Մուրացան Առաքյալը

Գյուղատնտեսություն

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որի նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նորարարական տեխնիկական լուծումների, գյուտերի, հեղինակային վկայագրությունների և արտոնագրային փաստաթղթերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, ինժեներների, նորարարների և համապատասխան տեխնիկական գրականություն ուսումնասիրող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Նյութերի մատենագիտական և թեմատիկ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, մեքենայացման, բուսաբուծության, անասնաբուծության, հողերի մշակման, ոռոգման, արտադրանքի վերամշակման և հարակից ոլորտներում ի հայտ եկող տեխնիկական նորություններին։ Առանձին գրառումները կարող են ներկայացնել գյուտի կամ տեխնիկական լուծման նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալներ՝ օգնելով մասնագետներին կողմնորոշվել համապատասխան արտոնագրային տեղեկատվության մեծածավալ հոսքում։ Նման ցուցիչների կարևոր գործառույթներից է արդեն գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների մասին տեղեկությունների տարածումը, ինչը նպաստում է գիտատեխնիկական փորձի ուսումնասիրմանը և նոր հետազոտությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմքի ձևավորմանը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր պատմական աղբյուր է գյուղատնտեսության գիտատեխնիկական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նորարարական գործունեության ուղղությունների, տեխնոլոգիական առաջնահերթությունների և գյուղատնտեսական արտադրության խնդիրների փոփոխությանը։ Այն արտացոլում է նաև արտոնագրային տեղեկատվության տարածման և մասնագիտական մատենագիտական սպասարկման կազմակերպման ժամանակաշրջանային փորձը։ Հատուկ նշանակություն ունի գյուտարարական գործունեության արդյունքների համակարգումը, քանի որ այն կապ է ստեղծում գիտական հետազոտության, ինժեներական նախագծման և գյուղատնտեսական արտադրության միջև։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է արտոնագրային տեղեկատվության, մատենագիտության և գյուղատնտեսական գիտատեխնիկական տեղեկատվության գործառույթները՝ ծառայելով ինչպես մասնագիտական տեղեկատու աղբյուր, այնպես էլ գյուղատնտեսության տեխնոլոգիական զարգացման և գյուտարարական գործունեության պատմության ուսումնասիրման նյութ։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Կիլիկիայի պաշտպանական կառույցների, ամրոցների և ամրաշինական համակարգերի պատմական, ճարտարապետական ու ռազմավարական ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տարածաշրջանի բերդերի տեղադրության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների, շինարարական տեխնիկայի և պատմական զարգացման վրա՝ դրանք դիտարկելով Կիլիկիայի քաղաքական, ռազմական և աշխարհագրական պայմանների համատեքստում։ Լեռնային ռելիեֆը, կարևոր ճանապարհների և լեռնանցքների առկայությունը, Միջերկրական ծովի ափամերձ գոտին և տարբեր քաղաքական ուժերի միջև պայքարը նպաստել են այստեղ բազմաշերտ պաշտպանական համակարգի ձևավորմանը։ Ամրոցները դիտարկվում են ոչ միայն որպես ռազմական կառույցներ, այլև որպես իշխանության կենտրոններ, վարչական հանգույցներ, ճանապարհների վերահսկման միջոցներ և բնակչության պաշտպանության համար նախատեսված համալիրներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Կիլիկյան հայկական պետականության ժամանակաշրջանի ամրաշինությանը և այն դերին, որն ամրացված կենտրոններն ունեցել են իշխանության տարածքային կազմակերպման ու պաշտպանության գործում։ Ուսումնասիրվում է ամրոցների աշխարհագրական տեղադրության ընտրությունը՝ բարձրադիր ժայռերի, լեռնաշղթաների, գետահովիտների, անցումների և հաղորդակցության կարևոր ուղիների նկատմամբ։ Բնական ռելիեֆը հաճախ ներառվել է պաշտպանական համակարգի մեջ՝ նվազեցնելով արհեստական պատնեշների անհրաժեշտությունը և բարձրացնելով կառույցի պաշտպանունակությունը։ Քննության են առնվում պարիսպների, աշտարակների, դարպասների, ներքին պաշտպանական գոտիների և միջնաբերդերի կառուցման սկզբունքները։ Առանձին նշանակություն է տրվում բազմաշերտ պաշտպանությանը, որի դեպքում հակառակորդի առաջխաղացումը սահմանափակվում էր հաջորդական ամրացված հատվածներով։ Ուսումնասիրվում են աշտարակների ձևերը, դրանց տեղադրությունը և փոխադարձ կապը պարիսպների հետ, ինչպես նաև մուտքերի պաշտպանության ճարտարապետական լուծումները։ Կարևորվում