ՀՀ տնտեսության ֆինանսական խորության վրա միկրոֆինանսավորման ազդեցության գնահատումը

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բժշկական ծառայությունների շուկայում ձեռնարկատիրական գործունեության իրավական կարգավորման համակարգային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բժշկական ծառայությունների ոլորտը դիտարկվում է որպես տնտեսության և սոցիալական նշանակության առանձնահատուկ ոլորտ, որտեղ ձեռնարկատիրական ազատությունը փոխկապակցված է մարդու առողջության և կյանքի պաշտպանության, բժշկական օգնության որակի, պացիենտների իրավունքների և հանրային շահերի ապահովման անհրաժեշտության հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բժշկական գործունեությամբ զբաղվելու իրավական հիմքերը, ոլորտի մասնակիցների իրավական կարգավիճակը, ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպաիրավական ձևերը, լիցենզավորման և պետական վերահսկողության մեխանիզմները, ինչպես նաև բժշկական ծառայությունների մատուցման ընթացքում առաջացող պայմանագրային և այլ իրավահարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բժշկական ծառայություններ մատուցող կազմակերպությունների և անհատ ձեռնարկատերերի իրավունքներին ու պարտականություններին, նրանց պատասխանատվության հարցերին և պացիենտների՝ որպես ծառայությունների սպառողների, իրավական պաշտպանության միջոցներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բժշկական ծառայությունների շուկայում մրցակցության, ծառայությունների որակի և պետական կարգավորման հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են նաև բժշկական գաղտնիքի պահպանման, անձնական տվյալների պաշտպանության, տեղեկացված համաձայնության, բժշկական սխալների կամ ոչ պատշաճ ծառայությունների հետևանքով առաջացող պատասխանատվության և վեճերի լուծման իրավական խնդիրները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են գործող իրավական կարգավորումների արդյունավետությունը, առկա հակասություններն ու բացերը, ինչպես նաև բժշկական ծառայությունների շուկայի զարգացման պայմաններում իրավական մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել առողջապահական ոլորտում գործունեություն իրականացնող կազմակերպությունների ղեկավարների, իրավաբանների, բժիշկների, ձեռնարկատերերի, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, իրավագիտության և առողջապահական իրավունքի ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող մասնագետների ու ուսանողների համար։

Պատմություն

Դատավճիռը Թալեաթ փաշայի և Արմին Վեգների գործով վերաբերում է պատմական և իրավական գործընթացի, որը կապված է Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանի Հայոց ցեղասպանության հետևանքով պատասխանատվության ենթարկվող պաշտոնյաների հետ։ Թալեաթ փաշան՝ որպես Օսմանյան կայսրության ղեկավարներից մեկը և «Թրիպոլիյա կադրերի» մասնակից, համարվում է Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներից, և նրա դատավարությունը և դրա իրավական գնահատականը միջազգային իրավագիտության և մարդասիրական իրավունքի շրջանակում հանդիսանում է նշանակալի դեպք՝ մարդկության դեմ հանցագործությունների դատական ճանաչման տեսանկյունից։ Արմին Վեգները, որպես դատական և իրավաբանական վերլուծող, ուսումնասիրել է այդ դատավճիռը՝ գնահատելով իրավական հիմքերը, պատասխանատվության սկզբունքները, պատժամիջոցները և միջազգային հանրության արձագանքը, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը հետագա միջազգային իրավական նորմերի ձևավորման վրա՝ կապված ցեղասպանության և մարդկության դեմ հանցագործությունների հետ։ Այս դատավճիռը և դրա վերլուծությունը կարևոր են միջազգային իրավունքի զարգացման, արդարադատության հաստատման և պատմական ճշմարտության պահպանման տեսանկյունից։

