Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է գունավոր մետաղների և դրանց համաձուլվածքների նուրբ եզրային մեխանիկական մշակման գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը՝ կտրող նյութերի հատկությունների և կտրման ռեժիմների նպատակային կարգավորման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում մշակվող նյութի, կտրող գործիքի և տեխնոլոգիական պարամետրերի փոխազդեցությունն է, որը պայմանավորում է մշակման ճշգրտությունը, ստացված մակերևույթի որակը, գործիքի աշխատունակությունը և արտադրական գործընթացի ընդհանուր կայունությունը։ Քննվում են տարբեր գունավոր մետաղների ու համաձուլվածքների ֆիզիկամեխանիկական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կտրման ընթացքում առաջացող երևույթների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կտրող նյութերի կառուցվածքային և շահագործական հատկությունների ընտրությանը՝ հաշվի առնելով դրանց մաշակայունությունը, ամրությունը, ջերմային ազդեցությունների նկատմամբ կայունությունը և մշակվող նյութի հետ փոխազդեցության բնույթը։ Կտրման ռեժիմների ուսումնասիրությունը դիտարկվում է որպես բազմագործոն օպտիմալացման խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է համադրել արտադրողականության, չափային ճշգրտության, մակերևույթի որակի և գործիքի ծառայունակության պահանջները։ Վերլուծվում են տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխության և մշակման արդյունքային ցուցանիշների միջև հնարավոր օրինաչափությունները՝ նպատակ ունենալով սահմանել գործընթացի առավել արդյունավետ կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կտրող գործիքի մաշվածության և մշակված մակերևույթի վիճակի գնահատումը, քանի որ նուրբ մշակման դեպքում նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ վերջնական արտադրանքի որակական բնութագրերի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել փորձարարական տվյալների վիճակագրական մշակում, գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրություն և բազմաչափ օպտիմալացման մոտեցումներ՝ տարբեր գործոնների համատեղ ազդեցությունը գնահատելու համար։ Դիտարկվում է նաև կտրող նյութի հատկությունների կարգավորման և տեխնոլոգիական ռեժիմների փոխհամաձայնեցման նշանակությունը՝ որպես մեկ միասնական արտադրական համակարգի բաղադրիչներ։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են օգտակար լինել ճշգրիտ մեքենաշինության և մետաղամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մետաղների կտրման տեսության, նյութագիտության, մեքենաշինական տեխնոլոգիայի և օպտիմալացման մեթոդների մոտեցումները՝ գունավոր մետաղների ու համաձուլվածքների բարձրորակ և արդյունավետ մշակման գիտատեխնիկական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ցանկ է, որի նպատակն է ընթերցողներին համակարգված տեղեկություններ տրամադրել տեխնիկայի և հարակից գիտատեխնիկական բնագավառների վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրքերի մասին։ Այն կարող է ընդգրկել տարբեր ինժեներական մասնագիտություններին, արդյունաբերական տեխնոլոգիաներին, մեքենաշինությանը, էներգետիկային, էլեկտրատեխնիկային, ռադիոտեխնիկային, ավտոմատացմանը, հաշվիչ տեխնիկային, տրանսպորտին, շինարարությանը և տեխնիկական գիտությունների այլ ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս ընթերցողին ստանալ անհրաժեշտ տվյալներ համապատասխան գրքերի վերաբերյալ և արագ կողմնորոշվել նոր մասնագիտական գրականության հոսքում։ Նյութերի համակարգումը կարող է իրականացվել ըստ գիտատեխնիկական ոլորտների և ենթաբաժինների, ինչը հեշտացնում է մասնագիտական հետաքրքրություններին համապատասխան աղբյուրների հայտնաբերումը։ Ցանկում կարող են ներկայացվել գիտական մենագրություններ, ուսումնական և արտադրական ձեռնարկներ, տեղեկատուներ, գիտահանրամատչելի գրքեր, տեխնիկական բնույթի ժողովածուներ և մասնագետների համար նախատեսված այլ հրատարակություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նոր գրականության պարբերական հաշվառումը, քանի որ տեխնիկական գիտելիքների զարգացումը և նոր տեխնոլոգիական ուղղությունների ձևավորումը պահանջում են մասնագիտական տեղեկատվության շարունակական թարմացում։ Նման ցանկերը կարող են ծառայել ինժեներների, տեխնիկական մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների և տեխնիկայով հետաքրքրվող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը։ Դրանք օգտակար են նաև գրադարանային հավաքածուների համալրման, թեմատիկ գրականության ընտրության, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման և նոր հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման համար։ Ժամանակի ընթացքում նման մատենագիտական աղբյուրները ձեռք են բերում նաև պատմագիտական նշանակություն, քանի որ հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու որոշակի ժամանակաշրջանում տեխնիկական գրահրատարակության կառուցվածքը, մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությունը և գիտատեխնիկական գրականության զարգացման ուղղությունները։ Տարբեր տարիների տեղեկատվական ցանկերի համադրումը կարող է պատկերացում տալ առանձին տեխնիկական ոլորտների զարգացման և դրանց վերաբերյալ հրատարակությունների քանակական ու թեմատիկ փոփոխությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը տեխնիկական նոր գրականության հայտնաբերման, դասակարգման և տեղեկատվական հասանելիության ապահովման գործիք է՝ միաժամանակ նպաստելով մասնագիտական գիտելիքի տարածմանն ու մատենագիտական տեղեկատվության պահպանմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ջրալույծ մետաղապորֆիրինների և ԴՆԹ-ի միջև կոմպլեքսների առաջացման գործընթացներում պորֆիրինային կառուցվածքի կենտրոնական մետաղական իոնի դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղապորֆիրինների կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ազդեցությունն է նուկլեինաթթվի հետ դրանց փոխազդեցության բնույթի, կայունության և ընտրողականության վրա։ Պորֆիրինային մակրոցիկլում տեղակայված մետաղական իոնը կարող է փոփոխել ամբողջ մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը, լիցքային բաշխումը, տարածական հատկությունները և շրջակա միջավայրի հետ փոխազդելու ունակությունը, ինչի պատճառով տարբեր մետաղներ պարունակող միացությունները կարող են տարբեր վարք դրսևորել կենսամակրոմոլեկուլների նկատմամբ։ Քննվում են ԴՆԹ-ի հետ կապման հնարավոր ոչ կովալենտ փոխազդեցությունները և դրանց կախվածությունը մետաղական կենտրոնի բնույթից, պորֆիրինային համակարգի կառուցվածքից ու միջավայրի ընդհանուր ֆիզիկաքիմիական պայմաններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե կենտրոնական իոնի չափը, լիցքային և կոորդինացիոն հատկությունները ինչպես կարող են անդրադառնալ կոմպլեքսագոյացման հավասարակշռության և առաջացած համակարգերի կայունության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր մետաղական կենտրոններով ջրալույծ պորֆիրինային միացությունների համեմատական բնութագրում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կառուցվածք–հատկություն–փոխազդեցություն կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սպեկտրային և ֆիզիկաքիմիական տվյալների մեկնաբանումը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել կոմպլեքսների առաջացումը և մոլեկուլների փոխազդեցության հետևանքով տեղի ունեցող փոփոխությունները։ ԴՆԹ-ն դիտարկվում է որպես բարդ կենսապոլիմերային համակարգ, որի կառուցվածքային առանձնահատկությունները նույնպես կարող են պայմանավորել պորֆիրինային միացությունների կապման բնույթը։ Տարբեր համակարգերի համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե դիտվող տարբերությունների որ մասն է կապված հենց կենտրոնական մետաղի փոփոխության հետ։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն կենսաանօրգանական և կոորդինացիոն քիմիայի համար, քանի որ նպաստում են մետաղ պարունակող մակրոցիկլային միացությունների և նուկլեինաթթուների մոլեկուլային փոխազդեցությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պորֆիրինների քիմիայի, կոորդինացիոն քիմիայի, կենսաֆիզիկական քիմիայի և նուկլեինաթթուների ֆիզիկաքիմիայի մոտեցումները՝ կենտրոնական մետաղական իոնի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ նշանակությունը պարզաբանելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության ֆինանսավորման ապահովագրական մեխանիզմների տնտեսամաթեմատիկական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների և սոցիալ-տնտեսական պայմանների դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն քանակական ցուցանիշներն ու փոխկապակցված գործոններն են, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ապահովագրական համակարգի ֆինանսական հավասարակշռությունը, եկամուտների և ծախսերի հարաբերակցությունը, բժշկական ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկը և ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները։ Քննվում են ապահովագրական վճարների ձևավորման, ապահովագրված բնակչության ընդգրկման, առողջապահական ծառայությունների օգտագործման հաճախականության և դրանց ֆինանսավորման միջև առկա տնտեսական կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժողովրդագրական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների ազդեցության գնահատումը, քանի որ բնակչության տարիքային կառուցվածքը, զբաղվածությունը, եկամուտների մակարդակը և բժշկական ծառայությունների օգտագործման տարբերությունները կարող են անդրադառնալ համակարգի ֆինանսական ցուցանիշների վրա։ Տնտեսամաթեմատիկական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս կառուցել տարբեր գործոնների փոխազդեցությունը նկարագրող մոդելներ, կատարել հաշվարկային գնահատումներ և ուսումնասիրել ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր սցենարները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ապահովագրական ֆոնդերի եկամուտների և նախատեսվող բժշկական ծախսերի համապատասխանությանը, ֆինանսական կայունության գնահատմանը և ռիսկերի բաշխման սկզբունքներին։ Դիտարկվում են նաև բժշկական ծառայությունների արժեքի, ֆինանսավորման ծավալների և համակարգի ընդհանուր արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական հարցերը։ Հայաստանի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորումը կապել երկրի առողջապահական համակարգի կազմակերպական և տնտեսական առանձնահատկությունների հետ՝ գնահատելով տարբեր պարամետրերի հնարավոր ազդեցությունը համակարգի գործունեության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել վիճակագրական վերլուծության, կանխատեսման, տնտեսական մոդելավորման և ապահովագրական հաշվարկների մոտեցումները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր սցենարների համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ֆինանսավորման կառուցվածքի կամ հիմնական տնտեսական ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր հետևանքները՝ առանց դրանք ներկայացնելու որպես միանշանակ կանխատեսումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առողջապահության տնտեսագիտության, ապահովագրության, կիրառական վիճակագրության և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ առողջապահական ապահովագրության համակարգի ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների գնահատման և դրանց միջև առկա օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ձևական լեզուների տեսության շրջանակում բազմաժապավեն վերջավոր ավտոմատներով ճանաչվող լեզուների նկարագրման և դրանց համար կանոնավոր արտահայտությունների համապատասխան ընդհանրացումների կառուցման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում ավտոմատային մոդելների և լեզուների հանրահաշվական ներկայացումների միջև կապն է՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե մի քանի մուտքային ժապավենների վրա աշխատող վերջավոր ավտոմատի վարքը ինչպես կարելի է արտահայտել ձևական գործողությունների և համապատասխան արտահայտությունների միջոցով։ Դասական վերջավոր ավտոմատների դեպքում կանոնավոր լեզուների և կանոնավոր արտահայտությունների միջև գոյություն ունեցող կապը հիմք է հանդիսանում ավելի ընդհանուր բազմաժապավեն համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Քննվում են այն ձևական կառուցվածքները, որոնք անհրաժեշտ են տարբեր ժապավենների վրա ընթերցվող բառերի կամ խորհրդանիշների հաջորդականությունների միջև հարաբերությունները ներկայացնելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմաժապավեն ավտոմատների կողմից ճանաչվող բազմաբաղադրիչ լեզվական օբյեկտների հատկություններին, դրանց նկատմամբ սահմանվող միավորման, հաջորդական միացման, կրկնության և այլ հանրահաշվական գործողությունների ընդհանրացման հնարավորություններին։ Կարևոր խնդիր է ավտոմատային և արտահայտություններով տրվող նկարագրությունների համարժեքության ուսումնասիրությունը, այսինքն՝ այն պայմանների բացահայտումը, որոնց դեպքում ավտոմատի միջոցով սահմանված լեզուն հնարավոր է ներկայացնել համապատասխան ձևական արտահայտությամբ և հակառակը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ավտոմատների վիճակների, անցումների և ընդունման պայմանների ձևական ներկայացումները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա լեզվական նկարագրություններ կառուցելու ընդհանուր մեթոդները։ Բազմաժապավեն կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին բառերի բազմություններ, այլև մի քանի բառերի կամ հաջորդականությունների միջև ձևական հարաբերություններ, ինչը ընդլայնում է դասական ավտոմատների տեսության կիրառման շրջանակը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել փակության հատկությունների, ներկայացումների փոխակերպման և տարբեր ավտոմատային մոդելների արտահայտչական հնարավորությունների համեմատական վերլուծություն։ Տեսական արդյունքները նշանակություն ունեն ձևական լեզուների, հաշվարկելիության և ավտոմատների մաթեմատիկական տեսության զարգացման համար, ինչպես նաև այն խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է միաժամանակ մշակել փոխկապակցված մի քանի խորհրդանշային հաջորդականություններ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դիսկրետ մաթեմատիկայի, ձևական լեզուների տեսության և ավտոմատների տեսության մոտեցումները՝ բազմաժապավեն հաշվարկային մոդելների լեզվական և հանրահաշվական հատկությունների համակարգված ուսումնասիրության նպատակով։

