Why have there been clashes over control of Nagorno-Karabakh?

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի քաղաքային բնակելի շինությունների ճարտարապետական և հատակագծային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի, Գյումրու և Վանաձորի օրինակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են քաղաքային բնակելի միջավայրի ձևավորման պատմական, սոցիալական, կլիմայական և քաղաքաշինական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բնակելի շենքերի տարածական կազմակերպման և ճարտարապետական կերպարի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակելի շենքերի հատակագծային կառուցվածքին, բնակարանների ներքին կազմակերպմանը, սենյակների փոխկապակցվածությանը, բնական լուսավորության և օդափոխության լուծումներին, շենքերի կողմնորոշմանը և քաղաքային կառուցապատման համակարգում դրանց տեղադրմանը։ Աշխատանքում համեմատականորեն ուսումնասիրվում են երեք քաղաքների բնակելի ճարտարապետության առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով դրանց տարբեր պատմական զարգացման ուղիները, տեղական շինարարական ավանդույթները, բնակլիմայական պայմանները և քաղաքային միջավայրի կառուցվածքը։ Կարևորվում է նաև բնակելի շենքերի ճարտարապետական լուծումների փոփոխությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում և բնակչության կենսակերպի, ընտանիքի կառուցվածքի ու սոցիալական պահանջների ազդեցությունը բնակելի տարածքների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի քաղաքային բնակելի ճարտարապետության ընդհանուր օրինաչափություններն ու տեղային տարբերությունները, ինչպես նաև գնահատելու ժամանակակից բնակելի միջավայրի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, նախագծողներին, շինարարության և անշարժ գույքի ոլորտի մասնագետներին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով վեպի հիմնական տիպերը, գաղափարական ուղղությունները, կերպարային համակարգը և ժանրային կառուցվածքը։ Աշխատության մեջ արևելահայ ռոմանտիկական վեպը դիտարկվում է որպես հայ գրականության զարգացման կարևոր փուլ, որի միջոցով գրողները փորձել են գեղարվեստականորեն արտահայտել ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման, հայրենիքի, ազատության, սիրո, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, պատմական հիշողության ու ազգային ճակատագրի վերաբերյալ իրենց պատկերացումները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ընդհանրություններն ու տարբերությունները, որոնք բնորոշ են տվյալ ժամանակաշրջանի վիպական ստեղծագործություններին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու վեպերի կառուցվածքային և գաղափարական հիմնական մոդելները և հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ նույն պատմական ու մշակութային միջավայրում յուրովի մեկնաբանել մարդու և հասարակության խնդիրները։ Ռոմանտիկական վեպին բնորոշ է իրականության և իդեալի հակադրությունը։ Հերոսը հաճախ ներկայացվում է որպես բացառիկ անհատ, որը չի հարմարվում իրեն շրջապատող իրականությանը և ձգտում է գտնել ավելի բարձր ու կատարյալ արժեքների աշխարհ։ Նրա ներքին ձգտումները կարող են բախվել հասարակական սահմանափակումներին, քաղաքական պայմաններին կամ ավանդական բարքերին, ինչի հետևանքով առաջանում է դրամատիկական հակասություն անհատի ցանկությունների և իրականության միջև։ Այդ հակադրությունը դառնում է կերպարի զարգացման և ամբողջ վիպական գործողության կարևոր շարժիչ ուժերից մեկը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում սիրային և ազգային-հայրենասիրական սյուժեների փոխհարաբերությանը։ Ռոմանտիկական վեպերում սիրո պատմությունը հաճախ դուրս է գալիս անձնական հարաբերությունների շրջանակից և կապվում ավելի լայն գաղափարների հետ՝ հայրենիքի, ազատության, հավատարմության և անձնական զոհաբերության թեմաներով։ Սիրո և ազգային պարտքի միջև առաջացող հակասությունները կերպարներին կանգնեցնում են դժվար ընտրությունների առաջ և հնարավորություն են տալիս բացահայտելու նրանց բարոյական արժեքները։ Կարևոր է նաև պատմական անցյալի գեղարվեստականացումը։ XIX դարի արևելահայ գրականության մեջ պատմությունը հաճախ դառնում է ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման միջոց։ Պատմական իրադարձությունների, հերոսների