Discover other interesting and useful materials

    Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials section
    Online

    History

    Turkey and the Armenian atrocities

    Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում և Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման նախաշեմին հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և կոտորածների պատմական ներկայացմանը և դրա շուրջ ձևավորված պատմագիտական ու քաղաքական մեկնաբանություններին։ Նյութում վերլուծվում են այն իրադարձությունները, որոնք կապված են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանի հետ, երբ պետական քաղաքականության, ռազմական գործողությունների և տեղական վարչական կառույցների համադրությամբ իրականացվել են լայնածավալ տեղահանություններ և մարդկային մեծ կորուստներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր պատմագիտական դպրոցների մոտեցումներին՝ մի կողմից փաստագրական աղբյուրների, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ականատեսների վկայությունների վրա հիմնված ուսումնասիրություններին, մյուս կողմից՝ պաշտոնական պետական մեկնաբանություններին և դրանց միջև առկա հակասություններին։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է հիշողության քաղաքականության, միջազգային ճանաչման գործընթացների և պատմական իրադարձությունների գնահատման շուրջ շարունակվող գիտական և քաղաքական բանավեճերի նշանակությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես են այս իրադարձությունները ազդեցություն ունեցել հայ համայնքների ձևավորման վրա սփյուռքում և միջազգային հարաբերություններում պատմական արդարության հարցերի քննարկման վրա։

    Updated: 2026-09-08
    Turkey and the Armenian atrocities
    Online

    Other Subjects

    Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն: Լեզվաբանություն: Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն: Ազգագրություն: Ինֆորմացիոն ցանկ = Новые книги. Обшественно- (1975, թիվ 11)

    Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

    Updated: 2026-08-21
    Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն: Լեզվաբանություն: Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն: Ազգագրություն: Ինֆորմացիոն ցանկ = Новые книги. Обшественно- (1975, թիվ 11)
    Online

    Literature

    Ժամանակի իմաստավորումը Մարսել Պրուստի վիպաշարում

    Գիրքը նվիրված է ժամանակի գաղափարի և դրա գեղարվեստական իմաստավորման ուսումնասիրությանը Մարսել Պրուստի վիպական ստեղծագործության մեջ՝ բացահայտելով ժամանակի ընկալման, հիշողության, անցյալի վերապրման և մարդկային ինքնության ձևավորման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության կենտրոնում ժամանակը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրադարձությունների հաջորդականություն, այլև որպես մարդու ներաշխարհում ապրող, փոփոխվող և վերաիմաստավորվող փորձառություն։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է անցյալը վերականգնվում հիշողության միջոցով, ինչպես են պատահական զգայական ազդակները՝ հոտը, համը, ձայնը կամ տեսողական տպավորությունը, կարողանում արթնացնել վաղուց մոռացված ապրումներ և միավորել ներկան անցյալի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշողության տարբեր ձևերի, ժամանակի սուբյեկտիվ ընկալման, կորստի և վերականգնման, փոփոխության ու անցողիկության թեմաներին։ Գրքում ուսումնասիրվում է նաև այն, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքը փոխակերպում մարդու հարաբերությունները, սոցիալական միջավայրը, արժեքները և սեփական անձի մասին պատկերացումները։ Պրուստյան վիպական աշխարհի շրջանակում ժամանակը հանդես է գալիս միաժամանակ որպես կորստի պատճառ և գեղարվեստական վերականգնման հնարավորություն․ անցողիկ կյանքի փորձառությունները գրական ստեղծագործության միջոցով կարող են վերածվել պահպանվող և նոր իմաստ ձեռք բերող հիշողության։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև պատմողական կառուցվածքի, ժամանակային հաջորդականության խախտման, ներքին մենախոսության և հոգեբանական նկարագրության այն առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով հեղինակը փոխանցում է ժամանակի բարդ և ոչ գծային բնույթը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Պրուստի գրականությունը դիտարկել ոչ միայն որպես անհատի հիշողության և ներաշխարհի նկարագրություն, այլև որպես ժամանակի, արվեստի և մարդկային գոյության փոխհարաբերությունների փիլիսոփայական ուսումնասիրություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, փիլիսոփաներին, ֆրանսիական գրականության մասնագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և ժամանակակից եվրոպական վեպի տեսական ու գեղագիտական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

    Updated: 2026-09-13
    Ժամանակի իմաստավորումը Մարսել Պրուստի վիպաշարում
    Online

