Ready-made Materials

Գիրքը ներկայացնում է հայերեն գեղարվեստական գրականության նմուշ՝ պահպանելով իր ժամանակաշրջանի լեզվական և գրական միջավայրի առանձնահատկությունները։ Վերնագրում օգտագործված «լուծի տակ» արտահայտությունը կարող է ունենալ փոխաբերական իմաստ՝ մատնանշելով ճնշման, կախվածության, անազատության կամ ծանր պայմաններում ապրելու վիճակ։ Այդպիսի պատկերավոր արտահայտությունները հաճախ կիրառվել են գրականության մեջ՝ անհատի և հասարակության վիճակը, սոցիալական անհավասարությունը, մարդկային տառապանքը կամ ազատության ձգտումը ներկայացնելու համար։ Ստեղծագործության վերնագիրը հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել նաև սոցիալական և հասարակական խնդիրների գեղարվեստական արտացոլման տեսանկյունից, սակայն առանց բովանդակության լրացուցիչ տվյալների հնարավոր չէ հաստատապես որոշել սյուժեն, կերպարները կամ հեղինակի հիմնական գաղափարները։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրականության և տպագիր մշակույթի պատմության ուսումնասիրման համար, հատկապես՝ Հյուսիսային Ամերիկայի հայ համայնքներում հայերեն գրքի տարածման համատեքստում։ Հայերեն գրքերի հրատարակումը սփյուռքում նպաստել է լեզվի պահպանմանը, ազգային մշակութային կապերի ամրապնդմանը և գրական ժառանգության շարունակականությանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմաբաններին, գրքագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, սփյուռքահայ մշակույթի ուսումնասիրողներին և հայերեն հին հրատարակություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Հրատարակությունը վերնագրով և առաջին տարվա նշումով առնչվում է «Լուսաբեր» անվանումը կրող ուսումնական կամ ընթերցանության համար նախատեսված գրականությանը։ «Լուսաբեր» անվանումը խորհրդանշում է գիտելիքի տարածումը, մտավոր զարգացումը և կրթության լուսավորող նշանակությունը։ Նմանատիպ հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել հայալեզու կրթության զարգացման, ընթերցանության հմտությունների ձևավորման և մատչելի ուսումնական նյութերի տարածման գործում։ Դրանք կարող էին ներառել լեզվական ու գրական ընթերցանության նմուշներ, ճանաչողական նյութեր, բարոյադաստիարակչական պատմություններ և տարրական գիտելիքների յուրացմանը նպաստող առաջադրանքներ։ Այսպիսի գրքերի միջոցով խթանվել են մայրենի լեզվի իմացությունը, գրավոր և բանավոր խոսքի զարգացումը, ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրությունը և սովորողների ընդհանուր մտավոր զարգացումը։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ կրթական գրականության և տպագրական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ նման աշխատությունները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու ուսումնական նյութերի ստեղծման ու տարածման ավանդույթները և կրթության դերը հայ հասարակական կյանքում։ Այն կարող է հետաքրքրել մանկավարժության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայոց լեզվի ու գրականության մասնագետներին, հին դասագրքեր ուսումնասիրողներին և հայերեն տպագիր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Հրատարակությունը վերնագրով և առաջին տարվա նշումով առնչվում է «Լուսաբեր» անվանումը կրող ուսումնական կամ ընթերցանության համար նախատեսված գրականությանը։ «Լուսաբեր» անվանումը խորհրդանշում է գիտելիքի, լուսավորության և կրթության տարածումը, իսկ առաջին տարվա նշումը կարող է մատնանշել պարբերական կամ հաջորդական հրատարակության սկզբնական մասը։ Նմանատիպ գրքերը կարևոր դեր են ունեցել հայալեզու կրթության և ընթերցանության մշակույթի զարգացման գործում՝ ընթերցողներին ծանոթացնելով լեզվական, գրական և