և անցյալի պատկերների միջոցով գրողները վերականգնում են ազգային հիշողությունը և միաժամանակ անդրադառնում իրենց ժամանակի խնդիրներին։ Այդ պատճառով պատմական թեման ռոմանտիկական վեպում սովորաբար ունի ոչ միայն ճանաչողական, այլև գաղափարական նշանակություն․ անցյալը դառնում է ներկայի հետ խոսելու և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու միջոց։ Տիպաբանական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև կերպարների համակարգը։ Ռոմանտիկական վեպում հաճախ հանդիպում են իդեալականացված հերոսներ, հակադիր ուժեր ներկայացնող կերպարներ, սիրային պատմության մասնակիցներ, հասարակական կամ քաղաքական հակամարտությունների մեջ ներգրավված անհատներ։ Հերոսի հակադրությունը միջավայրին թույլ է տալիս ընդգծել անհատի ազատության և ինքնահաստատման ձգտումը, իսկ հակառակորդ կերպարները հաճախ մարմնավորում են այն հասարակական կամ բարոյական ուժերը, որոնց դեմ պայքարում է գլխավոր հերոսը։ Այս կառուցվածքը ստեղծում է սուր հակադրություններ և ուժեղացնում ստեղծագործության դրամատիկական լարվածությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև ռոմանտիկական պատկերավորման միջոցներին։ Բնության նկարագրությունները, խորհրդանշական պատկերները, զգացմունքային բարձր լարվածությամբ տեսարանները, հերոսների ներաշխարհի ընդգծված ներկայացումը և բացառիկ իրավիճակների օգտագործումը նպաստում են վեպերի յուրահատուկ գեղարվեստական մթնոլորտի ձևավորմանը։ Բնությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես կերպարի հոգեվիճակի արտահայտիչ, իսկ իրական և երևակայական աշխարհների սահմանների թուլացումը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու վեպի գեղարվեստական հնարավորությունները։ XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի տիպաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժանրի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Այն ցույց է տալիս, որ հայկական ռոմանտիկական վեպը ձևավորվել է համաշխարհային ռոմանտիզմի ազդեցությունների և ազգային գրական ավանդույթների փոխազդեցության պայմաններում՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ։ Հայ հեղինակների ստեղծագործություններում եվրոպական ռոմանտիկական գրականությանը բնորոշ մի շարք սկզբունքներ միավորվում են հայկական պատմական, հասարակական և մշակութային իրականության առանձնահատկությունների հետ։ Արդյունքում ձևավորվում է վեպի այնպիսի ազգային տարբերակ, որտեղ անհատի ներքին պայքարը սերտորեն կապված է ժողովրդի պատմական ճակատագրի և ազգային ինքնության խնդիրների հետ։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ժանրային բնույթի, գաղափարական բազմազանության և գեղարվեստական կառուցվածքի մասին։ Այն արժեքավոր է հայ գրականության պատմությամբ, ռոմանտիզմով և վեպի զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և գրականագետների համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ ձևավորել ռոմանտիկական վիպական հերոսի, սյուժեի, կոնֆլիկտի և գեղարվեստական աշխարհի տարբեր տիպեր։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է իսպաներենի և հայերենի դարձվածաբանական համակարգերում կենդանիների անվանումներ պարունակող կայուն արտահայտությունների զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց իմաստային, կառուցվածքային, պատկերավոր և լեզվամշակութային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում այն դարձվածային միավորներն են, որոնց բաղադրիչներից մեկը կենդանու անուն է և որի միջոցով արտահայտվում են մարդու բնավորությունը, վարքագիծը, արտաքին հատկանիշները, հուզական վիճակը, հասարակական հարաբերությունները կամ տարբեր իրավիճակների գնահատականը։ Քննվում է, թե ինչպես են կենդանիների վերաբերյալ պատմականորեն ձևավորված պատկերացումները վերածվում փոխաբերական նշանակությունների և ամրապնդվում լեզվի դարձվածաբանական համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկու լեզուներում նույն կենդանու անվամբ կազմված դարձվածների համեմատությանը՝ պարզելու դրանց իմաստային համապատասխանությունները և տարբերությունները։ Միևնույն կենդանին տարբեր մշակույթներում կարող է կապվել նմանատիպ հատկանիշների հետ, սակայն որոշ դեպքերում ունենալ տարբեր խորհրդանշական կամ գնահատողական