Թունելների բետոնյա և երկաթբետոնյա երեսարկի ջրամեկուսացման նոր տեխնոլոգիայի մշակում ներթափանցող նյութերի հիման վրա

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հին հայկական օրացույցում գործածված ամիսների անվանումների լեզվաբանական, պատմական և մշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ամսանունների ծագումնաբանությունն է, դրանց բառային կազմությունը, հնարավոր ստուգաբանական մեկնաբանությունները և այն պատմամշակութային միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել ու գործածվել են այդ անվանումները։ Հին հայկական տոմարական համակարգի բառապաշարը դիտարկվում է որպես լեզվական արժեքավոր նյութ, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել հայերենի պատմական զարգացման որոշ առանձնահատկություններ, ինչպես նաև հին հասարակության ժամանակային պատկերացումների, տնտեսական գործունեության, բնության շրջափուլերի և ավանդական մշակույթի միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ամսանունների ձևաբանական կառուցվածքին և դրանց բաղադրիչների հնարավոր իմաստներին՝ համադրելով հայերենում պահպանված հնագույն բառային միավորները, պատմական աղբյուրների վկայությունները և հարակից լեզուներում հանդիպող համապատասխան ձևերը։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս քննարկելու, թե առանձին անվանումներ կարող են ունենալ բնիկ հայկական ծագում, պատմական փոխառությունների հետ կապված հիմքեր կամ մշակութային շփումների արդյունքում ձևավորված առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև ամսանունների տարբեր գրային ձևերի և պատմական տարբերակների քննությունը, քանի որ ձեռագրային և տպագիր աղբյուրներում նույն տոմարական անվանումները կարող են հանդիպել որոշակի ուղղագրական կամ հնչյունական տարբերություններով։ Տոմարագիտական տեսանկյունից դրանք դիտարկվում են հայկական ժամանակագրական համակարգի կառուցվածքի շրջանակում՝ բացահայտելով տարվա բաժանման և ժամանակի հաշվարկման ավանդական սկզբունքների հետ ունեցած կապը։ Միաժամանակ լեզվաբանական վերլուծությունը կարող է նպաստել այն մշակութային պատկերացումների վերականգնմանը, որոնք ժամանակի ընթացքում այլևս անմիջականորեն հասկանալի չեն դարձել անվանումների բառային ձևից։ Հին ամսանունների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պատմական բառագիտության և ստուգաբանության համար, քանի որ դրանցում կարող են պահպանված լինել լեզվի վաղ շրջաններին բնորոշ բառարմատներ և իմաստային շերտեր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց լեզվի պատմության, ստուգաբանության, տոմարագիտության և մշակութաբանության մոտեցումները՝ հին հայկական ժամանակային անվանակարգը ներկայացնելով որպես լեզվական և պատմամշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչ։

History

Զվարթնոց տաճար-ը միջնադարյան հայկական ճարտարապետության ամենանշանավոր հուշարձաններից է, որը կառուցվել է 7-րդ դարում՝ կաթողիկոս Ներսես III Շինարարի օրոք։ Տաճարը գտնվում է Վաղարշապատի մոտակայքում և համարվում է իր ժամանակի բացառիկ ճարտարապետական նորարարություն՝ իր շրջանաձև կառուցվածքով և բազմահարկ սյունաշարային հորինվածքով, որը համատեղում էր ինչպես հայկական, այնպես էլ բյուզանդական ճարտարապետական ազդեցությունները։ Զվարթնոցը եղել է ոչ միայն կրոնական կենտրոն, այլ նաև քաղաքական և մշակութային կարևոր վայր, որը խորհրդանշել է Հայաստանի հոգևոր և պետական ինքնությունը։ Տաճարը ավերվել է 10-րդ դարում՝ հավանաբար երկրաշարժի հետևանքով, և երկար ժամանակ մնացել է որպես ավերակ, սակայն նույնիսկ իր մնացորդներով այն շարունակում է մեծ տպավորություն թողնել իր մասշտաբով և ճարտարապետական լուծումներով։ Այսօր Զվարթնոցի ավերակները ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում և հանդիսանում են Հայաստանի կարևորագույն զբոսաշրջային և գիտական ուսումնասիրության օբյեկտներից մեկը՝ արտացոլելով միջնադարյան հայ ճարտարապետության բարձր մակարդակը։

