Совершенствование системы зонирования центра города Еревана

History

Աշխատությունը նվիրված է անկախության առաջին տասնամյակում Հայաստանի գիտական համակարգի զարգացման պայմանների, կառուցվածքային փոփոխությունների, հիմնական դժվարությունների և նոր իրողություններին հարմարվելու գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում խորհրդային գիտակրթական համակարգից անկախ պետական համակարգի անցման պայմաններում գիտական հաստատությունների գործունեության վերափոխումն է՝ դիտարկելով ֆինանսավորման, կառավարման, գիտական կադրերի պահպանման, հետազոտական ենթակառուցվածքների և միջազգային համագործակցության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամային պայմանների ազդեցությանը գիտահետազոտական կազմակերպությունների և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների գիտական գործունեության վրա։ Քննվում են պետական գիտական քաղաքականության ձևավորման նախադրյալները, գիտության կազմակերպման և ֆինանսավորման մեխանիզմների փոփոխությունները, ինչպես նաև գիտական ներուժի պահպանման ուղղությամբ իրականացված ինստիտուցիոնալ վերափոխումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գիտական կադրերի շարժունակության և արտագաղթի խնդիրը, երիտասարդ մասնագետների գիտական գործունեության մեջ ներգրավման դժվարությունները, գիտական սերնդափոխության հարցերը և մասնագիտական ներուժի պահպանման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գիտական հաստատությունների նյութատեխնիկական հնարավորություններին, գիտական տեղեկատվության հասանելիությանը, հրատարակչական գործունեությանը և գիտնականների միջև մասնագիտական կապերի պահպանման ու ընդլայնման ուղիներին։ Միաժամանակ դիտարկվում է միջազգային գիտական համագործակցության աճող նշանակությունը՝ որպես մասնագիտական հաղորդակցության, համատեղ հետազոտությունների և գիտական համակարգի արտաքին կապերի զարգացման կարևոր գործոն։ Տարբեր գիտական ուղղությունների վիճակի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե անցումային շրջանի պայմանները ինչպես են տարբեր կերպ անդրադարձել բնական, տեխնիկական, հասարակական և հումանիտար գիտությունների զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև խորհրդային ժամանակաշրջանից ժառանգված գիտական ավանդույթների և նոր կազմակերպական սկզբունքների փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Գիտությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին հաստատությունների գործունեություն, այլև որպես երկրի մտավոր, կրթական և նորարարական ներուժի կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը պատմական և գիտագիտական տեսանկյուններից ներկայացնում է Հայաստանի գիտական կյանքի վերափոխումները՝ հնարավորություն տալով հասկանալու այն գործընթացները, որոնք ձևավորել են անկախության առաջին տասնամյակի գիտական միջավայրը և հետագա զարգացման ինստիտուցիոնալ հիմքերը։