դաստիարակչական նյութերի։ Դրանք կարող էին ծառայել որպես ուսումնական օժանդակ միջոց՝ նպաստելով կարդալու, գրելու, լեզվական արտահայտման և տարրական գիտելիքների զարգացմանը։ Այսպիսի հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ կրթական գրականության ձևավորման, ընթերցանության նյութերի ընտրության և կրթության տարածման պատմական գործընթացների մասին։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև արևմտահայերեն տպագիր ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես կրթական և ընթերցողական միջավայրի պատմական վկայություն։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ մանկավարժության պատմությամբ, հին դասագրքերով, հայերեն ընթերցանության ավանդույթներով և կրթական հրատարակությունների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Ստեղծագործության վերնագիրը քարն ու երգը համադրում է խորհրդանշական պատկերում՝ անշունչ նյութին վերագրելով ձայնի, արտահայտության և ներքին կյանքի հատկանիշներ։ Այսպիսի գեղարվեստական պատկերավորումը կարող է կապել բնության աշխարհը մարդկային զգացմունքների, հիշողության և երևակայության հետ՝ բացահայտելով առօրյա առարկաների մեջ թաքնված գեղագիտական իմաստը։ Քարը կարող է խորհրդանշել ժամանակի խորությունը, ամրությունը, լռությունը և պատմական հիշողությունը, իսկ երգը՝ կենդանություն, հուզական արտահայտություն ու ստեղծագործական ոգի։ Դրանց համադրությունը հնարավորություն է ստեղծում բնության և արվեստի փոխհարաբերությունը դիտարկելու բանաստեղծական կամ այլ գեղարվեստական ձևով։ Վերնագիրը կարող է նաև հուշել, որ նույնիսկ լուռ թվացող առարկաները կարող են իրենց մեջ պահպանել անցյալի հետքեր և դառնալ պատմությունների, զգացմունքների կամ խորհրդածությունների աղբյուր։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում քսաներորդ դարասկզբի հայերեն տպագիր գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից, հատկապես՝ ռուսալեզու կամ ռուսական գրական միջավայրի հետ առնչվող ստեղծագործությունների շրջանառության համատեքստում։ Հեղինակի և ստեղծագործության բովանդակության վերաբերյալ լրացուցիչ տվյալների բացակայության պայմաններում թեմատիկ մեկնաբանությունը սահմանափակվում է վերնագրի գեղարվեստական իմաստով։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, ընթերցանության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և բնության ու գեղարվեստական խորհրդանիշների թեմայով գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գիրքը պատկանում է քարոզչական բնույթի կրոնական գրականությանը և առնչվում է քրիստոնեական գաղափարների, բարոյական սկզբունքների ու հոգևոր արժեքների ներկայացմանն ու տարածմանը։ Քարոզչական գրականությունը կարևոր դեր է ունեցել եկեղեցական կյանքի, հավատացյալների հոգևոր կրթության և քրիստոնեական աշխարհայացքի ձևավորման գործում՝ կրոնական ուսմունքի դրույթները հասկանալի ու մատչելի ձևով ներկայացնելով ընթերցողին։ Այս ժանրի աշխատություններում սովորաբար անդրադարձ է կատարվում հավատքի, բարեպաշտության, բարոյական վարքի, անձնական պատասխանատվության, մարդկային հարաբերությունների և հոգևոր կատարելագործման հարցերին։ Դրանց միջոցով կրոնական գաղափարները կապվում են առօրյա կյանքի իրավիճակների հետ՝ խրախուսելով բարությունը, ազնվությունը, գթասրտությունը, համբերությունը և համայնքային պատասխանատվությունը։ Հրատարակության վերնագրում օգտագործված «թոթովանքներ» բառը կարող է մատնանշել պարզ, մատչելի կամ տարրական ձևով ներկայացված խոսքեր ու մտքեր, սակայն առանց բովանդակության լրացուցիչ տվյալների հնարավոր չէ հստակեցնել դրանց ժանրային և թեմատիկ առանձնահատկությունները։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական գրականության, կրոնական քարոզչության և հոգևոր դաստիարակության պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով դիտարկելու այդպիսի հրատարակությունների տեղն ու նշանակությունը հայ հասարակության մշակութային և կրոնական կյանքում։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, եկեղեցական պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայ գրականության պատմաբաններին և հայ հոգևոր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գիրքը նվիրված է մայրենի լեզվի քերականական համակարգի ուսումնասիրմանը և նախատեսված է լեզվի կառուցվածքի, կանոնների ու արտահայտչական հնարավորությունների ճանաչման համար։ Քերականությունը լեզվական գիտելիքների այն հիմնարար ոլորտն է, որն ուսումնասիրում է բառերի ձևափոխությունը, խոսքի մասերը, բառերի կապակցման եղանակները և նախադասությունների կառուցման սկզբունքները։ Մայրենի լեզվի քերականության իմացությունը նպաստում է գրավոր ու բանավոր խոսքի ճիշտ ձևավորմանը, լեզվական սխալների կանխմանը, մտքերի հստակ արտահայտմանը և ընթերցանության ու գրավոր հաղորդակցության հմտությունների զարգացմանը։ Նման ուսումնական աշխատություններում սովորաբար կարևորվում են քերականական կանոնների բացատրությունը, լեզվական ձևերի տարբերակումը, բառերի ու նախադասությունների կառուցվածքի ճանաչումը և տեսական գիտելիքների կիրառումը։ Հրատարակությունը կարևոր է հայերենի դասավանդման և լեզվական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար՝ արտացոլելով մայրենի լեզվի համակարգված ուսուցման ու գրագիտության զարգացման ավանդույթները։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի ուսուցիչներին, լեզվաբաններին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և հայերեն լեզվական ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գիրքը նվիրված է Սուրբ Գրքի՝ որպես Աստծո խոսքի ընկալման և նրա աստվածային ծագման հարցի քննարկմանը։ Վերնագրում ձևակերպված հարցադրումը վերաբերում է քրիստոնեական աստվածաբանության հիմնարար խնդիրներից մեկին՝ Աստվածաշնչի հեղինակությանը, ներշնչվածությանը և հավատացյալի կյանքում ունեցած նշանակությանը։ Այս թեմայի շրջանակում քննարկման առարկա են դառնում սրբազան գրությունների ծագումը, դրանց փոխանցման և պահպանման պատմությունը, աստվածային հայտնության գաղափարը, ինչպես նաև Սուրբ Գրքի և մարդկային հեղինակության փոխհարաբերությունը։ Նման կրոնագիտական ու աստվածաբանական աշխատությունները կարևոր են քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթների բացատրության, կրոնական համոզմունքների հիմնավորման և սրբազան տեքստերի նկատմամբ տարբեր մոտեցումների ներկայացման տեսանկյունից։ Վերնագրի հարցական ձևը վկայում է, որ հրատարակությունը կառուցված է որոշակի կրոնական հարցի քննության շուրջ, սակայն առանց ամբողջական բովանդակության տվյալների հնարավոր չէ հաստատել հեղինակի փաստարկների կոնկրետ ուղղվածությունը կամ եզրակացությունները։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայատառ թուրքերենով հրատարակված կրոնական գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ նման հրատարակությունները վկայում են տարբեր լեզվական միջավայրերում քրիստոնեական գաղափարների տարածման և ընթերցողական համայնքների հոգևոր կարիքների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, կրոնագետներին, Աստվածաշնչի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին և Օսմանյան շրջանի հայատառ թուրքերեն գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Ժողովածուն ներկայացնում է Քուչակ Նահապետի անվան հետ կապված երգային և բանաստեղծական ժառանգությունը՝ ընթերցողին ծանոթացնելով հայ միջնադարյան քնարերգության կարևոր ավանդույթներից մեկին։ Քուչակ Նահապետի անունը հատկապես կապված է հայրենների հետ՝ կարճ, քնարական կառուցվածք ունեցող բանաստեղծական ստեղծագործությունների, որոնցում արտահայտվում են սիրո, կարոտի, մարդկային ապրումների, կյանքի անցողիկության և անձնական զգացմունքների բազմազան դրսևորումները։ Այս բանաստեղծական ավանդույթին բնորոշ են պարզ ու արտահայտիչ լեզուն, պատկերավոր խոսքը, հուզական անմիջականությունը և ժողովրդական մտածողությանը մոտ գեղարվեստական ձևերը։ Սիրային թեմաներում հաճախ միահյուսվում են սիրո ուրախությունն ու տառապանքը, բաժանման ցավը, սիրելիի գեղեցկության նկարագրությունը և մարդկային հարաբերությունների բարդությունը, իսկ կյանքի ու ժամանակի մասին մտորումներում երևում են միջնադարյան մարդու աշխարհընկալման առանձնահատկությունները։ Քուչակին վերագրվող ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը կարևոր տեղ ունի հայ քնարերգության զարգացման, բանավոր և գրավոր գրական ավանդույթների փոխհարաբերության, ինչպես նաև ժողովրդական բանաստեղծական մտածողության գեղարվեստական արտահայտությունների քննության մեջ։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ գրական ժառանգության տարածման և պահպանման տեսանկյունից՝ ներկայացնելով ընթերցողին հայ հին ու միջնադարյան պոեզիայի թեմատիկ և ոճական առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, բանահյուսագետներին, հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և հայ քնարերգության սիրահարներին։

Գիրքը ներկայացնում է Ղուրանը՝ իսլամի գլխավոր սրբազան գիրքը, որը մուսուլմանական հավատքի, կրոնական ուսմունքի և հոգևոր կյանքի հիմնարար աղբյուրն է։ Ղուրանը բաղկացած է սուրաներից, որոնք պարունակում են հավատքի, աստվածային հայտնության, բարոյական պատասխանատվության, արդարության, ողորմածության, մարդկային վարքի և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ դրույթներ։ Այն անդրադառնում է Աստծո միակության գաղափարին, մարդու և Արարչի փոխհարաբերությանը, մարգարեների պատմություններին, աղոթքի և բարեպաշտության նշանակությանը, ինչպես նաև բարոյական ու հոգևոր կատարելագործման հարցերին։ Ղուրանի բովանդակության կարևոր մաս են կազմում հավատացյալների պարտականություններին, ընտանիքի և համայնքի կյանքին, ազնվությանը, համբերությանը, գթասրտությանը և արդար դատաստանին վերաբերող ուսմունքները։ Գիրքը մեծ նշանակություն ունի իսլամական աստվածաբանության, կրոնական իրավունքի, փիլիսոփայության, գրականության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն դարեր շարունակ ազդեցություն է ունեցել մուսուլմանական հասարակությունների աշխարհայացքի, կրթության, լեզվի, արվեստի և հասարակական ավանդույթների ձևավորման վրա։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ գրքի պատմության և տարբեր կրոնական ավանդույթների տպագիր ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել կրոնագետներին, արևելագետներին, պատմաբաններին, աստվածաբաններին, իսլամական մշակույթն ուսումնասիրող մասնագետներին և համաշխարհային կրոնների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գիրքը կապված է Նաթ Փինքերթոնի կերպարի հետ, որը հայտնի է դետեկտիվ և արկածային գրականության ավանդույթում։ Փինքերթոնի անունը կապվում է հետաքննությունների, հանցագործությունների բացահայտման, գաղտնիքների բացահայտման և վտանգավոր իրավիճակներում ճշմարտությունը գտնելու թեմաների հետ։ Այսպիսի գրականությունը սովորաբար կառուցվում է առեղծվածային դեպքերի, հետապնդումների, անսպասելի շրջադարձերի և հերոսների հնարամտության շուրջ՝ ընթերցողին ներգրավելով իրադարձությունների