Ready-made Materials

Տնտեսագիտական, ֆինանսաբանկային և մակրոտնտեսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության ֆինանսական խորության վրա միկրոֆինանսավորման ազդեցության գնահատմանը, դրա զարգացման առանձնահատկություններին և ֆինանսական միջնորդության ընդլայնման հնարավորություններին։ Քննության են առնվում ֆինանսական խորության տնտեսական բովանդակությունը, դրա գնահատման հիմնական ցուցանիշները և նշանակությունը երկրի ֆինանսական համակարգի զարգացման ու տնտեսական աճի ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոֆինանսավորման էությանը, միկրովարկավորման մեխանիզմներին և փոքր ձեռնարկությունների, անհատ ձեռնարկատերերի ու ֆինանսական ծառայություններից սահմանափակ օգտվող բնակչության խմբերի ֆինանսավորման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են միկրոֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունները, վարկային ռեսուրսների հասանելիությունը և ֆինանսական ծառայությունների տարածման վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Քննարկվում են միկրոֆինանսավորման ծավալների, մասնավոր հատվածի վարկավորման, ֆինանսական ներառականության և տնտեսության ֆինանսական խորության ցուցանիշների փոխկապակցվածությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ֆինանսական խորությունը բնութագրող հարաբերական ցուցանիշները, վարկային պորտֆելների շարժընթացը և միկրոֆինանսավորման ազդեցության գնահատման վիճակագրական ու տնտեսաչափական մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ֆինանսական միջնորդության զարգացման, վարկային ռիսկերի կառավարման, տոկոսադրույքների և ֆինանսական կազմակերպությունների կարգավորման հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում է միկրոֆինանսավորման հնարավոր ազդեցությունը ձեռնարկատիրական ակտիվության, զբաղվածության, ֆինանսական հասանելիության և տնտեսական ներառականության բարձրացման վրա։ Աշխատանքը կարող է նպաստել Հայաստանի ֆինանսական համակարգի զարգացման օրինաչափությունների բացահայտմանը, միկրոֆինանսավորման արդյունավետության գնահատմանը և ֆինանսական խորության բարձրացմանն ուղղված քաղաքականության հիմնավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆինանսական տնտեսագիտության, բանկային գործի, միկրոֆինանսավորման, մակրոտնտեսական վերլուծության և Հայաստանի ֆինանսական համակարգի կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բժշկական գիտությունների, գինեկոլոգիայի և վերարտադրողական առողջության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գենիտալ էնդոմետրիոզի տարբեր ձևերի և դրանց՝ միոմետրիումի ու էնդոմետրիումի հիպերպլաստիկ գործընթացների հետ համակցությունների համալիր բուժման օպտիմալացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում էնդոմետրիոզի առաջացման և զարգացման վերաբերյալ ժամանակակից պատկերացումները, հիվանդության կլինիկական դրսևորումները, ախտորոշման առանձնահատկությունները և հնարավոր բարդությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էնդոմետրիոզի տարբեր տեղակայությունների, տարածվածության աստիճանների և ուղեկցող գինեկոլոգիական ախտաբանությունների փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են էնդոմետրիոզի համակցությունները միոմետրիումի և էնդոմետրիումի հիպերպլաստիկ փոփոխությունների հետ, դրանց կլինիկական ընթացքի առանձնահատկությունները և բուժման մարտավարության ընտրության վրա ազդող գործոնները։ Քննարկվում են դեղորայքային, հորմոնային և վիրաբուժական բուժման մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց համակցված կիրառման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով հիվանդության ձևը, ախտանշանների արտահայտվածությունը և պացիենտի վերարտադրողական նպատակները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել կլինիկական, ուլտրաձայնային, հյուսվածաբանական և այլ ախտորոշիչ մեթոդների նշանակությունը հիվանդության գնահատման ու բուժման արդյունքների վերահսկման գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում ցավային համախտանիշի, դաշտանային խանգարումների, պտղաբերության խնդիրների և կյանքի որակի փոփոխությունների գնահատմանը։ Կարևորվում է բուժման արդյունավետության, կրկնությունների հաճախականության, հնարավոր անցանկալի ազդեցությունների և երկարաժամկետ արդյունքների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել համակցված գինեկոլոգիական ախտաբանությունների բուժման անհատականացված մոտեցումների գիտական հիմնավորմանը և համալիր բուժման արդյունավետության գնահատման չափանիշների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գինեկոլոգիայի, վերարտադրողական