Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության տարիներին հայկական կանոնավոր զինված ուժերի ձևավորման, կազմակերպական զարգացման և ռազմական գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է անկախ պետականության հաստատումից հետո ազգային բանակի ստեղծման անհրաժեշտության, նախկին ռազմական կառույցների վերակազմավորման, հրամանատարական համակարգի ձևավորման և երկրի պաշտպանության կազմակերպման խնդիրների վրա։ Քննության են առնվում նորաստեղծ պետության ռազմաքաղաքական պայմանները, սահմանային անկայունությունը, նյութական և մարդկային սահմանափակ հնարավորությունները, ինչպես նաև այն մարտահրավերները, որոնց պայմաններում իրականացվում էր զինված ուժերի կառուցումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բանակի կազմակերպական կառուցվածքին, զորատեսակներին, զորամասերի համալրմանը, սպայական կազմի գործունեությանը, զինվորական պատրաստությանը, զորահավաքային համակարգին և ռազմական կառավարման մարմինների աշխատանքին։ Ներկայացվում է նախկին ռուսական բանակում ծառայած հայ սպաների և ռազմական գործիչների դերակատարությունը ազգային զինված ուժերի կայացման գործում, ինչպես նաև հայկական կամավորական և այլ ռազմական կազմավորումների փորձի օգտագործումը նոր պետական բանակի կազմակերպման ընթացքում։ Կարևորվում են ռազմական նախարարության և բարձրագույն հրամանատարության գործունեությունը, բանակի կառավարման կենտրոնացման, կարգապահության ամրապնդման և մարտունակության բարձրացման ուղղությամբ ձեռնարկված քայլերը։ Ուսումնասիրվում են նաև սպառազինության, զինամթերքի, հանդերձավորման, պարենային ապահովման, տրանսպորտի և ռազմական ենթակառուցվածքների հետ կապված դժվարությունները, որոնք անմիջական ազդեցություն էին ունենում զինված ուժերի հնարավորությունների վրա։ Բանակի գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի ներքին և արտաքին քաղաքական զարգացումների համատեքստում՝ անդրադառնալով պետական սահմանների պաշտպանության, երկրի տարբեր շրջաններում անվտանգության ապահովման և ռազմական բախումների պայմաններում իրականացված գործողություններին։ Քննության են առնվում նաև հարևան պետությունների հետ հարաբերությունների ռազմական կողմերը և տարածաշրջանում ձևավորված ուժերի հարաբերակցությունը՝ ցույց տալով, թե արտաքին քաղաքական միջավայրն ինչպես էր ազդում ռազմական ծրագրավորման և զորքերի տեղաբաշխման վրա։ Առանձին նշանակություն է տրվում բանակի և պետական իշխանության փոխհարաբերություններին, ռազմական կառույցների դերին ներքին կայունության պահպանման գործում և զինված ուժերի նկատմամբ պետական վերահսկողության ձևավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև զինվորական կրթության, մասնագիտական պատրաստության և ազգային սպայական կադրերի ձևավորման խնդիրներին, որոնք կարևոր էին բանակի երկարաժամկետ զարգացման համար։ Վերլուծվում է, թե սահմանափակ տնտեսական ռեսուրսների, սոցիալական ծանր պայմանների և շարունակական ռազմաքաղաքական լարվածության պայմաններում որքանով էր հնարավոր ձևավորել կազմակերպված և մարտունակ պետական ռազմական համակարգ։ Ժամանակաշրջանի վերջին փուլը դիտարկվում է հանրապետության շուրջ ստեղծված բարդ ռազմաքաղաքական իրադրության և պետական համակարգի հետագա փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բանակի պատմությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին ռազմական գործողությունների, այլև պետականաշինության ընդհանուր գործընթացի բաղկացուցիչ մասի տեսանկյունից՝ բացահայտելով ազգային զինված ուժերի նշանակությունը անկախ պետականության պաշտպանության և պետական հաստատությունների կայացման գործում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի Առաջին Հանրապետության, հայոց նորագույն պատմության, ռազմական պատմության և պետականաշինության ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հայագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պայմաններում բուծվող ոչխարների մթերատու հատկանիշների կատարելագործման գիտական հիմքերի և գործնական եղանակների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ոչխարաբուծության արտադրական ու տնտեսական արդյունավետությունը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կենդանիների ցեղային, ժառանգական, կենսաբանական և արտադրական առանձնահատկությունների գնահատման վրա՝ դրանք կապելով Հայաստանի տարբեր բնակլիմայական գոտիների կերային պայմանների և պահվածքի համակարգերի հետ։ Քննության են առնվում ոչխարների աճի ու զարգացման օրինաչափությունները, կենդանի զանգվածի փոփոխությունները, մսային, կաթնային և բրդային մթերատվության ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց ձևավորման վրա ազդող ժառանգական և միջավայրային գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ցեղային ընտրության և զույգընտրության կազմակերպմանը, բարձրարժեք կենդանիների առանձնացմանը և ցանկալի տնտեսական հատկանիշների հաջորդ սերունդներում ամրապնդման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են տարբեր ցեղերի և ցեղային խմբերի արտադրական հատկությունները, դրանց հարմարվողականությունը տեղական պայմաններին, վերարտադրողական ցուցանիշները և տնտեսապես կարևոր հատկանիշների փոխանցման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է տեղական գենետիկական ռեսուրսների պահպանումը և նպատակային օգտագործումը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես գյուղատնտեսական արտադրության միջոց, այլև որպես Հայաստանի բնական պայմաններին երկարատև հարմարված արժեքավոր կենսաբանական նյութ։ Անդրադարձ է կատարվում կերակրման համակարգերի կատարելագործմանը, կերաբաժինների հավասարակշռմանը և տարբեր տարիքային ու արտադրական խմբերի սննդային պահանջների հաշվառմանը, քանի որ կենդանիների գենետիկական ներուժի լիարժեք դրսևորումը մեծապես