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի տեղեկատվական աղբյուր է, որի նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակություններն ու հրապարակումները և ընթերցողներին հնարավորություն տալ կողմնորոշվելու համապատասխան ժամանակաշրջանի մասնագիտական գրականության հոսքում։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով կարող են հաշվառվել գրքեր, գրքույկներ, գիտական աշխատություններ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլի հոդվածներ, մեթոդական նյութեր և մշակութային ու արվեստագիտական թեմաներով այլ հրատարակություններ։ Նյութերի թեմատիկ դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստին, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող գրականությունը։ Նման կառուցվածքը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և թույլ է տալիս հետևել առանձին արվեստագիտական ուղղությունների վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությանը։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ պարբերականներում և ժողովածուներում տեղ գտած նյութերի մատենագիտական հաշվառումը, քանի որ դրանք հաճախ ներկայացնում են որոշակի մշակութային իրադարձությունների, արվեստագետների գործունեության, ստեղծագործությունների և արվեստի զարգացման խնդիրների վերաբերյալ արժեքավոր տեղեկություններ։ Ցանկը կարող է կիրառվել գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքում, թեմատիկ ցուցահանդեսների կազմակերպման, գրականության ընտրության և հետազոտական աղբյուրների նախնական որոնման ընթացքում։ Այն օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակույթի ոլորտի աշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով ուսումնասիրություններ իրականացնող ընթերցողների համար։ Միաժամանակ նման մատենագիտական նյութերը ժամանակի ընթացքում ձեռք են բերում աղբյուրագիտական նշանակություն, քանի որ արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակված գրականության կազմը, թեմատիկ ուղղությունները և մասնագիտական հետաքրքրությունների շրջանակը։ Տարբեր տարիների նմանատիպ ցանկերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մշակութային և արվեստագիտական գրականության զարգացման դինամիկան, առանձին թեմաների տարածվածությունը և տեղեկատվական պահանջների փոփոխությունը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության հայտնաբերման, համակարգման և տեղեկատվական հասանելիության ապահովման գործիք՝ միաժամանակ նպաստելով համապատասխան մատենագիտական տեղեկատվության պահպանմանն ու հետագա օգտագործմանը։

Նյութը քաղաքական և հասարակական բնույթի վերլուծական հրապարակում է, որի առանցքում որևէ ճգնաժամային, հակամարտային կամ անվտանգության խնդիր պարունակող իրավիճակում առավել խիստ քաղաքական միջոցների կիրառման անհրաժեշտության վերաբերյալ քննարկումն է։ Հիմնական գաղափարը կառուցվում է կանխարգելման տրամաբանության շուրջ՝ դիտարկելով այն հարցը, թե ինչ պայմաններում կարող են իշխանությունները, միջազգային կառույցները կամ այլ քաղաքական դերակատարներ նպատակահարմար համարել ավելի վճռական դիրքորոշում որդեգրել՝ հետագա բացասական զարգացումները սահմանափակելու համար։ Քննարկման շրջանակում կարող են դիտարկվել դիվանագիտական ճնշման, քաղաքական պայմանների խստացման, միջազգային արձագանքի և բանակցային գործընթացների արդյունավետության վերաբերյալ տարբեր մոտեցումներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաչափության խնդիրը, քանի որ ավելի կոշտ քաղաքականության կիրառումը կարող է ներկայացվել որպես կանխարգելիչ միջոց, սակայն դրա հնարավոր հետևանքները նույնպես պահանջում են գնահատում։ Նյութը կարող է անդրադառնալ այն հակասությանը, որն առաջանում է արագ և վճռական արձագանքի կողմնակիցների ու երկխոսությունը, բանակցությունները և աստիճանական քաղաքական լուծումները նախընտրող մոտեցումների միջև։ Վերլուծական ուշադրություն կարող է հատկացվել նաև միջազգային իրավունքի, քաղաքական պատասխանատվության, անվտանգության և խաղաղ կարգավորման սկզբունքների փոխհարաբերությանը։ Հրապարակման կառուցվածքում հնարավոր է ներկայացվեն տարբեր քաղաքական դերակատարների դիրքորոշումներ և փաստարկներ՝ ցույց տալու համար, թե նույն իրավիճակի նկատմամբ ինչպիսի տարբեր գնահատականներ և գործողությունների առաջարկներ կարող են ձևավորվել։ Միաժամանակ քննարկվում է կանխարգելիչ քաղաքականության արդյունավետության գնահատման բարդությունը, քանի որ նախատեսվող միջոցների ազդեցությունը կախված է քաղաքական միջավայրից, հակամարտության բնույթից, ներգրավված կողմերի վարքագծից և միջազգային արձագանքից։ Այսպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև քաղաքական հրապարակախոսության լեզուն և այն հռետորական կառուցվածքները, որոնց միջոցով ավելի խիստ միջոցների անհրաժեշտությունը հիմնավորվում է հնարավոր ավելի ծանր հետևանքների կանխման գաղափարով։ Ընդհանուր առմամբ հրապարակումը կարող է դիտարկվել որպես քաղաքական հաղորդակցության և ճգնաժամային իրավիճակների կառավարման վերաբերյալ վերլուծական նյութ, որը ներկայացնում է կանխարգելման, պատասխանատվության, բանակցությունների և քաղաքական ճնշման փոխհարաբերությունների շուրջ ձևավորված բանավեճը՝ առանց այդ մոտեցումներից որևէ մեկը ինքնին վերջնական կամ անվերապահ լուծում ներկայացնելու։

