Предисловие к II изданию Шаракана

Technology

Աշխատությունը նվիրված է թունելների բետոնե և երկաթբետոնե երեսարկների ջրամեկուսացման արդյունավետության բարձրացմանը՝ ներթափանցող նյութերի կիրառման վրա հիմնված նոր տեխնոլոգիական լուծումների մշակման միջոցով։ Քննարկվում են ստորգետնյա կառույցների շահագործման ընթացքում առաջացող խոնավության, ստորերկրյա ջրերի ներթափանցման և ջրի ճնշման ազդեցության հետ կապված հիմնախնդիրները, ինչպես նաև դրանց հետևանքով բետոնե կառուցվածքներում զարգացող վնասման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բետոնի ծակոտկեն կառուցվածքին, մազանոթային ջրաթափանցելիությանը, ճաքերի առաջացման պատճառներին և երկաթբետոնե տարրերի ամրության ու երկարակեցության վրա խոնավության ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են ներթափանցող ջրամեկուսիչ նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը բետոնի բաղադրիչների հետ և կառուցվածքի ներսում ջրի տեղաշարժը սահմանափակող մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրամեկուսիչ նյութերի ընտրության չափանիշներին, կիրառման տեխնոլոգիական առանձնահատկություններին, մակերևույթների նախապատրաստման պահանջներին և պաշտպանական շերտերի արդյունավետության գնահատման հնարավորություններին։ Կարևորվում են թունելների կառուցման և վերանորոգման պայմաններում նոր տեխնոլոգիաների կիրառելիությունը, աշխատանքների կազմակերպման արդյունավետությունը և ջրամեկուսացման համակարգերի հուսալիության ապահովումը։ Դիտարկվում են նաև բետոնի ջրաթափանցելիության, ամրության, ցրտադիմացկունության և քիմիական ազդեցությունների նկատմամբ կայունության գնահատման մեթոդները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ավանդական և ներթափանցող ջրամեկուսացման տեխնոլոգիաների տեխնիկական ու տնտեսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հեռանկարները տարբեր հիդրոերկրաբանական պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ստորգետնյա շինարարության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անվտանգության և ինժեներական կառույցների շահագործման ժամկետի երկարացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել շինարարական ճարտարագետների, թունելաշինության մասնագետների, նյութագետների, նախագծողների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության ագրարային հատվածի վարկավորման գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսավիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ։ Հեղինակը վերլուծում է գյուղատնտեսության ֆինանսավորման առանձնահատկությունները, վարկային ռեսուրսների հասանելիության մակարդակը, գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական կարիքները և դրանց բավարարման արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ագրարային ոլորտում գործող վարկավորման մեխանիզմները, բանկերի և այլ ֆինանսական կազմակերպությունների դերը, ինչպես նաև պետական աջակցության ծրագրերի ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա։ Տվյալների վիճակագրական մշակման և համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են ոլորտի հիմնական խնդիրները, ռիսկերը և զարգացման խոչընդոտները։ Առանձնակի ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի կառուցվածքին, վարկերի ծավալների փոփոխություններին, դրանց ազդեցությանը գյուղատնտեսական արտադրողականության և տնտեսավարողների ֆինանսական կայունության վրա։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է ոլորտի զարգացման միտումները, գնահատում առկա քաղաքականությունների արդյունավետությունը և առաջարկում հնարավոր բարեփոխումների ու զարգացման ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել գյուղատնտեսության մրցունակության բարձրացմանը, ֆինանսական ներառականության ընդլայնմանը և գյուղական համայնքների տնտեսական զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, վիճակագիրների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, ինչպես նաև գյուղատնտեսության և տնտեսական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է ազատության և անհրաժեշտության փոխհարաբերության փիլիսոփայական խնդրի մեկնաբանությանը մարքսիստական-լենինյան գաղափարախոսության և դիալեկտիկական մատերիալիզմի տեսական սկզբունքների շրջանակում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե ինչպես են օբյեկտիվ օրինաչափությունները, հասարակական պայմանները և մարդու գիտակցված գործունեությունը փոխկապակցվում պատմական զարգացման ընթացքում։ Ազատությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես արտաքին պայմաններից լիովին անկախ կամ կամայական գործողություն, այլ որպես իրականության օրինաչափությունների ճանաչման և այդ գիտելիքի հիման վրա նպատակաուղղված գործունեություն իրականացնելու հնարավորություն։ Անհրաժեշտությունը ներկայացվում է որպես բնության, հասարակության և մտածողության մեջ գործող օբյեկտիվ կապերի ու օրինաչափությունների արտահայտություն, որոնք գոյություն ունեն անհատական ցանկություններից անկախ։ Քննարկվում է այն գաղափարը, որ մարդու ազատության հնարավորությունները ընդլայնվում են իրական աշխարհի օրինաչափությունների ճանաչման և դրանք գործնական գործունեության մեջ հաշվի առնելու միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազատության և անհրաժեշտության դիալեկտիկական կապին, պատճառականության, պատահականության, գիտակցության, ընտրության և պատասխանատվության խնդիրներին։ Փիլիսոփայական վերլուծությունը տարածվում է նաև հասարակական հարաբերությունների և պատմական գործընթացների վրա՝ դիտարկելով անհատի գործունեության, սոցիալական պայմանների և հասարակության զարգացման օրինաչափությունների փոխազդեցությունը։ Կարևորվում է պրակտիկայի դերը որպես մարդու գիտելիքների և նպատակների իրականացման ոլորտ, որտեղ տեսական ճանաչողությունը կապվում է հասարակական գործունեության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև նախորդ փիլիսոփայական ուղղություններում ազատության և անհրաժեշտության վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումներին՝ դրանք համադրելով մարքսիստական փիլիսոփայության հիմնական դրույթների հետ։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե խորհրդային փիլիսոփայական գրականության մեջ ինչպես էր մեկնաբանվում անհատի ազատության խնդիրը սոցիալական և պատմական պայմանավորվածության համատեքստում։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարական և փիլիսոփայական մտքի ուսումնասիրության աղբյուր, ուստի դրա դրույթները կարևոր է դիտարկել ստեղծման պատմական և քաղաքական միջավայրի շրջանակում։ Այն կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայության պատմությամբ, քաղաքական գաղափարախոսությունների պատմությամբ, դիալեկտիկական մատերիալիզմով և խորհրդային մտավոր ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Psychology