Medicine

Այս աշխատությունը նվիրված է նախադաշտանադադարային և հետդաշտանադադարային շրջանի կանանց միզասեռական խանգարումների ախտորոշման և շտկման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գինեկոլոգիայի և ուրոգինեկոլոգիայի միջդիսցիպլինար կապը և հորմոնալ փոփոխությունների ազդեցությունը կանանց օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Գրքում վերլուծվում են այդ տարիքային փուլերին բնորոշ հիմնական կլինիկական խնդիրները՝ ներառյալ միզային անզսպությունը, կոնքի հատակի թուլությունը, վագինալ ատրոֆիկ փոփոխությունները, սեռական ֆունկցիայի խանգարումները և կրկնվող միզուղիների ինֆեկցիաները՝ դրանց պաթոգենեզի և ռիսկի գործոնների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից ախտորոշիչ մեթոդներին՝ ուլտրաձայնային և ֆունկցիոնալ հետազոտություններ, ուրոդինամիկ թեստեր, լաբորատոր հորմոնալ գնահատում, ինչպես նաև կլինիկական սքորավորման համակարգեր, որոնք թույլ են տալիս օբյեկտիվ գնահատել հիվանդության ծանրությունը և ընթացքը։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև բուժման և շտկման ժամանակակից մոտեցումները՝ հորմոնալ փոխարինող թերապիա, տեղային էստրոգենային բուժում, կոնսերվատիվ վերականգնողական մեթոդներ, կոնքի հատակի մկանների մարզում, ֆիզիոթերապիա, ինչպես նաև վիրաբուժական միջամտությունների ցուցումներ և արդյունավետության գնահատում։ Վերլուծվում է նաև կանխարգելման ռազմավարությունը՝ ուղղված կյանքի որակի բարելավմանը և բարդությունների նվազեցմանը, ինչպես նաև անհատականացված բուժման մոդելների կիրառման կարևորությունը։ Գրքի նպատակն է ձևավորել գիտահեն, համալիր մոտեցում այս տարիքային խմբի կանանց միզասեռական խանգարումների արդյունավետ կառավարման համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանում IX–XIV դարերում ձևավորված նվիրատվական արձանագրությունների պատմական, վիմագրական, իրավական և սոցիալ-տնտեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում եկեղեցիների, վանքերի, աշխարհիկ կառույցների և այլ հուշարձանների վրա պահպանված արձանագրություններն են, որոնցում արձանագրվել են հողերի, այգիների, ջրային ռեսուրսների, շինությունների, եկամուտների, շարժական գույքի և այլ արժեքների նվիրատվությունների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Դրանք դիտարկվում են որպես միջնադարյան հասարակության տնտեսական հարաբերությունները, սեփականության ձևերը, սոցիալական կառուցվածքը և հոգևոր հաստատությունների գործունեությունը լուսաբանող կարևոր սկզբնաղբյուրներ։ Քննվում են նվիրատուների սոցիալական կազմը, նվիրատվությունների շարժառիթները, ստացող հաստատությունների կարգավիճակը և նվիրաբերվող ունեցվածքի բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իշխանական տների, հոգևորականության, համայնքների և առանձին անձանց մասնակցությանը նվիրատվական հարաբերություններում՝ բացահայտելով նրանց տեղն ու դերը միջնադարյան Հայաստանի հասարակական և տնտեսական կյանքում։ Ուսումնասիրվում են արձանագրությունների կառուցվածքը, լեզուն, ձևակերպումները, իրավական բնույթի արտահայտությունները և նվիրատվության պայմանները՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել սեփականության փոխանցման և դրա պաշտպանության ընդունված ձևերի մասին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նվիրատվությունների կապը վանական տնտեսության զարգացման, եկեղեցաշինության, կրթական ու հոգևոր գործունեության և մշակութային կենտրոնների պահպանման հետ։ Վիմագրական նյութի ժամանակագրական և տարածքային համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր պատմական շրջաններում նվիրատվական պրակտիկայի փոփոխություններն ու տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արձանագրությունների աղբյուրագիտական արժեքին՝ պատմագրական տեղեկությունների, ձեռագրային հիշատակարանների և այլ միջնադարյան նյութերի հետ դրանց համադրման տեսանկյունից։ Նման վկայությունները կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում տեղանունների, անձնանունների, պաշտոնների, հարկային պարտավորությունների և տնտեսական գործունեության տարբեր ձևերի վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց միջնադարյան պատմության, վիմագրության, աղբյուրագիտության և իրավունքի պատմության մոտեցումները՝ նվիրատվական հարաբերությունների միջոցով միջնադարյան Հայաստանի հասարակական, տնտեսական և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Pedagogy