    Pedagogy

    Ավագ դպրոցի սովորողների ինքնուրույն ճանաչողական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման մեթոդիկան (նոր և նորագույն պատմության դասընթացի ուսուցման օրինակով)

    Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի սովորողների ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության արդյունավետության բարձրացման մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նոր և նորագույն պատմության դասընթացի ուսուցման օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողի ակտիվ ներգրավվածությունն է ուսումնական գործընթացում, նրա ինքնուրույն մտածելու, տեղեկություն որոնելու, վերլուծելու, համադրելու, եզրակացություններ կատարելու և սեփական տեսակետը հիմնավորելու կարողությունների զարգացումը։ Աշխատությունը հիմնվում է այն մոտեցման վրա, որ պատմության ուսուցումը չպետք է սահմանափակվի փաստերի, տարեթվերի և իրադարձությունների մեխանիկական յուրացմամբ, այլ պետք է նպաստի սովորողի քննադատական և վերլուծական մտածողության ձևավորմանը։ Գրքում ուսումնասիրվում են ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության էությունը, կառուցվածքը և կրթական նշանակությունը, ինչպես նաև այն մանկավարժական պայմանները, որոնց առկայության դեպքում սովորողը կարող է առավել արդյունավետորեն դառնալ սեփական ուսուցման ակտիվ մասնակից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական նյութի ինքնուրույն ուսումնասիրմանը, սկզբնաղբյուրների և լրացուցիչ գրականության հետ աշխատանքին, պատմական իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերի բացահայտմանը, տարբեր տեսակետների համեմատությանը և փաստերի հիման վրա հիմնավորված եզրահանգումների ձևավորմանը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչն է սովորողների ճանաչողական ակտիվության խթանման համար արդյունավետ մեթոդների և ուսուցման ձևերի ընտրությունը։ Դրանց թվում կարող են կիրառվել խնդրահարույց ուսուցումը, հետազոտական առաջադրանքները, քննարկումները, բանավեճերը, անհատական և խմբային աշխատանքները, նախագծային գործունեությունը, սկզբնաղբյուրների վերլուծությունը և պատմական իրավիճակների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Նման մեթոդները հնարավորություն են տալիս պատմական նյութը դարձնել ոչ միայն գիտելիքի փոխանցման միջոց, այլև սովորողի մտավոր գործունեության զարգացման գործիք։ Նոր և նորագույն պատմության դասընթացը հատկապես հարմար է ինքնուրույն ճանաչողական գործընթացի կազմակերպման համար, քանի որ ներառում է քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային բազմաթիվ իրադարձություններ ու գործընթացներ, որոնց ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբեր աղբյուրների համադրում և բազմակողմանի վերլուծություն։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ուսուցչի դերի վերաիմաստավորմանը։ Ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես սովորողի ինքնուրույն որոնումն ու հետազոտական գործունեությունը կազմակերպող, ուղղորդող և գնահատող մասնագետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման, առաջադրանքների բարդության աստիճանի ճիշտ ընտրության և ինքնուրույն աշխատանքի արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման հարցերը։ Աշխատության գործնական արժեքը կայանում է նրանում, որ ներկայացվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել պատմության դասավանդման գործընթացում՝ սովորողների հետաքրքրվածությունը բարձրացնելու, ուսումնական մոտիվացիան ամրապնդելու և ինքնուրույն աշխատանքի հմտությունները զարգացնելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է ավագ դպրոցում պատմության ուսուցման ժամանակակից կազմակերպման, սովորողի ճանաչողական ակտիվության զարգացման և ինքնուրույն ուսումնառության հմտությունների ձևավորման տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել պատմության ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և ավագ դպրոցի կրթական գործընթացով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

    Updated: 2026-09-11
    Ավագ դպրոցի սովորողների ինքնուրույն ճանաչողական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման մեթոդիկան (նոր և նորագույն պատմության դասընթացի ուսուցման օրինակով)
    Online

    Economics

    Բնակչության եկամուտների, ծախսերի և խնայողությունների փոխառնչությունները (տեսություն և պրակտիկա)