բժշկության, գինեկոլոգիական վիրաբուժության, ախտաբանական անատոմիայի և կլինիկական բժշկության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեխնիկական գիտությունների, նյութերի մշակման տեխնոլոգիաների և մեքենաշինական արտադրության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ուլտրաձայնային տատանումների կիրառմամբ պլաստիկ դեֆորմացման գործընթացների արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մետաղների և այլ պլաստիկ դեֆորմացվող նյութերի մեխանիկական հատկությունները, դեֆորմացման ֆիզիկական հիմքերը և արտաքին տատանողական ազդեցությունների նշանակությունը նյութերի մշակման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուլտրաձայնային տատանումների ազդեցությանը դեֆորմացման դիմադրության, շփման պայմանների, նյութի հոսքի և մշակման համար անհրաժեշտ ուժային ու էներգետիկ ցուցանիշների վրա։ Վերլուծվում են ուլտրաձայնային ազդեցության պայմաններում նյութերի պլաստիկ վարքագծի փոփոխությունները, դեֆորմացման անհամասեռությունները և մշակվող արտադրատեսակների որակի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ուլտրաձայնային տատանումների հաճախականության, ամպլիտուդի, ազդեցության ուղղության և տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրության հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել գլոցման, մամլման, ձգման, դրոշմման և պլաստիկ մշակման այլ գործընթացներում ուլտրաձայնային տատանումների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ուլտրաձայնային սարքավորումների կառուցվածքին, տատանումների փոխանցման մեխանիզմներին և տեխնոլոգիական համակարգերի աշխատանքի կայունության ապահովմանը։ Կարևորվում է մշակման ուժերի նվազեցման, գործիքների մաշվածության սահմանափակման, մակերևույթի որակի բարելավման և արտադրական էներգածախսերի օպտիմալացման հնարավորությունների գնահատումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել պլաստիկ դեֆորմացման գործընթացների կատարելագործմանը, ուլտրաձայնային տեխնոլոգիաների կիրառման արդյունավետ պայմանների բացահայտմանը և նյութերի մշակման նորարարական մեթոդների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել նյութագիտության, մետաղների ճնշմամբ մշակման, մեքենաշինական տեխնոլոգիաների, կիրառական մեխանիկայի և ուլտրաձայնային տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավաբանական, միջազգային առևտրային իրավունքի և ֆինանսական հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է միջազգային հաշվարկներում մուրհակի կիրառման իրավական առանձնահատկությունների, կարգավորման մեխանիզմների և դրանց հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մուրհակի իրավական բնույթը, դրա հիմնական տեսակները, պարտավորագրային առանձնահատկությունները և նշանակությունը միջազգային առևտրային գործարքների ֆինանսական ապահովման համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխանցելի և հասարակ մուրհակների կազմման, փոխանցման, ակցեպտավորման, վճարման և պարտավորությունների կատարման իրավական պայմաններին։ Վերլուծվում են մուրհակային հարաբերությունների մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, մուրհակատիրոջ իրավական պաշտպանության միջոցները և վճարման պարտավորության խախտման հետևանքները։ Քննարկվում են միջազգային մուրհակային իրավունքի միասնականացման գործընթացները, տարբեր պետությունների օրենսդրական մոտեցումների առանձնահատկությունները և իրավական համակարգերի միջև հնարավոր հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել միջազգային պայմանագրերի, Ժնևյան մուրհակային կոնվենցիաների և ազգային օրենսդրությունների կիրառման հիմնախնդիրները միջսահմանային հաշվարկային հարաբերություններում։ Անդրադարձ է կատարվում մուրհակների շրջանառության ընթացքում առաջացող իրավասության, կիրառելի իրավունքի որոշման, վճարման երաշխավորման և վեճերի լուծման հարցերին։ Կարևորվում է մուրհակային պարտավորությունների կատարման ապահովումը, միջազգային առևտրային ռիսկերի նվազեցումը և ֆինանսական գործարքների իրավական կանխատեսելիության բարձրացումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել միջազգային հաշվարկներում մուրհակի կիրառման իրավական կարգավորման կատարելագործմանը, տարբեր իրավական համակարգերի համադրմանը և առևտրային հարաբերություններում իրավական պաշտպանության մեխանիզմների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային մասնավոր իրավունքի, առևտրային իրավունքի, բանկային իրավունքի, միջազգային ֆինանսական հաշվարկների և արտաքին տնտեսական