պայմանավորված է սնուցման և պահվածքի համապատասխան պայմաններով։ Դիտարկվում են նաև գառների աճեցման, մատղաշի զարգացման, վերարտադրության կազմակերպման և հոտի կառուցվածքի արդյունավետ կառավարման հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր արտադրական ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ընտրության ընթացքում միաժամանակ գնահատել կենդանիների մի քանի տնտեսապես արժեքավոր հատկանիշներ։ Ուսումնասիրվում են նաև Հայաստանի լեռնային և նախալեռնային տարածքներում արոտավայրերի օգտագործման առանձնահատկությունները և բնական կերային ռեսուրսների արդյունավետ կիրառման հնարավորությունները։ Գիտականորեն հիմնավորված բուծման մեթոդների կիրառումը դիտարկվում է որպես հոտերի ցեղային որակի բարձրացման, մթերատվության կայուն աճի և արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցման կարևոր պայման։ Գործնական տեսանկյունից ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել տնտեսությունների համար առավել արդյունավետ կենդանիների ընտրությանը, հոտերի վերարտադրության ճիշտ կազմակերպմանը և տեղական արտադրական պայմաններին համապատասխան բուծման ծրագրերի ձևավորմանը։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ ոչխարաբուծության զարգացումը Հայաստանի մի շարք շրջաններում կապված է բնական արոտավայրերի արդյունավետ օգտագործման, գյուղական տնտեսությունների եկամտաբերության և անասնաբուծական արտադրանքի ծավալների ավելացման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անասնաբույծների, զոոտեխնիկների, սելեկցիոներների, գյուղատնտեսական տնտեսությունների մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Escherichia coli բակտերիայի խմորման պայմաններում տարբեր ածխածնային աղբյուրների միաժամանակյա օգտագործման և օքսիդացման կենսաքիմիական ու նյութափոխանակային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով բակտերիալ բջիջը կարգավորում է տարբեր օրգանական միացությունների յուրացումը, դրանց ներգրավումը կենտրոնական նյութափոխանակային ուղիներում և էներգիայի ստացման գործընթացներում։ Քննության է առնվում, թե ածխածնի մի քանի աղբյուրների առկայությունը ինչպես կարող է փոփոխել բջջային նյութափոխանակության ուղղությունը, խմորման ինտենսիվությունը, աճի արագությունը և վերջնական նյութափոխանակային արգասիքների ձևավորումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ածխածնային սուբստրատների միջև փոխազդեցությանը և դրանց օգտագործման հաջորդականությանը կամ համատեղ յուրացման հնարավորությանը, քանի որ միկրոօրգանիզմները կարող են տարբեր կերպ արձագանքել սննդային միջավայրի բաղադրության փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են գլիկոլիզի, օրգանական թթուների առաջացման և էներգետիկ նյութափոխանակության հետ կապված գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կարգավորման առանձնահատկությունները թթվածնի սահմանափակ հասանելիության կամ անաերոբ պայմաններում։ Կարևորվում է բջջի օքսիդավերականգնողական հավասարակշռության պահպանումը, քանի որ այն անմիջականորեն կապված է նյութափոխանակային ռեակցիաների բնականոն ընթացքի և խմորման վերջնական արտադրանքների հարաբերակցության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆերմենտային համակարգերի գործունեությանը և գեների արտահայտման կարգավորմանը, որոնք ապահովում են տարբեր ածխածնային միացությունների տեղափոխումը բջիջ և դրանց հետագա կենսաքիմիական փոխակերպումները։ Տարբեր սուբստրատների համակցությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե սննդային միջավայրի փոփոխությունը ինչպես է ազդում բակտերիայի նյութափոխանակային ճկունության և միջավայրային պայմաններին հարմարվելու կարողության վրա։ Հետազոտության ընթացքում ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել նյութափոխանակային հոսքերի և ածխածնի բաշխման օրինաչափությունների ավելի ամբողջական բացահայտման համար՝ պարզաբանելով, թե սկզբնական նյութերից ածխածինը ինչ հարաբերակցությամբ է ուղղվում կենսազանգվածի ձևավորմանը, էներգիայի ստացմանը կամ խմորման տարբեր արգասիքների առաջացմանը։ Գիտական տեսանկյունից աշխատանքը նպաստում է բակտերիալ նյութափոխանակության կարգավորման, ածխածնային աղբյուրների ընտրության և խառը սուբստրատային միջավայրերում միկրոօրգանիզմների ֆիզիոլոգիական վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Կիրառական նշանակությունը կապված է նաև կենսատեխնոլոգիական գործընթացների հետ, որտեղ սննդային միջավայրի բաղադրության նպատակային փոփոխությունը կարող է օգտագործվել մանրէային աճի և ցանկալի նյութափոխանակային արտադրանքների ստացման արդյունավետության բարձրացման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանության, կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, նյութափոխանակային ճարտարագիտության և արդյունաբերական կենսատեխնոլոգիայի ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է XII դարի կեսերից մինչև XIII դարի առաջին տասնամյակները Կիլիկիայում հայկական պետականության ամրապնդման, Ռուբինյանների իշխանության քաղաքական հզորացման և թագավորական պետական համակարգի ձևավորման պատմական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն ներքին և արտաքին գործոնների վրա, որոնք նպաստեցին հայկական իշխանության տարածքային ընդարձակմանը, կենտրոնական իշխանության ամրապնդմանը և տարածաշրջանային ազդեցության աճին։ Քննության են առնվում Ռուբինյան իշխանների վարած քաղաքականությունը, ռազմական և դիվանագիտական գործունեությունը, հարևան պետությունների ու քաղաքական ուժերի հետ հարաբերությունները, ինչպես նաև Կիլիկիայի աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը հայկական պետականության զարգացման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Բյուզանդական կայսրության, խաչակիր