Տարեգիրք Ա

History

19-րդ դարի 50-60-ական թվականների հասարակական-քաղաքական միտքը Ռուսաստանում և նրա արձագանքները արևելահայ իրականության մեջ ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ռուսաստանի 19-րդ դարի 1850-60-ական թվականների հասարակական և քաղաքական մտքի զարգացումները՝ կենտրոնանալով այդ շրջանի գաղափարական հոսանքների, բարեփոխումների, հեղափոխական և պահպանողական մոտեցումների ձևավորման վրա, ինչպես նաև դրանց լայն ազդեցությունը կայսրության ծայրամասերում, մասնավորապես արևելահայ իրականության մեջ։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես են ռուսական մտավոր շարժումները՝ ներառյալ ազատական գաղափարները, նարոդնիկական շարժման նախադրյալները և պետական բարեփոխումների քաղաքականությունը, ներթափանցել հայ հասարակական մտածողության մեջ և ազդել ազգային ինքնագիտակցության, կրթական համակարգի և հասարակական-քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արևելահայ մտավորականության արձագանքներին, նրանց կողմից ռուսական գաղափարների ընտրովի ընդունմանը, տեղայնացմանը և ազգային խնդիրների համատեքստում վերաիմաստավորմանը, ինչը նպաստել է նոր գաղափարական հոսքերի ձևավորմանը և ազգային վերածննդի գործընթացների խորացմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Քյոթահիայի հայկական եկեղեցական հիշատակարանի՝ որպես XV-XVIII դարերի քաղաքի հայ համայնքի և Օսմանյան կայսրության պատմության սկզբնաղբյուրի ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հիշատակարանում պահպանված ժամանակագրական, հասարակական, տնտեսական, եկեղեցական և մշակութային տեղեկությունների բացահայտման, համակարգման ու աղբյուրագիտական գնահատման վրա։ Նման գրավոր հուշարձանը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տվյալ եկեղեցու անցյալը ներկայացնող փաստաթուղթ, այլև որպես տեղական պատմության արժեքավոր աղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել Քյոթահիայի հայ բնակչության ձևավորման, կազմակերպման և զարգացման բազմաթիվ կողմեր։ Հիշատակարանի տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս հետևել հայկական ներկայության պատմությանը, համայնքի ներքին կառուցվածքին, հոգևոր հաստատությունների գործունեությանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած իրադարձություններին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքի հայկական համայնքի վաղ պատմությանը և բնակչության ձևավորման վերաբերյալ վկայություններին։ Աղբյուրում պահպանված տեղեկությունների համադրումը այլ պատմական նյութերի հետ հնարավորություն է տալիս ճշտել Քյոթահիայում հայերի բնակության ժամանակագրությունը և գնահատել քաղաքի դերը Փոքր Ասիայի հայկական բնակավայրերի համակարգում։ Կարևորվում են եկեղեցու հիմնադրման, վերակառուցումների, նորոգությունների, նվիրատվությունների և համայնքային նախաձեռնությունների վերաբերյալ հիշատակությունները, քանի որ դրանք տեղեկություններ են հաղորդում ոչ միայն կրոնական կյանքի, այլև համայնքի նյութական հնարավորությունների և կազմակերպվածության մասին։ Եկեղեցին ներկայանում է որպես հոգևոր կենտրոնի հետ մեկտեղ հասարակական և մշակութային կյանքի կարևոր հաստատություն, որի շուրջ ձևավորվել են համայնքային հարաբերությունների բազմաթիվ ոլորտներ։ Հիշատակարանում պահպանված անձնանունները, հոգևորականների, բարերարների, արհեստավորների և համայնքային գործիչների մասին տեղեկությունները կարևոր նյութ են քաղաքի հայ բնակչության սոցիալական պատմության ուսումնասիրության համար։ Դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել առանձին ընտանիքների և անձանց մասնակցությունը եկեղեցական ու հասարակական կյանքին, ինչպես նաև որոշ չափով վերականգնել համայնքի սոցիալական կառուցվածքը։ Առանձին նշանակություն է տրվում Քյոթահիայի տնտեսական կյանքի վերաբերյալ տվյալներին։ Քաղաքը հայտնի էր որպես առևտրի և արհեստագործության կարևոր կենտրոն, իսկ հայ բնակչությունը մասնակցում էր տեղական արտադրական ու առևտրային հարաբերություններին։ Հատկապես կարևոր է արհեստների, այդ թվում՝ Քյոթահիայի մշակութային դիմագծի ձևավորման մեջ նշանակալի դեր ունեցած խեցեգործական և հախճապակեգործական ավանդույթների վերաբերյալ տեղեկությունների ուսումնասիրությունը։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս համայնքի պատմությունը դիտարկել քաղաքի ընդհանուր տնտեսական զարգացման և մասնագիտական խմբերի գործունեության համատեքստում։ Հիշատակարանի տվյալները կարևոր են նաև Օսմանյան կայսրության ներքին պատմության ուսումնասիրության համար։ Տեղական մակարդակում արձանագրված իրադարձությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել վարչական փոփոխությունների, հարկային հարաբերությունների, տնտեսական դժվարությունների, բնակչության տեղաշարժերի և պետական իշխանության ու քրիստոնեական համայնքների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Այսպիսի աղբյուրների առանձնահատուկ արժեքն այն է, որ դրանք հնարավորություն են տալիս համապետական պատմական գործընթացները դիտարկել կոնկրետ քաղաքի և համայնքի առօրյա կյանքի մակարդակում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատերազմների, քաղաքական անկայունության, տնտեսական ճգնաժամերի և այլ խոշոր իրադարձությունների տեղական արձագանքներին։ Հիշատակարանի ժամանակագրական գրառումները կարող են ցույց տալ, թե կայսրության տարբեր հատվածներում տեղի ունեցող փոփոխություններն ինչպես էին անդրադառնում Քյոթահիայի բնակչության տնտեսական և հասարակական կյանքի վրա։ Կարևորվում է նաև ժողովրդագրական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Բնակչության տեղաշարժերի, նոր ընտանիքների հաստատման, համայնքի ընդլայնման կամ առանձին խմբերի տեղափոխությունների մասին տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել Փոքր Ասիայի հայկական բնակչության շարժունակությունը և տարբեր քաղաքների միջև ձևավորված կապերը։ Քյոթահիայի հայ համայնքը դիտարկվում է ավելի լայն հայկական աշխարհագրական միջավայրում՝ հաշվի առնելով նրա կապերը Կոստանդնուպոլսի, Անատոլիայի այլ քաղաքների և հայկական եկեղեցական կենտրոնների հետ։ Եկեղեցական կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել հոգևորականության գործունեությունը, համայնքային կառավարման ձևերը, եկեղեցական ունեցվածքը, նվիրատվությունների համակարգը և