Աշխատությունը նվիրված է 1894–1914 թվականներին վերաբերող եկեղեցական վարչական կառույցների արխիվային վավերագրերի աղբյուրագիտական ուսումնասիրությանը և դրանց նշանակության գնահատմանը Հայկական հարցի պատմության հետազոտության համար։ Հետազոտության կենտրոնում պաշտոնական գրագրությունները, զեկուցագրերը, հաղորդումները, դիմումները, արձանագրությունները, շրջաբերականները և այլ բնույթի փաստաթղթերն են, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական, եկեղեցական և ազգային գործընթացները սկզբնաղբյուրների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փաստաթղթերի ծագմանը, հեղինակությանը, կազմման հանգամանքներին, տեղեկատվական բովանդակությանը և պատմական հավաստիության գնահատման սկզբունքներին։ Արխիվային նյութերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին իրադարձությունների մասին տեղեկություններ հաղորդող վկայություններ, այլև որպես փոխկապակցված փաստաթղթային ամբողջություն, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել տարբեր հաստատությունների միջև հաղորդակցությունը և ժամանակաշրջանի խնդիրների վերաբերյալ պաշտոնական ու եկեղեցական շրջանակների արձագանքները։ Քննվում է Ամենայն հայոց կաթողիկոսության և եկեղեցական կառավարման մարմինների գործունեությունը հայ բնակչությանը վերաբերող հարցերի փաստագրման, տեղեկությունների հավաքման և համապատասխան կառույցներին փոխանցման համատեքստում։ Ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել XIX դարի վերջից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմին նախորդող տարիները՝ հետևելով Հայկական հարցի շուրջ տեղի ունեցող զարգացումների արտացոլմանը փաստաթղթային նյութերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր տեսակի վավերագրերի համադրումը, քանի որ նույն իրադարձության կամ խնդրի վերաբերյալ տարբեր աղբյուրները կարող են ներկայացնել լրացնող կամ տարբերվող տեղեկություններ։ Աղբյուրագիտական քննությունը ներառում է նաև փաստաթղթերի ստեղծման նպատակի, հասցեատերերի, վարչական գործառույթի և լեզվական առանձնահատկությունների հաշվառումը, ինչը կարևոր է դրանց բովանդակությունը պատմական համատեքստում մեկնաբանելու համար։ Հավաքածուի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նաև հայկական եկեղեցական արխիվների՝ որպես նոր և նորագույն շրջանի պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրային շտեմարանների դերի բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աղբյուրագիտության, արխիվագիտության, Հայոց պատմության և Հայկական հարցի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով արխիվային վավերագրերի տեղեկատվական և գիտական արժեքը տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական գործընթացների ուսումնասիրման համար։

Հրատարակությունը հանձնարարական մատենագիտական բնույթի տեղեկատու է, որի նպատակն է ընթերցողներին ուղղորդել տիեզերական տեխնիկայի, տիեզերագնացության և Երկրի շուրջ ուղեծրային շարժում իրականացնող տեխնիկական սարքերի վերաբերյալ համապատասխան գիտական ու գիտահանրամատչելի գրականության ընտրության հարցում։ Այն համակարգված ձևով կարող է ներկայացնել գրքեր, գրքույկներ, պարբերական մամուլի հրապարակումներ և այլ տեղեկատվական նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է ընդհանուր պատկերացում կազմել տիեզերական հետազոտությունների զարգացման, ուղեծրային տեխնիկայի ստեղծման և դրա գիտական նշանակության մասին։ Ընտրված գրականությունը կարող է ընդգրկել տիեզերական թռիչքների ֆիզիկական հիմունքները, երկնային մարմինների շարժման ընդհանուր օրինաչափությունները, ուղեծրերի առանձնահատկությունները, հրթիռային տեխնիկայի պատմությունը, տիեզերական սարքերի կառուցվածքի ընդհանուր սկզբունքները և դրանց միջոցով իրականացվող գիտական դիտարկումները։ Առանձին բաժիններում կարող են ներկայացվել նյութեր տիեզերքից Երկրի ուսումնասիրության, մթնոլորտային և օդերևութաբանական դիտարկումների, կապի, աշխարհագրական հետազոտությունների և գիտական տվյալների հավաքագրման վերաբերյալ։ Հանձնարարական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն մատենագիտական տվյալների թվարկում, այլև ընթերցանության համար առավել օգտակար աղբյուրների թեմատիկ ընտրություն և դրանց տրամաբանական