝ կասկածի տակ դնելով պատմվողի հավաստիությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև անհատի ինքնության, մարդկային արժանապատվության, բռնության, վերահսկողության, վախի և անձնական տարածքի պաշտպանության թեմաները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դրամատուրգի ստեղծագործական զարգացման փուլերի քննությունը՝ հնարավորություն տալով հետևելու վաղ շրջանի փակ ու խորհրդավոր միջավայրերով պիեսներից դեպի ավելի բաց սոցիալական և քաղաքական խնդիրներ շոշափող ստեղծագործությունների անցմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում աբսուրդի թատրոնի հետ ունեցած առնչություններին, միաժամանակ ընդգծելով հեղինակի ինքնատիպությունը և առօրյա խոսքի միջոցով լարված դրամատիկական իրավիճակներ կառուցելու առանձնահատուկ եղանակը։ Քննվում է նաև բեմական տարածության, գործողությունների նվազագույնության, առարկաների խորհրդանշական գործառույթի և դերասանական խաղի համար նախատեսված դադարների նշանակությունը։ Դրամատիկական տեքստի և բեմական իրականացման փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է գրողի լեզուն թատրոնում ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային շերտեր։ Համեմատական դիտարկումների միջոցով հնարավոր է նրա ստեղծագործությունը տեղադրել XX դարի եվրոպական դրամատուրգիայի զարգացման լայն համատեքստում՝ բացահայտելով կապերը ժամանակակից թատերական ուղղությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գրականագիտության, անգլիական գրականության, դրամատուրգիայի, թատերագիտության և XX դարի եվրոպական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Culture

Հրատարակությունը հոդվածների ժողովածու է, որը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՌ գրադարանների գործունեության գործնական փորձը և գրադարանային աշխատանքի տարբեր ուղղությունների կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Այն լույս է տեսել 1958 թվականին Երևանում՝ Հայկական ՍՍՌ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական ռեսպուբլիկական գրադարանի գրադարանագիտական-մեթոդական բաժնի կողմից և ունի 36 էջ ծավալ։ Ժողովածուի հիմնական արժեքը գործնական փորձի ընդհանրացումն է․ նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանում գրադարանների աշխատանքի կազմակերպման, ընթերցողների սպասարկման, գրքային ֆոնդերի օգտագործման, գրականության տարածման և մշակութային-կրթական գործունեության մասին։ Հոդվածներում ներկայացվող փորձը կարող է անդրադառնալ տարբեր տիպի գրադարանների աշխատանքին, դրանց առջև դրված խնդիրներին, ընթերցողների հետ աշխատանքի ձևերին, գրքի նկատմամբ հետաքրքրության խթանմանը և բնակչության շրջանում գրադարանային ծառայությունների կազմակերպմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի մեթոդական փորձի փոխանցումը, քանի որ նման ժողովածուները նախատեսված էին գրադարանների աշխատակիցներին գործնական աշխատանքում ուղղորդելու և տարբեր գրադարաններում կիրառվող արդյունավետ եղանակները տարածելու համար։ Ժողովածուն արժեքավոր է նաև պատմամշակութային տեսանկյունից․ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի գրադարանային համակարգի կառուցվածքը, մասնագիտական աշխատանքի կազմակերպումը և գրադարանների՝ որպես կրթական ու մշակութային հաստատությունների դերը։ Հետագա մատենագիտական ցանկերում հրատարակությունը նույնպես դասակարգվել է որպես գրադարանների աշխատանքի փորձը լուսաբանող գրականություն, ինչը լրացուցիչ ընդգծում է դրա մասնագիտական և մեթոդական նշանակությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետներին, մատենագետներին, գրադարանային գործի պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին, մշակույթի պատմաբաններին, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի կրթական և մշակութային հաստատությունների գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է պիրիմիդինային համակարգերի նուկլեոֆիլային իզոմերիզացիոն ռեցիկլիզացիաների ուսումնասիրությանը՝ որպես հետերոցիկլային քիմիայի կարևոր ուղղություն։ Գրքում վերլուծվում են պիրիմիդինների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց փոխակերպման հնարավոր ուղիները նուկլեոֆիլային հարձակման պայմաններում, ներառյալ օղակի բացման, վերակազմավորման և նոր ցիկլային կառուցվածքների ձևավորման մեխանիզմները։ Հեղինակը ներկայացնում է ռեակցիաների մեխանիստիկ մոդելները, միջանկյալ ակտիվ մասնիկների դերը, ինչպես նաև ռեակցիոն պայմանների ազդեցությունը արդյունքի ընտրողականության և ելքի վրա։ Քննարկվում են տարբեր նուկլեոֆիլների կիրառմամբ իրականացվող ռեցիկլիզացիոն գործընթացները և դրանց արդյունք հանդիսացող նոր հետերոցիկլային համակարգերի սինթեզը։ Աշխատության մեջ ընդգրկված են նաև ժամանակակից սպեկտրոսկոպիկ և քվանտաքիմիական մեթոդներ, որոնք կիրառվում են ռեակցիոն ուղիների հաստատման և մոլեկուլային կառուցվածքների վերլուծության համար։ Գիրքը նախատեսված է օրգանական և բժշկական քիմիկոսների, դեղագործական հետազոտողների և հետերոցիկլային միացությունների քիմիայով զբաղվող մասնագետների համար։

