Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է առանց տիպային սահմանափակումների ֆունկցիոնալ ծրագրերի ձևափոխման տեսական հիմքերի և այդ ձևափոխությունների պրոցեդուրային սեմանտիկայի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ծրագրերի այնպիսի փոխակերպումներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է փոփոխել ծրագրի կառուցվածքը՝ պահպանելով դրա հաշվարկային իմաստը և ստացվող արդյունքների համարժեքությունը։ Առանց տիպերի ֆունկցիոնալ ծրագրավորումը դիտարկվում է որպես մաթեմատիկական ձևակերպման համար հարմար միջավայր, որտեղ հաշվարկները կարելի է ներկայացնել ֆունկցիաների սահմանման, կիրառման, փոխարինման և արտահայտությունների հաջորդական պարզեցման միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ծրագրային արտահայտությունների վերագրման կանոններին, ֆունկցիաների կոմպոզիցիային, միջանկյալ կառուցվածքների վերացմանը և հաշվարկների կազմակերպման տարբեր ռազմավարություններին։ Քննվում է, թե ինչ պայմաններում կարող է մի ծրագրային արտահայտություն փոխարինվել մեկ այլ արտահայտությամբ՝ առանց ծրագրի դիտարկելի վարքագիծը փոխելու։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պրոցեդուրային կամ օպերացիոն սեմանտիկան, որի միջոցով ծրագրի իմաստը նկարագրվում է ոչ միայն վերջնական արդյունքով, այլև հաշվարկի իրականացման քայլերի հաջորդականությամբ։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ձևականորեն ներկայացնել արտահայտությունների պարզեցման կարգը, ֆունկցիաների կանչերի իրականացումը և ծրագրի կատարման ընթացքում առաջացող միջանկյալ վիճակները։ Ուսումնասիրվում են տարբեր հաշվարկային ռազմավարությունների առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը ծրագրի ավարտելիության, հաշվարկային քայլերի քանակի ու կատարման արդյունավետության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի ծրագրային ձևափոխությունների ճշգրտության հիմնավորումը, քանի որ օպտիմալացման նպատակով կատարված կառուցվածքային փոփոխությունը պետք է պահպանի սկզբնական ծրագրի սեմանտիկական հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ֆունկցիոնալ ծրագրերի համարժեքության, նորմալ ձևերի և վերագրման համակարգերի հետ կապված տեսական խնդիրներ։ Նման մոտեցումները կարևոր են ծրագրերի ավտոմատ վերլուծության և օպտիմալացման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս մշակել ծրագրային կոդի վերափոխման ձևականորեն հիմնավորված մեթոդներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ծրագրավորման լեզուների տեսության, ֆունկցիոնալ ծրագրավորման, մաթեմատիկական տրամաբանության և ձևական սեմանտիկայի մոտեցումները՝ ուղղված ծրագրերի կառուցվածքային ձևափոխությունների օրինաչափությունների և դրանց հաշվարկային իմաստի պահպանման սկզբունքների բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական սրտային անբավարարության պայմաններում սրտի խոռոչների կառուցվածքային և գործառական ցուցանիշների ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ հիվանդության ընթացքի, հնարավոր կլինիկական ելքերի և երկարատև դեղորայքային բուժման ազդեցության գնահատման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում սրտի վերակառուցման գործընթացներն են, որոնց ընթացքում կարող են փոփոխվել փորոքների և նախասրտերի չափերը, ծավալները, պատերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կծկողական գործառույթը և սրտի ընդհանուր հեմոդինամիկ արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այդ ցուցանիշների ոչ միայն մեկանգամյա գնահատմանը, այլև դրանց դինամիկ դիտարկմանը, քանի որ ժամանակի ընթացքում արձանագրվող փոփոխությունները կարող են լրացուցիչ տեղեկություն հաղորդել հիվանդության զարգացման ուղղության և բուժման նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքի մասին։ Քննվում է սրտի սիստոլիկ և դիաստոլիկ գործառույթների, խոռոչների ծավալային ցուցանիշների, արտամղման բնութագրերի և այլ կառուցվածքային պարամետրերի փոխկապակցվածությունը կլինիկական վիճակի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գործիքային հետազոտությունների, հատկապես սրտի պատկերային գնահատման միջոցով ստացվող տվյալների նշանակությունը՝ սրտամկանի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում համեմատելու համար։ Երկարատև դեղորայքային բուժումը դիտարկվում է որպես հիվանդության ընթացքի վրա ազդող կարևոր գործոն, որի արդյունավետության գնահատման համար անհրաժեշտ է համադրել կլինիկական ախտանիշների, գործառական վիճակի և սրտի կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ տվյալները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն հարցին, թե տարբեր ցուցանիշների համակցված գնահատումն ինչպես կարող է նպաստել հիվանդների ռիսկային խմբերի տարբերակմանը և հետագա բժշկական հսկողության անհատականացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է կլինիկական ելքերի և սրտի կառուցվածքային-գործառական փոփոխությունների միջև հնարավոր կապերի վիճակագրական վերլուծությունը՝ կանխատեսման համար առավել տեղեկատվական բնութագրերը որոշելու նպատակով։ Միաժամանակ հաշվի է առնվում, որ քրոնիկական սրտային անբավարարությունը բազմագործոն վիճակ է, և առանձին ցուցանիշը սովորաբար չի կարող ամբողջությամբ բնութագրել դրա ընթացքը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սրտաբանության, ֆունկցիոնալ ախտորոշման և կլինիկական կանխատեսման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ավելի ամբողջական գնահատել հիվանդության դինամիկան և երկարատև բուժման պայմաններում կլինիկական անբարենպաստ ելքերի ռիսկը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Արցախի բարձրագույն կրթության համակարգերում տեղի ունեցած կառուցվածքային, բովանդակային և կառավարչական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգերի արդիականացման և նոր սոցիալ-տնտեսական պայմաններին համապատասխանեցման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության կազմակերպման սկզբունքների վերափոխումն է, կրթական ծրագրերի կատարելագործումը, բուհերի կառավարման մեխանիզմների զարգացումը և կրթության որակի ապահովման համակարգերի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բարձրագույն կրթության ազգային ավանդույթների և միջազգային կրթական գործընթացների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են կրթական չափորոշիչների, աստիճանային համակարգերի, ուսումնական ծրագրերի և որակավորումների համադրելիության ապահովման ընթացքում։ Քննվում են բուհերի ինքնավարության, ակադեմիական ազատության, կառավարման արդյունավետության և պատասխանատվության փոխկապակցված հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կրթության որակի գնահատման և ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով ներքին ու արտաքին գնահատման, կրթական ծրագրերի վերանայման և ուսուցման արդյունքների չափելիության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացմանը, ուսուցման ժամանակակից մեթոդների ներդրմանը, ուսանողակենտրոն կրթության սկզբունքներին և գիտահետազոտական գործունեության ու ուսումնական գործընթացի փոխկապակցմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են երկու համակարգերի միջև կրթական և գիտական համագործակցության հնարավորությունները, մասնագիտական փորձի փոխանակումը, կրթական ծրագրերի համադրումը և ընդհանուր գիտակրթական տարածքի ձևավորմանն առնչվող խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսավորման, նյութատեխնիկական ապահովման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և կրթական ենթակառուցվածքների զարգացման հարցերին, որոնք էական նշանակություն ունեն բարձրագույն կրթության կայուն գործունեության համար։ Ուսումնասիրվում են նաև աշխատաշուկայի պահանջների և մասնագետների պատրաստման համակարգի փոխհարաբերությունները՝ կարևորելով կրթական ծրագրերի համապատասխանությունը մասնագիտական գործունեության փոփոխվող պայմաններին։ Բարձրագույն կրթության փոխակերպումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է իրավական, կազմակերպական, տնտեսական, ակադեմիական և սոցիալական բաղադրիչների փոխհամաձայնեցված զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթության կառավարման, բարձրագույն դպրոցի մանկավարժության և կրթական քաղաքականության մոտեցումները՝ բացահայտելով բարձրագույն կրթության համակարգային բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները, դրանց իրականացման ընթացքում առաջացող խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի դպրոցական շենքերի ճարտարապետական կազմակերպման զարգացմանը՝ հասարակական, կրթական և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում հանրակրթական հաստատությունների տարածական կառուցվածքի վերափոխումն է՝ պայմանավորված կրթական գործընթացի նոր պահանջներով, ուսուցման մեթոդների փոփոխությամբ և դպրոցական միջավայրի նկատմամբ ժամանակակից մոտեցումներով։ Քննվում են ավանդական դպրոցական շենքերի հատակագծային սկզբունքները և դրանց համապատասխանությունը կրթության նոր կազմակերպական ձևերին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դասասենյակների, լաբորատորիաների, գրադարանների, մարզական, մշակութային և ընդհանուր օգտագործման տարածքների փոխադարձ կապերին։ Կարևորվում է ճկուն և բազմագործառույթ տարածքների ձևավորումը, որոնք կարող են հարմարեցվել անհատական, խմբային և համատեղ ուսուցման տարբեր ձևերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դպրոցական շենքի և շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությանը, տարածքի կազմակերպմանը, բնական լուսավորությանը, օդափոխությանը, ակուստիկական պայմաններին և