Վարդգիսի վեպը՝ Տն. Տուհացի

Technology

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բարձրորակ կոնյակային սպիրտների ստացման եղանակի հետազոտմանը և մշակմանը խոշոր տարողություններով տակառանման անոթներում (բուտերում)՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել հնեցման տեխնոլոգիան և ապահովել մակնիշային կոնյակների արտադրության համար անհրաժեշտ հումքի բարձր որակ։ Նյութում վերլուծվում են կոնյակային սպիրտների ձևավորման ֆիզիկաքիմիական և կենսաքիմիական գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում երկարատև հնեցման ընթացքում՝ ներառյալ օքսիդացման, էսթերացման, արդյունահանման և բույրային միացությունների կուտակման երևույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խոշոր տարողությունների կիրառման առանձնահատկություններին, դրանց ազդեցությանը սպիրտի հասունացման արագության, համային հատկությունների ձևավորման և որակական ցուցանիշների կայունության վրա։ Քննարկվում են նաև փայտանյութի տեսակի, ջերմաստիճանային ռեժիմի, օդափոխության և պահպանման տևողության ազդեցությունները վերջնական արտադրանքի օրգանոլեպտիկ բնութագրերի վրա։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ խոշոր բուտերում հնեցման տեխնոլոգիայի գիտական հիմնավորումը և օպտիմալացումը հնարավորություն են տալիս ստանալ բարձրորակ կոնյակային սպիրտներ՝ հարուստ բույրով, ներդաշնակ համով և կայուն որակական հատկություններով, որոնք համապատասխանում են մակնիշային կոնյակների արտադրության պահանջներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է բազմաֆունկցիոնալ լուսահասցեավորվող բժշկակենսաբանական տվիչների մշակման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկատեխնիկական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այնպիսի զգայուն համակարգերի ստեղծման սկզբունքներն են, որոնցում լուսային ազդեցությունը հնարավորություն է տալիս տարածականորեն ընտրել չափման որոշակի հատվածներ և գրանցել կենսաբանական կամ կենսաքիմիական միջավայրերում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Քննվում են կիսահաղորդչային և մեկուսիչ կառուցվածքների էլեկտրական ու ֆոտոէլեկտրական հատկությունները, զգայուն մակերևույթի և ուսումնասիրվող միջավայրի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև լուսային գրգռման արդյունքում ձևավորվող չափելի ազդանշանների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տվիչների բազմաֆունկցիոնալությանը, այսինքն՝ մեկ համակարգի միջոցով տարբեր ֆիզիկաքիմիական կամ կենսաբանական ցուցանիշների նկատմամբ արձագանք ստանալու հնարավորությանը։ Ուսումնասիրվում են զգայունության, ընտրողականության, արձագանքման կայունության, տարածական լուծունակության և չափումների վերարտադրելիության հետ կապված հարցերը։ Լուսահասցեավորման սկզբունքը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել առանձին ֆիզիկական էլեկտրոդների անհրաժեշտությունը և նույն զգայուն մակերևույթի տարբեր հատվածներից ստանալ տեղայնացված տեղեկատվություն, ինչը կարևոր է բազմապարամետրային վերլուծական համակարգերի համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տվիչի կառուցվածքի նյութական և էլեկտրական հատկությունների ազդեցությունները ստացվող ազդանշանի վրա, ինչպես նաև չափման արդյունքների մշակման ու մեկնաբանման ընդհանուր մոտեցումները։ Կարևորվում է սարքերի հուսալիության և կենսաբանական միջավայրերում կիրառելիության գնահատումը՝ հաշվի առնելով, որ բժշկակենսաբանական չափումները պահանջում են կայուն և տեղեկատվական արձագանք։ Նման տվիչները հետաքրքրություն են ներկայացնում կենսաբժշկական հետազոտությունների, լաբորատոր ախտորոշման, կենսասենսորային տեխնոլոգիաների և բջջային կամ կենսաքիմիական գործընթացների դիտարկման համակարգերի զարգացման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, սենսորային տեխնիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի և կենսաբժշկական ճարտարագիտության մոտեցումները՝ բազմապարամետրային չափումների համար նախատեսված լուսահասցեավորվող զգայուն համակարգերի գիտատեխնիկական հիմքերի զարգացման նպատակով։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է Հոպֆի արտապատկերումների և ինտեգրվող դինամիկական համակարգերի միջև գոյություն ունեցող մաթեմատիկական կապերի ուսումնասիրությանը՝ երկրաչափական, տոպոլոգիական և վերլուծական մեթոդների համադրմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն կառուցվածքների վրա, որոնց միջոցով բարձրաչափ տարածություններում սահմանված դինամիկական խնդիրները հնարավոր է ներկայացնել ավելի ցածր չափողականություն ունեցող տարածություններում՝ պահպանելով համակարգի կարևոր երկրաչափական և դինամիկական հատկությունները։ Հոպֆի արտապատկերումները դիտարկվում են որպես մաթեմատիկական կարևոր կառուցվածքներ, որոնք կապ են հաստատում տարբեր չափողականություն ունեցող ոլորտների միջև և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ֆիբրացիաների, համաչափությունների ու տոպոլոգիական հատկությունների փոխհարաբերությունները։ Քննության են առնվում դասական Հոպֆի ֆիբրացիայի կառուցվածքը, դրա երկրաչափական մեկնաբանությունը և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով համապատասխան արտապատկերումը կարող է կիրառվել դինամիկական համակարգերի ձևափոխման կամ ռեդուկցիայի համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում համակարգերի համաչափություններին, քանի որ որոշակի համաչափության առկայությունը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել շարժման հավասարումների չափողականությունը և առանձնացնել դինամիկայի էական փոփոխականները։ Ինտեգրվող համակարգերի ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են շարժման ինտեգրալները, պահպանման օրենքները և դրանց փոխադարձ կապերը։ Կարևորվում է բավարար թվով անկախ առաջին ինտեգրալների գոյությունը, որը հնարավորություն է տալիս բարդ դինամիկական խնդիրը ներկայացնել ավելի պարզ կառուցվածքով և որոշ դեպքերում ստանալ շարժման հավասարումների ճշգրիտ կամ արդյունավետորեն հաշվարկելի լուծումներ։ Քննության են առնվում փուլային տարածության երկրաչափությունը, շարժման հետագծերը և պահպանվող մեծությունների մակարդակային բազմությունները։ Առանձին նշանակություն է տրվում համիլտոնյան համակարգերին և սիմպլեկտիկ երկրաչափության մեթոդներին, որոնք բնական մաթեմատիկական հիմք են ստեղծում ինտեգրվող դինամիկայի ուսումնասիրման համար։ Համիլտոնյան ֆունկցիայի և համապատասխան շարժման հավասարումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել համակարգի ժամանակային զարգացումը, իսկ Պուասոնի փակագծերի կիրառմամբ՝ շարժման ինտեգրալների փոխհարաբերությունները։ Դիտարկվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում պահպանվող մեծությունները գտնվում են համապատասխան փոխհարաբերության մեջ և ապահովում համակարգի ինտեգրվելիությունը։ Հոպֆի արտապատկերման կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ որոշ բարձրաչափ համիլտոնյան համակարգեր կապել ավելի ցածր չափողականություն ունեցող մեխանիկական խնդիրների հետ։ Այս մոտեցման միջոցով ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են սկզբնական համակարգի հետագծերը, համաչափությունները և պահպանման օրենքները փոխակերպվում նոր փոփոխականների անցնելու դեպքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռեդուկցիայի գործընթացին, որի նպատակն է համակարգի ավելորդ ազատության աստիճանների հեռացումը՝ պահպանելով դինամիկայի հիմնական տեղեկատվությունը։ Նման մեթոդները կարևոր են հատկապես այն համակարգերի համար, որոնց փուլային տարածքը ունի արտահայտված խմբային կամ երկրաչափական համաչափություն։ Քննության են առնվում նաև դասական մեխանիկայի խնդիրների հետ հնարավոր կապերը, որտեղ կենտրոնական ուժային դաշտերը, պտտական շարժումները և այլ ինտեգրվող մոդելներ կարող են ծառայել ընդհանուր տեսական կառուցվածքների ուսումնասիրման օրինակներ։ Կարևորվում է Կեպլերյան տիպի համակարգերի և հարմոնիկ օսցիլյատորների միջև հայտնի մաթեմատիկական համապատասխանությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ համապատասխան ձևափոխությունները ցույց են տալիս, թե ինչպես կարող են արտաքինից տարբեր դինամիկական խնդիրներ ունենալ ընդհանուր երկրաչափական հիմք։ Այսպիսի կապերի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս մի համակարգի համար հայտնի ինտեգրալներն ու լուծման մեթոդները համապատասխան ձևով օգտագործել մյուս համակարգի վերլուծության ժամանակ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում շարժման թաքնված համաչափություններին։ Դրանք կարող են չարտահայտվել համակարգի սովորական տարածական համաչափությունների տեսքով, սակայն դրսևորվել լրացուցիչ պահպանվող մեծությունների գոյությամբ։ Նման կառուցվածքների ուսումնասիրությունը կարևոր է ինտեգրվելիության պատճառների բացահայտման և շարժման ամբողջական երկրաչափական նկարագրության համար։ Քննության են առնվում նաև փոփոխականների փոխակերպման և կանոնական ձևափոխությունների հնարավորությունները, որոնց միջոցով շարժման հավասարումները կարող են բերվել ավելի հարմար տեսքի։ Ինտեգրվող համակարգերի տեսության շրջանակում կարևորվում են գործողություն-անկյուն փոփոխականները, ինվարիանտ տորերը և փուլային տարածության համապատասխան կառուցվածքները։ Դրանց օգնությամբ հնարավոր է համակարգի շարժումը ներկայացնել կանոնավոր երկրաչափական ձևով և բացահայտել ժամանակային էվոլյուցիայի հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձին նշանակություն է տրվում եզակի կետերին և այն դեպքերին, երբ ռեդուկցիայի կամ արտապատկերման կառուցվածքը սովորական ձևով չի գործում։ Նման կետերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ համակարգի գլոբալ տոպոլոգիական կառուցվածքը և տարբեր դինամիկական ռեժիմների միջև անցումները։ Հոպֆի ֆիբրացիայի տոպոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել այնպիսի երևույթներ, որոնք հնարավոր չէ ամբողջությամբ նկարագրել միայն տեղային կոորդինատներով։ Այդ պատճառով երկրաչափական և տոպոլոգիական մոտեցումների համադրումը կարևոր նշանակություն ունի համակարգերի ամբողջական նկարագրության համար։ Դիտարկվում են նաև խմբային գործողությունների, ֆիբրացիաների և համապատասխան քվոտիենտ տարածությունների կառուցման մեթոդները։ Այսպիսի մաթեմատիկական ապարատը հնարավորություն է տալիս համակարգված ձևով ուսումնասիրել համաչափությունների ազդեցությունը դինամիկայի վրա և ձևակերպել ռեդուկցիայի ընդհանուր սկզբունքները։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր մաթեմատիկական ոլորտների՝ դիֆերենցիալ երկրաչափության, տոպոլոգիայի, համիլտոնյան մեխանիկայի և դինամիկական համակարգերի տեսության միջև կապերի բացահայտմամբ։ Միևնույն կառուցվածքի տարբեր տեսանկյուններից ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ ինտեգրվելիության երկրաչափական հիմքերը և պահպանման օրենքների ծագումը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառելի լինել դասական և մաթեմատիկական ֆիզիկայի տարբեր խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է