Проблемы типологии восприятия права в условиях правовой глобализации

Medicine

Այս գիտական հետազոտությունը նվիրված է հեմորֆինների՝ էնդոգեն օփիոիդային պեպտիդների դերին նյարդային, էնդոկրին և իմունային համակարգերի փոխազդեցության կարգավորման գործընթացներում, ինչպես նաև վիրահատական միջամտության և տարիքային գործոնի ազդեցությանը այդ փոխկապակցված համակարգերի վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նեյրոէնդոկրին և իմունային համակարգերի ինտեգրատիվ գործունեության հիմնական մեխանիզմները՝ ընդգծելով հեմորֆինների մասնակցությունը սթրեսային պատասխանների, իմունային ռեակտիվության և հորմոնալ կարգավորման գործընթացներում։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են վիրահատական միջամտությունները փոխում օրգանիզմի հոմեոստազը, ազդում հեմորֆինների մակարդակների վրա և այդ միջոցով փոփոխում իմունային պատասխանների բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև տարիքային առանձնահատկություններին՝ կապված նյարդաէնդոկրին կարգավորման զգայունության նվազման, իմունային համակարգի ռեակտիվության փոփոխությունների և վերականգնման գործընթացների դանդաղման հետ։ Հետազոտությունը հիմնված է փորձարարական և կլինիկական տվյալների վերլուծության վրա և նպաստում է օրգանիզմի ինտեգրատիվ կարգավորման ավելի խոր ըմբռնմանը, հատկապես սթրեսի, վիրաբուժական տրավմայի և ծերացման պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր է բժշկության, ֆիզիոլոգիայի, իմունոլոգիայի, նյարդաբանության և էնդոկրինոլոգիայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Chemistry

