Ready-made Materials

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում առևտրային բանկերի նկատմամբ Կենտրոնական բանկի կողմից իրականացվող վերահսկողության իրավական ձևերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է բանկային վերահսկողության նշանակությունը ֆինանսական համակարգի կայունության, բանկային գործունեության օրինականության և ավանդատուների ու ֆինանսական ծառայություններից օգտվող անձանց շահերի պաշտպանության տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կենտրոնական բանկի իրավական կարգավիճակին, նրա վերահսկողական լիազորություններին և առևտրային բանկերի գործունեության նկատմամբ պետական վերահսկողության իրականացման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են վերահսկողության տարբեր իրավական ձևերը, դրանց կիրառման հիմքերը, ընթացակարգերը և իրավական հետևանքները, ինչպես նաև բանկերի կողմից օրենքով և այլ նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված պահանջների պահպանման նկատմամբ վերահսկողության առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում բանկերի ֆինանսական վիճակի, ռիսկերի կառավարման, կապիտալի և իրացվելիության, ներքին կառավարման և այլ կարևոր ցուցանիշների նկատմամբ վերահսկողության իրավական հիմքերին։ Քննության են առնվում նաև Կենտրոնական բանկի կողմից վերահսկողական և կարգավորիչ միջոցների կիրառման հարցերը, այդ թվում՝ խախտումների բացահայտման, դրանց վերացման պահանջների և անհրաժեշտության դեպքում համապատասխան ներգործության միջոցների կիրառման գործընթացները։ Կարևորվում է վերահսկողության արդյունավետության և բանկերի ինքնուրույնության միջև հավասարակշռության ապահովումը, քանի որ վերահսկողական միջամտությունը պետք է իրականացվի օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակում և համապատասխան սկզբունքների պահպանմամբ։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում նաև բանկային գաղտնիքի, տեղեկատվության ստացման ու օգտագործման, վերահսկողության ընթացակարգերի և բանկերի իրավունքների պաշտպանության հետ կապված իրավական հարցերին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ բանկային վերահսկողության իրավական մեխանիզմները և Կենտրոնական բանկի դերը ֆինանսական համակարգի հուսալիության ու կայունության ապահովման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել բանկային և ֆինանսական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, տնտեսագետների, բանկային ոլորտի աշխատակիցների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ֆինանսական վերահսկողության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության պետական կառավարման ձևի զարգացման գործընթացի և դրա ընթացքում առաջացած սահմանադրաիրավական ու քաղաքական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է Հայաստանի պետական կառավարման համակարգի ձևավորումը անկախության հաստատումից հետո, դրա զարգացման հիմնական փուլերը և կառավարման մոդելի փոփոխությունների իրավական ու ինստիտուցիոնալ հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իշխանության օրենսդիր, գործադիր և դատական ճյուղերի փոխհարաբերություններին, դրանց լիազորությունների բաշխմանը և փոխզսպումների ու հակակշիռների համակարգի արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կառավարման տարբեր ձևերի առանձնահատկությունները, դրանց սահմանադրական ամրագրումը և Հայաստանի քաղաքական ու իրավական համակարգում ունեցած դրսևորումները։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև պետական իշխանության կազմակերպման, կառավարության ձևավորման, նախագահի և վարչապետի ինստիտուտների, խորհրդարանի դերի, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման և կենտրոնական իշխանության փոխհարաբերությունների հետ կապված հարցերին։ Քննության են առնվում սահմանադրական փոփոխությունների ազդեցությունը պետական կառավարման համակարգի զարգացման վրա, կառավարման արդյունավետության բարձրացման խնդիրները, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման անհրաժեշտությունը և պետական մարմինների հաշվետվողականության ու պատասխանատվության ապահովման մեխանիզմները։ Կարևորվում է նաև իրավական պետության, ժողովրդավարության, իշխանությունների տարանջատման և մարդու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների դերը պետական կառավարման համակարգի զարգացման