դասակարգում՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին աստիճանաբար ծանոթանալ ոլորտի հիմնական հարցերին։ Նման ցանկը հատկապես կարևոր է այն ժամանակաշրջանի գիտատեխնիկական գրականության տեղեկատվական տարածքը ուսումնասիրելու համար, երբ տիեզերագնացության զարգացումը հասարակական և գիտական մեծ հետաքրքրություն էր առաջացնում։ Այն կարող է օգտակար լինել դպրոցականներին, ուսանողներին, գրադարանների ընթերցողներին, բնագիտական և տեխնիկական թեմաներով հետաքրքրվող անձանց, ինչպես նաև գրադարանավարներին՝ թեմատիկ ցուցահանդեսներ, ընթերցանության ծրագրեր և տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկում կազմակերպելիս։ Մատենագիտական նյութերի ամբողջությունը միաժամանակ կարող է ծառայել որպես տվյալ ժամանակաշրջանում տիեզերական հետազոտությունների վերաբերյալ հրատարակված գրականության տարածման և հանրայնացման պատմությունը ուսումնասիրելու աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը միավորում է գիտահանրամատչելի տեղեկատվության տարածման և հանձնարարական մատենագիտության գործառույթները՝ ընթերցողին օգնելով կողմնորոշվել տիեզերական հետազոտություններին վերաբերող գրականության շրջանակում։

Աշխատությունը նվիրված է կարբոնատային հողերում աճեցվող հլածուկի սննդային և տարրային կազմի վրա ծծմբի ու ծծումբ օքսիդացնող Thiobacillus խմբի մանրէների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆոսֆորի մատչելիությանը և ծանր մետաղների կլանմանը։ Հետազոտության հիմքում հող–մանրէներ–բույս փոխազդեցության համակարգն է, որի շրջանակում դիտարկվում է, թե հողի քիմիական միջավայրի փոփոխությունները ինչպես կարող են անդրադառնալ սննդատարրերի շարժունակության, արմատային համակարգի կողմից դրանց յուրացման և բույսի տարբեր օրգաններում կուտակման վրա։ Կարբոնատային հողերում ֆոսֆորի մի մասը կարող է գտնվել բույսերի համար սահմանափակ մատչելիությամբ ձևերում, ուստի ուսումնասիրվում է ծծմբի կենսաբանական փոխակերպումների հնարավոր նշանակությունը հողի միջավայրի և ֆոսֆորային միացությունների հասանելիության փոփոխության տեսանկյունից։ Միաժամանակ քննության են առնվում ծանր մետաղների շարժունակության փոփոխությունները, քանի որ հողի թթվահիմնային հատկությունների և մանրէաբանական ակտիվության փոփոխությունը կարող է տարբեր կերպ անդրադառնալ առանձին տարրերի վարքի վրա։ Հլածուկը դիտարկվում է որպես հողից հանքային տարրեր յուրացնող գյուղատնտեսական մշակաբույս, որի աճի, կենսազանգվածի և տարրային կազմի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կիրառվող գործոնների ընդհանուր ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հողի հատկությունների, բույսի սննդային վիճակի և ֆոսֆորի ու մետաղական տարրերի կուտակման միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների վերլուծությունը։ Հետազոտությունը կարող է համեմատել տարբեր պայմաններում աճեցված բույսերի արձագանքը՝ բացահայտելու ծծմբային և մանրէաբանական գործոնների առանձին ու համակցված ազդեցությունների ընդհանուր միտումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հողի կենսաբանական գործընթացների նշանակությանը բույսերի հանքային սնուցման կարգավորման և կարբոնատային հողերի ագրոքիմիական հատկությունների փոփոխության մեջ։ Ստացված օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել ֆոսֆորային սնուցման արդյունավետության, հողում ծանր մետաղների կենսամատչելիության և բույսերում դրանց հնարավոր կուտակման փոխհարաբերությունների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հողագիտության, ագրոքիմիայի, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և հողային մանրէաբանության մոտեցումները՝ կարբոնատային հողերում սննդատարրերի և մետաղների վարքի կենսաերկրաքիմիական առանձնահատկությունները պարզաբանելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է իմունային համակարգի ազդանշանային և կարգավորիչ գործոնների հնարավոր մասնակցության ուսումնասիրությանը շիզոֆրենիայի ախտածագման բարդ մեխանիզմներում։ Հետազոտության կենտրոնում իմունային պատասխանի միջնորդների և կենտրոնական նյարդային համակարգում ընթացող կենսաբանական գործընթացների փոխազդեցությունն է՝ դիտարկելով նյարդային, իմունային և ներզատական համակարգերի միջև գոյություն ունեցող բազմակողմ կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ցիտոկիններին և իմունային կարգավորման այլ կենսաբանական գործոններին, որոնք մասնակցում են բորբոքային և հակաբորբոքային պատասխանների վերահսկմանը և կարող են փոխկապակցված լինել նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների հետ։ Քննվում են նյարդաբորբոքման վերաբերյալ գիտական պատկերացումները, իմունային հավասարակշռության փոփոխությունները և դրանց հնարավոր առնչությունը նյարդային հաղորդակցման, նեյրոնների ու