կրոնական հաստատությունների սոցիալական գործառույթները։ Առանձին նշանակություն է տրվում այն հանգամանքին, որ եկեղեցական հիշատակարաններում հաճախ արձանագրվել են նաև այնպիսի իրադարձություններ, որոնք ուղղակիորեն կրոնական բնույթ չեն ունեցել։ Դրա շնորհիվ աղբյուրը ներառում է տեղեկություններ քաղաքի առօրյա կյանքի, տնտեսության, հասարակական հարաբերությունների և ժամանակի կարևոր իրադարձությունների մասին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է հիշատակարանի աղբյուրագիտական քննությունը։ Քննության են առնվում գրառումների ժամանակագրությունը, դրանց հեղինակների հնարավոր դիրքորոշումները, տեղեկությունների հավաստիության աստիճանը և տարբեր ժամանակներում կատարված գրառումների բնույթը։ Հիշատակարանի տվյալները համադրվում են պատմագրական երկերի, այլ եկեղեցական հիշատակարանների, պաշտոնական փաստաթղթերի և ժամանակաշրջանին վերաբերող այլ սկզբնաղբյուրների հետ՝ դրանց պատմական արժեքն առավել հիմնավորված գնահատելու նպատակով։ Այսպիսի համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել անմիջականորեն արձանագրված իրադարձությունները հետագայում փոխանցված ավանդություններից և միաժամանակ լրացնել այլ աղբյուրներում բացակայող տեղական տեղեկությունները։ Հիշատակարանի լեզվական և գրավոր առանձնահատկությունները նույնպես կարող են արժեքավոր նյութ տրամադրել ժամանակաշրջանի հայ գրավոր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Անձնանունները, տեղանունները, պաշտոնների և մասնագիտությունների անվանումները, տնտեսական ու եկեղեցական եզրույթները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել համայնքի լեզվամշակութային միջավայրը և Օսմանյան իրականության հետ նրա փոխազդեցությունը։ XV-XVIII դարերի լայն ժամանակագրական ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել համայնքային կյանքի շարունակականությանը և փոփոխություններին մի քանի դարերի ընթացքում՝ առանձնացնելով ինչպես կայուն պահպանված հաստատություններն ու ավանդույթները, այնպես էլ քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական պայմանների ազդեցությամբ տեղի ունեցած վերափոխումները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է տեղական հայկական աղբյուրի միջոցով Օսմանյան կայսրության պատմության ավելի լայն գործընթացների ուսումնասիրման հնարավորությամբ։ Այն ցույց է տալիս, որ եկեղեցական գրավոր հուշարձանները կարող են լրացնել պաշտոնական պատմագրության և վարչական փաստաթղթերի հաղորդած տեղեկությունները՝ ներկայացնելով հասարակական կյանքի տեղական և համայնքային մակարդակը։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Քյոթահիայի հայության պատմական ներկայության, տնտեսական ու մշակութային գործունեության, եկեղեցական կազմակերպման և քաղաքի զարգացման մեջ ունեցած մասնակցության մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Օսմանյան կայսրության պատմության, աղբյուրագիտության, հայ գաղթավայրերի պատմության, եկեղեցական պատմության, պատմական ժողովրդագրության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, արևելագետների, հայագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է պատանեկան տարիքում ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և դրսևորման հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անձի զարգացման, սոցիալականացման և ինքնության կառուցման գործընթացների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական գործոնների վրա, որոնք պայմանավորում են պատանիների պատկերացումները սեփական ազգային պատկանելության, մշակութային ժառանգության, լեզվի, պատմական հիշողության, ավանդույթների և ազգային արժեքների վերաբերյալ։ Քննության են առնվում ազգային ինքնության ճանաչողական, հուզական և վարքային բաղադրիչները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը անձի ընդհանուր ինքնընկալման և սոցիալական ինքնության ձևավորման հետ։ Կարևորվում է պատանեկան տարիքը որպես զարգացման այնպիսի շրջան, երբ ակտիվանում են սեփական անձի, սոցիալական միջավայրի և տարբեր խմբերին պատկանելության վերաբերյալ հարցադրումները, իսկ արժեքային կողմնորոշումները և աշխարհայացքային պատկերացումները շարունակում են ձևավորվել ու վերափոխվել։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի, կրթական միջավայրի, հասակակիցների, հասարակական հարաբերությունների, մշակութային հաղորդակցության և տեղեկատվական միջավայրի ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են ազգային մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքները, պատմական պատկերացումները, լեզվական միջավայրը և սոցիալական փորձը կապված ազգային ինքնագիտակցության տարբեր դրսևորումների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ինքնագնահատականի, խմբային պատկանելության զգացման, արժեքային համակարգի և սոցիալական հարմարվողականության փոխհարաբերություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցարաններ, հարցումներ, դիտարկումներ, համեմատական վերլուծություն և այլ հոգեախտորոշիչ մեթոդներ՝ պատանիների վերաբերմունքները, արժեքային կողմնորոշումները և ինքնության առանձնահատկությունները գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում է ազգային ինքնագիտակցության ուսումնասիրությունը առանց տարբեր ազգային խմբերի արժեքային կամ հոգեբանական գերազանցության ենթադրության՝ այն դիտարկելով որպես սոցիալական ինքնության բազմաբաղադրիչ դրսևորում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել այն մասին, թե անհատական զարգացման և սոցիալական միջավայրի փոխազդեցության պայմաններում ինչպես են ձևավորվում պատանիների ազգային պատկանելության վերաբերյալ պատկերացումները և դրանց հուզական նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է կիրառական արժեք ունենալ կրթական և սոցիալական հոգեբանության համար՝ նպաստելով պատանիների ինքնության զարգացման, միջմշակութային հաղորդակցության և սոցիալականացման գործընթացների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել զարգացման և սոցիալական հոգեբանության, մանկավարժության, կրթության, երիտասարդության ուսումնասիրությունների և ազգային ինքնության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, հոգեբանների, մանկավարժների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Pedagogy