պետությունների, Անտիոքի իշխանության, Իկոնիայի սելջուկյան սուլթանության և տարածաշրջանի մյուս ուժերի հետ ձևավորված բարդ հարաբերություններին, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում արտահայտվել են ինչպես հակամարտություններով, այնպես էլ դաշինքներով և քաղաքական համաձայնություններով։ Ներկայացվում է Թորոս Բ-ի, Մլեհի, Ռուբեն Գ-ի և Լևոն Բ-ի գործունեության նշանակությունը պետական իշխանության ամրապնդման և Կիլիկիայի հայկական տարածքների քաղաքական միավորման գործընթացում։ Հատուկ տեղ է զբաղեցնում Լևոն Բ-ի քաղաքականությունը, որի օրոք հայկական իշխանությունը հասավ զարգացման նոր աստիճանի և միջազգային ճանաչման արդյունքում վերածվեց թագավորության։ Թագավորական իշխանության հաստատումը դիտարկվում է որպես երկարատև քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործընթացի արդյունք, որը զգալիորեն բարձրացրեց հայկական պետության միջազգային հեղինակությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև պետական կառավարման համակարգի զարգացման, ազնվականության և եկեղեցու դերակատարության, տնտեսական կենտրոնների ամրապնդման և առևտրական ճանապարհների վերահսկման հետ կապված հարցերը։ Կիլիկիայի ծովային և ցամաքային հաղորդակցության ուղիները կարևոր նշանակություն ունեին արտաքին առևտրի և միջազգային հարաբերությունների զարգացման համար՝ նպաստելով հայկական պետության տնտեսական և քաղաքական դիրքերի ամրապնդմանը։ Անդրադարձ է կատարվում Հայոց եկեղեցու և պետական իշխանության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև արևմտաեվրոպական քաղաքական ու եկեղեցական կենտրոնների հետ կապերի զարգացմանը։ 1198 թվականին թագավորական իշխանության պաշտոնական հաստատումից հետո տեղի ունեցած գործընթացները դիտարկվում են պետական կառույցների հետագա ամրապնդման և միջազգային հարաբերությունների ընդլայնման համատեքստում։ Ժամանակաշրջանի ավարտական փուլում կարևոր նշանակություն են ստանում գահաժառանգության և իշխանության շարունակականության խնդիրները, որոնք ազդեցություն ունեցան Կիլիկիայի հայկական պետականության հետագա քաղաքական զարգացման վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել այն պատմական պայմանների և քաղաքական մեխանիզմների մասին, որոնց շնորհիվ տեղական հայկական իշխանապետությունը աստիճանաբար վերածվեց միջնադարյան հայկական հզոր թագավորության։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց միջնադարյան պատմության, Կիլիկյան Հայաստանի, խաչակրաց ժամանակաշրջանի և Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հայագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է պրոլակտինի մակարդակի բարձրացման և վահանաձև գեղձի ֆունկցիայի նվազման համակցված պայմաններում կանանց վերարտադրողական համակարգում առաջացող ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է էնդոկրին համակարգի տարբեր օղակների փոխազդեցության և հորմոնային հավասարակշռության խանգարումների ազդեցության վրա՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը դաշտանային ցիկլի, ձվազատման, ձվարանների գործունեության և վերարտադրողական կարողության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում պրոլակտինի ֆիզիոլոգիական դերը և դրա ավելցուկային մակարդակի պայմաններում հիպոթալամուս–հիպոֆիզ–ձվարանային համակարգում հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վահանաձև գեղձի հորմոնների և պրոլակտինի փոխկապակցվածությանը, քանի որ վահանաձև գեղձի ֆունկցիոնալ խանգարումները կարող են ուղեկցվել այլ հորմոնային ցուցանիշների փոփոխություններով և անդրադառնալ վերարտադրողական համակարգի բնականոն գործունեության վրա։ Ուսումնասիրվում են համապատասխան հորմոնային ցուցանիշների հարաբերակցությունները, կլինիկական դրսևորումների առանձնահատկությունները և վերարտադրողական ֆունկցիայի խանգարումների հետ դրանց հնարավոր կապերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր խմբերի կլինիկական և լաբորատոր տվյալները՝ հորմոնային փոփոխությունների բնույթը և դրանց արտահայտվածությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում է դաշտանային ցիկլի խանգարումների, ձվազատման փոփոխությունների և հղիանալու կարողության վրա ազդող էնդոկրին գործոնների համալիր գնահատումը՝ հաշվի առնելով, որ վերարտադրողական համակարգը սերտորեն կապված է օրգանիզմի ընդհանուր հորմոնային կարգավորման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հիպոֆիզի, վահանաձև գեղձի և ձվարանների միջև ֆունկցիոնալ կապերին, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել համակցված էնդոկրին փոփոխությունների զարգացման մեխանիզմների մասին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է կանանց վերարտադրողական առողջության վրա միաժամանակ գործող հորմոնային գործոնների փոխազդեցության պարզաբանմամբ և կլինիկական ու լաբորատոր ցուցանիշների միջև կապերի բացահայտմամբ։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը կարող է նպաստել նման հորմոնային խանգարումների պայմաններում վերարտադրողական համակարգի վիճակի գնահատման գիտական մոտեցումների կատարելագործմանը և տարբեր էնդոկրին գործոնների նշանակության առավել ճշգրիտ ընկալմանը։ Հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև միջառարկայական տեսանկյունից, քանի որ միավորում է էնդոկրինոլոգիայի, գինեկոլոգիայի և վերարտադրողական բժշկության խնդիրները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել էնդոկրինոլոգների, գինեկոլոգների, վերարտադրողական բժշկության մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում տարածված բալենու և կեռասենու տեսակների կենսաբանական, ագրոնոմիական և տնտեսական հատկանիշների ուսումնասիրմանը՝ դրանք բարձրարժեք պտղատու սորտերի համար որպես պատվաստակալ օգտագործելու նպատակահարմարության գնահատման տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տեղական պայմաններին հարմարված բուսական ձևերի առանձնացման և դրանց այն հատկությունների բացահայտման վրա, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ պատվաստված ծառերի աճի, զարգացման, բերքատվության, երկարակեցության և շրջակա միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ դիմադրողականության վրա։ Քննության են առնվում տարբեր տեսակների ձևաբանական և կենսաբանական առանձնահատկությունները, արմատային համակարգի զարգացումը, աճի ուժգնությունը, հողային ու կլիմայական պայմանների նկատմամբ պահանջները և Հայաստանի տարբեր բնական գոտիներում դրանց հարմարվողականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատվաստակալի և պատվաստվող սորտի համատեղելիությանը, քանի որ դրանց կենսաբանական համապատասխանությունը կարևոր նշանակություն ունի ծառի հետագա բնականոն զարգացման և կայուն պտղաբերության համար։ Ուսումնասիրվում է տարբեր պատվաստակալների ազդեցությունը ծառերի աճման ուժի, պսակի ձևավորման, պտղաբերության սկզբի, բերքի քանակական ու որակական ցուցանիշների և արտադրական տնկարկների արդյունավետության վրա։ Կարևորվում է նաև ձմեռային ցրտերի, երաշտի, հողի առանձնահատկությունների և այլ միջավայրային գործոնների նկատմամբ դիմադրողականության գնահատումը՝ Հայաստանի տարբեր այգեգործական շրջանների համար առավել հարմար տարբերակների առանձնացման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տեղական և մշակության մեջ կիրառվող տարբեր բուսական ձևեր՝ գնահատելով դրանց բազմացման կարողությունը, տնկանյութի ստացման արդյունավետությունը և արտադրական այգիներում կիրառման հեռանկարները։ Տեղական գենետիկական ռեսուրսների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև կենսաբազմազանության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ բնական և վաղուց մշակվող ձևերը կարող են կրել արժեքավոր հատկանիշներ, որոնք անհրաժեշտ են ժամանակակից պտղաբուծության զարգացման համար։ Պատվաստակալների ճիշտ ընտրությունը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ և արդյունավետ այգիների ստեղծման կարևոր պայման, քանի որ այն կարող է նպաստել ծառերի աճի կարգավորմանը, շրջակա միջավայրին հարմարվողականության բարձրացմանը և սորտային արժեքավոր հատկանիշների առավել արդյունավետ դրսևորմանը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է Հայաստանի պայմաններին համապատասխան տնկանյութի արտադրության գիտական հիմքերի կատարելագործման, բարձրարժեք սորտերի մշակության արդյունավետության բարձրացման և պտղաբուծական տնտեսությունների համար առավել հեռանկարային պատվաստակալների ընտրության հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել նաև նոր այգիների հիմնման ժամանակ տեղական հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան սորտ–պատվաստակալ զուգակցումների ընտրությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պտղաբույծների, այգեգործների, բույսերի սելեկցիայի և գենետիկական ռեսուրսների մասնագետների, գյուղատնտեսների, գիտաշխատողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է վոլֆրամ, մոլիբդեն կամ քրոմ պարունակող մետաղ–սիլիցիում–ածխածին համակարգերում ընթացող այրման գործընթացների օրինաչափությունների ուսումնասիրմանը և սիլիցիդային ու սիլիցիումի կարբիդային բաղադրիչներ պարունակող կոմպոզիտային նյութերի ստացման գիտական հիմքերի բացահայտմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է մեխանաքիմիական ակտիվացման ազդեցության վրա, որի միջոցով հնարավոր է փոփոխել սկզբնական փոշենյութերի կառուցվածքային վիճակը, մասնիկների փոխազդեցության մակերեսը և հետագա քիմիական փոխակերպումների ընթացքը։ Քննության են առնվում ակտիվացման պայմանների և նյութերի բաղադրության ազդեցությունը այրման գործընթացի սկզբնավորման, տարածման կայունության, ջերմային բնութագրերի, ռեակցիաների արագության և վերջնական արտադրանքի փուլային կազմի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վոլֆրամի, մոլիբդենի և քրոմի մասնակցությամբ համակարգերի համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելու համար տարբեր մետաղների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ազդեցությունը սիլիցիդների և կարբիդային բաղադրիչների առաջացման գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրվում են սկզբնական նյութերի հարաբերակցության, մասնիկների չափերի, մեխանաքիմիական մշակման աստիճանի և կառուցվածքային փոփոխությունների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Կարևորվում է այրման ընթացքում տեղի ունեցող փուլային և կառուցվածքային փոխակերպումների վերլուծությունը, քանի որ դրանք պայմանավորում են ստացվող կոմպոզիտների վերջնական կառուցվածքը և շահագործական հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև ինքնատարածվող բարձրաջերմաստիճանային սինթեզի կիրառման հնարավորությունը՝ որպես բարձր ջերմակայունություն և մեխանիկական հատկություններ ունեցող նյութերի ստացման արդյունավետ ուղղություն։ Ստացված կոմպոզիտներում մետաղական դիսիլիցիդային և սիլիցիումի կարբիդային փուլերի համադրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում բարձր ջերմաստիճաններում աշխատող կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ նյութերի մշակման տեսանկյունից։ Վերլուծվում են սինթեզված նյութերի փուլային կազմը, միկրոկառուցվածքը և հիմնական ֆիզիկամեխանիկական բնութագրերը՝ դրանց ձևավորման պայմանների հետ փոխկապակցվածության բացահայտման նպատակով։ Մեխանաքիմիական նախնական մշակումը դիտարկվում է որպես սինթեզի գործընթացը կառավարելու և նպատակային կառուցվածքով նյութերի ձևավորումը բարելավելու կարևոր գործոն։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է բազմաբաղադրիչ համակարգերում այրման մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմամբ և տարբեր տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցության օրինաչափությունների բացահայտմամբ։ Կիրառական տեսանկյունից ստացված արդյունքները կարող են նպաստել ջերմակայուն, մաշակայուն և բարձր ջերմաստիճանային պայմանների համար նախատեսված կոմպոզիտային նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նյութագիտության, փոշեմետալուրգիայի, անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի, այրման սինթեզի և բարձրաջերմաստիճանային կոմպոզիտների ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտնականների, ինժեներների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական կառուցվածքի ավտոմատացված նախագծման մեթոդների մշակմանը և կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով էլեկտրոնային սխեմայի կառուցվածքային ու սխեմատեխնիկական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նախագծման այն փուլերի վրա, որոնց ընթացքում տրամաբանական կամ էլեկտրական սխեման վերածվում է ինտեգրալ սխեմայի ֆիզիկական իրականացման՝ տարրերի տեղաբաշխմամբ, միջմիացումների ձևավորմամբ և բյուրեղի տարածքի արդյունավետ օգտագործմամբ։ Քննության են առնվում նախագծման ավտոմատացման համակարգերում կիրառվող ալգորիթմական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել նախագծման ժամանակը, բարձրացնել ստացվող լուծումների ճշգրտությունը և ապահովել տեխնոլոգիական սահմանափակումների պահպանումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սխեմայի տարրերի տեղաբաշխման խնդիրներին, քանի որ դրանց փոխադարձ դիրքը կարող է էական ազդեցություն ունենալ միջմիացումների երկարության, ազդանշանների տարածման ուշացումների, էներգասպառման և ամբողջ համակարգի աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև հաղորդիչ կապերի ավտոմատ երթուղավորման մեթոդները, դրանց օպտիմալացման չափանիշները և բարդ կառուցվածք ունեցող սխեմաներում մեծ թվով փոխկապակցված տարրերի արդյունավետ կազմակերպման հնարավորությունները։ Սխեմատեխնիկական տեղեկատվության հաշվառումը դիտարկվում է որպես ֆիզիկական նախագծման որակի բարձրացման կարևոր միջոց, քանի որ տարբեր հանգույցների ֆունկցիոնալ նշանակությունը, ազդանշանների կրիտիկական ուղիները և էլեկտրական պարամետրերը կարող են պահանջել նախագծային տարբեր լուծումներ։ Վերլուծվում է նախագծման առանձին փուլերի փոխկապակցվածությունը և այն հնարավորությունը, որ մի փուլում ընդունված որոշումները կարող են ազդել հետագա տեղաբաշխման, երթուղավորման և վերջնական ֆիզիկական պարամետրերի վրա։ Կարևորվում են բյուրեղի մակերեսի նվազեցման, միջմիացումների ընդհանուր երկարության կրճատման, ժամանակային պահանջների պահպանման և սխեմայի հուսալի աշխատանքի ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ավտոմատացված նախագծման ծրագրային միջոցների կառուցվածքին, տվյալների ներկայացման ձևերին, նախագծային սահմանափակումների մշակմանը և օպտիմալացման ալգորիթմների ծրագրային իրականացման առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր նախագծային ալգորիթմներ և գնահատման չափանիշներ՝ որոշելու համար դրանց արդյունավետությունը տարբեր կառուցվածք և բարդություն ունեցող ինտեգրալ սխեմաների դեպքում։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական նախագծման գործընթացում ավելի ամբողջական օգտագործել սկզբնական սխեմատեխնիկական տեղեկատվությունը և ստանալ տեխնիկական պահանջներին առավել համապատասխան լուծումներ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման համակարգերի զարգացման, ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման գործընթացների արագացման և նախագծային սխալների հավանականության նվազեցման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման և հաշվողական տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների, ծրագրավորողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնապահպանական քաղաքականության կատարելագործման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ և պատասխանատու օգտագործման, ինչպես նաև դրանց կառավարման տնտեսական, իրավական և կազմակերպական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տնտեսական զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ապահովման վրա՝ բնական պաշարների երկարաժամկետ պահպանությունն ու վերականգնման հնարավորությունները դիտարկելով կայուն զարգացման կարևոր նախապայման։ Քննության են առնվում երկրի հողային, ջրային, անտառային, հանքային և կենսաբանական ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները, դրանց վրա տնտեսական գործունեության ազդեցությունը և կառավարման ընթացքում առաջացող հիմնական խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ջրային պաշարների արդյունավետ օգտագործմանը, հողերի դեգրադացման և անապատացման կանխարգելմանը, անտառային տարածքների պահպանությանը, կենսաբազմազանության պաշտպանությանը, ընդերքի շահագործման բնապահպանական հետևանքներին և թափոնների կառավարման համակարգերի զարգացմանը։ Վերլուծվում են արդյունաբերության, հանքարդյունաբերության, գյուղատնտեսության, էներգետիկայի, տրանսպորտի և քաղաքաշինության ազդեցությունները բնական միջավայրի վրա՝ ընդգծելով աղտոտման կանխարգելման և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման կարևորությունը։ Բնական ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է նաև տնտեսական տեսանկյունից՝ ուսումնասիրելով բնօգտագործման վճարների, բնապահպանական հարկերի, տնտեսական խթանների, ներդրումային ծրագրերի և պատասխանատու արտադրության մեխանիզմների հնարավոր ազդեցությունը։ Կարևորվում են պետական կառավարման մարմինների, տեղական ինքնակառավարման համակարգի, մասնավոր հատվածի և հասարակության միջև համագործակցության արդյունավետ ձևերը, քանի որ բնապահպանական խնդիրների լուծումը պահանջում է տարբեր շահագրգիռ կողմերի մասնակցություն։ Անդրադարձ է կատարվում բնապահպանական օրենսդրության, վերահսկողության և մոնիթորինգի համակարգերի կատարելագործմանը, շրջակա միջավայրի վերաբերյալ տվյալների հավաքագրմանն ու գնահատմանը, ինչպես նաև կառավարման որոշումների գիտական հիմնավորվածության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև բնական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության գնահատման չափանիշները և այն մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս տնտեսական օգուտները համադրել բնապահպանական սահմանափակումների ու հասարակական շահերի հետ։ Հատուկ նշանակություն է տրվում կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում ռեսուրսների կառավարման հարմարվողականության բարձրացմանը, էկոհամակարգերի պահպանմանը և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցմանը։ Հայաստանի պայմաններում դիտարկվում են նաև տարածքային առանձնահատկությունները, բնական պաշարների սահմանափակությունը և տարբեր տարածաշրջաններում բնօգտագործման խնդիրների տարբեր դրսևորումները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել այնպիսի կառավարման մոտեցումների մշակմանը, որոնք ուղղված են բնական ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործմանը, բնապահպանական վնասների նվազեցմանը, էկոհամակարգերի պահպանմանը և երկրի երկարաժամկետ սոցիալ-տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ բնական հիմքերի ապահովմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բնապահպանների, տնտեսագետների, բնական ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, պետական և տեղական կառավարման ոլորտի աշխատողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի օրացուցային տեղեկատու է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է 2017 թվականին լրացող պատմական, հասարակական, գիտական, գրական, կրթական և մշակութային նշանակություն ունեցող տարեդարձերն ու հիշարժան իրադարձությունները։ Այն նախատեսված է տարվա ընթացքում կարևոր տարեթվերի վերաբերյալ տեղեկատվության որոնումը հեշտացնելու և համապատասխան թեմաներով գրադարանային, կրթական ու մշակութային աշխատանքների կազմակերպմանը նպաստելու համար։ Նյութերը սովորաբար դասավորվում են ժամանակագրական սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով ըստ ամիսների և օրերի հետևել նշանավոր գործիչների ծննդյան, գործունեության կամ հիշատակման տարեդարձերին, կարևոր պատմական իրադարձություններին, գիտական ձեռքբերումներին, գրական ու մշակութային կյանքի նշանակալի դրվագներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայ պատմության, գրականության, գիտության և մշակույթի հետ կապված տարեթվերին՝ դրանք ներկայացնելով համաշխարհային պատմության և մշակույթի նշանակալի իրադարձությունների հետ համադրությամբ։ Նման տեղեկատուի կարևոր առանձնահատկություններից է դրա կիրառական նշանակությունը գրադարանային աշխատանքի համար, քանի որ ընդգրկված տվյալները կարող են հիմք ծառայել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ անկյունների, գրական երեկոների, հանդիպումների, ընթերցումների, դասախոսությունների և այլ տեղեկատվական ու կրթական միջոցառումների կազմակերպման համար։ Մատենագիտական բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս հիշարժան տարեթվերը կապել համապատասխան գրականության և տեղեկատվական աղբյուրների հետ՝ նպաստելով յուրաքանչյուր թեմայի առավել ամբողջական ներկայացմանը։ Հրատարակությունն օգտակար գործիք է նաև ուսուցիչների և կրթության ոլորտի աշխատողների համար, որոնք կարող են տարվա ընթացքում նախատեսվող միջոցառումների պլանավորման ժամանակ ընտրել պատմական, գրական, գիտական կամ մշակութային նշանակություն ունեցող թեմաներ։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում հասարակական և մշակութային հիշողության շրջանակում կարևորվող անձանց, իրադարձությունների և տարեդարձերի մասին։ Տարբեր բնագավառների նյութերի համատեղ ներկայացումը նպաստում է պատմության, գրականության, արվեստի, գիտության և հասարակական կյանքի միջև կապերի բացահայտմանը և ընթերցողների ընդհանուր ճանաչողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը։ Տեղեկատուն կարող է օգտագործվել նաև որպես ժամանակագրական և մատենագիտական օժանդակ աղբյուր՝ կոնկրետ տարեթվերի կամ գործիչների վերաբերյալ նախնական տեղեկություններ որոնելիս։ Այն կարևոր նշանակություն ունի գրադարանային տեղեկատվական ծառայությունների, մշակութային ծրագրերի և կրթադաստիարակչական գործունեության կազմակերպման տեսանկյունից՝ նպաստելով հիշարժան իրադարձությունների համակարգված լուսաբանմանը և պատմամշակութային ժառանգության հանրայնացմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, ուսուցիչների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ուսանողների, հետազոտողների և պատմական ու մշակութային տարեթվերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Իվան Բունինի պատմվածքների հայտնի շարքի գեղարվեստական կառուցվածքի, ոճական առանձնահատկությունների և գաղափարական համակարգի ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սիրո, հիշողության, անցյալի, մարդկային հարաբերությունների, երջանկության անցողիկության և ժամանակի ազդեցության թեմաների գեղարվեստական մարմնավորման վրա։ Քննության է առնվում առանձին պատմվածքների ներքին կառուցվածքը և դրանց փոխադարձ կապը՝ բացահայտելու համար այն սկզբունքները, որոնց շնորհիվ ինքնուրույն ստեղծագործությունները միավորվում են գաղափարական և գեղարվեստական ամբողջության մեջ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սյուժեի կառուցման առանձնահատկություններին, պատմողական ժամանակի կազմակերպմանը, հիշողությունների և անցյալի իրադարձությունների ներկայացմանը, ինչպես նաև հերոսների ներաշխարհի բացահայտման