Специфика обучения русским фразеологизмам, выражающим эмоции, в армянской аудитории

Biology

Աշխատությունը նվիրված է հայերի մոլեկուլային ֆիլոգեոգրաֆիական ուսումնասիրությանը՝ ամբողջական միտոքոնդրիալ գենոմների վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության նպատակն է գենետիկական տվյալների միջոցով բացահայտել հայ բնակչության մայրական գծերի բազմազանությունը, դրանց ծագումնաբանական փոխկապակցվածությունը և պատմական տարածման հնարավոր ուղիները։ Միտոքոնդրիալ ԴՆԹ-ն փոխանցվում է հիմնականում մայրական գծով, ուստի ամբողջական միտոքոնդրիալ գենոմների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատաբար մանրամասն հետևելու մայրական տոհմերի ձևավորման, ճյուղավորման և աշխարհագրական տարածման պատմությանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հայերի միտոքոնդրիալ հապլոխմբերի կազմը, գենետիկական բազմազանությունը, պոպուլյացիաների միջև տարբերությունները և դրանց կապերը տարածաշրջանի այլ բնակչությունների հետ։ Ամբողջական միտոքոնդրիալ գենոմների կիրառումը կարևոր է նրանով, որ այն ապահովում է ավելի մեծ քանակությամբ գենետիկական տեղեկատվություն, քան միայն առանձին միտոքոնդրիալ հատվածների ուսումնասիրությունը՝ հնարավորություն տալով ավելի բարձր ճշգրտությամբ տարբերակել մոտ ազգակցական գծերը և վերականգնել դրանց էվոլյուցիոն փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայերի գենետիկական պատմության համադրումը Հարավային Կովկասի, Հայկական բարձրավանդակի և հարակից տարածաշրջանների բնակչությունների տվյալների հետ։ Նման համեմատությունը կարող է օգնել գնահատելու պատմական միգրացիաների, բնակչությունների փոխազդեցությունների, աշխարհագրական մեկուսացման և գենետիկական շարունակականության հնարավոր ազդեցությունը հայերի ժամանակակից մայրական գենոֆոնդի ձևավորման վրա։ Ֆիլոգեոգրաֆիական մոտեցումը թույլ է տալիս գենետիկական բազմազանությունը կապել տարածական բաշխվածության և ժամանակային գործընթացների հետ՝ ուսումնասիրելով հապլոխմբերի հնարավոր ծագման և տարածման կենտրոնները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայերի գենետիկական կազմի և տարածաշրջանի հնագույն բնակչությունների միջև հնարավոր կապերի հարցին՝ միաժամանակ ընդգծելով, որ գենետիկական տվյալները պետք է մեկնաբանվեն հնագիտական, պատմական և մարդաբանական տեղեկությունների հետ համադրությամբ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել հայ բնակչության գենետիկական պատմության, տարածաշրջանային միգրացիոն գործընթացների և Մերձավոր Արևելքի ու Կովկասի պոպուլյացիաների փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գենետիկներին, մոլեկուլային մարդաբաններին, կենսաբաններին, մարդաբաններին, պատմական ժողովրդագրությամբ զբաղվող մասնագետներին և պոպուլյացիոն գենետիկայի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայերի մայրական գենետիկական պատմության մանրամասն հետազոտություն՝ ամբողջական միտոքոնդրիալ գենոմների տվյալների միջոցով՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ պատկերացում կազմել բնակչության գենետիկական բազմազանության, պատմական շարունակականության և տարածաշրջանային փոխկապակցվածության վերաբերյալ։

Other Subjects

Այս աշխատանքը վերաբերում է տեսողական տեղեկատվության մշակման և վերամշակման գործընթացներին գլխուղեղի էքստրապրոյեկցիոն կառույցներում, մասնավորապես հիպոկամպում, որտեղ իրականացվում է ստացված զգայական տվյալների ինտեգրում, դասակարգում և հիշողության համակարգերում ամրագրում։ Ուսումնասիրությունը կենտրոնանում է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով տեսողական ազդակները, սկզբում մշակվելով առաջնային տեսողական կեղևում, հետագայում փոխանցվում են ավելի բարդ ճանաչողական կառուցվածքներ՝ ապահովելով դրանց կապը տարածական կողմնորոշման, փորձի և երկարաժամկետ հիշողության հետ։ Վերլուծվում է հիպոկամպի դերը նոր տեղեկատվության կոդավորման, հիշողության հետագա վերարտադրության և տարածական քարտեզագրման գործընթացներում, ինչպես նաև նրա փոխազդեցությունը գլխուղեղի այլ լիմբիկ համակարգերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նեյրոնային ցանցերի պլաստիկությանը, սինապտիկ կապերի փոփոխականությանը և դրանց ազդեցությանը տեղեկատվության պահպանման արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են նաև ժամանակակից նեյրոֆիզիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքները, որոնք ցույց են տալիս, որ հիպոկամպը ոչ միայն հիշողության պահեստավորման, այլև տեսողական տեղեկատվության իմաստավորման ակտիվ կենտրոն է։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ընդգծում է, որ տեսողական ընկալումը բազմաստիճան գործընթաց է, որտեղ զգայական տվյալները վերածվում են կազմակերպված ճանաչողական կառուցվածքների՝ ապահովելով վարքի, հիշողության և կողմնորոշման միասնական համակարգի աշխատանքը։

