Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է վերջավոր դաշտերի հանրահաշվական և կոմբինատոր կառուցվածքների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով գծայնացված ծածկույթներին, դրանց կառուցման սկզբունքներին և հիմնական հատկություններին։ Հետազոտության կենտրոնում վերջավոր դաշտերի վրա սահմանված գծային ու գծայնացված օբյեկտների փոխհարաբերություններն են, որոնք հնարավորություն են տալիս ծածկույթի խնդիրը ներկայացնել հանրահաշվական մեթոդներով և ուսումնասիրել դրա կառուցվածքային օրինաչափությունները։ Քննվում են վերջավոր դաշտերի վեկտորական տարածությունների հատկությունները, ենթատարածությունների համակարգերը, գծային արտապատկերումները և այն պայմանները, որոնց դեպքում համապատասխան կառուցվածքների միջոցով հնարավոր է ստանալ ամբողջ տարածքը կամ դրա որոշակի ենթաբազմությունները ընդգրկող համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գծայնացման գաղափարին, որի միջոցով սկզբնական կոմբինատոր կամ երկրաչափական խնդիրը կապվում է գծային հանրահաշվի գործիքների հետ՝ հնարավորություն տալով կիրառել մատրիցային ներկայացումներ, ռանգի վերաբերյալ փաստարկներ և վերջավորաչափ վեկտորական տարածությունների տեսությունը։ Ուսումնասիրվում են ծածկույթների գոյության պայմանները, դրանց նվազագույն կամ օպտիմալ պարամետրերի գնահատման խնդիրները, տարբեր կառուցվածքների համարժեքությունը և հնարավոր դասակարգման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերջավոր երկրաչափության հետ կապը, քանի որ վերջավոր դաշտերի վրա կառուցված վեկտորական և պրոյեկտիվ տարածությունները բնական միջավայր են նման համակարգերի երկրաչափական մեկնաբանության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև գծայնացված բազմանդամներ և դրանց հետ կապված արտապատկերումներ, որոնց հանրահաշվական հատկությունները կիրառվում են վերջավոր դաշտերի ենթատարածքային կառուցվածքները նկարագրելու համար։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում կառուցողական մեթոդները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է ստանալ պահանջվող պարամետրերով նոր օրինակներ և համեմատել դրանք արդեն հայտնի դասերի հետ։ Նման խնդիրներն առնչվում են նաև կոդավորման տեսության, կոմբինատոր դիզայնների և դիսկրետ մաթեմատիկայի այլ ուղղությունների հետ, որտեղ վերջավոր դաշտերի կառուցվածքային հատկությունները լայն կիրառություն ունեն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վերջավոր դաշտերի տեսության, գծային հանրահաշվի, վերջավոր երկրաչափության և կոմբինատորիկայի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել գծայնացված ծածկույթների կառուցման, նկարագրման և դասակարգման մաթեմատիկական օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բառապաշարի պատմական զարգացման, բառերի ծագման, կառուցվածքային փոփոխությունների և իմաստային վերափոխումների ուսումնասիրության տեսական ու մեթոդաբանական հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում բառաքննական և ստուգաբանական վերլուծությունների դերն է լեզվի պատմական ընթացքը վերականգնելու, բառային հնագույն շերտերը տարբերակելու և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած լեզվական փոփոխությունները բացահայտելու գործում։ Քննվում են բառերի նախնական ձևերի և նշանակությունների որոշման սկզբունքները, հնչյունական համապատասխանությունների բացահայտումը, ձևաբանական կառուցվածքի պատմական մեկնաբանությունը և իմաստային զարգացման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնիկ բառապաշարի, հնդեվրոպական ժառանգության, փոխառությունների և պատմական տարբեր փուլերում ձևավորված բառային շերտերի տարբերակման խնդիրներին։ Ստուգաբանական քննությունը դիտարկվում է համեմատական-պատմական լեզվաբանության համատեքստում՝ հայերենի տվյալները համադրելով ցեղակից լեզուների նյութի հետ և հաշվի առնելով կանոնավոր հնչյունական փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրաբարի, միջին հայերենի, աշխարհաբարի և բարբառային նյութի փոխադարձ համադրումը, քանի որ լեզվի տարբեր ժամանակագրական ու տարածքային ձևերը կարող են պահպանել բառերի պատմության համար արժեքավոր հնագույն հատկանիշներ։ Ուսումնասիրվում են նաև փոխառությունների աղբյուրների և ժամանակագրության որոշման դժվարությունները, լեզվական շփումների հետևանքով բառերի հնչյունական ու իմաստային հարմարեցման երևույթները և դրանց նշանակությունը հայերենի պատմական բառապաշարի ձևավորման համար։ Անդրադարձ է կատարվում ժողովրդական ստուգաբանության, արտաքին նմանության վրա հիմնված պատահական զուգադրումների և գիտական ստուգաբանության տարբերակման անհրաժեշտությանը՝ կարևորելով պատմական հնչյունաբանության, ձևաբանության, իմաստաբանության և աղբյուրագիտական տվյալների համատեղ կիրառումը։ Բառաքննական ուսումնասիրությունների շրջանակում կարևորվում են հին գրավոր հուշարձանների ընթերցումները, բառաձևերի տարբերակները, ձեռագրական վկայությունները և բառերի կիրառության պատմական համատեքստը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց լեզվի պատմության, պատմահամեմատական լեզվաբանության, բառագիտության և ստուգաբանության մոտեցումները՝ բառապաշարի զարգացումը ներկայացնելով որպես լեզվի ներքին օրինաչափությունների, պատմական փոփոխությունների և միջլեզվական շփումների փոխկապակցված գործընթաց։

