Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է ոչ ստանդարտ աշխատանքային պայմաններում գործող ինտեգրալ սխեմաների նախագծման միջոցների, մեթոդների և մոդելավորման մոտեցումների մշակմանը։ Հետազոտության առանցքում էլեկտրոնային սխեմաների այնպիսի նախագծման խնդիրներն են, որոնց դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել սարքերի կայուն և կանխատեսելի աշխատանք սովորական շահագործման միջավայրից տարբերվող արտաքին պայմաններում։ Դիտարկվում է ջերմաստիճանի, սնուցման լարման, տեխնոլոգիական պարամետրերի և այլ արտաքին կամ ներքին գործոնների փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունը ինտեգրալ սխեմաների էլեկտրական բնութագրերի, արագագործության, էներգասպառման և հուսալիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախագծման փուլում այդ ազդեցությունները գնահատելու և սխեմայի վարքը կանխատեսելու համար անհրաժեշտ մաթեմատիկական մոդելների ու ավտոմատացված գործիքների ձևավորմանը։ Քննվում են ինտեգրալ սխեմաների տարրերի պարամետրային փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը ամբողջ համակարգի աշխատանքի վրա՝ հաշվի առնելով, որ ոչ ստանդարտ պայմաններում նույնիսկ առանձին բաղադրիչների բնութագրերի շեղումները կարող են փոխել սխեմայի ընդհանուր գործառնական հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սխեմատեխնիկական մոդելավորման կատարելագործումը՝ տարբեր աշխատանքային ռեժիմների և հնարավոր սահմանային վիճակների վերլուծության համար։ Կարևորվում են նաև նախագծային լուծումների կայունության գնահատման, սխալների վաղ հայտնաբերման և նախագծման տարբերակների համեմատական վերլուծության խնդիրները։ Ավտոմատացված նախագծման միջոցների կիրառումը հնարավորություն է տալիս դեռևս նախագծային փուլում ուսումնասիրել բազմաթիվ հնարավոր պայմաններ և ընտրել այնպիսի կառուցվածքային ու սխեմատեխնիկական լուծումներ, որոնք առավել համապատասխան են սահմանված պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել մոդելների ճշգրտության և հաշվարկային արդյունավետության միջև հավասարակշռությանը, քանի որ բարդ ֆիզիկական երևույթների մանրամասն ներկայացումը մեծացնում է հաշվարկային ռեսուրսների պահանջը։ Քննվում են նախագծման գործընթացում օգտագործվող տվյալների կազմակերպման, տարրերի մոդելների ձևավորման, սխեմայի տարբեր հանգույցների փոխազդեցության և արդյունքների ավտոմատ վերլուծության հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև նախագծված միջոցների արդյունավետության գնահատում տարբեր տիպի ինտեգրալ սխեմաների մոդելավորման միջոցով՝ համեմատելով ստացված արդյունքները սահմանված աշխատանքային պահանջների հետ։ Նման մոտեցումները կարևոր են այն էլեկտրոնային համակարգերի համար, որոնց շահագործման միջավայրը կարող է բնութագրվել զգալի փոփոխականությամբ և որտեղ անհրաժեշտ է բարձրացնել սարքավորումների աշխատանքային կայունությունն ու հուսալիությունը։ Աշխատությունը նպաստում է ինտեգրալ սխեմաների համակարգչային նախագծման և մոդելավորման մեթոդների զարգացմանը՝ միավորելով միկրոէլեկտրոնիկայի, սխեմատեխնիկայի, հուսալիության տեսության և ավտոմատացված նախագծման համակարգերի մոտեցումները։

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության գաղափարական, աշխարհայացքային և փիլիսոփայական շերտերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա գեղարվեստական մտածողությունը դիտարկելով անհատի, հասարակության, բնության և մարդկային գոյության հիմնարար խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գրողի ստեղծագործություններում արտահայտված մարդու և աշխարհի փոխհարաբերության, կյանքի ու մահվան, սիրո, ազատության, ճակատագրի, բարու և չարի, երջանկության, տառապանքի, հայրենիքի և օտարության վերաբերյալ պատկերացումներն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են փիլիսոփայական մտորումները վերածվում գեղարվեստական պատկերների, խորհրդանիշների, քնարական ապրումների և կերպարների՝ ձևավորելով ստեղծագործությունների գաղափարական խորությունը։ Քննվում է անհատի ներաշխարհի և արտաքին իրականության հակադրությունը, մարդու ազատության ձգտման ու գոյության սահմանափակումների միջև լարվածությունը, ինչպես նաև կյանքի իմաստի որոնման խնդիրը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սիրո թեման, որը կարող է ներկայանալ ոչ միայն որպես անձնական զգացում, այլև որպես մարդու հոգևոր գոյության, գեղեցկության ընկալման և աշխարհի հետ ներդաշնակության հասնելու միջոց։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հիասթափության, մենության, կարոտի և մարդկային կյանքի անցողիկության մոտիվները՝ բացահայտելով դրանց աշխարհայացքային նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայրենիքի գաղափարի քննությունը, ազգային պատմության և հավաքական հիշողության արտացոլումը, ինչպես նաև անհատի ու ազգային հանրության հարաբերությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունը։ Գրական ժառանգությունը կարող է դիտարկվել նաև եվրոպական և արևելյան փիլիսոփայական ու գրական ավանդույթների համատեքստում՝ բացահայտելով տարբեր գաղափարական հոսանքների հետ հնարավոր առնչությունները և դրանց ստեղծագործական վերաիմաստավորումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնության պատկերներին, որոնք հաճախ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես գեղարվեստական միջավայր, այլև որպես մարդու հոգեվիճակի և տիեզերքի վերաբերյալ մտորումների արտահայտման միջոց։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժանրերի՝ քնարերգության, արձակի, պոեմների և այլ ստեղծագործությունների համեմատական քննությունը՝ պարզելու աշխարհայացքային գաղափարների զարգացման և փոփոխության առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գրական ժառանգությունը դիտարկել որպես ամբողջական գեղարվեստափիլիսոփայական համակարգ, որտեղ ազգային մշակութային փորձը միահյուսվում է համամարդկային գոյաբանական ու բարոյական հարցադրումներին։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, գեղագիտության և փիլիսոփայական մտքի ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է պարտադիր ապահովագրության համակարգում ապահովագրական գործունեության պետական կարգավորման տնտեսական, իրավական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պետության կարգավորիչ դերակատարությունն է ապահովագրական շուկայի կայունության, ապահովագրողների ֆինանսական հուսալիության, ապահովագրված անձանց իրավունքների պաշտպանության և պարտադիր ապահովագրության արդյունավետ գործունեության ապահովման տեսանկյունից։ Քննվում են պարտադիր ապահովագրության առանձնահատկությունները և դրա տարբերությունները կամավոր ապահովագրությունից՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ պարտադիր համակարգերում ապահովագրական հարաբերությունների հիմնական պայմանները սահմանվում կամ կարգավորվում են իրավական նորմերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական վերահսկողության և կարգավորման մեխանիզմներին, ապահովագրական կազմակերպությունների գործունեության նկատմամբ սահմանվող պահանջներին, ֆինանսական կայունության ապահովմանը, ապահովագրական պահուստների ձևավորմանը և պարտավորությունների կատարման վերահսկողությանը։ Կարևորվում է ապահովագրական շուկայի մասնակիցների շահերի հավասարակշռման խնդիրը, քանի որ կարգավորման համակարգը միաժամանակ պետք է նպաստի ապահովագրական կազմակերպությունների բնականոն գործունեությանը և ապահովի սպառողների ու շահառուների իրավունքների պատշաճ պաշտպանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել ապահովագրական սակագների ձևավորման, ռիսկերի գնահատման, ապահովագրական հատուցումների կազմակերպման, պայմանագրային հարաբերությունների և տեղեկատվության հրապարակայնության հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուղղություն է վերահսկող մարմինների լիազորությունների և վերահսկողական գործիքների արդյունավետության գնահատումը՝ ուշադրություն դարձնելով շուկայի թափանցիկության, հաշվետվողականության և ֆինանսական կարգապահության ապահովմանը։ Քննվում են նաև պարտադիր ապահովագրության համակարգում հնարավոր շուկայական անհամաչափությունները, մրցակցության պայմանները և կարգավորիչ պահանջների ազդեցությունը ապահովագրական ծառայությունների հասանելիության ու որակի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ տարբեր երկրներում կիրառվող կարգավորման սկզբունքները դիտարկելով համապատասխան իրավական և տնտեսական միջավայրերի համատեքստում։ Պետական կարգավորման կատարելագործման խնդիրները կարող են կապվել ռիսկահեն վերահսկողության զարգացման, սպառողների պաշտպանության մեխանիզմների ամրապնդման, տեղեկատվական համակարգերի արդյունավետ օգտագործման և վերահսկողության ընթացակարգերի հստակեցման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ապահովագրական գործունեության պետական կարգավորումը դիտարկել որպես ֆինանսական համակարգի կայունության և հասարակության սոցիալական ու տնտեսական շահերի պաշտպանության կարևոր բաղադրիչ։ Այն կարող է օգտակար լինել ապահովագրության, ֆինանսների, տնտեսական իրավունքի և պետական կառավարման ոլորտների ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով պարտադիր ապահովագրության արդյունավետ կազմակերպման և կարգավորման հիմնական տեսական ու կիրառական խնդիրները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համայնքային ծառայողների աշխատանքի վարձատրության կազմակերպման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը՝ տեղական ինքնակառավարման մարմնի գործունեության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում համայնքային ծառայության արդյունավետության, աշխատավարձի ձևավորման սկզբունքների, պաշտոնների դասակարգման, աշխատանքի բարդության ու պատասխանատվության և վարձատրության միջև փոխկապակցվածության խնդիրներն են։ Աշխատավարձը դիտարկվում է ոչ միայն որպես աշխատողի կատարած աշխատանքի դիմաց վճարում, այլև որպես մարդկային ռեսուրսների կառավարման, մասնագիտական մոտիվացիայի, որակյալ կադրերի ներգրավման և պահպանման կարևոր գործիք։ Քննվում են համայնքային ծառայողների հիմնական աշխատավարձի սահմանման մոտեցումները, հավելավճարների, պարգևատրումների և այլ վճարումների կիրառման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը աշխատողների նյութական շահագրգռվածության և աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պաշտոնային պարտականությունների ծավալի, պատասխանատվության աստիճանի, մասնագիտական որակավորման, աշխատանքային փորձի և աշխատանքի արդյունքների գնահատման ու վարձատրության միջև հնարավոր համապատասխանությանը։ Տեղական ինքնակառավարման մարմնի օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր համակարգային խնդիրները դիտարկել կազմակերպական իրական միջավայրի շրջանակում՝ վերլուծելով աշխատակազմի կառուցվածքը, պաշտոնների բաշխումը, աշխատավարձի ձևավորման մեխանիզմները և ֆինանսական հնարավորությունների ազդեցությունը կադրային քաղաքականության վրա։ Կարևոր ուղղություն է համայնքային բյուջեի հնարավորությունների և աշխատավարձային ծախսերի հարաբերակցության գնահատումը, քանի որ վարձատրության համակարգի կատարելագործումը պետք է համադրվի ֆինանսական կայունության և հանրային միջոցների արդյունավետ օգտագործման պահանջների հետ։ Քննվում են նաև աշխատանքի գնահատման չափորոշիչների հստակեցման, վարձատրության համակարգի թափանցիկության բարձրացման և աշխատողների կատարողական արդյունքների ու խրախուսման մեխանիզմների միջև ավելի հիմնավորված կապի ձևավորման հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել գործող կազմակերպական մեխանիզմների համեմատական վերլուծություն, աշխատավարձային համակարգում առկա անհամաչափությունների բացահայտում և դրանց բարելավման տնտեսական ու կառավարչական մոտեցումների քննարկում։ Առանձին նշանակություն ունի արդար և հասկանալի վարձատրության համակարգի դերը համայնքային ծառայության գրավչության, աշխատողների մոտիվացիայի և կադրերի կայունության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեղական ինքնակառավարման, հանրային կառավարման, աշխատանքի տնտեսագիտության և մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով համայնքային ծառայության վարձատրության կազմակերպումը որպես կառավարման արդյունավետության և համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալ զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Աշխատությունը նվիրված է 1912-1918 թվականներին Հայ Առաքելական եկեղեցու գործունեության և Հայկական հարցի շուրջ զարգացող քաղաքական, դիվանագիտական ու հասարակական գործընթացների փոխառնչությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Քննության առանցքում եկեղեցու՝ որպես ազգային, հոգևոր և հասարակական հաստատության դերակատարությունն է այն բարդ ժամանակաշրջանում, երբ Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության վիճակը և հայկական բարենորոգումների խնդիրը կրկին հայտնվել էին միջազգային քաղաքականության ուշադրության կենտրոնում, իսկ հետագայում Առաջին համաշխարհային պատերազմը արմատապես փոխեց տարածաշրջանի քաղաքական և մարդասիրական պայմանները։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն հատկացվել Ամենայն Հայոց կաթողիկոսության, Կոստանդնուպոլսի Հայոց պատրիարքության և եկեղեցական այլ կառույցների գործունեությանը, նրանց հարաբերություններին հայկական հասարակական ու քաղաքական շրջանակների, Ռուսաստանի և եվրոպական պետությունների ներկայացուցիչների հետ։ Քննվում են եկեղեցական գործիչների մասնակցությունը հայկական բնակչության իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված նախաձեռնություններին, դիմումների, նամակագրության և դիվանագիտական շփումների նշանակությունը, ինչպես նաև եկեղեցական կառույցների ներգրավվածությունը պատերազմի հետևանքով առաջացած մարդասիրական խնդիրների լուծման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում 1915 թվականից հետո ստեղծված իրավիճակը՝ բռնությունների, զանգվածային տեղահանությունների և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով հայ բնակչության առջև ծառացած խնդիրների պայմաններում եկեղեցական կառույցների գործունեության ուսումնասիրությամբ։ Այս համատեքստում դիտարկվում են գաղթականներին, որբերին և տեղահանված բնակչությանը ցուցաբերված օգնության կազմակերպումը, տեղեկությունների հավաքագրումն ու փոխանցումը և հայկական համայնքների միջև կապերի պահպանման փորձերը։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է Հայկական հարցի միջազգային դիվանագիտական հարթության քննությունը՝ եկեղեցու նախաձեռնությունները դիտարկելով Ռուսաստանի, Օսմանյան կայսրության և եվրոպական տերությունների քաղաքական շահերի ու պատերազմի պայմաններում ձևավորված միջազգային հարաբերությունների համատեքստում։ Աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել եկեղեցական և պետական արխիվային փաստաթղթեր, պաշտոնական գրագրությունը, հոգևորականների նամակները, հուշագրությունները, մամուլի նյութերը և դիվանագիտական փաստաթղթերը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու տարբեր դերակատարների դիրքորոշումները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի եկեղեցու պատմության, Հայկական հարցի, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների հայոց պատմության և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրման համար՝ բացահայտելով, թե ազգային եկեղեցական հաստատությունը ինչպես էր գործում քաղաքական ճգնաժամի, պատերազմի և մարդասիրական աղետի պայմաններում։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակը մշակույթի և արվեստի բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների, հոդվածների և այլ տեղեկատվական նյութերի համակարգված ներկայացումն է։ Այն նախատեսված է գիտաշխատողների, մշակույթի և արվեստի ոլորտների մասնագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, կրթական ու մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Նյութերը կազմակերպվում են թեմատիկ սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութային-լուսավորչական աշխատանքի, արվեստի, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նոր գրականության մեջ։ Տեղեկատուի կարևոր առանձնահատկությունը պարբերաբար համալրվող գրականության վերաբերյալ օպերատիվ տեղեկատվության տրամադրումն է, որի շնորհիվ հնարավոր էր հետևել տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակվող մասնագիտական գրականությանը և պարբերական մամուլում հրապարակվող նյութերին։ Մատենագիտական նկարագրությունները հնարավորություն են տալիս նույնականացնել անհրաժեշտ հրատարակությունները և շարունակել դրանց որոնումը գրադարանային հավաքածուներում։ Թեմատիկ բաժանումը միաժամանակ արտացոլում է մշակույթի և արվեստի ոլորտների ներքին բազմազանությունը՝ ընդգրկելով կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, մշակութային կյանքին և հարակից ոլորտներին վերաբերող նյութեր։ Նման տեղեկատուները կարևոր գործիք էին հատկապես այն ժամանակաշրջանում, երբ մասնագիտական տեղեկատվության տարածման հիմնական միջոցներից մեկը տպագիր մատենագիտական հրատարակությունն էր։ Դրանք օգնում էին մասնագետներին պարբերաբար տեղեկանալ նոր գրքերի և հոդվածների մասին՝ առանց բազմաթիվ հրատարակություններ առանձին ուսումնասիրելու անհրաժեշտության։ Գրադարանային աշխատանքի տեսանկյունից նյութը կարող էր օգտագործվել թեմատիկ տեղեկանքների պատրաստման, ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման, գրքային ցուցահանդեսների և մասնագիտական գրականության ցանկերի կազմման համար։ Միաժամանակ հրատարակությունը պատմական արժեք ունի, քանի որ դրա տարբեր թողարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ժամանակի ընթացքում մշակույթի և արվեստի որ թեմաներն են առավել ակտիվ ներկայացվել հրատարակչական և գիտական դաշտում։ Այն կարող է ծառայել նաև որպես աղբյուր խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի, արվեստագիտական հետազոտությունների, գրահրատարակչության և գրադարանային-մատենագիտական գործունեության պատմության ուսումնասիրության համար։ Իր տեղեկատվական կառուցվածքով հրատարակությունը ներկայացնում է մշակութային և արվեստագիտական գրականության ընթացիկ հաշվառման համակարգված օրինակ և նպաստում է համապատասխան գրական ժառանգության բացահայտմանը, որոնմանը և հետազոտական օգտագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է պրոբիոտիկների ազդեցության ուսումնասիրությանը պարբերական հիվանդությամբ տառապող անձանց աղիքային միկրոֆլորայի կազմի և ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Հետազոտության հիմքում աղիքային միկրոբային համակարգի, օրգանիզմի նյութափոխանակային գործընթացների և իմունային արձագանքի միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունն է՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն փոփոխություններին, որոնք կարող են ուղեկցել քրոնիկական բորբոքային բնույթի հիվանդություններին։ Քննվում է աղիքային միկրոֆլորայի հավասարակշռության նշանակությունը մարսողական համակարգի բնականոն գործունեության համար, ինչպես նաև օգտակար, պայմանական ախտածին և այլ միկրոօրգանիզմների հարաբերակցության հնարավոր փոփոխությունները հիվանդության պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պրոբիոտիկների՝ որպես կենդանի միկրոօրգանիզմներ պարունակող կենսաբանական միջոցների հնարավոր ազդեցությանը աղիքային միկրոբային միջավայրի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել միկրոֆլորայի ցուցանիշները համապատասխան միջամտությունից առաջ և հետո՝ գնահատելով առանձին միկրոօրգանիզմների խմբերի քանակական ու որակական փոփոխությունները։ Կարևորվում է նաև կլինիկական և լաբորատոր տվյալների համադրումը՝ պարզելու համար, թե միկրոբային կազմի փոփոխությունները որքանով են համընկնում հիվանդների ընդհանուր վիճակի կամ մարսողական համակարգի որոշ ցուցանիշների փոփոխությունների հետ։ Առանձին ուղղություն է աղիքային միկրոբիոտայի և իմունային համակարգի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ աղիքային միջավայրը մասնակցում է օրգանիզմի պաշտպանական մեխանիզմների և բորբոքային գործընթացների կարգավորմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է տարբեր գործոնների՝ սննդակարգի, հիմնական բուժման, տարիքի և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ դրանք ևս կարող են ազդել միկրոֆլորայի կազմի վրա։ Հետազոտական արդյունքների մեկնաբանման ընթացքում անհրաժեշտ է տարբերակել վիճակագրական կապերը հաստատված պատճառահետևանքային ազդեցություններից և հաշվի առնել ուսումնասիրված խմբի ու կիրառված մեթոդների սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել պարբերական հիվանդության ժամանակ աղիքային միկրոէկոլոգիական փոփոխությունների վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը և պրոբիոտիկների ազդեցության գիտական գնահատմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում գաստրոէնտերոլոգիայի, կլինիկական մանրէաբանության, իմունաբանության և ներքին հիվանդությունների ոլորտների համար՝ միաժամանակ ընդգծելով մարդու միկրոբիոտայի ուսումնասիրության նշանակությունը համալիր կլինիկական հետազոտություններում։

