Ready-made Materials

Նյութը լրատվական բնույթի հրապարակում է, որը վերաբերում է 2023 թվականի սեպտեմբերյան ռազմական գործողություններից հետո Լեռնային Ղարաբաղում ձևավորված իրավիճակին և Ադրբեջանի նախագահի՝ տարածաշրջանի մի շարք բնակավայրեր այցելելու ու պետական դրոշներ բարձրացնելու խորհրդանշական գործողություններին։ Հրապարակման կենտրոնում ռազմական գործողություններից հետո հաստատված ադրբեջանական վերահսկողության հրապարակային ցուցադրումն է, որը ներկայացվում է ոչ միայն որպես պաշտոնական արարողություն, այլև որպես հակամարտության նոր փուլի քաղաքական խորհրդանիշ։ Նյութի համատեքստը կապված է Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ տասնամյակներ շարունակված հայ-ադրբեջանական հակամարտության, 2020 թվականի պատերազմի հետևանքների և 2023 թվականին տեղի ունեցած զարգացումների հետ, որոնց արդյունքում տարածաշրջանի քաղաքական և ժողովրդագրական իրավիճակը կտրուկ փոխվեց։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տեղի հայ բնակչության զանգվածային տեղահանության թեման, քանի որ ռազմական գործողություններից անմիջապես հետո Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության գրեթե ամբողջությունը հեռացավ տարածաշրջանից և տեղափոխվեց Հայաստան։ Լրատվական նյութը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու պետական խորհրդանիշների կիրառումը հետհակամարտային քաղաքական հաղորդակցության մեջ․ դրոշի բարձրացումը տվյալ դեպքում հանդես է գալիս որպես տարածքի նկատմամբ պետական վերահսկողության հաստատման հրապարակային նշան։ Միաժամանակ նման հրապարակումը կարող է ներկայացնել Ադրբեջանի իշխանությունների պաշտոնական դիրքորոշումը, Հայաստանի արձագանքները և միջազգային դերակատարների գնահատականները՝ կապված խաղաղ բնակչության անվտանգության, տեղահանված անձանց իրավունքների, հումանիտար իրավիճակի և հետագա խաղաղ գործընթացի հետ։ Նյութը կարևոր է նաև մեդիա ուսումնասիրությունների տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես են միջազգային լրատվամիջոցները նկարագրում ռազմական գործողություններից հետո տարածքային վերահսկողության փոփոխությունը և նույն իրադարձությունների վերաբերյալ կողմերի տարբեր ձևակերպումները։ Պատմաքաղաքական համատեքստում հրապարակումը կարող է ծառայել որպես ժամանակակից սկզբնաղբյուր՝ 2023 թվականի իրադարձությունների ժամանակագրությունը, պաշտոնական հաղորդագրությունները և միջազգային տեղեկատվական դաշտում դրանց ներկայացման առանձնահատկությունները ուսումնասիրելու համար։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքային պայմաններում շտապ բժշկական օգնության համակարգի կազմակերպման արդյունավետության գնահատմանը և դրա կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության առանցքում բնակչությանը ժամանակին և հասանելի անհետաձգելի բժշկական օգնություն տրամադրելու կազմակերպական գործընթացներն են՝ սկսած կանչերի ընդունումից և դասակարգումից մինչև շարժական խմբերի աշխատանքի կազմակերպումը, պացիենտների տեղափոխումը և բուժհաստատությունների հետ փոխգործակցությունը։ Ուշադրություն է դարձվում ծառայության տարածքային կառուցվածքին, կանչերի ինտենսիվությանը, օրվա տարբեր ժամերին և քաղաքային տարբեր հատվածներում ծանրաբեռնվածության փոփոխություններին, ինչպես նաև մարդկային ու տեխնիկական ռեսուրսների բաշխման արդյունավետությանը։ Կարևոր գնահատման ցուցանիշներ են սպասարկման օպերատիվությունը, կանչերի կառուցվածքը, բուժանձնակազմի ծանրաբեռնվածությունը, տրանսպորտային ապահովվածությունը և ծառայության տարբեր ստորաբաժանումների միջև համակարգվածությունը։ Քննվում է նաև քաղաքի բնակչության թվաքանակի, բնակեցման խտության, ճանապարհային պայմանների և բուժհաստատությունների տարածքային տեղաբաշխման հնարավոր ազդեցությունը շտապ օգնության կազմակերպման վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տեղեկատվական և հաղորդակցական համակարգերի դերը, քանի որ կանչերի արդյունավետ գրանցումը, տվյալների արագ փոխանցումը և շարժական խմբերի աշխատանքի համակարգումը կարող են նպաստել ծառայության կառավարման բարելավմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել վիճակագրական, կազմակերպական և սոցիալ-հիգիենիկ տվյալներ՝ ծառայության աշխատանքի ուժեղ և խնդրահարույց կողմերը բացահայտելու նպատակով։ Բարելավման ուղղությունները դիտարկվում են կառավարման, ռեսուրսների պլանավորման, անձնակազմի մասնագիտական պատրաստվածության, տեխնիկական ապահովման, թվայնացման և բուժհաստատությունների հետ համագործակցության կատարելագործման տեսանկյուններից։ Կարևորվում է նաև ծառայության որակի պարբերական գնահատումը և տվյալների վրա