Technology

Աշխատությունը նվիրված է հատիկային հումքի առաջնային մշակման համար նախատեսված փոքրաչափ թեփահանման մեքենայի կառուցվածքային լուծումների մշակմանը և դրա հիմնական տեխնիկական ու տեխնոլոգիական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության առանցքում հատիկի արտաքին թաղանթի արդյունավետ հեռացման գործընթացն է՝ հնարավորինս պահպանելով միջուկի ամբողջականությունը, նվազեցնելով հումքի կորուստները և ապահովելով ստացվող արտադրանքի պահանջվող որակը։ Փոքրաչափ մեքենայի նախագծման խնդիրը դիտարկվում է գյուղատնտեսական արտադրության և վերամշակման այնպիսի պայմանների համատեքստում, որտեղ կարևոր են սարքավորման կոմպակտությունը, կառուցվածքի պարզությունը, շահագործման հուսալիությունը, սպասարկման հարմարավետությունը և համեմատաբար փոքր արտադրողականությամբ տնտեսություններում կիրառելիությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հատիկի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների և թեփահանման գործընթացի միջև առկա փոխկապակցվածությունները, քանի որ հատիկների չափերը, ձևը, մակերևութային առանձնահատկությունները և մեխանիկական դիմադրությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ աշխատանքային օրգանների ընտրության և մեքենայի կառուցվածքային սխեմայի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել աշխատանքային հանգույցների փոխադարձ դասավորությանը, հատիկային զանգվածի հավասարաչափ մատակարարմանը և մշակման ընթացքում նյութի վերահսկելի շարժման ապահովմանը։ Կարևոր ուղղություն է մեքենայի աշխատանքային պարամետրերի և վերջնական արդյունքի որակական ցուցանիշների միջև կախվածությունների ուսումնասիրությունը՝ հնարավորություն տալով ընտրել այնպիսի ռեժիմներ, որոնք նպաստում են թեփահանման արդյունավետության բարձրացմանն ու հատիկի վնասվածության նվազեցմանը։ Կառուցվածքային լուծումների գնահատման ժամանակ կարող են հաշվի առնվել նաև էներգատարությունը, արտադրողականությունը, աշխատանքային հանգույցների մաշվածությունը, տեխնիկական սպասարկման պահանջները և մեքենայի ընդհանուր հուսալիությունը։ Տեսական հաշվարկների և փորձարարական գնահատումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել ընտրված կառուցվածքի նպատակահարմարությունը և որոշել մեքենայի աշխատանքի վրա առավել մեծ ազդեցություն ունեցող գործոնները։ Գործնական տեսանկյունից նման տեխնիկական միջոցը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել փոքր գյուղացիական տնտեսությունների, տեղական վերամշակող արտադրամասերի և սահմանափակ արտադրական հզորությամբ ձեռնարկությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, հատիկի վերամշակման տեխնոլոգիայի և մեքենաների նախագծման մոտեցումները՝ ուղղված փոքրածավալ արտադրության պայմաններին համապատասխան արդյունավետ, հուսալի և տեխնոլոգիապես հիմնավորված սարքավորման ստեղծմանը։

Աշխատությունը նվիրված է գետնախնձորի՝ որպես ոչ ավանդական բուսական հումքի, սննդարդյունաբերական վերամշակման և դրա հիմքով խմորման արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական հնարավորությունների գիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հումքի ֆիզիկաքիմիական և կենսաքիմիական առանձնահատկությունների գնահատումն է, քանի որ դրանցով են պայմանավորված վերամշակման գործընթացների ընդհանուր բնույթը, պատրաստի արտադրանքի կայունությունը և որակական ցուցանիշները։ Գետնախնձորը դիտարկվում է որպես ածխաջրերով և այլ կենսաբանական բաղադրիչներով հարուստ բուսական հումք, որի բաղադրության առանձնահատկությունները պահանջում են համապատասխան տեխնոլոգիական մոտեցումների ընտրություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել հումքի տարբեր որակական ցուցանիշները, վերամշակման ընթացքում տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ընդհանուր հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բնական խմորման գործընթացների գիտական գնահատմանը, մանրէաբանական կայունությանը և արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վերահսկմանը՝ առանց արտադրական գործողությունների մանրամասն գործնական