գործունեության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտական, մակրոտնտեսական և դրամավարկային քաղաքականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է փողի քանակական տեսության ժամանակակից մեկնաբանությունների, դրանց տեսական հիմքերի և դրամաշրջանառության կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում փողի քանակական տեսության ձևավորման և զարգացման հիմնական փուլերը, դասական ու ժամանակակից տնտեսագիտական մոտեցումները, ինչպես նաև փողի զանգվածի, գների մակարդակի և տնտեսական ակտիվության միջև փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փողի շրջանառության արագության, փողի նկատմամբ պահանջարկի, դրամական առաջարկի և գնաճային գործընթացների տնտեսական բովանդակությանը։ Վերլուծվում են մոնետարիստական և այլ մակրոտնտեսական տեսությունների մոտեցումները դրամական գործոնների ազդեցության, գների կայունության և տնտեսական աճի ապահովման հիմնախնդիրների վերաբերյալ։ Քննարկվում են կենտրոնական բանկերի դերը դրամաշրջանառության կարգավորման գործում, դրամավարկային քաղաքականության հիմնական գործիքները և դրանց կիրառման հնարավորությունները տարբեր տնտեսական պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել դրամական ագրեգատների շարժընթացը, տոկոսադրույքների փոփոխությունները, վարկավորման ծավալները և դրանց ազդեցությունը համախառն պահանջարկի ու գնաճի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում դրամավարկային փոխանցման մեխանիզմներին, ֆինանսական շուկաների զարգացմանը և բանկային համակարգի միջոցով դրամական ազդակների տարածման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է դրամաշրջանառության կարգավորման արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով տնտեսական անկայունությունը, ֆինանսական ռիսկերը և դրամական համակարգի կառուցվածքային փոփոխությունները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել փողի քանակական տեսության ժամանակակից կիրառությունների համակարգմանը, դրամական գործընթացների վերլուծության մեթոդների կատարելագործմանը և դրամավարկային կարգավորման գիտական հիմքերի զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մակրոտնտեսագիտության, դրամավարկային տնտեսագիտության, ֆինանսական համակարգերի կառավարման, կենտրոնական բանկերի գործունեության և տնտեսական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական գիտությունների, օրգանական և ֆոսֆորօրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է C-ֆոսֆոնիումբետաինների կայունացման հնարավոր ուղիների և O-ոնիոբետաինների կառուցվածքային ու քիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բետաինային միացությունների կառուցվածքը, ներքին լիցքաբաժանման բնույթը և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունները պայմանավորող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոսֆոնիումային կենտրոն պարունակող օրգանական միացությունների էլեկտրոնային կառուցվածքին, լիցքերի բաշխմանը և ռեակցիոնունակության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են C-ֆոսֆոնիումբետաինների կայունության վրա տեղակալիչների էլեկտրոնային ու տարածական ազդեցությունները, մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխությունները և հնարավոր միջմոլեկուլային փոխազդեցությունները։ Քննարկվում են այդ միացությունների կայունացման տեսական նախադրյալները, կառուցվածքային ձևափոխման հնարավորությունները և համապատասխան քիմիական համակարգերի ընտրության սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել O-ոնիոբետաինների առաջացման առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ֆոսֆոր պարունակող այլ բետաինային համակարգերի հետ փոխկապակցվածությունը։ Անդրադարձ է կատարվում սինթեզված կամ ուսումնասիրվող միացությունների կառուցվածքի հաստատման, կայունության գնահատման և քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրման սպեկտրոսկոպիական ու ֆիզիկաքիմիական մեթոդներին։ Կարևորվում է մոլեկուլների էլեկտրոնային կառուցվածքի, ռեզոնանսային փոխազդեցությունների և լիցքավորված կենտրոնների փոխադարձ ազդեցության դերը բետաինային համակարգերի հատկությունների ձևավորման գործում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ֆոսֆորօրգանական միացությունների քիմիայի զարգացմանը, բետաինների կայունացման օրինաչափությունների բացահայտմանը և նոր կառուցվածքային համակարգերի հետազոտության տեսական հիմքերի ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, ֆոսֆորօրգանական միացությունների քիմիայի, ֆիզիկական օրգանական քիմիայի և մոլեկուլային կառուցվածքի ուսումնասիրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Սոցիոլոգիական, էթնոսոցիոլոգիական և սփյուռքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սոցիալական ցանցերի դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը հայկական սփյուռքի համայնքային կյանքի, էթնիկական ինքնության պահպանման և սոցիալական փոխհարաբերությունների ձևավորման գործընթացներում։ Քննության են առնվում սոցիալական ցանցի՝ որպես անհատների, խմբերի և կազմակերպությունների միջև կապերի համակարգի տեսական հիմքերը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գործառույթները սփյուռքյան միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանեկան, ազգակցական, բարեկամական, մասնագիտական և համայնքային կապերի նշանակությանը սփյուռքահայերի սոցիալական ինտեգրման և փոխօգնության կազմակերպման գործում։ Վերլուծվում են սոցիալական կապերի ազդեցությունները ազգային ինքնագիտակցության, մշակութային արժեքների փոխանցման, մայրենի լեզվի պահպանման և համայնքային համերաշխության ձևավորման վրա։ Քննարկվում են հայկական կազմակերպությունների, կրթամշակութային հաստատությունների, հասարակական միավորումների և ոչ պաշտոնական համայնքային խմբերի դերը սոցիալական ցանցերի ձևավորման ու զարգացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել էթնոսոցիոլոգիական հարցումների, խորացված հարցազրույցների և սոցիալական կապերի վերլուծության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ սփյուռքահայ համայնքների ներքին փոխհարաբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում միջսերնդային կապերի, միգրացիոն գործընթացների, հայրենիքի հետ հարաբերությունների և բնակության երկրների հասարակական միջավայրի ազդեցությանը սփյուռքյան սոցիալական ցանցերի գործունեության վրա։ Կարևորվում է նաև թվային հաղորդակցության հարթակների հնարավոր դերը համայնքային կապերի պահպանման, տեղեկատվության տարածման և աշխարհագրորեն հեռավոր խմբերի միջև փոխգործակցության ամրապնդման գործում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հայկական սփյուռքի սոցիալական կազմակերպման առանձնահատկությունների բացահայտմանը, համայնքային կապերի կայունության գնահատմանը և էթնիկական ինքնության պահպանման սոցիալական մեխանիզմների ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել էթնոսոցիոլոգիայի, սփյուռքագիտության, սոցիալական մարդաբանության, միգրացիոն ուսումնասիրությունների և համայնքային սոցիոլոգիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական գիտությունների, կոորդինացիոն քիմիայի և մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ազոտի (II) օքսիդի (NO) և մի շարք անցումային մետաղների պորֆիրինատների ցածրջերմաստիճանային փոխազդեցությունների սպեկտրային ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մետաղապորֆիրինային համալիրների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց էլեկտրոնային հատկությունները և փոքր մոլեկուլների հետ կոորդինացիոն փոխազդեցությունների հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազոտի (II) օքսիդի՝ որպես լիգանդի հատկություններին, մետաղական կենտրոնի հետ դրա կապման բնույթին և առաջացող համալիրների կայունությանը։ Վերլուծվում են տարբեր անցումային մետաղների էլեկտրոնային կառուցվածքի, օքսիդացման աստիճանի և կոորդինացիոն միջավայրի ազդեցությունները ազոտի օքսիդի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների վրա։ Քննարկվում են ցածր ջերմաստիճաններում ընթացող համալիրագոյացման գործընթացները, դրանց հնարավոր միջանկյալ վիճակները և ջերմաստիճանի փոփոխության ազդեցությունը համակարգերի սպեկտրային բնութագրերի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ինֆրակարմիր, էլեկտրոնային կլանման և այլ սպեկտրոսկոպիական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ առաջացող միացությունների կառուցվածքի և կապերի բնույթի պարզաբանման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում սպեկտրային գոտիների դիրքերի, ինտենսիվությունների և փոփոխությունների վերլուծությանը, ինչպես նաև փորձարարական տվյալների համադրմանը մոլեկուլների էլեկտրոնային կառուցվածքի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների հետ։ Կարևորվում է մետաղ–ազոտի օքսիդ կապի բնույթի, լիգանդների փոխազդեցության և մետաղապորֆիրինային համակարգերի ռեակցիոնունակության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ազոտի օքսիդի կոորդինացիոն քիմիայի օրինաչափությունների բացահայտմանը և պորֆիրինային համալիրների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել անօրգանական քիմիայի, կոորդինացիոն միացությունների