Применение фертилоскопии у женщин с бесплодием

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական պարտքի ձևավորման, կառավարման և դրա արդյունավետության բարձրացման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պետական պարտքի տնտեսական բովանդակությունը, ներքին և արտաքին պարտքի ձևավորման աղբյուրները, փոխառությունների ներգրավման նպատակներն ու պետական ֆինանսների համակարգում դրանց նշանակությունը։ Վերլուծվում են պարտքի կառուցվածքը, սպասարկման ծախսերը, մարման ժամկետները, տոկոսադրույքային և արժութային ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը պետական բյուջեի և երկրի ֆինանսական կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական պարտքի կայունության գնահատման ցուցանիշներին, պարտքային բեռի չափման մոտեցումներին և փոխառու միջոցների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Քննարկվում են պետական պարտքի կառավարման ռազմավարության մշակման, ֆինանսավորման աղբյուրների ընտրության, պարտքային պորտֆելի կառուցվածքի օպտիմալացման և հնարավոր ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման մեխանիզմները։ Դիտարկվում է պետական պարտքի փոխկապակցվածությունը բյուջետային պակասուրդի, տնտեսական աճի, հարկաբյուջետային քաղաքականության և պետական ծախսերի ֆինանսավորման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ներքին պարտքային շուկայի զարգացման, պետական արժեթղթերի կիրառման և արտաքին փոխառությունների կառավարման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են պարտքի ներգրավման և օգտագործման թափանցիկությունը, երկարաժամկետ ֆինանսական պլանավորումը և պարտքային պարտավորությունների ժամանակին սպասարկման կարողության պահպանումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պետական պարտքի կառավարման համակարգում առկա խնդիրները և դիտարկելու պարտքային քաղաքականության արդյունավետության ու ֆինանսական կայունության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական ֆինանսների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է իրավաքաղաքական խոսույթում ճշմարտությանն ընդդադրվող մտակառույցների, դրանց իմաստային, լեզվական և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են ճշմարտության, կեղծիքի, մոլորության, խեղաթյուրման և ապատեղեկատվության հասկացությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև դրանց արտահայտման ձևերը իրավական և քաղաքական հաղորդակցության տարբեր իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական միջոցների միջոցով իրականության ներկայացման, փաստերի մեկնաբանման, հանրային կարծիքի ձևավորման և հաղորդակցական ազդեցության մեխանիզմներին։ Քննարկվում են իրավաքաղաքական տեքստերում կիրառվող փաստարկման ռազմավարությունները, գնահատողական արտահայտությունները, հակադրությունները և խոսքային ներգործության եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ճշմարտության և դրա հակադիր հասկացությունների փիլիսոփայական, տրամաբանական ու գործաբանական ընկալումներին, ինչպես նաև դրանց դերին իրավական հիմնավորումների և քաղաքական հայտարարությունների կառուցման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևորվում են խոսույթի համատեքստային վերլուծությունը, լեզվական միավորների իմաստային փոփոխությունները և հաղորդակցական նպատակների ազդեցությունը տեղեկատվության ընկալման վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, իրավագետների, քաղաքագետների, փիլիսոփաների, հաղորդակցագիտության մասնագետների և իրավաքաղաքական խոսույթի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Literature

Գրականագիտական, համեմատական գրականագիտության և մշակութային կապերի պատմության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ռուս բանաստեղծ, գրող և թարգմանիչ Վալերի Յակովլևիչ Բրյուսովի ստեղծագործական ժառանգության ու անգլիական գրականության և մշակույթի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Բրյուսովի գրական աշխարհայացքի ձևավորման առանձնահատկությունները, ռուսական սիմվոլիզմի զարգացման համատեքստը և անգլիական գրական ավանդույթների հնարավոր ազդեցությունը նրա ստեղծագործական գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անգլիացի գրողների և բանաստեղծների ստեղծագործությունների նկատմամբ Բրյուսովի հետաքրքրությանը, դրանց գեղարվեստական ընկալմանը և ռուսական գրական միջավայրում ներկայացման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են անգլիական պոեզիայի գեղագիտական սկզբունքների, պատկերային համակարգերի, խորհրդանշական արտահայտչամիջոցների և բանաստեղծական ձևերի հնարավոր առնչությունները Բրյուսովի գրական որոնումների հետ։ Քննարկվում են գրական թարգմանության, միջմշակութային հաղորդակցության, ստեղծագործական ազդեցությունների և ազգային գրական ավանդույթների փոխազդեցության հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Բրյուսովի բանաստեղծությունները, արձակ ստեղծագործությունները, քննադատական հոդվածները, թարգմանությունները և նամակագրական նյութերը՝ անգլիական գրականության հետ ունեցած կապերի բացահայտման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում անգլիական և ռուսական գրականությունների զարգացման ընդհանուր գեղարվեստական միտումներին, ինչպես նաև եվրոպական սիմվոլիզմի և այլ գրական ուղղությունների փոխազդեցությանը։ Կարևորվում է Բրյուսովի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությունը ռուս-անգլիական գրական կապերի, գեղարվեստական փոխազդեցությունների և եվրոպական մշակութային հաղորդակցության պատմության համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության, անգլիական գրականության, համեմատական գրականագիտության, թարգմանաբանության և միջազգային գրական կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Այս գիրքը ներկայացնում է կարատեի ուսումնամարզական գործընթացի կազմակերպման և իրականացման գիտամեթոդական հիմքերը՝ անդրադառնալով մարզումների պլանավորմանը, ուսուցման փուլերին, տեխնիկական և տակտիկական պատրաստվածության զարգացման առանձնահատկություններին, ֆիզիկական, հոգեբանական և ֆունկցիոնալ պատրաստվածության կարևորությանը, մարզիկների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ծանրաբեռնվածության ճիշտ բաշխման սկզբունքներին, մարզչի դերին, մարզումների արդյունավետության գնահատման մեթոդներին և մրցումներին նախապատրաստվելու գործընթացին։ Նյութը համադրում է տեսական գիտելիքներն ու գործնական մոտեցումները՝ նպաստելով մարզական վարպետության աստիճանական կատարելագործմանը, ուսումնամարզական գործընթացի արդյունավետ կազմակերպմանը և բարձր արդյունքների հասնելուն։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կարատեի մարզիչների, ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի ոլորտի մասնագետների, ուսանողների, մարզիկների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մարտարվեստների ուսուցման և մարզման ժամանակակից մեթոդաբանությամբ։