Other Subjects

Հրատարակությունը պատմական սկզբնաղբյուրների ժողովածու է, որն ընդգրկում է Պարսկաստանի հետ խաղաղության հաստատման գործընթացին առնչվող պաշտոնական փաստաթղթեր և դիվանագիտական նյութեր։ Այն հնարավորություն է տալիս սկզբնաղբյուրների հիման վրա ուսումնասիրելու ռազմական հակամարտությունից խաղաղ բանակցությունների անցման ընթացքը, կողմերի միջև քաղաքական և տարածքային հարցերի քննարկումը, դիվանագիտական ներկայացուցիչների գործունեությունը և համաձայնությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Նյութերում կարող են ընդգրկված լինել պետական գրագրություններ, պաշտոնական հաղորդագրություններ, բանակցությունների արձանագրություններ, պայմանագրային նախագծեր, զեկուցագրեր, հրահանգներ և այլ վավերագրեր, որոնք արտացոլում են խաղաղության պայմանների մշակման տարբեր փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև հարաբերությունների կարգավորմանը, սահմանների, տարածքային պատկանելության, առևտրի, բնակչության տեղաշարժի և դիվանագիտական հարաբերությունների հետ կապված հարցերին։ Փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս հետևելու, թե ինչպես են կողմերը ձևակերպել իրենց պահանջներն ու առաջարկները, ինչպիսի փոխզիջումներ են քննարկվել և ինչ քաղաքական ու ռազմական հանգամանքներ են ազդել վերջնական համաձայնությունների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հարավային Կովկասի քաղաքական դրության արտացոլումը, քանի որ ռուս-պարսկական հարաբերությունների փոփոխությունները անմիջականորեն կապված էին տարածաշրջանի վարչաքաղաքական վերափոխումների և տեղական բնակչության հետագա վիճակի հետ։ Հայոց պատմության ուսումնասիրության համար նման նյութերը կարևոր են նաև այն պատճառով, որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական բնակչություն ունեցող տարածքների կարգավիճակի փոփոխությունները և տարածաշրջանում նոր քաղաքական հարաբերությունների ձևավորումը։ Պաշտոնական փաստաթղթերի բնույթը ժողովածուին հաղորդում է առանձնահատուկ աղբյուրագիտական արժեք, սակայն դրանց ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբեր կողմերի նյութերի և այլ ժամանակակից սկզբնաղբյուրների համադրում, քանի որ յուրաքանչյուր փաստաթուղթ արտացոլում է այն կազմած պետական կամ դիվանագիտական կառույցի դիրքորոշումը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի Ռուսաստանի և Պարսկաստանի դիվանագիտական հարաբերությունների, Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմության, միջազգային պայմանագրերի ձևավորման և 19-րդ դարի տարածաշրջանային գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գյուղատնտեսական հողի շուկայի հիմնախնդիրների վերլուծությանը և դրա զարգացման հեռանկարների գնահատմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է հողի շուկայի կազմակերպման ու կարգավորման օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, վերլուծում է գյուղատնտեսական հողի սեփականության, օգտագործման և առևտրի ընթացակարգերը, շուկայում առկա սահմանափակումները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսության արդյունավետության վրա։ Աշխատությունում ուշադրություն է դարձված հողի գնման, վաճառքի և վարձակալության պրակտիկ խնդիրներին, հողային հարաբերությունների կառավարումն ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերը շուկայի զարգացման մեջ, ինչպես նաև մատնանշվում են հիմնական խոչընդոտները՝ ներառյալ իրավական բացերը, վարձակալության և սեփականության վեճերը, հողի նկատմամբ spekուլյատիվ պահանջարկը և ֆինանսավորման սահմանափակումները։ Գործածվում են վիճակագրական տվյալներ, փորձագիտական գնահատականներ և միջազգային փորձի վերլուծություն՝ առաջարկելով տնտեսական և կառավարչական մեխանիզմներ հողի շուկայի առողջացման և գյուղատնտեսության կայուն զարգացման ապահովման համար։ Գիրքը օգտակար է տնտեսագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, ուսանողների և հետազոտողների համար, ովքեր հետաքրքրված են գյուղատնտեսական ռեսուրսների կառավարմամբ, հողային քաղաքականությամբ և տնտեսական զարգացման ռազմավարություններով։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Այրիս Մերդոքի ստեղծագործություններում էքզիստենցիալիստական գաղափարների, մարդու գոյության խնդիրների և բարոյափիլիսոփայական հարցադրումների քննությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անհատի ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, ինքնաճանաչման և բարոյական կողմնորոշման խնդիրներն են, որոնք նրա վեպերում արտահայտվում են կերպարների ներքին հակասությունների, հարաբերությունների և կյանքի իմաստի որոնումների միջոցով։ Մերդոքի ստեղծագործական աշխարհը հետաքրքիր է նրանով, որ փիլիսոփայական գաղափարները սովորաբար չեն ներկայացվում որպես վերացական տեսություններ, այլ մարմնավորվում են մարդկային կոնկրետ իրավիճակներում՝ սիրային կապերում, բարեկամության ու թշնամանքի հարաբերություններում, խանդի, ինքնախաբեության, մեղքի և հոգևոր ճգնաժամի դրսևորումներում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող է քննվել մարդու ազատության ընկալումը, հատկապես այն հարցը, թե որքանով է անհատը կարողանում ինքնուրույն ընտրություն կատարել սեփական ցանկությունների, վախերի, սոցիալական պայմանների և ուրիշների ազդեցության պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև պատասխանատվության խնդիրը, քանի որ Մերդոքի կերպարները հաճախ ստիպված են առերեսվել սեփական գործողությունների հետևանքներին և վերանայել իրենց պատկերացումները սեփական անձի ու շրջապատի մասին։ Հատուկ ուշադրության է արժանի ինքնախաբեության և եսակենտրոնության թեման․ մարդը հաճախ իրականությունը տեսնում է ոչ թե այնպիսին, ինչպիսին այն կա, այլ սեփական ցանկությունների և պատրանքների միջոցով, ինչն էլ հանգեցնում է բարոյական սխալների ու միջանձնային հակասությունների։ Այս համատեքստում սիրո գաղափարը նույնպես ձեռք է բերում կարևոր նշանակություն, քանի որ իսկական սերը կարող է ներկայացվել որպես սեփական եսակենտրոն սահմանները հաղթահարելու և մյուս մարդուն իրական կերպով տեսնելու հնարավորություն։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Մերդոքի փիլիսոփայական հայացքների և էքզիստենցիալիզմի դասական ներկայացուցիչների գաղափարների փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով ինչպես ընդհանրությունները, այնպես էլ տարբերությունները։ Նրա գրականությունը հաճախ միաժամանակ օգտագործում է էքզիստենցիալիստական խնդիրներ և քննադատաբար վերաիմաստավորում դրանց որոշ դրույթներ՝ ավելի մեծ տեղ հատկացնելով բարոյականությանը, սիրուն, բարությանը, ուշադրությանը և իրականության անշահախնդիր ընկալմանը։ Կարևոր է նաև կերպարների հոգեբանական վերլուծությունը, քանի որ նրանց ներքին աշխարհը դառնում է փիլիսոփայական հարցադրումների հիմնական դաշտը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Այրիս Մերդոքի գրական աշխարհը որպես մարդու գոյության և բարոյական ինքնորոշման բարդ տարածք, որտեղ ազատությունը, պատասխանատվությունը, սերը, ինքնախաբեությունը և բարոյական ընտրությունը փոխկապակցված են և հնարավորություն են տալիս բացահայտելու անհատի՝ սեփական անձը և ուրիշներին ճանաչելու դժվար, բայց անհրաժեշտ ճանապարհը։

