Հոպֆի արտապատկերումներ ու ինտեգրվող համակարգեր

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը ներկայացնում է 2013 թվականի ընթացքում զանգվածային լրատվամիջոցներում հրապարակված արձագանքների, անդրադարձների, գնահատականների և տեղեկատվական նյութերի համակարգված հավաքածու՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և տեղեկատվական միջավայրի հիմնական միտումները։ Նյութերը կարող են ընդգրկել մամուլում, լրատվական գործակալություններում, հեռուստատեսային ու ռադիոհաղորդումներում, ինչպես նաև էլեկտրոնային լրատվամիջոցներում ներկայացված հրապարակումներ՝ արտացոլելով տարբեր իրադարձությունների, նախաձեռնությունների, կազմակերպությունների գործունեության կամ հասարակական նշանակություն ունեցող գործընթացների լուսաբանումը։ Ժողովածուի կարևոր առանձնահատկությունը տարբեր աղբյուրներից ստացված տեղեկատվության մեկ ամբողջության մեջ համախմբումն է, որի շնորհիվ հնարավոր է հետևել տարվա ընթացքում որոշակի թեմաների նկատմամբ լրատվամիջոցների հետաքրքրության փոփոխությանը, հրապարակումների հաճախականությանը և հանրային արձագանքի ձևավորմանը։ Ներկայացված նյութերը հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր լրատվամիջոցների մոտեցումները, բացահայտել թեմաների լուսաբանման առանձնահատկությունները և հասկանալ, թե ինչպիսի խնդիրներ ու իրադարձություններ են առավել մեծ ուշադրություն գրավել տվյալ ժամանակահատվածում։ Միաժամանակ ժողովածուն կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և փաստագրական աղբյուր՝ պահպանելով ժամանակի մամուլի արձագանքների պատկերը և նպաստելով հետագա ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ նյութերի կենտրոնացմանը։ Հրապարակումների ժամանակագրական կամ թեմատիկ համակարգումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հասարակական քննարկումների ընթացքը, հետևել որոշակի իրադարձությունների զարգացմանը և ուսումնասիրել դրանց վերաբերյալ ձևավորված գնահատականների բազմազանությունը։ Նման բնույթի տարեգրական նյութերը կարևոր են նաև մեդիա հետազոտությունների տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել տեղեկատվության տարածման եղանակները, լրատվական օրակարգի ձևավորումը, հասարակական կարծիքի վրա զանգվածային հաղորդակցության միջոցների ազդեցությունը և տարբեր թեմաների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Հավաքածուն ունի նաև մատենագիտական և արխիվային նշանակություն՝ հեշտացնելով համապատասխան ժամանակաշրջանի հրապարակումների հայտնաբերումը և դրանց վերաբերյալ տեղեկությունների համակարգված օգտագործումը։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրության, հաղորդակցության, հասարակագիտության, պատմության և մեդիա ուսումնասիրությունների ոլորտների հետազոտողների, ուսանողների, լրագրողների, մատենագետների, ինչպես նաև 2013 թվականի հասարակական ու տեղեկատվական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է բնաբանի և հիմնական տեքստի միջև իմաստային, կառուցվածքային և գեղարվեստական կապի առկայացման միջոցների ուսումնասիրությանը՝ XIX-XX դարերի անգլիական և ամերիկյան չափածո ստեղծագործությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է բնաբանը՝ որպես ստեղծագործության նախաբանական կամ ուղեկցող տարր, որը կարող է ոչ միայն նախապատրաստել ընթերցողին հիմնական տեքստի ընկալմանը, այլև ստեղծել լրացուցիչ իմաստային շերտեր, ուղղորդել մեկնաբանությունը և ընդգծել ստեղծագործության գաղափարական ու գեղագիտական առանցքը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպիսի հարաբերություններ կարող են ձևավորվել բնաբանի և բանաստեղծական տեքստի միջև և ինչ լեզվական, կառուցվածքային ու ոճական միջոցներով են այդ հարաբերությունները դառնում ընթերցողի համար տեսանելի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնաբանի և տեքստի թեմատիկ, գաղափարական, սյուժետային, միջտեքստային և ասոցիատիվ կապերին։ Քննության են առնվում նաև կրկնությունը, բառային և իմաստային զուգահեռները, հակադրությունը, հղումները, ցիտատային կապերը, պատկերային ընդհանրությունները և այլ միջոցներ, որոնց միջոցով բնաբանը կարող է շարունակվել կամ վերաիմաստավորվել հիմնական ստեղծագործության մեջ։ XIX-XX դարերի անգլիական և ամերիկյան պոեզիայի նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այդ երևույթի դրսևորումները տարբեր գրական ուղղությունների և գեղարվեստական մեթոդների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնաբանի գործառույթների փոփոխությանը՝ կախված ստեղծագործության ժանրային, ոճական և հեղինակային առանձնահատկություններից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ընթերցողի ընկալման գործընթացին, քանի որ բնաբանը հաճախ հանդես է գալիս որպես մեկնաբանական բանալի՝ նախապես ստեղծելով որոշակի սպասումներ, որոնք հետագայում կարող են հաստատվել, փոփոխվել կամ միտումնավոր խախտվել հիմնական տեքստում։ Ուսումնասիրության լեզվաբանական տեսանկյունը թույլ է տալիս վերլուծել տեքստային կապակցվածության և ամբողջականության դրսևորումները, իսկ գրականագիտական մոտեցումը՝ բացահայտել բնաբանի գեղարվեստական և գաղափարական նշանակությունը։ Միջտեքստային կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այլ հեղինակների, գրական ստեղծագործությունների, մշակութային ավանդույթների կամ պատմական աղբյուրների հետ երկխոսության ձևերը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել նաև պոետիկ տեքստի կառուցվածքի, հեղինակային մտահղացման և իմաստաստեղծման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, լեզվաբանների, ոճաբանների, տեքստաբանների, թարգմանիչների, անգլիական և ամերիկյան գրականության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Արժեքի աշխատանքային տեսությունը տնտեսական տեսություն է, որը բացատրում է ապրանքների արժեքի ձևավորումը՝ որպես դրանց արտադրության համար անհրաժեշտ աշխատանքի արդյունք։ Այս տեսության էությունը կայանում է նրանում, որ ապրանքի արժեքը որոշվում է այն հասարակորեն անհրաժեշտ աշխատաժամանակով, որը ծախսվում է դրա արտադրության վրա։ Այսինքն՝ որքան ավելի շատ աշխատանք է պահանջվում որևէ ապրանքի ստեղծման համար, այնքան բարձր է նրա արժեքը։ Տեսությունը զարգացել է դասական տնտեսագետների՝ Ադամ Սմիթի, Դավիդ Ռիկարդոյի աշխատություններում և հետագայում առավել ամբողջական ձևով ներկայացվել է Կարլ Մարքսի կողմից։ Մարքսը տարբերակում էր ապրանքի օգտագործման արժեքը և փոխանակային արժեքը՝ նշելով, որ փոխանակային արժեքի հիմքում ընկած է մարդկային աշխատանքը։ Նրա մոտեցմամբ՝ աշխատանքի միջոցով է ստեղծվում հավելյալ արժեք, որը կապիտալիստական համակարգում յուրացվում է գործատուի կողմից որպես շահույթ։ Արժեքի աշխատանքային տեսությունը կարևոր դեր է խաղացել տնտեսագիտության զարգացման մեջ, քանի որ այն փորձել է բացատրել տնտեսական հարաբերությունները արտադրության իրական գործընթացների միջոցով։ Սակայն ժամանակակից տնտեսագիտության մեջ այս տեսությունը համարվում է մասնակի բացատրություն, քանի որ ապրանքի արժեքի վրա ազդում են նաև այլ գործոններ՝ պահանջարկը, առաջարկը, տեխնոլոգիաները և սպառողների նախասիրությունները։ Այդուհանդերձ, աշխատանքային տեսությունը շարունակում է մնալ տնտեսական մտքի պատմության կարևոր հիմքերից մեկը և օգտագործվում է տնտեսական համակարգերի վերլուծության մեջ։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է տեղական ձկնահումքի օգտագործմամբ երշիկային արտադրատեսակների պատրաստման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով մշակել սննդային արժեքով բարձր, որակյալ, անվտանգ և սպառողական պահանջներին համապատասխան արտադրանք ստանալու արդյունավետ տեխնոլոգիական մոտեցումներ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տեղական ձկնատեսակների հումքային հատկությունները, դրանց քիմիական կազմը, սպիտակուցների, ճարպերի, հանքային նյութերի և այլ սննդային բաղադրիչների պարունակությունը, ինչպես նաև այդ ցուցանիշների ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձկնահումքի նախնական մշակման գործընթացներին՝ տեսակավորմանը, մաքրմանը, մասնատմանը, ոսկրազերծմանը, աղացմանը և տեխնոլոգիական խառնուրդի պատրաստմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում երշիկային զանգվածի բաղադրության և բաղադրիչների հարաբերակցության ընտրությանը, քանի որ դրանց ճիշտ համադրումը կարող է որոշել արտադրանքի կառուցվածքը, համը, հոտը, հյութալիությունը, կայունությունը և սննդային արժեքը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր լրացուցիչ հումքերի, համեմունքների, աղի, ճարպային բաղադրիչների, կառուցվածքաստեղծ և այլ տեխնոլոգիական բաղադրիչների կիրառման հնարավորությունները՝ ձկնային հումքի առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջերմային մշակման օպտիմալ ռեժիմների ընտրությունը, քանի որ ջերմաստիճանի և մշակման տևողության ճիշտ համադրումը պետք է ապահովի արտադրանքի մանրէաբանական անվտանգությունը՝ միաժամանակ պահպանելով ցանկալի կառուցվածքը, համային հատկությունները և սննդային արժեքը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև պատրաստի արտադրանքի խոնավության, սպիտակուցի և ճարպի պարունակությունը, թթվայնությունը, աղիությունը, ջրապահունակությունը, կառուցվածքամեխանիկական և օրգանոլեպտիկ ցուցանիշները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պահպանման ընթացքում արտադրանքի որակի փոփոխություններին, մանրէաբանական կայունությանը և պիտանելիության ժամկետի հիմնավորմանը։ Տեղական հումքի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ներմուծվող հումքից կախվածությունը, արդյունավետ օգտագործել տեղական ձկնային ռեսուրսները և ստեղծել նոր, տեղական շուկային համապատասխան սննդամթերք։ Տեխնոլոգիայի կատարելագործումը կարող է ուղղված լինել նաև արտադրական կորուստների նվազեցմանը, հումքի օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և արտադրանքի ինքնարժեքի օպտիմալացմանը։ Հետազոտության ընթացքում տարբեր տեխնոլոգիական տարբերակների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել այն բաղադրատոմսն ու արտադրական ռեժիմը, որոնք ապահովում են լավագույն ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և զգայաբանական ցուցանիշների համակցությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել ձկնամթերքի վերամշակման ձեռնարկություններում՝ նոր տեսակի երշիկային արտադրանքի մշակման և գործող տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տեղական ձկնահումքի ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, ձկնամթերքի տեսականու ընդլայնմանը և բարձր ավելացված արժեք ունեցող սննդամթերքի արտադրության զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել սննդի տեխնոլոգներին, ձկնարդյունաբերության մասնագետներին, սննդամթերքի որակի և անվտանգության մասնագետներին, արտադրական ձեռնարկությունների տեխնոլոգներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Լրագրություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործող զանգվածային լրատվության միջոցների կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և մեդիա մենեջմենթի արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտմանը։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է լրատվամիջոցը ոչ միայն որպես տեղեկատվություն ստեղծող և տարածող կառույց, այլև որպես կազմակերպություն, որն ունի կառավարման, ֆինանսավորման, մարդկային ռեսուրսների, արտադրական գործընթացների, շուկայական դիրքավորման և զարգացման ռազմավարության խնդիրներ։ Հետազոտության արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ հայկական լրատվական դաշտում տեղի ունեցած փոփոխությունները փոխել են նաև լրագրողական գործունեության, խմբագրական աշխատանքի կազմակերպման և լրատվական արտադրանքի տարածման եղանակները։ Աշխատության հեղինակ Անուշ Մարտիրոսյանը ուսումնասիրում է Հայաստանում գործող առաջատար լրատվամիջոցների կառավարման համակարգերը և փորձում է բացահայտել այն մեխանիզմներն ու գործիքները, որոնք կարող են նպաստել լրատվամիջոցի ավելի արդյունավետ կառավարմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակներից է նաև հասկանալ լրատվական շուկայի մակրոտնտեսական և միկրոտնտեսական մակարդակների փոխկապակցվածությունը և բացահայտել հայաստանյան լրատվական տնտեսության առանձնահատկությունները շուկայական հարաբերությունների պայմաններում։ Աշխատության մեջ մեդիա մենեջմենթը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որտեղ խմբագրական և լրագրողական գործունեությունը պետք է համադրվի կառավարման և տնտեսական նպատակների հետ։ Կարևորվում են կազմակերպության կառուցվածքը, ղեկավարության որոշումների ընդունումը, աշխատանքային գործընթացների ճիշտ բաշխումը, մասնագիտական թիմի ձևավորումը, աշխատակիցների աշխատանքի կազմակերպումը և նյութական ու ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև լրատվական արտադրանքի ստեղծման գործընթացին՝ ցույց տալով, որ ժամանակակից մեդիա կազմակերպության հաջողությունը կախված է ոչ միայն լրագրողական նյութի որակից, այլև այն ստեղծելու, խմբագրելու, տարածելու և լսարանին հասցնելու գործընթացների արդյունավետ կազմակերպումից։ Հատուկ նշանակություն ունի լրատվամիջոցի տնտեսական կողմը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է այն հարցը, թե ինչպես կարող է լրատվամիջոցը գործել մրցակցային շուկայում, պահպանել իր լսարանը, ձևավորել կայուն բրենդ և միաժամանակ ապահովել իր գործունեության տնտեսական կենսունակությունը։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև բրենդի ստեղծման նշանակությունը․ ճանաչելի և վստահելի լրատվական բրենդը կարող է դառնալ կազմակերպության մրցակցային առավելություններից մեկը և նպաստել լսարանի ու ֆինանսական ռեսուրսների պահպանմանը։ ՀՀ լրատվական դաշտի օրինակների ուսումնասիրությունը աշխատանքին տալիս է գործնական ուղղվածություն։ Հեղինակը փորձում է տեսական մենեջմենթի սկզբունքները կապել իրական լրատվական կազմակերպությունների գործունեության հետ՝ ուսումնասիրելով դրանց կառավարման փորձը և առանձնահատկությունները։ Այդ մոտեցումը թույլ է տալիս գնահատել, թե միջազգային և ընդհանուր մենեջմենթի որ գործիքներն են կիրառելի հայկական մեդիա միջավայրում, և ինչպիսի հարմարեցումներ են անհրաժեշտ տեղական շուկայի պայմաններում։ Աշխատության կարևոր թեմաներից է նաև խմբագրական աշխատանքի և կառավարման փոխհարաբերությունը։ Լրատվամիջոցում արդյունավետ կառավարումը պետք է կարողանա պահպանել լրագրողական աշխատանքի մասնագիտական տրամաբանությունը՝ միաժամանակ ապահովելով կազմակերպության ընդհանուր նպատակների իրականացումը։ Այս համատեքստում կարևոր են խմբագրական քաղաքականության ձևավորումը, նյութերի ընտրության ու պատրաստման գործընթացը, պատասխանատվության բաշխումը և ղեկավարության ու լրագրողների միջև արդյունավետ հաղորդակցությունը։ Հայկական մեդիա միջավայրի ուսումնասիրության համար նշանակություն ունի նաև ինքնակարգավորման և մասնագիտական էթիկայի հարցը։ Ներկայում Հայաստանի ԶԼՄ-ների ինքնակարգավորման նախաձեռնությունը միավորում է ավելի քան 100 լրատվամիջոց, իսկ նախաձեռնության շրջանակում գործում է ԶԼՄ-ների էթիկայի Դիտորդ մարմինը, որը գնահատում է անդամ լրատվամիջոցների գործողությունների և հրապարակումների համապատասխանությունը մասնագիտական էթիկայի սկզբունքներին։ Սա ցույց է տալիս, որ մեդիայի կառավարումը չի սահմանափակվում միայն ֆինանսական կամ կազմակերպչական արդյունավետությամբ․ լրատվամիջոցի երկարաժամկետ կայունության համար կարևոր են նաև վստահությունը, մասնագիտական հեղինակությունը, էթիկական չափանիշների պահպանումը և լսարանի հետ պատասխանատու հարաբերությունների ձևավորումը։ Աշխատության ընդհանուր արժեքը կայանում է նրանում, որ այն միավորում է լրագրության տեսությունը, կառավարման սկզբունքները և մեդիայի տնտեսական ուսումնասիրությունը՝ դրանք կիրառելով հենց ՀՀ լրատվամիջոցների օրինակների նկատմամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրության և մեդիա կառավարման ոլորտի ուսանողների, խմբագիրների, լրատվամիջոցների ղեկավարների, մեդիա հետազոտողների և այն մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական լրատվական շուկայի կազմակերպչական ու տնտեսական առանձնահատկություններով։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը մանրամասն վերլուծում է թունաքիմիկատների կիրառման ռիսկերի նվազեցման մեթոդները՝ ճիշտ դեղաչափերի ընտրություն, կիրառման ժամկետների և եղանակների օպտիմալացում, պաշտպանիչ գոտիների պահպանում և տեխնիկական միջոցների ճիշտ օգտագործում։ Գրքում ընդգրկված են նաև ինտեգրված բույսերի պաշտպանության սկզբունքները, որոնք համադրում են կենսաբանական, ագրոտեխնիկական և քիմիական մեթոդները՝ նվազեցնելով քիմիական միջամտության անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև կենսաբանական այլընտրանքներին՝ օգտակար միջատների, միկրոօրգանիզմների և բիոպրեպարատների կիրառմանը, ինչպես նաև հողի և ջրի աղտոտման կանխարգելման միջոցառումներին։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև թունաքիմիկատների անվտանգ պահեստավորման, տեղափոխման և կիրառման կանոնները՝ ապահովելու աշխատողների և շրջակա միջավայրի պաշտպանությունը։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական մասնագետների, ագրոնոմների, բույսերի պաշտպանության աշխատողների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են կայուն և էկոլոգիապես անվտանգ գյուղատնտեսության զարգացմամբ։