Վարկային քաղաքականության բարելավման և սինդիկացված վարկավորման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Technology

Տեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ճնշման տակ գործող համակարգերի անվտանգ շահագործման, տեխնիկական սպասարկման և հուսալիության ապահովման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սարքավորումների կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկությունները, աշխատանքային պայմանները և շահագործման ընթացքում առաջացող տեխնիկական ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգերի տեխնիկական վիճակի վերահսկմանը, պարբերական զննման ու ախտորոշման կազմակերպմանը, հնարավոր անսարքությունների ժամանակին հայտնաբերմանը և վթարային իրավիճակների կանխարգելմանը։ Վերլուծվում են ճնշման, ջերմաստիճանի, նյութերի մեխանիկական հատկությունների, կոռոզիոն ազդեցությունների և աշխատանքային միջավայրի նշանակությունը սարքավորումների ամրության ու ծառայության ժամկետի տեսանկյունից։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ սպասարկման, վերանորոգման աշխատանքների կազմակերպման, անվտանգության պահանջների պահպանման և տեխնիկական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու ճնշումային համակարգերի հուսալի և անվտանգ աշխատանքի ապահովման սկզբունքների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արդյունաբերական անվտանգության, տեխնիկական շահագործման, մեքենաշինության և արտադրական սարքավորումների սպասարկման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի գերմանական գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Հայնրիխ Բյոլի փոքրածավալ արձակ ստեղծագործությունների գրականագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանց գաղափարական, գեղարվեստական, կառուցվածքային և ոճական առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում են գրողի պատմվածքներն ու կարճ արձակ ստեղծագործությունները, որոնցում արտացոլվում են հետպատերազմյան գերմանական հասարակության սոցիալական, բարոյական և հոգեբանական հիմնախնդիրները, անհատի ներաշխարհի հակասությունները, մարդկային հարաբերությունների բարդությունները և հասարակական արժեքների վերաիմաստավորման գործընթացները։ Անդրադարձ է կատարվում Բյոլի ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորմանը, նրա գրական ժառանգության զարգացման հիմնական ուղղություններին և գերմանական հետպատերազմյան գրականության մեջ ունեցած նշանակությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և դրա հետևանքների գեղարվեստական արտացոլմանը, պատերազմի պայմաններում մարդկային արժանապատվության պահպանման, բարոյական պատասխանատվության, խղճի, կարեկցանքի և մարդասիրության գաղափարներին։ Քննարկվում են գրողի փոքր արձակին բնորոշ թեմատիկ առանձնահատկությունները, մասնավորապես հասարակ մարդու առօրյա կյանքը, սոցիալական անարդարությունը, նյութական և հոգևոր արժեքների հակադրությունը, անհատի օտարացումը, հասարակական անտարբերությունը և բարոյական ընտրության հիմնախնդիրները։ Կարևորվում է Բյոլի ստեղծագործություններում ներկայացվող մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների բազմակողմանի պատկերումը, սոցիալական պայմանների ազդեցությունը անհատականության ձևավորման վրա և հասարակական համակարգերի նկատմամբ գրողի քննադատական վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրվում են փոքրածավալ արձակի ժանրային առանձնահատկությունները, պատմվածքի կառուցվածքային կազմակերպումը, սյուժեի զարգացման սկզբունքները, կերպարների համակարգը, ժամանակի և տարածության գեղարվեստական ընկալումը, ինչպես նաև պատումի ձևավորման լեզվաոճական միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում Բյոլի արձակին բնորոշ հակիրճությանը, արտահայտչական զսպվածությանը, առօրյա մանրամասների խորհրդանշական նշանակությանը, երկխոսությունների կառուցման առանձնահատկություններին և ենթատեքստի միջոցով գաղափարական բովանդակության բացահայտմանը։ Դիտարկվում են հեգնանքի, երգիծանքի, հակադրության, խորհրդանշական պատկերների և հոգեբանական մանրամասների կիրառման եղանակները, որոնց միջոցով գրողը ներկայացնում է հասարակական հակասությունները և մարդկային վարքագծի բարոյական կողմերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Բյոլի