Հրատարակությունը մեթոդական և տեղեկատվական բնույթի նյութ է, որը նախատեսված է գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման համար՝ խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական կարևոր իրադարձության նախապատրաստման համատեքստում։ Այն արտացոլում է այն ժամանակվա գրադարանների մշակութային-լուսավորչական և գաղափարական գործունեության առանձնահատկությունները՝ ներկայացնելով ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքի կազմակերպման հնարավոր ձևերը, թեմատիկ ուղղությունները և համապատասխան գրականության ներկայացման սկզբունքները։ Նյութի առանցքում գրադարանավարներին մասնագիտական օգնություն տրամադրելու խնդիրն է՝ գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ գրադարակների, մատենագիտական տեսությունների, ընթերցողական քննարկումների, զրույցների և այլ միջոցառումների նախապատրաստման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել համապատասխան ժամանակաշրջանի կուսակցական փաստաթղթերի, հասարակական-քաղաքական գրականության, տնտեսական զարգացման վերաբերյալ նյութերի և մամուլի հրապարակումների ընտրությանն ու համակարգմանը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե խորհրդային գրադարանային համակարգում ինչպես էին մշակվում հասարակական-քաղաքական թեմաներով տեղեկատվական սպասարկման մեթոդները և ինչպես էին գրադարանները ներգրավվում պետական ու կուսակցական նշանակություն ունեցող միջոցառումների լուսաբանման գործընթացում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրականության առաջարկվող ցանկերը և մատենագիտական նյութերը, որոնք նախատեսված էին գրադարանավարներին անհրաժեշտ աղբյուրների ընտրության հարցում կողմնորոշելու համար։ Միաժամանակ ներկայացվող մեթոդական ցուցումները կարող են վերաբերել տարբեր խմբերի ընթերցողների հետ աշխատանքի առանձնահատկություններին, միջոցառումների թեմատիկ կառուցվածքին և տեղեկատվական նյութերի ձևավորմանը։ Պատմական տեսանկյունից հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային գործունեության և քաղաքական հաղորդակցության փոխհարաբերությունները ուսումնասիրելու աղբյուր։ Այն արտացոլում է այն միջավայրը, որտեղ գրադարանը հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես գրականության պահպանման և տրամադրման հաստատություն, այլև որպես հանրային կրթության ու պաշտոնական գաղափարական հաղորդակցության տարածք։ Աղբյուրագիտական քննության դեպքում կարևոր է նյութում ներկայացված գաղափարական դրույթները դիտարկել իրենց պատմական և ինստիտուցիոնալ համատեքստում՝ տարբերակելով մեթոդական տեղեկատվությունը տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական քաղաքական լեզվից և գնահատականներից։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գրադարանագիտության, խորհրդային մշակութային քաղաքականության, քարոզչական մեխանիզմների, հասարակական-քաղաքական գրականության տարածման և XX դարի գրադարանային աշխատանքի պատմության ուսումնասիրության համար։

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի նյութ է, որը համակարգում է տարվա երրորդ եռամսյակին՝ հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսներին վերաբերող հիշարժան օրերը, հոբելյանական տարեթվերը և պատմամշակութային նշանակություն ունեցող իրադարձությունները։ Այն նախատեսված է տարբեր ոլորտների կարևոր տարեդարձերի և հիշատակի օրերի վերաբերյալ արագ ու համակարգված տեղեկատվություն տրամադրելու համար՝ ընդգրկելով պատմության, գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության, մշակույթի և հասարակական կյանքի հետ առնչվող թեմաներ։ Նյութերի կազմակերպման հիմքում ժամանակագրական սկզբունքն է, որի շնորհիվ յուրաքանչյուր ամսվա շրջանակում հնարավոր է հաջորդաբար ծանոթանալ համապատասխան օրերի հետ կապված անձանց, իրադարձություններին և նշանակալի երևույթներին։ Առանձին գրառումները կարող են ներկայացնել նշանավոր գրողների, արվեստագետների, գիտնականների, մշակույթի գործիչների և այլ անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցները, ինչպես նաև կարևոր պատմական ու մշակութային իրադարձությունների տարեդարձերը։ Տեղեկատվական բաղադրիչին զուգահեռ կարևոր դեր ունի մատենագիտական ուղղվածությունը, քանի որ նման հրատարակությունները ընթերցողին օգնում են գտնել տվյալ թեմայի վերաբերյալ լրացուցիչ գրականություն և կազմակերպել հետագա տեղեկատվական որոնումը։ Հատուկ նշանակություն ունի նյութի կիրառությունը գրադարանային և մշակութային-լուսավորչական աշխատանքում։ Այն կարող է ծառայել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ անկյունների, գրական երեկոների, հիշատակի միջոցառումների, զրույցների և ընթերցողական հանդիպումների կազմակերպման համար՝ տրամադրելով դրանց թեմատիկ ընտրության և բովանդակային մշակման համար անհրաժեշտ սկզբնական նյութ։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս նաև պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում հիշարժան համարված պատմական և մշակութային իրադարձությունների ընտրության սկզբունքների մասին։ Այդ տեսանկյունից այն կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես գործնական տեղեկատու, այլև որպես ժամանակաշրջանի մշակութային հիշողությունն արտացոլող աղբյուր։ Ժամանակագրական դասավորությունը հեշտացնում է նյութերի պարբերական օգտագործումը և հնարավորություն է տալիս նախապես ծրագրել համապատասխան ամսաթվերին նվիրված տեղեկատվական ու մշակութային գործունեությունը։ Նման տեղեկատուները կարևոր են նաև