քիմիայի, մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիայի և կենսաանօրգանական քիմիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Կենսաբանական և բժշկակենսաբանական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սինապսային միջնորդանյութերի գերբարձր նոսրացումների կամ չափազանց փոքր չափաբաժինների մետաբոտրոպ ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը նյարդային համակարգի բջջային և մոլեկուլային գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում սինապսային հաղորդակցության հիմնական սկզբունքները, նեյրոմեդիատորների ֆիզիոլոգիական գործառույթները և նյարդային բջիջների ազդանշանային համակարգերի կարգավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մետաբոտրոպ ընկալիչների կառուցվածքին, G սպիտակուցների միջոցով իրականացվող ազդանշանային փոխանցմանը և ներբջջային երկրորդային միջնորդների մասնակցությանը։ Վերլուծվում են նեյրոմեդիատորների չափազանց փոքր կոնցենտրացիաների պայմաններում ընկալիչների ակտիվացման, բջջային պատասխանների ձևավորման և ազդանշանային գործընթացների հնարավոր փոփոխությունները։ Քննարկվում են ընկալիչների զգայունության, ազդանշանի ուժեղացման, ներբջջային ֆերմենտային համակարգերի և իոնային անցուղիների կարգավորման փոխկապակցված մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարբեր սինապսային միջնորդանյութերի ազդեցությունների համեմատությունը, դեղաչափ–պատասխան կախվածությունները և փորձարարական պայմանների նշանակությունը դիտարկվող երևույթների գնահատման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նյարդային բջիջների նյութափոխանակության, թաղանթային հատկությունների և ֆունկցիոնալ ակտիվության փոփոխությունների ուսումնասիրման կենսաքիմիական ու էլեկտրաֆիզիոլոգիական մեթոդներին։ Կարևորվում է չափումների զգայունության, արդյունքների վերարտադրելիության և վերահսկիչ փորձերի նշանակությունը՝ հատկապես չափազանց փոքր չափաբաժինների ազդեցությունների գիտական հիմնավորվածությունը գնահատելիս։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նեյրոմեդիատորային ազդանշանային համակարգերի գործունեության վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և մետաբոտրոպ կարգավորման հնարավոր օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, նեյրոքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, կենսաֆիզիկայի և փորձարարական դեղաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտական, կառավարման և իրավատնտեսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մտավոր սեփականության կառավարման համակարգի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մտավոր սեփականության տնտեսական և իրավական էությունը, դրա հիմնական տեսակները, ինչպես նաև գիտելիքահենք տնտեսության և նորարարական գործունեության զարգացման գործում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակային իրավունքի, արտոնագրերի, ապրանքային նշանների, արդյունաբերական նմուշների և այլ մտավոր սեփականության օբյեկտների կառավարման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են մտավոր սեփականության իրավունքների գրանցման, պաշտպանության, գնահատման, օգտագործման և առևտրայնացման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կազմակերպական ու ինստիտուցիոնալ ապահովման խնդիրները։ Քննարկվում են պետական կարգավորման, օրենսդրական դաշտի, իրավակիրառ պրակտիկայի և համապատասխան կառույցների գործունեության ազդեցությունները մտավոր սեփականության կառավարման արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի գիտահետազոտական կազմակերպություններում, բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում և ձեռնարկություններում ստեղծվող մտավոր արդյունքների կառավարման ու տնտեսական շրջանառության մեջ ներգրավման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում տեխնոլոգիաների փոխանցման, լիցենզավորման, նորարարական ձեռնարկատիրության զարգացման և մտավոր սեփականության օբյեկտների շուկայական արժեքի որոշման հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը, մտավոր սեփականության պաշտպանության միջազգային չափանիշների կիրառումը և ազգային կառավարման համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել Հայաստանում մտավոր սեփականության կառավարման մեխանիզմների զարգացմանը, նորարարական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը և գիտական արդյունքների առևտրայնացման համար նպաստավոր պայմանների ձևավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մտավոր սեփականության կառավարման, նորարարական