Աշխատությունը նվիրված է բառակազմական համակարգի ուսումնասիրությանը գործառական տեսանկյունից՝ հատկապես գոյականական հիմքերից նոր բառերի կազմության նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բառակազմական հարացույցն է՝ որպես միևնույն հիմքից կամ ելակետային բառից ձևավորվող ածանցյալ միավորների կազմակերպված ամբողջություն, որի անդամները միմյանց հետ կապված են կառուցվածքային, իմաստային և գործառական հարաբերություններով։ Քննվում է, թե ինչպես է ելակետային գոյականը հանդես գալիս տարբեր ածանցյալների ձևավորման հիմք և ինչպիսի օրինաչափություններ են գործում բառակազմական միջոցների ընտրության ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բառակազմական հարացույցի անդամների գործառական տարբերակմանը, դրանց հաղորդակցական նշանակությանը և խոսքում կիրառության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են ածանցյալ բառերի իմաստային խմբերը, բառակազմական նշանակությունների փոխհարաբերությունները և այն սահմանափակումները, որոնք պայմանավորում են տվյալ հիմքից որոշակի կառուցվածքի բառերի ստեղծման հնարավորությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ձևաբանական կառուցվածքի և բառային իմաստի փոխազդեցությունը՝ բացահայտելով, թե բառաստեղծման գործընթացում ինչպես են համադրվում լեզվի ձևական հնարավորությունները և հաղորդակցական պահանջները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բառակազմական արտադրողականության խնդիրը՝ պարզաբանելով, թե ինչու որոշ կաղապարներ ակտիվորեն օգտագործվում են նոր բառերի ստեղծման համար, մինչդեռ մյուսները սահմանափակ կիրառություն ունեն կամ բնորոշ են լեզվի որոշակի շերտերի։ Ուսումնասիրվում է նաև ածանցյալ միավորների ոճական և գործառական բաշխումը տարբեր խոսքային միջավայրերում, դրանց հարաբերությունը բառապաշարի համակարգի և անվանողական պահանջների հետ։ Գործառական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բառակազմությունը դիտարկել ոչ միայն որպես պատրաստի կառուցվածքների ձևական համակարգ, այլև որպես լեզվական հաղորդակցության ընթացքում նոր անվանումների ստեղծման և իմաստների արտահայտման գործուն մեխանիզմ։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում բառակազմական հարացույցի ներքին կառուցվածքին, դրա ամբողջականությանը, հնարավոր բաց դիրքերին և առանձին անդամների միջև եղած իմաստային կապերին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բառակազմության տեսության, ձևաբանության, բառագիտության և գործառական լեզվաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով ածանցյալ բառերի համակարգային կազմակերպման և խոսքային գործառույթների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժութային հարաբերությունների կարգավորման համակարգի ձևավորման, գործունեության և կատարելագործման տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազգային արժույթի կայունության, արտարժույթի պահանջարկի և առաջարկի, փոխարժեքի ձևավորման, կապիտալի ու ֆինանսական հոսքերի և դրամավարկային քաղաքականության միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում են արժութային կարգավորման հիմնական նպատակներն ու տնտեսական նշանակությունը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ներքին արժութային շուկայի հավասարակշռության և փոխարժեքային գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխարժեքի ռեժիմի ընտրության տեսական մոտեցումներին և տարբեր մեխանիզմների առավելությունների ու սահմանափակումների վերլուծությանը՝ փոքր և արտաքին տնտեսական կապերից զգալիորեն կախված տնտեսության պայմաններում։ Դիտարկվում են արտաքին առևտրի կառուցվածքի, արտահանման և ներմուծման հարաբերակցության, միջազգային ֆինանսական հոսքերի, դրամական փոխանցումների, գնաճային գործընթացների և տնտեսության արտարժութայնացման հնարավոր ազդեցությունները արժութային շուկայի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենտրոնական բանկի դերի ուսումնասիրությունը՝ արժութային