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է օրգանական քիմիայում էլիմինացման ռեակցիաների այն դեպքերի բացահայտմանը և մեկնաբանմանը, որոնք որոշ պայմաններում չեն համապատասխանում էլիմինացման դասական օրինաչափություններից ստացվող ակնկալվող արդյունքներին։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է նման անոմալ ռեակցիաների բնույթի ուսումնասիրությունը և դրանց ընթացքի բացատրությունը ընդհանրացված էլիմինացման կանոնի տեսանկյունից։ Հետազոտությունը վերաբերում է օրգանական քիմիայի այն կարևոր բնագավառին, որտեղ ռեակցիայի արդյունքը պայմանավորված է ոչ միայն ելանյութի կառուցվածքով, այլև ռեակցիայի մեխանիզմով, փոխարինիչների բնույթով, տարածական գործոններով, ռեակցիոն միջավայրով և այլ պայմաններով։ Աշխատության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ հեղինակն է Նինա Գարնիկի Օբոսյանը, իսկ ուսումնասիրությունը ներկայացվել է որպես քիմիական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի ատենախոսության սեղմագիր՝ «Օրգանական քիմիա» մասնագիտությամբ (02.00.03), Երևանում, 1997 թվականին։ Հրատարակությունը 22 էջ է և պարունակում է պատկերներ։ Էլիմինացման ռեակցիաները օրգանական քիմիայի հիմնարար փոխարկումներից են․ դրանց ընթացքում մոլեկուլից հեռացվում են որոշ ատոմներ կամ խմբեր, ինչի հետևանքով սովորաբար առաջանում է բազմակի կապ, առավել հաճախ՝ ածխածին-ածխածին կրկնակի կապ։ Դասական մոտեցումներում նման ռեակցիաների ուղղությունը հաճախ բացատրվում է որոշակի կառուցվածքային և մեխանիստական կանոններով, սակայն իրական համակարգերում կարող են հանդիպել դեպքեր, երբ ստացվող հիմնական արգասիքը կամ արգասիքների հարաբերակցությունը չի համապատասխանում պարզ կանխատեսմանը։ Հենց այդպիսի երևույթներն են կազմում ուսումնասիրության գիտական խնդրի առանցքը։ «Անոմալ» բնորոշումը տվյալ համատեքստում վերաբերում է այնպիսի էլիմինացման ընթացքներին, որոնց ժամանակ ռեակցիայի ընտրողականությունը, ուղղությունը կամ ստացվող արտադրանքի կառուցվածքը տարբերվում է սովորաբար սպասվող օրինաչափությունից։ Նման դեպքերի բացահայտումը կարևոր է, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու օրգանական ռեակցիաների մեխանիզմները և պարզելու այն գործոնները, որոնք կարող են փոխել ռեակցիայի նախընտրելի ուղին։ Ընդհանրացված էլիմինացման կանոնի կիրառումը ենթադրում է տարբեր ռեակցիաների դիտարկում միասնական տեսական շրջանակում։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձին, առաջին հայացքից բացառիկ թվացող դեպքերը դիտարկել որպես որոշակի ընդհանուր մեխանիզմների դրսևորումներ։ Հետևաբար ուսումնասիրության արժեքը ոչ միայն նոր անոմալ օրինակների արձանագրումն է, այլև դրանց ընդհանուր տեսական օրինաչափության մեջ տեղավորելու փորձը։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է ռեակցիայի մեխանիզմի և ելանյութի կառուցվածքի միջև կապի բացահայտումը։ Էլիմինացման գործընթացներում մեծ նշանակություն կարող են ունենալ այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են հեռացող խմբի բնույթը, հարևան ածխածնի ատոմների կառուցվածքը, փոխարինիչների էլեկտրոնային ազդեցությունը, տարածական դասավորությունը, հիմքի կամ այլ ռեագենտի հատկությունները և ռեակցիոն միջավայրի պայմանները։ Այս գործոնների համադրությունը կարող է որոշել, թե որ կապն է խզվելու և որ դիրքում է ձևավորվելու նոր բազմակի կապը։ Ուսումնասիրության տեսական նշանակությունն այն է, որ անոմալ ռեակցիաների վերլուծությունը կարող է օգնել ճշգրտել էլիմինացման ռեակցիաների վերաբերյալ գոյություն ունեցող պատկերացումները։ Եթե տարբեր համակարգերում դիտվող բացառիկ արդյունքները հնարավոր է բացատրել մեկ ընդհանուր սկզբունքով, ապա այդ սկզբունքը դառնում է ավելի լայն կանխատեսող նշանակություն ունեցող գործիք։ Այսպիսի մոտեցումը կարևոր է հատկապես օրգանական սինթեզի համար, որտեղ անհրաժեշտ է նախապես կանխատեսել հնարավոր արտադրանքի կառուցվածքը և ընտրել ռեակցիայի համապատասխան պայմանները։ Աշխատությունը նաև հետաքրքիր է օրգանական ռեակցիաների ընտրողականության տեսանկյունից։ Միևնույն ելանյութից տեսականորեն կարող են առաջանալ տարբեր կառուցվածքի արտադրանքներ, և դրանցից մեկի գերակշռությունը կախված է ռեակցիայի մեխանիզմից։ Անոմալ ընթացքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն պայմանները, որոնց դեպքում սովորական ընտրողականությունը փոխվում է։ Այդ գիտելիքը կարող է կիրառվել նպատակային սինթեզում՝ անհրաժեշտ կառուցվածքով միացությունների ստացման համար։ Մատենագիտական աղբյուրները հաստատում են, որ աշխատանքը դասակարգված է հենց օրգանական քիմիայի բնագավառում, իսկ 1997 թվականի նույն մասնագիտական կատալոգում այն ընդգրկված է այլ օրգանական քիմիայի թեկնածուական ուսումնասիրությունների շարքում։ Հետազոտության արժեքը պայմանավորված է նաև դրա մեթոդաբանական բնույթով․ առանձին ռեակցիաների ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում ստանալ ավելի ընդհանուր պատկերացում էլիմինացման գործընթացների օրինաչափությունների մասին։ Այս մոտեցումը բնորոշ է մեխանիստական օրգանական քիմիային, որտեղ փորձարարական տվյալները համադրվում են տեսական մոդելների հետ՝ ռեակցիայի ընթացքը ոչ միայն նկարագրելու, այլև պատճառաբանելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ներդրում է էլիմինացման ռեակցիաների մեխանիզմների և դրանց անսովոր դրսևորումների ուսումնասիրության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել օրգանական քիմիկոսներին, քիմիական ռեակցիաների մեխանիզմներով զբաղվող հետազոտողներին, օրգանական սինթեզի մասնագետներին, քիմիայի դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Հատկապես օգտակար կարող է լինել այն մասնագետների համար, ովքեր ուսումնասիրում են էլիմինացման ռեակցիաների ընտրողականությունը, կառուցվածք-ռեակտիվություն կապը և դասական քիմիական կանոններից շեղվող ռեակցիոն ընթացքների տեսական բացատրությունները։