History

Հայ ազգագրության պատմություն աշխատությունը ազգագրական գիտության զարգացմանը նվիրված ուսումնական և գիտական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի կենցաղի, մշակույթի, ավանդույթների և սոցիալական կառուցվածքի ուսումնասիրության պատմական ընթացքը, այն բացատրում է, թե ինչպես են ձևավորվել և զարգացել հայ ազգագրական ուսումնասիրությունները տարբեր պատմական փուլերում՝ սկսած վաղ հավաքագրական և նկարագրական մոտեցումներից մինչև համակարգված գիտական մեթոդաբանություն, գիրքը անդրադառնում է ժողովրդական սովորույթներին, ընտանեկան և համայնքային հարաբերություններին, նյութական և հոգևոր մշակույթի առանձնահատկություններին, ինչպես նաև ազգագրական արշավների և հետազոտողների ներդրմանը, միաժամանակ ընդգծելով ազգագրության դերը ազգային ինքնության ձևավորման և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր պատմաբանների, մշակութաբանների և ազգագրագետների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է մարզիկների օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի և ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը հարմարվողական արձագանքների գնահատման գործում հորմոնային ցուցանիշների նշանակության ուսումնասիրությանը՝ բուսական ծագման ադապտոգենների ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում ֆիզիկական մարզումների ժամանակ օրգանիզմում տեղի ունեցող նյարդաէնդոկրին փոփոխություններն են և այն հնարավորությունները, որոնց միջոցով համապատասխան կենսաբանական մարկերները կարող են օգտագործվել ադապտացիոն գործընթացների օբյեկտիվ գնահատման համար։ Քննվում է ինտենսիվ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության ազդեցությունը հորմոնային կարգավորման համակարգերի վրա՝ ուշադրություն դարձնելով սթրեսային արձագանքի, էներգետիկ նյութափոխանակության, վերականգնողական գործընթացների և ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի փոխկապակցվածությանը։ Բուսական ադապտոգենները դիտարկվում են որպես կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի աղբյուրներ, որոնց հնարավոր ազդեցությունը պահանջում է վերահսկվող և գիտականորեն հիմնավորված գնահատում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե հորմոնային ցուցանիշների փոփոխությունները որքանով կարող են ծառայել որպես ուսումնասիրվող ազդեցության արդյունավետության և օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքի մարկերներ։ Կարևորվում է տարբեր ցուցանիշների ոչ թե մեկուսացված, այլ համալիր մեկնաբանությունը, քանի որ դրանց մակարդակների վրա կարող են ազդել մարզման բնույթը և տևողությունը, վերականգնման ժամանակահատվածը, սննդային վիճակը, քնի առանձնահատկությունները և անհատական ֆիզիոլոգիական տարբերությունները։ Հետազոտության մեթոդաբանական հատվածում կարող են դիտարկվել փորձարարական և վերահսկիչ խմբերի տվյալների համեմատության, ժամանակային փոփոխությունների գնահատման և վիճակագրական վերլուծության մոտեցումները՝ հնարավոր ազդեցությունները բնական մարզումային փոփոխություններից տարբերակելու նպատակով։ Կարևոր խնդիր է նաև հորմոնային մարկերների զգայունության և տեղեկատվական արժեքի գնահատումը՝ պարզելու համար, թե դրանք որքանով են արտացոլում մարզիկների օրգանիզմում տեղի ունեցող իրական հարմարվողական գործընթացները։ Ուսումնասիրությունը միավորում է սպորտային ֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի, էնդոկրինոլոգիայի և սպորտային բժշկության մոտեցումները՝ նպաստելով մարզումային ծանրաբեռնվածության նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ բուսական ծագումը ինքնին չի հաստատում որևէ նյութի արդյունավետությունը կամ անվտանգությունը, ուստի համապատասխան ազդեցությունների գնահատումը պետք է հիմնվի վերահսկվող գիտական տվյալների և կենսաբանական ցուցանիշների համակցված վերլուծության վրա։ Աշխատությունը կարող է գիտական նշանակություն ունենալ մարզիկների ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման, մարզումային հարմարվողականության ուսումնասիրության և սպորտային բժշկության մեջ կենսաբանական մարկերների կիրառման մեթոդաբանության զարգացման համար։