Philosophy

Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է մարդը ձեռք բերում գիտելիք, ինչ աղբյուրներից է այն ձևավորվում, որքանով է այն ճշմարիտ և ինչ սահմաններ ունի մարդու ճանաչողական հնարավորությունը։ Այս մոտեցման հիմնական առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ այն փորձում է բացահայտել ոչ միայն գիտելիքի բովանդակությունը, այլ նաև դրա ձևավորման մեխանիզմները՝ զգայարանների, մտքի, փորձի և տրամաբանության միջոցով։ Փիլիսոփայության մեջ առանձնացվում են տարբեր ուղղություններ՝ էմպիրիզմ, որը առաջնային է համարում փորձը և զգայական տվյալները, ռացիոնալիզմ, որը կարևորում է բանականությունը և տրամաբանական մտածողությունը, ինչպես նաև սքեպտիցիզմ, որը կասկածի տակ է դնում մարդու գիտելիքի լիարժեք ճշմարտությունը։ Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը նաև զբաղվում է ճշմարտության խնդրով՝ փորձելով պատասխանել, թե ինչ է նշանակում «ճշմարիտ գիտելիք» և ինչպես կարելի է այն տարբերել սխալ կամ անորոշ պատկերացումներից։ Մյուս կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ուսումնասիրում է սուբյեկտի և օբյեկտի հարաբերությունը, այսինքն՝ ճանաչող մարդու և ճանաչվող իրականության փոխազդեցությունը։ Այս մոտեցման շրջանակում կարևոր է նաև սահմանափակության գաղափարը, ըստ որի մարդը չի կարող ամբողջությամբ և վերջնականապես ճանաչել իրականությունը, քանի որ նրա ճանաչողական հնարավորությունները սահմանափակ են ժամանակով, փորձով և լեզվական մտածողությամբ։ Այսպիսով, ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը ոչ միայն գիտելիքի ձեռքբերման տեսություն է, այլ նաև մարդու մտքի հնարավորությունների և սահմանների խորքային ուսումնասիրություն։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է լեզվական արտահայտչամիջոցների ուսուցման միջոցով կրտսեր դպրոցականների բանավոր խոսքի զարգացման մանկավարժական և մեթոդական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լեզվի արտահայտչական ներուժի բացահայտումն ու դրա նպատակային օգտագործումն է՝ սովորողների խոսքը դարձնելու ավելի պատկերավոր, հստակ, բովանդակալից, տրամաբանական և հուզականորեն հարուստ։ Աշխատանքում լեզվական արտահայտչամիջոցները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական գիտելիքի տարրեր, այլև որպես հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման արդյունավետ գործիք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրտսեր դպրոցական տարիքի առանձնահատկություններին և այն մեթոդներին, որոնց միջոցով երեխաները կարող են աստիճանաբար ճանաչել ու կիրառել համեմատությունները, փոխաբերությունները, մակդիրները, հոմանիշները, դարձվածքները, կրկնությունները և խոսքի այլ արտահայտչական միջոցներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սովորողների բառապաշարի հարստացումը և տարբեր իրավիճակներում համապատասխան բառերի ու արտահայտությունների ինքնուրույն ընտրության կարողության զարգացումը։ Աշխատանքում կարող են ներկայացվել զրույցի, նկարագրության, պատմելու, վերապատմելու, դերային խաղերի, ստեղծագործական առաջադրանքների, պատկերների մեկնաբանության և գրական տեքստերի վերլուծության մեթոդներ, որոնք նպաստում են երեխայի բանավոր խոսքի ակտիվացմանը։ Կարևորվում է նաև ուսուցման այնպիսի միջավայրի ստեղծումը, որտեղ երեխան հնարավորություն ունի ազատորեն արտահայտելու իր մտքերը, զգացմունքներն ու վերաբերմունքը՝ օգտագործելով սովորած լեզվական միջոցները։ Արտահայտչամիջոցների նպատակային ուսուցումը կարող է նպաստել ոչ միայն բառապաշարի ընդլայնմանը, այլև խոսքի քերականական կառուցվածքի, շարահյուսական ճկունության, մտքերի հաջորդական շարադրման և հաղորդակցական ինքնավստահության զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել սովորողների խոսքի զարգացման մակարդակի նախնական և վերջնական գնահատում, կիրառվող մեթոդների արդյունավետության համեմատություն և ուսուցման գործընթացում առաջացող դժվարությունների հաղթահարման մեթոդական առաջարկություններ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել տարրական դասարաններում հայոց լեզվի և գրական ընթերցանության դասերի կազմակերպման, խոսքի զարգացման վարժությունների մշակման և ուսուցիչների մեթոդական աշխատանքի կատարելագործման գործընթացում։ Այն կարող է հետաքրքրել տարրական դասարանների ուսուցիչներին, մանկավարժներին, մեթոդիստներին, լեզվաբաններին, կրթության հետազոտողներին, ուսուցիչների վերապատրաստման մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։