տնտեսագիտության, իրավագիտության, տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրության և պետական տնտեսական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գյուղատնտեսական գիտությունների, բուսաբուծության և ագրոքիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պարարտացման ազդեցության ուսումնասիրությանը կորթինի (Satureja hortensis L.) աճի, զարգացման, կենսազանգվածի ձևավորման և եթերայուղերի քանակական ու որակական ցուցանիշների վրա Իրանի Իսլամական Հանրապետության Արաքի շրջանի բնակլիմայական պայմաններում։ Քննության են առնվում կորթինի կենսաբանական առանձնահատկությունները, մշակության ագրոտեխնիկական պահանջները և դրա նշանակությունը որպես եթերայուղատու, համեմունքային ու դեղաբուսական մշակաբույս։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողի սննդատարրերով ապահովվածությանը, պարարտանյութերի տեսակներին, կիրառման չափաքանակներին և դրանց ազդեցությանը բույսերի աճի ու զարգացման փուլերի վրա։ Վերլուծվում են բույսերի բարձրության, ճյուղավորման, տերևային մակերեսի, կանաչ և չոր կենսազանգվածի ձևավորման հնարավոր փոփոխությունները տարբեր պարարտացման պայմաններում։ Քննարկվում են հանքային և օրգանական սնուցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությունը բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացների և արտադրողականության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել եթերայուղերի պարունակության որոշման, դրանց քիմիական բաղադրության վերլուծության և առանձին բաղադրիչների հարաբերակցության գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում Արաքի շրջանի հողակլիմայական գործոնների, ոռոգման պայմանների և սննդատարրերի հասանելիության փոխազդեցությանը կորթինի աճի ու եթերայուղերի կուտակման գործընթացներում։ Կարևորվում է պարարտացման տարբերակների համեմատական գնահատումը՝ բերքատվության, եթերայուղերի որակի, արտադրական ծախսերի և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունների տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել կորթինի մշակության գիտականորեն հիմնավորված պարարտացման համակարգերի կատարելագործմանը և բարձրորակ եթերայուղային հումքի ստացման համար նպաստավոր պայմանների բացահայտմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրոնոմիայի, ագրոքիմիայի, դեղաբույսերի մշակության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և եթերայուղատու մշակաբույսերի արտադրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական և կենսաքիմիական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆունկցիոնալ տեղակալված ոչ սպիտակուցային α-ամինաթթուներ պարունակող դի- և տրիպեպտիդների սինթեզի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և սերինային պրոտեազների ֆերմենտային ակտիվության վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ոչ սպիտակուցային α-ամինաթթուների քիմիական հատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի նշանակությունը և դրանց ներմուծման հնարավորությունները կարճ պեպտիդային շղթաների կառուցվածքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դի- և տրիպեպտիդների ստացման սինթետիկ մոտեցումներին, պեպտիդային կապերի ձևավորման պայմաններին և նպատակային միացությունների կառուցվածքի հաստատման մեթոդներին։ Վերլուծվում են ամինաթթվային մնացորդների կառուցվածքային փոփոխությունների, տեղակալիչների բնույթի և տարածական դասավորության հնարավոր ազդեցությունները ստացվող պեպտիդների ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկությունների վրա։ Քննարկվում են սերինային պրոտեազների կատալիտիկ գործունեության առանձնահատկությունները, սուբստրատների ճանաչման մեխանիզմները և պեպտիդային միացությունների հետ դրանց փոխազդեցության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել սինթեզված միացությունների ազդեցությամբ ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները, հնարավոր արգելակող կամ ակտիվացնող հատկությունները և կառուցվածք–ակտիվություն փոխկապակցվածությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված նյութերի մաքրության, կառուցվածքային բնութագրերի և կենսաքիմիական փորձարկումների արդյունքների գնահատման մեթոդներին։ Կարևորվում է ոչ սպիտակուցային ամինաթթուների կիրառությունը կենսաբանորեն ակտիվ պեպտիդների նախագծման և ֆերմենտների գործունեության կարգավորման նոր մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել պեպտիդային քիմիայի զարգացմանը, սերինային պրոտեազների հետ փոխազդող միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմանը և կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր նյութերի հետազոտությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, պեպտիդների սինթեզի, ֆերմենտաբանության, կենսաքիմիայի և դեղագործական քիմիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականագիտական, պատմագրական և սփյուռքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1920–1960-ական թվականների ֆրանսահայ պոեզիայի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Ֆրանսիայի հայ համայնքի գրական կյանքի պատմամշակութային պայմանները, հայկական սփյուռքի ձևավորման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը բանաստեղծական ստեղծագործության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայրենիքի հիշողության, ազգային ինքնության պահպանման, գաղթի, կարոտի, օտարության և մշակութային պատկանելության թեմաների արտացոլմանը ֆրանսահայ բանաստեղծների ստեղծագործություններում։ Վերլուծվում են պոեզիայի գաղափարական ու գեղագիտական ուղղությունները, պատկերային համակարգը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցները։ Քննարկվում են հայկական գրական ավանդույթների և ֆրանսիական գրական միջավայրի փոխազդեցությունները, ինչպես նաև եվրոպական գրական շարժումների հնարավոր ազդեցությունները ֆրանսահայ բանաստեղծության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել առանձին հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությունը, նրանց գրական աշխարհայացքի ձևավորումը և բանաստեղծական անհատականությունների դրսևորման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սփյուռքահայ մամուլի, գրական պարբերականների, մշակութային միությունների և մտավորական շրջանակների դերին ֆրանսահայ պոեզիայի տարածման ու զարգացման գործում։ Կարևորվում է արևմտահայերենի գրական կիրառության, ազգային հիշողության փոխանցման և սերունդների միջև մշակութային շարունակականության պահպանման նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ֆրանսահայ բանաստեղծության պատմական զարգացման փուլերի համակարգմանը, դրա գեղարվեստական արժեքների բացահայտմանը և սփյուռքահայ գրականության ընդհանուր համապատկերում ունեցած տեղի գնահատմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, սփյուռքագիտության, համեմատական գրականագիտության, գրական քննադատության և հայ-ֆրանսիական մշակութային կապերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժական գիտությունների, տարրական կրթության մեթոդիկայի և գեղագիտական դաստիարակության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է տարրական դասարաններում միջառարկայական կապերի իրականացման հնարավորությունների և կրտսեր դպրոցականների գեղագիտական դաստիարակության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում միջառարկայական կապերի տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, դրանց նշանակությունը ուսումնական գործընթացի ամբողջականության ապահովման և սովորողների բազմակողմանի զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրտսեր դպրոցականների տարիքային ու հոգեբանական առանձնահատկություններին, գեղագիտական ընկալման, ճաշակի, երևակայության և ստեղծագործական մտածողության ձևավորման պայմաններին։ Վերլուծվում են մայրենի լեզվի, գրական ընթերցանության, երաժշտության, կերպարվեստի, տեխնոլոգիայի և բնագիտական առարկաների փոխկապակցված ուսուցման հնարավորությունները։ Քննարկվում են տարբեր առարկաների բովանդակության համադրման, միասնական թեմաներով դասերի կազմակերպման և գեղագիտական արժեքների յուրացմանը նպաստող մանկավարժական մեթոդները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ինտեգրված դասերի, ստեղծագործական առաջադրանքների, նախագծային աշխատանքների և արվեստի տարբեր տեսակների կիրառման առանձնահատկությունները տարրական կրթության գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածության, դասավանդման մեթոդների ընտրության և կրթական միջավայրի կազմակերպման ազդեցությանը սովորողների գեղագիտական զարգացման վրա։ Կարևորվում է միջառարկայական կապերի միջոցով ուսումնական հետաքրքրության խթանումը, հուզական արձագանքման զարգացումը և շրջապատող աշխարհի գեղեցկության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տարրական դպրոցում գեղագիտական դաստիարակության կազմակերպման մեթոդական մոտեցումների կատարելագործմանը և ինտեգրված ուսուցման արդյունավետության գնահատմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տարրական կրթության մանկավարժության, դասավանդման մեթոդիկայի, գեղագիտական դաստիարակության և կրթական ծրագրերի մշակման ոլորտների մասնագետների, ուսուցիչների ու հետազոտողների համար։