մատենագիտական աշխատանքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են գրադարանների կողմից հասարակությանը տեղեկատվություն տրամադրելու և պատմամշակութային գիտելիքը տարածելու ձևերը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, ուսուցիչների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների և պատմական ու մշակութային տարեթվերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Վրաստանի տարածքում հայկական կրթական ավանդույթի ձևավորման և զարգացման բազմադարյա պատմությանը՝ վաղ միջնադարից մինչև XX դարի սկիզբը։ Ուսումնասիրության առանցքում հայկական դպրոցների առաջացումը, դրանց տարածումը, կրթական գործունեության կազմակերպումը և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ունեցած մշակութային ու հասարակական նշանակությունն են։ Կրթության պատմությունը դիտարկվում է Վրաստանի հայկական համայնքների զարգացման, հայ-վրացական պատմամշակութային կապերի և տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական ու սոցիալական փոփոխությունների լայն համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում եկեղեցիների և վանական կենտրոնների դերին, որոնք միջնադարում կարևոր նշանակություն ունեին գրագիտության տարածման, ձեռագրական մշակույթի պահպանման և հոգևոր կրթության կազմակերպման գործում։ Քննվում է կրթական հաստատությունների աշխարհագրական տարածումը, դրանց գործունեությունը քաղաքային և գյուղական հայկական համայնքներում, ուսուցման կազմակերպման ձևերը, դասավանդվող առարկաների շրջանակը և ուսուցիչների դերակատարությունը։ Հետագա ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում է կրթության աստիճանական աշխարհականացումը, նոր տիպի դպրոցների ձևավորումը, ուսումնական ծրագրերի փոփոխությունը և ժամանակակից մանկավարժական մոտեցումների ներթափանցումը։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում Թիֆլիսի՝ որպես հայկական կրթական, գրական և մշակութային կարևոր կենտրոնի նշանակության քննությունը։ Քաղաքում գործող կրթական հաստատությունները դիտարկվում են հայ մտավորականության, մանկավարժական մտքի, գրահրատարակչության և հասարակական կյանքի զարգացման հետ փոխկապակցված։ Ուշադրություն է դարձվում նաև դպրոցների նյութական ապահովմանը, համայնքային կառավարման մարմինների, բարեգործների և մշակութային կազմակերպությունների մասնակցությանը կրթական համակարգի պահպանման ու զարգացման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայոց լեզվի և գրականության դասավանդման նշանակությունը համայնքային մշակութային ինքնության պահպանման համար՝ միաժամանակ դիտարկելով բազմալեզու միջավայրի ազդեցությունը կրթական գործընթացների վրա։ Քննվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում դպրոցների գործունեության վրա ազդած վարչական և իրավական պայմանները, կրթական քաղաքականության փոփոխությունները և դրանց հետևանքները հայկական կրթական հաստատությունների համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարող է հիմնվել դպրոցական փաստաթղթերի, հաշվետվությունների, մամուլի հրապարակումների, հուշագրությունների, նամակագրության, վիճակագրական նյութերի և այլ պատմական վկայությունների համադրման վրա։ Նման նյութերը հնարավորություն են տալիս վերականգնելու ոչ միայն առանձին դպրոցների պատմությունը, այլև ուսուցիչների, աշակերտների և համայնքային կառույցների մասնակցությամբ ձևավորված ամբողջ կրթամշակութային միջավայրը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ կրթության պատմության, վիրահայության մշակութային ժառանգության, հայ-վրացական հարաբերությունների և հայկական համայնքների հասարակական կյանքի ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը կազմակերպական-կանոնադրական բնույթի պատմական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է Թիֆլիսում գործող հայկական հրատարակչական ընկերության գործունեության իրավական և վարչական հիմքերը։ Փաստաթղթի բովանդակությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն սկզբունքների մասին, որոնցով կազմակերպվում էր ընկերության աշխատանքը, սահմանվում էին նրա նպատակները, կառավարման մարմինների իրավասությունները, անդամների մասնակցության պայմանները և հրատարակչական գործունեության իրականացման ընդհանուր կարգը։ Ընկերության գործունեությունը կապված էր հատկապես մանկական գրականության, կրթական ու դաստիարակչական նշանակություն ունեցող հրատարակությունների տարածման հետ, ինչի շնորհիվ փաստաթուղթը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ մանկական գրականության և մանկավարժական մամուլի պատմության ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրական դրույթների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել, թե հասարակական նախաձեռնությամբ ստեղծված հրատարակչական կառույցները ինչպիսի կազմակերպական մեխանիզմներով էին իրականացնում իրենց մշակութային և կրթական նպատակները։ Առանձին ուշադրության են արժանի ընկերության անդամակցության, ընդհանուր ժողովների, ղեկավար մարմինների ձևավորման, որոշումների ընդունման, ֆինանսական միջոցների տնօրինման և հաշվետվողականության վերաբերյալ դրույթները, որոնք արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կազմակերպությունների կառավարման մշակույթը։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս նաև