նշանակություն, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և ազգային մշակույթի փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրվում են լիարժեք և մասնակի դարձվածաբանական համարժեքները, ինչպես նաև այն միավորները, որոնք մյուս լեզվում չունեն անմիջական համապատասխանություն և պահանջում են բացատրական կամ գործառական համարժեքի ընտրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դարձվածների իմաստային դասակարգումը, դրանց դրական, բացասական կամ համատեքստից կախված գնահատողական երանգների ուսումնասիրությունը և խոսքում կիրառման առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դարձվածքների կառուցվածքային տիպերին, քերականական կազմակերպմանը և բաղադրիչների կայունության աստիճանին։ Զուգադրական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանաբանության և օտար լեզվի ուսուցման համար, քանի որ բառացի թարգմանությունը միշտ չէ, որ փոխանցում է դարձվածային միավորի իրական իմաստն ու մշակութային ենթատեքստը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է դարձվածաբանության, իմաստաբանության, զուգադրական լեզվաբանության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել իսպաներենի և հայերենի կենդանաբանական բաղադրիչով դարձվածների ընդհանրություններն ու ազգային առանձնահատկությունները։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործարարության ձևավորման և զարգացման կազմակերպատնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետ իրականացման համար անհրաժեշտ տնտեսական, կառավարչական և ինստիտուցիոնալ պայմաններին։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են գործարար միջավայրի ձևավորման առանձնահատկությունները, տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, ինչպես նաև փոքր, միջին և խոշոր ձեռնարկությունների զարգացման հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման ձևերին, կառավարման համակարգերի արդյունավետությանը, ֆինանսական և նյութական ռեսուրսների օգտագործմանը, ներդրումային հնարավորություններին և արտադրական գործընթացների կազմակերպմանը։ Քննության են առնվում մրցակցային միջավայրի, հարկային և վարկային քաղաքականության, ֆինանսավորման հասանելիության, շուկայական ենթակառուցվածքների և պետական կարգավորման ազդեցությունները գործարարության զարգացման վրա։ Կարևորվում է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերը զբաղվածության ընդլայնման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, տնտեսական ակտիվության բարձրացման և տարածաշրջանային զարգացման գործում։ Վերլուծվում են նաև ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության, արտադրողականության, նորարարությունների ներդրման, տեխնոլոգիական արդիականացման և ապրանքների ու ծառայությունների մրցունակության բարձրացման հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գործարարության զարգացմանը խոչընդոտող կազմակերպատնտեսական գործոնների բացահայտումը և դրանց հաղթահարման հնարավոր մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը, բիզնես պլանավորման կատարելագործմանը, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, շուկայավարման համակարգերի զարգացմանը և ձեռնարկությունների միջև համագործակցության ընդլայնմանը։ Հայաստանի տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունների հաշվառմամբ դիտարկվում են նաև պետական աջակցության ծրագրերի, ներդրումային քաղաքականության և գործարար ենթակառուցվածքների զարգացման հնարավոր ազդեցությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ձեռնարկատիրական միջավայրի բարելավման, տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության արդյունավետության բարձրացման և գործարարության կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ կազմակերպական ու տնտեսական մեխանիզմների կատարելագործման ուղղությունների ուսումնասիրության համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ծառայությունների շուկայի վիճակագրական հետազոտությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրա զարգացման հիմնական օրինաչափությունները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և փոփոխությունների միտումները։ Հետազոտության հիմքում ծառայությունների ոլորտի վերաբերյալ վիճակագրական տվյալների