Տնտեսական աճի և կայունության օպտիմալ կառավարումը կարճաժամկետ ժամանակահատվածում

Linguistics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ռուս գրական լեզվի բառապաշարային նորացումների՝ նոր բառերի (նեոլոգիզմների) ուսումնասիրությանը՝ հիմնված Մոսկվայի մամուլի նյութերի վրա։ Գրքում ներկայացվում են նոր բառերի առաջացման աղբյուրները, ձևավորման եղանակները և լեզվական համակարգում դրանց հաստատման փուլերը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բառային-քերականական բնութագրին։ Հեղինակը վերլուծում է մամուլում կիրառվող նոր բառերի իմաստային փոփոխությունները, բառաստեղծական մոդելները, ինչպես նաև դրանց քերականական վարքագիծը՝ խոսքի մասերի համակարգում տեղաբաշխման տեսանկյունից։ Աշխատությունում քննարկվում են փոխառությունները, ածանցման և բառաբարդման մեխանիզմները, հապավումների և հիբրիդային ձևերի տարածումը, ինչպես նաև լեզվի դինամիկ զարգացման միտումները ժամանակակից մեդիա դաշտում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր բառերի գործառական ոճերին, նրանց կիրառությանը լրագրողական տարբեր ժանրերում և հանրային հաղորդակցության մեջ։ Ներկայացվում է նաև այն գործընթացը, թե ինչպես են ժամանակավոր լեզվական նորարարությունները աստիճանաբար դառնում կայուն բառապաշարային միավորներ։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, ռուսագիտական հետազոտողների, բանասերների, լրագրողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական մոտեցումներ ժամանակակից ռուսերեն լեզվի բառապաշարի զարգացման ուսումնասիրության համար։