Այլ առարկաներ

Գիրքը նվիրված է հողերի աղակալվածության ազդեցության ուսումնասիրությանը թալի (Atriplex L.) բույսերի մի քանի տեսակների ագրոկենսաբանական հատկությունների վրա՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության պայմաններում։ Աշխատությունում վերլուծվում են աղակալված հողերի ազդեցությունը բույսերի աճի, զարգացման, կենսաբանական առանձնահատկությունների, բերքատվության և հարմարվողականության գործընթացների վրա։ Քննարկվում են աղադիմացկուն բույսերի մշակության հնարավորությունները, հողի աղային ռեժիմի առանձնահատկությունները, բույսերի ֆիզիոլոգիական արձագանքները և ագրոտեխնիկական միջոցառումները, որոնք նպաստում են անբարենպաստ հողային պայմաններում արդյունավետ արտադրությանը։ Ուսումնասիրվում են թալի տարբեր տեսակների կենսաբանական ներուժը, դրանց կիրառման հնարավորությունները հողերի արդյունավետ օգտագործման, անապատացման դեմ պայքարի և գյուղատնտեսական ռեսուրսների ընդլայնման նպատակներով։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսների, ագրոնոմների, բուսաբանների, հողագետների, բնապահպանների, գիտաշխատողների, ուսանողների և աղակալված հողերի կառավարման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ գրականության մեջ Արցախի պատմական, մշակութային և գեղարվեստական կերպավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գրական ստեղծագործություններն ու հեղինակային մոտեցումներն են, որոնց միջոցով տարածաշրջանը ներկայացվել է որպես պատմական հիշողության, ազգային մշակույթի, բնաշխարհի և հասարակական կյանքի նշանակալի տարածք։ Քննվում է, թե արձակ, չափածո, հրապարակախոսական և հուշագրական բնույթի տարբեր գործերում ինչպես են արտացոլվել տեղական բնակավայրերը, բնությունը, պատմական հուշարձանները, ավանդությունները, հասարակական հարաբերությունները և մարդկանց կենցաղը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրական կերպարի ձևավորման միջոցներին՝ բնապատկերային նկարագրություններին, պատմական հիշողության վերաիմաստավորմանը, ժողովրդական բանահյուսության տարրերի կիրառմանը և հեղինակների գաղափարագեղագիտական դիրքորոշումների դրսևորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե դարի տարբեր փուլերում ինչպես է փոփոխվել տարածաշրջանի ընկալումն ու ներկայացումը և ինչպիսի կապեր են ձևավորվել պատմական իրականության ու գեղարվեստական մեկնաբանության միջև։ Կարևորվում է նաև գրականության և բանահյուսության փոխազդեցությունը, քանի որ ժողովրդական ավանդությունները, պատմական զրույցները, երգերն ու տեղական մշակութային հիշողությունը կարող էին դառնալ գրական ստեղծագործությունների պատկերային և թեմատիկ աղբյուր։ Հետազոտության մեջ տարածաշրջանային թեմատիկան դիտարկվում է XIX դարի հայ գրականության ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ այն կապելով պատմական վեպի, ճանապարհորդական գրականության, հայրենագիտական արձակի և ազգային թեմատիկայով պոեզիայի զարգացման հետ։ Գրական նյութի համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու կրկնվող կերպարները, խորհրդանշական պատկերները և տարածության գեղարվեստական ընկալման առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ գրական ստեղծագործությունները կարող են դիտարկվել որպես ժամանակաշրջանի մշակութային պատկերացումները պահպանող աղբյուրներ՝ անհրաժեշտ տարբերակմամբ գեղարվեստական պատկերման և պատմական փաստի միջև։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է XIX դարի հայ գրականության տարածական ու պատմամշակութային շերտերի առավել ամբողջական ուսումնասիրմանը և բացահայտում է Արցախի թեմայի տեղը տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական գրական ու մշակութային մտածողության մեջ։