հիմնված կազմակերպական որոշումների ընդունումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային առողջության, առողջապահության կազմակերպման և բժշկական ծառայությունների կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել գիտական հիմքեր քաղաքային շտապ բժշկական օգնության հասանելիության, օպերատիվության և կազմակերպական արդյունավետության շարունակական բարելավման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ազգային տնտեսության մրցունակության բարձրացման տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես ոլորտային օրինակ դիտարկելով լեռնարդյունաբերությունը։ Հետազոտության առանցքում մրցունակության վրա ազդող տնտեսական, արտադրական, տեխնոլոգիական և կառավարչական գործոններն են, ինչպես նաև այն հնարավորությունները, որոնց միջոցով հանքարդյունաբերական կազմակերպությունների արդյունավետության բարելավումը կարող է նպաստել տնտեսության ընդհանուր արտադրողականության և արտահանման ներուժի զարգացմանը։ Քննվում են մրցունակության գնահատման հիմնական մոտեցումները՝ արտադրողականության, արտադրանքի ինքնարժեքի, տեխնոլոգիական մակարդակի, ներդրումային ակտիվության, արտադրական հզորությունների օգտագործման և արտաքին շուկաներում դիրքավորման տեսանկյուններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լեռնարդյունաբերության առանձնահատկություններին՝ բնական պաշարների սահմանափակությանը, կապիտալատարությանը, ենթակառուցվածքների նշանակությանը, համաշխարհային հումքային շուկաների փոփոխությունների ազդեցությանը և արտադրության երկարաժամկետ կազմակերպման անհրաժեշտությանը։ Կարևորվում է արդյունահանվող հումքի առավել արդյունավետ օգտագործման, վերամշակման խորության մեծացման և ավելի բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի ձևավորման տնտեսական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ներդրումային միջավայրի, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, արտադրական գործընթացների արդիականացման, աշխատուժի մասնագիտական կարողությունների և կառավարման արդյունավետության հետ կապված խնդիրները։ Մրցունակության բարձրացումը կապվում է ոչ միայն արտադրության ծավալների աճի, այլև ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, տեխնոլոգիական նորացման և արտադրանքի որակական ցուցանիշների բարելավման հետ։ Առանձին տեղ է հատկացվում պետական տնտեսական քաղաքականության և ոլորտային կարգավորման դերին՝ ենթակառուցվածքների զարգացման, ներդրումների խթանման, մրցակցային պայմանների և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ ինստիտուցիոնալ միջավայրի ձևավորման տեսանկյունից։ Միաժամանակ կարևորվում են բնապահպանական պատասխանատվությունը, արտադրական անվտանգության պահանջները և հանքային պաշարների կայուն օգտագործումը, քանի որ ոլորտի երկարաժամկետ մրցունակությունը կապված է նաև տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական գործոնների հավասարակշռման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մակրոտնտեսական և ոլորտային վերլուծության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով լեռնարդյունաբերության արդյունավետության, տեխնոլոգիական զարգացման և կառավարման կատարելագործման հնարավոր կապը ազգային տնտեսության մրցունակության բարձրացման հետ։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի բառապաշարում բառային իմաստների փոխաբերական զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ բացատրական բառարանի տվյալների համակարգված քննության հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում բառիմաստի փոխաբերացումն է՝ որպես բառի իմաստային կառուցվածքի ընդլայնման, բազմիմաստության ձևավորման և բառապաշարի հարստացման կարևոր միջոց։ Քննվում է այն գործընթացը, որի ընթացքում բառի սկզբնական կամ ուղղակի նշանակությունը առարկաների, երևույթների, գործողությունների և հատկանիշների միջև ընկալվող նմանության հիման վրա տեղափոխվում է մեկ այլ իմաստային ոլորտ՝ առաջացնելով նոր նշանակություն։ Բառարանային նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու փոխաբերական իմաստների հիմնական տեսակները, դրանց առաջացման իմաստաբանական հիմքերը և ժամանակակից հայերենի բառային համակարգում ունեցած գործառույթները։ Ուշադրություն է դարձվում արտաքին ձևի, գույնի, չափի, շարժման, ձայնի, տարածական դիրքի, ֆունկցիայի, մարդու ֆիզիկական ու հոգեբանական հատկանիշների և այլ ընդհանրությունների հիման վրա կատարվող իմաստային փոխանցումներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բազմիմաստ բառերի ներքին կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են