նկարագրության։ Կարևոր ուղղություն է հումքի բաղադրության և պատրաստի արտադրանքի զգայական հատկանիշների միջև կապի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գետնախնձորի կիրառելիությունը որպես սննդային արտադրության այլընտրանքային հումք։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև պատրաստի արտադրանքի որակի և անվտանգության ընդհանուր չափանիշների ուսումնասիրություն, տարբեր նմուշների համեմատական գնահատում և պահպանման ընթացքում դրանց հատկությունների հնարավոր փոփոխությունների դիտարկում։ Առանձին նշանակություն ունի բուսական հումքի համալիր օգտագործման և արտադրական մնացորդների նվազեցման խնդիրը, քանի որ ոչ ավանդական գյուղատնտեսական մշակաբույսերի վերամշակումը կարող է նպաստել սննդարդյունաբերության հումքային բազայի ընդլայնմանը և ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Տնտեսական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ տեղական հումքի վերամշակման նպատակահարմարությանը և նոր տեսակի արտադրանքի մշակման հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդի տեխնոլոգիայի, բուսական հումքի վերամշակման, սննդային կենսաքիմիայի և արտադրանքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով գետնախնձորի արդյունաբերական կիրառման գիտատեխնոլոգիական ներուժը։

Աշխատությունը նվիրված է կաթնամթերքի արտադրության անվտանգության, որակի կառավարման և տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առաջին ուղղությունը վերաբերում է ջերմային մշակման ենթարկված կաթի արտադրական շղթայում հնարավոր վտանգների բացահայտմանը և դրանց հետ կապված ռիսկերի գնահատմանը։ Ուշադրություն է դարձվում հումքի ընդունումից մինչև պատրաստի արտադրանքի պահպանում և իրացում իրականացվող հիմնական փուլերին՝ դիտարկելով կենսաբանական, քիմիական և ֆիզիկական գործոնները, որոնք կարող են ազդել արտադրանքի անվտանգության ու որակի վրա։ Կարևորվում են հում կաթի սկզբնական որակը, արտադրական հիգիենան, սարքավորումների և արտադրական միջավայրի վիճակը, ջերմային մշակման վերահսկելիությունը, փաթեթավորման պայմանները և սառը շղթայի պահպանումը։ Ռիսկերի գնահատումը կարող է հիմնվել վտանգների նույնականացման, դրանց առաջացման հավանականության և հնարավոր հետևանքների համադրման վրա՝ հնարավորություն տալով առանձնացնել արտադրական գործընթացի առավել զգայուն հատվածները և մշակել վերահսկման արդյունավետ մոտեցումներ։ Հետազոտության երկրորդ ուղղությունը վերաբերում է ֆերմենտացված կաթնամթերքի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացի կատարելագործմանը՝ արտադրանքի կայուն որակական հատկությունների ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են հումքի բաղադրության, արտադրական գործընթացի կազմակերպման և ֆերմենտացման ընդհանուր պայմանների ազդեցությունները վերջնական արտադրանքի կառուցվածքային, զգայական և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել արտադրանքի կառուցվածքի միատարրությանը, համային հատկությունների կայունությանը, պահպանման ընթացքում որակական փոփոխություններին և արտադրական խմբաքանակների միջև հնարավոր տարբերությունների նվազեցմանը։ Կարևորվում է նաև սննդամթերքի անվտանգության կառավարման կանխարգելիչ սկզբունքների կիրառումը, երբ արտադրանքի որակի ստուգումը զուգակցվում է ամբողջ տեխնոլոգիական շղթայի շարունակական վերահսկման հետ։ Արտադրական ռիսկերի և տեխնոլոգիական արդյունավետության համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սննդամթերքի անվտանգությունը դիտարկել ոչ թե առանձին գործողությունների, այլ փոխկապակցված գործընթացների ամբողջության շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կաթի և կաթնամթերքի տեխնոլոգիայի, սննդամթերքի անվտանգության, որակի կառավարման և արտադրական ռիսկերի գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով նպաստել անվտանգ, կայուն որակով և տեխնոլոգիական պահանջներին համապատասխան կաթնամթերքի արտադրության կազմակերպմանը։