սովորողների համար հարմարավետ միջավայրի ձևավորմանը։ Դիտարկվում են նաև Հայաստանի բնակլիմայական պայմանների ազդեցությունը ճարտարապետական և կառուցվածքային լուծումների ընտրության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գոյություն ունեցող դպրոցական շենքերի վերակառուցման և արդիականացման խնդիրը՝ հաշվի առնելով դրանց ֆունկցիոնալ հնարավորությունները, տեխնիկական վիճակը և ժամանակակից կրթական պահանջներին համապատասխանեցնելու անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում մատչելի միջավայրի ձևավորմանը՝ տարբեր կարիքներ ունեցող սովորողների համար դպրոցական տարածքների հնարավորինս հավասար օգտագործման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված դպրոցական շենքերի տիպաբանական առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց առավելությունները, սահմանափակումները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Դպրոցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ուսումնական գործառույթ իրականացնող շենք, այլև որպես համայնքային և սոցիալական միջավայր, որտեղ կազմակերպվում են հաղորդակցություն, ստեղծագործական գործունեություն, մշակութային միջոցառումներ և արտադասարանական աշխատանք։ Կարևորվում են նաև շենքի էներգաարդյունավետության, շահագործման նպատակահարմարության և տարածքների երկարաժամկետ հարմարվողականության հարցերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճարտարապետության, քաղաքաշինության, կրթական միջավայրի նախագծման և շենքերի տիպաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի դպրոցական ճարտարապետության զարգացման այն սկզբունքները, որոնք համապատասխանում են փոփոխվող հասարակական և կրթական պահանջներին։

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային և մատենագիտական գործունեության այն ուղղություններին, որոնք կապված են ընթերցողին նպատակային գրականություն առաջարկելու, ընթերցողական հետաքրքրությունների ձևավորման և ինքնուրույն ընթերցանության մշակույթի զարգացման հետ։ Հետազոտության առանցքում հանձնարարական մատենագիտության նշանակությունն է՝ որպես ընթերցողի և գրականության միջև միջնորդող տեղեկատվական համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է տարբեր թեմաների, գիտելիքի բնագավառների և ընթերցողական խմբերի համար ընտրել ու ներկայացնել առավել համապատասխան հրատարակություններ։ Քննվում են հանձնարարական մատենագիտական ցանկերի, ուղեցույցների, ակնարկների և այլ տեղեկատվական նյութերի կազմման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց բովանդակային կառուցվածքը, գրականության ընտրության չափանիշները և ընթերցողական նպատակներին համապատասխանեցման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընթերցանության ղեկավարման գաղափարին, որը դիտարկվում է ոչ թե որպես ընթերցողի ընտրության սահմանափակում, այլ որպես խորհրդատվական և կրթական աջակցություն՝ նպաստելով գրականության բազմազանության մեջ կողմնորոշվելուն և ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրադարանավարի մասնագիտական գործունեությունը՝ ընթերցողի տարիքային, կրթական և անհատական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունից մինչև համապատասխան գրականության առաջարկություն և հետագա ընթերցողական հետաքրքրությունների զարգացում։ Անդրադարձ է կատարվում անհատական և խմբային աշխատանքի ձևերին, թեմատիկ ցուցադրություններին, գրքի քննարկումներին, մատենագիտական տեսություններին և տեղեկատվական այլ միջոցներին։ Ուսումնասիրվում է նաև հանձնարարական մատենագիտության կրթական և մշակութային գործառույթը, դրա կապը ինքնակրթության, գիտելիքների ընդլայնման և գրական ճաշակի ձևավորման հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի երեխաների և երիտասարդների ընթերցանության կազմակերպումը, որտեղ գրականության ընտրությունը պահանջում է հաշվի առնել տարիքային ընկալումը, հետաքրքրությունները և կրթական պահանջները։ Միաժամանակ կարևորվում է ընթերցողի ինքնուրույնության զարգացումը՝ նրան անհրաժեշտ որոնողական և մատենագիտական հմտություններով ապահովելու միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հանձնարարական մատենագիտությունն ու ընթերցանության կազմակերպումը որպես փոխկապակցված գրադարանային գործընթացներ, որոնք նպաստում են տեղեկատվության նպատակային տարածմանը, ընթերցողական պահանջմունքների զարգացմանը, գրքի և ընթերցողի արդյունավետ կապի ձևավորմանն ու հասարակության ընթերցողական մշակույթի բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված ֆիզիկական նախագծման մեթոդների ուսումնասիրությանը և կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով նախագծվող էլեկտրոնային սխեմաների սխեմատեխնիկական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում ինտեգրալ սխեմայի տրամաբանական կամ էլեկտրական