    Աշխատությունը նվիրված է բնակչության եկամուտների, ծախսերի և խնայողությունների միջև առկա փոխկապակցվածությունների տեսական և գործնական ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են տնային տնտեսությունների ֆինանսական վարքագծի հիմնական տեսությունները, եկամուտների ձևավորման աղբյուրները, սպառման և խնայողության վրա ազդող տնտեսական ու սոցիալական գործոնները։ Վերլուծվում են բնակչության կենսամակարդակի, գնաճի, զբաղվածության, վարկային հարաբերությունների և տնտեսական միջավայրի ազդեցությունը ֆինանսական որոշումների կայացման վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են նաև գործնական տվյալների հիման վրա բնակչության եկամուտների բաշխման, սպառողական ծախսերի կառուցվածքի և խնայողությունների ձևավորման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց դերը ազգային տնտեսության կայունության և ֆինանսական զարգացման գործընթացներում։

    Updated: 2026-08-21
    Բնակչության եկամուտների, ծախսերի և խնայողությունների փոխառնչությունները (տեսություն և պրակտիկա)
    Online

    Sociology

    Քաղաքացիական հասարակության հայեցակարգերի զարգացումը արևմտյան սոցիոլոգիայում XX դարի երկրորդ կեսին

    Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի արևմտյան սոցիոլոգիական մտքում քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ձևավորման, վերաիմաստավորման և զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքացիական հասարակությունը դիտարկվում է որպես պետության, անհատի, սոցիալական խմբերի և հասարակական կազմակերպությունների փոխհարաբերությունները մեկնաբանելու կարևոր տեսական հասկացություն։ Ուշադրություն է հատկացվում այն սոցիալական ու մտավոր պայմաններին, որոնց ազդեցությամբ քաղաքացիական հասարակության գաղափարը նոր նշանակություն ձեռք բերեց հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի արևմտյան հասարակագիտական քննարկումներում։ Քննվում են տարբեր սոցիոլոգիական մոտեցումներ, որոնցում քաղաքացիական հասարակությունը կարող է ներկայացվել որպես պետական կառույցներից հարաբերականորեն ինքնուրույն հասարակական հարաբերությունների, միավորումների, նախաձեռնությունների և հաղորդակցական տարածքների ամբողջություն։ Կարևորվում են անհատի ինքնավարության, հասարակական մասնակցության, կամավոր միավորումների, հանրային ոլորտի, սոցիալական վստահության, համերաշխության և հասարակական ինքնակազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության և քաղաքացիական հասարակության հարաբերակցության տարբեր մեկնաբանություններին՝ բացահայտելով դրանց տեսական հիմքերը և հասարակության կառուցվածքի վերաբերյալ տարբեր պատկերացումները։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել կառուցվածքային-գործառութային, կոնֆլիկտաբանական, նեոմարքսիստական, հաղորդակցական և այլ տեսական ուղղություններ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են տարբեր դպրոցներ մեկնաբանել հասարակական կազմակերպությունների, սոցիալական շարժումների և հանրային հաղորդակցության դերը։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա են XX դարի երկրորդ կեսին տարածում ստացած նոր սոցիալական շարժումները, որոնց գործունեությունը նպաստեց հասարակական մասնակցության և ինքնակազմակերպման վերաբերյալ տեսությունների վերանայմանը։ Քննվում է նաև հանրային ոլորտի գաղափարը՝ որպես քաղաքացիների միջև հաղորդակցության, հասարակական խնդիրների քննարկման և ընդհանուր հետաքրքրությունների ձևակերպման միջավայր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սոցիալական կապիտալի, վստահության, հասարակական ցանցերի և կամավոր մասնակցության վերաբերյալ տեսական մոտեցումներին, որոնց միջոցով փորձ է արվում բացատրել հասարակական համագործակցության կայունությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գլոբալացման, տեղեկատվական հասարակության ձևավորման և պետական կառավարման փոփոխությունների ազդեցությանը քաղաքացիական հասարակության տեսական ընկալումների վրա։ Տարբեր հեղինակների ու դպրոցների հայեցակարգերի համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ընդհանրությունները, տարբերությունները և պատմական զարգացումը՝ առանց որևէ մոտեցման գերակայությունը կանխադրելու։ Աշխատությունը նպաստում է ժամանակակից սոցիոլոգիական տեսության մեջ քաղաքացիական հասարակության հասկացության բազմաշերտ բովանդակության ըմբռնմանը և կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել սոցիոլոգիայի, սոցիալական տեսության, քաղաքական սոցիոլոգիայի և հասարակագիտական մտքի պատմության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

    Updated: 2026-09-20
    Քաղաքացիական հասարակության հայեցակարգերի զարգացումը արևմտյան սոցիոլոգիայում XX դարի երկրորդ կեսին