Philosophy

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հակափաստարկների էվրիստիկական նշանակությանը և դրանց դերին փիլիսոփայական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Աշխատության կենտրոնում հակափաստարկը դիտարկվում է ոչ միայն որպես որևէ տեսակետի կամ դրույթի քննադատման միջոց, այլև որպես նոր գաղափարների առաջացման, հիմնավորումների վերանայման և գիտելիքի զարգացման կարևոր գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են փաստարկման և հակափաստարկման տրամաբանական կառուցվածքները, դրանց փոխհարաբերությունը քննադատական մտածողության հետ և այն եղանակները, որոնց միջոցով հակադիր տեսակետների բախումը կարող է նպաստել խնդրի ավելի խոր ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հակափաստարկների էվրիստիկական ներուժին՝ այն հնարավորությանը, որ արդեն ընդունված դրույթների սահմանափակումների, հակասությունների կամ թույլ կողմերի բացահայտումը կարող է ճանապարհ բացել նոր հարցադրումների և այլընտրանքային տեսական լուծումների համար։ Աշխատությունը փիլիսոփայական մտածողության զարգացումը դիտարկում է որպես շարունակական քննադատական գործընթաց, որտեղ գաղափարները ձևավորվում, ստուգվում, վերանայվում և վերաձևակերպվում են բանավեճի ու հիմնավորման միջոցով։ Քննարկվում է նաև հակափաստարկների նշանակությունը իմացաբանական խնդիրների, փիլիսոփայական վեճերի և տարբեր աշխարհայացքային դիրքորոշումների համադրման տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, որ հակափաստարկը կարող է ունենալ ոչ միայն ժխտողական, այլև կառուցողական գործառույթ՝ ընդլայնելով մտածողության հնարավորությունների շրջանակը և խթանելով նոր գիտելիքի որոնումը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, մեթոդաբաններին, իմացաբանության և քննադատական մտածողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև փիլիսոփայության և հարակից գիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է դպրոցում մանկավարժական կոլեկտիվի և համայնքի համագործակցության կազմակերպման ձևերի ուսումնասիրությանը՝ որպես կրթական գործընթացի արդյունավետության, դպրոցի սոցիալական դերի և սովորողների զարգացման կարևոր պայման։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ դպրոցը չի գործում մեկուսացված միջավայրում, այլ համայնքի սոցիալական, մշակութային և կրթական կյանքի կարևոր բաղադրիչն է, իսկ ուսուցիչների, ծնողների, համայնքային կառույցների և հասարակության տարբեր ներկայացուցիչների համագործակցությունը կարող է նպաստել կրթության որակի բարձրացմանը և դպրոցի առջև ծառացած խնդիրների արդյունավետ լուծմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել դպրոց–համայնք համագործակցության տեսական հիմքերը, դրա նպատակները, սկզբունքները և կազմակերպման հիմնական ձևերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համագործակցության մասնակիցների դերերի հստակեցումը․ մանկավարժական կոլեկտիվը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ուսումնական գործընթացի կազմակերպիչ, այլև որպես համայնքի հետ կրթական և սոցիալական կապերի համակարգող, մինչդեռ համայնքը կարող է դպրոցին տրամադրել նյութական, մասնագիտական, մշակութային և կազմակերպչական տարբեր ռեսուրսներ։ Համագործակցության հիմնական ձևերից կարող են լինել ծնողական և համայնքային հանդիպումները, համատեղ քննարկումները, խորհրդակցությունները, բաց դասերը, կրթական միջոցառումները, մշակութային նախաձեռնությունները, համայնքային ծրագրերը, դպրոցական և արտադպրոցական միջոցառումները, ինչպես նաև սոցիալական ու բարեգործական ծրագրերը։ Այս ձևերի արդյունավետությունը մեծապես կախված է դրանց նպատակային կազմակերպումից և բոլոր մասնակիցների ակտիվ ներգրավվածությունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ծնողների հետ համագործակցությանը՝ որպես դպրոց–համայնք կապի կարևոր բաղադրիչի։ Ծնողները կարող են ներգրավվել ոչ միայն իրենց երեխաների առաջադիմության և վարքի հետ կապված հարցերում, այլև դպրոցի զարգացման ծրագրերի, միջոցառումների և համայնքային նախաձեռնությունների իրականացման գործընթացներում։ Նման մասնակցությունը կարող է նպաստել փոխադարձ վստահության ձևավորմանը և ծնողների պատասխանատվության բարձրացմանը կրթական գործընթացի նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համայնքի կրթական և մշակութային ներուժի օգտագործումը։ Տեղական պատմությունը, մշակութային ժառանգությունը, բնությունը, մասնագիտական համայնքը և տարբեր կազմակերպություններ կարող են դառնալ ուսուցման լրացուցիչ ռեսուրսներ։ Դպրոցական ծրագրերի հետ համայնքային կյանքի կապը հնարավորություն է տալիս կրթական նյութը դարձնել ավելի կիրառական և աշակերտների համար ավելի մոտ իրականությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև աշակերտների մասնակցությամբ իրականացվող համայնքային նախագծերը։ Նման ծրագրերի միջոցով սովորողները կարող են ներգրավվել համայնքի խնդիրների բացահայտման, դրանց վերաբերյալ առաջարկությունների մշակման և լուծումների իրականացման գործընթացներում։ Սա նպաստում է քաղաքացիական պատասխանատվության, նախաձեռնողականության, համագործակցային աշխատանքի և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել դպրոցի և տեղական ինքնակառավարման մարմինների համագործակցությանը։ Համայնքային իշխանությունները կարող են աջակցել դպրոցի նյութատեխնիկական պայմանների բարելավմանը, կրթական և մշակութային ծրագրերի իրականացմանը, ինչպես նաև երեխաների համար անվտանգ և նպաստավոր միջավայրի ստեղծմանը։ Միաժամանակ դպրոցը կարող է իր կրթական և մասնագիտական ներուժով մասնակցել համայնքի զարգացման տարբեր նախաձեռնություններին։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև համագործակցության կազմակերպման մեթոդները՝ համատեղ ծրագրավորում, աշխատանքային խմբերի ստեղծում, պարբերական հանդիպումների անցկացում, տեղեկատվության փոխանակում, հարցումների և քննարկումների իրականացում, ինչպես նաև համագործակցության արդյունքների գնահատում։ Արդյունավետ համագործակցության համար կարևոր են փոխադարձ վստահությունը, բաց հաղորդակցությունը, պատասխանատվության հստակ բաշխումը և բոլոր մասնակիցների շահերի հաշվառումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև այն խոչընդոտների բացահայտումը, որոնք կարող են սահմանափակել դպրոց–համայնք համագործակցությունը։ Դրանց թվում կարող են լինել տեղեկատվության պակասը, ծնողների կամ համայնքի պասիվությունը, ռեսուրսների սահմանափակությունը, կողմերի միջև հաղորդակցության անարդյունավետությունը և համագործակցության նպատակների ոչ հստակ ձևակերպումը։ Այդ խնդիրների հաղթահարման համար անհրաժեշտ է ստեղծել մասնակցային և վստահության վրա հիմնված միջավայր, որտեղ յուրաքանչյուր կողմ կունենա հստակ դեր և պատասխանատվություն։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է դպրոցներում մանկավարժական կոլեկտիվի և համայնքի համագործակցության առավել արդյունավետ ձևերի բացահայտման և դրանց կիրառման մեթոդական առաջարկությունների մշակման մեջ։ Համագործակցության ճիշտ կազմակերպումը կարող է նպաստել ոչ միայն դպրոցի կրթական արդյունքների բարելավմանը, այլև համայնքի սոցիալական կապերի ամրապնդմանը, սովորողների սոցիալականացմանը և դպրոցի՝ որպես համայնքային կյանքի ակտիվ կենտրոնի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դպրոց–համայնք համագործակցությունը դիտարկում է որպես փոխադարձ պատասխանատվության և մասնակցության վրա հիմնված գործընթաց, որի միջոցով հնարավոր է համատեղել մանկավարժական կոլեկտիվի մասնագիտական ներուժը, ընտանիքի աջակցությունը և համայնքի ռեսուրսները՝ սովորողների լիարժեք զարգացման և կրթական միջավայրի կատարելագործման նպատակով։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հասարակական-տնտեսական զարգացման արդի հիմնախնդիրների բացահայտմանը և դրանց հաղթահարման հայեցակարգային մոտեցումների մշակմանը՝ համադրելով տնտեսական աճի, սոցիալական բարեկեցության և ինստիտուցիոնալ զարգացման հարցերը։ Նյութում վերլուծվում են երկրի զարգացման վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ արտադրողականության մակարդակը, զբաղվածությունը, աղքատության և անհավասարության խնդիրները, ներդրումային միջավայրը, տարածաշրջանային զարգացման անհամաչափությունները և մարդկային կապիտալի ձևավորման գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական տնտեսական քաղաքականության արդյունավետությանը, կառավարման համակարգի կատարելագործմանը, մրցունակ տնտեսության ձևավորմանը և նորարարությունների խթանմանը՝ որպես երկարաժամկետ զարգացման կարևոր նախադրյալներ։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է սոցիալական պաշտպանության, կրթության, առողջապահության և ենթակառուցվածքների զարգացման հարցերին՝ դիտարկելով դրանք որպես տնտեսական առաջընթացի և հասարակական կայունության փոխկապակցված բաղադրիչներ։ Միաժամանակ ներկայացվում են ռազմավարական և հայեցակարգային լուծումներ, որոնք ուղղված են տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը, սոցիալական համերաշխության ամրապնդմանը և կայուն զարգացման ապահովմանը՝ փոփոխվող ներքին և արտաքին պայմանների համատեքստում։

