Report : America's relief expedition to Asia Minor under the Red Cross

Pedagogy

Նյութը նվիրված է պորտֆոլիոյի տեխնոլոգիայի կիրառմանը ռուսաց լեզվի ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության գործընթացում։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ ապագա ուսուցչի մասնագիտական զարգացումը պետք է ներառի ոչ միայն տեսական գիտելիքների յուրացում, այլև սեփական գործունեությունը գնահատելու, ձեռքբերումները համակարգելու, մասնագիտական կարողությունները ներկայացնելու և շարունակական ինքնակրթություն իրականացնելու հմտությունների ձևավորում։ Պորտֆոլիոն այս համատեքստում հանդես է գալիս որպես ուսանողի կրթական և մասնագիտական առաջընթացը փաստագրող համակարգված գործիք, որի միջոցով հնարավոր է տեսանելի դարձնել գիտելիքների, կարողությունների, գործնական փորձի և անհատական մասնագիտական ձեռքբերումների զարգացումը։ Ռուսաց լեզվի ապագա ուսուցիչների պատրաստման ժամանակ նման մոտեցումը կարող է ներառել դասերի պլաններ, մեթոդական մշակումներ, ուսումնական առաջադրանքներ, մանկավարժական պրակտիկայի արդյունքներ, ստեղծագործական աշխատանքներ, հետազոտական նախագծեր, ինքնավերլուծության նյութեր և մասնագիտական զարգացման անհատական նպատակներ։ Պորտֆոլիոյի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն չի սահմանափակվում ուսանողի վերջնական արդյունքների մեխանիկական հավաքագրմամբ, այլ ենթադրում է դրանց ընտրության, դասակարգման և վերլուծության գիտակցված գործընթաց։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիան կարող է նպաստել ինքնագնահատման և ռեֆլեքսիայի հմտությունների զարգացմանը՝ ուսանողին հնարավորություն տալով հասկանալ սեփական ուժեղ կողմերը, բացահայտել դժվարությունները և որոշել հետագա մասնագիտական աճի ուղղությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել պորտֆոլիոյի տարբեր տեսակներն ու կառուցվածքային բաղադրիչները, դրա ձևավորման փուլերը, գնահատման չափանիշները և դասավանդման գործընթացում կիրառման մեթոդները։ Կարևոր խնդիր է գնահատման օբյեկտիվության ապահովումը, քանի որ պորտֆոլիոյի բովանդակությունը հաճախ ունի անհատական և ստեղծագործական բնույթ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է մշակել հստակ չափանիշներ, որոնք հնարավորություն կտան գնահատելու ոչ միայն ներկայացված նյութերի քանակը, այլև դրանց որակը, մասնագիտական նշանակությունը, առաջընթացի դինամիկան և ինքնավերլուծության խորությունը։ Ապագա ռուսաց լեզվի ուսուցիչների համար պորտֆոլիոն կարող է նպաստել նաև մեթոդական մտածողության ձևավորմանը, քանի որ ուսանողը ստիպված է հիմնավորել ուսուցման տարբեր մեթոդների ընտրությունը, գնահատել դրանց արդյունավետությունը և կապել տեսական գիտելիքները իրական մանկավարժական իրավիճակների հետ։ Պորտֆոլիոյի կիրառումը կարող է ամրապնդել նաև ուսանողակենտրոն ուսուցման սկզբունքները՝ բարձրացնելով սովորողի ակտիվությունը, ինքնուրույնությունը և պատասխանատվությունը սեփական կրթական արդյունքների համար։ Թվային տեխնոլոգիաների զարգացման պայմաններում պորտֆոլիոն կարող է ձևավորվել նաև էլեկտրոնային միջավայրում, ինչը հեշտացնում է նյութերի պահպանումը, թարմացումը, դասակարգումը և ուսուցչի կամ դասախոսի կողմից դրանց գնահատումը։ Ընդհանուր առմամբ, թեման պորտֆոլիոյի տեխնոլոգիան դիտարկում է որպես ապագա ռուսաց լեզվի ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության արդյունավետ մանկավարժական գործիք, որը միավորում է ուսուցումը, գործնական փորձը, ինքնագնահատումը, ռեֆլեքսիան և մասնագիտական ինքնազարգացումը՝ նպաստելով ավելի ինքնուրույն, գիտակցված և մասնագիտական գործունեությանն