քաղաքականության, միջազգային պահուստների կառավարման, ֆինանսական կայունության և դրամավարկային քաղաքականության փոխազդեցության համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև փոխարժեքային տատանումների ազդեցությանը տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության, արտաքին առևտրային գործարքների, արտարժույթով արտահայտված պարտավորությունների և ֆինանսական ռիսկերի վրա։ Հետազոտության շրջանակում արժութային կարգավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես փոխարժեքի հետ կապված քաղաքականություն, այլև որպես մակրոտնտեսական կառավարման ավելի լայն համակարգի բաղադրիչ, որի արդյունավետությունը կապված է հարկաբյուջետային, դրամավարկային և ֆինանսական քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցման հետ։ Քննվում են նաև արժութային շուկայի թափանցիկության, ֆինանսական միջնորդության, փոխարժեքային ռիսկերի կառավարման և կարգավորող ինստիտուտների գործունեության արդյունավետության հարցերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային ֆինանսների, մակրոտնտեսագիտության և դրամավարկային կարգավորման տեսական ու կիրառական մոտեցումները՝ ներկայացնելով արժութային համակարգի կայունության ապահովման հիմնական մարտահրավերներն ու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկյան արձակի նշանավոր ներկայացուցչի ստեղծագործություններում ռեալիստական գեղարվեստական սկզբունքների, կերպարային համակարգի, սոցիալական միջավայրի պատկերման և հեղինակային աշխարհընկալման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրականության գեղարվեստական վերարտադրման այն միջոցներն են, որոնց միջոցով ներկայացվում են հասարակության տարբեր շերտերի կյանքը, մարդու և սոցիալական միջավայրի փոխհարաբերությունները, տնտեսական դժվարությունները, անհատի բարոյական ընտրությունը, մարդկային արժանապատվության և գոյապայքարի խնդիրները։ Քննվում է, թե ինչպես է առօրյա կյանքի մանրամասների, բնական միջավայրի, աշխատանքի, ընտանեկան հարաբերությունների և հասարակական հակասությունների պատկերումը նպաստում համոզիչ ու բազմաշերտ գեղարվեստական իրականության ստեղծմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հասարակ մարդկանց կերպարներին, որոնց կենսափորձի միջոցով բացահայտվում են ավելի լայն սոցիալական և բարոյահոգեբանական խնդիրներ։ Վերլուծվում են կերպարների անհատականացման միջոցները, նրանց խոսքը, վարքագիծը, ներքին հակասությունները և միջավայրի ազդեցությունը նրանց աշխարհընկալման ու գործողությունների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սոցիալական ռեալիզմի և հոգեբանական պատկերման փոխհարաբերությունը, քանի որ արտաքին հասարակական պայմանները հաճախ ներկայացվում են հերոսների անձնական ճակատագրերի և ներքին ապրումների միջոցով։ Ուսումնասիրվում է նաև բնապատկերի գործառույթը, որը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների տարածք, այլև որպես կերպարների հոգեվիճակների, հասարակական փոփոխությունների և մարդու գոյության խորհրդանշական արտահայտման միջոց։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել Մեծ ճգնաժամի ժամանակաշրջանի սոցիալական իրողությունների, աղքատության, աշխատանքային անապահովության, տեղահանության, համայնքային համերաշխության և անհատի ու հասարակության միջև լարվածության գեղարվեստական արտացոլումները։ Անդրադարձ է կատարվում լեզվի պարզությանը, կենդանի երկխոսություններին, խոսակցական տարրերին, հեգնանքին և պատմողական տարբեր եղանակներին, որոնց միջոցով ստեղծվում է իրականությանը մոտ գեղարվեստական միջավայր։ Միաժամանակ քննվում է ռեալիստական պատկերման և խորհրդանշական շերտերի համադրությունը, որը ստեղծագործություններին հաղորդում է սոցիալական փաստագրությունից ավելի լայն փիլիսոփայական և համամարդկային նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ամերիկյան ռեալիստական արձակի զարգացման առանձնահատկությունները և հասկանալու, թե ինչպես են սոցիալական դիտարկումը, հոգեբանական խորությունը, բնության պատկերումը և մարդասիրական գաղափարները միավորվում ամբողջական գեղարվեստական համակարգում։

Աշխատությունը նվիրված է բջջային ազդանշանային գործընթացներում և սպիտակուցների քայքայման կարգավորման մեջ ներգրավված ֆերմենտների նկատմամբ ազդեցություն ունեցող նոր ցածրամոլեկուլային արգելակիչների հայտնաբերման և կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում p38 միտոգենով ակտիվացվող պրոտեին կինազն է՝ որպես բջջի տարբեր արտաքին և ներքին ազդակներին արձագանքող ազդանշանային համակարգերի կարևոր բաղադրիչ, ինչպես նաև պրոտեինազները, որոնք մասնակցում են սպիտակուցների սահմանափակ ճեղքմանը, վերափոխմանը և բազմաթիվ ֆիզիոլոգիական գործընթացների կարգավորմանը։ Քննվում է փոքր մոլեկուլների և թիրախային ֆերմենտների փոխազդեցության ընտրողականության նշանակությունը, քանի որ արդյունավետ արգելակիչների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է տարբերակել նպատակային ազդեցությունը այլ ֆերմենտների նկատմամբ հնարավոր ոչ ընտրողական ազդեցություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թեկնածու միացությունների կենսաբանական ակտիվության համեմատական գնահատմանը, կառուցվածքի և ակտիվության միջև հնարավոր կապերի բացահայտմանը և առավել հեռանկարային նյութերի ընտրության ընդհանուր սկզբունքներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կենսաքիմիական, բջջային և հաշվարկային մոտեցումներ՝ գնահատելու ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները, բջջային ազդանշանային պատասխանները և ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում p38-ով պայմանավորված ազդանշանային ուղիների դերի ուսումնասիրությունը բջջային սթրեսային և բորբոքային պատասխաններում, ինչպես նաև պրոտեինազների գործունեության փոփոխությունների կենսաբանական նշանակության պարզաբանումը։ Դիտարկվում են նաև ցածրամոլեկուլային արգելակիչների ընտրողականության, կենսաբանական հասանելիության և հնարավոր անցանկալի ազդեցությունների հետ կապված ընդհանուր գիտական խնդիրները, որոնք կարևոր են հետագա նախակլինիկական ուսումնասիրությունների հեռանկարները գնահատելու համար։ Նման հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու ֆերմենտային կարգավորման մեխանիզմները և բացահայտելու կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր միացությունների ուսումնասիրման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, ֆերմենտաբանության և դեղաբանական հետազոտությունների մոտեցումները՝ կենտրոնանալով թիրախային ֆերմենտների ակտիվության ընտրողական կարգավորման գիտական հիմքերի վրա։

Աշխատությունը նվիրված է լյարդի օջախային ախտահարումների տարբերակիչ ախտորոշման մեջ բազմափուլ կոնտրաստավորմամբ համակարգչային տոմոգրաֆիայի հնարավորությունների և ախտորոշիչ նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լյարդի հյուսվածքում հայտնաբերվող տեղային փոփոխությունների պատկերային բնութագրերն են և դրանց տարբերակման հնարավորությունը՝ կոնտրաստային նյութի շրջանառության տարբեր փուլերում ստացված պատկերների համեմատական գնահատման միջոցով։ Քննվում են օջախների չափերը, ձևը, սահմանները, կառուցվածքային միատարրությունը, խտությունը, տեղակայումը և շրջակա հյուսվածքների հետ հարաբերությունները, ինչպես նաև կոնտրաստային ուժեղացման բնույթն ու ժամանակային փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ տարբեր բնույթի ախտաբանական գոյացություններ կարող են ունենալ նմանատիպ պատկեր առանց կոնտրաստավորման, մինչդեռ տարբեր փուլերում դրանց անոթավորման և կոնտրաստային նյութի կուտակման ու արտազատման առանձնահատկությունները կարող են տրամադրել լրացուցիչ տարբերակիչ տեղեկություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել բարորակ և չարորակ բնույթի օջախների պատկերային հատկանիշները, առաջնային և երկրորդային ախտահարումների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բորբոքային կամ այլ ոչ ուռուցքային փոփոխությունների հետ դրանց տարբերակման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում զարկերակային, պորտալ-երակային և ավելի ուշ փուլերում ստացված տվյալների համադրումը՝ ախտաբանական օջախների անոթային կառուցվածքն ու կոնտրաստավորման դինամիկան գնահատելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում է նաև համակարգչային տոմոգրաֆիայի տվյալների հարաբերակցությունը կլինիկական, լաբորատոր և անհրաժեշտության դեպքում այլ պատկերային հետազոտությունների արդյունքների հետ, քանի որ տարբերակիչ ախտորոշումը սովորաբար հիմնվում է տվյալների համալիր գնահատման վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ մեթոդի ախտորոշիչ զգայունության և տեղեկատվական արժեքի գնահատմանը, ինչպես նաև այն իրավիճակներին, երբ պատկերային հատկանիշները բավարար չափով առանձնահատուկ չեն վերջնական եզրակացության համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ճառագայթային ախտորոշման, համակարգչային տոմոգրաֆիայի և լյարդաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով լյարդի օջախային ախտահարումների պատկերային տարբերակման սկզբունքների և բազմափուլ կոնտրաստային հետազոտության ախտորոշիչ հնարավորությունների համակարգված ուսումնասիրմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի քաղաքների և այլ բնակավայրերի կանաչապատման