Ещё в разделе Биология

    Смотреть все arrow_right_alt

    Откройте для себя другие интересные и полезные материалы

    Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материалов
    Онлайн

    Лингвистика

    Introductio ad lectionum linguarum Orientalium : Hebraica, Chaldaicæ, Samaritan, Syriacæ, Arabicæ, Persicæ, Æthiopicæ, Armenæ, Coptæ : consilium de earum studio fœliciter instituendo, & de libris quos in hunc finem sibi comparare debent studiosi

    Աշխատությունը արևելյան լեզուների ուսումնասիրությանը նվիրված ուսումնական և մատենագիտական բնույթի ուղեցույց է, որն ընդգրկում է եբրայերենը, քաղդեերենը, սամարերենը, ասորերենը, արաբերենը, պարսկերենը, եթովպերենը, հայերենը և ղպտերենը։ Հեղինակը ներկայացնում է նշված լեզուների ուսումնասիրման կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին ուղղորդել դրանց համակարգված և արդյունավետ յուրացման ճանապարհով։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր լեզուների առանձնահատկություններին, դրանց ուսումնասիրության հաջորդականությանը և այն գիտելիքներին ու հմտություններին, որոնք անհրաժեշտ են արևելյան բնագրերի ընթերցման և մեկնաբանման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ուսումնական գրականության ընտրությանը․ ներկայացվում են այն քերականությունները, բառարանները, բնագրերը և այլ աշխատություններ, որոնք կարող են անհրաժեշտ լինել սովորողներին համապատասխան լեզուների ուսումնասիրության ընթացքում։ Այդ պատճառով աշխատությունը միաժամանակ ունի լեզվաբանական, ուսուցողական և մատենագիտական նշանակություն։ Տարբեր լեզուների համատեղ ներկայացումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակաշրջանի եվրոպական արևելագիտության շրջանակներում կիրառված լեզվագիտական դասակարգումների, գիտական հետաքրքրությունների և ուսուցման մեթոդների մասին։ Հայերենի ընդգրկումը մյուս արևելյան լեզուների շարքում առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հայագիտության և հայերենի ուսումնասիրության պատմության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով դիտարկել, թե ինչ տեղ էր հատկացվում հայերենին վաղ արևելագիտական կրթության համակարգում։ Աշխատությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուր է լեզվաբանության, արևելագիտության, հայագիտության, գրքի և կրթության պատմության ուսումնասիրողների, ինչպես նաև հին լեզուների ուսումնասիրման մեթոդաբանությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

    Обновлено. 2026-10-01
    Introductio ad lectionum linguarum Orientalium : Hebraica, Chaldaicæ, Samaritan, Syriacæ, Arabicæ, Persicæ, Æthiopicæ, Armenæ, Coptæ : consilium de earum studio fœliciter instituendo, & de libris quos in hunc finem sibi comparare debent studiosi
    Онлайн

    Другие предметы

    Ատրիումային տիպի բնակելի կառուցվածքների ձևավորման սկզբունքները Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում

    Աշխատությունը նվիրված է ատրիումային տիպի բնակելի կառուցվածքների նախագծման և ձևավորման սկզբունքների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության կլիմայական, քաղաքաշինական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են ատրիումային ճարտարապետության պատմական զարգացումը, տարածական կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանց կիրառման ժամանակակից մոտեցումները բնակելի միջավայրում։ Հեղինակը վերլուծում է ներքին բակ-ատրիումի դերը բնական լուսավորության, օդափոխության, ջերմային հարմարավետության և էներգաարդյունավետության ապահովման գործում՝ հատկապես լեռնային և ցամաքային կլիմայական պայմաններում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև քաղաքային խտության, հողօգտագործման արդյունավետության և սոցիալական միջավայրի ձևավորման խնդիրները, որոնք կարևոր են Հայաստանի բնակավայրերի զարգացման համար։ Ներկայացվում են նախագծային լուծումների տարբեր մոդելներ, ճարտարապետական-կառուցվածքային սխեմաներ և միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն՝ ցույց տալով ատրիումային համակարգերի հարմարեցման հնարավորությունները տեղական պայմաններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգախնայող տեխնոլոգիաների կիրառմանը, բնակելի տարածքների ճկուն կազմակերպմանը և բնակիչների կյանքի որակի բարձրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, նախագծողների, ուսանողների և բնակելի միջավայրի ձևավորման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