History

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարում Իրաքում ձևավորված և զարգացած հայկական համայնքի պատմության, հասարակական կյանքի, մշակութային ինքնության և ազգային կազմակերպությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրաքահայության ձևավորման ու հետագա զարգացման գործընթացներն են, համայնքի ժողովրդագրական փոփոխությունները, բնակության հիմնական կենտրոնները, հասարակական կառուցվածքը, տնտեսական գործունեությունը, կրթական ու մշակութային կյանքը և հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Իրաքի հայ համայնքի պատմությունը հատկապես սերտորեն կապված է 20-րդ դարի սկզբի Մերձավոր Արևելքի քաղաքական և ժողովրդագրական խոշոր փոփոխությունների հետ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով Օսմանյան կայսրությունից տեղահանված բազմաթիվ հայեր ապաստան գտան Իրաքի տարածքում՝ ձևավորելով նոր համայնքային կենտրոններ։ Հետագա տասնամյակներում այդ բնակչությունը աստիճանաբար կազմակերպվեց եկեղեցական, կրթական, բարեգործական և հասարակական կառույցների շուրջ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համայնքի տարածական և ժողովրդագրական զարգացման ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել Բաղդադի, Բասրայի, Մոսուլի, Քիրքուքի և Իրաքի այլ բնակավայրերի հայկական համայնքները, դրանց թվաքանակի փոփոխությունները և փոխհարաբերությունները։ Հայ բնակչության տեղաշարժերը պայմանավորված էին ինչպես տնտեսական հնարավորություններով, այնպես էլ տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությամբ, պատերազմներով և պետական քաղաքականության փոփոխություններով։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել համայնքի ներքին կազմակերպվածությանը։ Հայկական եկեղեցիները, ազգային և բարեգործական կազմակերպությունները, դպրոցները, մշակութային միությունները և մամուլը կարևոր դեր են ունեցել համայնքային կյանքի կազմակերպման և ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Եկեղեցին ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական և մշակութային կենտրոնի դեր է կատարել՝ միավորելով համայնքի անդամներին և պահպանելով հայոց լեզվի, ավանդույթների ու ազգային հիշողության փոխանցումը սերունդներին։ Կրթության հարցը ևս առանցքային նշանակություն ունի։ Հայկական դպրոցները նպաստել են մայրենի լեզվի պահպանմանը, հայկական պատմության և մշակույթի փոխանցմանը և համայնքի երիտասարդ սերնդի ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Դպրոցական կրթությանը զուգահեռ կարևոր դեր կարող էին ունենալ կիրակնօրյա դպրոցները, մշակութային խմբակները, գրադարանները և երիտասարդական կազմակերպությունները։ Այս հաստատությունների գործունեությունը հատկապես կարևոր էր այն պայմաններում, երբ հայ համայնքը գտնվում էր այլալեզու և բազմամշակութային հասարակական միջավայրում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրաքահայերի տնտեսական գործունեությանը։ Հայերը մասնակցել են առևտրի, արհեստների, ծառայությունների, արդյունաբերության և այլ տնտեսական ոլորտների զարգացմանը։ Համայնքի որոշ ներկայացուցիչներ կարողացել են ստեղծել սեփական ձեռնարկություններ և զբաղեցնել նշանակալի դիրքեր քաղաքային տնտեսական կյանքում։ Այս տնտեսական գործունեությունը միաժամանակ նպաստել է համայնքի նյութական կայունությանը և հասարակական դիրքի ամրապնդմանը։ Կարևոր ուսումնասիրության առարկա է նաև մշակութային կյանքը։ Հայկական թատրոնը, երաժշտությունը, գրականությունը, տոնական