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մանկավարժական աքսիոլոգիայի ժամանակակից հայեցակարգային հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով կրթության և դաստիարակության գործընթացներում արժեքների դերի, ձևավորման և փոխանցման հիմնախնդիրների վրա։ Աշխատանքի հիմքում այն գաղափարն է, որ կրթությունը միայն գիտելիքների, հմտությունների և կարողությունների փոխանցման գործընթաց չէ, այլ նաև անձի արժեքային աշխարհընկալման ձևավորման կարևոր միջավայր։ Այս տեսանկյունից մանկավարժական աքսիոլոգիան ուսումնասիրում է այն արժեքները, որոնք որոշում են կրթության նպատակները, բովանդակությունը, ուսուցչի և սովորողի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ընդհանուր բնույթը։ Ժամանակակից կրթական համակարգերում արժեքային կողմնորոշումները ձեռք են բերում առանձնահատուկ նշանակություն, քանի որ կրթության առջև դրվում են ոչ միայն ակադեմիական առաջադիմության, այլև պատասխանատու, ինքնուրույն, բարոյական և սոցիալապես ակտիվ անհատ ձևավորելու խնդիրներ։ Աշխատության շրջանակում մանկավարժական արժեքները կարելի է դիտարկել որպես այն գաղափարների, սկզբունքների և նորմերի ամբողջություն, որոնք ուղղորդում են կրթական գործունեության մասնակիցների վարքը և որոշում կրթության ցանկալի արդյունքների մասին պատկերացումները։ Այդ համակարգում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել մարդու արժանապատվությունը, ազատությունը, պատասխանատվությունը, արդարությունը, հանդուրժողականությունը, համագործակցությունը, ստեղծագործականությունը, գիտելիքը և ինքնակրթությունը։ Ժամանակակից աքսիոլոգիական մոտեցումը միաժամանակ ենթադրում է, որ արժեքները չեն կարող դիտարկվել միայն որպես պատրաստի դրույթների փոխանցման առարկա։ Դրանք ձևավորվում են անձի սեփական փորձի, սոցիալական փոխազդեցության, մշակութային միջավայրի և գիտակցված ընտրության գործընթացում։ Հետևաբար ուսուցիչը ներկայանում է ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման միջավայր ստեղծող մասնագետ։ Այս համատեքստում մեծ նշանակություն է ստանում ուսուցչի անձնական օրինակը, նրա մասնագիտական էթիկան, հաղորդակցման մշակույթը և սովորողի անհատականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև կրթական արժեքների փոփոխությունը ժամանակակից հասարակության պայմաններում։ Գլոբալացման, թվայնացման, մշակութային բազմազանության և սոցիալական արագ փոփոխությունների պայմաններում կրթական համակարգը բախվում է նոր արժեքային մարտահրավերների։ Դրանք պահանջում են վերաիմաստավորել ավանդական կրթական իդեալները և միաժամանակ պահպանել այն հիմնարար արժեքները, որոնք ապահովում են անձի և հասարակության կայուն զարգացումը։ Այսպիսի մոտեցման դեպքում մանկավարժական աքսիոլոգիան կապվում է մարդակենտրոն կրթության, ներառականության, միջմշակութային երկխոսության, քաղաքացիական կրթության և ամբողջ կյանքի ընթացքում սովորելու գաղափարների հետ։ Աշխատության տեսական նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս կրթության գործընթացը դիտարկել արժեքային համակարգի տեսանկյունից և հասկանալ, թե ինչպիսի նպատակներ են իրականում ընկած կրթական գործունեության հիմքում։ Միաժամանակ թեման ունի գործնական նշանակություն ուսուցիչների պատրաստման, կրթական ծրագրերի մշակման, դաստիարակության մեթոդների ընտրության և դպրոցական կամ բուհական միջավայրի ձևավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է մանկավարժական աքսիոլոգիան որպես ժամանակակից կրթագիտության կարևոր ուղղություն, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել կրթության ոչ միայն «ինչ սովորեցնել» և «ինչպես սովորեցնել», այլև «հանուն ինչ արժեքների կրթել» հիմնարար հարցը։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայի դեպքում տրանսուրետրալ ռեզեկցիայից հետո արյան մակարդելիության համակարգի վիճակի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վիրաբուժական միջամտությունից հետո հեմոստազի համակարգում տեղի ունեցող փոփոխություններն են, որոնք կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ հիվանդի հետվիրահատական ընթացքի, արյունահոսության ռիսկի և հնարավոր թրոմբոտիկ բարդությունների գնահատման համար։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են արյան մակարդման գործընթացի տարբեր ցուցանիշներ և դրանց փոփոխությունները վիրահատությունից հետո՝ նպատակ ունենալով պարզել օրգանիզմի հեմոստազային համակարգի արձագանքը միջամտությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակարդման և հակամակարդիչ մեխանիզմների հավասարակշռությանը, ինչպես նաև այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել այդ հավասարակշռության վերականգնման վրա հետվիրահատական շրջանում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մակարդելիության լաբորատոր ցուցանիշների համեմատական գնահատում, դրանց դինամիկայի ուսումնասիրություն և ստացված տվյալների կապը հիվանդների կլինիկական վիճակի հետ։ Կարևոր է նաև վիրաբուժական միջամտության ծավալի, հիվանդի ընդհանուր վիճակի և հետվիրահատական ընթացքի հնարավոր ազդեցության դիտարկումը հեմոստազի ցուցանիշների վրա։ Աշխատությունը նպատակ ունի ավելի լավ հասկանալու տրանսուրետրալ ռեզեկցիայից հետո մակարդման համակարգի փոփոխությունների առանձնահատկությունները և դրանց հնարավոր կլինիկական նշանակությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հետվիրահատական հսկողության, արյունահոսության և թրոմբոտիկ բարդությունների ռիսկի գնահատման, ինչպես նաև հիվանդների անվտանգ վարման մոտեցումների կատարելագործման համար։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ուրոլոգներին, վիրաբույժներին, հեմատոլոգներին, անեսթեզիոլոգներին, բժշկական հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։