գլիալ բջիջների փոխազդեցության և ուղեղի գործառնական կարգավորման գործընթացների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես բնածին, այնպես էլ ձեռքբերովի իմունային պատասխանի առանձնահատկություններին՝ գնահատելով տարբեր իմունաբանական ցուցանիշների հնարավոր նշանակությունը հիվանդության կենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծայրամասային իմունային համակարգի և կենտրոնական նյարդային համակարգի միջև հաղորդակցության մեխանիզմների դիտարկումը, ինչպես նաև այն հարցը, թե իմունային կարգավորման փոփոխությունները որքանով կարող են հանդես գալ որպես հիվանդության հետ կապված կենսաբանական գործընթացների արտահայտություն։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ նման կապերի առկայությունը ինքնին չի հաստատում պատճառահետևանքային հարաբերություն, քանի որ դիտվող իմունաբանական փոփոխությունների վրա կարող են ազդել բազմաթիվ կենսաբանական և միջավայրային գործոններ։ Աշխատանքի շրջանակում իմունաբանական տվյալները կարող են համադրվել կլինիկական և նյարդակենսաբանական դիտարկումների հետ՝ հիվանդության բազմագործոն բնույթն առավել ամբողջական պատկերացնելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը գտնվում է իմունաբանության, նյարդակենսաբանության և հոգեբուժության հատման կետում և նպաստում է շիզոֆրենիայի կենսաբանական մեխանիզմների վերաբերյալ ինտեգրված պատկերացումների զարգացմանը՝ առանց այն մեկ առանձին իմունային գործոնի կամ մեխանիզմի ազդեցությամբ բացատրելու։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակի լեզվական, մշակութային և պատկերային արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը բրիտանական ժողովրդական հեքիաթներում՝ դրանք հայկական հեքիաթային նյութի հետ զուգադրելու միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակն է ոչ միայն որպես դեպքերի հաջորդականությունը կազմակերպող պատմողական գործոն, այլև որպես տվյալ մշակույթի աշխարհընկալումը, ավանդական պատկերացումները և արժեքային համակարգը արտացոլող հասկացույթ։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի անվանումներն ու ժամանակային հարաբերություններ արտահայտող բառային և քերականական միջոցները, անցյալի, ներկայի և ապագայի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ժամանակի տևողության, կրկնության, հաջորդականության և սահմանային պահերի լեզվական ներկայացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հեքիաթային ժամանակի պայմանական բնույթին, երբ իրադարձությունների ընթացքը կարող է տարբերվել առօրյա ժամանակի սովորական տրամաբանությունից, իսկ երկարատև ժամանակահատվածները ներկայացվել որպես սեղմված պատմողական հատվածներ։ Քննվում են նաև օրվա և տարվա ժամանակների, տարիքային փուլերի, ճանապարհորդության, սպասման, վերադարձի և փոփոխության հետ կապված ժամանակային պատկերները։ Բրիտանական և հայկական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել երկու մշակույթներում հանդիպող ընդհանուր հեքիաթային օրինաչափությունները և ժամանակի ընկալման մշակութային առանձնահատկությունները։ Վերլուծության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն կայուն բանաձևերը, պատմության սկիզբն ու ավարտը նշող արտահայտությունները, ժամանակային մակբայները, կրկնվող կառուցվածքները և այն լեզվական միավորները, որոնց միջոցով ստեղծվում է անցյալի անորոշ կամ առասպելական ժամանակի տպավորություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի ցիկլային և գծային ընկալումների հարաբերակցությանը, հերոսի կյանքի փուլերի ու փորձությունների ժամանակային կազմակերպմանը և ժամանակային խորհրդանշանների դերին հեքիաթի իմաստային կառուցվածքում։ Զուգադրական մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել, թե նմանատիպ պատմողական իրավիճակները ինչպես են լեզվականորեն ձևակերպվում տարբեր ազգային ավանդույթներում և ինչպիսի մշակութային իմաստներ են ձեռք բերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճանաչողական լեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, բանահյուսագիտության և զուգադրական լեզվաբանության մոտեցումները՝ ժամանակի հասկացութային և լեզվական ներկայացման ազգային ու համընդհանուր առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կառավարվող կոնֆիգուրացիայով բազմամեքենայական հաշվողական համալիրների համալիր թեստավորման նախագծման համար նախատեսված գործիքային ծրագրային միջոցների մշակման և կիրառման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում փոխկապակցված մի քանի հաշվողական մեքենաներից, հանգույցներից և օժանդակ բաղադրիչներից կազմված համակարգերի աշխատունակության ստուգումն է՝ հաշվի առնելով դրանց կառուցվածքի փոփոխման և տարբեր աշխատանքային կոնֆիգուրացիաների ձևավորման հնարավորությունը։ Քննվում են համալիր