հիմնական նշանակությունից ձևավորվում երկրորդային իմաստները և ինչպիսի իմաստային կապեր են պահպանվում դրանց միջև։ Քննվում է նաև փոխաբերական կիրառության աստիճանական բառայնացման գործընթացը, երբ սկզբնապես անհատական կամ պատկերավոր խոսքային կիրառությունը ժամանակի ընթացքում կարող է կայունանալ, լայնորեն տարածվել և բառարանում արձանագրվել որպես ինքնուրույն բառային նշանակություն։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեզվական և խոսքային փոխաբերությունների տարբերակումը, քանի որ կայունացած բառային նշանակությունները տարբերվում են գեղարվեստական կամ անհատական ստեղծագործական փոխաբերություններից իրենց գործառույթով և լեզվական ամրագրվածության աստիճանով։ Բառարանագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են փոխաբերական նշանակությունների առանձնացման, սահմանման, նշագրման և բառարանային հոդվածներում դասավորության սկզբունքները։ Նման քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նաև հայերենում աշխարհի լեզվական պատկերավորման առանձնահատկությունների մասին, քանի որ փոխաբերական անվանումները հաճախ արտացոլում են լեզվակիրների կողմից երևույթների միջև հաստատված պատկերավոր և հասկացական կապերը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է իմաստաբանության, բառագիտության, բառարանագրության և ոճաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով փոխաբերացումը որպես ժամանակակից հայերենի բառային համակարգի զարգացման կարևոր իմաստաստեղծ մեխանիզմ։

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի օրացուցային ձեռնարկ է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է տարվա ընթացքում նշվող կարևոր հոբելյանները, պատմական իրադարձությունների տարեդարձերը, մշակույթի, գիտության, գրականության, արվեստի, կրթության և հասարակական կյանքի նշանավոր ներկայացուցիչների ծննդյան ու գործունեության հիշարժան տարեթվերը։ Նման նյութերի հիմնական նպատակն է գրադարաններին, կրթական և մշակութային հաստատություններին, ուսուցիչներին, ուսանողներին, հետազոտողներին ու ընթերցողների լայն շրջանակին տրամադրել թեմատիկ աշխատանքների կազմակերպման համար անհրաժեշտ տեղեկատու հիմք։ Առանձին տարեթվերի վերաբերյալ կարող են ներկայացվել համառոտ կենսագրական և պատմական տեղեկություններ, անձի գործունեության հիմնական ուղղությունները, տվյալ իրադարձության նշանակության ընդհանուր բնութագիրը և համապատասխան գրականության ընտրանին։ Մատենագիտական հատվածները հնարավորություն են տալիս ընթերցողին շարունակելու թեմայի ուսումնասիրությունը՝ օգտվելով գրքերից, հոդվածներից, ժողովածուներից, տեղեկատուներից և այլ հրատարակություններից։ Նյութերը սովորաբար դասավորվում են ժամանակագրական կամ թեմատիկ սկզբունքով, ինչը հեշտացնում է տարվա տարբեր ամիսներին նախատեսվող միջոցառումների նախապատրաստումը։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ անկյունների, գրական երեկոների, դասախոսությունների, քննարկումների, հիշատակի միջոցառումների և կրթական ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Կարևոր նշանակություն ունի ազգային պատմության ու մշակույթի հետ կապված տարեթվերի ընդգրկումը, քանի որ դրանց միջոցով նպաստվում է պատմամշակութային ժառանգության ճանաչմանը և նշանավոր գործիչների գործունեության հանրայնացմանը։ Միաժամանակ միջազգային նշանակության տարեդարձերի ներկայացումը հնարավորություն է տալիս ազգային մշակութային և գիտական զարգացումները դիտարկել ավելի լայն համաշխարհային համատեքստում։ Տեղեկատուի արժեքը պայմանավորված է նաև տարաբնույթ տեղեկատվության մեկ աղբյուրում համակարգմամբ, ինչի շնորհիվ այն կարող է ծառայել որպես աշխատանքային ուղեցույց գրադարանավարների և մշակութային միջոցառումներ կազմակերպող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է օրացուցային, կենսագրական, պատմական և մատենագիտական տեղեկատվությունը՝ նպաստելով հիշարժան իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպմանը, ընթերցանության խթանմանը և մշակութային հիշողության պահպանմանը։