նկարագրությունից դրա ֆիզիկական կառուցվածքի ձևավորման գործընթացն է, որի ընթացքում անհրաժեշտ է որոշել տարրերի տեղաբաշխումը, դրանց փոխադարձ դիրքը, միջմիացումների կառուցվածքը և բյուրեղի մակերեսի արդյունավետ օգտագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ ֆիզիկական նախագծման արդյունքը կախված է ոչ միայն երկրաչափական սահմանափակումներից, այլև սխեմայի առանձին հանգույցների էլեկտրական և գործառական նշանակությունից։ Քննվում են տարրերի տեղաբաշխման և միջմիացումների երթուղավորման խնդիրները, ազդանշանային ուղիների երկարության նվազեցումը, կարևոր կապերի առաջնահերթ մշակումը և սխեմայի կառուցվածքային առանձնահատկությունների օգտագործումը նախագծային որոշումների ընդունման ժամանակ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մակաբույծ դիմադրությունների և ունակությունների ազդեցության գնահատումը, քանի որ ֆիզիկական կառուցվածքի պարամետրերը կարող են էապես փոխել ազդանշանների տարածման ժամանակը, էներգասպառումը և ամբողջ համակարգի արագագործությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև ֆունկցիոնալ բլոկների փոխադարձ կապերի, ազդանշանային ուղիների կրիտիկականության և էլեկտրական սահմանափակումների ներառման հնարավորությունները ավտոմատացված նախագծման ալգորիթմներում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բազմաչափանիշային օպտիմալացման խնդրին, երբ անհրաժեշտ է միաժամանակ նվազեցնել զբաղեցրած մակերեսը և միջմիացումների երկարությունը՝ պահպանելով արագագործության, հուսալիության և տեխնոլոգիական իրագործելիության պահանջները։ Դիտարկվում են նախագծային ընթացակարգերի ալգորիթմացման և համակարգչային իրականացման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ձեռքով կատարվող աշխատանքի ծավալը և արագացնել բարդ ինտեգրալ սխեմաների նախագծումը։ Կարևորվում է նաև սխեմատեխնիկական և ֆիզիկական նախագծման փուլերի փոխադարձ կապը, քանի որ դրանց մեկուսացված իրականացումը կարող է հանգեցնել այնպիսի կառուցվածքային լուծումների, որոնք չեն ապահովում պահանջվող էլեկտրական բնութագրերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, էլեկտրոնային ավտոմատացված նախագծման համակարգերի, օպտիմալացման ալգորիթմների և միկրոէլեկտրոնիկայի մոտեցումները՝ ուղղված նախագծման արդյունավետության բարձրացմանը և սխեմայի էլեկտրական ու ֆիզիկական պարամետրերի միջև առավել արդյունավետ համապատասխանության ապահովմանը։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների իրավական գիտակցության, իրավական մշակույթի և պատասխանատու վարքագծի ձևավորմանը՝ դիտարկելով կրթական ու դաստիարակչական աշխատանքը որպես անչափահասների իրավախախտումների կանխարգելման կարևոր միջոց։ Հետազոտության առանցքում սովորողների կողմից իրենց իրավունքների, պարտականությունների և հասարակության մեջ գործող վարքականոնների գիտակցված ընկալման ձևավորումն է։ Իրավական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրավական գիտելիքների փոխանցում, այլև որպես արժեքային կողմնորոշումների, պատասխանատվության զգացման, արդարության, փոխադարձ հարգանքի և սեփական գործողությունների հետևանքները գնահատելու կարողության զարգացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի, դպրոցի և սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը երեխայի իրավական սոցիալականացման գործընթացում։ Քննվում է ուսուցչի և դասղեկի դերը սովորողների հետ կանխարգելիչ աշխատանքի կազմակերպման, կոնֆլիկտային իրավիճակների խաղաղ կարգավորման, համագործակցային հարաբերությունների ձևավորման և դպրոցական միջավայրում ընդունելի վարքի սկզբունքների ամրապնդման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավական կրթության բովանդակության և սովորողների տարիքային առանձնահատկությունների համապատասխանության հարցը, քանի որ իրավական հասկացությունների արդյունավետ յուրացումը պահանջում է դրանց ներկայացում հասկանալի և իրական կյանքին առնչվող իրավիճակների միջոցով։ Դիտարկվում են քննարկումների, իրավիճակային առաջադրանքների, դերային վարժությունների, խմբային աշխատանքի և այլ ակտիվ մանկավարժական մեթոդների հնարավորությունները, որոնք նպաստում են ոչ միայն գիտելիքի յուրացմանը, այլև որոշումների ընդունման ու պատասխանատու վարքի հմտությունների զարգացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դպրոցական միջավայրում բռնության, հակասոցիալական վարքի, կարգապահական խնդիրների և հասակակիցների միջև կոնֆլիկտների կանխարգելման ընդհանուր մանկավարժական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ընտանիքի, կրթական հաստատության և համապատասխան մասնագետների համագործակցությունը՝ հատկապես վարքային դժվարությունների կամ սոցիալական ռիսկերի դեպքում։ Իրավախախտումների կանխարգելումը դիտարկվում է որպես երկարաժամկետ և համակարգային գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն վերահսկողությունից, այլև երեխայի սոցիալական պատասխանատվության և իրավական ինքնագիտակցության զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, իրավական կրթության, սոցիալականացման և կանխարգելիչ աշխատանքի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել դպրոցականների իրավական դաստիարակության նշանակությունը օրինապահ, պատասխանատու և հասարակական հարաբերություններին գիտակցաբար մասնակցող անձի ձևավորման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվ գալակտիկական միջուկներից արտանետվող մեծամասշտաբ ռելյատիվիստական շիթերի ճառագայթման ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց դիտողական հատկությունների տեսական մեկնաբանությանը։ Հետազոտության առանցքում գերզանգվածային սև խոռոչների շրջակայքում ձևավորվող և գալակտիկայի սահմաններից զգալի հեռավորությունների վրա տարածվող պլազմային հոսքերն են, որոնք տիեզերքի ամենահզոր էներգետիկ երևույթներից են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շիթերում բարձր էներգիաներով մասնիկների արագացմանը, մագնիսական դաշտերի դերին և տարբեր հաճախականային տիրույթներում դիտվող ճառագայթման առաջացման գործընթացներին։ Քննվում է սինքրոտրոնային ճառագայթումը, որն առաջանում է ռելյատիվիստական լիցքավորված մասնիկների՝ մագնիսական դաշտում շարժման հետևանքով և կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ռադիոալիքային ու որոշ դեպքերում ավելի բարձր էներգիական տիրույթներում դիտվող արտանետումների մեկնաբանման համար։ Դիտարկվում են նաև հակադարձ Կոմպտոնի ցրման տարբեր մեխանիզմները, որոնց դեպքում բարձր էներգիական էլեկտրոնները ֆոտոններին փոխանցում են իրենց էներգիայի մի մասը՝ ձևավորելով ավելի բարձր էներգիայի ճառագայթում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շիթերի սպեկտրալ էներգիայի բաշխման ուսումնասիրությունը և բազմալիքային դիտողական տվյալների համադրումը՝ ռադիո, օպտիկական, ռենտգենյան և գամմա տիրույթներում։ Վերլուծվում է, թե մասնիկների էներգետիկ բաշխումը, մագնիսական դաշտի ուժգնությունը, շիթի շարժման արագությունը և դիտման անկյունը ինչպես կարող են ազդել գրանցվող ճառագայթման ինտենսիվության ու սպեկտրային բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ռելյատիվիստական Դոպլերյան ուժեղացման հաշվառումը, քանի որ դիտորդի նկատմամբ շիթի կողմնորոշումը կարող է էապես փոփոխել դրա տեսանելի հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են նաև շիթի կառուցվածքային անհամասեռությունները, հարվածային ալիքները և մասնիկների շարունակական արագացման հնարավոր գործընթացները, որոնք կարող են նպաստել մեծ հեռավորությունների վրա բարձր էներգիական ճառագայթման պահպանմանը։ Տեսական մոդելների և աստղագիտական դիտումների համադրումը հնարավորություն է տալիս սահմանափակումներ դնել շիթերի ֆիզիկական պարամետրերի վրա և ավելի լավ հասկանալ դրանց էներգիայի փոխանցման մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարձր էներգիաների աստղաֆիզիկայի, ռելյատիվիստական պլազմայի ֆիզիկայի և արտագալակտիկական աստղագիտության մոտեցումները՝ նպաստելով ակտիվ գալակտիկական միջուկների և դրանց հզոր շիթային համակարգերի բնույթի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Համադանի և Ֆարսի շրջանների հետ կապված ֆահլավիյաթի՝ միջնադարյան իրանական տեղական լեզուներով ու բարբառներով ստեղծված բանաստեղծական ժառանգության լեզվական, գրական և պատմամշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն չափածո բնագրերն են, որոնք արժեքավոր նյութ են իրանական լեզուների պատմական զարգացման, տարածաշրջանային խոսվածքների և դասական պարսկերենի հետ դրանց փոխհարաբերությունների բացահայտման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պահպանված տեքստերի բառապաշարին, հնչյունական և քերականական առանձնահատկություններին, ձևաբանական կառուցվածքներին ու բարբառային տարրերին, որոնց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական պատկերի առանձին կողմեր։ Համադանի և Ֆարսի նյութերը դիտարկվում են ինչպես առանձին տարածաշրջանային ավանդույթների, այնպես էլ իրանական լեզվամշակութային ընդհանուր տարածքի համատեքստում։ Քննվում է ֆահլավիյաթ հասկացության պատմական բովանդակությունը, դրա կիրառությունը միջնադարյան աղբյուրներում և այդ անվան տակ պահպանված ստեղծագործությունների լեզվական պատկանելության որոշման խնդիրը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ձեռագրերում և գրական աղբյուրներում պահպանված տարբերակների տեքստաբանական քննությունը, քանի որ տեղական խոսքի առանձնահատկությունները հետագա ընդօրինակման ընթացքում կարող էին փոփոխվել կամ հարմարեցվել դասական պարսկերենի նորմերին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանաստեղծական ձևերին, պատկերային