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է առանձնահատուկ կոլեկտիվների ձևավորման, կառուցվածքի և դաստիարակչական հնարավորությունների վերլուծությանը կրթական և սոցիալական միջավայրերում, որտեղ խմբային փոխազդեցությունները դիտարկվում են որպես անհատի զարգացման կարևոր գործոն։ Նյութում ընդգծվում է, որ կոլեկտիվը ոչ միայն մարդկանց պարզ համախմբում է, այլև սոցիալական հարաբերությունների համակարգ, որտեղ ձևավորվում են արժեքներ, վարքային նորմեր, պատասխանատվության զգացում և փոխօգնության մշակույթ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով կոլեկտիվը կարող է ազդեցություն ունենալ անձի դաստիարակության վրա՝ խթանելով սոցիալական ակտիվությունը, ինքնակարգապահությունը և համագործակցային հմտությունները։ Վերլուծվում են նաև կոլեկտիվի զարգացման փուլերը՝ սկզբնական ձևավորումից մինչև կայուն սոցիալական կառուցվածքի ձևավորում, ինչպես նաև առաջնորդության դերը խմբային գործընթացներում։ Աշխատանքը շեշտում է, որ առանձնահատուկ կոլեկտիվները, օրինակ՝ ուսումնական խմբերը, արտադրական թիմերը կամ ստեղծագործական միավորումները, ունեն տարբեր դաստիարակչական ներուժ՝ կախված իրենց նպատակներից, կազմակերպական կառուցվածքից և ներքին հարաբերությունների որակից։ Ներկայացվում է նաև խմբային ազդեցության դրական և բացասական կողմերի վերլուծություն՝ ընդգծելով, որ առողջ կոլեկտիվ միջավայրը կարող է նպաստել անձի համակողմանի զարգացմանը, մինչդեռ դիսֆունկցիոնալ խմբերը կարող են խոչընդոտել անհատի ինքնուրույնության ձևավորմանը։