եղանակներին։ Վերլուծվում է հեղինակի պատմողական տեխնիկան, որտեղ հաճախ կարևոր նշանակություն են ստանում ոչ միայն գործողությունները, այլև հոգեբանական վիճակները, զգայական տպավորությունները, բնապատկերները, առարկայական մանրամասները և կերպարների հիշողությունները։ Ուսումնասիրվում են տղամարդ և կին կերպարների հարաբերությունների գեղարվեստական տարբերակները, հանդիպման ու բաժանման մոտիվները, անձնական ընտրությունների հետևանքները և անցյալի նկատմամբ հերոսների վերաբերմունքը։ Կարևորվում է հիշողության դերը, որի միջոցով անցած իրադարձությունները վերաիմաստավորվում են և ձեռք բերում նոր հոգեբանական ու գաղափարական նշանակություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գեղարվեստական տարածության և ժամանակի փոխհարաբերությանը, բնության պատկերների խորհրդանշական գործառույթին, եղանակային և լուսային մանրամասներին, ինչպես նաև դրանց միջոցով ստեղծվող հուզական մթնոլորտին։ Լեզվաոճական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են բառապաշարի ընտրությունը, նկարագրությունների արտահայտչականությունը, երկխոսությունների կառուցվածքը, գեղարվեստական մանրամասների կիրառումը և արձակ խոսքի ռիթմական առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի քնարական և հոգեբանական տարրերի համադրությունը, որի շնորհիվ կարճ պատմողական ձևի սահմաններում ստեղծվում են մարդկային հարաբերությունների և ներքին ապրումների բազմաշերտ պատկերներ։ Հետազոտությունը նաև հնարավորություն է տալիս բացահայտել կրկնվող մոտիվների, կերպարային զուգահեռների և թեմատիկ ընդհանրությունների դերը ամբողջ շարքի կառուցվածքում։ Ստեղծագործությունները դիտարկվում են գրողի ընդհանուր գեղարվեստական աշխարհայացքի և ռուսական արձակի զարգացման համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով դասական գրական ավանդույթի և հեղինակային ինքնատիպ ոճի փոխհարաբերությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության պատմությամբ, արձակի պոետիկայով, պատմվածքի ժանրով և Իվան Բունինի ստեղծագործական ժառանգությամբ զբաղվող գրականագետների, բանասերների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Անդրկովկասի հայ բնակչության շրջանում ձևավորված և սերնդեսերունդ փոխանցված ժողովրդական իրավական սովորույթների, հասարակական հարաբերությունների կարգավորման ավանդական ձևերի և դրանց պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն չգրված նորմերի և վարքականոնների վրա, որոնք երկար ժամանակ գործել են համայնքային կյանքում և կարգավորել ընտանեկան, ամուսնական, ժառանգական, գույքային, հողային ու այլ սոցիալական հարաբերություններ։ Ներկայացվում է, թե ինչպես էին ավանդույթը, հասարակական կարծիքը, համայնքի հեղինակավոր ներկայացուցիչները և ընդունված բարոյական պատկերացումները մասնակցում իրավական նշանակություն ունեցող հարցերի լուծմանը՝ պետական գրավոր օրենսդրությանը զուգահեռ կամ դրա սահմանափակ ազդեցության պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի կառուցվածքին, ամուսնության հետ կապված սովորույթներին, ընտանիքի անդամների իրավունքներին ու պարտականություններին, ժառանգության փոխանցման ձևերին, սեփականության վերաբերյալ պատկերացումներին և համայնքի ներսում առաջացող վեճերի կարգավորման ավանդական մեխանիզմներին։ Քննության են առնվում նաև համայնքային ինքնակառավարման առանձնահատկությունները, ավագների և հեղինակավոր անձանց դերը, փոխադարձ պարտավորությունների համակարգը և հասարակական պատասխանատվության ձևերը։ Սովորութային իրավունքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրավական նորմերի ամբողջություն, այլև որպես ժողովրդի սոցիալական կառուցվածքի, կենցաղի, բարոյական արժեքների և պատմական փորձի արտահայտություն։ Տարբեր բնակավայրերում և տարածաշրջաններում պահպանված սովորույթների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայկական իրավական ավանդույթները, այնպես էլ տեղային առանձնահատկությունները, որոնք ձևավորվել են տնտեսական պայմանների, բնակավայրի կառուցվածքի և հարևան ժողովուրդների հետ երկարատև փոխհարաբերությունների ազդեցությամբ։ Կարևորվում է նաև գրավոր իրավունքի և ժողովրդական սովորույթի փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, թե պաշտոնական իրավական համակարգերի փոփոխության պայմաններում ինչպես են որոշ ավանդական կարգավորումներ շարունակել պահպանել իրենց հասարակական նշանակությունը։ Նյութը արժեքավոր է հայ հասարակության պատմական առօրյայի ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ իրավական սովորույթների միջոցով հնարավոր է վերականգնել մարդկանց միջև հարաբերությունների, ընտանիքի, սեփականության, համայնքային կազմակերպման և սոցիալական պատասխանատվության վերաբերյալ պատկերացումները։ Միաժամանակ աշխատանքը կարևոր ազգագրական աղբյուր է, քանի որ իրավական հարաբերությունները դիտարկվում են ժողովրդական կենցաղի, ավանդույթների և հասարակական կազմակերպման հետ անմիջական կապի մեջ։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս համադրել իրավագիտական, պատմական և ազգագրական մոտեցումները և առավել ամբողջական պատկերացում կազմել հայերի սովորութային իրավական մշակույթի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավունքի պատմության, հայագիտության, ազգագրության, սոցիալական պատմության և մշակութային մարդաբանության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասյան Աղվանքի պատմության, մշակութային ժառանգության, եկեղեցական ավանդույթների և պատմական աշխարհագրության վերաբերյալ գիտական բանավեճերի քննությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայագիտական ուսումնասիրություններում վիճարկվող պատմագիտական մեկնաբանություններին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն տեսակետների և պնդումների վերլուծության վրա, որոնք