Видовой состав и токсичность грибов, контаминирующих некоторые специи

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է 19–20-րդ դարերում հայերեն երաժշտական տերմինաբանության ձևավորման, զարգացման և համակարգման գործընթացների լեզվաբանական ու պատմամշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երաժշտության տեսությանը, կատարողական արվեստին, գործիքագիտությանը, ձայնային երևույթներին, երաժշտական ձևերին և ժանրերին վերաբերող մասնագիտական բառապաշարն է՝ դիտարկված տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր աղբյուրների և երաժշտագիտական գրականության համատեքստում։ Քննվում են տերմինների ծագման հիմնական ուղիները, հայերենի ներքին բառակազմական հնարավորությունների օգտագործումը, հին և միջին հայերենից ժառանգված բառերի նոր իմաստային կիրառությունները, ինչպես նաև այլ լեզուներից կատարված փոխառություններն ու պատճենումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե եվրոպական երաժշտական մշակույթի և մասնագիտական կրթության զարգացման հետ մեկտեղ ինչպես են հայերենում ձևավորվել նոր հասկացությունների անվանումները և ինչ սկզբունքներով են դրանք հարմարեցվել լեզվի հնչյունական, ձևաբանական ու բառակազմական համակարգին։ Ուսումնասիրվում են միևնույն հասկացության համար տարբեր ժամանակներում գործածված զուգահեռ անվանումները, դրանց մրցակցությունը և աստիճանական տերմինաբանական կայունացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևելահայ և արևմտահայ լեզվական միջավայրերում ձևավորված երաժշտական բառապաշարի համեմատությունը՝ բացահայտելով ընդհանուր հիմքերը և տերմինագործածության տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում երաժշտագիտական աշխատությունների, դասագրքերի, բառարանների, պարբերական մամուլի և թարգմանական գրականության նշանակությանը մասնագիտական բառապաշարի տարածման և նորմավորման գործում։ Տերմինները դիտարկվում են ոչ միայն որպես մասնագիտական հասկացությունների անվանումներ, այլև որպես երաժշտական մշակույթի զարգացման պատմությունը արտացոլող լեզվական միավորներ։ Նրանց փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու երաժշտական գիտելիքի նոր ոլորտների ներմուծմանը, ազգային երաժշտագիտական մտքի զարգացմանը և միջազգային տերմինաբանության հետ հայերենի փոխազդեցությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տերմինագիտության, պատմական բառագիտության, երաժշտագիտության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հայերեն երաժշտական մասնագիտական բառապաշարի զարգացման և համակարգման հիմնական օրինաչափությունները։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Վայոց Ձորի տարածաշրջանում տարածված հայերենի տեղական խոսվածքների լեզվական առանձնահատկությունների և դրանց աշխարհագրական բաշխման համակարգված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր բնակավայրերի խոսքային տվյալների համադրությունն է, որի միջոցով բացահայտվում են հնչյունական, ձևաբանական, բառապաշարային և քերականական հատկանիշների տարածքային տարբերությունները։ Լեզվաաշխարհագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրելու առանձին խոսվածքները, այլև պարզելու որոշակի լեզվական երևույթների տարածման սահմանները, դրանց փոխադարձ կապերը և հարակից բարբառային միավորների հետ հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հնչյունական համակարգին՝ ձայնավորների ու բաղաձայնների արտասանական տարբերակներին, պատմական հնչյունափոխություններին և բնակավայրից բնակավայր հանդիպող տեղային առանձնահատկություններին։ Ձևաբանական մակարդակում կարող են ուսումնասիրվել հոլովման և խոնարհման ձևերը, դերանունների, բայերի ու անվանական խոսքի մասերի տեղական տարբերակները, իսկ բառապաշարային քննությունը հնարավորություն է տալիս արձանագրելու տվյալ տարածաշրջանին բնորոշ բառերը, իմաստային տարբերությունները և հնաբանությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է լեզվական երևույթների քարտեզագրումը, որի միջոցով հնարավոր է տեսանելի դարձնել առանձին հատկանիշների տարածական բաշխումը և սահմանել բարբառային տարբերակների միջև անցումային գոտիները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնակչության պատմական տեղաշարժերի, հարևան տարածքների հետ հաղորդակցության և սոցիալ-մշակութային գործոնների ազդեցությանը տեղական խոսքի ձևավորման ու փոփոխության վրա։ Տարբեր սերունդների լեզվական տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նաև խոսվածքների պահպանվածության աստիճանը և գրական հայերենի ազդեցությամբ տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայերենի բարբառային բազմազանության փաստագրման համար, հատկապես այն պայմաններում, երբ հասարակական և ժողովրդագրական փոփոխությունները կարող են աստիճանաբար նվազեցնել տեղական լեզվական առանձնահատկությունների կիրառությունը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է բարբառագիտության, լեզվաաշխարհագրության և պատմական լեզվաբանության մեթոդները՝ ներկայացնելով Վայոց Ձորի խոսվածքների տարածքային կառուցվածքն ու տեղը հայերենի բարբառային համակարգում։

