Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական սեփականության՝ որպես հանրային ռեսուրսի, արդյունավետ օգտագործման, պահպանման և կառավարման հարցերն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում պետական սեփականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետությանը պատկանող գույքի ամբողջություն, այլև որպես տնտեսական ներուժ, որի ճիշտ կառավարումը կարող է նպաստել պետական եկամուտների ավելացմանը, տնտեսական ակտիվության խթանմանը և հանրային շահի ապահովմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել պետական սեփականության կազմը, դրա հաշվառման, գնահատման, կառավարման և օգտագործման գործող մեխանիզմները, ինչպես նաև պետական գույքի կառավարման գործընթացում ներգրավված կառույցների լիազորություններն ու պատասխանատվությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ընկերությունների, անշարժ գույքի, հողային և այլ ակտիվների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշների ուսումնասիրությունը, քանի որ միայն գույքի պահպանությունը բավարար չէ դրա տնտեսական և սոցիալական արդյունավետությունը որոշելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել պետական ակտիվների եկամտաբերությունը, դրանց օգտագործման արդյունավետությունը, կառավարման ծախսերը, ներդրումային ներուժը և հանրային նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետական սեփականության կառավարման թափանցիկությանը, հաշվետվողականությանը և վերահսկողությանը։ Այդ գործոնները կարևոր են պետական ակտիվների ոչ արդյունավետ օգտագործման, չարաշահումների և կառավարչական ռիսկերի նվազեցման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական գույքի վարձակալության, օտարման, մասնավորեցման, հավատարմագրային կառավարման և այլ ձևերով օգտագործման արդյունավետությանը՝ գնահատելով դրանց տնտեսական և հասարակական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը, այդ թվում՝ թվայնացված հաշվառմանը, պետական ակտիվների միասնական տեղեկատվական համակարգերի զարգացմանը, տվյալների վերլուծությանը և կատարողականի վրա հիմնված կառավարմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև միջազգային փորձը և այլ երկրներում պետական սեփականության կառավարման արդյունավետ մոդելները՝ Հայաստանի պայմաններին համապատասխան կիրառելի մոտեցումներ բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել պետական ակտիվների կառավարման ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական բարեփոխումներ, վերահսկողության մեխանիզմների կատարելագործում, կառավարման արդյունավետության չափման նոր ցուցանիշներ և պետական սեփականության տնտեսական ներուժի ավելի լիարժեք օգտագործման ուղիներ։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող լուծումները կարող են նպաստել պետական գույքի արդյունավետ օգտագործմանը, պետական բյուջեի եկամուտների ավելացմանը, կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը և հանրային ռեսուրսների նկատմամբ պատասխանատվության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին, տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, կառավարման փորձագետներին, պետական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և հանրային սեփականության կառավարման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Թալիշստանի տեղանունների ուսումնասիրությանը՝ դրանց ծագման, կառուցվածքի, իմաստաբանության, լեզվական առանձնահատկությունների և պատմական զարգացման տեսանկյուններից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարածաշրջանի տեղանվանական համակարգի ձևավորման օրինաչափությունները և պարզել, թե ինչպես են աշխարհագրական անվանումներում արտացոլվել բնակչության լեզուն, պատմությունը, բնական միջավայրը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել բնակավայրերի, գետերի, լեռների, հովիտների և այլ աշխարհագրական օբյեկտների անվանումները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց բառային կազմին և անվանակոչման սկզբունքներին։ Հատուկ նշանակություն է տրվում թալիշերենի ազդեցությանը, ինչպես նաև տարածաշրջանում պատմականորեն գործածված այլ լեզուների՝ պարսկերենի, ադրբեջաներենի, ռուսերենի և տեղական այլ լեզվական շերտերի հնարավոր դրսևորումներին։ Տեղանունների լեզվաբանական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու տարբեր ծագումնաբանական շերտեր և հասկանալու դրանց ձևավորման պատմական պայմանները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննարկվել տեղանունների ստուգաբանության տարբեր վարկածներ, հնչյունական և ձևաբանական փոփոխությունները, անվանումների ժողովրդական մեկնաբանությունները և դրանց գրավոր արձանագրման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բնական աշխարհագրական պայմանների ազդեցությանը, քանի որ բազմաթիվ տեղանուններ կարող են կապված լինել ռելիեֆի, ջրային ռեսուրսների, բուսականության, կենդանական աշխարհի կամ տվյալ տարածքի այլ բնորոշ հատկանիշների հետ։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև էթնիկական և սոցիալական գործոնների արտացոլումը տեղանվանական համակարգում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ցեղային, տոհմական, անձնանունային կամ պատմական իրադարձությունների հետ կապված անվանումները պահպանվել աշխարհագրական անվանումներում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տեղանունների պատմական փոփոխություններին, վերանվանումներին և տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց գրանցման ձևերին։ Այս տեսանկյունից տեղանունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես աշխարհագրական օբյեկտների տարբերակման միջոց, այլև որպես պատմական հիշողություն պահպանող լեզվական աղբյուր։ Հետազոտության կարևոր նշանակությունն այն է, որ տեղանվանական նյութը հնարավորություն է տալիս լրացնել տարածաշրջանի պատմության, բնակչության տեղաշարժերի, լեզվական փոխազդեցությունների և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել թալիշերենի և տարածաշրջանի լեզվական ժառանգության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև տեղանունների հավաքագրման, դասակարգման և գիտական մեկնաբանության մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, տեղանվանագետներին, պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, իրանագետներին, կովկասագետներին, թալիշագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին և տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործման ռացիոնալացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց արդյունավետ կառավարման ու խնայողության հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում էներգետիկ ռեսուրսների սահմանափակության, դրանց նկատմամբ աճող պահանջարկի և երկրի տնտեսական զարգացման միջև հավասարակշռության ապահովման խնդիրը։ Ուսումնասիրվում են Հայաստանի էներգետիկ համակարգի կառուցվածքը, էներգակիրների սպառման հիմնական ուղղությունները և տնտեսության տարբեր ոլորտներում դրանց օգտագործման արդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգիայի արտադրության, փոխադրման և սպառման ընթացքում առաջացող կորուստներին, ինչպես նաև էներգախնայողության ներուժին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործման վրա ազդող տնտեսական, տեխնոլոգիական, կազմակերպական և կառավարչական գործոնները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիաների ներդրմանը, արտադրական գործընթացների արդիականացմանը, էներգիայի սպառման օպտիմալացմանը և ժամանակակից կառավարման մեխանիզմների կիրառմանը։ Առանձին ուսումնասիրվում է վերականգնվող էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործման հնարավորությունը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի արևային, հողմային, հիդրոէներգետիկ և այլ բնական ներուժը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև էներգետիկ համակարգի դիվերսիֆիկացմանը, էներգետիկ անվտանգության ապահովմանը և ներմուծվող էներգակիրներից կախվածության նվազեցման հնարավորություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է էներգախնայողության տնտեսական արդյունավետության գնահատումը, քանի որ էներգիայի ռացիոնալ օգտագործումը կարող է ոչ միայն նվազեցնել ծախսերը, այլև բարձրացնել ձեռնարկությունների մրցունակությունը և ընդհանուր տնտեսության արտադրողականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել արդյունաբերության, տրանսպորտի, գյուղատնտեսության, շինարարության և բնակելի հատվածի էներգասպառման առանձնահատկությունները և յուրաքանչյուր ոլորտում խնայողության հնարավորությունները։ Կարևոր նշանակություն է տրվում նաև էներգետիկ քաղաքականության և կարգավորման մեխանիզմներին, մասնավորապես՝ էներգաարդյունավետության խթանմանը, ներդրումային ծրագրերին, տեխնոլոգիական նորարարություններին և սպառողների վարքագծի փոփոխությանը նպաստող միջոցառումներին։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել էներգետիկ ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, արտադրական և կենցաղային ծախսերի նվազեցմանը, շրջակա միջավայրի վրա էներգետիկ գործունեության ազդեցության սահմանափակմանը և երկրի էներգետիկ անվտանգության ամրապնդմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել էներգետիկ ոլորտի մասնագետներին, տնտեսագետներին, պետական կառավարման մարմիններին, էներգետիկ ընկերություններին, ներդրողներին, էներգաարդյունավետության ծրագրեր իրականացնող կազմակերպություններին և կայուն էներգետիկ զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկացի գրող Շերվուդ Անդերսոնի պատմվածքների գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի պատմվածքային ժառանգությունն է, որտեղ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում փոքր քաղաքի առօրյան, հասարակ մարդկանց ներաշխարհը, մարդկային մենակության և չիրականացված ձգտումների թեմաները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է Անդերսոնի ստեղծագործական աշխարհը, նրա գրական մտածողության ձևավորումը և ամերիկյան XX դարի սկզբի հասարակական ու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը գրողի թեմատիկ ընտրության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա հերոսների հոգեբանական պատկերմանը․ սովորական թվացող մարդիկ հաճախ ներկայացվում են բարդ ներաշխարհով, ներքին հակասություններով, չարտահայտված զգացմունքներով և սեփական կյանքի իմաստը գտնելու ձգտումով։ Հեղինակի պատմվածքներում արտաքին գործողությունը հաճախ երկրորդական նշանակություն ունի, մինչդեռ կենտրոնական դեր է ստանում հերոսի ներքին ապրումների, հիշողությունների և հոգեբանական փոփոխությունների բացահայտումը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կերպարների և հասարակական միջավայրի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Փոքր համայնքի սոցիալական նորմերը, մարդկանց կարծիքների ազդեցությունը, մեկուսացումը և անհատի ինքնարտահայտման սահմանափակումները հաճախ ձևավորում են հերոսների ճակատագիրը։ Հետազոտության մեջ կարող են վերլուծվել նաև սիրո, մենակության, օտարման, հաղորդակցության բացակայության, ստեղծագործական ձգտման, հասարակական ճնշման և անձնական ազատության թեմաները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պատմվածքների կառուցվածքին և հեղինակի պատմողական տեխնիկային՝ պարզ թվացող սյուժեների, դրվագային կառուցվածքի, ներքին մենախոսության, հիշողությունների, խորհրդանշական պատկերների և հոգեբանական մանրամասների կիրառմանը։ Անդերսոնի լեզուն և ոճը կարող են ուսումնասիրվել որպես այն հիմնական միջոցներ, որոնց միջոցով ստեղծվում է նրա ստեղծագործությունների առանձնահատուկ հուզական մթնոլորտը։ Կարևոր է նաև նրա գրականության կապը ամերիկյան մոդեռնիզմի ձևավորման հետ, քանի որ հեղինակը հեռանում է ավանդական սյուժետային զարգացումից և ավելի մեծ նշանակություն է տալիս մարդու ներքին աշխարհին ու գիտակցության ընթացքին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղական և փոքր քաղաքային Ամերիկայի պատկերմանը՝ բացահայտելով տնտեսական, սոցիալական և բարոյական փոփոխությունների ազդեցությունը անհատի վրա։ Անդերսոնի պատմվածքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է առօրյա կյանքի seemingly սովորական դրվագը վերածվել մարդու հոգեբանական և գոյաբանական խնդիրների բացահայտման միջոցի։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ամերիկյան գրականության մասնագետներին, գրականագետներին, մոդեռնիզմի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, թարգմանիչներին, ուսանողներին և XX դարի ամերիկյան պատմվածքի զարգացման առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է կառավարչական որոշումների արդյունավետության բարձրացման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրի ոլորտի կազմակերպությունների օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք ազդում են կազմակերպությունների ղեկավարների կողմից ընդունվող որոշումների որակի, հիմնավորվածության, օպերատիվության և իրականացման արդյունավետության վրա, ինչպես նաև մշակել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատության մեջ կառավարչական որոշումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության գործունեության առանցքային բաղադրիչ, որը անմիջականորեն ազդում է ռեսուրսների օգտագործման, ֆինանսական արդյունքների, մրցունակության, հաճախորդների սպասարկման և զարգացման հեռանկարների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում առևտրի ոլորտի առանձնահատկություններին, որտեղ որոշումները հաճախ անհրաժեշտ է ընդունել արագ փոփոխվող պահանջարկի, մրցակցային միջավայրի, գների տատանումների, մատակարարման պայմանների և սպառողների վարքագծի փոփոխությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել որոշումների ընդունման գործընթացի հիմնական փուլերը՝ խնդրի բացահայտումից և տեղեկատվության հավաքագրումից մինչև այլընտրանքների գնահատում, լավագույն տարբերակի ընտրություն, իրականացում և արդյունքների վերահսկում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կառավարչական տեղեկատվության որակին, քանի որ ոչ լիարժեք, ուշացած կամ ոչ հավաստի տեղեկատվությունը կարող է հանգեցնել սխալ որոշումների և ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործման։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, կառավարչական տեղեկատվական համակարգերի, տվյալների վերլուծության և թվային գործիքների կիրառմանը՝ որոշումների հիմնավորվածությունն ու արագությունը բարձրացնելու նպատակով։ Առանձին ուսումնասիրվում են ռիսկերի գնահատման, անորոշության պայմաններում որոշումների ընդունման, կանխատեսման և տարբեր սցենարների համեմատության մեթոդները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մարդկային գործոնի ազդեցությունը․ ղեկավարների մասնագիտական կարողությունները, փորձը, առաջնորդության ոճը, պատասխանատվության մակարդակը, հաղորդակցությունը և աշխատակիցների ներգրավվածությունը կարող են էապես ազդել որոշումների վերջնական արդյունքի վրա։ Առևտրային կազմակերպությունների օրինակով կարող են գնահատվել պաշարների կառավարման, գնագոյացման, վաճառքի կազմակերպման, մատակարարների ընտրության, ներդրումների, անձնակազմի կառավարման և շուկայավարման վերաբերյալ որոշումների արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսական և կառավարչական վերլուծության մեթոդներ՝ որոշումների արդյունքները չափելու և առավել արդյունավետ կառավարման տարբերակները բացահայտելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել ՀՀ առևտրի ոլորտի կազմակերպություններում որոշումների ընդունման գործընթացի կատարելագործմանը, ռիսկերի նվազեցմանը, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել առևտրային կազմակերպությունների ղեկավարներին և մենեջերներին, կառավարման մասնագետներին, տնտեսագետներին, բիզնեսի խորհրդատուներին, հետազոտողներին և կառավարչական որոշումների տեսության ու կիրառական խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգային վարչության ենթակայությամբ գործող վարկա-խնայողական դրամարկղի կանոնադրությունը՝ արտացոլելով Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի տեղական ֆինանսական և վարչական համակարգի կազմակերպման սկզբունքները։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի վարկային հաստատությունների գործունեության, դրանց իրավական կարգավիճակի և ֆինանսական գործառնությունների ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրության միջոցով կարելի է պատկերացում կազմել դրամարկղի ստեղծման նպատակների, կառավարման կառուցվածքի, անդամակցության կամ ավանդատուների հետ հարաբերությունների, դրամական միջոցների ձևավորման և վարկավորման պայմանների մասին։ Հատուկ նշանակություն ունեն