բարդ բազմաչափ համակարգերի ռեդուկցիա, շարժման ինտեգրալների որոնում կամ դինամիկայի երկրաչափական կառուցվածքի վերլուծություն։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկական ֆիզիկայի, դինամիկական համակարգերի, դիֆերենցիալ երկրաչափության, տոպոլոգիայի և տեսական մեխանիկայի ոլորտների հետազոտողների, մաթեմատիկոսների, ֆիզիկոսների, դասախոսների և ուսանողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի վերջին տասնամյակում Ադրբեջանում տեղի ունեցած ներքաղաքական գործընթացների պատմաքաղաքական ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով խորհրդային համակարգի ճգնաժամից դեպի անկախ պետականության ձևավորում անցման բարդ և հակասական փուլը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական ինստիտուտների, իշխանության կառուցվածքի, հասարակական շարժումների և քաղաքական ուժերի հարաբերությունների փոփոխություններն են։ Ուսումնասիրվում են Խորհրդային Միության վերակառուցման քաղաքականության պայմաններում հասարակական և ազգային շարժումների ակտիվացումը, կենտրոնական իշխանության ազդեցության աստիճանական թուլացումը և հանրապետության քաղաքական դաշտում նոր կազմակերպությունների ու առաջնորդների ի հայտ գալը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անկախության հռչակմանը հաջորդած պետականաշինության գործընթացներին, նոր քաղաքական և իրավական ինստիտուտների ձևավորմանը, իշխանության համար մրցակցությանը և ղեկավարության փոփոխություններին։ Քննվում է նաև Ղարաբաղյան հակամարտության ազդեցությունը երկրի ներքաղաքական կյանքի վրա՝ այն դիտարկելով իշխանության լեգիտիմության, հասարակական մոբիլիզացիայի, քաղաքական օրակարգի և պետական կառավարման փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել Ադրբեջանի ժողովրդական ճակատի և այլ քաղաքական ուժերի գործունեությունը, ինչպես նաև խորհրդային կուսակցական համակարգից բազմակենտրոն քաղաքական միջավայրի անցման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են 1990-ականների սկզբի քաղաքական անկայունությունը, իշխանափոխությունները, պետական կառույցների վերակազմավորումը և հետագա տարիներին իշխանական համակարգի կենտրոնացման միտումները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել սահմանադրական ու ինստիտուցիոնալ փոփոխություններին, կուսակցական համակարգի զարգացմանը, ընտրական գործընթացներին և գործադիր ու օրենսդիր իշխանությունների հարաբերություններին։ Ներքաղաքական զարգացումները դիտարկվում են նաև տնտեսական վերափոխումների, սոցիալական դժվարությունների, պատերազմի հետևանքների և հետխորհրդային տարածաշրջանում ձևավորվող նոր աշխարհաքաղաքական միջավայրի հետ փոխկապակցված։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել քաղաքական զարգացման տարբեր փուլերը և հետևել դրանց միջև շարունակականությանն ու փոփոխություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է քաղաքական պատմության, հետխորհրդային փոխակերպումների և պետականաշինության վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով այն գործընթացները, որոնց պայմաններում ձևավորվում և վերափոխվում էր Ադրբեջանի քաղաքական համակարգը դիտարկվող ժամանակաշրջանում։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է երկրորդ կարգի որոշակի դասի ձևերի ուսումնասիրության մեջ հանրահաշվական մեթոդների կիրառմանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը մաթեմատիկական օբյեկտների կառուցվածքային հատկությունների բացահայտումն է՝ օգտագործելով հանրահաշվական ապարատ, որը հնարավորություն է տալիս բարդ խնդիրները ներկայացնել ավելի համակարգված և ձևական եղանակով։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են