ստեղծագործություններում քրիստոնեական բարոյականության, կրոնական մտածողության, անհատի ազատության և սոցիալական պատասխանատվության գաղափարների արտահայտմանը՝ հաշվի առնելով գրողի քննադատական վերաբերմունքը հասարակական կեղծավորության և ձևական բարեպաշտության նկատմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել «Ճամփորդ, երբ դու Սպա գաս...», «Իմ թանկարժեք ոտքը», «Ծիծաղողը», «Կամուրջի մոտ» և այլ պատմվածքներ, որոնցում առանձնահատուկ արտահայտչականությամբ ներկայացվում են պատերազմի հետևանքները, մարդկային ճակատագրերը, հասարակության բարոյական հակասությունները և անհատի ներքին ապրումները։ Կարևորվում է նաև գրողի փոքր արձակի կապը նրա վիպական ստեղծագործության հետ, թեմատիկ և գաղափարական շարունակականությունը, ինչպես նաև կարճ պատմողական ձևերի դերը նրա գեղարվեստական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրվում են Բյոլի ստեղծագործությունների տեղն ու նշանակությունը «փլատակների գրականության» ձևավորման և զարգացման համատեքստում, հետպատերազմյան գերմանական գրականության գեղագիտական որոնումները և գրողի արձակի ազդեցությունը ժամանակակից եվրոպական գրական մտածողության վրա։ Աշխատության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս խորությամբ հասկանալու Բյոլի փոքր արձակի գաղափարական բազմաշերտությունը, գեղարվեստական ինքնատիպությունը, հոգեբանական խորությունը և մարդասիրական ուղղվածությունը։ Այն կարևոր նշանակություն ունի գերմանական գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, արձակի պոետիկայի և գրական ժանրերի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, գերմանագիտության մասնագետների, թարգմանիչների, ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների, ինչպես նաև XX դարի եվրոպական գրականությամբ, հետպատերազմյան արձակով և համաշխարհային գրականության զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար:

Literature

Աշխատությունը նվիրված է սփյուռքահայ գրական և մշակութային կյանքի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական, խմբագրական ու հասարակական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նրա նախաձեռնած և խմբագրած գրական-մշակութային պարբերականի դերին։ Հետազոտության առանցքում գրողի աշխարհայացքի, գեղագիտական սկզբունքների և գրական գործունեության փոխկապակցվածությունն է այն խմբագրական ծրագրի հետ, որի միջոցով ձևավորվել է սփյուռքահայ մտավոր և մշակութային հաղորդակցության կարևոր հարթակ։ Քննվում են հեղինակի բանաստեղծական և քննադատական ժառանգության հիմնական առանձնահատկությունները, նրա վերաբերմունքը հայ գրական ավանդույթին, ազգային մշակույթին, լեզվին և սփյուռքի պայմաններում հայկական ինքնության պահպանման խնդիրներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պարբերականի ստեղծման պատմամշակութային միջավայրին, նրա գաղափարական ու գեղարվեստական ուղղվածությանը, հրապարակումների թեմատիկ շրջանակին և հեղինակային կազմին։ Հանդեսը դիտարկվում է որպես գրական ստեղծագործությունների հրապարակման վայր և միաժամանակ որպես գրաքննադատական, մշակութաբանական ու հասարակական մտքի արտահայտման միջավայր, որտեղ քննարկվել են հայ գրականության զարգացման, ազգային մշակույթի շարունակականության և սփյուռքահայության մտավոր կյանքի հարցերը։ Ուսումնասիրվում է խմբագրի դերը պարբերականի բովանդակային քաղաքականության ձևավորման, հեղինակների ընտրության և տարբեր սերունդների գրողների միջև ստեղծագործական կապերի հաստատման գործում։ Կարևորվում են նաև Հայաստանի և սփյուռքի գրական շրջանակների միջև մշակութային կապերը, որոնց արտահայտման ու ամրապնդման գործում պարբերական մամուլը կարող էր ունենալ նշանակալի դեր։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել առանձին համարներում հրապարակված գեղարվեստական ստեղծագործությունները, գրախոսությունները, հոդվածները, թարգմանությունները և մշակութային նյութերը՝ դրանց միջոցով բացահայտելով տվյալ ժամանակաշրջանի գրական հետաքրքրությունների ու բանավեճերի շրջանակը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արևմտահայերենի պահպանման և զարգացման, գրական լեզվի մշակման ու հայ գրական ժառանգության փոխանցման խնդիրներին։ Հանդեսի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև սփյուռքահայ մամուլի պատմության տեսանկյունից, քանի որ պարբերական հրատարակությունները համայնքային կյանքում հանդես էին գալիս որպես մշակութային հիշողության պահպանման և մտավոր հաղորդակցության միջոցներ։ Աշխատությունը նպաստում է ինչպես Վահե-Վահյանի գրական և խմբագրական ժառանգության, այնպես էլ XX դարի սփյուռքահայ գրական գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը՝ բացահայտելով անհատ ստեղծագործողի, պարբերական մամուլի և հայկական մշակութային միջավայրի միջև ձևավորված բազմակողմանի կապերը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով համայնքների կառավարման առանձնահատկությունները, առկա խնդիրները և զարգացման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետությունը, կառավարման կազմակերպական մեխանիզմները, համայնքային ռեսուրսների օգտագործումը, ֆինանսական ինքնուրույնության մակարդակը և բնակչությանը մատուցվող հանրային ծառայությունների որակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքների տնտեսական և ֆինանսական կարողությունների ամրապնդմանը, տեղական բյուջեների արդյունավետ կառավարմանը, սեփական եկամուտների ավելացման հնարավորություններին և համայնքային ծրագրերի ռազմավարական պլանավորմանը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել նաև տեղական իշխանությունների և բնակչության միջև համագործակցության, հանրային մասնակցության, թափանցիկության և հաշվետվողականության բարձրացման մեխանիզմները, ինչպես նաև թվային կառավարման գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համայնքների կառավարման արդյունավետության վրա ազդող կազմակերպական, իրավական, սոցիալ-տնտեսական և մարդկային ռեսուրսների գործոններին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեղական ինքնակառավարման համակարգի առկա թերությունները և սահմանելու այն գերակա ուղղությունները, որոնց իրականացումը կարող է նպաստել համայնքների կառավարման որակի բարձրացմանը, ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը և բնակչության կարիքներին համապատասխան ծառայությունների մատուցմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պետական և տեղական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հանրային կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, իրավաբանների, ուսանողների և տեղական ինքնակառավարման հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է գրաֆների տեսության կարևոր ուղղություններից մեկի՝ կողերի ճիշտ ներկումների և գագաթների ինտերվալային սպեկտրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են որոշ դասերի գրաֆների կողերի ներկման օրինաչափությունները, գունային բաշխման առանձնահատկությունները և այն պայմանները, որոնց դեպքում գրաֆի գագաթին հարակից կողերի գույները կազմում են հաջորդական ամբողջ թվերի բազմություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտերվալային սպեկտր ունեցող գագաթների քանակի հնարավոր նվազագույն և առավելագույն արժեքների որոշմանը՝ գրաֆի բոլոր թույլատրելի ճիշտ կողային ներկումների բազմության շրջանակում։ Ուսումնասիրվում են գրաֆների կառուցվածքային հատկությունների, գագաթների աստիճանների, կողերի դասավորության և քրոմատիկ բնութագրերի ազդեցությունները ներկումների հնարավոր տարբերակների վրա։ Դիտարկվում են ճիշտ կողային ներկման հիմնական սահմանափակումները, որոնց համաձայն՝ ընդհանուր գագաթ ունեցող կողերը պետք է ստանան տարբեր գույներ, ինչպես նաև գագաթների գունային սպեկտրների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում են կոմբինատորային մեթոդների, մաթեմատիկական ապացույցների և գրաֆների կառուցվածքային վերլուծության կիրառությունները՝ ինտերվալային սպեկտր ունեցող գագաթների քանակի գնահատման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գրաֆների առանձին դասեր, որոնց համար հնարավոր է ստանալ ճշգրիտ սահմաններ կամ գնահատականներ համապատասխան էքստրեմալ մեծությունների վերաբերյալ։ Անդրադարձ է կատարվում գրաֆի չափի, կառուցվածքի, կապակցվածության և գագաթների աստիճանների բաշխման ազդեցությանը դիտարկվող բնութագրերի վրա։ Առանձնացվում են այնպիսի ներկումների կառուցման խնդիրները, որոնց դեպքում ինտերվալային սպեկտր ունեցող գագաթների թիվը հասնում է հնարավոր առավելագույն կամ նվազագույն արժեքներին։ Կարևորվում են նաև