այն դրույթները, որոնք սահմանում են դրամարկղի վարչական մարմինների լիազորությունները, պաշտոնատար անձանց պարտականությունները, հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսական վերահսկողության կարգը։ Փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև խնայողությունների ներգրավման, փոխառությունների տրամադրման, տոկոսադրույքների, վճարումների, պարտավորությունների ապահովման և վարկերի վերադարձման հետ կապված ընթացակարգերի վերաբերյալ։ Դրա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին կազմակերպվում փոքրածավալ վարկային և խնայողական հարաբերությունները նահանգային մակարդակում և ինչ դեր էին դրանք կատարում տեղական տնտեսական կյանքում։ Պատմական համատեքստում նյութը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ելիզավետպոլի նահանգը բազմազգ և բազմամշակութային տարածաշրջան էր, ուստի ֆինանսական հաստատությունների գործունեությունը կարելի է դիտարկել տեղական հասարակության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի և տնտեսական կապերի զարգացման շրջանակում։ Կանոնադրությունը կարող է օգտագործվել վարչական պատմության, տնտեսական հարաբերությունների, ֆինանսական հաստատությունների ձևավորման և Ռուսական կայսրության ծայրամասային նահանգներում վարկային համակարգի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթային բնույթը հնարավորություն է տալիս հետազոտողին ուսումնասիրել ոչ միայն տեսական տնտեսական գործընթացները, այլև դրանք կարգավորող կոնկրետ իրավական նորմերն ու վարչական մեխանիզմները։ Այն արժեքավոր նյութ է նաև ֆինանսական իրավունքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչ սկզբունքներով էին կարգավորվում դրամարկղի ներքին կառավարումը, դրամական միջոցների տնօրինումը և հաճախորդների կամ անդամների հետ ֆինանսական հարաբերությունները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, տնտեսագետներին, ֆինանսների և բանկային գործի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, իրավաբաններին, աղբյուրագետներին և XIX–XX դարերի Կովկասի սոցիալ-տնտեսական պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Նիզամու «Խոսրով և Շիրին» պոեմի և հայ գրականության միջև առկա գրական, թեմատիկ, գաղափարական և մշակութային առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան պարսկական գրականության նշանավոր ստեղծագործության և հայկական գրական-մշակութային ավանդույթի փոխհարաբերություններն են՝ հաշվի առնելով հայ և իրանական ժողովուրդների դարավոր պատմական ու մշակութային շփումները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել սիրային պատմության, հերոսականության, բարոյական ընտրության, հավատարմության, անձնազոհության և մարդկային արժանապատվության թեմաների արտահայտությունները երկու գրական ավանդույթներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Խոսրովի և Շիրինի կերպարներին, նրանց բնավորությունների գեղարվեստական կառուցմանը, սիրո և պարտքի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև պատմական և առասպելական նյութի գրական վերամշակմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայկական գրականության այն ստեղծագործությունների և ավանդությունների բացահայտումը, որոնց հետ պոեմը կարող է ունենալ թեմատիկ կամ սյուժետային ընդհանրություններ։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է դիտարկել սիրո, հերոսական վարքի, կնոջ կերպարի, թագավորական իշխանության և բարոյական արժեքների ներկայացման տարբերություններն ու ընդհանրությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն պատմական ու մշակութային միջավայրին, որի պայմաններում ձևավորվել են հայ և պարսկական գրականությունների փոխազդեցությունները։ Այդ համատեքստում կարևոր նշանակություն ունեն միջնադարյան Հայաստանի և Իրանի քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային կապերը, ինչպես նաև գրական մոտիվների և բանավոր ավանդությունների տարածումն ու փոխակերպումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Նիզամու ստեղծագործության հնարավոր ազդեցությունները հայ գրականության վրա, ինչպես նաև հակառակ ուղղությամբ՝ հայկական գրական և բանահյուսական նյութի հնարավոր արձագանքները պարսկական գրական միջավայրում։ Կարևոր է տարբերակել ուղղակի ազդեցությունը ընդհանրական մշակութային ու տիպաբանական նմանություններից, ինչը թույլ է տալիս խուսափել գրական զուգահեռների միակողմանի մեկնաբանությունից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև պոեմի լեզվաոճական և գեղարվեստական համակարգը՝ պատկերավորման միջոցները, խորհրդանշական մոտիվները, երկխոսությունները, բնության նկարագրությունները և սիրո զգացմունքի գեղարվեստական արտահայտման ձևերը՝ դրանք համադրելով հայ գրականության համապատասխան օրինակների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն երկու գրական ավանդույթների ընդհանրությունները, այլև դրանց ինքնատիպությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ընդհանուր մշակութային թեմաները տարբեր պատմական և գեղագիտական միջավայրերում ստացել տարբեր մեկնաբանություններ։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է հայ-իրանական գրական և մշակութային կապերի ուսումնասիրման, միջնադարյան գրականությունների փոխազդեցության բացահայտման և համեմատական գրականագիտության մեթոդների կիրառման հնարավորություններով։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, իրանագետներին, արևելագետներին, համեմատական գրականության մասնագետներին, ուսանողներին և հայ-պարսկական մշակութային հարաբերությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ռեկրիստալիզացված հիմքով ֆոտոընդունիչ կառուցվածքների մշակմանը և հետազոտմանը՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել դրանց ֆիզիկական հատկությունները, աշխատանքի մեխանիզմները և օպտոէլեկտրոնային բնութագրերը։ Հետազոտության հիմքում կիսահաղորդչային նյութերի կառուցվածքային և էլեկտրական հատկությունների նպատակային փոփոխության գաղափարն է, որի միջոցով հնարավոր է բարելավել լուսային ազդանշանների հայտնաբերման և էլեկտրական ազդանշանի վերափոխման արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ֆոտոընդունիչների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց ակտիվ և օժանդակ շերտերի փոխազդեցությունը, լիցքակիրների առաջացման ու տեղափոխման գործընթացները և լուսային ճառագայթման նկատմամբ համակարգի արձագանքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեկրիստալիզացիայի գործընթացին, որի արդյունքում կիսահաղորդչային նյութի բյուրեղային կառուցվածքը կարող է փոփոխվել՝ ազդելով արատների, սահմանային վիճակների, լիցքակիրների շարժունակության և այլ ֆիզիկական պարամետրերի վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է տեխնոլոգիական գործընթացի այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք թույլ կտան ստանալ անհրաժեշտ կառուցվածքային և էլեկտրական բնութագրերով ֆոտոընդունիչներ։ Կարող են ուսումնասիրվել ռեկրիստալիզացիայի ջերմաստիճանային և ժամանակային ռեժիմները, նյութի նախնական վիճակը, շերտերի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական այլ պարամետրեր։ Ստացված կառուցվածքների բնութագրման համար կարող են կիրառվել էլեկտրական, օպտիկական և կառուցվածքային հետազոտության մեթոդներ՝ գնահատելու մութ հոսանքը, լուսազգայունությունը, սպեկտրային արձագանքը, արագագործությունը, զգայունությունը և ազդանշան-աղմուկ հարաբերակցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆոտոընդունիչների պարամետրերի կախվածությանը լուսային ճառագայթման ալիքի երկարությունից և ինտենսիվությունից, ինչպես նաև արտաքին էլեկտրական պայմաններից։ Աշխատության մեջ կարող է իրականացվել մշակված կառուցվածքների համեմատություն ավանդական տեխնոլոգիայով ստացված ֆոտոընդունիչների հետ՝ ռեկրիստալիզացված հիմքի կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել կիսահաղորդչային ֆոտոընդունիչների տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը և դրանց կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը տարբեր օպտոէլեկտրոնային համակարգերում։ Այդպիսի սարքերը կարող են կիրառվել օպտիկական կապի, չափիչ տեխնիկայի, ավտոմատացման, ճառագայթման վերահսկման, գիտական սարքավորումների և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է լուսային ազդանշանների հուսալի և զգայուն գրանցում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է նոր կառուցվածքների մշակմամբ, դրանց ֆիզիկական բնութագրերի բացահայտմամբ և տեխնոլոգիական պարամետրերի ու սարքի աշխատանքային հատկությունների միջև կապերի որոշմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի և ֆոտոընդունիչ տեխնոլոգիաների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է լսողության ծանր խանգարումների դեպքում իմպլանտավորվող համակարգերի կիրառման բժշկական հիմնավորմանը, ժամանակակից ցուցումներին և բուժման արդյունավետության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել այն դեպքերը, երբ լսողական սարքերի կամ այլ պահպանողական միջոցների կիրառումը բավարար արդյունք չի ապահովում, և անհրաժեշտություն է առաջանում կիրառել լսողությունը վերականգնող կամ բարելավող իմպլանտային տեխնոլոգիաներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ծանրալսության տարբեր տեսակների՝ հաղորդչական, սենսոնևրալ, խառը և այլ ձևերի կլինիկական առանձնահատկությունները, դրանց առաջացման պատճառները և ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդի լսողական վիճակի համալիր գնահատմանը, ներառյալ լսաչափական հետազոտությունները, խոսքի ընկալման գնահատումը և անհրաժեշտության դեպքում այլ աուդիոլոգիական ու բժշկական հետազոտությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է իմպլանտավորվող տարբեր համակարգերի կիրառման ցուցումների և հակացուցումների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով լսողության կորստի աստիճանը, բնույթը, հիվանդի տարիքը, ընդհանուր առողջական վիճակը և նախկինում կիրառված լսողական վերականգնման միջոցների արդյունավետությունը։ Կարող են քննարկվել տարբեր տեսակի լսողական իմպլանտներ և դրանց աշխատանքի սկզբունքները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ընտրության չափանիշները և կիրառման հնարավորությունները տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հիվանդի ճիշտ ընտրությանը, նախավիրահատական գնահատմանը և հետվիրահատական վերականգնողական գործընթացին, քանի որ վերջնական արդյունքը պայմանավորված է ոչ միայն իմպլանտի տեխնիկական հնարավորություններով, այլև աուդիոլոգիական կարգավորմամբ, լսողական վերականգնմամբ և հիվանդի անհատական առանձնահատկություններով։ Արդյունավետության գնահատման նպատակով կարող են ուսումնասիրվել լսողության շեմերի փոփոխությունները, խոսքի ընկալման բարելավումը, հաղորդակցական կարողությունների զարգացումը և հիվանդների կյանքի որակի փոփոխությունները։ Երեխաների դեպքում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև խոսքի և լեզվի զարգացման դինամիկան, կրթական միջավայրում հաղորդակցվելու հնարավորությունները և սոցիալական ինտեգրումը։ Աշխատությունը կարող է ներառել տարբեր տիպի ծանրալսություն ունեցող հիվանդների արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ պարզելու, թե որ կլինիկական պայմաններում և ինչ գործոնների դեպքում է իմպլանտավորումը առավել արդյունավետ։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է հիվանդների ճիշտ ընտրության, իմպլանտային բուժման ցուցումների հիմնավորման, բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման և վերականգնողական գործընթացի կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտման մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիթ-կոկորդ-ականջաբաններին, աուդիոլոգներին, լսողական վերականգնման մասնագետներին, վիրաբույժներին, մանկական լսողության խանգարումներով զբաղվող մասնագետներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և լսողության վերականգնման ժամանակակից մեթոդներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանում ավտոտրանսպորտի երթևեկության բարելավման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից կառավարման մեթոդների կիրառման միջոցով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մայրաքաղաքի տրանսպորտային հոսքերի արդյունավետ կազմակերպման, խցանումների նվազեցման, երթևեկության անվտանգության բարձրացման և ճանապարհային ենթակառուցվածքների օգտագործման արդյունավետության բարելավման ուղիները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել Երևանի տրանսպորտային համակարգի կառուցվածքը, հիմնական երթևեկային ուղղությունները, ճանապարհային ցանցի ծանրաբեռնվածությունը, տրանսպորտային հոսքերի տարածական և ժամանակային փոփոխությունները և խցանումների առաջացման հիմնական պատճառները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երթևեկության կառավարման ժամանակակից տեխնոլոգիաներին, այդ թվում՝ լուսացույցների խելացի կառավարմանը, երթևեկության հոսքերի ավտոմատ վերահսկմանը, իրական ժամանակում տվյալների հավաքագրմանն ու վերլուծությանը և տրանսպորտային իրավիճակի մոդելավորմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև երթևեկության կառավարման կենտրոնացված համակարգերի, սենսորների, տեսահսկման միջոցների և թվային հարթակների կիրառման հնարավորությունները՝ ճանապարհային իրավիճակի օպերատիվ գնահատման և կառավարման որոշումների արագ ընդունման նպատակով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում երթևեկության կազմակերպման տարբեր միջոցառումների արդյունավետության գնահատմանը՝ ճանապարհային գծանշումների և նշանների կատարելագործումից մինչև խաչմերուկների կառավարման, երթևեկության գոտիների բաշխման և տրանսպորտային հոսքերի ուղղորդման փոփոխություններ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հասարակական տրանսպորտի, մասնավոր ավտոմեքենաների, հետիոտների և հեծանվային շարժունակության փոխազդեցությանը՝ դիտարկելով քաղաքային տրանսպորտային համակարգը որպես միասնական կառավարվող համակարգ։ Երևանի պայմաններում կարևոր է նաև կայանման խնդրի ուսումնասիրությունը, քանի որ չկարգավորված կամ ճանապարհային ցանցի նկատմամբ ոչ արդյունավետ կազմակերպված կայանումը կարող է լրացուցիչ ծանրաբեռնել երթևեկությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են գնահատվել տարբեր կառավարման սցենարներ՝ դրանց ազդեցությունը ճանապարհորդության ժամանակի, տրանսպորտային հոսքերի արագության, խցանումների երկարության, վառելիքի սպառման և շրջակա միջավայրի վրա։ Ժամանակակից կառավարման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս անցում կատարել միայն ենթակառուցվածքների ընդլայնման վրա հիմնված մոտեցումներից դեպի տվյալահեն և ճկուն կառավարում, որի դեպքում որոշումները կարող են հարմարեցվել երթևեկության իրական վիճակին։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող լուծումները կարող են նպաստել Երևանի ճանապարհային ցանցի թողունակության առավել արդյունավետ օգտագործմանը, երթևեկության կազմակերպման կատարելագործմանը, խցանումների նվազեցմանը և քաղաքային շարժունակության ընդհանուր որակի բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տրանսպորտի կառավարման մասնագետներին, քաղաքաշինարարներին, ինժեներներին, քաղաքային կառավարման մարմիններին, տրանսպորտային պլանավորողներին և Երևանի տրանսպորտային համակարգի զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է բրոնզի և երկաթի դարաշրջաններում Հայաստանի հյուսիսարևմտյան տարածքներում անասնապահության և որսորդության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերականգնել հին հասարակությունների տնտեսական գործունեության այդ կարևոր ոլորտների առանձնահատկությունները և պարզել դրանց դերը բնակչության կենսապահովման, սոցիալական կազմակերպման ու նյութական մշակույթի ձևավորման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված կենդանիների ոսկորները, դրանց տեսակային կազմը, տարածվածությունը, տարիքը և այլ տվյալներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի բնակչության կողմից օգտագործված կենդանական ռեսուրսների մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանի կենդանիների՝ խոշոր և մանր եղջերավոր անասունների, ձիերի, խոզերի և այլ տեսակների բուծմանը, դրանց տնտեսական նշանակությանը և օգտագործման տարբեր ուղղություններին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև անասնապահության կազմակերպման ձևերին, արոտավայրերի օգտագործմանը, սեզոնային տեղաշարժերին և բնական միջավայրի ազդեցությանը կենդանիների բուծման վրա։ Որսորդության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վայրի կենդանիների տեսակային կազմը, որսի