գործընթացում ծառատեսակների ու թփատեսակների կիրառման պատմական զարգացման, տեսակային կազմի և ձևավորված ավանդույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնակավայրերի կանաչ տարածքների ստեղծման տարբեր փուլերն են՝ դիտարկելով բնական պայմանների, քաղաքաշինական զարգացման, այգեգործական մշակույթի և հասարակական պահանջների ազդեցությունը ծառաբույսերի ընտրության ու տարածման վրա։ Քննվում են տեղական և ներմուծված տեսակների օգտագործման առանձնահատկությունները, դրանց հարմարվողականությունը Հայաստանի տարբեր բնակլիմայական գոտիներին, ինչպես նաև քաղաքային միջավայրում աճի և պահպանման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական այգիների, պուրակների, փողոցային ծառուղիների, հասարակական տարածքների և բնակելի հատվածների կանաչապատմանը՝ բացահայտելով տարբեր ժամանակաշրջաններում գերակշռած նախագծային ու բուսաբանական մոտեցումները։ Ուսումնասիրվում է ծառաբույսերի ոչ միայն գեղագիտական, այլև բնապահպանական և սանիտարահիգիենիկ նշանակությունը՝ ստվերի ձևավորման, օդի որակի բարելավման, փոշու և աղմուկի ազդեցության նվազեցման, միկրոկլիմայի կարգավորման և բնակավայրերի կենսաբազմազանության պահպանման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պատմական աղբյուրների, բուսաբանական տվյալների, քաղաքաշինական փաստաթղթերի, հին հատակագծերի և կանաչ տարածքների վերաբերյալ նկարագրությունների համադրումը, որը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու բնակավայրերի կանաչապատման զարգացման հիմնական փուլերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տնկարանային տնտեսության զարգացումը, նոր ծառատեսակների ներմուծման պատմությունը և դենդրոլոգիական փորձի ազդեցությունը քաղաքային կանաչապատման վրա։ Տարբեր բնակավայրերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեսակային կազմի տարբերությունները՝ պայմանավորված բարձրությամբ, ջերմաստիճանային ռեժիմով, խոնավությամբ, հողային պայմաններով և ջրային ռեսուրսների հասանելիությամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պատմական կանաչ տարածքների պահպանման, ծերացած տնկարկների վերականգնման և քաղաքային միջավայրի համար համապատասխան ծառատեսակների ընտրության նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դենդրոլոգիայի, քաղաքային կանաչապատման, լանդշաֆտային ճարտարապետության և պատմական բնապահպանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի բնակավայրերի կանաչ տարածքների ձևավորումը որպես բնական և մշակութային գործոնների երկարատև փոխազդեցության արդյունք։

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան հոգևոր-գրական մշակույթի կարևոր ժողովածուներից մեկի ձևավորման, կառուցվածքային զարգացման և ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գանձերի՝ եկեղեցական տոներին, սրբերին և քրիստոնեական հիշատակություններին նվիրված բանաստեղծական ու երաժշտական բնույթի ստեղծագործությունների աստիճանական համախմբումն է առանձին ժողովածուների մեջ։ Քննվում են այն պատմամշակութային և եկեղեցական պայմանները, որոնց ազդեցությամբ ձևավորվել է տվյալ ժողովածուային տեսակը, ինչպես նաև դրա առնչությունները հայ հոգևոր երգարվեստի, ծիսական գրականության և միջնադարյան բանաստեղծության այլ ժանրերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձեռագիր օրինակների կազմին, ստեղծագործությունների հաջորդականությանը, տարբեր խմբագրություններին և ժամանակի ընթացքում ժողովածուների բովանդակության համալրման գործընթացին։ Ուսումնասիրվում է, թե առանձին հեղինակների ստեղծագործություններն ինչպես են ներառվել ձեռագրական ավանդույթի մեջ և աստիճանաբար դարձել ավելի ամբողջական ու կայուն կառուցվածք ունեցող ժողովածուների մաս։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գանձ ժանրի պոետիկական համակարգի ուսումնասիրությունը՝ լեզվական արտահայտչամիջոցների, պատկերային մտածողության, աստվածաշնչյան խորհրդաբանության և եկեղեցական տոնացույցի հետ ունեցած կապերի տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր ժամանակաշրջանների ձեռագրեր՝ բացահայտելու դրանց տեքստային տարբերությունները, նոր ստեղծագործությունների ավելացումները, խմբագրական միջամտությունները և տեղական ձեռագրական կենտրոնների առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում է նաև ժողովածուների երաժշտական նշանակությունը, քանի որ դրանցում ընդգրկված ստեղծագործությունները կապված էին եկեղեցական ծիսական և երգեցողական մշակույթի հետ։ Ձեռագրերի հիշատակարանները, տեքստաբանական տարբերակները և նյութերի դասավորությունը կարևոր աղբյուրներ են ժողովածուների զարգացման փուլերը վերականգնելու համար։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տվյալ ձեռագրական ավանդույթը դիտարկել ոչ թե որպես անփոփոխ կազմով ստեղծված մեկ ամբողջություն, այլ որպես երկարատև մշակութային գործընթացի արդյունք, որը ձևավորվել և վերափոխվել է տարբեր դարաշրջաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ միջնադարյան գրականության պատմության, ձեռագրագիտության, տեքստաբանության և հայ հոգևոր երաժշտության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով հայկական ձեռագիր և եկեղեցական ժառանգության առավել ամբողջական ճանաչմանը։