առավել պատրաստ ուսուցչի ձևավորմանը։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է կոբալտի եռարժեք իոնի հիմքով քիրալ օկտաէդրային լիցքավորված կոորդինացիոն համալիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես կենսաբանական կատալիզատորների կառուցվածքային և գործառական որոշ առանձնահատկություններ նմանակող նոր կատալիտիկ համակարգերի։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղական կենտրոնի շուրջ լիգանդների տարածական կազմակերպման, համալիրի քիրալության և կատալիտիկ հատկությունների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումն է։ Քննվում է, թե ինչպես կարող է օկտաէդրային կոորդինացիոն միջավայրի տարածական անհամաչափությունը նպաստել ռեակցիայի ընթացքում որոշակի ստերեոքիմիական ուղղվածության ձևավորմանը և այդպիսով մեծացնել անհրաժեշտ էնանտիոմերային ձևի ընտրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բիոմիմետիկ կատալիզի գաղափարին, որի շրջանակում սինթետիկ մետաղական համալիրները դիտարկվում են որպես բնական ֆերմենտային համակարգերի որոշ սկզբունքներ վերարտադրող մոդելներ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մոլեկուլային ճանաչման, տարածական ընտրողականության և կատալիտիկ ակտիվության փոխադարձ կապերը վերահսկելի քիմիական համակարգերում։ Դիտարկվում են նաև համալիրների կառուցվածքային և էլեկտրոնային բնութագրերը, դրանց կայունությունը և քիրալ միջավայրի ազդեցությունը կատալիտիկ վարքի վրա։ Հետազոտության կիրառական ուղղությունը կապված է դեղաբանական նշանակություն ունեցող կառուցվածքային հատվածներ պարունակող օրգանական միացությունների ասիմետրիկ ստացման հետ, քանի որ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի դեպքում տարբեր էնանտիոմերները կարող են էապես տարբերվել իրենց հատկություններով։ Համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ պարզելու, թե մետաղական համալիրի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում ակտիվության և ստերեոսելեկտիվության վրա՝ նպաստելով կառուցվածք–հատկություն կապերի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է կոորդինացիոն քիմիայի, ստերեոքիմիայի և կատալիզի սկզբունքների համադրմամբ՝ նոր քիրալ կատալիտիկ համակարգերի նախագծման տեսական հիմքերի զարգացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը կարող է նպաստել կենսանմանակող կատալիզի և ասիմետրիկ սինթեզի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը՝ կարևորելով մետաղական համալիրների տարածական կառուցվածքի դերը ընտրողական քիմիական փոխակերպումներում։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է բանաստեղծական խոսքի հնչյունային կազմակերպման և դրա թարգմանության ընթացքում առաջացող լեզվական ու գեղարվեստական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն հնչյունական միջոցները, որոնց շնորհիվ բանաստեղծական տեքստը ձեռք է բերում յուրահատուկ ռիթմ, երաժշտականություն, արտահայտչականություն և հուզական ազդեցություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանգին, ռիթմին, չափին, հնչյունների կրկնությանը, բաղաձայնույթի և առձայնույթի կիրառությանը, հնչերանգին ու հնչյունական այլ հնարքներին, որոնք բանաստեղծական ստեղծագործության գեղարվեստական կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչներ են։ Վերլուծվում է հնչյունային ձևի և բովանդակության փոխկապակցվածությունը՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես կարող են որոշակի հնչյունների ընտրությունը և դրանց կրկնությունը նպաստել տրամադրության, զգացմունքային երանգի, շարժման կամ պատկերային տպավորության ձևավորմանը։ Քննության են առնվում այն դժվարությունները, որոնք առաջանում են բանաստեղծությունը մեկ լեզվից մյուսը փոխանցելիս, քանի որ տարբեր լեզուների հնչյունական համակարգերը, շեշտադրության կանոնները, բառերի կառուցվածքը և տաղաչափական հնարավորությունները հաճախ չեն համընկնում։ Կարևորվում է թարգմանչի ընտրությունը բնագրի իմաստային ճշգրտության և հնչյունային ու ռիթմական կառուցվածքի պահպանման միջև, ինչպես նաև այն փոխակերպումները, որոնք անհրաժեշտ են թարգմանված տարբերակում համարժեք գեղարվեստական ազդեցություն ստեղծելու համար։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են բնագրի և թարգմանության հնչյունային կառուցվածքները, հանգավորման համակարգերը, ռիթմական փոփոխությունները և արտահայտչական միջոցների վերարտադրման եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն դեպքերին, երբ բառացի համապատասխանությունից հրաժարվելը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ պահպանել ստեղծագործության երաժշտականությունը, հուզական ազդեցությունը կամ հեղինակի ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հնչյունային կառուցվածքը դիտարկել ոչ միայն որպես բանաստեղծության արտաքին ձև, այլև որպես իմաստաստեղծ և գեղարվեստական կարևոր միջոց։ Աշխատանքը նշանակություն ունի գեղարվեստական թարգմանության տեսության, համեմատական լեզվաբանության, ոճաբանության և պոետիկայի համար՝ նպաստելով բանաստեղծական ստեղծագործությունների թարգմանության որակի և լեզուների միջև գեղարվեստական համարժեքության խնդիրների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Pedagogy

Այս թեման վերաբերում է ավագ դպրոցում բնագիտական առարկաների՝ ֆիզիկայի, քիմիայի, կենսաբանության և երբեմն նաև աշխարհագրության ուսուցման բովանդակության ինտեգրման տեսական և մեթոդաբանական հիմնախնդիրներին, որտեղ հիմնական շեշտը դրվում է գիտելիքների մասնատված ներկայացումից անցում կատարելու դեպի համակցված և փոխկապակցված ուսումնական մոտեցումներ, որպեսզի սովորողները կարողանան հասկանալ բնական երևույթները որպես միասնական համակարգ, այլ ոչ թե առանձին առարկայական հատվածներ։ Նման ինտեգրման անհրաժեշտությունը պայմանավորված է ժամանակակից կրթական պահանջներով, որոնք ուղղված են քննադատական մտածողության, խնդիրների լուծման հմտությունների և գիտական աշխարհայացքի ձևավորմանը, սակայն դրա իրականացումը բախվում է մի շարք դժվարությունների՝ ուսումնական ծրագրերի ծանրաբեռնվածություն, առարկայական սահմանների խիստ բաժանում, ուսուցիչների պատրաստվածության տարբեր մակարդակներ և մեթոդական նյութերի պակաս։ Միաժամանակ ընդգծվում է միջառարկայական կապերի ստեղծման կարևորությունը, օրինակ՝ էներգիայի պահպանման օրենքի քննարկումը ֆիզիկայում և կենսաբանական համակարգերում, կամ քիմիական գործընթացների կապը շրջակա միջավայրի ուսումնասիրության հետ, ինչը նպաստում է գիտելիքի ավելի խոր և կիրառական ընկալմանը։ Այս մոտեցումը պահանջում է նաև նոր ուսումնական մեթոդների ներդրում՝ նախագծային ուսուցում, փորձարարական աշխատանքներ և համագործակցային ուսումնական միջավայրի ձևավորում, ինչը կարող է բարձրացնել սովորողների մոտիվացիան և գիտական մտածողության զարգացումը։

Agriculture