Economics

Շուկա մտնելու ռազմավարության ընտրությանը նվիրված տնտեսագիտական և կառավարման ուսումնական աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում են այն հիմնական մոտեցումները և գործոնները, որոնք ընկերությունները հաշվի են առնում նոր շուկա մուտք գործելիս։ Գրքում բացատրվում է, որ շուկա մտնելու ռազմավարությունը որոշում է կազմակերպության հաջողության աստիճանը, քանի որ այն կապված է մրցակցային դիրքի ձևավորման, ռիսկերի գնահատման և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման հետ։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են հիմնական ռազմավարական մոդելները՝ ուղղակի արտահանում, լիցենզավորում, ֆրանշայզինգ, համատեղ ձեռնարկություններ և օտարերկրյա ուղղակի ներդրումներ, ինչպես նաև դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները։ Հեղինակը անդրադառնում է շուկայի ընտրության չափանիշներին՝ պահանջարկի ծավալ, մրցակցության մակարդակ, իրավական միջավայր, քաղաքական կայունություն և մշակութային առանձնահատկություններ։ Գրքում նաև վերլուծվում է մարքեթինգային ռազմավարությունների դերը նոր շուկաներում դիրքավորման և սպառողի վստահության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր է միջազգային բիզնեսի և ռազմավարական կառավարման ուսումնասիրության համար՝ օգնելով հասկանալ գլոբալ շուկաներում հաջող մուտքի գործոնները։

Literature

Ղևոնդ Ալիշան․ Բանաստեղծություններ — հայ ազգային-հայրենասիրական և հոգևոր պոեզիայի կարևոր ժողովածու, որն ընդգրկում է հայ բանաստեղծ, պատմաբան, աշխարհագրագետ և մշակութային գործիչ Ղևոնդ Ալիշան-ի ստեղծագործությունները։ Գիրքը ներկայացնում է Ալիշանի պոեզիայի հիմնական թեմաները՝ հայրենասիրություն, ազգային հիշողություն, բնության գեղեցկություն, հոգևոր արժեքներ, անցյալի փառքի հիշատակ և ժողովրդի մշակութային ինքնության պահպանություն։ Նրա բանաստեղծություններում առանձնահատուկ տեղ ունի Հայաստանի հանդեպ խոր սերը, որտեղ հայրենիքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլ նաև որպես հոգևոր և պատմական սրբավայր։ Ալիշանի լեզուն հարուստ է գրաբարյան ու դասական շնչով, ինչը ստեղծագործություններին հաղորդում է հանդիսավորություն և բարձր գեղարվեստական արժեք։ Բազմաթիվ գործերում հեղինակը դիմում է պատմական կերպարների, ազգային ավանդույթների և քրիստոնեական խորհրդանիշների՝ ընթերցողին փոխանցելով ազգային արժանապատվության և մշակութային շարունակականության գաղափարը։ Բանաստեղծությունների մեջ հաճախ հանդիպում են բնության նկարագրություններ՝ լեռներ, գետեր, եկեղեցիներ և հայկական գյուղաշխարհ, որոնք դառնում են հայրենիքի խորհրդանիշներ։ Ալիշանի պոեզիան միաժամանակ քնարական է և ուսուցողական, քանի որ հեղինակը փորձում է ոչ միայն հուզել ընթերցողին, այլ նաև պահպանել պատմական հիշողությունը և սեր փոխանցել հայ մշակույթի հանդեպ։ Այս ժողովածուն կարևոր տեղ ունի հայ դասական գրականության մեջ և հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են ազգային ինքնությամբ, պատմությամբ և հոգևոր գրականությամբ

Law

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում Ազգային ժողովի պատգամավորի կարգավիճակի իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ սահմանադրական իրավունքի և խորհրդարանական կառավարման համակարգի համատեքստում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են պատգամավորի իրավական դիրքը, նրա լիազորությունների շրջանակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, պատգամավորական գործունեության երաշխիքները, ինչպես նաև խորհրդարանական աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման իրավական հիմքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատգամավորական անձեռնմխելիության, անհամատեղելիության պահանջների, պատասխանատվության, մանդատի իրականացման և ընտրողների հետ հարաբերությունների կարգավորման հարցերին։ Ուսումնասիրվում են Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրական դաշտի առանձնահատկությունները, պատգամավորի կարգավիճակի ձևավորման պատմական զարգացումները, ինչպես նաև միջազգային փորձը և այլ երկրների խորհրդարանական համակարգերում կիրառվող իրավական լուծումները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են առկա խնդիրները, իրավական բացերը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ նպատակ ունենալով նպաստել խորհրդարանական ինստիտուտի զարգացմանն ու պատգամավորական գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, սահմանադրագետների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, իրավաբանական բուհերի ուսանողների և խորհրդարանական իրավունքի հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Հայաստանի հնագիտական ժառանգությունը-ը հնագիտությանը նվիրված գիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայաստանի տարածքում հայտնաբերված նյութական մշակույթի հուշարձանների բազմաշերտ պատկերը՝ սկսած նախապատմական ժամանակներից մինչև միջնադար, ընդգրկելով բնակավայրեր, դամբարաններ, ամրոցներ, պաշտամունքային կենտրոններ և այլ հնագիտական համալիրներ, աշխատությունում դիտարկվում է Հայկական լեռնաշխարհի դերը որպես հնագույն քաղաքակրթական կենտրոններից մեկը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել են տարբեր մշակութային շերտեր՝ սկսած քարեդարյան բնակավայրերից և բրոնզեդարյան մշակույթներից մինչև Ուրարտուի պետական համակարգը և միջնադարյան հայկական քաղաքակրթությունը, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնագիտական պեղումների արդյունքներին, նյութական մշակույթի վերլուծությանը՝ կերամիկա, մետաղագործություն, ճարտարապետական մնացորդներ և արվեստի նմուշներ, ինչպես նաև դրանց գիտական մեկնաբանությանը պատմական համատեքստում, աշխատությունը ընդգծում է նաև հնագիտական ժառանգության պահպանության և ուսումնասիրման կարևորությունը ժամանակակից Հայաստանում՝ որպես ազգային պատմական հիշողության և մշակութային ինքնության հիմնասյուներից մեկը, միաժամանակ ցույց տալով, թե ինչպես են հնագիտական տվյալները լրացնում և ճշգրտում գրավոր աղբյուրների տեղեկատվությունը։