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական գործակիցներով գծային ոչ ինքնավար դինամիկական համակարգերի բնութագրերի հաշվարկման արդյունավետ մեթոդների մշակմանը և համապատասխան հաշվողական գործընթացների ավտոմատացմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակից կախված պարամետրերով համակարգերի վարքագծի մաթեմատիկական նկարագրությունն է, երբ համակարգի գործակիցները որոշակի ժամանակահատվածից հետո կրկնվում են և ձևավորում պարբերական կառուցվածք։ Քննվում են նման համակարգերի շարժման, կայունության, անցումային և հաստատված ռեժիմների, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ արձագանքի գնահատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պարբերական գործակիցների ազդեցությանը համակարգի ընդհանուր դինամիկայի վրա, քանի որ նույնիսկ գծային կառուցվածքի դեպքում ժամանակային պարբերականությունը կարող է առաջացնել բարդ վարքագիծ և պահանջել հատուկ վերլուծական ու թվային մոտեցումներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել հիմնարար լուծումների մատրիցների կառուցումը, վիճակի փոփոխության գնահատումը, բնութագրական ցուցանիշների որոշումը և կայունության պայմանների վերլուծությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Ֆլոկեի տեսության և գծային դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության համապատասխան մեթոդների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս պարբերական համակարգերի երկարաժամկետ վարքագիծը կապել մեկ պարբերության ընթացքում ստացվող բնութագրերի հետ։ Հաշվարկային մեթոդների մշակման ընթացքում ուսումնասիրվում են թվային ճշտության, ալգորիթմների կայունության, հաշվարկների արագության և ստացված արդյունքների հուսալիության խնդիրները։ Առանձին ուղղություն է կազմում հաշվողական ընթացակարգերի ավտոմատացումը, որի նպատակն է նվազեցնել բազմակի ձեռքով հաշվարկների անհրաժեշտությունը և ստեղծել համակարգված միջոցներ տարբեր պարամետրերով մոդելների արագ վերլուծության համար։ Այդպիսի ավտոմատացումը կարող է ընդգրկել սկզբնական տվյալների մշակումը, համակարգի պարամետրերի փոփոխումը, թվային լուծումների ստացումը, բնութագրերի հաշվարկը և արդյունքների համեմատական ներկայացումը։ Մշակվող մոտեցումները կիրառական նշանակություն կարող են ունենալ ավտոմատ կառավարման, մեխանիկական և էլեկտրատեխնիկական համակարգերի, տատանողական գործընթացների ու ժամանակից կախված այլ դինամիկական մոդելների ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության, դինամիկական համակարգերի, թվային մեթոդների և հաշվողական ավտոմատացման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել պարբերական պարամետրերով ոչ ինքնավար համակարգերի վերլուծության արդյունավետությունն ու ճշգրտությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զբաղվածության ձևավորման, կարգավորման և աշխատաշուկայի արդյունավետ գործունեության սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում աշխատուժի առաջարկի և պահանջարկի փոխհարաբերությունն է, գործազրկության պատճառներն ու կառուցվածքը, բնակչության տնտեսական ակտիվությունը և պետական զբաղվածության քաղաքականության հիմնական մեխանիզմները։ Քննվում են տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների, ներդրումային ակտիվության, ձեռնարկատիրության զարգացման, աշխատավարձերի մակարդակի, կրթական համակարգի և մասնագիտական պատրաստվածության ազդեցությունները զբաղվածության հնարավորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատաշուկայում մասնագիտական հմտությունների առաջարկի և գործատուների պահանջարկի անհամապատասխանության խնդրին, քանի որ աշխատատեղերի առկայությունը միշտ չէ, որ ապահովում է համապատասխան որակավորում ունեցող աշխատուժի արդյունավետ ներգրավումը։ Ուսումնասիրվում են երիտասարդների, երկարաժամկետ գործազուրկների, աշխատանքային շուկա վերադարձող անձանց և զբաղվածության դժվարություններ ունեցող այլ խմբերի խնդիրները, ինչպես նաև նրանց տնտեսական ակտիվության բարձրացմանն ուղղված քաղաքականության ընդհանուր մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարածքային անհամաչափությունների վերլուծությունը՝ մայրաքաղաքի, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի զբաղվածության հնարավորությունների տարբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ակտիվ զբաղվածության ծրագրերը, մասնագիտական ուսուցումն ու վերապատրաստումը, աշխատանքի որոնման և միջնորդության ծառայությունները, ինքնազբաղվածության ու փոքր ձեռնարկատիրության խթանման միջոցները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ոչ ֆորմալ զբաղվածությանը, աշխատանքային միգրացիային և դրանց ազդեցությանը պաշտոնական աշխատաշուկայի ցուցանիշների ու սոցիալական պաշտպանության համակարգի վրա։ Զբաղվածության կարգավորումը ներկայացվում է որպես համալիր գործընթաց, որը պահանջում է տնտեսական, կրթական, սոցիալական և տարածքային քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցված իրականացում։ Կարևորվում է նաև աշխատաշուկայի վերաբերյալ հավաստի վիճակագրական տեղեկատվության և կանխատեսումների դերը՝ աշխատուժի պահանջարկի փոփոխությունները գնահատելու և քաղաքական միջոցառումների արդյունավետությունը վերլուծելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աշխատանքի տնտեսագիտության, սոցիալական քաղաքականության և աշխատաշուկայի կառավարման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով կայուն ու արդյունավետ զբաղվածության ընդլայնման հիմնական խոչընդոտներն ու կարգավորման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է աշխատուժի միջազգային տեղաշարժի տնտեսական, սոցիալական և ժողովրդագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում աշխատանքային միգրացիայի առաջացման պատճառները, հիմնական ուղղությունները, կառուցվածքը և դրա ազդեցությունն են ինչպես աշխատաշուկայի, այնպես էլ տնային տնտեսությունների ու ընդհանուր սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Քննվում են զբաղվածության հնարավորությունների, աշխատավարձերի տարբերությունների, գործազրկության, մասնագիտական պահանջարկի, կենսամակարդակի և արտաքին աշխատաշուկաների գրավչության դերը միգրացիոն որոշումների ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքային միգրանտների տարիքային, մասնագիտական և կրթական կառուցվածքին, նրանց զբաղվածության ոլորտներին և արտերկրում աշխատանքի պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են միգրացիայի հնարավոր դրական և բացասական տնտեսական հետևանքները՝ ներառյալ դրամական փոխանցումների նշանակությունը տնային տնտեսությունների եկամուտների համար, աշխատանքային փորձի և մասնագիտական հմտությունների ձեռքբերումը, ինչպես նաև որակավորված աշխատուժի արտահոսքի և ներքին աշխատաշուկայում որոշ մասնագիտությունների պակասի առաջացման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աշխատանքային միգրացիայի ժողովրդագրական և սոցիալական ազդեցությունների վերլուծությունը՝ ընտանիքների կառուցվածքի, բնակչության տարածքային տեղաբաշխման և երկարաժամկետ մարդկային կապիտալի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև վերադարձի միգրացիան և արտերկրում ձեռք բերված գիտելիքների, աշխատանքային փորձի ու ֆինանսական միջոցների հետագա օգտագործման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են աշխատանքային միգրանտների սոցիալական և աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության, օրինական զբաղվածության, սոցիալական ապահովության և ընդունող երկրների աշխատանքային միջավայրին հարմարվելու խնդիրները։ Միգրացիոն գործընթացների կարգավորումը ներկայացվում է որպես համալիր քաղաքականության ոլորտ, որը փոխկապակցված է զբաղվածության, կրթության, տնտեսական զարգացման և սոցիալական պաշտպանության հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աշխատանքի տնտեսագիտության, միգրացիոն ուսումնասիրությունների, ժողովրդագրության և սոցիալական քաղաքականության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով համակարգված գնահատել աշխատուժի միջազգային շարժի պատճառները, հետևանքները և կառավարման հիմնական հիմնախնդիրները Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է Հերման Հեսսեի գեղարվեստական մտածողության և փիլիսոփայական հայացքների համակարգային ուսումնասիրությանը՝ նրա ուշ շրջանի նշանավոր վեպերից մեկի գաղափարական, կառուցվածքային և խորհրդանշական առանձնահատկությունների հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում անհատի հոգևոր ինքնակատարելագործման, գիտելիքի և կյանքի հարաբերակցության, մշակույթի պահպանման, մտավոր ազատության, կրթության և հասարակության նկատմամբ պատասխանատվության խնդիրներն են։ Քննվում է հեղինակի պատկերացրած