գործընթացում։ Գրքում կարող են ուսումնասիրվել պետական կառավարման համակարգի առկա խնդիրները, ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների անհրաժեշտությունը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի պետական կառավարման համակարգի ձևավորման և փոխակերպումների վերաբերյալ՝ բացահայտելով ինչպես դրա ձեռքբերումները, այնպես էլ զարգացման ընթացքում առաջացած իրավական ու կառավարչական խնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների, իրավագիտության ու քաղաքագիտության ուսանողների, պետական ծառայողների, գիտաշխատողների և Հայաստանի պետական համակարգի զարգացման հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավաբանական պատասխանատվության՝ որպես ազգային իրավական համակարգի կարևորագույն ինստիտուտներից մեկի ուսումնասիրությանը։ Գրքում բացահայտվում է իրավաբանական պատասխանատվության հասկացությունը, էությունը, նպատակները և գործառույթները, ինչպես նաև դրա տեղն ու նշանակությունը իրավական կարգավորման ընդհանուր համակարգում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են պատասխանատվության առաջացման իրավական հիմքերը, իրավախախտման և պատասխանատվության միջև պատճառահետևանքային կապը, պատասխանատվության սուբյեկտները, դրա կիրառման պայմաններն ու սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրինականության, արդարության, անհատականացման, մեղավորության, համաչափության և անխուսափելիության սկզբունքներին, որոնք ուղղված են պատասխանատվության իրավաչափ և հիմնավորված կիրառումն ապահովելուն։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են իրավաբանական պատասխանատվության հիմնական տեսակները՝ քրեական, վարչական, քաղաքացիական և կարգապահական պատասխանատվությունը, դրանց առանձնահատկությունները, փոխհարաբերությունները և կիրառման ոլորտները։ Քննության են առնվում նաև իրավական պատասխանատվության և պետական հարկադրանքի փոխկապակցվածությունը, պատասխանատվությունից ազատելու կամ դրա կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև իրավական պատասխանատվության դադարեցման և իրավական հետևանքների հարցերը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ պատասխանատվությունը միայն իրավախախտման համար պատժելու միջոց չէ, այլ նաև ունի կանխարգելիչ, դաստիարակչական, վերականգնողական և իրավակարգավորիչ նշանակություն։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում ազգային իրավական համակարգի առանձնահատկություններին և այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ տարբեր ոլորտներում պատասխանատվության նորմերի կիրառման ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել իրավաբանական պատասխանատվության դերի մասին՝ իրավակարգի պահպանման, անձի իրավունքների պաշտպանության և հասարակական հարաբերությունների կայունության ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավագիտության ուսանողների, իրավաբանների, գիտաշխատողների, իրավակիրառ գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների և իրավունքի տեսական ու գործնական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական իրավունքում իրավունքի ինքնապաշտպանության ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա իրավական բնույթը, կիրառման պայմանները, ձևերը և սահմանները։ Գրքում վերլուծվում է ինքնապաշտպանության նշանակությունը որպես անձի խախտված կամ խախտման վտանգի տակ գտնվող քաղաքացիական իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության միջոց, որը հնարավորություն է տալիս իրավատիրոջը որոշակի իրավիճակներում ինքնուրույն ձեռնարկել անհրաժեշտ և իրավաչափ գործողություններ՝ առանց պետական պաշտպանության մեխանիզմների անմիջական կիրառման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնապաշտպանության և քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության այլ միջոցների տարբերակմանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչ չափանիշներով կարող է որոշվել կիրառված միջոցի իրավաչափությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ինքնապաշտպանության կիրառման հիմքերը, անհրաժեշտության և համաչափության պահանջները, պաշտպանության միջոցների ընտրության սահմանները և այն դեպքերը, երբ անձի գործողությունները կարող են դուրս գալ թույլատրելի ինքնապաշտպանության շրջանակներից։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև քաղաքացիական իրավահարաբերությունների տարբեր ոլորտներում ինքնապաշտպանության դրսևորումներին՝ հաշվի առնելով սեփականության, պայմանագրային, պարտավորական և այլ հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է իրավունքի ինքնապաշտպանության և ինքնիրավչության տարբերակման հարցը, քանի որ օրինական իրավունքի պաշտպանությունը չի կարող վերածվել այլ անձանց իրավունքների և օրինական շահերի անհիմն խախտման։ Գիրքը նաև ուսումնասիրում է ինքնապաշտպանության իրավական սահմանափակումները, դրա կիրառման հետևանքները և հնարավոր պատասխանատվության հարցերը, ինչպես նաև իրավական պաշտպանության արդյունավետության ապահովման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քաղաքացիական իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է միջազգային իրավունքում ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքի ժամանակակից հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է ինքնորոշման իրավունքի ձևավորումն ու զարգացումը միջազգային իրավունքի համակարգում, դրա իրավական բնույթը, բովանդակությունը և միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքների շարքում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ովքեր կարող են համարվել ինքնորոշման իրավունքի կրողներ, ինչ պայմաններում է այդ իրավունքը իրագործելի և ինչպիսի իրավական ձևերով կարող է դրսևորվել։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ինքնորոշման ներքին և արտաքին դրսևորումները, ժողովուրդների քաղաքական կարգավիճակի ազատ որոշման, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային զարգացման հնարավորությունները, ինչպես նաև պետության տարածքային ամբողջականության և ինքնիշխանության սկզբունքների հետ դրանց հարաբերակցությունը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ինքնորոշման իրավունքի և անջատման հարցերի փոխկապակցվածությանը՝ ուսումնասիրելով այն իրավական ու քաղաքական մոտեցումները, որոնք ձևավորվել են միջազգային պրակտիկայում։ Քննության են առնվում միջազգային պայմանագրերը, ՄԱԿ-ի շրջանակներում ընդունված փաստաթղթերը, միջազգային դատարանների և այլ իրավասու մարմինների դիրքորոշումները, ինչպես նաև միջազգային իրավունքի զարգացման ընթացքում առաջացած հակասական մոտեցումները։ Առանձին կարևորություն է տրվում այն խնդրին, թե ինչպես պետք է հավասարակշռվեն ինքնորոշման իրավունքը, տարածքային ամբողջականությունը, ուժի չկիրառման և պետությունների ներքին գործերին չմիջամտելու սկզբունքները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև ինքնորոշման իրավունքի կիրառման ժամանակակից մարտահրավերները՝ կապված ազգային, էթնիկ և այլ խմբերի իրավունքների պաշտպանության, հակամարտությունների կարգավորման և միջազգային խաղաղության ու անվտանգության պահպանման հետ։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ ինքնորոշման իրավունքի բարդ և բազմաշերտ բնույթը, դրա զարգացման միտումները և ժամանակակից միջազգային իրավունքում դրա իրացման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի մասնագետների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների, դիվանագետների, միջազգային հարաբերությունների ոլորտի մասնագետների և ժողովուրդների ինքնորոշման ու մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում վենչուրային բաժնետիրական ընկերությունների կառավարման մարմինների համակարգի, դրանց իրավական կարգավիճակի և պատասխանատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում համակողմանիորեն ներկայացվում են բաժնետիրական ընկերությունների կառավարման կառուցվածքը, կառավարման տարբեր մակարդակների փոխհարաբերությունները, դրանց իրավասությունների շրջանակը և որոշումների ընդունման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վենչուրային գործունեության բնույթին և այն հանգամանքին, որ բարձր ռիսկայնությամբ ներդրումային միջավայրում արդյունավետ կորպորատիվ կառավարումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես ներդրողների, այնպես էլ ընկերության մասնակիցների և այլ շահագրգիռ անձանց իրավունքների պաշտպանության համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կառավարման մարմինների ձևավորման և գործունեության իրավական հիմքերը, նրանց լիազորությունների իրականացումը, փոխադարձ վերահսկողության մեխանիզմները և կորպորատիվ որոշումների ընդունման