Literature

Եղելություն և խոհեր-ը գրական-փիլիսոփայական բնույթի աշխատություն է, որը միավորում է հեղինակի տարբեր ժամանակահատվածներում ձևավորված մտորումները, դիտարկումները և կյանքի փորձից ծնված ընդհանրացումները՝ համադրելով «իրական դեպք» (եղելություն) և դրա շուրջ ծագող մտքի վերլուծական շերտը, աշխատությունում երևույթները ներկայացվում են ոչ միայն որպես փաստական իրադարձություններ, այլ նաև որպես ներքին իմաստավորման և արժևորման առարկա, որտեղ հեղինակը փորձում է բացահայտել մարդու վարքի, հասարակական հարաբերությունների և ժամանակի ազդեցության խորքային կապերը, միաժամանակ տեքստը հաճախ ունի էսսեական և խորհրդածական բնույթ՝ ընդգծելով անհատի հոգեբանական վիճակները, բարոյական ընտրությունները և կյանքի իմաստի որոնումը, աշխատությունը նպատակ ունի զարգացնել ընթերցողի քննադատական մտածողությունը և խրախուսել իրականության նկատմամբ ավելի խորքային, բազմաշերտ ընկալում։

Technology

Այս աշխատանքը նվիրված է լեռնային երկրագործության պայմաններում գյուղատնտեսական ագրեգատների կողմից հողի վրա առաջացվող սեղմման (խտացման) ազդեցության նվազեցման մեթոդների մշակմանը և հիմնավորմանը։ Այն ուսումնասիրում է այն մեխանիկական և ագրոտեխնիկական գործոնները, որոնք պայմանավորում են հողի կառուցվածքի փոփոխությունը ծանր տեխնիկայի անցման հետևանքով՝ ներառելով հողի խոնավությունը, մասնիկային կազմը, ռելիեֆի թեքությունը և աշխատանքային մեքենաների քաշաբաշխումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումների մշակմանը, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել հողի դեֆորմացիան՝ պահպանելով նրա բերրի շերտի կառուցվածքը և ջրաթափանցելիությունը։ Ներկայացվում են նաև տարբեր ինժեներական մոտեցումներ՝ անվադողերի կամ թրթուրային շարժական համակարգերի օպտիմալացում, աշխատանքային ճնշման նվազեցում, անցումների ռացիոնալ կազմակերպում և համակցված ագրեգատների կիրառություն։ Աշխատությունում հիմնավորվում է, որ լեռնային պայմաններում հողի պահպանությունը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով տեխնիկական, ագրոտեխնիկական և կազմակերպչական միջոցառումները, ինչը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել մշակվող հողերի երկարաժամկետ արդյունավետությունը և նվազեցնել դեգրադացիայի ռիսկերը։