թեստերի կառուցման սկզբունքները, որոնց միջոցով հնարավոր է ստուգել ոչ միայն առանձին սարքային կամ ծրագրային բաղադրիչների աշխատանքը, այլև դրանց փոխգործակցությունը միասնական հաշվողական միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թեստային սցենարների ավտոմատ ձևավորմանը, համակարգի կոնֆիգուրացիայի նկարագրմանը, ստուգումների հաջորդականության կազմակերպմանը և ստացված արդյունքների վերլուծությանը։ Կառավարվող կոնֆիգուրացիան դիտարկվում է որպես համակարգի կարևոր առանձնահատկություն, քանի որ տարբեր խնդիրների իրականացման ժամանակ կարող են փոփոխվել հաշվողական ռեսուրսների կազմը, հանգույցների միջև կապերը և աշխատանքի կազմակերպման տրամաբանությունը։ Այդ պայմաններում թեստավորման գործիքները պետք է հնարավորություն տան համապատասխանեցնել ստուգումների կառուցվածքը տվյալ պահին գործող կոնֆիգուրացիային։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում թեստային ծրագրերի ստեղծման և կառավարման գործընթացների ավտոմատացումը, որը կարող է նվազեցնել ձեռքով կատարվող գործողությունների ծավալը և ապահովել ստուգումների համակարգված իրականացումը։ Ուսումնասիրվում են սխալների հայտնաբերման, արդյունքների գրանցման և համակարգի տարբեր բաղադրիչների վիճակի գնահատման ընդհանուր մեթոդական մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել թեստերի նկարագրման մասնագիտացված ծրագրային միջոցներ, տվյալների կառավարման մոդուլներ և թեստավորման գործընթացի կազմակերպման ալգորիթմներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գործիքային համակարգի ընդլայնելիությանը և տարբեր կառուցվածքով հաշվողական համալիրներին հարմարվելու հնարավորությանը։ Նման միջոցների մշակումը կարևոր է բազմամեքենայական համակարգերի հուսալիության գնահատման, տեխնիկական սպասարկման և ծրագրային ու սարքային բաղադրիչների համատեղ աշխատանքի ստուգման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հաշվողական համակարգերի ճարտարապետության, ծրագրային գործիքների նախագծման, ավտոմատացված թեստավորման և համակարգային ախտորոշման մոտեցումները՝ բարդ բազմամեքենայական համալիրների ստուգման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր կառուցվածքային առանձնահատկություններ ունեցող չորրորդային ամոնիումային աղերի ներմոլեկուլային ցիկլացման ռեակցիաների տեսական և փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով հիմքային միջավայրում ընթացող փոխարկումների օրինաչափությունների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն օրգանական համակարգերն են, որոնց մոլեկուլային կառուցվածքում միաժամանակ առկա են տարբեր աստիճանի չհագեցվածությամբ π-էլեկտրոնային հատվածներ, որոնց փոխադարձ դիրքը և էլեկտրոնային բնույթը կարող են էական ազդեցություն ունենալ օղակային կառուցվածքների առաջացման ուղղության և ընտրողականության վրա։ Քննվում է սկզբնական միացությունների կառուցվածքի և ռեակցիոն ունակության միջև փոխկապակցվածությունը՝ առանձնացնելով ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթի, չհագեցած հատվածների կառուցվածքի և տարածական դասավորության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տիպի π⁴-հատվածների ազդեցության համեմատական գնահատմանը՝ պարզելու համար, թե կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ ներմոլեկուլային փոխազդեցությունների և հետագա ցիկլացման ընդհանուր բնույթի վրա։ Ուսումնասիրվում են հնարավոր միջանկյալ վիճակների և նոր կապերի ձևավորման վերաբերյալ մեխանիստական պատկերացումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ռեակցիաների ուղղությունը պայմանավորող հիմնական գործոնները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ստացվող ցիկլային օրգանական միացությունների կառուցվածքի հաստատումը և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը՝ ժամանակակից անալիտիկ և սպեկտրային մեթոդների ընդհանուր հնարավորությունների կիրառմամբ։ Տարբեր կառուցվածքով սկզբնական նյութերի վարքի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կառուցվածք–ռեակցիոնունակություն հարաբերությունները և ձևակերպել համապատասխան փոխարկումների ընդհանուր օրինաչափություններ։ Հետազոտությունն ունի նշանակություն հետերոցիկլային և սինթետիկ օրգանական քիմիայի համար, քանի որ ներմոլեկուլային ցիկլացման գործընթացները կարևոր դեր ունեն կառուցվածքային բարդություն ունեցող օրգանական միացությունների նոր դասերի ուսումնասիրության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրգանական ռեակցիաների մեխանիզմների, չհագեցած համակարգերի քիմիայի, չորրորդային ամոնիումային միացությունների և հետերոցիկլային քիմիայի մոտեցումները՝ բազմաֆունկցիոնալ մոլեկուլներում ընթացող ներմոլեկուլային փոխարկումների կառուցվածքային օրինաչափությունները պարզաբանելու նպատակով։