տարբեր դասերի գրաֆների համեմատական ուսումնասիրությունը, ստացված գնահատականների ճշգրտության հիմնավորումը և համապատասխան կոմբինատորային օրինաչափությունների բացահայտումը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել գրաֆների կողային ներկումների տեսության զարգացմանը, էքստրեմալ կոմբինատորիկայի խնդիրների լուծմանը և դիսկրետ մաթեմատիկայի տեսական արդյունքների ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նաև ժամանակացույցերի կազմման, ռեսուրսների բաշխման և ցանցային համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, գրաֆների տեսության և կոմբինատորիկայի մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ուղղություններով հետազոտություններ իրականացնող ուսանողների համար։

Linguistics

Նյութը նվիրված է Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանությունների լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բնագրի և ռուսերեն ու անգլերեն թարգմանությունների համեմատական վերլուծության միջոցով։ Հետազոտության առանցքում թարգմանական գործընթացի ընթացքում ձևավորվող լեզվական, ոճական և իմաստային փոխակերպումների բացահայտումն է, հատկապես այն դեպքերում, երբ բնագրի գեղարվեստական առանձնահատկությունները պայմանավորված են իսպաներենի քերականական կառուցվածքով, բառապաշարով, դարձվածաբանությամբ, մշակութային ենթատեքստով և հեղինակի անհատական ոճով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ բառային ընտրության, նախադասությունների կառուցվածքի, ժամանակաձևերի, շարահյուսական կապերի, փոխաբերությունների, դարձվածքների, իրակությունների և մշակութային նշանակություն ունեցող արտահայտությունների հայերեն փոխանցման առանձնահատկություններին։ Մարկեսի արձակի համար բնորոշ են մանրամասն նկարագրությունը, իրականի և երևակայականի միահյուսումը, երկար և բազմաշերտ նախադասությունները, յուրահատուկ պատկերավորությունը և պատմողական առանձնահատուկ ռիթմը, ուստի դրանց հայերեն փոխանցումը պահանջում է ոչ միայն բառացի համարժեքների ընտրություն, այլև բնագրի գեղարվեստական ազդեցության հնարավորինս ամբողջական վերարտադրում։ Ռուսերեն և անգլերեն թարգմանությունների ներգրավումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են տարբեր լեզվական համակարգերը հաղթահարում նույն թարգմանական դժվարությունները և ինչպիսի լուծումներ են ընտրվում բառապաշարային, քերականական ու ոճական մակարդակներում։ Համեմատական մոտեցումը կարող է բացահայտել այն դեպքերը, երբ հայերեն տարբերակը մոտենում է բնագրի կառուցվածքին, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ թարգմանիչը դիմում է կառուցվածքային փոփոխության, բացատրական փոխանցման, ընդհանրացման, մասնավորեցման կամ այլ թարգմանական ռազմավարության։ Առանձին կարևորություն ունի մշակութային իրողությունների փոխանցումը, քանի որ հեղինակի ստեղծագործություններում լեզուն սերտորեն կապված է լատինաամերիկյան պատմական, սոցիալական և մշակութային միջավայրի հետ։ Նման տարրերի հայերեն թարգմանությունը կարող է պահանջել լեզվական և մշակութային հարմարեցումներ՝ պահպանելով բնագրի իմաստային և գեղարվեստական ներուժը։ Հետազոտությունը կարող է նաև գնահատել թարգմանությունների լեզվաոճական բնականությունը, հայերեն գրական լեզվի հնարավորությունների օգտագործումը և թարգմանչական լուծումների հետևողականությունը։ Ռուսերեն ու անգլերեն տարբերակների հետ համադրումը թույլ է տալիս տարբերակել այն փոփոխությունները, որոնք պայմանավորված են հենց հայերեն թարգմանության առանձնահատկություններով, և այնպիսի փոփոխությունները, որոնք արդեն առկա են միջնորդ կամ այլալեզու թարգմանություններում։ Այսպիսի վերլուծությունը կարևոր է ոչ միայն կոնկրետ ստեղծագործությունների թարգմանության որակը գնահատելու, այլև իսպաներենից հայերեն գեղարվեստական թարգմանության ընդհանուր խնդիրներն ու հնարավորությունները հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, թեման միավորում է համեմատական լեզվաբանության, թարգմանագիտության և գրականագիտության մեթոդները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով և թարգմանական ռազմավարություններով է հայերենում վերարտադրվում Մարկեսի ինքնատիպ գեղարվեստական աշխարհը և որքանով են պահպանվում բնագրի ոճական, իմաստային ու արտահայտչական առանձնահատկությունները։