Աշխատությունը նվիրված է բժշկական նշանակության ռոբոտատեխնիկական սարքերում կիրառվող մանիպուլյացիոն մեխանիզմների վերլուծության, օպտիմալ կառուցվածքային սինթեզի և կառավարման հաշվողական մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռոբոտային մանիպուլյատորների կինեմատիկական և դինամիկական բնութագրերի մաթեմատիկական մոդելավորումն է, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց շարժունակությունը, դիրքավորման ճշգրտությունը, աշխատանքային տարածքը և կառավարման արդյունավետությունը։ Բժշկական ռոբոտատեխնիկական համակարգերի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն շարժումների բարձր ճշգրտությունը, կանխատեսելիությունը և համակարգի հուսալիությունը, քանի որ տեխնիկական սխալները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ բժշկական գործընթացների անվտանգության և արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են մանիպուլյացիոն մեխանիզմների ուղիղ և հակադարձ կինեմատիկայի խնդիրները, օղակների ու հոդակապերի երկրաչափական փոխհարաբերությունները, շարժման հնարավոր սահմանափակումները և աշխատանքային տարածքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Կարևոր ուղղություն է օպտիմալ սինթեզի խնդիրը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր կառուցվածքային լուծումներ և ընտրել տվյալ բժշկական կիրառության պահանջներին առավել համապատասխան մեխանիկական կառուցվածք՝ հաշվի առնելով ճշգրտությունը, շարժունակությունը, կոմպակտությունը և այլ տեխնիկական չափանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառավարման ալգորիթմների ձևավորմանը, որոնք ապահովում են մանիպուլյատորի պահանջվող հետագծով շարժումը և արտաքին կամ ներքին փոփոխությունների պայմաններում համակարգի կայուն աշխատանքը։ Հաշվողական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս թվային միջավայրում վերլուծելու մեխանիզմի վարքագիծը, համեմատելու տարբեր կառուցվածքային և կառավարման տարբերակներ և նախապես գնահատելու նախագծային որոշումների արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև մեխանիկական համակարգի պարամետրերի օպտիմալացումը՝ նպատակային ֆունկցիաների և սահմանափակումների համակարգի հիման վրա։ Բժշկական նշանակության ռոբոտների համատեքստում նման մոտեցումները կիրառելի են տարբեր օժանդակ և ճշգրիտ մանիպուլյացիոն համակարգերի նախագծման համար՝ պահպանելով անվտանգության, վերահսկելիության և հուսալիության բարձր պահանջները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ռոբոտատեխնիկայի, մեխանիզմների և մեքենաների տեսության, հաշվողական մաթեմատիկայի, օպտիմալացման և ավտոմատ կառավարման մոտեցումները՝ բժշկական ռոբոտային սարքերի մանիպուլյացիոն մեխանիզմների նախագծման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է լանջային պայմաններում չկառավարվող շարժման ժամանակ թրթուրավոր հերկման ագրեգատի դինամիկական և տեխնոլոգիական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական մեքենայական ագրեգատի շարժման կայունության, հետագծից շեղման, քարշային հատկությունների և հողի մշակման տեխնոլոգիական որակի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածություններն են։ Լանջի վրա աշխատելիս ագրեգատի վրա ազդող ուժերի հարաբերակցությունը տարբերվում է հարթ տեղանքում ձևավորվող պայմաններից, ինչի հետևանքով կարող են փոփոխվել շարժման ուղղությունը, աշխատանքային օրգանների դիրքը, քարշային դիմադրությունը և մշակվող շերտի պարամետրերը։ Քննության են առնվում թրթուրավոր շարժիչ համակարգի և հերկման գործիքի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ծանրության ուժի բաղադրիչների, հողի դիմադրության և մեքենայի կառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը շարժման բնույթի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ագրեգատի լայնական և երկայնական դինամիկային, լանջի թեքության պայմաններում առաջացող կողմնային շեղումներին և դրանց ազդեցությանը աշխատանքային ընթացքի կայունության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մեքենայական համակարգի շարժման մաթեմատիկական նկարագրություն, տեսական հաշվարկների և փորձարարական տվյալների համեմատական գնահատում, ինչպես նաև հիմնական դինամիկական ցուցանիշների միջև կապերի բացահայտում։ Տեխնոլոգիական տեսանկյունից կարևոր են հերկման խորության և հավասարաչափության, աշխատանքային ընդգրկման, արտադրողականության և էներգետիկ արդյունավետության փոփոխությունները տարբեր շարժման պայմաններում։ Ագրեգատի չկառավարվող շարժման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու նրա բնական շարժման օրինաչափությունները և գնահատելու այն գործոնները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն հետագծային կայունության վրա։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են հիմք հանդիսանալ մեքենայական ագրեգատների կառուցվածքային և շահագործական բնութագրերի գիտական գնահատման, ինչպես նաև լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում մեքենայացված հողի մշակման արդյունավետության բարելավման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաների տեսության, մեքենատրակտորային ագրեգատների դինամիկայի և հողի մշակման մեքենայացված տեխնոլոգիաների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել թրթուրավոր հերկման ագրեգատի շարժման ու աշխատանքային գործընթացի հիմնական օրինաչափությունները բարդ ռելիեֆային պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է առաձգական օղակներ ունեցող մանիպուլյատորների դինամիկական վարքի տեսական հիմքերի զարգացմանը և դրանց հաշվարկային մոդելավորման արդյունավետ ալգորիթմների ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռոբոտատեխնիկական մեխանիզմների այն համակարգերն են, որոնց կառուցվածքային տարրերը շարժման ընթացքում ենթարկվում են առաձգական դեֆորմացիաների, ինչի հետևանքով մանիպուլյատորի իրական դինամիկան էապես տարբերվում է բացարձակ կոշտ օղակներով իդեալականացված մոդելներից։ Քննվում են բազմաօղակ մեխանիկական համակարգերում կոշտ մարմնային շարժման և առաձգական տատանումների փոխկապակցվածությունը, իներցիոն ազդեցությունները, կառուցվածքային դեֆորմացիաները և դրանց ազդեցությունը աշխատանքային օրգանի դիրքավորման ճշգրտության ու համակարգի կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շարժման հավասարումների ձևավորմանը և այնպիսի մաթեմատիկական մոդելների կառուցմանը, որոնք միաժամանակ կարող են նկարագրել մանիպուլյատորի ընդհանուր շարժումը և առանձին օղակների դեֆորմացիոն վիճակը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հաշվարկային բարդության նվազեցումը, քանի որ բազմաստիճան ազատությամբ և բաշխված առաձգականությամբ համակարգերի ամբողջական դինամիկական մոդելները կարող են պահանջել զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ։ Ուսումնասիրվում են մոդելի պարզեցման, համակարգի էական դինամիկական հատկությունների պահպանման և թվային հաշվարկների արդյունավետ կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքները։ Մշակվող ալգորիթմների միջոցով հնարավոր է գնահատել շարժման ընթացքում առաջացող տատանումները, դեֆորմացիաները և համակարգի տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը դինամիկական արձագանքի վրա։ Կարևորվում է նաև տեսական մոդելների և թվային հաշվարկների արդյունքների համադրումը՝ դրանց ճշգրտության ու կիրառելիության գնահատման նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն թեթև կառուցվածքով, բարձր արագագործությամբ և մեծ աշխատանքային տարածք ունեցող ռոբոտային համակարգերի նախագծման համար, որտեղ կառուցվածքային առաձգականությունը չի կարող անտեսվել։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տեսական մեխանիկայի, տատանումների տեսության, հաշվողական մեխանիկայի և ռոբոտատեխնիկայի մոտեցումները՝ առաձգական օղակներով մանիպուլյատորների դինամիկական մոդելավորման գիտական հիմքերի և հաշվարկային գործիքների կատարելագործման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է խմորի պատրաստման և ձևավորման տեխնոլոգիական ռեժիմների ազդեցության ուսումնասիրությանը «Հրազդանյան» և «Մատնաքաշ» հացատեսակների որակական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում հացաթխման տեխնոլոգիական գործընթացի այն փուլերն են, որոնք պայմանավորում են պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքը, արտաքին տեսքը, ծավալը, փափկամիջուկի հատկությունները, համային ու բուրավետ հատկանիշները և ընդհանուր սպառողական որակը։ Քննվում է խմորի ձևավորման ընթացքում հումքային բաղադրիչների փոխազդեցությունը, խառնման և հասունացման գործընթացների նշանակությունը, ինչպես նաև տեխնոլոգիական պայմանների ազդեցությունը խմորի ֆիզիկական ու կառուցվածքամեխանիկական հատկությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խմորի հասունացման աստիճանին, դրա առաձգականությանը, գազապահունակությանը և հետագա մշակման նկատմամբ կայունությանը, քանի որ այս բնութագրերը կարևոր դեր ունեն պատրաստի հացի ծավալային և կառուցվածքային ցուցանիշների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրվում են նաև խմորի բաժանման, նախնական մշակման, ձևավորման և վերջնական հասունացման փուլերի փոխադարձ կապերը։ Երկու հացատեսակների համեմատական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց արտադրության տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները և գնահատելու, թե միևնույն կամ տարբեր արտադրական պայմաններն ինչպես են անդրադառնում յուրաքանչյուր արտադրատեսակի վերջնական որակի վրա։ Կարևորվում է պատրաստի հացի արտաքին տեսքի, մակերևույթի վիճակի, ձևի պահպանման, փափկամիջուկի ծակոտկենության, առաձգականության, խոնավության և զգայական հատկանիշների համալիր գնահատումը։ Տեխնոլոգիական ռեժիմների և որակական ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու արտադրական գործընթացի այն փուլերը, որոնց վերահսկումը հատկապես կարևոր է կայուն և պահանջվող հատկություններով արտադրանք ստանալու համար։ Աշխատանքում կարող են համադրվել հացաթխման տեխնոլոգիայի տեսական դրույթները և փորձարարական գնահատման արդյունքները՝ տարբեր ռեժիմների պայմաններում ստացված արտադրանքի հատկությունների համեմատության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպաստում է ավանդական և արտադրական հացատեսակների պատրաստման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների գիտական հիմնավորմանը, արտադրության գործընթացի կատարելագործմանը և պատրաստի հացի որակի կայունության ապահովմանը։

Աշխատությունը նվիրված է կորիզավոր մրգերի վերամշակման և դրանց հիմքով թունդ ալկոհոլային արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների գիտական ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով պատրաստի արտադրանքի որակի, հումքի արդյունավետ օգտագործման և արտադրական գործընթացների կատարելագործման խնդիրները։ Հետազոտության առանցքում մրգային հումքի ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական առանձնահատկություններն են, որոնք պայմանավորում են վերամշակման ընթացքն ու վերջնական արտադրանքի զգայական հատկությունները։ Դիտարկվում է տարբեր տեսակի կորիզավոր մրգերի քիմիական կազմի, հասունության աստիճանի, շաքարների, օրգանական թթուների, բուրավետ նյութերի և այլ բնական բաղադրիչների նշանակությունը՝ որպես արտադրանքի որակը ձևավորող գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հումքի նախնական մշակման, խմորման և հետագա տեխնոլոգիական փուլերում տեղի ունեցող կենսաքիմիական ու ֆիզիկաքիմիական փոփոխությունների ընդհանուր օրինաչափություններին՝ առանց արտադրության գործնական քայլերի կամ ռեժիմների ներկայացման։ Քննվում է նաև կորիզների և մրգի տարբեր բաղադրիչների ազդեցությունը արտադրանքի բաղադրության ու անվտանգության ցուցանիշների վրա, ինչի պատճառով կարևորվում է տեխնոլոգիական գործընթացների վերահսկումը և սննդային անվտանգության պահանջների պահպանումը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական և զգայական բնութագրերը, դրանց կայունությունը և հումքի առանձնահատկությունների հետ ունեցած կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անցանկալի միացությունների առաջացման հնարավոր պատճառների ուսումնասիրությունը և դրանց նվազեցման տեխնոլոգիական մոտեցումների գիտական հիմնավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտադրական երկրորդային հումքի և մնացորդների արդյունավետ օգտագործման, նյութական կորուստների նվազեցման