են այն կառուցվածքային միջոցները, որոնք թույլ էին տալիս առավել արդյունավետ օգտագործել տեղանքի բնական առավելությունները։ Ամրոցների ներսում դիտարկվում են ոչ միայն պաշտպանական, այլև բնակելի, վարչական, տնտեսական և կրոնական նշանակության կառույցները։ Ջրամբարները, պահեստները և այլ օժանդակ շինությունները հնարավորություն էին տալիս երկարատև մեկուսացման պայմաններում պահպանել ամրացված կենտրոնի կենսունակությունը։ Ջրամատակարարման կազմակերպումը հատկապես կարևոր էր բարձրադիր և դժվարամատչելի ամրոցների համար, ուստի ուսումնասիրվում են ջրի հավաքման, պահպանման և օգտագործման համապատասխան համակարգերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում եկեղեցիներին ու մատուռներին, որոնք վկայում են ամրոցների ոչ միայն ռազմական, այլև հասարակական և հոգևոր նշանակության մասին։ Քննության են առնվում շինարարական նյութերը և տեխնիկան՝ տեղական քարի օգտագործումը, պատերի կառուցման եղանակները, շարվածքի առանձնահատկությունները և տարբեր ժամանակաշրջանների վերակառուցումների հետքերը։ Ճարտարապետական մանրամասների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ամրոցի կառուցման և վերափոխման փուլերը, ինչպես նաև բացահայտել տարբեր շինարարական ավանդույթների ազդեցությունները։ Կիլիկիայի աշխարհագրական դիրքը նպաստել է հայկական, բյուզանդական, խաչակրաց, մահմեդական և տարածաշրջանում գործող այլ մշակութային ու ռազմական ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Այդ պատճառով պաշտպանական ճարտարապետությունը դիտարկվում է նաև որպես միջմշակութային փոխառությունների և տեխնիկական փորձի փոխանցման կարևոր ոլորտ։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել տեղական առանձնահատկությունները և գնահատել դրանց հարաբերակցությունը Միջերկրածովյան ու Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան ամրաշինական ավանդույթների հետ։ Առանձին կարևորություն է տրվում ամրոցների պատմական ժամանակագրության որոշմանը։ Գրավոր աղբյուրների, ճարտարապետական դիտարկումների, հնագիտական տվյալների և արձանագրությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզել կառույցների հիմնադրման, վերակառուցման և օգտագործման տարբեր փուլերը։ Քննության են առնվում նաև իշխանական տների և առանձին կառավարիչների մասնակցությունը ամրաշինությանը, քանի որ ամրոցների վերահսկողությունը անմիջականորեն կապված էր քաղաքական իշխանության և տարածքային ազդեցության հետ։ Բերդերը հաճախ ծառայում էին որպես իշխանական նստավայրեր և վարչական կենտրոններ՝ վերահսկելով շրջակա բնակավայրերը, գյուղատնտեսական տարածքները և հաղորդակցության ուղիները։ Ուսումնասիրվում է ամրոցների միջև տարածական փոխկապակցվածությունը և պաշտպանական ցանցերի ձևավորումը։ Առանձին ամրացված կետերի նշանակությունը գնահատվում է ոչ միայն ինքնուրույն, այլև հարևան բերդերի, քաղաքների, ճանապարհների և ռազմավարական անցումների հետ հարաբերության մեջ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տարածաշրջանի պաշտպանության ընդհանուր տրամաբանությունը և հասկանալ, թե ինչպես էր կազմակերպվում տարածքային վերահսկողությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դաշտային և լեռնային Կիլիկիայի պաշտպանական պայմանների տարբերություններին։ Լեռնային շրջաններում բնական ժայռային զանգվածներն ու դժվարամատչելի դիրքերը լայնորեն օգտագործվել են պաշտպանության համար, մինչդեռ հարթավայրային և ճանապարհային հանգույցներում առավել մեծ նշանակություն են ստացել հզոր պարիսպները, աշտարակները և մուտքերի ամրացված համակարգերը։ Ծովափնյա հատվածներում ամրությունները կարող էին նաև վերահսկել նավահանգիստները, առևտրային հաղորդակցությունը և Միջերկրական ծովի հետ կապերը։ Քննության է առնվում ամրոցների նշանակությունը Կիլիկիայի տնտեսական կյանքում։ Ռազմավարական ճանապարհների և առևտրային ուղիների վերահսկումը հնարավորություն էր տալիս ապահովել ապրանքների և մարդկանց տեղաշարժը, վերահսկել կարևոր հաղորդակցությունները և պաշտպանել տնտեսական կենտրոնները։ Այդ պատճառով պաշտպանական ճարտարապետությունը ներկայացվում է պետական կառավարման, տնտեսության և հաղորդակցության համակարգերի հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Ուսումնասիրվում են նաև ամրոցների գործառույթների փոփոխությունները քաղաքական իշխանությունների փոփոխության պայմաններում։ Նույն կառույցը տարբեր ժամանակներում կարող էր ծառայել տարբեր ուժերի և