Pedagogy

Այս թեման վերաբերում է ոչ լեզվական ֆակուլտետներում անգլերենի ունկնդրության կարողությունների զարգացման մեթոդական համակարգին, որտեղ հիմնական նպատակը ուսանողների լսողական ընկալման հմտությունների աստիճանական և համակարգված զարգացումն է՝ հաշվի առնելով մասնագիտական ուղղվածության առանձնահատկությունները։ Ուսուցման գործընթացում կիրառվում են բազմաստիճան մոտեցումներ՝ սկսած պարզ խոսքային նյութերի ընկալումից մինչև մասնագիտական բարդ տեքստերի լսում և վերլուծություն, ինչը թույլ է տալիս ուսանողներին հարմարվել իրական հաղորդակցական իրավիճակներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աուդիո և վիդեո նյութերի ընտրությանը, որոնք պետք է համապատասխանեն ուսանողների լեզվական մակարդակին և մասնագիտական հետաքրքրություններին, ինչպես նաև խթանեն ակտիվ լսողական ռազմավարությունների զարգացումը՝ կանխատեսում, հիմնական գաղափարի առանձնացում և ենթատեքստի ընկալում։ Կարևորվում է նաև ինտերակտիվ ուսուցման մեթոդների կիրառումը՝ զույգերով և խմբային աշխատանքներ, լսածի քննարկում և վերարտադրություն, որոնք նպաստում են ոչ միայն լսողական, այլև խոսքային հմտությունների համակողմանի զարգացմանը։ Այս համակարգը նպատակ ունի ապահովել անգլերենի գործնական կիրառելիությունը մասնագիտական միջավայրում՝ դարձնելով ուսուցումը առավել արդյունավետ և նպատակային։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցի զարգացման պայմաններում ուսումնադաստիարակչական գործընթացի արդյունավետ կառավարման տեսական և գործնական հիմնահարցերին։ Քննարկվում են կրթական հաստատության ռազմավարական զարգացման, կառավարման ժամանակակից մոտեցումների, ուսումնական գործընթացի պլանավորման, կազմակերպման և գնահատման սկզբունքները։ Ներկայացվում են դպրոցի ղեկավարության, մանկավարժական անձնակազմի և կրթական համայնքի համագործակցության արդյունավետ ձևերը, որոնք նպաստում են կրթության որակի բարձրացմանը և սովորողների համակողմանի զարգացմանը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև մանկավարժական նորարարությունների ներդրմանը, կրթական միջավայրի բարելավմանը, կառավարման արդյունավետ մեխանիզմներին, ինչպես նաև կրթական գործընթացի մշտադիտարկման և արդյունքների վերլուծության կարևորությանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հանրակրթական հաստատությունների ղեկավարների, ուսուցիչների, կրթության կազմակերպիչների, մանկավարժության ոլորտի հետազոտողների, ինչպես նաև մանկավարժական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։