Գրականություն

Հրատարակությունը նվիրված է գրադարանների գործունեությանն աջակցող նյութերի ներկայացմանը՝ շեշտադրելով ընթերցանության, գրքի տարածման և գրադարանային սպասարկման նշանակությունը հասարակության մշակութային ու կրթական կյանքում։ Այն կարող է դիտարկվել որպես գործնական և տեղեկատվական բնույթի օգնություն գրադարանների համար՝ հատկապես գրքային ֆոնդերի համալրման, ընթերցողների հետ աշխատանքի, գրականության ընտրության և գրքի նկատմամբ հետաքրքրության խթանման գործընթացներում։ Նյութի հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ արժեքավոր գրականությունը պետք է հասանելի լինի հնարավորինս լայն շրջանակի ընթերցողների, իսկ գրադարանը պետք է հանդես գա ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման վայր, այլև որպես կրթական, մշակութային և հասարակական հաղորդակցության կենտրոն։ Հրատարակության մեջ կարող են ներկայացվել ընթերցողների տարբեր խմբերի համար նախատեսված գրքեր, դրանց թեմատիկ ուղղությունները, բովանդակային առանձնահատկությունները և հնարավոր կիրառությունը գրադարանային աշխատանքում։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ այն գրականությունը, որն անդրադառնում է պատմական իրադարձություններին, նշանավոր անձանց, մարդկային սխրանքներին, բարոյական արժեքներին և հասարակական նշանակություն ունեցող թեմաներին՝ նպաստելով ընթերցողների ճանաչողական ու արժեքային զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանավարների համար՝ ընթերցանության խթանման միջոցառումներ, գրքի ցուցադրություններ, թեմատիկ անկյուններ և ընթերցողական քննարկումներ կազմակերպելիս։ Հրատարակության ընդհանուր ուղղվածությունը կարևորում է գրքի հանրայնացումը և գրադարանների միջոցով գիտելիքի ու մշակութային արժեքների հասանելիության ընդլայնումը։ Այն կարող է դիտարկվել նաև տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային քաղաքականության և ընթերցանության մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպիսի գրականություն էր առաջարկվում հանրային գրադարաններին և ինչ դեր էր վերագրվում գրքին հասարակության կրթական ու մշակութային զարգացման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մանկավարժներին, մշակույթի ոլորտի մասնագետներին, գրադարանների աշխատակիցներին և ընթերցանության մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների համար ռուսաց լեզվի ուսումնական ձեռնարկի ստեղծման լեզվադիդակտիկական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տեսական և մեթոդական սկզբունքները, որոնք անհրաժեշտ են մասնագիտական կրթության պայմաններում ռուսաց լեզվի արդյունավետ ուսուցման համար՝ հաշվի առնելով ապագա իրավաբանների մասնագիտական պահանջները, հաղորդակցական կարիքները և լեզվական պատրաստվածության մակարդակը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են լեզվի ուսուցման բովանդակության ընտրության, համակարգման և ներկայացման սկզբունքները, ինչպես նաև ուսումնական նյութերի կառուցվածքի, առաջադրանքների և վարժությունների մշակման մեթոդական մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող լեզվական նյութին, իրավաբանական տերմինաբանությանը, պաշտոնական-գործարար և մասնագիտական հաղորդակցության առանձնահատկություններին, ինչպես նաև այն լեզվական հմտություններին, որոնք անհրաժեշտ են իրավական փաստաթղթեր կազմելու, մասնագիտական գրականություն հասկանալու, իրավաբանական թեմաներով բանավոր և գրավոր հաղորդակցություն իրականացնելու համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում հաղորդակցական և մասնագիտական-կողմնորոշված ուսուցման համադրումը, որի նպատակն է ուսանողների մոտ ձևավորել ոչ միայն լեզվական գիտելիքներ, այլև դրանք իրական մասնագիտական իրավիճակներում կիրառելու կարողություն։ Աշխատանքը կարող է ներառել ուսումնական ձեռնարկի կառուցվածքային մոդելի մշակման սկզբունքներ, լեզվական և խոսքային վարժությունների համակարգ, տեքստային նյութերի ընտրության չափանիշներ, ինչպես նաև ուսուցման արդյունքների գնահատման և վերահսկման մեթոդներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ուսանողների մասնագիտական բառապաշարի հարստացմանը, քերականական և շարահյուսական հմտությունների զարգացմանը, գրավոր խոսքի կատարելագործմանը և մասնագիտական հաղորդակցության մշակույթի ձևավորմանը։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են նպաստել այնպիսի ուսումնական ձեռնարկի ստեղծմանը, որը միաժամանակ կհամապատասխանի լեզվի ուսուցման ժամանակակից պահանջներին և իրավաբանական կրթության մասնագիտական առանձնահատկություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի դասավանդողներին, լեզվաբաններին, մեթոդիստներին, բուհերի դասախոսներին, ինչպես նաև իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների լեզվական և մասնագիտական պատրաստվածությամբ զբաղվող հետազոտողներին։