ենթարկվել վերակառուցումների՝ համապատասխանեցվելով նոր ռազմական պահանջներին։ Այդ շերտավորությունը կարևոր աղբյուր է տարածաշրջանի քաղաքական պատմության ուսումնասիրության համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում հնագիտական և ճարտարապետական փաստագրման մեթոդներին։ Ամրությունների հատակագծերի, կառուցվածքային տարրերի, շինարարական փուլերի և տեղանքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կառույցների սկզբնական տեսքը և գործառույթները։ Պատմական աղբյուրների հետ դրանց համադրումը նպաստում է առանձին ամրոցների վերաբերյալ տեղեկությունների ճշգրտմանը և Կիլիկիայի ամրաշինության զարգացման ընդհանուր պատկերի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական միջնադարյան ճարտարապետության ուսումնասիրության համար, քանի որ պաշտպանական կառույցները լրացնում են եկեղեցական և քաղաքացիական ճարտարապետությունից ստացվող պատկերացումը Կիլիկիայի շինարարական մշակույթի մասին։ Ամրոցների ուսումնասիրությունը բացահայտում է միջնադարյան ինժեներական մտածողությունը, բնական միջավայրին հարմարվելու մեթոդները և ռազմական պահանջների ու ճարտարապետական լուծումների փոխկապակցվածությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Կիլիկյան Հայաստանի պատմության, միջնադարյան ճարտարապետության, ամրաշինության, հնագիտության, պատմական աշխարհագրության և ռազմական պատմության ոլորտների հետազոտողների, պատմաբանների, ճարտարապետների, հնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Սաուդյան Արաբիայի և Իրանի հարաբերությունների զարգացմանը 1979-2011 թվականներին՝ դրանք դիտարկելով Սաուդյան Արաբիայի տարածաշրջանային քաղաքականության ավելի լայն համատեքստում։ Աշխատության կենտրոնում երկու պետությունների միջև քաղաքական, անվտանգային, տնտեսական և գաղափարական փոխհարաբերությունների փոփոխություններն են, որոնք էականորեն ազդել են Մերձավոր Արևելքի ուժերի հարաբերակցության վրա։ Հետազոտությունը դիտարկում է 1979 թվականի Իրանի հեղափոխությունից հետո տարածաշրջանում ձևավորված նոր իրողությունները և դրանց ազդեցությունը սաուդա-իրանական հարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու երկրների մրցակցությանը տարածաշրջանային ազդեցության համար, Պարսից ծոցի անվտանգության խնդիրներին, կրոնաքաղաքական տարաձայնություններին և Մերձավոր Արևելքի տարբեր ճգնաժամերի նկատմամբ կողմերի դիրքորոշումներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև Իրան-Իրաք պատերազմը, Ծոցի պատերազմը, Լիբանանի և Պաղեստինի հիմնախնդիրները, ինչպես նաև Իրաքում 2003 թվականից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակը և դրա ազդեցությունը երկու պետությունների հարաբերությունների վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Սաուդյան Արաբիայի արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունների ուսումնասիրությունը, հատկապես այն պայմաններում, երբ Իրանի աճող տարածաշրջանային դերակատարությունը ընկալվում էր որպես անվտանգության և քաղաքական ազդեցության մարտահրավեր։ Միաժամանակ հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ հարաբերությունները չեն սահմանափակվել միայն հակադրությամբ․ տարբեր ժամանակահատվածներում նկատվել են երկխոսության, լարվածության նվազեցման և հարաբերությունների կարգավորման փորձեր։ 1979-2011 թվականների գործընթացների ամբողջական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Մերձավոր Արևելքում տարածաշրջանային մրցակցության, դաշինքների ձևավորման և անվտանգության համակարգի փոփոխությունների տրամաբանությունը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների և քաղաքագիտության մասնագետներին, պատմաբաններին, արևելագետներին, տարածաշրջանային անվտանգության հետազոտողներին, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Ֆիզիկա

«Պինդ մարմնի ֆիզիկայի ներածություն. Մաս II» գիրքը ուսումնական և գիտական բնույթի աշխատություն է, որը շարունակությունն է պինդ մարմնի ֆիզիկայի հիմնական հասկացությունների ուսումնասիրության։ Այն նախատեսված է ֆիզիկայի ուսանողների համար, ովքեր արդեն ծանոթ են ընդհանուր ֆիզիկայի և պինդ մարմնի ֆիզիկայի հիմունքներին։ Գրքում խորացված կերպով ներկայացվում են պինդ մարմինների կառուցվածքը և դրանց ֆիզիկական հատկությունները՝ բյուրեղային կառուցվածքներ, էներգետիկ գոտիների տեսություն, էլեկտրոնների վարքագիծը մետաղներում, կիսահաղորդիչներում և մեկուսիչներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութերի էլեկտրական, ջերմային և մագնիսական հատկությունների տեսական բացատրությանը։ Ներկայացվում են նաև քվանտային մոտեցումներ, որոնք անհրաժեշտ են միկրոմակարդակում գործընթացները հասկանալու համար։ Գիրքը պարունակում է նաև օրինակներ և խնդիրներ, որոնք օգնում են խորացնել տեսական գիտելիքները և զարգացնել ֆիզիկական մտածողություն։