գործընթացը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև կառավարման մարմինների անդամների պատասխանատվության հարցերին՝ ներառյալ իրենց պարտականությունների ոչ պատշաճ կատարման, ընկերությանը վնաս պատճառելու, օրենքի կամ ընկերության ներքին կանոնների պահանջների խախտման դեպքում առաջացող իրավական հետևանքները։ Կարևորվում են նաև ընկերության և նրա կառավարման մարմինների անդամների շահերի հնարավոր բախումները, բարեխղճության և ողջամտության սկզբունքները, ներդրողների շահերի պաշտպանությունը և կորպորատիվ կառավարման թափանցիկության ապահովումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է կառուցվում վենչուրային բաժնետիրական ընկերության կառավարման համակարգը և ինչպիսի իրավական մեխանիզմներով է ապահովվում դրա բնականոն գործունեությունն ու պատասխանատու կառավարումը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավագիտության և տնտեսագիտության ուսանողների, կորպորատիվ իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, ներդրումային ոլորտի մասնագետների, ընկերությունների կառավարման մարմինների անդամների, գիտաշխատողների և կորպորատիվ կառավարման իրավական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է հանցագործությունների քննության ընթացքում կիրառվող տակտիկական հնարքների իրավաչափության և թույլատրելիության սահմանների ուսումնասիրությանը։ Գրքում քննարկվում է, թե ինչ պայմաններում կարող են քննության արդյունավետությունն ապահովող տակտիկական միջոցներն ու հնարքները համարվել իրավաչափ, և որտեղ է անցնում դրանց կիրառման թույլատրելի սահմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քննիչի և քրեական վարույթն իրականացնող այլ իրավասու անձանց գործողությունների իրավական հիմքերին, դրանց համապատասխանությանը օրենսդրության պահանջներին, մարդու իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության սկզբունքներին, ինչպես նաև քրեական դատավարության հիմնարար երաշխիքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են տակտիկական հնարքների ընտրության և կիրառման պայմանները, դրանց նպատակահարմարությունը, համաչափությունը և քննության մասնակիցների իրավունքների նկատմամբ հարգանքի անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է այն սկզբունքը, որ հանցագործության բացահայտման և ապացույցների ձեռքբերման նպատակով կիրառվող տակտիկական մոտեցումները չպետք է վերածվեն անձի նկատմամբ անթույլատրելի ճնշման, մոլորեցման կամ նրա օրինական իրավունքների սահմանափակման միջոցի։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ հարցաքննության, առերեսման, ճանաչման ներկայացնելու, քննչական փորձարարության և այլ դատավարական գործողությունների ընթացքում տակտիկական հնարքներ կիրառելիս։ Վերլուծվում է տակտիկական հնարքի և դատավարական գործողության իրավական կարգավիճակի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչ չափանիշներով պետք է գնահատել կիրառված հնարքի օրինականությունն ու ընդունելիությունը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես այն տեսանկյունից, որ հանցագործությունների քննության արդյունավետությունը պետք է զուգակցվի արդար դատաքննության, օրինականության, մարդու արժանապատվության և պաշտպանության իրավունքի պահպանման հետ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավագիտության ուսանողների, քննիչների, դատախազների, փաստաբանների, դատավորների, քրեագետների, գիտաշխատողների և քրեական դատավարության ու դատական տակտիկայի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների սահմանափակման իրավական, սահմանադրական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն դեպքերը և պայմանները, որոնց առկայության դեպքում պետությունը կարող է սահմանափակել անձի իրավունքներն ու ազատությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այդ սահմանափակումների իրավաչափության, անհրաժեշտության, համաչափության և հիմնավորվածության պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների պաշտպանության սահմանադրական երաշխիքներին, օրենսդրական կարգավորումներին և պետական մարմինների կողմից սահմանափակումների կիրառման առանձնահատկություններին։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում է այն կարևոր հարցը, թե ինչպես կարելի է հավասարակշռել անհատի հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը և պետության օրինական շահերը, այդ թվում՝ հանրային