Culture

Այս տեղեկատուն ներկայացնում է ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության ինֆորմացիոն ցանկը, որն ընդգրկում է վերջին հրատարակություններն ու ուսումնասիրությունները։ Գրքում ներկայացվում են արվեստի տարբեր ճյուղերի՝ մանրանկարչություն, քանդակագործություն, ճարտարապետություն, երաժշտություն և թատրոն, ինչպես նաև մշակութաբանական և գրականագիտական հետազոտություններ։ Յուրաքանչյուր աշխատության վերաբերյալ նշվում են հեղինակ, հրատարակության տարի, թեմատիկ ուղղվածություն և հակիրճ բովանդակություն, ինչը նպաստում է մատենագիտական աշխատանքի, հետազոտությունների և կրթական ծրագրերի համար տեղեկատվության համակարգմանը։ Տեղեկատուի նպատակն է ապահովել գրադարանների, ուսումնասիրման կենտրոնների, հետազոտողների և ուսուցիչների համար ժամանակակից կուլտուրայի և արվեստի ուսումնասիրության գործիքներ, աջակցել գիտական վերլուծությանը և սերտել ՀՍՍՀ մշակութային ժառանգության ընկալումն ու ուսումնասիրությունը։

Agriculture

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության ապահովագրության իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ գյուղատնտեսական արտադրությանն ուղեկցող բազմաբնույթ ռիսկերի պայմաններում ապահովագրական մեխանիզմների դերի և արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում այն իրողությունն է, որ գյուղատնտեսությունը զգալիորեն կախված է բնական և կլիմայական պայմաններից, ինչի հետևանքով գյուղատնտեսական արտադրողները կարող են բախվել բերքի կորստի, կենդանիների անկման, ցրտահարության, կարկտահարության, երաշտի, ուժեղ տեղումների և այլ անբարենպաստ երևույթների հետևանքով առաջացող ֆինանսական վնասների։ Այս պայմաններում ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես ռիսկերի կառավարման կարևոր գործիք, որը կարող է նվազեցնել գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների անկայունությունը և նպաստել դրանց ֆինանսական կայունությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրության տնտեսական էությունը, դրա հիմնական սկզբունքները և կիրառման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսության ոլորտի արտադրական ցիկլերի, եկամուտների սեզոնայնության և բնական ռիսկերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է ապահովագրական ռիսկերի ճիշտ նույնականացումը և գնահատումը, քանի որ տարբեր մշակաբույսեր, մարզեր և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակներ ունեն ռիսկերի տարբեր մակարդակներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ապահովագրական պայմանագրերի կառուցվածքը՝ ապահովագրության օբյեկտները, ապահովագրական դեպքերը, ծածկույթի չափը, ապահովագրավճարները, փոխհատուցման մեխանիզմները և վնասի գնահատման կարգը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական ապահովագրության պետական աջակցության մեխանիզմներին։ Գյուղատնտեսական ապահովագրության տարածման համար կարևոր դեր կարող է ունենալ պետության կողմից ապահովագրավճարների մասնակի սուբսիդավորումը, քանի որ գյուղատնտեսական ռիսկերի բարձր մակարդակը կարող է ապահովագրությունը թանկ դարձնել փոքր և միջին տնտեսությունների համար։ Պետական մասնակցությունը կարող է նպաստել ապահովագրական ծառայությունների մատչելիության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական արտադրողների կողմից դրանց օգտագործման ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ընկերությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների փոխհարաբերություններին։ Արդյունավետ համակարգի համար անհրաժեշտ է, որ ապահովագրական ընկերությունները կարողանան ճիշտ գնահատել ռիսկերը և վնասները, իսկ գյուղատնտեսական տնտեսությունները բավարար տեղեկացված լինեն ապահովագրության պայմանների, առավելությունների և սահմանափակումների վերաբերյալ։ Տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական մշակույթի ոչ բավարար մակարդակը կարող են խոչընդոտել համակարգի տարածմանը։ Կարևոր խնդիր է նաև ապահովագրական դեպքերի ժամանակ վնասի օբյեկտիվ և արագ գնահատումը։ Գյուղատնտեսության ոլորտում վնասները կարող են ընդգրկել մեծ տարածքներ և տարբեր աստիճանի վնասվածություն ունեցող մշակաբույսեր կամ կենդանիներ, ուստի փոխհատուցման գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է գնահատման մեթոդների ճշգրտությունից։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ժամանակակից տեխնոլոգիաների՝ հեռահար զոնդավորման, արբանյակային տվյալների, թվային քարտեզագրման և տվյալների վերլուծության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև գյուղատնտեսական ապահովագրության պահանջարկի վրա ազդող գործոնների բացահայտումը։ Գյուղատնտեսական տնտեսությունների չափը, եկամուտների մակարդակը, ապահովագրության արժեքը, նախկինում ունեցած վնասների փորձը, պետական աջակցության առկայությունը, ֆինանսական գրագիտությունը և ապահովագրական ընկերությունների նկատմամբ վստահությունը կարող են ազդել ապահովագրական ծառայությունից օգտվելու որոշման վրա։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու որոշ տնտեսություններ ակտիվորեն օգտվում են ապահովագրությունից, իսկ մյուսները նախընտրում են ռիսկերը կրել ինքնուրույն։ Աշխատանքում կարող է վերլուծվել նաև գյուղատնտեսության ապահովագրության զարգացմանը խոչընդոտող հիմնախնդիրների ամբողջությունը։ Դրանց թվում կարող են լինել ապահովագրական ծառայությունների համեմատաբար բարձր արժեքը, գյուղացիական տնտեսությունների սահմանափակ ֆինանսական հնարավորությունները, ռիսկերի գնահատման բարդությունը, վնասների փոխհատուցման նկատմամբ անվստահությունը, տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական շուկայի սահմանափակ ծավալը։ Խնդիրների լուծումը պահանջում է պետության, ապահովագրական ընկերությունների, գյուղատնտեսական արտադրողների և ոլորտային կառույցների համագործակցություն։ Գործնական առումով աշխատանքը կարող է առաջարկել գյուղատնտեսական ապահովագրության կատարելագործման ուղղություններ՝ ապահովագրական արտադրանքի բազմազանեցում, պայմանների պարզեցում, ֆերմերների իրազեկվածության բարձրացում, ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործում, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացում և թվային տեխնոլոգիաների ավելի լայն կիրառում։ Կարևոր է նաև ապահովագրական համակարգը համապատասխանեցնել տարբեր մարզերի և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակների առանձնահատկություններին՝ խուսափելով բոլոր տնտեսությունների համար միատեսակ մոտեցումից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գյուղատնտեսության ապահովագրությունը դիտարկում է որպես ՀՀ գյուղատնտեսական ոլորտի ֆինանսական կայունության և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչ։ Դրա արդյունավետ զարգացումը կարող է նպաստել գյուղատնտեսական արտադրողների եկամուտների պաշտպանությանն, ներդրումային ակտիվության բարձրացմանը, արտադրության շարունակականության ապահովմանը և բնական ու կլիմայական ռիսկերի հետևանքով առաջացող տնտեսական կորուստների մեղմմանը։