տարածված ձևերը, օգտագործվող գործիքներն ու զենքերը և որսի ունեցած դերը սննդի ու տնտեսական կյանքի մեջ։ Հատուկ նշանակություն ունի անասնապահության և որսորդության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրա միջոցով կարելի է պարզել, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում և բնակավայրերում որքանով է բնակչությունը կախված եղել ընտելացված կենդանիներից կամ վայրի կենդանական ռեսուրսներից։ Աշխատության մեջ կարող են համադրվել կենդանահնագիտական տվյալները բնակավայրերի, կացարանների, տնտեսական կառույցների, աշխատանքային գործիքների և որսորդական զինատեսակների վերաբերյալ հնագիտական նյութերի հետ։ Այսպիսի համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հին բնակչության տնտեսության և կենսակերպի մասին։ Հյուսիսարևմտյան Հայաստանի բնական պայմանների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր է, քանի որ լեռնային ռելիեֆը, կլիման, բուսականությունը և ջրային ռեսուրսները նշանակալիորեն ազդել են անասնապահության և որսորդության հնարավորությունների վրա։ Հետազոտությունը կարող է բացահայտել նաև բրոնզի դարից երկաթի դար անցման ընթացքում տեղի ունեցած տնտեսական փոփոխությունները, կենդանիների կազմի հնարավոր փոփոխությունները և դրանց կապը հասարակական ու տեխնոլոգիական զարգացումների հետ։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ անասնապահության և որսորդության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ոչ միայն հին տնտեսության կառուցվածքը, այլև բնակչության սննդակարգը, շրջակա միջավայրի օգտագործման եղանակները և մարդու ու բնության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, կենդանահնէաբաններին, պատմաբաններին, հնագույն տնտեսության և Հայաստանի նախապատմական ու վաղ պատմական մշակույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գլաուկոմայի տարածվածության ուսումնասիրությանը և դրա սոցիալ-հիգիենիկ գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել հիվանդության տարածման մակարդակը, կառուցվածքն ու դինամիկան, ինչպես նաև գնահատել դրա ազդեցությունը բնակչության առողջական վիճակի, աշխատունակության և կյանքի որակի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել գլաուկոմայի տարբեր ձևերի տարածվածությունը, հիվանդության հայտնաբերման հաճախականությունը, տարիքային և սեռային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հիվանդների աշխարհագրական բաշխվածությունը Հայաստանի տարբեր բնակավայրերում և տարածաշրջաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության առաջացման և զարգացման հնարավոր ռիսկի գործոններին, այդ թվում՝ տարիքին, ժառանգական նախատրամադրվածությանը, ուղեկցող հիվանդություններին, տեսողական ծանրաբեռնվածությանը և սոցիալական ու կենցաղային պայմաններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գլաուկոմայի վաղ հայտնաբերման և կանխարգելման կազմակերպական հնարավորությունների գնահատումը։ Քանի որ հիվանդությունը կարող է երկար ժամանակ ընթանալ առանց արտահայտված ախտանշանների և հետագայում հանգեցնել տեսողության անդառնալի կորստի, կարևոր նշանակություն է տրվում բնակչության պարբերական ակնաբուժական զննություններին, ռիսկային խմբերի բացահայտմանը և դիսպանսերային հսկողությանը։ Սոցիալ-հիգիենիկ գնահատումը կարող է ներառել նաև հիվանդության տնտեսական և սոցիալական հետևանքների ուսումնասիրությունը՝ բժշկական օգնության անհրաժեշտությունը, բուժման շարունակականությունը, աշխատունակության սահմանափակումը և տեսողության կորստի հետ կապված սոցիալական բեռը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել բժշկական վիճակագրության, կլինիկական դիտարկումների, բնակչության հարցումների և առողջապահական ծառայությունների գործունեության վերաբերյալ տվյալներ՝ հիվանդության տարածվածության առավել ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև գլաուկոմայի դեմ պայքարի գործող կանխարգելիչ և բուժական միջոցառումների արդյունավետության գնահատումը, ինչպես նաև առողջապահական համակարգում դրանց կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ռիսկային խմբերի նպատակային հայտնաբերման, կանխարգելիչ զննությունների կատարելագործման, ակնաբուժական ծառայությունների կազմակերպման և բնակչության առողջապահական իրազեկվածության բարձրացման համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ակնաբույժներին, համաճարակաբաններին, հանրային առողջապահության և սոցիալական հիգիենայի մասնագետներին, առողջապահության կազմակերպիչներին, բժշկական վիճակագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և բժշկական կրթության ոլորտի մասնագետներին։

Աշխատությունը նվիրված է 1895–1914 թվականներին Արևմտյան Հայաստանում ամերիկյան միսիոներների գործունեության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Օսմանյան կայսրության քաղաքական, հասարակական և ազգային-կրոնական բարդ իրավիճակի համատեքստում։ Հետազոտության մեջ ուսումնասիրվում են ամերիկյան միսիոներական կազմակերպությունների ձևավորման և տարածաշրջանում գործունեություն ծավալելու նախադրյալները, նրանց հիմնական նպատակները, աշխատանքի կազմակերպման ձևերը և տեղական բնակչության հետ փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական գործունեությանը, քանի որ միսիոներական կառույցները հիմնել և աջակցել են դպրոցների, ուսումնական հաստատությունների և այլ կրթական կենտրոնների գործունեությանը՝ նպաստելով բնակչության, այդ թվում՝ հայերի կրթական հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև բժշկական և առողջապահական