զարգացման և հանգուցալուծման ընթացքի մեջ։ Նման ստեղծագործությունները կարևոր տեղ են զբաղեցրել հանրամատչելի ընթերցանության մշակույթում՝ տարածելով դետեկտիվ պատմությունների, արկածային սյուժեների և անհատական հետախուզության թեմաները։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայերեն տպագիր գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես հայ ընթերցողական միջավայրում տարածված արտասահմանյան գրական կերպարի և հանրամատչելի ժանրերի ներկայացման օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, թարգմանական գրականությամբ, դետեկտիվ ժանրի զարգացմամբ և հայ ընթերցողական մշակույթով հետաքրքրվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Ժողովածուն նվիրված է Վան քաղաքի պատմությանը, պատմամշակութային նշանակությանը և հայկական քաղաքակրթական ժառանգության մեջ նրա ունեցած դերին։ Վանը Հայկական լեռնաշխարհի պատմական կարևոր կենտրոններից է, որի անցյալը կապված է տարածաշրջանի քաղաքական, տնտեսական, կրոնական և մշակութային կյանքի տարբեր փուլերի հետ։ Քաղաքի և նրա շրջակայքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու հին ժամանակներից մինչև նորագույն շրջանն ընկած պատմական գործընթացներին, բնակչության կյանքին, քաղաքային միջավայրի ձևավորմանը, ճարտարապետական հուշարձաններին և մշակութային ավանդույթներին։ Գիտաժողովի նյութերը համախմբում են Վանի պատմությանն ու ժառանգությանը վերաբերող գիտական քննարկումներ՝ ընդգծելով քաղաքի հիշատակությունների, պատմական աղբյուրների, հնագիտական տվյալների և մշակութային արժեքների ուսումնասիրության կարևորությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի Վանի դերի դիտարկումը հայկական պատմական հիշողության և ինքնության ձևավորման համատեքստում, ինչպես նաև քաղաքի պատմության ուսումնասիրությունը Հայկական լեռնաշխարհի և հարակից տարածաշրջանների ընդհանուր պատմության շրջանակում։ Ժողովածուն կարող է նպաստել պատմական իրադարձությունների, բնակավայրերի զարգացման, մշակութային փոխազդեցությունների և պատմական ժառանգության պահպանման խնդիրների ավելի խորքային ընկալմանը։ Այն արժեքավոր նյութ է հայագետների, պատմաբանների, հնագետների, մշակութաբանների, պատմական աշխարհագրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և Վանի ու Արևմտյան Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Ժողովածուն նվիրված է հայ ժողովրդական մշակույթի տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությանը և ներկայացնում է հանրապետական գիտական նստաշրջանի շրջանակում քննարկված հետազոտական նյութեր։ Հայ ժողովրդական մշակույթը ներառում է ժողովրդի պատմական փորձի, աշխարհընկալման, կենցաղի, հավատալիքների և գեղարվեստական ստեղծագործության բազմազան ձևերը, որոնք ձևավորվել ու փոխանցվել են սերունդների միջև։ Դրա կարևոր բաղադրիչներից են բանահյուսությունը, ժողովրդական երգն ու պարը, տոնական և ընտանեկան ծեսերը, արհեստները, ավանդական բնակարանն ու կենցաղային իրերը, հագուստը, սննդի մշակույթը և համայնքային կյանքի սովորույթները։ Այս ոլորտի գիտական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ավանդույթների ծագումն ու զարգացումը, դրանց տարածաշրջանային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասարակական և պատմական փոփոխությունների ազդեցությունը մշակութային ժառանգության վրա։ Գիտական նստաշրջանի նյութերը կարևոր են ժողովրդական մշակույթի տարբեր խնդիրների քննարկման, ազգագրական տվյալների ներկայացման և հետազոտական արդյունքների շրջանառության համար։ Դրանք նպաստում են հայկական ավանդական մշակույթի պահպանման, գիտական արժևորման և ժամանակակից հասարակության մեջ դրա նշանակության