հասկանալու հրատարակչական ընկերությունների դերը հայալեզու գրքի և պարբերական մամուլի տարածման գործում, հատկապես այն պայմաններում, երբ կրթական և մանկական ընթերցանության համար նախատեսված գրականության ստեղծումն ու տարածումը կարևոր մշակութային խնդիր էր։ Ընկերության գործունեության հետ կապված նյութերը կարող են արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել հեղինակների, խմբագիրների, մանկավարժների և հասարակական գործիչների համագործակցության ձևերի մասին։ Պատմամշակութային տեսանկյունից փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է հայկական հրատարակչական գործի ինստիտուցիոնալ զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ այն արտացոլում է ոչ միայն առանձին կազմակերպության ներքին կառուցվածքը, այլև հասարակական նախաձեռնությունների միջոցով գրահրատարակչական և կրթական գործունեություն կազմակերպելու փորձը։ Այն կարող է օգտագործվել նաև Թիֆլիսի հայկական մշակութային կյանքի, մանկական մամուլի, գրքի պատմության և հայ հասարակական կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրման ընթացքում։ Իր բնույթով նյութը միաժամանակ իրավական, պատմական և մատենագիտական արժեք ունի՝ հնարավորություն տալով վերականգնելու հայկական հրատարակչական ընկերությունների կազմակերպման սկզբունքներն ու մշակութային գործունեության հիմնական ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է կատարյալ SiO₂ և KH₂PO₄ բյուրեղներում ռենտգենյան ճառագայթների փնջերի ցրման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր արտաքին ազդեցությունների պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ռենտգենյան դիֆրակցիան դիտարկվում է որպես բյուրեղային կառուցվածքի, բյուրեղացանցի վիճակի և արտաքին գործոնների հետևանքով առաջացող կառուցվածքային փոփոխությունների ուսումնասիրման բարձր զգայունությամբ ֆիզիկական մեթոդ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե արտաքին ազդեցությունների պայմաններում բյուրեղի ներքին կառուցվածքի փոփոխություններն ինչպես են արտահայտվում ռենտգենյան փնջերի տարածման, անդրադարձման և ցրման բնութագրերում։ Քննվում են բյուրեղացանցի պարբերական կառուցվածքի և ընկնող ճառագայթման փոխազդեցության առանձնահատկությունները, դիֆրակցիոն պայմանների ձևավորումը և ցրված ճառագայթման ինտենսիվության փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր բնույթի արտաքին ազդեցությունների հետևանքով առաջացող առաձգական դեֆորմացիաների, ներքին լարումների և կառուցվածքային փոքր փոփոխությունների ազդեցության գնահատումը դիֆրակցիոն պատկերի վրա։ Կատարյալ բյուրեղների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնել նույնիսկ համեմատաբար փոքր կառուցվածքային փոփոխություններին, քանի որ բյուրեղացանցի բարձր կարգավորվածության պայմաններում արտաքին ազդեցությունների հետևանքները կարող են հստակ արտահայտվել ռենտգենյան ցրման բնութագրերում։ Ուսումնասիրվում են SiO₂-ի և KH₂PO₄-ի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանցով պայմանավորված դիֆրակցիոն վարքի հնարավոր տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել ցրված ճառագայթման անկյունային բաշխմանը, ինտենսիվությանը, դիֆրակցիոն առավելագույնների դիրքի և ձևի փոփոխություններին՝ որպես բյուրեղի վիճակի վերաբերյալ տեղեկատվության աղբյուրների։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել փորձարարական տվյալները և ռենտգենյան դիֆրակցիայի տեսական պատկերացումները՝ արտաքին ազդեցությունների ու դիտվող փոփոխությունների միջև կապերը բացահայտելու նպատակով։ Կարևորվում է նաև բյուրեղների արձագանքի հնարավոր դարձելիության ուսումնասիրությունը և արտաքին գործոնի փոփոխության պայմաններում դիֆրակցիոն բնութագրերի վարքի գնահատումը։ Նման հետազոտությունները նշանակություն ունեն բյուրեղների ֆիզիկական հատկությունների և արտաքին միջավայրի նկատմամբ դրանց զգայունության ավելի խորքային ընկալման համար։ Ստացված օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը կարող է կիրառական հետաքրքրություն ներկայացնել բյուրեղային նյութերի բնութագրման, ռենտգենյան օպտիկայի, ճշգրիտ չափումների և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ զգայուն բյուրեղային համակարգերի հետազոտման ոլորտներում։ Աշխատությունը միավորում է պինդ մարմնի ֆիզիկայի, բյուրեղաֆիզիկայի և ռենտգենյան դիֆրակցիոն վերլուծության մոտեցումները՝ նպաստելով կատարյալ բյուրեղներում ճառագայթման տարածման և ցրման գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիսարևելյան շրջանների բնակչության սոցիալական կառուցվածքի, հասարակական խմբերի և դրանց փոխհարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բնակչության սոցիալական կազմը դիտարկվում է տվյալ տարածքի քաղաքական, տնտեսական, ժողովրդագրական և մշակութային գործընթացների համատեքստում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հասարակության ներքին շերտավորումը և առանձին սոցիալական խմբերի ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակչության զբաղվածության հիմնական ձևերին, գյուղական և քաղաքային բնակչության հարաբերակցությանը, հողատիրական հարաբերություններին, արհեստավորական ու առևտրական խավերին, հոգևորականությանը և հասարակության այլ խմբերին։ Քննվում են սոցիալական կարգավիճակի ձևավորման տնտեսական հիմքերը, սեփականության և աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բնակավայրի տեսակի և տնտեսական գործունեության ազդեցությունը մարդկանց հասարակական դիրքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գյուղական համայնքների կառուցվածքի ուսումնասիրությունը, քանի որ երկրագործությունն ու անասնապահությունը երկար ժամանակ կարևոր դեր են ունեցել տարածաշրջանի բնակչության տնտեսական կյանքում։ Միաժամանակ դիտարկվում է քաղաքային կենտրոնների նշանակությունը՝ որպես արհեստագործության, առևտրի և հասարակական հարաբերությունների զարգացման միջավայր։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել վաճառականների և արհեստավորների սոցիալական դիրքին, նրանց տնտեսական գործունեությանը և տեղական ու միջտարածաշրջանային տնտեսական կապերում ունեցած մասնակցությանը։ Քննվում է նաև վարչական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը սոցիալական կառուցվածքի վրա, քանի որ իշխանության համակարգերի, հարկային հարաբերությունների և սեփականության ձևերի փոփոխությունները կարող էին անդրադառնալ տարբեր խմբերի տնտեսական ու իրավական վիճակի վրա։ Կարևորվում է բնակչության էթնիկական և դավանական բազմազանության ուսումնասիրությունը՝ այն չնույնացնելով սոցիալական շերտավորման հետ, այլ դիտարկելով որպես հասարակական հարաբերությունների վրա ազդող առանձին պատմական գործոն։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել մարդահամարային և հարկային բնույթի տվյալներ, վարչական փաստաթղթեր, վիճակագրական նյութեր, ճանապարհորդական նկարագրություններ և այլ պատմական աղբյուրներ՝ բնակչության սոցիալական պատկերը հնարավորինս ամբողջական վերականգնելու համար։ Աղբյուրների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու առանձին սոցիալական խմբերի թվաքանակի, զբաղվածության և հասարակական դիրքի վերաբերյալ տեղեկությունները՝ հաշվի առնելով տարբեր աղբյուրների բնույթն ու սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ Հայկական լեռնաշխարհի սոցիալ-տնտեսական պատմության, բնակչության կառուցվածքի, համայնքային հարաբերությունների և տարածաշրջանային պատմական գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի բնակչության մահացության ցուցանիշների և եկամուտների մակարդակի ու բաշխման միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների սոցիալ-տնտեսական և վիճակագրական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բնակչության առողջական և ժողովրդագրական ցուցանիշները դիտարկվում են ոչ միայն բժշկական ու կենսաբանական, այլև սոցիալական պայմանների համատեքստում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով նյութական բարեկեցության տարբերություններին։ Քննվում է այն հարցը, թե եկամուտների մակարդակի փոփոխությունները և հասարակության տարբեր խմբերի միջև դրանց անհավասար բաշխումը որքանով կարող են կապված լինել մահացության ընդհանուր մակարդակի և դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական տվյալների համադրումը՝ համապատասխան վիճակագրական կապերի բացահայտման նպատակով։ Կարող են դիտարկվել բնակչության միջին եկամուտները, եկամուտների անհավասարությունը բնութագրող ցուցանիշները, աղքատության մակարդակը և սոցիալական տարբերակվածությունը՝ դրանք համադրելով մահացության ընդհանուր կամ տարիքային ցուցանիշների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ վիճակագրական կապը ինքնին չի նշանակում անմիջական պատճառահետևանքային հարաբերություն, քանի որ մահացության վրա կարող են միաժամանակ ազդել բազմաթիվ այլ գործոններ՝ տարիքային կառուցվածքը, կենսապայմանները, աշխատանքի բնույթը, շրջակա միջավայրը, կրթությունը և առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունը։ Այդ պատճառով կարևորվում է բազմագործոն վերլուծության կիրառումը և հնարավոր խառնող գործոնների հաշվառումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել ժամանակային շարքերի, հարաբերակցային և ռեգրեսիոն վերլուծության մեթոդներ՝ եկամուտների ցուցանիշների և մահացության փոփոխությունների միջև վիճակագրական հարաբերությունների գնահատման համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել բնակչության տարբեր սոցիալ-տնտեսական խմբերի համեմատությանը՝ պարզելու համար, թե նյութական պայմանների տարբերությունները ինչպես են համադրվում ժողովրդագրական ցուցանիշների հետ։ Քննվում է նաև եկամուտների բաշխման անհավասարության նշանակությունը՝ այն դիտարկելով հասարակության սոցիալական շերտավորման և առողջության սոցիալական տարբերությունների ավելի լայն համատեքստում։ Կարևորվում է օգտագործվող տվյալների համադրելիությունը, ցուցանիշների հաշվարկման մեթոդաբանությունը և դիտարկվող ժամանակահատվածների ճիշտ ընտրությունը, քանի որ դրանցից կախված է ստացված վիճակագրական գնահատականների հուսալիությունը։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել սոցիալ-տնտեսական պայմանների և բնակչության առողջության միջև հնարավոր հարաբերությունների մասին։ Աշխատությունը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ հանրային առողջության, սոցիալական քաղաքականության, ժողովրդագրական գործընթացների և բնակչության կենսամակարդակի ուսումնասիրության համար՝ ապահովելով վերլուծական հիմք սոցիալական անհավասարությունների և առողջական ցուցանիշների փոխկապակցվածության հետագա հետազոտությունների համար։