համակարգին, սիրային, փիլիսոփայական, կենցաղային և ժողովրդական մոտիվներին՝ ցույց տալով լեզվաբանական նյութի և գեղարվեստական ավանդույթի փոխկապակցվածությունը։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր շրջանների լեզվական ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց կապերը հին և միջին իրանական լեզուների ու նոր իրանական բարբառների հետ։ Այս նյութերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև պատմական բարբառագիտության համար, քանի որ որոշ տեղական լեզվական ձևեր առավել ամբողջական կերպով պահպանվել են հենց բանաստեղծական հատվածների միջոցով։ Միաժամանակ ֆահլավիյաթը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանային մշակութային ինքնության և բանավոր ու գրավոր ավանդույթների փոխազդեցության արտահայտություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրանագիտության, պատմական լեզվաբանության, բարբառագիտության, տեքստաբանության և գրականագիտության մեթոդները՝ նպաստելով միջնադարյան Իրանի լեզվական բազմազանության և տեղական բանաստեղծական մշակույթի առավել ամբողջական ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է աֆազիայի պայմաններում խաթարված խոսքային հաղորդակցության վերականգնման տեսական, կլինիկական և հոգեբանամանկավարժական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում գլխուղեղի խոսքային գործառույթների խանգարման հետևանքով առաջացող հաղորդակցական դժվարություններն են, որոնք կարող են արտահայտվել բանավոր խոսքի արտադրման կամ ընկալման, անվանման, կրկնության, ընթերցանության և գրավոր խոսքի տարբեր աստիճանի փոփոխություններով։ Խոսքի վերականգնումը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին լեզվական կարողությունների վերականգնման, այլև մարդու առօրյա հաղորդակցությանը մասնակցելու հնարավորությունների բարելավման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խանգարման տեսակի և արտահայտվածության գնահատմանը, պահպանված լեզվական ու ճանաչողական հնարավորությունների բացահայտմանը և դրանց հիման վրա վերականգնողական աշխատանքի անհատականացման սկզբունքներին։ Քննվում են բառապաշարի ակտիվացման, բառերի իմաստային կապերի վերականգնման, նախադասությունների կառուցման, խոսքի ընկալման և երկխոսության կարողությունների զարգացման ընդհանուր մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նյարդահոգեբանական տեսանկյունը, որը հնարավորություն է տալիս խոսքային խանգարումները կապել բարձրագույն հոգեկան գործառույթների համակարգային կազմակերպման և գլխուղեղի տարբեր գործառական համակարգերի փոխազդեցության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հիշողության, ուշադրության, մտածողության և հուզական վիճակի նշանակությանը, քանի որ դրանց փոփոխությունները կարող են ազդել հաղորդակցական վերականգնման ընթացքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է մասնագետների համատեղ աշխատանքը՝ խոսքի և լեզվի թերապիայի, նյարդաբանության, նյարդահոգեբանության և վերականգնողական բժշկության մոտեցումների համադրմամբ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի և սոցիալական միջավայրի մասնակցությանը, քանի որ բնական հաղորդակցական իրավիճակներում ձեռք բերված կարողությունների կիրառումը կարևոր նշանակություն ունի առօրյա գործունեության և սոցիալական ներգրավվածության համար։ Դիտարկվում են նաև վերականգնողական առաջընթացի գնահատման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով ոչ միայն լեզվական առաջադրանքների կատարումը, այլև իրական հաղորդակցության արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է խոսքային հաղորդակցության վերականգնումը որպես համալիր և անհատականացված գործընթաց, որի նպատակը լեզվական գործառույթների հնարավոր բարելավման հետ մեկտեղ մարդու հաղորդակցական ինքնուրույնության և կյանքի որակի բարձրացումն է։

Աշխատությունը նվիրված է Ռեդյարդ Քիփլինգի ստեղծագործական աշխարհում արևելյան և արևմտյան մշակութային ավանդույթների փոխազդեցության, փոխներթափանցման և գեղարվեստական համադրման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն բազմամշակութային միջավայրն է, որի շրջանակում եվրոպական գրական մտածողությունը հանդիպում է Հնդկաստանի բնաշխարհին, բանահյուսական պատկերացումներին, սոցիալական հարաբերություններին և ավանդական աշխարհընկալման տարրերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Արևելքի գեղարվեստական պատկերմանը՝ բնության, կենդանական աշխարհի, համայնքային հարաբերությունների, սովորույթների և բարոյական պատկերացումների միջոցով։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է արևմտյան գրական ավանդույթի ազդեցությունը պատմողական կառուցվածքի, կերպարակերտման, արկածային պատումի և դաստիարակչական գաղափարների ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդու և բնության հարաբերության խնդիրը․ ջունգլին ներկայացվում է ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես յուրահատուկ սոցիալական ու խորհրդանշական աշխարհ՝ իր օրենքներով, արժեքներով և վարքականոնով։ Քննվում է գլխավոր հերոսի ինքնության ձևավորման գործընթացը երկու տարբեր աշխարհների սահմանագծում, նրա պատկանելության, օտարության, հարմարվելու և սեփական տեղը գտնելու խնդիրները։ Այդ տեսանկյունից մշակութային երկակիությունը դիտարկվում է որպես ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական կառուցվածքը ձևավորող կարևոր սկզբունք։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առասպելական, բանահյուսական և առակային տարրերի կիրառմանը, կենդանիների մարդակերպմանը և դրանց միջոցով մարդկային հասարակության հարաբերությունների ներկայացմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել արևելյան նյութի գեղարվեստական վերամշակումը արևմտյան հեղինակի աշխարհայացքի շրջանակում՝ միաժամանակ ուշադրություն դարձնելով գաղութային ժամանակաշրջանի մշակութային համատեքստին և դրա ազդեցությանը Արևելքի պատկերման ձևերի վրա։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ տարբեր մշակույթների հանդիպումը կարող է արտահայտվել ինչպես փոխադարձ հարստացման ու երկխոսության, այնպես էլ հակադրությունների և մշակութային կարծրատիպերի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է համեմատական գրականագիտության, մշակութաբանության և տեքստաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով արևելյան ու արևմտյան ավանդույթների փոխհարաբերության դերը Քիփլինգի գեղարվեստական աշխարհի, կերպարային համակարգի և գաղափարական բազմաշերտության ձևավորման մեջ։

Աշխատությունը նվիրված է ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերի օպտիկական հատկությունների տեսական և ֆիզիկական ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն կառուցվածքներին, որոնցում լիցքակիրների էներգիայի և իմպուլսի միջև կապը բնութագրվում է բարդ դիսպերսիոն օրենքով։ Հետազոտության առանցքում քվանտային չափային սահմանափակման ազդեցությունն է էլեկտրոնային վիճակների, էներգետիկ սպեկտրի և նյութի՝ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման հետ փոխազդեցության վրա։ Դիտարկվում են քվանտային հորերի, լարերի և այլ ցածրաչափ կառուցվածքների առանձնահատկությունները, որտեղ համակարգի չափերի փոքրացման հետևանքով փոխվում են թույլատրելի էներգետիկ վիճակները և օպտիկական անցումների բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոչ ստանդարտ դիսպերսիայի պայմաններում էներգետիկ գոտիների կառուցվածքին, վիճակների խտությանը և օպտիկական անցումների հավանականությանը։ Քննվում են լույսի կլանման, անդրադարձման, բեկման և ճառագայթային գործընթացների հիմնական օրինաչափությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը համակարգի կառուցվածքային պարամետրերից և արտաքին ֆիզիկական պայմաններից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դիէլեկտրական արձագանքի և օպտիկական հաղորդականության ուսումնասիրությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրելու նյութի փոխազդեցությունը տարբեր հաճախականությունների էլեկտրամագնիսական դաշտերի հետ։ Վերլուծվում է, թե բարդ դիսպերսիոն կախվածությունն ինչպես կարող է փոխել օպտիկական սպեկտրների ձևը, ռեզոնանսային առանձնահատկությունները և միջգոտիական կամ ներգոտիական անցումների դրսևորումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և կիսահաղորդիչների տեսության մաթեմատիկական մեթոդներ՝ համապատասխան էներգետիկ վիճակներն ու օպտիկական բնութագրերը մոդելավորելու համար։ Առանձին նշանակություն ունի տեսական արդյունքների համադրումը ցածրաչափ համակարգերին բնորոշ ֆիզիկական երևույթների հետ՝ պարզելու համար, թե կառուցվածքի երկրաչափությունը և էներգետիկ սպեկտրի առանձնահատկությունները ինչպես են կառավարում օպտիկական արձագանքը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև նոր սերնդի օպտոէլեկտրոնային և նանոֆոտոնային համակարգերի ֆիզիկական հիմքերը հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի, քվանտային տեսության և օպտիկայի մոտեցումները՝ ուղղված բարդ էներգետիկ կառուցվածք ունեցող ցածրաչափ համակարգերում լույս-նյութ փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է բազմաշերտ կառուցվածք ունեցող հագուստի խնամքի գործընթացների կատարելագործմանը՝ լվացման և մասնագիտական մաքրման ժամանակ նյութերի կառուցվածքային, ֆիզիկամեխանիկական և արտաքին տեսքի հատկությունների առավել արդյունավետ պահպանման նպատակով։ Հետազոտության առանցքում տարբեր ծագման և հատկությունների տեքստիլ շերտերից կազմված հագուստի վարքագիծն է մաքրման տարբեր պայմաններում, քանի որ արտաքին գործվածքը, աստառը, միջադիրային և ձևապահպան շերտերը կարող են տարբեր կերպ արձագանքել խոնավությանը, ջերմաստիճանին, մեխանիկական