համակարգված հավաքագրումը, մշակումը, խմբավորումը և վերլուծությունն է, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոլորտի տեղն ու նշանակությունը երկրի տնտեսության մեջ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ծառայությունների արտադրության և իրացման ծավալները, ոլորտի տեսակարար կշիռը համախառն տնտեսական ցուցանիշներում, ծառայությունների տարբեր տեսակների կառուցվածքը, դրանց աճի կամ նվազման տեմպերը և տարածքային բաշխվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծառայությունների շուկայի դինամիկայի գնահատմանը՝ տարբեր ժամանակահատվածների տվյալների համեմատության միջոցով, ինչի շնորհիվ հնարավոր է բացահայտել շուկայի զարգացման կայուն և փոփոխական միտումները։ Կարևոր ուղղություն է նաև ծառայությունների պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց փոխազդեցությունը ձևավորում է շուկայական գործընթացների հիմնական առանձնահատկությունները։ Վիճակագրական վերլուծության միջոցով կարող են գնահատվել ծառայությունների գների փոփոխությունները, սպառման ծավալները, բնակչության եկամուտների և ծախսերի ազդեցությունը ծառայությունների պահանջարկի վրա, ինչպես նաև ոլորտում զբաղվածության և աշխատանքի արտադրողականության ցուցանիշները։ Աշխատությունը կարող է ներառել ծառայությունների շուկայի տարբեր հատվածների՝ առևտրի, տրանսպորտի, կապի, ֆինանսական, կրթական, առողջապահական, զբոսաշրջային, կենցաղային և այլ ծառայությունների վիճակագրական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով դրանց միջև առկա տարբերությունները և փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի վիճակագրական մեթոդների կիրառումը՝ միջին մեծությունների, հարաբերական ցուցանիշների, դինամիկայի շարքերի, ինդեքսների, խմբավորումների և այլ վերլուծական գործիքների միջոցով ծառայությունների շուկայի վիճակի և զարգացման տեմպերի գնահատման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ նաև բացահայտելու ծառայությունների ոլորտի զարգացման վրա ազդող հիմնական գործոնները, գնահատելու դրանց ազդեցության ուղղությունն ու աստիճանը և ձևավորելու շուկայի հետագա զարգացման վերաբերյալ հիմնավորված եզրահանգումներ։ ՀՀ նյութերի կիրառումը աշխատանքին տալիս է գործնական ուղղվածություն՝ հնարավորություն ընձեռելով ծառայությունների շուկայի տեսական օրինաչափությունները դիտարկել Հայաստանի տնտեսական իրականության պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, վիճակագիրների, շուկայի վերլուծաբանների, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների մասնագետների, բիզնեսի ներկայացուցիչների, հետազոտողների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս վիճակագրական մեթոդների միջոցով ամբողջական պատկերացում կազմելու ՀՀ ծառայությունների շուկայի զարգացման մակարդակի, կառուցվածքի և դինամիկայի մասին՝ բացահայտելով առկա խնդիրները, զարգացման միտումները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ոլորտի հետագա ձևավորման ու արդյունավետության վրա։

Informatics

Գիրքը նվիրված է գործընթացների համարժեքության ճանաչման տեսական և գործնական հիմնախնդիրներին՝ համակարգերի նախագծման փուլում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գործընթացների վարքագծային և կառուցվածքային համարժեքության գնահատման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատելու տարբեր նախագծային լուծումներ, հայտնաբերելու դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ապահովելու նախագծվող համակարգերի ճշգրտությունն ու հուսալիությունը։ Ներկայացվում են ձևական մոդելավորման, գործընթացների վերլուծության և ստուգման ժամանակակից մոտեցումները, ինչպես նաև ալգորիթմական մեթոդներ, որոնք կիրառվում են բարդ տեղեկատվական և ծրագրային համակարգերի մշակման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է համարժեքության ճանաչման դերը նախագծային սխալների կանխարգելման, համակարգերի օպտիմալացման և դրանց ֆունկցիոնալ համապատասխանության ապահովման գործում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է համակարգային վերլուծաբանների, ծրագրային ճարտարագետների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են համակարգերի մոդելավորման, նախագծման և ձևական վերլուծության ժամանակակից մեթոդներով։