Влияние вибрации на нейрональную активность супраоптического ядра гипоталамуса и его коррекция крайневысокочастотным электромагнитным излучением

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և պատերազմի փոխհարաբերությունների բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով պատմական, քաղաքական, անվտանգային և տարածաշրջանային գործընթացները։ Գրքում վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում Հայաստանի ներգրավվածությունը զինված հակամարտություններում, պատերազմի ազդեցությունը պետականության ձևավորման և պահպանման վրա, ինչպես նաև արտաքին ուժերի դերը տարածաշրջանային հակամարտությունների դինամիկայում։ Հեղինակը քննարկում է անվտանգության քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, ռազմական և դիվանագիտական ռազմավարությունների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև փոքր պետությունների համար բնորոշ մարտահրավերները բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրում։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հարավային Կովկասի հակամարտությունների համատեքստին, խաղաղության գործընթացներին, զինադադարների կայունությանը և երկարաժամկետ անվտանգության ապահովման հնարավորություններին։ Քննարկվում են նաև պատերազմի սոցիալական, տնտեսական և մարդասիրական հետևանքները, ներառյալ բնակչության տեղաշարժերը, ենթակառուցվածքների վնասները և պետական ինստիտուտների դիմակայունությունը։ Գիրքը նախատեսված է քաղաքագետների, պատմաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, անվտանգության վերլուծաբանների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ վերլուծություն Հայաստանի և պատերազմի փոխկապակցվածության վերաբերյալ։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Literature

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է աբսուրդի դրամայում հերոսի և հակահերոսի կերպարների ձևավորման, դրանց գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների և դրամատուրգիական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում աբսուրդի թատրոնի առաջացման պատմամշակութային նախադրյալները, փիլիսոփայական հիմքերը և XX դարի դրամատուրգիայում դրա զարգացման հիմնական միտումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդական դրամատիկական հերոսի կերպարի վերափոխմանը, անհատի գոյաբանական ճգնաժամին, օտարվածությանը, միայնությանը և կյանքի իմաստի որոնման հիմնախնդիրներին։ Վերլուծվում են հերոսի ու հակահերոսի բնութագրման գեղարվեստական միջոցները, նրանց վարքագծի հակասականությունը, գործողությունների պայմանականությունը և արտաքին աշխարհի հետ փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև աբսուրդի դրամային բնորոշ երկխոսության խզումները, կրկնությունները, անտրամաբանական իրավիճակները, ժամանակի ու տարածության յուրահատուկ ընկալումը և դրանց ազդեցությունը կերպարների բացահայտման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Սամուել Բեքեթի, Էժեն Իոնեսկոյի և աբսուրդի թատրոնի այլ ներկայացուցիչների ստեղծագործություններում հերոսի ու հակահերոսի մեկնաբանման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կերպարների միջոցով մարդկային գոյության հակասությունների, հասարակական արժեքների ճգնաժամի և անհատի ինքնության խնդիրների գեղարվեստական արտահայտմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գրականագիտության, թատերագիտության, համեմատական գրականության և ժամանակակից դրամատուրգիայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է հասանելի ֆորմիլպիրազոլների հիման վրա ընթացող քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը և նոր կառուցվածք ունեցող միացությունների ստացման գիտական հնարավորությունների գնահատմանը։ Հետազոտության առանցքում պիրազոլային հետերոցիկլային համակարգի և ֆորմիլային ֆունկցիոնալ խմբի ռեակցիոն առանձնահատկությունների համադրումն է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տարբեր կառուցվածքային փոխակերպումներ և ընդլայնել պիրազոլի ածանցյալների շրջանակը։ Ֆորմիլպիրազոլները դիտարկվում են որպես բազմակողմանի սկզբնական նյութեր, որոնց կառուցվածքում առկա ֆունկցիոնալ կենտրոնները կարող են հիմք հանդիսանալ նոր կապերի և ավելի բարդ մոլեկուլային համակարգերի ձևավորման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռեակցիաների ընդհանուր օրինաչափություններին, ելանյութերի կառուցվածքի և դրանց քիմիական ակտիվության միջև կապերին, ինչպես նաև տարբեր փոխակերպումների ընտրողականության ուսումնասիրությանը։ Քննվում է պիրազոլային օղակում տեղակալիչների բնույթի և դիրքի ազդեցությունը ռեակցիոն հատկությունների վրա, ինչը կարևոր է ստացվող նյութերի կառուցվածքային բազմազանությունը հասկանալու համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեխնոլոգիական տեսանկյունից իրագործելի և վերարտադրելի քիմիական գործընթացների գնահատումը՝ հաշվի առնելով ելանյութերի հասանելիությունը, փոխակերպումների արդյունավետությունը և վերջնական նյութերի առանձնացման ու բնութագրման հնարավորությունները։ Ստացված նոր միացությունների կառուցվածքի հաստատումը կարող է հիմնվել ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտությունների տվյալների համադրման վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզաբանել մոլեկուլային կառուցվածքը և գնահատել կատարված փոխակերպումների ուղղությունը։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ հետերոցիկլային միացությունների կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են էապես անդրադառնալ դրանց ֆիզիկաքիմիական և հնարավոր կենսաբանական հատկությունների վրա։ Նոր ածանցյալների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նաև հետագա հիմնարար հետազոտությունների համար հեռանկարային մոլեկուլային համակարգերի բացահայտմանը։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է հետերոցիկլային և օրգանական քիմիայի, կառուցվածքային վերլուծության ու քիմիական տեխնոլոգիայի մոտեցումները՝ նպաստելով ֆորմիլպիրազոլների ռեակցիոն հնարավորությունների վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը և նոր կառուցվածքային միացությունների ստացման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Literature