մտավոր աշխարհը, որտեղ գիտությունը, արվեստը, երաժշտությունը, փիլիսոփայությունը և մշակութային հիշողությունը միավորվում են համընդհանուր հոգևոր համակարգի մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գլխավոր կերպարի զարգացման ճանապարհին՝ նրա մտավոր ձևավորումից մինչև սեփական միջավայրի արժեքների և սահմանափակումների վերաիմաստավորումը։ Այդ ճանապարհը դիտարկվում է որպես անհատի ներքին որոնման և ինքնաճանաչման արտահայտություն, որի միջոցով բացահայտվում է հեղինակի վերաբերմունքը մեկուսացված մտավոր կյանքի և իրական հասարակական գոյության փոխհարաբերության նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում է նաև կրթական ու հոգևոր համայնքի խորհրդանշական նշանակությունը, դրա ներքին կարգապահությունը, ավանդույթների պահպանման սկզբունքները և արտաքին աշխարհի հետ ունեցած հակադրությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խաղի գաղափարը՝ որպես մարդկության մշակութային փորձը, տարբեր գիտելիքային ոլորտները և ստեղծագործական մտածողությունը համադրող խորհրդանիշ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել արևելյան և արևմտյան փիլիսոփայական ավանդույթների փոխազդեցությունները, երաժշտության գաղափարական նշանակությունը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, ինչպես նաև ժամանակի, պատմության և մշակութային շարունակականության խնդիրները։ Վեպի բազմաշերտ կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև կենսագրական պատումի, մտացածին պատմագրության, խորհրդանշական պատկերների և ինտելեկտուալ արձակի փոխհարաբերությունները։ Հեղինակի գրական-փիլիսոփայական աշխարհընկալումը ներկայանում է որպես հակադրությունների միավորման որոնում՝ հոգևորի և առօրյայի, անհատականի և հասարակականի, ազատության և կարգապահության, գիտելիքի և կենսափորձի միջև։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտության, փիլիսոփայական մեկնաբանության և մշակութաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով Հեսսեի ստեղծագործական աշխարհում մարդու հոգևոր զարգացման և մշակույթի նշանակության վերաբերյալ հիմնարար գաղափարները։

Աշխատությունը նվիրված է մսային հումքում և կենդանական ծագման ենթամթերքներում պահպանման ընթացքում տեղի ունեցող ֆիզիկական, քիմիական, կենսաքիմիական և մանրէաբանական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը և դրանց սանիտարական նշանակության գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պահպանման ջերմաստիճանի, տևողության, խոնավության, օդափոխության, փաթեթավորման և շրջակա միջավայրի այլ գործոնների ազդեցությունն է արտադրանքի որակի ու անվտանգության ցուցանիշների վրա։ Քննվում են մսային հումքի կառուցվածքի, գույնի, հոտի, խոնավության, թթվայնության և այլ հատկությունների փոփոխությունները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել ինչպես բնական հետմորթային գործընթացներով, այնպես էլ երկարատև կամ ոչ պատշաճ պահպանմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանրէաբանական գործընթացներին, քանի որ պահպանման պայմանների խախտումը կարող է նպաստել միկրոօրգանիզմների զարգացմանը և արտադրանքի փչացմանը։ Դիտարկվում են մսի և տարբեր ենթամթերքների կառուցվածքային ու քիմիական առանձնահատկությունները, որոնց պատճառով դրանց պահպանման կայունությունը և որակական փոփոխությունների արագությունը կարող են տարբեր լինել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել զգայորոշման, ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և լաբորատոր այլ ցուցանիշներ՝ արտադրանքի թարմության, որակի և սանիտարական վիճակի ամբողջական գնահատման նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սառեցման և պաղեցման պայմանների ազդեցության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև պահեստավորման ընթացքում ջերմաստիճանային ռեժիմի կայունության նշանակությունը։ Սանիտարական գնահատման տեսանկյունից ուսումնասիրվում են այն չափանիշները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է տարբերակել բնական պահպանման փոփոխությունները արտադրանքի անվտանգության և օգտագործման պիտանիության վրա ազդող անցանկալի գործընթացներից։ Ուշադրություն է դարձվում նաև պահեստավորման, տեղափոխման և իրացման փուլերում սանիտարահիգիենիկ վերահսկողության նշանակությանը՝ սննդային անվտանգության պահպանման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական սանիտարիայի, սննդամթերքի անվտանգության, մսի ապրանքագիտության և սննդային մանրէաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով կենդանական ծագման սննդամթերքի որակի վերահսկման և պահպանման պայմանների գիտական գնահատմանը։