ազդեցությանը և մաքրող միջավայրին։ Քննվում են այն հիմնական գործոնները, որոնք կարող են առաջացնել չափային փոփոխություններ, ձևախախտումներ, մակերևույթի հատկությունների վատթարացում, գունային փոփոխություններ կամ առանձին շերտերի միջև կապի թուլացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նյութերի համատեղելիությանը և պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, քանի որ խնամքի տեխնոլոգիայի ընտրությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտաքին գործվածքի, այլև ամբողջ բազմաշերտ համակարգի հատկություններով։ Դիտարկվում են աղտոտվածության բնույթը, դրա հեռացման արդյունավետությունը և մաքրման գործընթացի ազդեցությունը հագուստի սպառողական հատկանիշների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնոլոգիական ռեժիմների համեմատական գնահատումը՝ նպատակ ունենալով գտնել այնպիսի պայմաններ, որոնց դեպքում ապահովվում է անհրաժեշտ մաքրության մակարդակ՝ նյութերի հնարավոր վնասումը նվազագույնի հասցնելով։ Ուսումնասիրվում են նաև բազմակի խնամքի ցիկլերի ազդեցությունները, քանի որ հագուստի որակի իրական գնահատման համար նշանակություն ունի ոչ միայն մեկանգամյա մաքրման արդյունքը, այլև ձևի, ամրության, գույնի և արտաքին տեսքի երկարաժամկետ պահպանումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նյութերի նախնական փորձարկման, մաքրման եղանակի ընտրության և վերջնական մշակման արդյունավետության գնահատման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ռեսուրսների խնայողությանը, տեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմանը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցման հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տեքստիլ նյութագիտության, հագուստի արտադրության տեխնոլոգիայի և կենցաղային սպասարկման տեխնոլոգիական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բազմաշերտ հագուստի մաքրման որակը, պահպանել դրա գործառական ու գեղագիտական հատկությունները և երկարացնել պատրաստի արտադրանքի օգտագործման ժամկետը։

Աշխատությունը նվիրված է ուժային բարձրավոլտ տրանզիստորների էլեկտրական ամրության բարձրացման և դրանց ծակման լարման մեծացման կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական միջոցների հետազոտմանը՝ ուժային էլեկտրոնիկայի փոխակերպիչ սարքավորումներում որպես բանալիային տարրեր դրանց հուսալի կիրառումն ապահովելու նպատակով։ Հետազոտության առանցքում կիսահաղորդչային կառուցվածքում բարձր էլեկտրական դաշտերի առաջացման և բաշխման օրինաչափություններն են, ինչպես նաև այն ֆիզիկական և տեխնոլոգիական գործոնները, որոնք սահմանափակում են սարքի թույլատրելի աշխատանքային լարումը։ Քննվում է կիսահաղորդչային շերտերի կառուցվածքի, երկրաչափական պարամետրերի, խառնուրդային պրոֆիլի, անցումների հատկությունների և ակտիվ ու եզրային տիրույթների կառուցվածքային կազմակերպման ազդեցությունը ծակման երևույթների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրական դաշտի տեղային ուժեղացման նվազեցմանը, քանի որ նման հատվածները կարող են որոշիչ նշանակություն ունենալ բարձրավոլտ սարքի էլեկտրական ամրության և երկարաժամկետ հուսալիության համար։ Դիտարկվում են եզրային պաշտպանական կառուցվածքների, մակերևութային պասիվացման և կիսահաղորդչային բյուրեղի կառուցվածքային պարամետրերի օպտիմալացման ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացների և ստացված սարքային բնութագրերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե արտադրական տարբեր գործոններն ինչպես կարող են անդրադառնալ ծակման լարման կայունության, պարամետրերի վերարտադրելիության և պատրաստի տարրերի հուսալիության վրա։ Աշխատանքում կարող են համադրվել կիսահաղորդչային ֆիզիկայի տեսական պատկերացումները, կառուցվածքների հաշվարկային մոդելավորումը և փորձարարական բնութագրերի վերլուծությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է բարձր ծակման լարման և տրանզիստորի մյուս կարևոր ցուցանիշների միջև փոխզիջման խնդիրը, քանի որ կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են ազդել հաղորդականության, հզորության կորուստների, արագագործության և ջերմային ռեժիմների վրա։ Ուստի տեխնոլոգիական կատարելագործումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել էլեկտրական ամրության, էներգետիկ արդյունավետության և աշխատանքային կայունության համապատասխան հավասարակշռություն։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը միավորում է կիսահաղորդչային սարքերի ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնային տեխնոլոգիաների և ուժային էլեկտրոնիկայի մոտեցումները՝ ուղղված փոխակերպիչ տեխնիկայի համար նախատեսված բարձրավոլտ բանալիային տարրերի կառուցվածքային կատարելագործմանը և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։