անվտանգության, հասարակական կարգի, ազգային անվտանգության, առողջության և այլ հանրային արժեքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում նաև իրավունքների սահմանափակման թույլատրելի սահմանները, դրանց կիրառման հիմքերը, ընթացակարգային պահանջները և հնարավոր իրավական հետևանքները։ Գրքում կարևորվում է այն մոտեցումը, որ մարդու իրավունքների սահմանափակումը չի կարող լինել կամայական և պետք է իրականացվի միայն օրենքով նախատեսված հստակ հիմքերի առկայության դեպքում՝ պահպանելով իրավական պետության և ժողովրդավարական հասարակության սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել իրավագիտությամբ զբաղվող ուսանողների, դասախոսների, գիտաշխատողների, իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ Հայաստանի իրավական համակարգում մարդու իրավունքների սահմանափակման տեսական և գործնական խնդիրները։

Աշխատությունը նվիրված է փոխակերպվող հասարակություններում պառլամենտարիզմի առանձնահատկությունների, զարգացման միտումների և դրա առջև ծառացած հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ներկայացուցչական ժողովրդավարության կարևորագույն ինստիտուտներից մեկի՝ խորհրդարանի դերն ու նշանակությունն է քաղաքական համակարգերի փոփոխության և ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը պառլամենտարիզմը դիտարկում է ոչ միայն որպես պետական կառավարման կազմակերպման ձև, այլև որպես քաղաքական մշակույթի, ներկայացուցչականության, իշխանությունների բաժանման և հանրային մասնակցության փոխկապակցված համակարգ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում փոխակերպվող հասարակություններին բնորոշ քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխություններին և դրանց ազդեցությանը խորհրդարանական ինստիտուտների գործունեության վրա։ Նման պայմաններում խորհրդարանները կարող են միաժամանակ հանդես գալ որպես ժողովրդական կամքի ներկայացման, քաղաքական երկխոսության, իշխանության վերահսկողության և հասարակական տարբեր շահերի համադրման կարևոր հարթակներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել խորհրդարանի օրենսդրական, վերահսկողական և ներկայացուցչական գործառույթները, քաղաքական կուսակցությունների դերը, ընտրական համակարգերի ազդեցությունը խորհրդարանական ներկայացվածության վրա, ինչպես նաև իշխանության տարբեր ճյուղերի միջև փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են ժողովրդավարական անցում կամ ինստիտուցիոնալ վերափոխում ապրող հասարակություններում՝ քաղաքական համակարգի անկայունություն, կուսակցական համակարգի փոփոխություններ, հանրային վստահության պակաս, քաղաքական բևեռացում, ներկայացուցչականության խնդիրներ և ինստիտուտների արդյունավետության ապահովման անհրաժեշտություն։ Աշխատությունը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու պառլամենտարիզմի զարգացման ժամանակակից միտումները՝ ներառյալ խորհրդարանների դերի փոփոխությունը, քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացների բացությունն ու թափանցիկությունը, քաղաքացիական հասարակության հետ փոխգործակցությունը և հանրային մասնակցության նոր ձևերի զարգացումը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել տարբեր երկրների փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել փոխակերպվող հասարակություններում խորհրդարանական կառավարման ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները և գնահատել տարբեր ինստիտուցիոնալ լուծումների արդյունավետությունը։ Խորհրդարանական ինստիտուտների կայունությունը դիտարկվում է նաև իրավական և քաղաքական մշակույթի տեսանկյունից, քանի որ արդյունավետ պառլամենտարիզմը պահանջում է ոչ միայն համապատասխան սահմանադրական և օրենսդրական հիմք, այլև քաղաքական դերակատարների կողմից ժողովրդավարական կանոնների պահպանում, փոխզիջման մշակույթ և հանրային հաշվետվողականություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող հետազոտողների և ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպաստում է փոխակերպվող հասարակություններում պառլամենտարիզմի դերի և զարգացման տրամաբանության ավելի խոր ընկալմանը՝ հնարավորություն տալով գնահատել խորհրդարանական ինստիտուտների առջև ծառացած մարտահրավերները, դրանց հարմարվողականության հնարավորությունները և ժողովրդավարական կառավարման համակարգի ամրապնդման գործում դրանց նշանակությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության հակամենաշնորհային կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով մրցակցային միջավայրի ձևավորման, պահպանման և արդյունավետ պետական վերահսկողության հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում հակամենաշնորհային կարգավորումը դիտարկվում է որպես շուկայական տնտեսության բնականոն գործունեությունն ապահովող կարևոր մեխանիզմ, որի նպատակն է սահմանափակել մրցակցությունը խոչընդոտող վարքագիծը, կանխել շուկաների չարաշահումները և նպաստել տնտեսավարող սուբյեկտների համար հավասար մրցակցային պայմանների ձևավորմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել մենաշնորհային և գերիշխող դիրքի առաջացման պատճառները, շուկաների կենտրոնացվածության մակարդակը, մրցակցային միջավայրի վրա ազդող տնտեսական և կառուցվածքային գործոնները, ինչպես նաև այն ռիսկերը, որոնք առաջանում են, երբ առանձին տնտեսավարող սուբյեկտներ ձեռք են բերում շուկայական նշանակալի ուժ։ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեղական շուկաների առանձնահատկությունները, մրցակցության զարգացման հիմնական խոչընդոտները և հակամենաշնորհային քաղաքականության իրականացման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գերիշխող դիրքի չարաշահմանը, մրցակցությունը սահմանափակող համաձայնություններին, անբարեխիղճ մրցակցությանը, շուկաների բաժանմանը և այնպիսի գործողություններին, որոնք կարող են հանգեցնել մրցակիցների դուրսմղմանը կամ սպառողների շահերի սահմանափակմանը։ Կարևոր ուղղություն է նաև տնտեսական համակենտրոնացումների ուսումնասիրությունը, քանի որ միաձուլումները, ձեռքբերումները և այլ կառուցվածքային փոփոխություններ որոշ դեպքերում կարող են նպաստել արդյունավետության բարձրացմանը, սակայն միաժամանակ կարող են մեծացնել շուկայի կենտրոնացվածությունը և նվազեցնել մրցակցային ճնշումը։ Աշխատությունում հակամենաշնորհային կարգավորման խնդիրները դիտարկվում են նաև պետական կառավարման արդյունավետության տեսանկյունից՝ անդրադառնալով մրցակցային քաղաքականության իրականացման գործիքներին, վերահսկողության մեխանիզմներին, իրավական կարգավորմանը և պատասխանատվության միջոցներին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել տարբեր ապրանքային և ծառայությունների շուկաների համեմատական վերլուծությունը՝ շուկայի կառուցվածքի, մասնակիցների թվի, գների ձևավորման, մուտքի խոչընդոտների և մրցակցային վարքագծի առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հիփոթեքային վարկավորման գործընթացների տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորմանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է հիփոթեքային վարկավորման համակարգը ներկայացնել տնտեսական և մաթեմատիկական մեթոդների համադրությամբ, բացահայտել դրա վրա ազդող հիմնական գործոնները և մշակել այնպիսի մոդելներ, որոնք կարող են կիրառվել վարկավորման գործընթացների գնահատման, կանխատեսման և արդյունավետության բարձրացման համար։ Հիփոթեքային վարկավորումը դիտարկվում է որպես ֆինանսական շուկայի կարևոր բաղադրիչ, որը կապում է բանկային համակարգը, անշարժ գույքի շուկան, տնային տնտեսությունների եկամուտները և բնակարանային պահանջարկը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հիփոթեքային վարկերի ծավալների և տոկոսադրույքների փոփոխությունները, վարկավորման ժամկետները, վարկառուների եկամուտները, անշարժ գույքի գները, վարկի և գրավի արժեքների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև վարկերի սպասարկման և չվերադարձման հետ կապված ռիսկերը։ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների հիման վրա վիճակագրական և տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հիփոթեքային շուկայի զարգացման հիմնական միտումները և գնահատել տարբեր տնտեսական ցուցանիշների փոխազդեցությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հիփոթեքային վարկի արժեքի և վարկառուի ֆինանսական բեռի մոդելավորումը՝ հաշվի առնելով տոկոսադրույքը, մարման ժամկետը, սկզբնական վճարը և վարկի չափը։ Մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է գնահատել վարկային վճարումների դինամիկան, տարբեր պայմաններով վարկերի համեմատական արդյունավետությունը և վարկառուի վճարունակության վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Միաժամանակ տնտեսաչափական մոտեցումները կարող են կիրառվել հիփոթեքային