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր սեփականության իրավական կարգավորման տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների պաշտպանության համակարգի վրա։ Քննության առանցքում ստեղծագործական գործունեության արդյունքների իրավական պահպանության էությունն է, իրավատերերի շահերի և հասարակության՝ գիտելիքին ու մշակութային արժեքներին հասանելիության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Վերլուծվում են հեղինակային իրավունքի օբյեկտների և սուբյեկտների առանձնահատկությունները, ստեղծագործության նկատմամբ անձնական ոչ գույքային և գույքային իրավունքների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև դրանց իրականացման ու պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ստեղծագործությունների օգտագործման, վերարտադրման, տարածման, հրապարակային ներկայացման և հանրությանը հաղորդման հետ կապված իրավահարաբերություններին։ Հարակից իրավունքների շրջանակում դիտարկվում է կատարողների, հնչյունագրեր արտադրողների, հեռարձակող կազմակերպությունների և ստեղծագործությունների տարածման գործընթացում ներգրավված այլ իրավատերերի իրավական դիրքը։ Կարևոր ուղղություն է իրավունքների սահմանափակումների և բացառությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ մտավոր սեփականության իրավական համակարգը պետք է միաժամանակ պաշտպանի ստեղծագործողների շահերը և որոշակի պայմաններում ապահովի ստեղծագործությունների օրինական օգտագործման հնարավորությունը կրթական, գիտական, տեղեկատվական և մշակութային նպատակներով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պայմանագրային հարաբերություններին, իրավունքների փոխանցման և լիցենզավորման ընդհանուր մեխանիզմներին, ինչպես նաև իրավատերերի իրավունքների խախտման դեպքում կիրառվող քաղաքացիաիրավական և այլ պաշտպանության միջոցների նշանակությանը։ Առանձին կարևորություն ունի թվային տեխնոլոգիաների զարգացման ազդեցությունը, քանի որ ստեղծագործությունների արագ պատճենումը և տարածումը նոր խնդիրներ են առաջացնում իրավունքի կիրառման, իրավատերերի նույնականացման և օրինական օգտագործման սահմանների որոշման հարցերում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև ազգային իրավակարգավորման և միջազգային իրավական սկզբունքների փոխհարաբերությունը՝ ցույց տալով մտավոր սեփականության պաշտպանության ոլորտում իրավական համակարգերի փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հեղինակային և հարակից իրավունքների կարգավորման բազմաշերտ բնույթը՝ համադրելով իրավական պաշտպանության, ստեղծագործական գործունեության խթանման, հանրային շահի և տեխնոլոգիական զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրները։

Աշխատությունը նվիրված է բառի իմաստային կառուցվածքի տիպաբանական ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով բառային նշանակության ներքին կազմակերպումը, բաղադրիչները և տարբեր լեզվական միավորներում դրանց դրսևորման օրինաչափությունները։ Հետազոտության առանցքում բառը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին հասկացություն անվանող միավոր, այլև որպես բարդ իմաստային համակարգ, որի կառուցվածքում կարող են փոխկապակցվել հիմնական և ածանցյալ նշանակություններ, իմաստային երանգներ, գնահատողական բաղադրիչներ և համատեքստով պայմանավորված իմաստներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստության երևույթին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով մեկ բառի տարբեր նշանակությունները ձևավորում են փոխկապակցված իմաստային կառուցվածք։ Քննվում են ուղիղ և փոխաբերական նշանակությունների հարաբերությունները, փոխաբերության ու փոխանունության դերը նոր նշանակությունների առաջացման գործընթացում, ինչպես նաև բառի իմաստային զարգացման պատմական և գործառական գործոնները։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու բառերի իմաստային կազմակերպման տարբեր մոդելներ և համեմատելու դրանք ըստ նշանակությունների քանակի, փոխկապակցվածության աստիճանի, իմաստային կենտրոնի և երկրորդային նշանակությունների ձևավորման սկզբունքների։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բառի նշանակության բաղադրիչային վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել տարբեր բառային միավորների ընդհանուր և տարբերակիչ իմաստային հատկանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բառի և հասկացության, բառային նշանակության և իրականության առարկաների ու երևույթների միջև հարաբերություններին։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է համատեքստի դերը, քանի որ բազմիմաստ բառի կոնկրետ նշանակությունը հաճախ բացահայտվում է միայն խոսքային միջավայրում և այլ լեզվական միավորների հետ ունեցած կապերի միջոցով։ Քննվում են նաև հոմանիշության, հականիշության, համանունության և բառային-իմաստային խմբերի հետ առնչվող հարցեր, որոնք օգնում են բառի իմաստային կազմակերպումը դիտարկել լեզվի ընդհանուր բառապաշարային համակարգի շրջանակում։ Նման հետազոտությունը կարևոր է ինչպես տեսական իմաստաբանության և բառագիտության, այնպես էլ բառարանագրության համար, քանի որ բառի իմաստների սահմանազատումն ու դրանց հարաբերությունների ճիշտ ներկայացումը բառարանային նկարագրության հիմնական խնդիրներից են։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համակարգում է բառային իմաստի կառուցվածքի ուսումնասիրության սկզբունքները և նպաստում լեզվական նշանակության կազմակերպման ընդհանուր ու տիպաբանական օրինաչափությունների բացահայտմանը։

Հրատարակությունը նվիրված է նշանավոր հայագետ, պատմաբան, բանասեր և մանկավարժ Նիկողայոս Էմինի գիտական ու կրթական գործունեության հիսնամյա հոբելյանի առթիվ կազմակերպված հանդիսություններին և ներկայացնում է նրա բազմամյա աշխատանքի գնահատմանն առնչվող նյութերի ամբողջություն։ Բովանդակության առանցքում գիտնականի անցած մասնագիտական ուղին է, նրա ներդրումը հայագիտության զարգացման, հայկական պատմագրական և գրական ժառանգության ուսումնասիրության, թարգմանության ու գիտելիքի տարածման գործում։ Հոբելյանական բնույթի նման հրատարակության մեջ կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել հանդիսավոր նիստերի նկարագրությունները, շնորհավորական խոսքերը, ուղերձները, պաշտոնական ողջույնները և գիտական ու կրթական հաստատությունների ներկայացուցիչների գնահատականները։ Դրանց միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել ոչ միայն հոբելյարի գիտական հեղինակության, այլև այն մտավոր և ակադեմիական միջավայրի մասին, որտեղ ծավալվել է նրա գործունեությունը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հայագիտության զարգացման վերաբերյալ ժամանակակիցների դիտարկումները, քանի որ դրանք արտացոլում են XIX դարի երկրորդ կեսի և XX դարի սկզբի գիտական առաջնահերթությունները, պատմական աղբյուրների ուսումնասիրման սկզբունքները և հայ մշակույթի նկատմամբ ձևավորված գիտական հետաքրքրությունը։ Նյութերը կարող են լուսաբանել նաև գիտնականի մանկավարժական գործունեությունը, աշակերտների և գործընկերների հետ ունեցած կապերը, կրթական հաստատություններում նրա կատարած աշխատանքը և գիտական ավանդույթների փոխանցման գործում ունեցած դերը։ Հոբելյանական ելույթներն ու շնորհավորական տեքստերը միաժամանակ կարևոր աղբյուր են գիտնականի կերպարի՝ ժամանակակիցների ընկալումը ուսումնասիրելու համար, թեև դրանց հանդիսավոր բնույթը պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատական մոտեցում։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև գիտության սոցիալական պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էին կազմակերպվում գիտական հոբելյանները, ինչ հաստատություններ և անհատներ էին մասնակցում դրանց, և ինչպիսի նշանակություն էր տրվում գիտնականի երկարամյա ծառայության հանրային գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է օգտագործվել հայագիտության պատմության, գիտական կապերի, կրթության պատմության և Նիկողայոս Էմինի գիտական ժառանգության ուսումնասիրման համար՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի ակադեմիական մշակույթի մասին արժեքավոր վկայություններ։

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական կոնքային ցավերով պացիենտների վերարտադրողական համակարգի վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով ցավային համախտանիշի և վերարտադրողական ֆունկցիայի տարբեր ցուցանիշների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության շրջանակում քրոնիկական ցավը ներկայացվում է որպես բազմագործոն խնդիր, որի ձևավորմանը կարող են մասնակցել գինեկոլոգիական, հորմոնային, նյարդաբանական, բորբոքային և հոգեբանական գործոններ։ Ուշադրություն է դարձվում վերարտադրողական համակարգի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններին, դաշտանային ցիկլի բնույթին, հորմոնային կարգավորմանը և վերարտադրողական առողջության ընդհանուր ցուցանիշներին։ Կարևորվում է ցավի տևողության, ինտենսիվության և կլինիկական առանձնահատկությունների համադրումը լաբորատոր ու գործիքային հետազոտությունների տվյալների հետ՝ հնարավոր օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել ձվարանների ֆունկցիոնալ վիճակին, հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-ձվարանային համակարգի կարգավորիչ մեխանիզմներին և դրանց հնարավոր փոփոխություններին երկարատև ցավային վիճակների պայմաններում։ Քննվում են նաև կոնքի օրգանների քրոնիկական հիվանդությունների և վերարտադրողական ֆունկցիայի խանգարումների միջև հնարավոր կապերը՝ հաշվի առնելով, որ նման ախտանշանները կարող են ունենալ տարբեր ծագում և յուրաքանչյուր դեպքում պահանջում են անհատական կլինիկական գնահատում։ Հետազոտական կարևոր ուղղություն է տարբեր գործոնների համակցված ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ միայն մեկ ցուցանիշով քրոնիկական կոնքային ցավի պատճառներն ու հետևանքները գնահատելը հաճախ բավարար չէ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կյանքի որակի, ընդհանուր ինքնազգացողության և երկարատև ցավային համախտանիշի սոցիալ-հոգեբանական ազդեցությանը՝ դրանք դիտարկելով վերարտադրողական առողջության ընդհանուր համատեքստում։ Կլինիկական և լաբորատոր տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ցավային համախտանիշի և վերարտադրողական համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի փոխհարաբերությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գինեկոլոգիայի, վերարտադրողական բժշկության, էնդոկրինոլոգիայի և ցավի կլինիկական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով քրոնիկական կոնքային ցավերով պացիենտների վերարտադրողական առողջության առանձնահատկությունների գիտական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Գյունթեր Գրասի արձակում մեղքի, պատասխանատվության, հիշողության և ապաշխարության գաղափարների գրականագիտական քննությանը՝ դրանք դիտարկելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի, նացիստական անցյալի և հետպատերազմյան գերմանական հասարակության ինքնագիտակցության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում անհատական և հավաքական մեղքի փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչպես է մարդը գնահատում սեփական վարքը պատմական աղետի պայմաններում և ինչ ճանապարհով է փորձում վերաիմաստավորել անցյալի նկատմամբ իր պատասխանատվությունը։ Գրական կերպարների կենսագրությունները, հիշողությունները և բարոյական ընտրությունները դիտարկվում են որպես պատմական փորձառության գեղարվեստական արտահայտություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիշողության խնդրին, քանի որ անցյալի վերականգնումը Գրասի ստեղծագործական աշխարհում հաճախ կապված է ինքնարդարացման, լռության, մեղքի գիտակցման և պատասխանատվության ընդունման հակասական գործընթացների հետ։ Քննվում է նաև այն սահմանը, որը բաժանում է անձնական մեղքը հասարակական և պատմական պատասխանատվությունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են անհատի առօրյա որոշումները առնչվել ավելի լայն քաղաքական ու բարոյական գործընթացների հետ։ Ապաշխարությունը ներկայացվում է ոչ միայն կրոնական կամ բարոյագիտական հասկացություն, այլև որպես անցյալի ճանաչման, հիշողության պահպանման և սեփական ինքնության վերագնահատման բարդ գործընթաց։ Հետազոտության մեջ կարևոր դեր ունեն Գրասին բնորոշ գրոտեսկը, հեգնանքը, խորհրդանշական պատկերները, պատմողական տեսանկյունների փոփոխությունը և իրականության ու երևակայության միահյուսումը, որոնց միջոցով բացահայտվում են կերպարների ներքին հակասությունները։ Ուշադրություն է դարձվում նաև Դանցիգի տարածական և պատմական կերպարին, որը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես կորուսյալ աշխարհի, բազմաշերտ հիշողության և պատմական հակամարտությունների խորհրդանշական տարածություն։ Երեք ստեղծագործությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու նույն պատմական ժամանակաշրջանի և բարոյական խնդիրների տարբեր գեղարվեստական մեկնաբանություններին՝ բացահայտելով թեմատիկ ու պատկերային կապերը դրանց միջև։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է գրականագիտական, պատմամշակութային և բարոյափիլիսոփայական մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես է գեղարվեստական գրականությունը մասնակցում անցյալի վերաիմաստավորմանը և պատմական հիշողության ձևավորմանը։

Աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի քաղաքական, գաղափարական և հասարակական գործընթացների վրա՝ փորձելով բացահայտել այն նախադրյալները, որոնց պայմաններում ձևավորվեց հայ բնակչության նկատմամբ զանգվածային բռնության և բնաջնջման քաղաքականությունը։ Քննության շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում XIX դարի վերջից կայսրությունում խորացող ներքին ճգնաժամերը, ազգային հարցերը, կենտրոնացման քաղաքականությունը, ժողովրդագրական փոփոխությունները և տարբեր ժողովուրդների կարգավիճակի շուրջ առաջացած հակասությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետևել այն գաղափարական պատկերացումների զարգացմանը, որոնց միջոցով քրիստոնյա և հատկապես հայ բնակչությունը որոշ քաղաքական շրջանակներում աստիճանաբար ներկայացվում էր որպես պետական անվտանգության կամ տարածքային ամբողջականության խնդիր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն երիտթուրքական շարժման վերափոխումները, իշխանության կենտրոնացման գործընթացները, ազգայնական գաղափարախոսության ազդեցությունը և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ստեղծած արտակարգ քաղաքական միջավայրը։ Քննվում է նաև այն հարցը, թե զանգվածային բռնության քաղաքականությունը որքանով էր ձևավորվում նախորդ տասնամյակների քաղաքական փորձի, վարչական մեխանիզմների, բռնությունների և ժողովրդագրական վերափոխումների շարունակականության պայմաններում։ Աղբյուրագիտական առումով նման հետազոտությունը կարող է համադրել օսմանյան պետական փաստաթղթեր, դիվանագիտական հաղորդագրություններ, հյուպատոսական զեկույցներ, ժամանակակիցների վկայություններ, մամուլ, հուշագրություններ և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրություններ՝ տարբեր աղբյուրների հնարավոր կողմնակալությունները քննադատաբար գնահատելով։ Կարևոր խնդիր է որոշումների ընդունման տարբեր մակարդակների՝ կենտրոնական իշխանության, կուսակցական կառույցների, տեղական վարչակազմերի և այլ դերակատարների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում բռնության գաղափարական հիմնավորման, բնակչության տեղահանման և ժողովրդագրական վերակազմավորման քաղաքականության փոխկապակցվածությանը։ Հայոց ցեղասպանության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքի, այլև դրանց քաղաքական ու գաղափարական նախապատմության վրա՝ հնարավորություն տալով հասկանալու զանգվածային հանցագործության ձևավորման երկարաժամկետ և անմիջական գործոնների փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ այն ընդգրկվում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի պատմության, Հայկական հարցի, ցեղասպանագիտության և զանգվածային բռնության պատմական մեխանիզմների ուսումնասիրության շրջանակում։

Հրատարակությունը հանձնարարական մատենագիտական բնույթի նյութ է, որը կազմվել է Խորհրդային Միության ստեղծման վաթսունամյա հոբելյանի առիթով և նախատեսված է եղել ընթերցողներին համապատասխան պատմական, հասարակական-քաղաքական և ճանաչողական գրականության ընտրության հարցում կողմնորոշելու համար։ Այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի խորհրդային հրատարակչական և գրադարանային գործունեության առանձնահատկությունները, երբ նշանակալի պետական տարեդարձերի կապակցությամբ կազմվում էին թեմատիկ գրականության ցանկեր՝ ընթերցանության կազմակերպման և գաղափարական-քաղաքական լուսաբանման նպատակով։ Նյութերում կարող էին ընդգրկվել ԽՍՀՄ կազմավորման պատմական նախադրյալներին, խորհրդային հանրապետությունների հարաբերություններին, պետական կառուցվածքին, տնտեսական ու մշակութային կապերին, ժողովուրդների համագործակցությանը և խորհրդային հասարակության զարգացման տարբեր փուլերին վերաբերող հրատարակություններ։ Մատենագիտական ընտրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նաև այն մասին, թե խորհրդային ժամանակաշրջանի պաշտոնական հրատարակություններում ինչ թեմաներ և պատմական մեկնաբանություններ էին առաջնային համարվում միութենական պետության պատմությունը ներկայացնելիս։ Ցանկում ներառված գրականությունը կարող էր խմբավորվել թեմատիկ բաժիններով՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ նյութերի որոնումն ու ընտրությունը։ Նման հրատարակությունները հիմնականում ուղղված էին գրադարանների աշխատակիցներին, ընթերցանության ղեկավարներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հասարակական-քաղաքական թեմաներով հետաքրքրվող լայն ընթերցողական շրջանակներին։ Դրանք կիրառվում էին նաև գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, զրույցների, ընթերցողական միջոցառումների և հոբելյանական ծրագրերի կազմակերպման ժամանակ։ Միաժամանակ հրատարակությունը պատմական աղբյուրագիտական արժեք ունի, քանի որ դրա կառուցվածքի և ընտրված գրականության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել խորհրդային մատենագիտական քաղաքականության սկզբունքները, ընթերցանության ուղղորդման մեթոդները և պաշտոնական պատմական հիշողության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար է ոչ միայն Խորհրդային Միության պատմության վերաբերյալ ժամանակաշրջանի գրականությունը հայտնաբերելու, այլև խորհրդային գրադարանագիտության, հանձնարարական մատենագիտության և գաղափարական հաղորդակցության մեխանիզմները ուսումնասիրելու տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է մեծահասակների մոտ վիրուսային հեպատիտների ընթացքում արյան մակարդման և հակամակարդիչ համակարգերի փոխկապակցված փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆիբրինոլիզի վիճակին և հեպարինի՝ տարբեր կենսաբանական բաղադրիչների հետ համալիրներ ձևավորելու առանձնահատկություններին։ Հետազոտության հիմքում լյարդի կարևոր դերն է հեմոստազի կարգավորման գործընթացներում, քանի որ այս օրգանը մասնակցում է մակարդման ու ֆիբրինոլիտիկ համակարգերի բազմաթիվ սպիտակուցների նյութափոխանակությանը և հավասարակշռության պահպանմանը։ Վիրուսային ախտահարման պայմաններում լյարդի ֆունկցիոնալ փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ այդ համակարգերի գործունեության վրա և առաջացնել հեմոստազի տարբեր ցուցանիշների շեղումներ։ Քննվում է ֆիբրինի առաջացման ու քայքայման գործընթացների փոխհարաբերությունը, ֆիբրինոլիտիկ ակտիվության փոփոխությունների հնարավոր կապը հիվանդության ընթացքի և լյարդային ֆունկցիայի խանգարման աստիճանի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հեպարինի կենսաբանական հատկություններին և դրա՝ սպիտակուցների ու այլ մոլեկուլային բաղադրիչների հետ փոխազդեցությանը, քանի որ նման համալիրների ձևավորումը կարող է կապված լինել հակամակարդիչ մեխանիզմների և արյան ռեոլոգիական հավասարակշռության փոփոխությունների հետ։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր վիրուսային հեպատիտների դեպքում հեմոստազային ցուցանիշների ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ առանց դրանք դիտարկելու որպես մեկ միասնական գործընթաց։ Կարևորվում է լաբորատոր ցուցանիշների դինամիկ գնահատումը հիվանդության տարբեր փուլերում և դրանց համադրումը կլինիկական ու կենսաքիմիական տվյալների հետ։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել լյարդի ախտահարումների ժամանակ մակարդման, հակամակարդման և ֆիբրինոլիտիկ համակարգերի փոխազդեցության առավել ամբողջական ընկալմանը։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել հեմոստազի փոփոխությունները ոչ միայն որպես առանձին լաբորատոր շեղումներ, այլև որպես փոխկապակցված կենսաբանական համակարգերի գործունեության արդյունք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեպատոլոգիայի, վարակաբանության, կենսաքիմիայի և հեմոստազի ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ մեծահասակների վիրուսային լյարդաբորբերի ժամանակ արյան ֆիբրինոլիտիկ ու հակամակարդիչ մեխանիզմների առանձնահատկությունները բնութագրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է գերխոշոր ինտեգրալ սխեմաների էլեկտրաստատիկ պարպման ժամանակ առաջացող անցանկալի երևույթների ուսումնասիրությանը և դրանցից պաշտպանման արդյունավետ միջոցների մշակմանը։ Միկրոէլեկտրոնային տարրերի չափերի փոքրացման և ինտեգրման աստիճանի բարձրացման պայմաններում կիսահաղորդչային կառուցվածքները դառնում են առավել զգայուն կարճատև էլեկտրական գերլարումների նկատմամբ, ինչի հետևանքով էլեկտրաստատիկ լիցքի նույնիսկ կարճատև ազդեցությունը կարող է խախտել առանձին տարրերի կամ ամբողջ ինտեգրալ սխեմայի բնականոն աշխատանքը։ Հետազոտության առանցքում էլեկտրաստատիկ պարպման ընթացքում առաջացող էլեկտրական և ջերմային անցողիկ գործընթացներն են, հոսանքի տեղային բարձր խտությունները, էլեկտրական դաշտի անհավասար բաշխումը և դրանց ազդեցությունը կիսահաղորդչային կառուցվածքների հուսալիության վրա։ Քննվում են ինչպես անմիջական խափանումների, այնպես էլ թաքնված վնասվածքների առաջացման նախադրյալները, որոնք կարող են սկզբնական շրջանում չազդել սարքի աշխատանքի վրա, սակայն հետագայում նվազեցնել դրա ծառայության կայունությունն ու հուսալիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պաշտպանական կառուցվածքների և սխեմատեխնիկական լուծումների սկզբունքներին, որոնց նպատակն է անցանկալի էլեկտրական էներգիան անվտանգ ուղղությամբ հեռացնել և սահմանափակել ներքին զգայուն տարրերի վրա առաջացող գերլարումները։ Դիտարկվում է պաշտպանական տարրերի ազդեցությունը ինտեգրալ սխեմայի հիմնական էլեկտրական պարամետրերի, արագագործության, մակերեսի և էներգասպառման վրա, քանի որ պաշտպանության արդյունավետության բարձրացումը պետք է համատեղվի սարքի հիմնական ֆունկցիոնալ բնութագրերի պահպանման հետ։ Կարևորվում են նաև մուտքային և ելքային հանգույցների, սնուցման շղթաների ու ներքին ֆունկցիոնալ բլոկների պաշտպանության առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել անցողիկ գործընթացների մոդելավորում, կառուցվածքային և սխեմատեխնիկական տարբերակների համեմատական գնահատում, ինչպես նաև հուսալիության չափանիշների ուսումնասիրություն։ Էական նշանակություն ունի էլեկտրաստատիկ ազդեցությունների նկատմամբ կայունության ապահովումը ոչ միայն նախագծման, այլև արտադրության, փորձարկման, տեղափոխման և շահագործման փուլերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման և հուսալիության տեսության մոտեցումները՝ ուղղված բարձր ինտեգրման աստիճան ունեցող էլեկտրոնային համակարգերի պաշտպանվածության և երկարաժամկետ կայունության բարձրացմանը։