Проблемы реализации конкурентных преимуществ Республики Армения, в рамках региональной экономической интеграции (на примере Евразийского экономического союза)

Geography

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական ջրօգտագործման տարածքային բաշխման և կառավարման աշխարհագրական հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով ջրային ռեսուրսների անհամաչափ տեղաբաշխումը, արդյունաբերական կենտրոնների դիրքավորումը և բնապահպանական սահմանափակումները։ Հայաստանը համարվում է ջրային ռեսուրսներով համեմատաբար սահմանափակ երկիր, որտեղ ջրերի հիմնական պաշարները կենտրոնացած են լեռնային շրջաններում և գետային ավազաններում, մինչդեռ արդյունաբերական արտադրության զգալի մասը կենտրոնացած է քաղաքային և ցածրադիր գոտիներում, հատկապես Երևանում և մի շարք արդյունաբերական հանգույցներում։ Այս անհամապատասխանությունը ստեղծում է ջրի տեղափոխման, բաշխման և արդյունավետ օգտագործման լուրջ խնդիրներ։ Արդյունաբերական ջրօգտագործման կարևոր խնդիրներից է նաև ջրային ռեսուրսների որակի վատթարացումը՝ կապված արտադրական արտանետումների, անբավարար մաքրման համակարգերի և տեխնոլոգիական հին ենթակառուցվածքների հետ։ Բացի այդ, որոշ արդյունաբերական ճյուղեր՝ հատկապես քիմիական, մետաղագործական և սննդարդյունաբերական ոլորտները, ունեն բարձր ջրատարածական պահանջներ, ինչը ուժեղացնում է ճնշումը սահմանափակ ջրային պաշարների վրա։ Աշխարհագրական տեսանկյունից խնդիր է նաև ջրային ռեսուրսների անհավասար տարածաշրջանային հասանելիությունը, երբ որոշ մարզերում կա ջրի սեզոնային պակաս, իսկ մյուսներում՝ հարաբերական առատություն, սակայն թույլ արդյունաբերական զարգացում։ Այս իրավիճակը պահանջում է արդյունավետ տարածքային պլանավորում, ջրի ռացիոնալ օգտագործման տեխնոլոգիաների ներդրում, վերամշակված ջրի կիրառման ընդլայնում և ջրային տնտեսության պետական կառավարման կատարելագործում։ Այսպիսով, Հայաստանի արդյունաբերական ջրօգտագործման հիմնախնդիրների լուծումը կախված է ինչպես աշխարհագրական առանձնահատկությունների ճիշտ հաշվառումից, այնպես էլ ժամանակակից տեխնոլոգիաների և կայուն զարգացման սկզբունքների ներդրումից։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է թվային պատկերների իմաստաբանական բովանդակության վերլուծության ժամանակակից մեթոդների ուսումնասիրմանն ու դրանց գործնական իրականացմանը։ Հետազոտության առանցքում այն խնդիրն է, թե ինչպես կարելի է համակարգչային մեթոդների միջոցով ոչ միայն ճանաչել պատկերի առանձին տարրերը, այլև բացահայտել դրանց իմաստային նշանակությունը, փոխհարաբերությունները և ընդհանուր բովանդակությունը։ Քննարկվում են թվային պատկերների մշակման, առանձնահատկությունների հայտնաբերման, օբյեկտների ճանաչման, դասակարգման և պատկերային տեղեկատվության ավտոմատ մեկնաբանման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում պատկերների ներկայացման և վերլուծության այնպիսի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս մեծածավալ տեսողական տվյալներից առանձնացնել առավել կարևոր և տեղեկատվական հատկանիշները։ Հետազոտվում են նաև պատկերների իմաստաբանական նկարագրության ձևավորման սկզբունքները և այն ալգորիթմները, որոնց միջոցով համակարգը կարող է կապ հաստատել տեսողական առանձնահատկությունների և դրանց համապատասխանող հասկացությունների միջև։ Գործնական հատվածում կարևորվում է մշակված մեթոդների ծրագրային իրականացումը, դրանց արդյունավետության գնահատումը և տարբեր պայմաններում աշխատանքի արդյունքների համեմատական վերլուծությունը։ Նման մոտեցումները կարող են կիրառվել թվային արխիվների և գրադարանների կառավարման, բժշկական պատկերների վերլուծության, անվտանգության համակարգերի, մուլտիմեդիա տվյալների դասակարգման, որոնման համակարգերի