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է Վանո Սիրադեղյանի «Կիրակի» պատմվածքը՝ ընդգծելով նրա արձակին բնորոշ հոգեբանական խորությունը, առօրյա կյանքի մանրուքների նուրբ դիտարկումը և մարդկային հարաբերությունների ենթատեքստային վերլուծությունը։ Պատմվածքում կիրակին հանդես է գալիս ոչ միայն որպես շաբաթվա հանգստյան օր, այլ նաև որպես խորհրդանշական տարածք, որտեղ բացահայտվում են մարդու ներաշխարհը, միայնության զգացումը, հիշողությունները և չասված ապրումները։ Սիրադեղյանը բնորոշ իր ոճով համադրում է պարզ առօրյա իրավիճակները և ներքին լարվածությունը՝ ստեղծելով բազմաշերտ պատմություն, որտեղ արտաքին իրադարձությունները հաճախ երկրորդական են ներքին հոգեբանական գործընթացների համեմատ։ Տեքստում առանձնահատուկ տեղ ունի լեզվական պարզությունը, խոսակցական երանգը և իրականության անկեղծ ներկայացումը, որոնք միասին ուժեղացնում են պատմվածքի ազդեցությունը։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես մարդու ներքին աշխարհի և առօրյա կյանքի փոխազդեցության նուրբ ուսումնասիրություն, որը բացահայտում է ժամանակակից մարդու հոգեբանական վիճակները։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի հայ կոմպոզիտորների կամերային-գործիքային ստեղծագործություններում դաշնամուրի դերի, գործառույթի և գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է դաշնամուրային պարտիայի տեղն ու նշանակությունը տարբեր կամերային կազմերում՝ հաշվի առնելով դրա մեղեդային, հարմոնիկ, ռիթմական, տեմբրային և կառուցվածքային գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշնամուրի և այլ գործիքների փոխհարաբերությանը, ձայնային հավասարակշռությանը, երկխոսային և անսամբլային սկզբունքներին, ինչպես նաև դաշնամուրային հնչողության միջոցով երաժշտական կերպարների և գեղարվեստական գաղափարների ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հայ կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման առանձնահատկություններին և այն ստեղծագործական որոնումներին, որոնք բնորոշ էին XX դարի երկրորդ կեսի երաժշտական մշակույթին։ Վերլուծության ընթացքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ազգային երաժշտական մտածողության, հայկական ժողովրդական երաժշտության ինտոնացիոն և ռիթմական տարրերի, ինչպես նաև ժամանակակից կոմպոզիցիոն տեխնիկաների դրսևորումը կամերային ստեղծագործություններում։ Դաշնամուրի պարտիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է փոխվել դրա գեղարվեստական գործառույթը՝ ավանդական ուղեկցող դերից մինչև լիարժեք համահեղինակային և կառուցվածքաստեղծ դեր։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննության առնվել նաև դաշնամուրային տեխնիկայի առանձնահատկությունները, ռեգիստրային և տեմբրային հնարավորությունների օգտագործումը, հնչերանգային լուծումները, պոլիֆոնիկ և հոմոֆոնիկ կառուցվածքները, ինչպես նաև կատարողական բարդությունները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն մեկտեղում է երաժշտատեսական և կատարողական վերլուծությունը՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ կամերային երաժշտության զարգացման և դաշնամուրի դերի մասին այդ գործընթացում։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, դաշնակահարներին, կոմպոզիտորներին, կատարողներին, արվեստաբաններին և հայ երաժշտական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։