առաքելությունները, հիվանդանոցների ու բուժկետերի գործունեությունը, ինչպես նաև սոցիալական օգնության տարբեր ձևերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հատկապես 1890-ականների կեսերից Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում հայ բնակչության նկատմամբ բռնությունների և կոտորածների պայմաններում միսիոներների մարդասիրական գործունեությանը։ Նրանք կարող էին աջակցել տուժածներին, որբերին և տեղահանվածներին՝ կազմակերպելով սննդի, հագուստի, կացարանի և բժշկական օգնության տրամադրում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ միսիոներների կողմից տեղի ունեցող իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքագրմանն ու փոխանցմանը, ինչպես նաև ամերիկյան հասարակության մեջ Արևմտյան Հայաստանի իրավիճակի մասին իրազեկվածության ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում միսիոներների և Օսմանյան իշխանությունների հարաբերություններին, նրանց գործունեության նկատմամբ կիրառվող սահմանափակումներին, թույլտվությունների, վերահսկողության և անվտանգության խնդիրներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հայ համայնքների, տեղական հոգևորականության և միսիոներական կառույցների համագործակցության տարբեր ձևերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև միսիոներական գործունեության ազդեցության գնահատումը՝ կրթության, առողջապահության, կանանց կրթության, սոցիալական աջակցության և համայնքային կյանքի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ամերիկյան միսիոներների դերը ոչ միայն որպես կրոնական քարոզիչների, այլև որպես կրթական, բժշկական և մարդասիրական գործունեություն իրականացնող կազմակերպիչների։ Միաժամանակ այն կարող է անդրադառնալ միսիոներական աշխատանքի սահմանափակումներին, տեղական հասարակության տարբեր խմբերի արձագանքներին և գործունեության կրոնական ու աշխարհիկ բաղադրիչների հարաբերակցությանը։ Ուսումնասիրության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ միսիոներների հաշվետվությունները, նամակները, հուշերը և այլ փաստաթղթեր կարող են կարևոր տեղեկություններ պարունակել տվյալ ժամանակաշրջանի Արևմտյան Հայաստանի սոցիալական և քաղաքական իրավիճակի վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, Հայոց ցեղասպանության նախապատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին, կրոնական առաքելությունների պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի կրթական և մարդասիրական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասյան մշակութային աշխարհի և Հայաստանի փոխհարաբերությունների, պատմական ընդհանրությունների ու մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում Հայաստանը դիտարկվում է Կովկասի բազմաշերտ մշակութային տարածքի համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով տարածաշրջանի ժողովուրդների միջև ձևավորված պատմական կապերին, մշակութային փոխներթափանցումներին և փոխադարձ ազդեցություններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել Կովկասի ժողովուրդների նյութական և հոգևոր մշակույթի հիմնական դրսևորումները՝ ճարտարապետությունը, արվեստը, գրականությունը, երաժշտությունը, ժողովրդական ավանդույթները, կրոնական պատկերացումները, կենցաղային մշակույթը և բանահյուսությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մշակույթի առանձնահատկություններին և այն պատմական պայմաններին, որոնց ներքո այն ձևավորվել ու զարգացել է տարածաշրջանային մշակութային միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական մշակույթի ինչպես ինքնատիպ, այնպես էլ փոխազդեցության արդյունքում ձևավորված տարրերը՝ համադրելով դրանք Կովկասի մյուս մշակութային ավանդույթների հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական շփումների, առևտրական և քաղաքական կապերի, բնակչության տեղաշարժերի և հարևան ժողովուրդների միջև հաղորդակցության ազդեցությանը մշակութային գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում Հայաստանի և Կովկասի այլ տարածաշրջանների միջև ստեղծված մշակութային կապերը, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունները արվեստի և ճարտարապետության մեջ։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ եկեղեցական և հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ քրիստոնեական ավանդույթները կարևոր դեր են ունեցել տարածաշրջանի մշակութային պատմության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ժողովրդական մշակույթի ընդհանրություններին՝ ծիսակարգերին, ավանդական արհեստներին, կենցաղային սովորույթներին և բանահյուսական մոտիվներին՝ բացահայտելով դրանց տարածման ու փոխակերպման գործընթացները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մշակութային ինքնության պահպանման և տարածաշրջանային փոխազդեցության հարաբերակցության խնդիրը․ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ժողովուրդը պահպանել իր մշակութային ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ գտնվելով բազմազան և փոխկապակցված մշակութային միջավայրում։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն Կովկասը ներկայացնում է որպես պատմականորեն փոխկապակցված մշակութային տարածք, որտեղ տարբեր ժողովուրդների ժառանգությունները ձևավորվել են ինչպես ինքնուրույն զարգացման, այնպես էլ երկարատև շփումների արդյունքում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, Կովկասի ժողովուրդների մշակույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ուսանողներին և տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։