Բժշկություն

Այս փորձարարա-կլինիկական հետազոտությունը նվիրված է մատուտակի (Glycyrrhiza glabra) բուսական պատրաստուկների կիրառման արդյունավետության ուսումնասիրությանը պարօդոնտի հիվանդությունների համալիր բուժման մեջ։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են պարօդոնտի հյուսվածքների բորբոքային և դեգեներատիվ փոփոխությունների հիմնական մեխանիզմները, ինչպես նաև մատուտակի կենսաբանական ակտիվ նյութերի՝ հակաբորբոքային, հակամանրէային և վերականգնողական ազդեցությունները։ Հեղինակը գնահատում է կլինիկական և լաբորատոր ցուցանիշների փոփոխությունները բուժման տարբեր փուլերում՝ ներառյալ լնդերի վիճակը, արյունահոսության աստիճանը, մանրէաբանական ֆլորայի փոփոխությունները և հյուսվածքների վերականգնման դինամիկան։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուսական պատրաստուկների համակցված կիրառմանը ստանդարտ պարօդոնտոլոգիական թերապիայի հետ՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բուժման արդյունավետությունը և նվազեցնել բարդությունների ռիսկը։ Հետազոտության արդյունքները ցույց են տալիս, որ մատուտակի օգտագործումը կարող է նպաստել բորբոքային գործընթացների մեղմմանը, հյուսվածքների ռեգեներացիայի արագացմանը և ընդհանուր կլինիկական պատկերի բարելավմանը։ Աշխատությունը կարևոր է ստոմատոլոգիայի, պարօդոնտոլոգիայի, ֆիտոթերապիայի և կլինիկական բժշկության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է դրամավարկային քաղաքականության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ցանցային տնտեսության պայմաններում, երբ թվային տեխնոլոգիաների, տեղեկատվական ցանցերի և նոր ֆինանսական գործիքների զարգացումը փոխում է տնտեսական հարաբերությունների և ֆինանսական համակարգի գործունեության ավանդական մեխանիզմները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես է տնտեսության թվայնացումը, տեղեկատվության արագ տարածումը, էլեկտրոնային վճարային համակարգերի զարգացումը և ֆինանսական շուկաների փոխկապակցվածության խորացումը ազդում դրամավարկային կարգավորման նպատակների ու գործիքների վրա։ Ուշադրություն է դարձվում փողի շրջանառության, դրամական պահանջարկի, տոկոսադրույքների, գնաճի և ֆինանսական կայունության միջև փոխհարաբերությունների փոփոխություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կենտրոնական բանկերի կողմից իրականացվող դրամավարկային քաղաքականության արդյունավետության վերաիմաստավորումը այն միջավայրում, որտեղ տնտեսական գործակալների վարքագիծը ավելի արագ է արձագանքում տեղեկատվական ազդակներին և ֆինանսական շուկաների փոփոխություններին։ Քննարկվում են դրամավարկային քաղաքականության ավանդական գործիքների կիրառման հնարավորությունները, դրանց արդյունավետության վրա ցանցային տնտեսության ազդեցությունը և նոր գործիքների ու մոտեցումների անհրաժեշտությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև էլեկտրոնային փողի, թվային վճարումների, ֆինանսական տեխնոլոգիաների և թվային ֆինանսական ծառայությունների տարածման հետևանքները դրամաշրջանառության և ֆինանսական միջնորդության համար։ Առանձին նշանակություն ունի ֆինանսական շուկաների ցանցային փոխկապակցվածության խնդիրը, քանի որ մեկ հատվածում առաջացող փոփոխությունները կարող են արագ փոխանցվել տնտեսության մյուս հատվածներին՝ ազդելով ֆինանսական կայունության և դրամավարկային քաղաքականության փոխանցման մեխանիզմների վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամավարկային քաղաքականության կատարելագործման հնարավորություններին՝ հաշվի առնելով թվային տնտեսության զարգացման միտումները, տեղեկատվական հոսքերի աճը և ֆինանսական նորարարությունների տարածումը։ Ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, կենտրոնական բանկերի և ֆինանսական հաստատությունների աշխատակիցների, հետազոտողների ու ուսանողների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու դրամավարկային կարգավորման փոփոխվող դերը ժամանակակից թվայնացված և փոխկապակցված տնտեսական համակարգում։