և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է մեծ քանակությամբ պատկերային տեղեկատվության ավտոմատ մշակում։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ թվային տվյալների արագ աճի պայմաններում պատկերների ձեռքով դասակարգումն ու նկարագրումը դառնում են ժամանակատար և սահմանափակ արդյունավետությամբ գործընթացներ։ Իմաստաբանական վերլուծության ավտոմատացված մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել տեղեկատվության որոնման արագությունն ու ճշգրտությունը, բարելավել տվյալների կազմակերպումը և ստեղծել ավելի խելացի պատկերային տեղեկատվական համակարգեր։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել համակարգչային գիտությունների, արհեստական բանականության, համակարգչային տեսողության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային տվյալների մշակման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Other Subjects

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության 2018 թվականի համար նախատեսված աշխատանքների համակարգված պլանը՝ արտացոլելով տարվա ընթացքում իրականացվելիք մասնագիտական, կազմակերպական, գիտական, մշակութային և տեղեկատվական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Ծրագրային փաստաթղթի առանցքային նշանակությունը գրադարանի տարբեր ստորաբաժանումների աշխատանքների համակարգումն է, տարեկան առաջնահերթությունների սահմանումը և ազգային գրադարանային հավաքածուի պահպանման, համալրման ու հանրային օգտագործման հետ կապված խնդիրների կազմակերպումը։ Այն ընդգրկում է գրադարանային ֆոնդերի համալրման և մշակման, գրականության հաշվառման, պահպանության, մատենագիտական աշխատանքների, ընթերցողների սպասարկման և տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման հետ կապված աշխատանքներ։ Կարևոր ուղղություն է ազգային տպագիր ժառանգության հավաքագրումը, ուսումնասիրումը և հանրայնացումը, ինչպես նաև գրադարանային նյութերի մատչելիության ընդլայնումը։ Ծրագրային գործունեության մեջ նշանակալի տեղ կարող են զբաղեցնել թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը, էլեկտրոնային շտեմարանների զարգացումը, գրադարանային նյութերի թվայնացումը և տեղեկատվության որոնման ժամանակակից միջոցների կատարելագործումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գիտամեթոդական և մատենագիտական գործունեությանը, մասնագիտական հրատարակությունների պատրաստմանը, գրադարանային ոլորտի աշխատակիցների հետ փորձի փոխանակմանը և մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը։ Մշակութային և հանրային գործունեությունը ներառում է գրքին, գրականությանը, նշանավոր հեղինակներին և հիշարժան իրադարձություններին նվիրված միջոցառումների կազմակերպում, ցուցադրություններ, հանդիպումներ և գրադարանային շաբաթվա շրջանակում իրականացվող նախաձեռնություններ։ 2018 թվականի գործունեության վերաբերյալ պահպանված նյութերը վկայում են, որ տարվա առաջին կիսամյակում գրադարանում կազմակերպվել էին բազմաթիվ միջոցառումներ, այդ թվում՝ Սիամանթոյի և Զապել Եսայանի հոբելյաններին, Ազգային գրադարանային շաբաթին և Գիրք նվիրելու օրվան առնչվող նախաձեռնություններ։ Ծրագիրը կարևոր է նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային կառավարման և մշակութային քաղաքականության ուսումնասիրության սկզբնաղբյուր, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հաստատության տարեկան նպատակների, աշխատանքի կազմակերպման տրամաբանության և զարգացման առաջնահերթությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ այն գործնական և տեղեկատվական նշանակություն ունեցող փաստաթուղթ է, որն արտացոլում է ազգային գրադարանի դերը գրավոր մշակութային ժառանգության պահպանման, մատենագիտական տեղեկատվության