Գիտակցությունը մարդկային հոգեբանության և նյարդաբանության հիմքը հանդիսացող երևույթ է, որը ընդգրկում է մարդու մտքի, զգայական ընկալումների, հիշողության, մտավոր գործունեության, զգացմունքների և ինքնագիտակցության ակտիվությունն ու համակարգումը։ Գիտակցությունը թույլ է տալիս մարդու ուղեղին տարբերակել արտաքին ու ներքին միջավայրի ազդակները, կատարել վերլուծություններ, որոշումներ ընդունել, ձևավորել նպատակներ և վերահսկել վարքագիծը։ Այն համարվում է բարձրակարգ նյարդային գործընթացների արդյունք, որի հիմքում ընկած են նյարդային ցանցերի ակտիվությունը, սինապտիկ հաղորդակցությունը և ուղեղի կորտեքսի գործունեությունը։ Գիտակցության ուսումնասիրման ոլորտը ներառում է հոգեբանություն, նեյրոնեատորիա, փիլիսոփայություն և когնիտիվ գիտություններ, որոնք ուսումնասիրում են գիտակցության ձևերը, մակարդակները, խանգարումները և դրա զարգացումը կյանքի տարբեր փուլերում։ Գիտակցությունը նաև համարվում է սոցիալ-մշակութային գործընթացների ներդաշնակության հիմք՝ ապահովելով անձի ինքնաարտահայտությունն ու միջանձնային հաղորդակցությունը։ Այսպիսով, գիտակցությունը հանդիսանում է մարդու մտավոր և հոգեկան գործունեության կենտրոնական կողմը, որն ուղղորդում է իր գործողությունները և ազդում կենսական, սոցիալական ու մշակութային ներուժի վրա։

