Փոխարժեքի դերը դրամավարկային քաղաքականության մեջ

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հագուստը որպես նշանային համակարգ հայ և բրիտանական լեզվամշակույթներում՝ ընդգծելով դրա սեմիոտիկ, սոցիալ-մշակութային և հաղորդակցական գործառույթները։ Նշվում է, որ հագուստը ոչ միայն կենցաղային անհրաժեշտություն է, այլև մշակութային կոդավորման միջոց, որի միջոցով արտահայտվում են սոցիալական կարգավիճակը, ինքնությունը, արժեքային կողմնորոշումները և խմբային պատկանելությունը։ Վերլուծվում է, որ հայ մշակութային միջավայրում հագուստը պատմականորեն կապված է ավանդույթների, ազգային ինքնության պահպանման և ծիսական գործառույթների հետ, որտեղ տարազային համակարգը հաճախ հանդես է եկել որպես ազգային ինքնության տեսանելի նշանային ձև։ Միևնույն ժամանակ բրիտանական լեզվամշակույթում հագուստը ավելի հաճախ պայմանավորված է սոցիալական դասերի, ինստիտուցիոնալ նորմերի և իրավիճակային էթիկետի պահանջներով, ինչի արդյունքում ձևավորվել է հագուստի ավելի ֆունկցիոնալ և կոդավորված համակարգ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երկու մշակույթներում էլ հագուստը գործում է որպես ոչ բառային հաղորդակցության միջոց՝ լրացնելով կամ փոխարինելով լեզվական հաղորդագրությունները և ազդելով սոցիալական ընկալման վրա։ Նշվում է նաև, որ գլոբալիզացիայի պայմաններում հագուստի սեմիոտիկ համակարգերը ենթարկվում են փոխազդեցության և հիբրիդացման՝ միաժամանակ պահպանելով տեղային մշակութային առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հագուստը հայ և բրիտանական լեզվամշակույթներում հանդես է գալիս որպես բազմաշերտ նշանային համակարգ, որը միավորում է սոցիալական, մշակութային և հաղորդակցական իմաստներ։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է ղեկավարի գործունեության մեջ իշխանության դրդապատճառի հոգեբանական բնույթի, ձևավորման առանձնահատկությունների և կառավարչական գործառույթների իրականացման վրա դրա ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում իշխանության ձգտումը դիտարկվում է որպես անձի վարքը պայմանավորող կարևոր շարժառիթներից մեկը, որը կարող է արտահայտվել որոշումների ընդունման, աշխատակիցների գործունեության կազմակերպման, վերահսկողության, պատասխանատվության բաշխման, հաղորդակցության և կազմակերպության նպատակների իրականացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ղեկավարի անհատական հոգեբանական հատկանիշների, առաջնորդության ոճի և իշխանության նկատմամբ վերաբերմունքի փոխկապակցվածությանը։ Քննության են առնվում իշխանության դրդապատճառի տարբեր դրսևորումները՝ կապված ուրիշների վարքի վրա ազդեցություն գործելու, կազմակերպական գործընթացները վերահսկելու, հեղինակություն ձեռք բերելու և կառավարման համակարգում որոշակի դիրք զբաղեցնելու ձգտումների հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է, թե ինչպես կարող է տվյալ շարժառիթը տարբեր պայմաններում ունենալ կառուցողական կամ կառավարման արդյունավետությունը սահմանափակող դրսևորումներ։ Կառուցողական ուղղվածության դեպքում այն կարող է նպաստել նախաձեռնողականությանը, պատասխանատվության ստանձնմանը, նպատակների հստակ սահմանմանը և խմբային աշխատանքի համակարգմանը, մինչդեռ չափազանց արտահայտված վերահսկողական ուղղվածությունը կարող է դժվարություններ առաջացնել աշխատակիցների ինքնուրույնության և համագործակցության համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ղեկավարի հիմնական կառավարչական գործառույթների՝ պլանավորման, կազմակերպման, մոտիվացման, վերահսկողության և որոշումների ընդունման գործընթացներում հոգեբանական շարժառիթների դերի բացահայտումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պաշտոնական լիազորությունների և իրական ազդեցության հարաբերակցությանը, աշխատակիցների հետ միջանձնային հարաբերություններին, վստահության ձևավորմանը, կոնֆլիկտների կառավարմանը և խմբային գործընթացներին։ Հոգեբանական գնահատման և կազմակերպական վարքի ուսումնասիրման մեթոդների միջոցով հնարավոր է բացահայտել իշխանության դրդապատճառի արտահայտվածության և կառավարման տարբեր ոճերի միջև առկա կապերը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն կառավարման հոգեբանության, կազմակերպական վարքի և մարդկային ռեսուրսների կառավարման համար՝ հնարավորություն տալով առավել խորությամբ հասկանալ ղեկավարի մոտիվացիոն կառուցվածքը և դրա ազդեցությունը կազմակերպության ներսում ձևավորվող կառավարչական հարաբերությունների ու աշխատանքային գործընթացների վրա։

Biology

Կենսաֆիզիկական և մոլեկուլային կենսաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դեզօքսիռիբոնուկլեինաթթվի (ԴՆԹ) հետ լիգանդների փոխազդեցության և դրանց ադսորբցիայի կինետիկայի մոդելավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ԴՆԹ-ի մոլեկուլային կառուցվածքը, լիգանդների կապման հիմնական մեխանիզմները և կենսամոլեկուլային փոխազդեցությունների ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԴՆԹ-ի վրա լիգանդների կապման կենտրոնների զբաղեցման, ադսորբցիայի և դեսորբցիայի արագությունների, կապման հավասարակշռության և փոխազդեցության կինետիկական պարամետրերի գնահատմանը։ Վերլուծվում են լիգանդների կոնցենտրացիայի, մոլեկուլային կառուցվածքի, կապման կենտրոնների հասանելիության և հարևան կապման տեղամասերի փոխազդեցության ազդեցությունները ադսորբցիոն գործընթացների ընթացքի վրա։ Քննարկվում են նաև մաթեմատիկական մոդելների, կինետիկական հավասարումների, վիճակագրական ֆիզիկայի մոտեցումների և համակարգչային հաշվարկների կիրառման հնարավորությունները ԴՆԹ-լիգանդ համակարգերի վարքագիծը նկարագրելու համար։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են փորձարարական տվյալների և տեսական հաշվարկների համադրման, մոդելների պարամետրերի որոշման, կապման գործընթացների ժամանակային փոփոխությունների և մոլեկուլային փոխազդեցությունների օրինաչափությունների բացահայտման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում նման հետազոտությունների նշանակությանը նուկլեինաթթուների կենսաֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրման, կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ազդեցության գնահատման և դեղանյութերի ու ԴՆԹ-ի փոխազդեցությունների տեսական նկարագրման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի, մաթեմատիկական կենսաբանության, կենսաինֆորմատիկայի և կենսամոլեկուլային գործընթացների մոդելավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Psychology

Հոգեբանական և կազմակերպական հոգեբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անձի հոգեբանական տիպերի և աշխատանքային սթրեսի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ մասնագիտական գործունեության ընթացքում անհատական առանձնահատկությունների և հոգեբանական լարվածության փոխազդեցության համատեքստում։ Քննության են առնվում անձի հոգեբանական տիպաբանությունների տեսական հիմքերը, խառնվածքի, բնավորության, հուզական կայունության և անհատական վարքագծային առանձնահատկությունների նշանակությունը աշխատանքային միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր հոգեբանական տիպերին բնորոշ սթրեսային արձագանքներին, հարմարվողականության մեխանիզմներին և մասնագիտական դժվարությունների հաղթահարման անհատական ռազմավարություններին։ Վերլուծվում են աշխատանքային ծանրաբեռնվածության, ժամանակային սահմանափակումների, միջանձնային հարաբերությունների, կազմակերպական պահանջների և մասնագիտական պատասխանատվության հնարավոր ազդեցությունները աշխատակիցների հոգեբանական վիճակի վրա։ Քննարկվում են անձնային առանձնահատկությունների և աշխատանքային սթրեսի մակարդակի միջև վիճակագրական կապերի բացահայտման, հոգեբանական գնահատման և համեմատական վերլուծության մեթոդաբանական մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սթրեսակայունության, հուզական ինքնակարգավորման, մասնագիտական մոտիվացիայի, աշխատանքային բավարարվածության և հոգեբանական բարեկեցության փոխհարաբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կազմակերպություններում սթրեսի կանխարգելման, հոգեբանական աջակցության, բարենպաստ աշխատանքային միջավայրի ձևավորման և անհատական տարբերությունները հաշվի առնող կառավարման մոտեցումների նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անձի հոգեբանության, աշխատանքի և կազմակերպական հոգեբանության, մասնագիտական սթրեսի ուսումնասիրության, մարդկային ռեսուրսների կառավարման և հոգեբանական խորհրդատվության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Law