Linguistics

Հայ լեզվաբանության պատմություն. Հատոր 1 (սկզբից մինչև մեր օրերը)-ը լեզվաբանական և հայագիտական հիմնարար աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ լեզվաբանության զարգացման ամբողջական պատմական ուղին՝ սկսած հայերենի ուսումնասիրության վաղ փորձերից և գրաբարի գիտական նկարագրություններից մինչև ժամանակակից լեզվաբանական դպրոցների ձևավորումն ու արդի տեսական մոտեցումները, աշխատությունում վերլուծվում են հայ լեզվի ուսումնասիրության հիմնական փուլերը՝ միջնադարյան քերականական ավանդույթները, նոր շրջանի եվրոպական գիտության ազդեցությամբ ձևավորված լեզվաբանական մտածողությունը, ինչպես նաև խորհրդային և անկախության շրջանի գիտական ուղղությունները, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի կառուցվածքային ուսումնասիրությանը՝ հնչյունաբանության, ձևաբանության, շարահյուսության և բառագիտության զարգացման պատմական մեկնաբանությամբ, միաժամանակ ներկայացվում են հայ լեզվաբանության խոշոր ներկայացուցիչների գիտական ներդրումները, նրանց մեթոդաբանական մոտեցումները և լեզվի ուսումնասիրության մեջ ներդրված նոր գաղափարները, աշխատությունը նաև ընդգծում է հայերենի տեղը համաշխարհային լեզվաբանական համակարգում՝ որպես հին գրավոր ավանդույթ ունեցող և գիտականորեն բազմակողմանի ուսումնասիրված լեզու։

Geography

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Թեհրան քաղաքի կայուն զարգացման հնարավորությունների գնահատմանը՝ ընդգրկելով քաղաքային աճի, բնապահպանական բեռի և սոցիալ-տնտեսական գործընթացների փոխազդեցության հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են խոշոր մեգապոլիսի զարգացման խնդիրները՝ բնակչության արագ աճը, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածությունը, օդի աղտոտվածությունը, ջրային ռեսուրսների սահմանափակությունը և քաղաքային ենթակառուցվածքների վրա աճող ճնշումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն զարգացման հայեցակարգի կիրառմանը քաղաքային կառավարման մեջ՝ ներառելով էներգաարդյունավետության բարձրացում, կանաչ տարածքների ընդլայնում, հասարակական տրանսպորտի զարգացում և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցում։ Ներկայացվում են նաև սոցիալ-տնտեսական զարգացման հնարավոր սցենարներ, որոնք միտված են բնակչության կյանքի որակի բարելավմանը և քաղաքային համակարգերի երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Աշխատությունը կարևոր է քաղաքային պլանավորման և տարածաշրջանային զարգացման ուսումնասիրությունների համար՝ նպաստելով խոշոր քաղաքների կայուն զարգացման ռազմավարությունների մշակմանը։