ավանդույթները, ազգային պարերը և մամուլը հնարավորություն են տվել պահպանել և վերարտադրել հայկական մշակութային ինքնությունը։ Համայնքային միջոցառումները ոչ միայն մշակութային ժամանցի ձև էին, այլև ազգային համախմբման միջոց։ Մամուլի և գրականության միջոցով իրաքահայերը կարողացել են կապ պահպանել ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ սփյուռքահայ մյուս համայնքների հետ։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնացվել նաև իրաքահայ համայնքի հարաբերությունը Իրաքի հասարակության և պետական կառույցների հետ։ Իրաքի բազմազգ և բազմակրոն միջավայրը ստեղծել է տարբեր համայնքների համակեցության առանձնահատուկ պայմաններ։ Հայերի հասարակական ինտեգրումը, քաղաքացիական մասնակցությունը և ազգային ինքնության պահպանումը կարող են դիտարկվել որպես փոխկապակցված գործընթացներ։ Այս համատեքստում կարևոր է ուսումնասիրել պետական քաղաքականության ազդեցությունը հայկական համայնքի կազմակերպական և մշակութային կյանքի վրա։ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի քաղաքական զարգացումները, ներքին հակամարտությունները և տարածաշրջանային պատերազմները աստիճանաբար ազդեցին նաև իրաքահայության կենսապայմանների վրա։ Անվտանգության խնդիրները, տնտեսական դժվարությունները և քաղաքական անկայունությունը հանգեցրին արտագաղթի աճին։ Համայնքի անդամների մի մասը տեղափոխվեց այլ երկրներ, այդ թվում՝ Հայաստան և արևմտյան սփյուռքի տարբեր կենտրոններ։ Այս գործընթացը փոխեց համայնքի ժողովրդագրական պատկերը և նվազեցրեց նրա նախկին թվաքանակը։ Հետազոտության արժեքավոր կողմերից կարող է լինել նաև սերունդների միջև ազգային ինքնության փոխանցման խնդրի ուսումնասիրությունը։ Լեզուն, ընտանիքը, եկեղեցին, դպրոցը, մշակութային կազմակերպությունները և համայնքային հիշողությունը միասին ձևավորել են ինքնության պահպանման մեխանիզմներ։ Միաժամանակ նոր սերունդների սոցիալականացման և իրաքյան հասարակության մեջ ինտեգրման գործընթացները կարող էին առաջ բերել ազգային ինքնության դրսևորման նոր ձևեր։ Աշխատությունը կարող է օգտագործել պատմական փաստաթղթեր, համայնքային կազմակերպությունների նյութեր, մամուլ, հուշագրություններ, վիճակագրական տվյալներ և բանավոր պատմության աղբյուրներ՝ իրաքահայության պատմական զարգացումն ավելի ամբողջական ներկայացնելու համար։ Այդ աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն խոշոր քաղաքական իրադարձությունները, այլև համայնքի առօրյա կյանքը, ընտանեկան հարաբերությունները, կրթությունը, աշխատանքը և մշակութային գործունեությունը։ Աշխատության գիտական և պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն ներկայացնում է իրաքահայությանը որպես Մերձավոր Արևելքի հայկական սփյուռքի կարևոր բաղադրիչ՝ ցույց տալով համայնքի ձևավորման, կազմակերպման, զարգացման և աստիճանական նվազման հիմնական փուլերը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, ազգագրագետներին, սոցիոլոգներին, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի և հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել 20-րդ դարում Իրաքի հայկական համայնքի պատմական ուղու մասին՝ ընդգրկելով նրա ձևավորման նախադրյալները, ժողովրդագրական և տարածքային զարգացումները, տնտեսական ու հասարակական գործունեությունը, կրթական և մշակութային կյանքը, ազգային ինքնության պահպանման խնդիրները և տարածաշրջանի քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը համայնքի հետագա ճակատագրի վրա։