    Обновлено. 2026-09-20
    Ատրիումային տիպի բնակելի կառուցվածքների ձևավորման սկզբունքները Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում
    Онлайн

    Химия

    4,4-диметокси-2е-бутеналь синтезе низкомолекулярных биорегуляторов

    Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալի հիման վրա ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների սինթեզի խնդիրներին և այդ ուղղությամբ իրականացվող օրգանական քիմիական հետազոտություններին։ Աշխատության կենտրոնում օրգանական միացությունների նպատակային սինթեզն է, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը և այն հնարավորությունները, որոնք ընձեռում է տվյալ ալդեհիդային միացությունը կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նոր նյութերի ստացման համար։ Նման հետազոտությունները գտնվում են օրգանական սինթեզի և կենսաօրգանական քիմիայի սահմանագծում, քանի որ մի կողմից պահանջում են մշակել արդյունավետ քիմիական փոխարկումներ, իսկ մյուս կողմից՝ հաշվի առնել ստացվող միացությունների հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունն ու կառուցվածք-ակտիվություն փոխհարաբերությունները։ 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալը կառուցվածքային առումով հետաքրքիր ելանյութ է, քանի որ պարունակում է միաժամանակ ալդեհիդային ֆունկցիոնալ խումբ, կրկնակի կապ և դիմեթօքսի խմբավորում։ Այս ֆունկցիոնալ խմբերի համակցությունը միացությանը տալիս է հետագա քիմիական ձևափոխությունների լայն հնարավորություն։ Ալդեհիդային խումբը կարող է մասնակցել տարբեր կոնդենսացման և նուկլեոֆիլային փոխազդեցությունների, իսկ կրկնակի կապը կարող է ենթարկվել միացման կամ այլ տրանսֆորմացիաների։ Դիմեթօքսի հատվածը ևս կարող է կարևոր դեր ունենալ մոլեկուլի հետագա վերափոխումների և թիրախային կառուցվածքների ձևավորման մեջ։ Հետազոտության կարևոր խնդիրը նման ելանյութի քիմիական ռեակցիոնունակության ուսումնասիրությունն է։ Ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների նպատակային ստացման համար անհրաժեշտ է ընտրել այնպիսի սինթետիկ սխեմաներ, որոնք հնարավորություն կտան վերահսկելի կերպով փոխել սկզբնական մոլեկուլի կառուցվածքը և ստանալ ցանկալի ֆունկցիոնալ խմբերով նոր ածանցյալներ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ռեակցիայի պայմանների ընտրությունը, ռեագենտների բնույթը, ջերմաստիճանը, լուծիչը, ռեակցիայի տևողությունը և միջանկյալ միացությունների կայունությունը։ Նպատակային օրգանական սինթեզի կարևոր սկզբունքն այն է, որ յուրաքանչյուր հաջորդ քիմիական փոխարկում պետք է ընտրվի ոչ միայն ցանկալի արտադրանքը ստանալու, այլև կողմնակի ռեակցիաները նվազեցնելու և վերջնական միացության մաքրությունն ապահովելու համար։ Աշխատության մեջ ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների հասկացությունը կապվում է այն օրգանական միացությունների հետ, որոնք փոքր մոլեկուլային զանգված ունենալով՝ կարող են ազդել կենսաբանական համակարգերի որոշակի գործընթացների վրա։ Այդպիսի միացությունները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել կենսաքիմիայի, դեղաքիմիայի, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և կենսատեխնոլոգիայի համար։ Նոր կենսակարգավորիչների որոնումը սովորաբար հիմնված է կառուցվածքային բազմազանության ստեղծման վրա, որից հետո ստացված միացությունները կարող են ուսումնասիրվել կենսաբանական ակտիվության տեսանկյունից։ Այսպիսով, քիմիական սինթեզը տվյալ հետազոտության մեջ ոչ թե վերջնական նպատակ է, այլ կենսաբանական նշանակություն ունեցող նոր միացությունների ստացման հիմնական գործիքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը։ Օրգանական սինթեզում արտադրանքի ստացման փաստը ինքնին բավարար չէ․ անհրաժեշտ է ապացուցել, որ ստացվել է հենց նախատեսված կառուցվածքով միացությունը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել տարբեր ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրոսկոպիական մեթոդներ, որոնց միջոցով որոշվում են մոլեկուլի ֆունկցիոնալ խմբերը, կապերի բնույթը, մոլեկուլային կառուցվածքը և նյութի մաքրության աստիճանը։ Սպեկտրոսկոպիական տվյալների համադրումը քիմիական փոխակերպումների տրամաբանության հետ հնարավորություն է տալիս վստահորեն նույնականացնել ստացված միացությունները։ Կարևոր է նաև ելանյութի կառուցվածքում կրկնակի կապի երկրաչափական կոնֆիգուրացիայի պահպանումը կամ փոփոխությունը։ «2E» նշումը ցույց է տալիս, որ կրկնակի կապի շուրջ առկա է E-կոնֆիգուրացիա, և սինթեզի ընթացքում դրա պահպանման հարցը կարող է էական նշանակություն ունենալ վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի համար։ Ստերեոքիմիական տարբերությունները երբեմն կարող են ազդել նյութի ֆիզիկական հատկությունների և կենսաբանական ակտիվության վրա, ուստի նման հետազոտություններում անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել ոչ միայն ատոմների միացման հաջորդականությանը, այլև դրանց տարածական դասավորությանը։ Ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների սինթեզի ուսումնասիրության կարևոր փուլ կարող է լինել կառուցվածքային տարբեր ածանցյալների ստացումը։ Մեկ ելանյութից մի շարք կառուցվածքային անալոգների ստացումը հնարավորություն է տալիս համեմատել դրանց հատկությունները և բացահայտել այն կառուցվածքային տարրերը, որոնք առավել նշանակալի են կենսաբանական ազդեցության համար։ Այս մոտեցումը հիմք է ստեղծում կառուցվածք-կենսաբանական ակտիվություն հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Եթե մոլեկուլի որոշակի հատվածի փոփոխությունը հանգեցնում է ակտիվության աճի, նվազման կամ լրիվ կորստի, կարելի է ենթադրել, որ տվյալ հատվածը կարևոր դեր ունի կենսաբանական ազդեցության ձևավորման մեջ։ Հետազոտության մեթոդաբանական նշանակությունը պայմանավորված է քիմիական սինթեզի և կենսաբանական փորձարկման հնարավոր կապով։ Սինթեզի փուլում ստացվում է միացությունների շարք, իսկ հետագա ուսումնասիրությունների ընթացքում դրանք կարող են ենթարկվել կենսաբանական գնահատման։ Այսպիսի հաջորդականությունը թույլ է տալիս իրականացնել նպատակային նյութերի որոնում՝ աստիճանաբար նեղացնելով այն կառուցվածքների շրջանակը, որոնք ունեն ցանկալի հատկություններ։ Այդ պատճառով օրգանական սինթեզի արդյունավետության հետ մեկտեղ կարևոր է նաև ստացված միացությունների ֆունկցիոնալ բազմազանությունը։ Աշխատանքը կարող է նշանակություն ունենալ նաև նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ստացման ռազմավարությունների մշակման համար։ Բնական կենսակարգավորիչների կառուցվածքը հաճախ բարդ է, իսկ դրանց մեկուսացումը կամ մեծ քանակությամբ ստացումը կարող է դժվար լինել։ Ցածրամոլեկուլային սինթետիկ անալոգների ստեղծումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի մատչելի, կառուցվածքային առումով վերահսկելի և անհրաժեշտ հատկություններով նյութեր։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է հետագայում կիրառվել ինչպես կենսաբանական գործընթացների ուսումնասիրման, այնպես էլ գործնական նշանակություն ունեցող նոր միացությունների որոնման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կենտրոնանում է 4,4-դիմեթօքսի-2E-բուտենալի քիմիական հնարավորությունների օգտագործման վրա՝ ցածրամոլեկուլային կենսակարգավորիչների ստացման նպատակով։ Այն համադրում է օրգանական սինթեզի տեսական սկզբունքները, ֆունկցիոնալ խմբերի նպատակային ձևափոխումը, ստացված նյութերի կառուցվածքային նույնականացումը և կենսաբանական ակտիվության հետագա ուսումնասիրման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի մասնագետներին, քիմիական սինթեզով զբաղվող հետազոտողներին, կենսաքիմիկոսներին, դեղաքիմիայի ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ հատկապես նոր ցածրամոլեկուլային կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների նպատակային ստացման և դրանց կառուցվածքային ուսումնասիրության տեսանկյունից։

    Обновлено. 2026-09-15
    4,4-диметокси-2е-бутеналь синтезе низкомолекулярных биорегуляторов
    Онлайн

    Право

    Հափշտակությունների որակման առանձնահատկությունները ըստ ՀՀ քրեական իրավունքի

    Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական իրավունքի շրջանակում հափշտակությունների իրավական որակավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների տարբեր տեսակների տարանջատման չափանիշները և դրանց ճիշտ իրավական գնահատման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության կենտրոնում հափշտակության հասկացությունն է, դրա օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները, հանցակազմի տարրերը, հանցագործության կատարման եղանակը, առարկան, պատճառված գույքային վնասի բնույթն ու չափը։ ՀՀ գործող քրեական օրենսգրքի համապատասխան նորմերը հափշտակության առանձին դրսևորումների համար նախատեսում են տարբեր իրավական կարգավորումներ, այդ թվում՝ գողություն, կողոպուտ, ավազակություն, խարդախություն և վստահված գույքը հափշտակելը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նշված արարքների սահմանազատմանը, քանի որ դրանց միջև տարբերությունը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն գույքի ապօրինի վերցման փաստով, այլև դրա կատարման եղանակով, տուժողի նկատմամբ կիրառված ազդեցության բնույթով, հանցավորի դիտավորության առանձնահատկություններով և գույքի նկատմամբ իրավական վերահսկողության ձեռքբերման հանգամանքներով։ Գողության դեպքում առանցքային հատկանիշը գաղտնի հափշտակությունն է, կողոպուտի դեպքում՝ բացահայտ հափշտակությունը, իսկ ավազակության դեպքում՝ բռնություն գործադրելով կամ դրա սպառնալիքով կատարված հափշտակությունը։ Խարդախությունն առանձնանում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով գույքի ձեռքբերմամբ, իսկ վստահված գույքի հափշտակության դեպքում կարևոր է այն հանգամանքը, որ գույքը նախապես օրինական հիմքով հանձնված է եղել հանցավորին, և հափշտակելու դիտավորությունն առաջացել է այն ստանալուց հետո։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հանցագործության ճիշտ որակավորման համար նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների վերլուծությունը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել արարքի կատարման վայրն ու եղանակը, տուժողի իրազեկվածությունը, բռնության առկայությունը կամ բացակայությունը, խաբեության բնույթը, գույքի արժեքը, հանցակիցների մասնակցությունը, բնակարան կամ այլ տարածք ապօրինի մուտք գործելը և այլ ծանրացուցիչ հանգամանքներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն դեպքերին, երբ արտաքին հատկանիշներով միմյանց մոտ արարքների միջև իրավական սահմանագիծը հստակ չէ, և անհրաժեշտ է համադրել հանցակազմի բոլոր օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ հատկանիշները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև պատճառված գույքային վնասի չափի ճիշտ որոշումը, քանի որ գործող քրեական օրենսգրքով որոշ հափշտակությունների համար պատասխանատվության տարբերակումը կարող է պայմանավորված լինել հանցագործության չափով և այլ որակավորող հանգամանքներով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև հափշտակությունների որակավորման դատաիրավական պրակտիկայի վերլուծություն՝ բացահայտելու համար իրավական նորմերի կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները և դրանց լուծման հնարավոր մոտեցումները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել քրեական իրավունքի նորմերի առավել միասնական կիրառմանը, հանցագործությունների ճիշտ սահմանազատմանը և իրավական պատասխանատվության անհատականացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի մասնագետներին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավաբաններին, գիտական հետազոտողներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։

    Обновлено. 2026-09-13
    Հափշտակությունների որակման առանձնահատկությունները ըստ ՀՀ քրեական իրավունքի
    Онлайн

    История

    Էջեր հայոց միջնադարյան մշակույթի և պատմության

    Ժողովածուն նվիրված է հայոց միջնադարյան պատմության և մշակույթի տարբեր հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայ ժողովրդի պատմական զարգացման, հոգևոր ու նյութական ժառանգության և հասարակական կյանքի բազմազան դրսևորումները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է միջնադարյան Հայաստանի պատմական իրադարձությունների, քաղաքական ու հասարակական հարաբերությունների, մշակութային գործընթացների և ազգային ինքնության ձևավորման հարցեր։ Միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու գրականության, պատմագրության, կրթության, գիտության, ճարտարապետության, կերպարվեստի և հոգևոր կյանքի զարգացմանը՝ դիտարկելով դրանք իրենց ժամանակաշրջանի պատմական պայմանների համատեքստում։ Պատմական նյութերի և մշակութային ժառանգության քննությունը նպաստում է տարբեր դարաշրջանների առանձնահատկությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների միջև պատմական ու մշակութային կապերի ընկալմանը։ Ժողովածուն կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարագիտության տարբեր ուղղությունների ներկայացման և գիտական քննարկումների զարգացման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես ուսումնասիրման և տեղեկատու աղբյուր հայոց միջնադարյան պատմությամբ, մշակութաբանությամբ, պատմագրությամբ և հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար, ինչպես նաև հետաքրքրել ազգային պատմամշակութային ժառանգության ընթերցողներին։

    Обновлено. 2026-10-31
    Էջեր հայոց միջնադարյան մշակույթի և պատմության
    Онлайн

    Сельское хозяйство

    Ռիսկերի կառավարումը և ապահովագրական համակարգի ներդրումը Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսությունում

    Տնտեսագիտական և ագրարային կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում ռիսկերի կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման և գյուղատնտեսական ապահովագրության համակարգի ներդրման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական արտադրությանը բնորոշ բնական, կլիմայական, տնտեսական, ֆինանսական և շուկայական ռիսկերը, դրանց առաջացման պատճառները և ազդեցությունը գյուղացիական տնտեսությունների կայունության ու եկամտաբերության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երաշտի, կարկուտի, ցրտահարության, բնական աղետների, բերքատվության տատանումների և գյուղատնտեսական արտադրանքի գների փոփոխությունների հետևանքով առաջացող հնարավոր կորուստների գնահատմանը։ Վերլուծվում են ռիսկերի բացահայտման, դասակարգման, կանխատեսման և կառավարման տնտեսական մեթոդները, ինչպես նաև ապահովագրական գործիքների կիրառման հնարավորությունները գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական պաշտպանության ապահովման գործում։ Քննարկվում են գյուղատնտեսական ապահովագրության միջազգային փորձը, ապահովագրական ծրագրերի կազմակերպման սկզբունքները, ապահովագրավճարների ձևավորման մեխանիզմները, վնասների գնահատման ընթացակարգերը և պետական աջակցության հնարավոր ձևերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանում գյուղատնտեսական ապահովագրության զարգացման ինստիտուցիոնալ, իրավական և տնտեսական նախադրյալները, ապահովագրական կազմակերպությունների ու գյուղացիական տնտեսությունների համագործակցության հնարավորությունները և համակարգի արդյունավետության գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ապահովագրության նշանակությանը գյուղատնտեսական ներդրումների խթանման, արտադրական ռիսկերի նվազեցման, գյուղական բնակչության եկամուտների կայունացման և ագրարային ոլորտի երկարաժամկետ զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, ռիսկերի կառավարման, ապահովագրական գործի, գյուղատնտեսական քաղաքականության և Հայաստանի գյուղատնտեսության զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

    Обновлено. 2026-10-08
    Ռիսկերի կառավարումը և ապահովագրական համակարգի ներդրումը Հայաստանի Հանրապետության  գյուղատնտեսությունում