երկրորդ կարգի ձևերի հատկությունները, դրանց ներկայացման հնարավորությունները և այն հանրահաշվական գործողությունները, որոնց միջոցով կարելի է ուսումնասիրել դրանց դասակարգումը, փոխակերպումները և հիմնական բնութագրերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձևերի նկատմամբ կիրառվող փոխակերպումներին և այն պայմաններին, որոնց դեպքում տարբեր արտահայտություններ կարող են դիտարկվել որպես նույն դասին պատկանող կամ էապես տարբեր օբյեկտներ։ Հետազոտության ընթացքում հանրահաշվական մեթոդները կիրառվում են խնդիրների կառուցվածքը պարզեցնելու, անհրաժեշտ պայմաններ ստանալու և ստացված արդյունքները հիմնավորելու նպատակով։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել մատրիցային ներկայացումներին, դետերմինանտներին, ինվարիանտներին և այլ հանրահաշվական գործիքներին, որոնք հնարավորություն են տալիս երկրորդ կարգի ձևերի հատկությունները ուսումնասիրել ընդհանուր տեսական շրջանակում։ Աշխատանքը կարող է ներառել ինչպես տեսական դրույթների ապացույցներ, այնպես էլ կոնկրետ օրինակների ուսումնասիրություն, որոնց միջոցով ցուցադրվում է առաջարկվող մեթոդների արդյունավետությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել երկրորդ կարգի ձևերի վերաբերյալ առանձին խնդիրների ավելի հստակ դասակարգմանը և դրանց լուծման համար համապատասխան հանրահաշվական մոտեցումների ընտրությանը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն ընդհանուր հանրահաշվի և թվերի տեսության տարբեր բաժինների համար, քանի որ երկրորդ կարգի ձևերը կապված են նաև հավասարումների, քառակուսային արտահայտությունների և մաթեմատիկական օբյեկտների դասակարգման բազմաթիվ խնդիրների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, հանրահաշվի մասնագետներին, գիտահետազոտողներին, դասախոսներին և բարձրագույն մաթեմատիկայով զբաղվող ուսանողներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հանրահաշվական մեթոդների կիրառությունը կառուցվածքային և տեսական խնդիրների լուծման մեջ։

Medicine

Գիտաբժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է երեխաների մոտ տարբեր հիվանդությունների ընթացքում լյարդի վաղ ախտահարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և սկզբնական փուլերում առաջացող փոփոխությունների բացահայտմանը։ Հետազոտվում են լյարդի գործառական վիճակի խանգարումները, կլինիկական դրսևորումները և լաբորատոր ցուցանիշների փոփոխությունները, որոնք կարող են վկայել ախտաբանական գործընթացի վաղ զարգացման մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ լյարդի ախտահարումը զարգանում է որպես հիմնական հիվանդությանը ուղեկցող կամ դրա հետևանքով առաջացող փոփոխություն և սկզբնական շրջանում կարող է չունենալ արտահայտված կլինիկական նշաններ։ Վերլուծվում են արյան կենսաքիմիական ցուցանիշները, լյարդի ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները և օրգանի գործառույթը բնութագրող այլ տվյալներ՝ դրանց ախտորոշիչ նշանակությունը գնահատելու նպատակով։ Քննարկվում են տարբեր հիվանդությունների դեպքում լյարդային փոփոխությունների առաջացման առանձնահատկությունները և դրանց համեմատական գնահատման հնարավորությունները։ Ուշադրություն է դարձվում վաղ ախտորոշման նշանակությանը, քանի որ լյարդի գործառույթի ժամանակին գնահատումը կարող է նպաստել հիվանդության ընթացքի վերահսկմանը, հնարավոր բարդությունների կանխարգելմանը և բուժական մոտեցումների ճիշտ ընտրությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկաբույժների, մանկական գաստրոէնտերոլոգների, լյարդաբանների, լաբորատոր ախտորոշման մասնագետների, բժշկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։