Medicine

Այս նյութը վերաբերում է 1908 թվականին Երևանի քաղաքային հիվանդանոցի վերաբերյալ հաշվետվական բնույթի փաստաթղթերին և քաղաքային առողջապահական համակարգի գործունեության նկարագրությանը Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում՝ ներկայացնելով այն որպես զարգացող, բայց դեռ սահմանափակ հնարավորություններով բժշկական հաստատություն, որը սպասարկում էր քաղաքի բնակչությանը և աստիճանաբար ընդլայնվում էր քաղաքային իշխանությունների աջակցությամբ։ Նյութում ընդգծվում է, որ 20-րդ դարի սկզբին Երևանի քաղաքային հիվանդանոցը դեռևս փոքրածավալ կառույց էր՝ սահմանափակ մահճակալային ֆոնդով և հիմնականում տարրական պայմաններով, սակայն այն կարևոր դեր էր կատարում քաղաքային բնակչության բուժօգնության կազմակերպման գործում՝ ապահովելով ինչպես ստացիոնար, այնպես էլ ամբուլատոր ծառայություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ այդ տարիներին քաղաքային իշխանությունները սկսել էին մտածել առողջապահական համակարգի ընդլայնման և արդիականացման մասին, ինչի վկայությունն էր 1908 թվականի նախաձեռնությունը՝ նոր հիվանդանոցի շինարարության համար հողամասի ձեռքբերման և նախագծային մրցույթի կազմակերպման վերաբերյալ, ինչը ցույց է տալիս համակարգային զարգացման փորձերը։ Նյութում նաև անդրադարձ է կատարվում բժշկական օգնության հասանելիությանը, քաղաքային բյուջեի միջոցով ֆինանսավորմանը և սոցիալապես անապահով բնակչության համար որոշակի արտոնյալ կամ անվճար բուժօգնության տրամադրմանը, ինչը բնորոշ էր այդ ժամանակաշրջանի քաղաքային բժշկության մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, 1908 թվականի տվյալները ներկայացնում են Երևանի հիվանդանոցային համակարգը որպես անցումային փուլում գտնվող կառույց՝ դեռևս ոչ բավարար զարգացած ենթակառուցվածքով, բայց արդեն ձևավորվող վարչական և կազմակերպչական հիմքերով, որոնք հետագայում պիտի դառնային քաղաքային առողջապահության արդիականացման հիմք։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան դաշտի բնակլիմայական պայմաններում սոյայի տարբեր սորտերի կենսաբանական և տնտեսական հատկանիշների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ գարնանային և ամառային ցանքի պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում բույսերի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունների, վեգետացիոն շրջանի տևողության, բերքատվության ձևավորման և շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվողականության գնահատումն է։ Քննվում է ցանքի ժամկետի ազդեցությունը սերմերի ծլման, բույսերի զարգացման փուլերի ընթացքի, հասունացման ժամկետների և արտադրական նշանակություն ունեցող հատկանիշների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր սորտերի արձագանքին Արարատյան դաշտին բնորոշ ջերմային ռեժիմի, խոնավության պայմանների և վեգետացիոն շրջանի առանձնահատկությունների նկատմամբ՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու դրանց կենսաբանական պահանջների և տեղական ագրոէկոլոգիական պայմանների համապատասխանությունը։ Ուսումնասիրվում են բույսերի ձևաբանական հատկանիշները, աճի ինտենսիվությունը, զարգացման հիմնական փուլերի տևողությունը, հատիկի ձևավորումը և հասունացումը։ Տնտեսական գնահատման շրջանակում ուշադրություն է դարձվում բերքատվությանը, բերքի կառուցվածքային բաղադրիչներին, սերմերի որակական ցուցանիշներին և տարբեր սորտերի արտադրական արդյունավետությանը։ Գարնանային և ամառային ցանքերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու միևնույն սորտերի վարքագիծը տարբեր ջերմային և լուսային պայմաններում, ինչպես նաև պարզելու երկրորդ ցանքի կամ հողատարածքի առավել ինտենսիվ օգտագործման հնարավորությունների հետ կապված ընդհանուր օրինաչափությունները։ Կարևորվում է նաև վաղահաս և ավելի երկար վեգետացիոն շրջան ունեցող սորտերի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց ընտրությունը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես բնական միջավայրով, այնպես էլ մշակաբույսերի հերթագայության կազմակերպմամբ։ Հետազոտության արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս գիտականորեն բնութագրելու ուսումնասիրվող սորտերի կենսաբանական ներուժը, կայունությունը և տնտեսական արժեքը տվյալ տարածաշրջանի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է բուսաբուծության, սորտագիտության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և ագրոէկոլոգիայի մոտեցումները՝ նպաստելով տեղական պայմաններին համապատասխան սոյայի սորտերի գնահատման և մշակության համակարգերի գիտական հիմնավորմանը։