ընկալմանը։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետներին, բանահյուսագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև հայոց ավանդույթներով և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունում 1993–1995 թվականներին իրականացված հնագիտական հետազոտությունների արդյունքներին նվիրված տասներորդ գիտական նստաշրջանի զեկուցումների թեզիսները։ Այն արտացոլում է Հայաստանի հնագիտական ուսումնասիրությունների ընթացքը և տվյալ ժամանակահատվածում տարբեր հուշարձանների, պատմական բնակավայրերի ու մշակութային շերտերի հետազոտությանն առնչվող գիտական խնդիրները։ Հնագիտական հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն Հայաստանի տարածքում մարդկային բնակեցման պատմությունը, հնագույն և միջնադարյան հասարակությունների կենսակերպը, նյութական մշակույթի զարգացումը և պատմական իրադարձությունների հետքերը բացահայտելու համար։ Դաշտային ուսումնասիրությունների ընթացքում հայտնաբերված հնագիտական նյութերը՝ բնակավայրերի մնացորդները, թաղման կառույցները, խեցեղենը, գործիքները և այլ գտածոներ, հնարավորություն են տալիս վերակազմելու անցյալի հասարակությունների տնտեսական գործունեությունը, կենցաղը, արհեստները և մշակութային կապերը։ Զեկուցումների թեզիսների ձևաչափը համառոտ ներկայացնում է հետազոտությունների հիմնական ուղղությունները, գիտական դիտարկումները և արդյունքները՝ նպաստելով մասնագիտական տեղեկատվության տարածմանը և հետագա ուսումնասիրությունների համար հիմքի ստեղծմանը։ Ժողովածուն կարևոր է նաև Հայաստանի անկախության առաջին տարիներին հնագիտական գիտության զարգացման և այդ ժամանակ իրականացված հետազոտական աշխատանքների պատմությունը հասկանալու տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետներին, պատմաբաններին, հայագետներին, հնագիտական հուշարձանների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և Հայաստանի հնագույն պատմությամբ ու մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Ժողովածուն նվիրված է հին Հայաստանի մշակույթի ուսումնասիրությանը և ներառում է հանրապետական գիտական նստաշրջանի շրջանակում ներկայացված հետազոտական նյութեր։ Հին Հայաստանի մշակույթը ձևավորվել և զարգացել է երկարատև պատմական գործընթացների ընթացքում՝ ներառելով նյութական ու հոգևոր կյանքի բազմազան դրսևորումներ, հասարակական հարաբերություններ, կրոնական պատկերացումներ, գեղարվեստական ավանդույթներ և հարևան ժողովուրդների հետ մշակութային փոխազդեցություններ։ Այս ոլորտի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հնագույն բնակչության կենսակերպի, արհեստների, արվեստի, ճարտարապետության, ծիսական սովորույթների և մշակութային արժեքների առանձնահատկությունները։ Գիտական նստաշրջանի նյութերը կարևոր են տարբեր մասնագիտական մոտեցումների ներկայացման, պատմական և հնագիտական տվյալների քննարկման, ինչպես նաև հին Հայաստանի մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության արդիական խնդիրների բացահայտման տեսանկյունից։ Նման ժողովածուները նպաստում են գիտական արդյունքների շրջանառությանը, հետազոտողների միջև մասնագիտական երկխոսությանը և հին հայկական մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Հին Հայաստանի մշակույթի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև տարածաշրջանի հնագույն քաղաքակրթությունների, մշակութային կապերի և պատմական զարգացման ընդհանուր պատկերը հասկանալու համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, հնագետներին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, հայագետներին, գիտական աշխատողներին և հին Հայաստանի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։