Աշխատությունը կառուցված է այնպես, որ յուրաքանչյուր հասկացություն ներկայացված է հստակ սահմանմամբ և, անհրաժեշտության դեպքում, լրացվում է գործնական բացատրություններով կամ կիրառման օրինակներով՝ օգնելով ընթերցողին հասկանալ տվյալ տերմինի իրական տնտեսական նշանակությունը գյուղատնտեսական համակարգում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ագրարային տնտեսագիտության բարդ և բազմաշերտ հասկացություններին, որոնք հաճախ օգտագործվում են գիտական հետազոտություններում, ուսումնական գործընթացում և գործնական կառավարման մեջ։ Բառարանում ընդգրկված են նաև ժամանակակից ագրարային տնտեսության համար կարևոր հասկացություններ՝ գյուղատնտեսական շուկաների կառուցվածք, սննդի անվտանգություն, ագրոբիզնես, ներդրումային քաղաքականություն և արտադրական ռիսկերի կառավարում։ Սա թույլ է տալիս աշխատությունը դիտարկել ոչ միայն որպես ուսումնական գործիք, այլ նաև որպես ոլորտի մասնագետների համար կիրառական ձեռնարկ։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության, ագրոբիզնեսի, պետական կառավարման և հարակից ոլորտների ուսանողների, դասախոսների և մասնագետների համար՝ որպես հիմնական տեղեկատու աղբյուր ագրարային տնտեսագիտության տերմինաբանության ճիշտ օգտագործման համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է շենքերի և ինժեներական կառույցների սեյսմամեկուսացման համար նախատեսված ռետինամետաղական հենարանների արտադրական տեխնոլոգիայի մշակմանն ու դրանց մեխանիկական հատկությունների գնահատման համար փորձարկման ուժային համակարգի ստեղծմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բազմաշերտ էլաստոմերային և մետաղական բաղադրիչներից կազմված հենարանների կառուցվածքային առանձնահատկություններն են, որոնց համատեղ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս փոփոխել կառույցի դինամիկական արձագանքը սեյսմիկ ազդեցությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են կիրառվող նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, շերտերի փոխազդեցությունը, արտադրության որակը և դրանց ազդեցությունը պատրաստի հենարանի կրողունակության, հորիզոնական ճկունության, ուղղաձիգ կոշտության ու երկարաժամկետ կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտադրական գործընթացի վերարտադրելիության և պատրաստի արտադրանքի որակի վերահսկման խնդիրներին, քանի որ նյութերի կամ շերտերի միացման հատկությունների փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ ամբողջ սեյսմամեկուսիչ տարրի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Հետազոտության երկրորդ կարևոր ուղղությունը փորձարկման համակարգի սկզբունքների մշակումն է, որը նախատեսված է հենարանների վարքը վերահսկվող մեխանիկական բեռնվածքների պայմաններում գնահատելու համար։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է որոշել ուժի և տեղաշարժի փոխկապակցվածությունը, դեֆորմացիոն վարքը, էներգիայի ցրման ունակությունը և կրկնվող ազդեցությունների պայմաններում հատկությունների փոփոխության ընդհանուր օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեսական հաշվարկների, թվային մոդելավորման և փորձարարական տվյալների համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ընտրված կառուցվածքային լուծումների համապատասխանությունը նախատեսված գործառույթներին։ Առանձին նշանակություն ունի փորձարկման արդյունքների վերարտադրելիության և չափումների հավաստիության ապահովումը, քանի որ դրանց հիման վրա կարող են գնահատվել պատրաստի հենարանների որակական ու մեխանիկական բնութագրերը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նաև տեղական արտադրական հնարավորությունների զարգացմանը և սեյսմակայուն շինարարության համար անհրաժեշտ ինժեներական բաղադրիչների ուսումնասիրությանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է սեյսմակայուն շինարարության, նյութագիտության, կառուցվածքային մեխանիկայի և փորձարարական ճարտարագիտության մոտեցումները՝ ուղղված սեյսմամեկուսիչ համակարգերի հուսալիության և որակի գնահատման գիտատեխնիկական հիմքերի կատարելագործմանը։