կազմակերպման, ընթերցանության խթանման և հասարակությանը գրադարանային ու տեղեկատվական ծառայություններ մատուցելու գործում։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ածականի դերի ուսումնասիրությանը լեզվական անվանման համակարգում՝ հատկապես բառակազմական տեսանկյունից։ Քննության են առնվում ածականների ձևավորման կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, դրանց տեղը բառապաշարային համակարգում և նոր անվանական միավորների ստեղծման գործընթացներում ունեցած նշանակությունը։ Վերլուծվում են ածականների բառակազմական հիմնական կաղապարները, ածանցման և այլ բառակազմական միջոցների կիրառությունը, ինչպես նաև ածանցյալ բառերի կառուցվածքի և իմաստի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով առարկաների, երևույթների և հասկացությունների հատկանիշները լեզվում ստանում են ինքնուրույն անվանում և ներառվում ընդհանուր անվանական համակարգում։ Դիտարկվում են ածականների կապերը գոյականների, բայերի և խոսքի այլ մասերի հետ, դրանցից ածականների կազմման հնարավորությունները և բառակազմական հիմքի նշանակությունը նոր բառի իմաստի ձևավորման համար։ Քննարկվում են բառակազմական իմաստի, ձևաբանական կառուցվածքի, բառային մոտիվացիայի, բառակազմական տիպերի և կաղապարների փոխհարաբերությունները։ Կարևորվում է նաև ածականների իմաստային դասակարգումը և տարբեր բառակազմական միջոցների արտադրողականության գնահատումը։ Լեզվական անվանման տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է մարդու կողմից իրականության ճանաչումն ու դասակարգումն արտահայտվում հատկանիշ անվանող բառերի միջոցով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու ածականի՝ որպես անվանական համակարգի բաղադրիչի և բառակազմական գործընթացների արդյունքի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել բառակազմության, ձևաբանության, բառագիտության, իմաստաբանության և ընդհանուր լեզվաբանության հարցերով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Linguistics

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1970-90-ական թվականների անգլո-ամերիկյան լեզվաբանության մեջ ձևավորված կանխենթադրույթի (presupposition) տեսությունների զարգացումը, դրանց հիմնական ուղղությունները, մեթոդաբանական մոտեցումները և գիտական բանավեճերը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում է, թե ինչպես են լեզվաբանները փորձել բացատրել այն ենթադրյալ իմաստային բաղադրիչները, որոնք խոսքում չեն արտահայտվում ուղղակիորեն, բայց ենթադրվում են որպես նախապայմաններ հաղորդակցության հաջող իրականացման համար։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր տեսություններ՝ սկսած տրամաբանական-սեմանտիկ մոտեցումներից, որտեղ կանխենթադրույթը դիտարկվում է որպես նախադասության ճշմարտության պայմանների մաս, մինչև պրագմատիկ ուղղություններ, որոնք շեշտադրում են համատեքստի, խոսքային իրավիճակի և հաղորդակցական նպատակների դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գիտնականների աշխատանքներին, որոնք փորձել են սահմանել կանխենթադրույթների ակտիվացման մեխանիզմները լեզվում, ինչպես նաև դրանց պահպանման կամ չեղարկման պայմանները տարբեր խոսքային կառուցվածքներում։ Գրքում վերլուծվում են նաև քննադատական մոտեցումները, որոնք կասկածի տակ են դնում կանխենթադրույթի խիստ տրամաբանական սահմանումները և առաջարկում են ավելի ճկուն, օգտագործման վրա հիմնված մոդելներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է համապարփակ պատկերացում այդ շրջանի լեզվաբանական մտածողության զարգացման, տեսական հակասությունների և կանխենթադրույթի երևույթի բազմաշերտ բնույթի մասին, միաժամանակ ցույց տալով դրա կարևորությունը ինչպես սեմանտիկայի, այնպես էլ պրագմատիկայի ուսումնասիրության համար։