Biology

Կենսաբժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սուր միելոբլաստային լեյկոզի պայմաններում լիմֆոցիտների բջջաթաղանթներում ընթացող ազդանշանային փոխանցման և լիպիդային փոփոխությունների մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բջջաթաղանթի կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները, թաղանթային լիպիդների դերը և ներբջջային ազդանշանային գործընթացների կարգավորման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լիպիդային բաղադրիչների փոփոխությունների և բջջային ազդանշանների փոխանցման համակարգերի միջև հնարավոր փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են լիմֆոցիտների գործառական վիճակի, թաղանթային կառուցվածքների և նյութափոխանակային գործընթացների փոփոխությունները հիվանդության պայմաններում։ Քննարկվում են նաև բջջային ազդանշանման խանգարումների կենսաքիմիական և մոլեկուլային հիմքերը, ինչպես նաև դրանց հնարավոր նշանակությունը արյունաստեղծ համակարգի ախտաբանական գործընթացների ուսումնասիրման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները բջջաթաղանթային մեխանիզմների, լիպիդային նյութափոխանակության և ազդանշանային ուղիների փոխազդեցության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիայի, բջջային կենսաբանության, արյունաբանության և մոլեկուլային բժշկության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1890–1920 թվականներին հայկական ազգային-քաղաքական կազմակերպություններից մեկի արտաքին քաղաքական պատկերացումների և ռազմավարական կողմնորոշումների ձևավորման ու փոփոխության պատմական ուսումնասիրությանը։ Քննվող ժամանակաշրջանը ներառում է կազմակերպության հիմնադրումից մինչև Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության վերջին փուլը՝ ընդգրկելով Օսմանյան և Ռուսական կայսրություններում տեղի ունեցող քաղաքական զարգացումները, Առաջին համաշխարհային պատերազմը, Ռուսական հեղափոխությունները և հայկական պետականության վերականգնումը։ Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1890 թվականին և սկզբնական շրջանում իր քաղաքական նպատակները կապում էր հատկապես Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության իրավունքների պաշտպանության, բարեփոխումների և քաղաքական ինքնավարության հարցերի հետ։ Հետազոտություններում 1890-ականների առաջին կեսի ռազմավարությունը բնութագրվում է որպես Արևմտյան Հայաստանում քաղաքական ինքնավարության և սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների հասնելու ուղղություն։ Հետագա փուլերում միջազգային և տարածաշրջանային պայմանների փոփոխությանը զուգահեռ վերափոխվում էին նաև կազմակերպության ծրագրային պատկերացումները, իսկ անկախության գաղափարը 1890–1920 թվականների ընթացքում անցնում էր աստիճանական զարգացում և տարբեր կերպ էր արտահայտվում ծրագրային փաստաթղթերում ու քաղաքական գործունեության մեջ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են առանձնացվել տարբեր ժամանակահատվածներ՝ ըստ Ռուսաստանի, Օսմանյան կայսրության, եվրոպական տերությունների և հետագայում ձևավորված նոր քաղաքական կենտրոնների նկատմամբ որդեգրված մոտեցումների։ Առանձնահատուկ ուշադրության առարկա է Առաջին համաշխարհային պատերազմի շրջանը, երբ տարբեր կայսրությունների տարածքներում գործող կուսակցական կառույցները հայտնվեցին էապես տարբեր քաղաքական և ռազմական պայմաններում և կիրառեցին տարբեր ռազմավարություններ ու մարտավարություններ։ 1917 թվականի հեղափոխություններից և Ռուսական կայսրության քաղաքական համակարգի փլուզումից հետո արտաքին քաղաքական խնդիրները նոր բովանդակություն ստացան, իսկ 1918 թվականին անկախ հայկական պետականության ստեղծումը կազմակերպությանը կանգնեցրեց արդեն պետական արտաքին քաղաքականության իրականացման խնդիրների առջև։ Այդ փուլում առաջնային նշանակություն ձեռք բերեցին միջազգային ճանաչման, անվտանգության, սահմանների, հարևան պետությունների հետ հարաբերությունների և արտաքին աջակցության հարցերը։ 1918–1920 թվականների զարգացումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու կուսակցական արտաքին քաղաքական պատկերացումները պետական կառավարման պայմաններում իրականացվող դիվանագիտական քաղաքականությունից և գնահատելու դրանց փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը պատմաքաղաքական և աղբյուրագիտական տեսանկյուններից ուսումնասիրում է արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների փոփոխությունները՝ դրանք կապելով միջազգային հարաբերությունների համակարգի վերափոխումների, հայկական հարցի զարգացման և ազգային պետականության ձևավորման գործընթացների հետ։