Religion

Մեծ հայրենադարձությունը (1946–1948 թթ.) և Հայ եկեղեցու դերը այդ գործընթացում ձևավորում են սփյուռքահայության և Խորհրդային Հայաստանի հարաբերությունների կարևոր էջերից մեկը, որտեղ քաղաքական, սոցիալական և հոգևոր գործոնները փոխկապակցված էին։ Այդ տարիներին Խորհրդային Հայաստան կազմակերպված զանգվածային հայրենադարձությունը պայմանավորված էր ինչպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո առաջացած ժողովրդագրական խնդիրներով, այնպես էլ սփյուռքահայության շրջանում հայրենիք վերադառնալու գաղափարական և ազգային ձգտումներով։ Հայ եկեղեցին այս գործընթացում հանդես եկավ որպես կարևոր հոգևոր և համայնքային կառույց, որը սփյուռքում պահպանում էր ազգային ինքնությունը, լեզուն և մշակութային կապերը հայրենիքի հետ՝ նպաստելով հայրենադարձության գաղափարի տարածմանը և աջակցությանը։ Միաժամանակ եկեղեցու դերը բարդ էր, քանի որ խորհրդային գաղափարախոսական միջավայրում կրոնական հաստատությունները ենթարկվում էին սահմանափակումների, իսկ պետական քաղաքականությունը հաճախ փորձում էր վերահսկել կամ սահմանափակել նրանց ազդեցությունը։ Այդուհանդերձ, հատկապես սփյուռքահայ համայնքներում եկեղեցին շարունակում էր մնալ ազգային համախմբման կենտրոն՝ կազմակերպելով օգնություն, տեղեկատվական աշխատանք և համայնքային քննարկումներ հայրենադարձության վերաբերյալ։ Մեծ հայրենադարձության ընթացքում Հայաստան տեղափոխված հազարավոր հայեր բախվեցին սոցիալական, կենցաղային և ադապտացիոն դժվարությունների, ինչը հետագայում ազդեց գործընթացի ընդհանուր գնահատման վրա, սակայն այն միաժամանակ նշանակալի դեր ունեցավ երկրի ժողովրդագրական և մշակութային զարգացման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ, Հայ եկեղեցու մասնակցությունը Մեծ հայրենադարձության գործընթացին կարելի է դիտարկել որպես ազգային ինքնության պահպանման և հայրենիքի հետ կապի ամրապնդման կարևոր գործոն, որը, չնայած սահմանափակումներին, նպաստեց սփյուռք-հայրենիք հարաբերությունների շարունակականությանը։

Technology

Այս տեղեկատվական հրատարակությունը ներկայացնում է տեխնիկական ուղղվածությամբ նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկ՝ ընդգրկելով Հայաստանի Հանրապետությունում և հարակից գիտակրթական տարածքում հրատարակված ինժեներական, կիրառական և տեխնոլոգիական գրականությունը։ Նյութում ներկայացվում են մեքենաշինության, էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացման, էներգետիկայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, շինարարության և արդյունաբերական տեխնոլոգիաների ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակություններ՝ յուրաքանչյուրի վերաբերյալ տրամադրելով հիմնական մատենագիտական տվյալներ և թեմատիկ ուղղվածություն։ Աշխատությունը նախատեսված է որպես տեղեկատվական ուղեցույց մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և տեխնիկական ոլորտի աշխատողների համար՝ նպաստելով նոր գիտական և կիրառական գրականության արագ հայտնաբերմանը և մասնագիտական կողմնորոշմանը։ Տեղեկատուն նաև օգնում է հետևել տեխնոլոգիական զարգացման արդի միտումներին՝ ընդգծելով նորարարական մոտեցումները, արտադրական գործընթացների կատարելագործումը և ինժեներական լուծումների բազմազանությունը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ջերմամեխանիկական մշակման միջոցով ամրացված փոշեմետալուրգիական պողպատների և քվազիկոմպոզիտային նյութերի ստեղծման, կառուցվածքի ձևավորման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են փոշային նյութերի ստացման և մշակման տեխնոլոգիական գործընթացները, համասեռ և բազմաշերտ կառուցվածքների ձևավորման սկզբունքները, ինչպես նաև ջերմային և մեխանիկական ազդեցությունների համակցված կիրառման միջոցով նյութերի ամրացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութերի միկրոկառուցվածքի ձևավորմանը, շերտերի և բաղադրիչների փոխազդեցությանը, ամրության, կարծրության, մաշակայունության և այլ շահագործական հատկությունների փոփոխությանը՝ կախված մշակման ռեժիմներից և կառուցվածքային առանձնահատկություններից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարբեր բաղադրությամբ կամ հատկություններով շերտերի համադրումը՝ նպատակ ունենալով ստանալ բարձր մեխանիկական և շահագործական բնութագրերով նյութեր, որոնք կարող են կիրառվել արդյունաբերական և մեքենաշինական ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել փոշեմետալուրգիական նյութերի արտադրության տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը, նոր սերնդի բազմաշերտ և քվազիկոմպոզիտային նյութերի մշակմանը և դրանց կիրառական հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել նյութագետների, մետալուրգների, մեքենաշինության մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար։