Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է սննդային նպատակներով կիրառվող վայրի բուսատեսակների տարածվածության, կենսաբանական առանձնահատկությունների և մշակության մեջ ներգրավման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը Լեռնային Ղարաբաղի տարածքի բնական պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն բույսերն են, որոնք տեղական սննդային ավանդույթներում օգտագործվել են հացատեսակների բուսական միջուկի կամ այլ սննդային բաղադրիչների պատրաստման համար։ Ուսումնասիրվում են դրանց տարածման աշխարհագրական առանձնահատկությունները, բնական աճելավայրերը, էկոլոգիական պահանջները, զարգացման փուլերը և շրջակա միջավայրի պայմաններին հարմարվելու բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր բուսատեսակների կենսաձևերին, աճի և զարգացման սեզոնային ընթացքին, վերարտադրության առանձնահատկություններին և բնական պոպուլյացիաների պահպանման հնարավորություններին։ Բուսաբանական և էկոլոգիական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս գնահատելու, թե տվյալ տեսակներն ինչպիսի պայմաններում են առավել արդյունավետ զարգանում և որքանով կարող են հարմարվել վերահսկվող գյուղատնտեսական մշակության պայմաններին։ Քննվում է վայրի բույսերի բնական պաշարների օգտագործման և դրանց պահպանության միջև հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ սննդային նպատակներով հավաքը կարող է երկարաժամկետ տեսանկյունից պահանջել կայուն օգտագործման մոտեցումներ։ Մշակության մեջ ներդրման հնարավորությունների գնահատումը կարող է ներառել բույսերի կենսաբանական պահանջների, բազմացման ունակության, տեղական հողակլիմայական պայմաններին համապատասխանության և մշակաբույս դառնալու ներուժի համեմատական ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տեղական էթնոբուսաբանական գիտելիքի և սննդային մշակույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ վայրի ուտելի բույսերի կիրառությունը կապված է տարածաշրջանի ավանդական կենցաղի և բուսական ռեսուրսների օգտագործման պատմական փորձի հետ։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել արժեքավոր տեղական բուսական ռեսուրսների փաստագրմանը, դրանց գենետիկական բազմազանության պահպանմանը և գյուղատնտեսական նոր կամ քիչ տարածված մշակաբույսերի ընտրության գիտական հիմնավորմանը։ Վայրի տեսակների մշակության հնարավորությունը դիտարկվում է նաև որպես բնական պոպուլյացիաների նկատմամբ հավաքի ճնշումը նվազեցնելու և տեղական բուսական հումքի կայուն օգտագործումը խթանելու միջոց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բուսաբանության, բույսերի էկոլոգիայի, ագրոկենսաբանության և էթնոբուսաբանության մոտեցումները՝ տեղական վայրի սննդային բույսերի կենսաբանական ռեսուրսների ուսումնասիրման և պահպանման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է անորոշ դերբայի՝ ինֆինիտիվի կառուցվածքային, իմաստային և շարահյուսական առանձնահատկությունների տիպաբանական ուսումնասիրությանը տարբեր լեզուների նյութի համադրությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում ինֆինիտիվն է որպես բայական համակարգի յուրահատուկ միավոր, որը մի կողմից պահպանում է բային բնորոշ գործողության կամ վիճակի իմաստը և որոշ քերականական հատկություններ, իսկ մյուս կողմից սովորաբար չի արտահայտում դիմավոր բայաձևերին հատուկ դեմքի ու թվի ամբողջական հակադրությունները։ Քննվում են տարբեր լեզուներում ինֆինիտիվի ձևաբանական կառուցվածքը, դրա կազմության միջոցները, քերականական կարգերի արտահայտման հնարավորությունները և նախադասության մեջ կատարած գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր լեզվական համակարգերում ինչպիսի հարաբերակցություն է ձևավորվում ինֆինիտիվի բայական և անվանական հատկանիշների միջև։ Ուսումնասիրվում են ենթակայի, խնդրառության, ժամանակային և կերպային հարաբերությունների արտահայտման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ինֆինիտիվային կառույցների կապը նախադասության հիմնական ստորոգման հետ։ Տիպաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել լեզուների միջև ընդհանուր օրինաչափություններն ու կառուցվածքային տարբերությունները՝ առանց որևէ առանձին լեզվի քերականական համակարգը համընդհանուր չափանիշ ընդունելու։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ինֆինիտիվի շարահյուսական գործառույթների քննությունը, քանի որ այն տարբեր լեզուներում կարող է հանդես գալ բարդ ստորոգյալի բաղադրիչի, լրացման, նպատակի կամ այլ հարաբերությունների արտահայտման միջոցի դերում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ինֆինիտիվային կառույցների և այլ ոչ դիմավոր բայական ձևերի՝ դերբայների ու բայանունների հարաբերակցությանը՝ պարզաբանելով դրանց սահմանազատման տիպաբանական չափանիշները։ Պատմական և համեմատական տվյալների ներգրավումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև նման ձևերի քերականացման և գործառութային փոփոխությունների ընդհանուր միտումները։ Լեզուների համադրական ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում է, թե նույն կամ մոտ հաղորդակցական գործառույթները տարբեր քերականական համակարգերում ինչպիսի կառուցվածքային միջոցներով կարող են արտահայտվել։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լեզվաբանական տիպաբանության, ձևաբանության, շարահյուսության և քերականական իմաստաբանության մոտեցումները՝ ինֆինիտիվի տեղը լեզուների բայական համակարգերում և դրա համընդհանուր ու լեզվահատուկ հատկանիշները համակարգված կերպով բնութագրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի առաջին կեսին Արևելյան Շիրակի պատմական և ժողովրդագրական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի բնակչության կազմի, բնակավայրերի համակարգի, ժողովրդագրական շարժերի և սոցիալ-տնտեսական պայմանների փոխկապակցված վերլուծությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ ժամանակաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական և վարչատարածքային փոփոխությունների ազդեցությունն է բնակչության թվաքանակի, տեղաբաշխման և բնակավայրերի զարգացման վրա։ Քննվում են գյուղական և քաղաքային բնակչության հարաբերակցությունը, բնակավայրերի տարածական բաշխումը, ընտանիքների և տնտեսությունների վերաբերյալ պատմական տվյալները, ինչպես նաև բնակչության բնական շարժի ու տեղաշարժերի հնարավոր դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատերազմների, սահմանային փոփոխությունների, գաղթերի և վերաբնակեցումների ժողովրդագրական հետևանքներին՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանի ավելի լայն պատմական գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել վարչական հաշվառումները, մարդահամարային և հարկային բնույթի նյութերը, եկեղեցական փաստաթղթերը, տեղագրական նկարագրությունները, ճանապարհորդական տեղեկությունները և ժամանակաշրջանին վերաբերող այլ վավերագրեր։ Տարբեր ծագում ունեցող աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս քննադատաբար գնահատել թվային տվյալները և վերականգնել բնակչության կազմի ու բնակեցման պատկերը հնարավորինս ամբողջական ձևով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բնակավայրերի պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրությունը՝ դրանց անվանումների, վարչական պատկանելության, բնակչության և տնտեսական նշանակության փոփոխությունների դիտարկմամբ։ Ժողովրդագրական գործընթացները կապվում են նաև գյուղատնտեսության, արհեստների, առևտրի, հողօգտագործման և հաղորդակցության ուղիների զարգացման հետ, քանի որ տնտեսական պայմանները կարող էին ազդել բնակչության տեղաբաշխման և բնակավայրերի կենսունակության վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև տարածաշրջանի էթնաժողովրդագրական պատկերը՝ խուսափելով առանձին վիճակագրական տվյալները պատմական համատեքստից դուրս մեկնաբանելուց։ Ժամանակագրական մոտեցումը նպաստում է XIX դարի սկզբի և հաջորդ տասնամյակների ժողովրդագրական իրավիճակների համեմատությանը և փոփոխությունների հիմնական միտումների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմագիտության, պատմական ժողովրդագրության, աղբյուրագիտության և պատմական աշխարհագրության մեթոդները՝ Արևելյան Շիրակի բնակչության ու բնակավայրերի զարգացման բազմակողմ պատկերը վերականգնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում ռուսերենի ուսուցման ընթացքում ուսանողների ակտիվ խոսքային գործունեության զարգացմանը և դրա նշանակությանը հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում լեզուն գործնական հաղորդակցության միջոց դարձնելու մանկավարժական և մեթոդական պայմաններն են՝ շեշտադրելով սովորողի ոչ միայն լեզվական գիտելիքների յուրացումը, այլև դրանք իրական հաղորդակցական իրավիճակներում ինքնուրույն և նպատակային կիրառելու կարողությունը։ Ակտիվ խոսքը դիտարկվում է որպես հաղորդակցական կարողունակության ձևավորման կարևոր նախադրյալ, քանի որ բանավոր արտահայտվելու, հարցեր ձևակերպելու, պատասխանելու, կարծիք ներկայացնելու, քննարկման մասնակցելու և հաղորդակցական տարբեր իրավիճակներին համապատասխան լեզվական միջոցներ ընտրելու փորձը նպաստում է լեզվի գործնական տիրապետմանը։ Քննվում է բառապաշարի, քերականական կառուցվածքների և արտասանական հմտությունների փոխկապակցված զարգացումը՝ դրանք ներառելով իմաստավորված խոսքային գործունեության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսական և մենախոսական խոսքի ձևավորմանը, ուսումնական քննարկումներին, իրավիճակային առաջադրանքներին, դերային հաղորդակցությանը, տեքստերի շուրջ կարծիքների փոխանակմանը և ստեղծագործական խոսքային աշխատանքներին։ Դիտարկվում է ուսուցչի դերի փոփոխությունը՝ պատրաստի լեզվական նյութ փոխանցողից դեպի հաղորդակցական միջավայր կազմակերպող և ուսանողների ինքնուրույն խոսքային ակտիվությունը խթանող մասնագետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսանողների հնարավոր լեզվական կաշկանդվածության նվազեցումը և այնպիսի ուսումնական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սխալը դիտարկվում է նաև որպես լեզվի յուրացման բնական գործընթացի մաս։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ խոսքային առաջադրանքների աստիճանական բարդացմանը, ուսանողների լեզվական պատրաստվածության մակարդակի հաշվառմանը և մասնագիտական ու առօրյա հաղորդակցության թեմաների նպատակային ընտրությանը։ Հաղորդակցական կարողունակությունը ներկայացվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է լեզվական գիտելիքների հետ մեկտեղ սոցիալ-հաղորդակցական համապատասխանություն, խոսքային ռազմավարությունների ընտրություն և տարբեր իրավիճակներում փոխըմբռնման հասնելու կարողություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար կամ երկրորդ լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի, հաղորդակցական լեզվաբանության և բարձրագույն կրթության մանկավարժության մոտեցումները՝ ռուսերենի ուսուցումը ուսանողների ակտիվ, ինքնուրույն և արդյունավետ հաղորդակցական գործունեության զարգացմանը նպատակաուղղելու համար։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել հայ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր հրատարակված գրականությունը՝ ապահովելով մասնագետների և ընթերցողների արագ կողմնորոշումը համապատասխան տեղեկատվական հոսքում։ Այն ընդգրկում է մշակութային կյանքի և արվեստի տարբեր բնագավառներին առնչվող գրքեր, գրքույկներ, ժողովածուներ, գիտական ու գիտահանրամատչելի աշխատություններ, պարբերական մամուլի հոդվածներ և այլ հրապարակումներ։ Նյութերի թեմատիկ դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական արվեստին, մշակութային ժառանգությանը, թանգարանային և գրադարանային գործունեությանը, ինչպես նաև մշակույթի պատմության տարբեր խնդիրներին վերաբերող գրականությունը։ Յուրաքանչյուր մատենագիտական գրառում ծառայում է համապատասխան աղբյուրի նույնականացմանն ու հետագա որոնմանը՝ տեղեկատուն դարձնելով գործնական գործիք գիտական, կրթական և մասնագիտական աշխատանքի համար։ Ընթացիկ բնույթը հատկապես կարևոր է, քանի որ պարբերաբար գրանցվող նոր հրապարակումները հնարավորություն են տալիս հետևելու հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության համալրմանը և տվյալ ժամանակաշրջանում ձևավորվող թեմատիկ հետաքրքրություններին։ Նման հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, գրադարանավարների, մատենագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող այլ ընթերցողների համար։ Այն կարող է կիրառվել թեմատիկ մատենագիտական ցանկերի կազմման, գիտական աշխատանքի սկզբնական աղբյուրագիտական բազայի ձևավորման, գրադարանային սպասարկման և համապատասխան գրականության ընտրության ընթացքում։ Առանձնահատուկ արժեք ունի նաև պարբերական մամուլում և ժողովածուներում հրապարակված նյութերի հաշվառումը, քանի որ դրանց հայտնաբերումը առանց մասնագիտացված մատենագիտական գործիքների հաճախ ավելի դժվար է։ Տարբեր տարիների թողարկումների ամբողջությունը ժամանակի ընթացքում ձեռք է բերում նաև պատմամշակութային և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում հայ մշակույթի և արվեստի որ ոլորտներն են առավել ակտիվորեն լուսաբանվել մասնագիտական գրականության մեջ։ Այդպիսի մատենագիտական շարքերը նաև արտացոլում են հրատարակչական գործունեության, մշակութային ուսումնասիրությունների և մասնագիտական տեղեկատվության տարածման զարգացումը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության հայտնաբերման, համակարգման և պահպանման կարևոր տեղեկատվական միջոց է, որը միավորում է ընթացիկ մատենագիտության, մասնագիտական տեղեկատուի և մշակութային գրականության փաստագրման գործառույթները։

Աշխատությունը նվիրված է երիտասարդ տարիքի անձանց շրջանում գլխապտույտի և կյանքի որակի տարբեր բաղադրիչների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի ուսանողական բնակչության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում գլխապտույտը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սուբյեկտիվ գանգատ, այլև որպես գործոն, որը կարող է առնչվել առօրյա ակտիվության, ուսումնական գործունեության, ֆիզիկական ինքնազգացողության և սոցիալական գործառույթների հետ։ Ուսանողական տարիքը առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում, քանի որ այս շրջանում բարձր ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, օրվա ռեժիմի փոփոխությունները և կենսակերպի այլ գործոններ կարող են փոխկապակցված լինել ընդհանուր ինքնազգացողության հետ։ Քննվում են գլխապտույտի տարածվածության, հաճախականության և արտահայտվածության գնահատման ընդհանուր մոտեցումները, ինչպես նաև երիտասարդների կողմից սեփական առողջական վիճակի և կյանքի որակի ընկալումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե նման գանգատների առկայությունը որքանով կարող է կապված լինել ֆիզիկական ակտիվության սահմանափակման, կենտրոնացման դժվարությունների, ուսումնական առօրյայի և սոցիալական մասնակցության փոփոխությունների հետ։ Կյանքի որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը ներառում է ֆիզիկական, հոգեբանական, սոցիալական և առօրյա գործունեությանը վերաբերող ցուցանիշներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հարցաթերթային և վիճակագրական գնահատման մեթոդներ՝ տարբեր ցուցանիշների միջև կապերը բացահայտելու և ուսումնասիրվող խմբում ընդհանուր միտումները նկարագրելու համար։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել վիճակագրական փոխկապակցվածությունը պատճառահետևանքային կապից, քանի որ գլխապտույտը կարող է ունենալ բազմազան պատճառներ, իսկ կյանքի որակի վրա կարող են ազդել բազմաթիվ այլ գործոններ։ Ուսանողների տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել երիտասարդ բնակչությանը բնորոշ առանձնահատկությունները և գնահատել առողջական գանգատների հնարավոր նշանակությունը նրանց առօրյա գործունեության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նաև երիտասարդների առողջության վերաբերյալ հետազոտություններում կյանքի որակի ցուցանիշների կիրառման մեթոդաբանության զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հանրային առողջության, կլինիկական բժշկության, համաճարակաբանության և կյանքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ երիտասարդների առողջական վիճակի և առօրյա բարեկեցության միջև կապերն առավել ամբողջական ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Քաջարանի հանքային հումքի վերամշակման և մոլիբդեն պարունակող խտանյութերի հիման վրա ֆերոմոլիբդենային համաձուլվածքի ստացման տեխնոլոգիական հնարավորությունների ուսումնասիրմանը՝ մետաղաջերմային վերականգնման սկզբունքների շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում մագնետիտային և մոլիբդենիտային խտանյութերի բաղադրության, դրանցում արժեքավոր բաղադրիչների բաշխման և մետալուրգիական վերամշակման ընթացքում տեղի ունեցող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումների գնահատումն է։ Դիտարկվում է ալյումինի՝ որպես վերականգնիչի կիրառման ընդհանուր մետալուրգիական սկզբունքը, որի հիմքում մետաղների միացությունների և ալյումինի միջև ընթացող օքսիդավերականգնման գործընթացներն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական հումքի հանքաբանական և քիմիական առանձնահատկությունների ազդեցությանը վերջնական մետաղական արտադրանքի կազմի, մոլիբդենի կորզման աստիճանի և առաջացող խարամային համակարգերի հատկությունների վրա։ Քննվում են նաև երկաթ պարունակող և մոլիբդեն պարունակող բաղադրիչների համատեղ վերամշակման հնարավորությունները՝ որպես տեղական հանքային հումքի համալիր օգտագործման ուղղություն։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է գործընթացի ջերմադինամիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր մակարդակում գնահատելու հնարավոր քիմիական փոխակերպումների ուղղությունը և տարբեր բաղադրիչների փոխազդեցությունը։ Տեխնոլոգիական արդյունավետությունը կարող է դիտարկվել ստացվող համաձուլվածքի որակի, օգտակար տարրերի կորզման, հումքի օգտագործման ամբողջականության, նյութական կորուստների և էներգետիկ արդյունավետության տեսանկյուններից։ Առանձին նշանակություն ունի ստացված մետաղական և խարամային ֆազերի կազմի ու հատկությունների ուսումնասիրությունը՝ տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունքները բնութագրելու համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հանքահարստացման և մետալուրգիական վերամշակման փուլերի փոխկապակցվածությանը, քանի որ խտանյութերի որակական ցուցանիշները անմիջականորեն պայմանավորում են հետագա մետալուրգիական գործընթացների արդյունավետությունը։ Տեղական հանքային հումքի օգտագործման ուսումնասիրությունը կարևոր է հումքային ռեսուրսների առավել ամբողջական վերամշակման և բարձր ավելացված արժեք ունեցող մետալուրգիական արտադրանքի ստացման գիտատեխնիկական հնարավորությունների գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գունավոր և հատուկ մետալուրգիայի, հանքային հումքի վերամշակման, մետալուրգիական ջերմադինամիկայի և նյութագիտության մոտեցումները՝ մոլիբդեն պարունակող խտանյութերի արդյունավետ վերամշակման գիտական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Հրատարակությունը ցուցահանդեսային պատկերացանկ և արվեստագիտական-մատենագիտական բնույթի տեղեկատու է, որը ներկայացնում է 1975 թվականի հոկտեմբերին Երևանում կազմակերպված մատենանիշերի առաջին ցուցահանդեսում ընդգրկված ստեղծագործությունները։ Այն նվիրված է գրքային գրաֆիկայի առանձնահատուկ տեսակներից մեկին՝ մատենանիշին կամ էքսլիբրիսին, որը փոքրածավալ գեղարվեստական ստեղծագործություն է և ավանդաբար կապված է գրքի սեփականության, գրադարանի կամ անհատական հավաքածուի նշանավորման հետ։ Պատկերացանկը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու հայ նկարիչների կողմից ստեղծված մատենանիշերի գեղարվեստական և թեմատիկ բազմազանությանը, դրանց պատկերային լեզվին, հորինվածքային լուծումներին և գրաֆիկական արտահայտչամիջոցներին։ Ներկայացված աշխատանքներում կարող են արտացոլվել գրքի և ընթերցանության խորհրդանիշներ, պատմամշակութային պատկերներ, ազգային զարդանախշեր, դիմանկարային տարրեր, մասնագիտական կամ անձնական հետաքրքրություններ արտահայտող մոտիվներ և այլ խորհրդանշական պատկերներ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունը ցուցահանդեսում ներկայացված ստեղծագործությունների փաստագրումն է, ինչի շնորհիվ այն հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ցուցահանդեսն ուղեկցող նյութ, այլև որպես հայկական մատենանիշային արվեստի պատմության ուսումնասիրման աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում փոքրածավալ գրաֆիկայի այս տեսակի զարգացման, հեղինակների շրջանակի և ստեղծագործական մոտեցումների մասին։ Պատկերացանկային կառուցվածքը կարող է ներառել հեղինակների և աշխատանքների վերաբերյալ տվյալներ, ստեղծագործությունների վերարտադրություններ և ցուցահանդեսի բովանդակությունը ներկայացնող տեղեկություններ։ Հրատարակությունն առանձնահատուկ արժեք ունի նաև գրքարվեստի և գրքային մշակույթի տեսանկյունից, քանի որ մատենանիշը միավորում է կերպարվեստը, գիրքը, տպագրական մշակույթը և անհատական գրադարանների պատմությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, գրաֆիկայի պատմությունն ուսումնասիրողների, հավաքորդների և հայկական գրքարվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Միաժամանակ նման պատկերացանկերը կարևոր են ժամանակավոր ցուցահանդեսների մասին տեղեկությունների պահպանման համար՝ հետագա ուսումնասիրողներին հնարավորություն տալով վերականգնել ցուցադրության կազմը և գնահատել դրա տեղը հայկական գրաֆիկական արվեստի զարգացման պատմության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը հայկական մատենանիշային արվեստի փաստագրման, ներկայացման և հանրայնացման կարևոր աղբյուր է՝ միավորելով ցուցահանդեսային կատալոգի, պատկերագրական նյութի և արվեստագիտական տեղեկատուի գործառույթները։

Աշխատությունը նվիրված է ապագա մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը մանկավարժական պրակտիկայի կազմակերպման և իրականացման ընթացքում։ Հետազոտության կենտրոնում տեսական գիտելիքների և իրական կրթական գործունեության միջև արդյունավետ կապի ձևավորումն է, որի շնորհիվ ուսանողը հնարավորություն է ստանում բուհում ձեռք բերած մանկավարժական, հոգեբանական և մեթոդական գիտելիքները կիրառելու ուսումնական հաստատության բնական միջավայրում։ Մանկավարժական պրակտիկան դիտարկվում է որպես մասնագիտական կրթության կարևոր բաղադրիչ, որի ընթացքում ձևավորվում և զարգանում են դասի պլանավորման, ուսումնական նյութի ներկայացման, սովորողների ճանաչողական գործունեության կազմակերպման, հաղորդակցման, գնահատման և դասարանի կառավարման կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսանողների ինքնուրույնության և մասնագիտական պատասխանատվության աստիճանական զարգացմանը, ինչպես նաև սեփական աշխատանքի վերլուծության և ինքնագնահատման հմտությունների ձևավորմանը։ Քննվում են պրակտիկայի նախապատրաստական, գործնական և ամփոփիչ փուլերի փոխկապակցվածությունը, ուսանողին տրվող առաջադրանքների նպատակահարմարությունը և դրանց համապատասխանությունը մասնագիտական պատրաստության ընդհանուր նպատակներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բուհի դասախոսների, մեթոդիստների, դպրոցական ուսուցիչների և պրակտիկանտ ուսանողների համագործակցությունը, քանի որ մասնագիտական աջակցությունը և կառուցողական հետադարձ կապը նպաստում են ձեռք բերվող փորձի գիտակցված վերլուծությանը։ Դիտարկվում են դասերի դիտարկման, փորձնական և ինքնուրույն դասավանդման, մանկավարժական իրավիճակների քննարկման, ուսումնական նյութերի մշակման և պրակտիկ գործունեության արդյունքների վերլուծության հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսանողների անհատական առանձնահատկությունների և մասնագիտական պատրաստվածության սկզբնական մակարդակի հաշվառմանը՝ պրակտիկայի առաջադրանքներն ու պատասխանատվության աստիճանը համապատասխանեցնելով նրանց զարգացման ընթացքին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ռեֆլեքսիվ գործունեությունը, որի միջոցով ուսանողը սովորում է գնահատել կիրառված մեթոդների արդյունավետությունը, նկատել դժվարությունները և հիմնավորված կերպով կատարելագործել սեփական մանկավարժական գործունեությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մասնագիտական մանկավարժական կրթության, ուսուցման մեթոդիկայի, մանկավարժական պրակտիկայի և ուսուցչի մասնագիտական կարողությունների զարգացման մոտեցումները՝ ապագա մասնագետների տեսական ու գործնական պատրաստության միասնական և շարունակական համակարգի կատարելագործման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է տարրական կրթության փուլում մայրենի լեզվի զարգացնող ուսուցման կազմակերպման տեսական և մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ուսումնական ծրագրի, դասագրքի և դասագործընթացի փոխկապակցված համակարգի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում այն մանկավարժական մոտեցումն է, որի համաձայն լեզվական գիտելիքների յուրացումը պետք է միաժամանակ նպաստի երեխայի խոսքի, մտածողության, ընթերցողական կարողությունների, ստեղծագործական ակտիվության և ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության զարգացմանը։ Քննվում է ուսումնական ծրագրի դերը կրթության նպատակների, բովանդակության, թեմատիկ հաջորդականության և ակնկալվող կարողությունների սահմանման գործում, ինչպես նաև այն հարցը, թե ծրագրային պահանջներն ինչպես են արտացոլվում դասագրքի կառուցվածքում և առանձին ուսումնական առաջադրանքներում։ Դասագիրքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվական և գրական նյութի աղբյուր, այլև որպես սովորողի ճանաչողական գործունեությունը կազմակերպող միջոց, որի տեքստերը, հարցերը, վարժությունները և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել համեմատելու, վերլուծելու, ընդհանրացնելու, սեփական կարծիքը ձևակերպելու և լեզուն հաղորդակցական իրավիճակներում կիրառելու կարողությունների զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դասագործընթացին, որտեղ ծրագրային նպատակներն ու դասագրքային նյութը վերածվում են ուսուցչի և աշակերտների համատեղ գործունեության։ Դիտարկվում են ուսուցման այն ձևերն ու մեթոդները, որոնք խրախուսում են երեխայի ակտիվ մասնակցությունը, հարցադրումը, քննարկումը, տեքստի գիտակցված ընկալումը, բառապաշարի հարստացումը և կապակցված խոսքի զարգացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կարդալու, գրելու, լսելու և խոսելու կարողությունների փոխկապակցված ձևավորումը՝ տարիքային առանձնահատկություններին և սովորողների անհատական հնարավորություններին համապատասխան։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսումնական առաջադրանքների աստիճանական բարդացմանը, հետադարձ կապի և գնահատման դերին, ինչպես նաև ուսուցչի կողմից զարգացնող կրթական միջավայրի ստեղծմանը։ Ծրագիր–դասագիրք–դասագործընթաց ամբողջական համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց միջև համապատասխանության նշանակությունը և այն պայմանները, որոնց դեպքում մայրենիի ուսուցումը կարող է դուրս գալ միայն լեզվական կանոնների յուրացման շրջանակից և դառնալ սովորողի ընդհանուր մտավոր ու հաղորդակցական զարգացման միջոց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տարրական կրթության մանկավարժության, մայրենիի դասավանդման մեթոդիկայի, զարգացնող ուսուցման և կրթության բովանդակության կազմակերպման մոտեցումները։

Աշխատությունը նվիրված է գունավոր մետաղների և դրանց համաձուլվածքների նուրբ եզրային մեխանիկական մշակման գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը՝ կտրող նյութերի հատկությունների և կտրման ռեժիմների նպատակային կարգավորման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում մշակվող նյութի, կտրող գործիքի և տեխնոլոգիական պարամետրերի փոխազդեցությունն է, որը պայմանավորում է մշակման ճշգրտությունը, ստացված մակերևույթի որակը, գործիքի աշխատունակությունը և արտադրական գործընթացի ընդհանուր կայունությունը։ Քննվում են տարբեր գունավոր մետաղների ու համաձուլվածքների ֆիզիկամեխանիկական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կտրման ընթացքում առաջացող երևույթների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կտրող նյութերի կառուցվածքային և շահագործական հատկությունների ընտրությանը՝ հաշվի առնելով դրանց մաշակայունությունը, ամրությունը, ջերմային ազդեցությունների նկատմամբ կայունությունը և մշակվող նյութի հետ փոխազդեցության բնույթը։ Կտրման ռեժիմների ուսումնասիրությունը դիտարկվում է որպես բազմագործոն օպտիմալացման խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է համադրել արտադրողականության, չափային ճշգրտության, մակերևույթի որակի և գործիքի ծառայունակության պահանջները։ Վերլուծվում են տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխության և մշակման արդյունքային ցուցանիշների միջև հնարավոր օրինաչափությունները՝ նպատակ ունենալով սահմանել գործընթացի առավել արդյունավետ կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կտրող գործիքի մաշվածության և մշակված մակերևույթի վիճակի գնահատումը, քանի որ նուրբ մշակման դեպքում նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ վերջնական արտադրանքի որակական բնութագրերի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել փորձարարական տվյալների վիճակագրական մշակում, գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրություն և բազմաչափ օպտիմալացման մոտեցումներ՝ տարբեր գործոնների համատեղ ազդեցությունը գնահատելու համար։ Դիտարկվում է նաև կտրող նյութի հատկությունների կարգավորման և տեխնոլոգիական ռեժիմների փոխհամաձայնեցման նշանակությունը՝ որպես մեկ միասնական արտադրական համակարգի բաղադրիչներ։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են օգտակար լինել ճշգրիտ մեքենաշինության և մետաղամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մետաղների կտրման տեսության, նյութագիտության, մեքենաշինական տեխնոլոգիայի և օպտիմալացման մեթոդների մոտեցումները՝ գունավոր մետաղների ու համաձուլվածքների բարձրորակ և արդյունավետ մշակման գիտատեխնիկական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ցանկ է, որի նպատակն է ընթերցողներին համակարգված տեղեկություններ տրամադրել տեխնիկայի և հարակից գիտատեխնիկական բնագավառների վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրքերի մասին։ Այն կարող է ընդգրկել տարբեր ինժեներական մասնագիտություններին, արդյունաբերական տեխնոլոգիաներին, մեքենաշինությանը, էներգետիկային, էլեկտրատեխնիկային, ռադիոտեխնիկային, ավտոմատացմանը, հաշվիչ տեխնիկային, տրանսպորտին, շինարարությանը և տեխնիկական գիտությունների այլ ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս ընթերցողին ստանալ անհրաժեշտ տվյալներ համապատասխան գրքերի վերաբերյալ և արագ կողմնորոշվել նոր մասնագիտական գրականության հոսքում։ Նյութերի համակարգումը կարող է իրականացվել ըստ գիտատեխնիկական ոլորտների և ենթաբաժինների, ինչը հեշտացնում է մասնագիտական հետաքրքրություններին համապատասխան աղբյուրների հայտնաբերումը։ Ցանկում կարող են ներկայացվել գիտական մենագրություններ, ուսումնական և արտադրական ձեռնարկներ, տեղեկատուներ, գիտահանրամատչելի գրքեր, տեխնիկական բնույթի ժողովածուներ և մասնագետների համար նախատեսված այլ հրատարակություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նոր գրականության պարբերական հաշվառումը, քանի որ տեխնիկական գիտելիքների զարգացումը և նոր տեխնոլոգիական ուղղությունների ձևավորումը պահանջում են մասնագիտական տեղեկատվության շարունակական թարմացում։ Նման ցանկերը կարող են ծառայել ինժեներների, տեխնիկական մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների և տեխնիկայով հետաքրքրվող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը։ Դրանք օգտակար են նաև գրադարանային հավաքածուների համալրման, թեմատիկ գրականության ընտրության, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման և նոր հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման համար։ Ժամանակի ընթացքում նման մատենագիտական աղբյուրները ձեռք են բերում նաև պատմագիտական նշանակություն, քանի որ հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու որոշակի ժամանակաշրջանում տեխնիկական գրահրատարակության կառուցվածքը, մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությունը և գիտատեխնիկական գրականության զարգացման ուղղությունները։ Տարբեր տարիների տեղեկատվական ցանկերի համադրումը կարող է պատկերացում տալ առանձին տեխնիկական ոլորտների զարգացման և դրանց վերաբերյալ հրատարակությունների քանակական ու թեմատիկ փոփոխությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը տեխնիկական նոր գրականության հայտնաբերման, դասակարգման և տեղեկատվական հասանելիության ապահովման գործիք է՝ միաժամանակ նպաստելով մասնագիտական գիտելիքի տարածմանն ու մատենագիտական տեղեկատվության պահպանմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ջրալույծ մետաղապորֆիրինների և ԴՆԹ-ի միջև կոմպլեքսների առաջացման գործընթացներում պորֆիրինային կառուցվածքի կենտրոնական մետաղական իոնի դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղապորֆիրինների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ազդեցությունն է նուկլեինաթթվի հետ դրանց փոխազդեցության բնույթի, կայունության և ընտրողականության վրա։ Պորֆիրինային մակրոցիկլում տեղակայված մետաղական իոնը կարող է փոփոխել ամբողջ մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը, լիցքային բաշխումը, տարածական հատկությունները և շրջակա միջավայրի հետ փոխազդելու ունակությունը, ինչի պատճառով տարբեր մետաղներ պարունակող միացությունները կարող են տարբեր վարք դրսևորել կենսամակրոմոլեկուլների նկատմամբ։ Քննվում են ԴՆԹ-ի հետ կապման հնարավոր ոչ կովալենտ փոխազդեցությունները և դրանց կախվածությունը մետաղական կենտրոնի բնույթից, պորֆիրինային համակարգի կառուցվածքից ու միջավայրի ընդհանուր ֆիզիկաքիմիական պայմաններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե կենտրոնական իոնի չափը, լիցքային և կոորդինացիոն հատկությունները ինչպես կարող են անդրադառնալ կոմպլեքսագոյացման հավասարակշռության և առաջացած համակարգերի կայունության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր մետաղական կենտրոններով ջրալույծ պորֆիրինային միացությունների համեմատական բնութագրում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կառուցվածք–հատկություն–փոխազդեցություն կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սպեկտրային և ֆիզիկաքիմիական տվյալների մեկնաբանումը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել կոմպլեքսների առաջացումը և մոլեկուլների փոխազդեցության հետևանքով տեղի ունեցող փոփոխությունները։ ԴՆԹ-ն դիտարկվում է որպես բարդ կենսապոլիմերային համակարգ, որի կառուցվածքային առանձնահատկությունները նույնպես կարող են պայմանավորել պորֆիրինային միացությունների կապման բնույթը։ Տարբեր համակարգերի համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե դիտվող տարբերությունների որ մասն է կապված հենց կենտրոնական մետաղի փոփոխության հետ։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն կենսաանօրգանական և կոորդինացիոն քիմիայի համար, քանի որ նպաստում են մետաղ պարունակող մակրոցիկլային միացությունների և նուկլեինաթթուների մոլեկուլային փոխազդեցությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պորֆիրինների քիմիայի, կոորդինացիոն քիմիայի, կենսաֆիզիկական քիմիայի և նուկլեինաթթուների ֆիզիկաքիմիայի մոտեցումները՝ կենտրոնական մետաղական իոնի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ նշանակությունը պարզաբանելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության ֆինանսավորման ապահովագրական մեխանիզմների տնտեսամաթեմատիկական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների և սոցիալ-տնտեսական պայմանների դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն քանակական ցուցանիշներն ու փոխկապակցված գործոններն են, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ապահովագրական համակարգի ֆինանսական հավասարակշռությունը, եկամուտների և ծախսերի հարաբերակցությունը, բժշկական ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկը և ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները։ Քննվում են ապահովագրական վճարների ձևավորման, ապահովագրված բնակչության ընդգրկման, առողջապահական ծառայությունների օգտագործման հաճախականության և դրանց ֆինանսավորման միջև առկա տնտեսական կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժողովրդագրական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների ազդեցության գնահատումը, քանի որ բնակչության տարիքային կառուցվածքը, զբաղվածությունը, եկամուտների մակարդակը և բժշկական ծառայությունների օգտագործման տարբերությունները կարող են անդրադառնալ համակարգի ֆինանսական ցուցանիշների վրա։ Տնտեսամաթեմատիկական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս կառուցել տարբեր գործոնների փոխազդեցությունը նկարագրող մոդելներ, կատարել հաշվարկային գնահատումներ և ուսումնասիրել ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր սցենարները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ապահովագրական ֆոնդերի եկամուտների և նախատեսվող բժշկական ծախսերի համապատասխանությանը, ֆինանսական կայունության գնահատմանը և ռիսկերի բաշխման սկզբունքներին։ Դիտարկվում են նաև բժշկական ծառայությունների արժեքի, ֆինանսավորման ծավալների և համակարգի ընդհանուր արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական հարցերը։ Հայաստանի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորումը կապել երկրի առողջապահական համակարգի կազմակերպական և տնտեսական առանձնահատկությունների հետ՝ գնահատելով տարբեր պարամետրերի հնարավոր ազդեցությունը համակարգի գործունեության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել վիճակագրական վերլուծության, կանխատեսման, տնտեսական մոդելավորման և ապահովագրական հաշվարկների մոտեցումները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր սցենարների համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ֆինանսավորման կառուցվածքի կամ հիմնական տնտեսական ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր հետևանքները՝ առանց դրանք ներկայացնելու որպես միանշանակ կանխատեսումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առողջապահության տնտեսագիտության, ապահովագրության, կիրառական վիճակագրության և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ առողջապահական ապահովագրության համակարգի ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների գնահատման և դրանց միջև առկա օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։