վերաբերում են տարածաշրջանի հին և միջնադարյան պատմությանը, հայկական մշակութային ժառանգության պատկանելությանը, պատմական բնակչության կազմին, եկեղեցական կառույցներին, ձեռագրական ավանդույթներին և նյութական մշակույթի հուշարձաններին։ Քննության են առնվում պատմական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և մեկնաբանման խնդիրները՝ ցույց տալով, թե աղբյուրների ընտրությունը, թարգմանությունը, ժամանակագրական տվյալների ներկայացումը կամ պատմական հասկացությունների տարբեր մեկնաբանությունները ինչպես կարող են հանգեցնել հակադիր պատմագիտական եզրակացությունների։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական միջնադարյան մատենագրությանը, վիմագրական նյութերին, ձեռագրերին, եկեղեցական փաստաթղթերին, հնագիտական տվյալներին և պատմական քարտեզագրությանը՝ որպես տարածաշրջանի անցյալի վերականգնման համար կարևոր աղբյուրների։ Ներկայացվում են հայագետների կողմից առաջադրված հակափաստարկները և գիտական քննադատության մեթոդները, որոնց միջոցով փորձ է արվում ստուգել վիճահարույց պնդումների աղբյուրագիտական հիմնավորվածությունը և համապատասխանությունը պատմական փաստերին։ Կարևորվում է Կովկասյան Աղվանքի և միջնադարյան հայկական պետական ու եկեղեցական կազմավորումների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև տարբեր պատմական ժամանակաշրջանների վարչական և աշխարհագրական սահմանների ճիշտ տարբերակումը։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական տեղանունների, էթնանունների և քաղաքական հասկացությունների կիրառման առանձնահատկություններին, քանի որ դրանց ժամանակակից նշանակությունների մեխանիկական տեղափոխումը հին և միջնադարյան իրողությունների վրա կարող է առաջացնել պատմագիտական հակասություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեսակետների համեմատությունը՝ ճարտարապետական հուշարձանների, արձանագրությունների, եկեղեցական կառույցների և ձեռագրական նյութերի ծագումն ու պատմական միջավայրը գնահատելու նպատակով։ Գիտական բանավեճերը դիտարկվում են ավելի լայն պատմաքաղաքական և գաղափարական համատեքստում՝ ընդգծելով պատմության ուսումնասիրության ընթացքում աղբյուրագիտական քննադատության, փաստերի համադրման և գիտական մեթոդաբանության պահպանման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել նաև այն մասին, թե ինչպես է հայագիտությունը արձագանքել տարածաշրջանի պատմության վերաբերյալ վիճահարույց տեսություններին և ինչպիսի փաստարկային ու աղբյուրագիտական միջոցներ են կիրառվել դրանց քննադատական գնահատման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայագետների, պատմաբանների, կովկասագետների, աղբյուրագետների, հնագետների, մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ միաժամանակ նպաստելով Հարավային Կովկասի պատմության շուրջ ձևավորված պատմագիտական բանավեճերի առավել համակարգված ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է կումարինային և խրոմենային կառուցվածքներ պարունակող նոր օրգանական միացությունների ստացմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմանը և ֆիզիկաքիմիական ու հնարավոր կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է հետերոցիկլիկ քիմիայի կարևոր ուղղություններից մեկը, քանի որ այս դասերին պատկանող միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ինչպես հիմնարար օրգանական քիմիայի, այնպես էլ դեղագործական և կենսաակտիվ նյութերի հետազոտության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նպատակային ածանցյալների ձևավորման հնարավոր սինթետիկ մոտեցումները, ելանյութերի կառուցվածքի ազդեցությունը վերջնական միացությունների առաջացման վրա, ինչպես նաև տարբեր փոխարինիչների ներմուծման միջոցով մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց հիմնական ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշմանը՝ ժամանակակից անալիտիկ և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում մոլեկուլների կառուցվածքի և դրանց հատկությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի և կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը միացությունների քիմիական վարքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նոր ածանցյալների հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ առավել հեռանկարային կառուցվածքների առանձնացման և հետագա գիտական ուսումնասիրությունների համար համապատասխան միացությունների ընտրության նպատակով։ Կումարինային և խրոմենային համակարգերը դիտարկվում են որպես կառուցվածքային հենքեր, որոնց փոփոխումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական տարբեր բնութագրերով նյութեր։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սինթեզված նյութերի մաքրության գնահատմանը, կառուցվածքային նույնականացմանը և ստացված արդյունքների համակարգմանը։ Կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրության դեպքում ուշադրությունը կենտրոնացվում է կառուցվածք–ակտիվություն հնարավոր կապերի բացահայտման վրա՝ գնահատելով, թե մոլեկուլի տարբեր հատվածներում կատարված կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ հետազոտվող հատկությունների վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման տեսանկյունից և կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա դեղագործական կամ կենսաքիմիական հետազոտությունների համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նոր միացությունների վերաբերյալ կառուցվածքային և փորձարարական տվյալների համալրմամբ, սինթետիկ օրգանական քիմիայի հնարավորությունների ընդլայնմամբ և հետերոցիկլիկ համակարգերի հատկությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմամբ։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտնականների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։