վարկավորման ծավալների կանխատեսման և դրա վրա ազդող մակրոտնտեսական գործոնների գնահատման համար՝ ներառելով եկամուտների, գնաճի, գործազրկության, տոկոսադրույքների և անշարժ գույքի շուկայի փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում վարկային ռիսկի գնահատման հիմնախնդրին, քանի որ հիփոթեքային վարկավորման արդյունավետությունը մեծապես կախված է վարկառուների կողմից ստանձնած պարտավորությունների ժամանակին կատարման հավանականությունից։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է առանձնացնել ռիսկի առավել նշանակալի գործոնները և ստեղծել գնահատման գործիքներ, որոնք կարող են օգտակար լինել վարկային որոշումների կայացման գործընթացում։ Հայաստանի օրինակով իրականացվող ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեսական մոդելները կապել երկրի ֆինանսական և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունների հետ՝ հաշվի առնելով տեղական բանկային համակարգի, բնակարանային շուկայի և վարկառուների վարքագծի առանձնահատկությունները։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ ստացված մոդելներն ու եզրահանգումները կարող են կիրառվել հիփոթեքային վարկավորման պայմանների գնահատման, վարկային ռիսկերի կառավարման, ֆինանսական կանխատեսումների և բանկային ռազմավարությունների մշակման ժամանակ։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պետական և ֆինանսական կառույցների համար՝ բնակարանային ֆինանսավորման քաղաքականության և հիփոթեքային շուկայի զարգացման ուղղությունների գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է տնտեսագիտության, ֆինանսների, վիճակագրության և մաթեմատիկական մոդելավորման գործիքները՝ նպատակ ունենալով ավելի ամբողջական պատկերացում ձևավորել Հայաստանի հիփոթեքային վարկավորման համակարգի կառուցվածքի, զարգացման միտումների, ռիսկերի և արդյունավետության վրա ազդող գործոնների վերաբերյալ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կեղծ և շինծու գործարքների անվավերության հետ կապված տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում քաղաքացիական իրավունքի այն գործարքներն են, որոնց արտաքին ձևը չի համապատասխանում կողմերի իրական կամքին կամ որոնց միջոցով կողմերը փորձում են քողարկել այլ իրավական հարաբերություն։ Նյութում գործարքների անվավերության ինստիտուտը դիտարկվում է որպես քաղաքացիական իրավունքի կարևոր մեխանիզմ, որի միջոցով պաշտպանվում են օրենքի պահանջները, քաղաքացիական շրջանառության կայունությունը և գործարքի կողմերի ու այլ շահագրգիռ անձանց օրինական շահերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կեղծ և շինծու գործարքների իրավական բնույթին, դրանց տարբերակման չափանիշներին և այն հանգամանքների բացահայտմանը, որոնք կարող են վկայել կողմերի իրական կամքի և գործարքի ձևական բովանդակության անհամապատասխանության մասին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կեղծ և շինծու գործարքների տարանջատումը միմյանցից, քանի որ դրանց արտաքին դրսևորումները կարող են նման լինել, սակայն իրավական նպատակներն ու հետևանքները տարբեր են։ Կեղծ գործարքի դեպքում կարող է առկա լինել գործարքի ձևական ստեղծում՝ առանց համապատասխան իրական իրավական հետևանքներ առաջացնելու նպատակ ունենալու, մինչդեռ շինծու գործարքի միջոցով կողմերը կարող են փորձել քողարկել մեկ այլ գործարք կամ իրավահարաբերություն։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև նման գործարքների անվավերության իրավական հետևանքները, կողմերի միջև առաջացող գույքային հարաբերությունները, ստացվածի վերադարձի, փոխհատուցման և այլ հնարավոր իրավական միջոցների կիրառման հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ապացուցման հիմնախնդիրներին, քանի որ գործարքի կեղծ կամ շինծու բնույթը հաճախ հնարավոր չէ պարզել միայն դրա տեքստի կամ ձևական պայմանների ուսումնասիրությամբ։ Այդ պատճառով գործնական տեսանկյունից նշանակություն կարող են ունենալ կողմերի վարքագիծը, գործարքի կնքման հանգամանքները, դրա իրական տնտեսական և իրավական նպատակը, գույքի փաստացի փոխանցումը, վճարումների իրականացումը և այլ փոխկապակցված փաստեր։