Պատիժը քրեական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից է, որը կիրառվում է պետության կողմից հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ և արտահայտում է հասարակության ու պետության բացասական վերաբերմունքը կատարված արարքի նկատմամբ։ Այն հանդիսանում է իրավական հարկադրանքի միջոց և նշանակվում է միայն դատարանի դատավճռով՝ օրենքով սահմանված կարգով։ Պատժի հիմնական էությունը կայանում է նրանում, որ այն սահմանափակում է անձի որոշ իրավունքներ և ազատություններ՝ նպատակ ունենալով վերականգնել արդարությունը, կանխել նոր հանցագործությունները և ուղղել հանցագործություն կատարած անձին։ Քրեական պատիժը տարբերվում է իրավական պատասխանատվության մյուս ձևերից իր խստությամբ և հասարակական վտանգավորությամբ, քանի որ այն կիրառվում է միայն այն դեպքերում, երբ կատարված արարքը համարվում է հանցագործություն։ Պատժի նպատակները բազմաբնույթ են և կարևոր նշանակություն ունեն հասարակության անվտանգության ապահովման գործում։ Առաջին հերթին պատիժը նպատակ ունի վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ցույց տալ, որ օրենքի խախտումը անպատիժ չի մնում։ Բացի դրանից, պատժի կարևոր նպատակներից է դատապարտյալի ուղղումը և վերադաստիարակումը, որպեսզի նա հետագայում հրաժարվի հակաիրավական վարքագծից և վերադառնա հասարակության լիարժեք կյանքին։ Մյուս կարևոր նպատակը նոր հանցագործությունների կանխարգելումն է՝ ինչպես դատապարտյալի, այնպես էլ մյուս անձանց կողմից, քանի որ պատժի անխուսափելիությունը զսպող ազդեցություն է ունենում հասարակության վրա։ Քրեական օրենսդրությամբ նախատեսվում են պատժի տարբեր տեսակներ՝ կախված հանցագործության ծանրությունից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից։ Ամենատարածված տեսակներից են տուգանքը, հանրային աշխատանքները, որոշ իրավունքներից զրկելը, կալանքը, ազատազրկումը և որոշ դեպքերում ցմահ ազատազրկումը։ Տուգանքը կիրառվում է հիմնականում ոչ ծանր հանցագործությունների դեպքում և արտահայտվում է դրամական վճարի ձևով։ Հանրային աշխատանքները նախատեսում են հասարակության օգտին որոշակի աշխատանքների կատարում, իսկ ազատազրկումը ենթադրում է անձի մեկուսացում հասարակությունից որոշակի ժամկետով։ Ցմահ ազատազրկումը համարվում է ամենախիստ պատիժներից մեկը և կիրառվում է առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար։ Ժամանակակից քրեական իրավունքում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև մարդասիրության սկզբունքին, որի համաձայն պատիժը չպետք է նպատակ ունենա ֆիզիկական տառապանք պատճառել կամ նվաստացնել անձի արժանապատվությունը։ Կարևոր է, որ պատիժը լինի արդար, համաչափ և համապատասխանի կատարված հանցագործության բնույթին։ Այսպիսով, պատիժը հանդիսանում է իրավական պետության կարևոր միջոցներից մեկը, որն ապահովում է հասարակական կարգի պահպանումը, մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և հանցավորության դեմ արդյունավետ պայքարը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է առնետի գլխուղեղում և ենթաստամոքսային գեղձում նյարդակտիվ ամինաթթուների պարունակության և նյութափոխանակային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բնական ֆիզիոլոգիական վիճակի և փորձարարական շաքարախտի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում նյարդային և ներզատական համակարգերի միջև կենսաքիմիական փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես՝ այն փոփոխությունները, որոնք շաքարախտի զարգացման ընթացքում կարող են առաջանալ կենսաբանական ակտիվություն ունեցող ամինաթթուների քանակական բաշխման մեջ։ Ուսումնասիրվող միացությունների շարքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գամմա-ամինակարագաթթուն, գլուտամատը, գլուտամինը, ասպարտատը և դրանց նյութափոխանակության հետ կապված այլ ամինաթթուներ, որոնք մասնակցում են ինչպես գլխուղեղի նյարդաքիմիական գործընթացներին, այնպես էլ ենթաստամոքսային գեղձի ֆունկցիոնալ կարգավորմանը։ Աշխատանքի շրջանակում համեմատվում են առողջ և փորձարարական շաքարախտ ունեցող կենդանիների համապատասխան հյուսվածքներում այդ նյութերի պարունակության ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ածխաջրային նյութափոխանակության խանգարման պայմաններում առաջացող կենսաքիմիական տեղաշարժերը։ Կարևորվում է գլխուղեղի և ենթաստամոքսային գեղձի տվյալների զուգահեռ ուսումնասիրությունը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր օրգաններում նյարդակտիվ ամինաթթուների նյութափոխանակության ընդհանուր և առանձնահատուկ օրինաչափությունները։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է գլուտամինի և այլ ամինաթթուների հնարավոր դերին գամմա-ամինակարագաթթվի առաջացման գործընթացներում և այդ նյութափոխանակային ուղիների փոփոխություններին շաքարախտի պայմաններում։ Նման համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես են նյութափոխանակային խանգարումները կապված նյարդաքիմիական համակարգերի և ենթաստամոքսային գեղձի կենսաքիմիական գործունեության փոփոխությունների հետ։ Արդյունքների վերլուծությունը կարևոր է փորձարարական դիաբետոլոգիայի, նեյրոքիմիայի և կենսաքիմիայի տեսանկյունից, քանի որ նպաստում է շաքարախտի ժամանակ տարբեր օրգաններում ամինաթթվային նյութափոխանակության փոփոխությունների մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը միավորում է նեյրոքիմիական և էնդոկրին-կենսաքիմիական մոտեցումները՝ շեշտադրելով գլխուղեղի և ենթաստամոքսային գեղձի միջև նյութափոխանակային փոխառնչությունների նշանակությունը։