Աշխատությունը նվիրված է մանկամահացության հիմնախնդրի սոցիալ-ժողովրդագրական ուսումնասիրությանը և Հայաստանի Հանրապետության օրինակով դրա վիճակագրական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության առանցքում նորածինների և մինչև մեկ տարեկան երեխաների մահացության երևույթն է, դրա տարածվածության, դինամիկայի, կառուցվածքի և դրա վրա ազդող սոցիալական, ժողովրդագրական, բժշկական ու տնտեսական գործոնների վերլուծությունը։ Մանկամահացությունը ժողովրդագրական և հանրային առողջապահության կարևորագույն ցուցանիշներից է, քանի որ այն ոչ միայն արտացոլում է երեխաների առողջության և բժշկական օգնության մակարդակը, այլև որոշակի պատկերացում է տալիս բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների, առողջապահական համակարգի արդյունավետության, մայրական և մանկական առողջության պահպանման հնարավորությունների ու կյանքի ընդհանուր որակի վերաբերյալ։ Աշխատանքում վիճակագրական մոտեցման միջոցով կարող են ուսումնասիրվել մանկամահացության ցուցանիշների փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում, դրանց հարաբերակցությունը ծնելիության և ընդհանուր մահացության գործընթացների հետ, ինչպես նաև տարածքային և սոցիալ-ժողովրդագրական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երեխաների մահացության մակարդակը պայմանավորված է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով՝ հղիության և ծննդաբերության ընթացքով, մոր առողջական վիճակով, վաղաժամ ծննդով, բնածին արատներով, վարակիչ և այլ հիվանդություններով, նորածնային խնամքի հասանելիությամբ, բժշկական ծառայությունների որակով, ընտանիքի սոցիալական պայմաններով և առողջապահական գիտելիքների մակարդակով։ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել մանկամահացության փոփոխության հիմնական միտումները, գնահատել խնդրի մասշտաբները և առանձնացնել այն ժամանակահատվածներն ու պայմանները, որոնց ընթացքում արձանագրվել են առավել նշանակալի փոփոխություններ։ Վիճակագրական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև տարբեր ցուցանիշների համադրումը՝ բացարձակ թվերի, հարաբերական ցուցանիշների, գործակիցների և դինամիկայի միջոցով, ինչը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խնդրի զարգացման մասին։ Աշխատությունը մանկամահացությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես բժշկական խնդիր, այլև որպես հասարակության սոցիալական և ժողովրդագրական զարգացման հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Երեխաների վաղ տարիքում մահացության բարձր մակարդակը կարող է ազդեցություն ունենալ բնակչության բնական վերարտադրության, կյանքի սպասվող տևողության, ընտանիքի ժողովրդագրական վարքագծի և երկրի ընդհանուր ժողովրդագրական ներուժի վրա։ Այդ պատճառով խնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի ժողովրդագրական գործընթացների ավելի լայն համատեքստում, որտեղ ծնելիության, մահացության, բնակչության բնական շարժի և միգրացիայի միտումները փոխկապակցված են և իրենց ազդեցությունն են թողնում երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։

Այս մատենագիտական աշխատությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների, գիտական ուսումնասիրությունների և տեղեկատվական նյութերի համակարգմանը ու ներկայացմանը։ Գրքում ամփոփված են մշակույթի, արվեստի, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության և հարակից ոլորտների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի վերաբերյալ արժեքավոր տեղեկատվական շտեմարան։ Աշխատությունը կազմված է որպես ընթացիկ գրականության տեղեկատու, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին արագ հասանելի դարձնել նոր հրատարակությունների մասին տեղեկությունները՝ ներառելով գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ գիտական ու մշակութային նյութերի նկարագրությունները։ Այն կարևոր աղբյուր է խորհրդային շրջանի հայկական մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրման համար՝ հնարավորություն տալով հետևել տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական, ստեղծագործական և հրատարակչական գործընթացներին։ Գիրքը նպաստում է գրադարանային, արխիվային և գիտահետազոտական աշխատանքների արդյունավետ կազմակերպմանը՝ պահպանելով մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվությունը։ Աշխատությունը նախատեսված է մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գրականագետների, մատենագետների, գրադարանավարների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի մշակույթի և արվեստի պատմությամբ ու դրա վերաբերյալ գրական աղբյուրներով։