և շրջակա միջավայրի վրա արտադրության ազդեցության սահմանափակման խնդիրներին։ Նոր տեխնոլոգիական լուծումների գնահատման ժամանակ կարևորվում են ոչ միայն արտադրանքի որակական ցուցանիշները, այլև գործընթացների ռեսուրսատարությունը, տեխնոլոգիական կայունությունը և արդյունաբերական կիրառելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդային քիմիայի, մրգերի վերամշակման, խմորման գործընթացների և արտադրանքի որակի վերահսկման գիտական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել մրգային հումքի վերամշակման տեխնոլոգիական հիմքերը և բարձրացնել պատրաստի արտադրանքի որակն ու անվտանգությունը։

Աշխատությունը նվիրված է շենքերի և ինժեներական կառույցների հիմքերի գրունտների ամրացման տեխնոլոգիական մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ ցեմենտացման տարբեր մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում թույլ, անհամասեռ կամ անբավարար կրողունակությամբ գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների բարելավումն է, ինչը կարևոր նշանակություն ունի հիմքերի կայունության, կառուցվածքների հուսալիության և երկարաժամկետ շահագործման ապահովման համար։ Քննվում են գրունտային միջավայրի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ծակոտկենությունը, խոնավությունը, ջրաթափանցելիությունը, խտությունը և ամրությունը՝ որպես ամրացման եղանակի ընտրության վրա ազդող հիմնական գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ցեմենտային նյութերի և գրունտային զանգվածի փոխազդեցությանը, որի արդյունքում կարող են նվազել դատարկությունները, ձևավորվել լրացուցիչ կապեր մասնիկների միջև և բարելավվել գրունտի դեֆորմացիոն ու ամրության բնութագրերը։ Համեմատական տեսանկյունից դիտարկվում են ցեմենտացման տարբեր տեխնոլոգիական մոտեցումների կիրառելիության սահմանները՝ կախված գրունտի տեսակից, շերտերի կառուցվածքից, ստորերկրյա ջրերի պայմաններից և կառույցից փոխանցվող բեռնվածքներից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ամրացման արդյունավետության գնահատմանը՝ մինչև միջամտությունը և դրանից հետո գրունտի ինժեներաերկրաբանական ու մեխանիկական ցուցանիշների համադրման միջոցով։ Ուսումնասիրվում է ամրացված զանգվածի միասեռության խնդիրը, քանի որ նյութի անհավասար տարածումը կարող է հանգեցնել տարբեր հատվածներում մեխանիկական հատկությունների զգալի տարբերությունների։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գոյություն ունեցող կառույցների հիմքերի ուժեղացման խնդիրներին, երբ անհրաժեշտ է բարելավել հիմքի աշխատանքային պայմանները՝ հնարավորինս սահմանափակելով շենքի բնականոն շահագործման վրա ազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև տեխնոլոգիական լուծումների ընտրության ինժեներատնտեսական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով աշխատանքի բարդությունը, նյութատարությունը, իրականացման տևողությունը և ակնկալվող տեխնիկական արդյունքը։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել ամրացված գրունտների երկարաժամկետ վարքին, արտաքին բեռնվածքների և ջրային պայմանների փոփոխության նկատմամբ դրանց կայունությանը։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է հիմքերի և հիմնատակերի նախագծման, ինժեներական երկրաբանության, գրունտների մեխանիկայի և շինարարական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպաստելով տարբեր ինժեներաերկրաբանական պայմաններում հիմքերի հուսալիության բարձրացման և գրունտների ամրացման արդյունավետ լուծումների գիտական հիմնավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է բիտումացեմենտային կապակցող համակարգերի հիման վրա կոմպոզիցիոն նյութերի ստացման, բաղադրության ձևավորման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների բարելավման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բիտումի և ցեմենտային բաղադրիչների համատեղ կիրառման առանձնահատկությունները, դրանց փոխազդեցության մեխանիզմները և ստացվող կոմպոզիտային կառուցվածքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական հումքի հատկություններին, բաղադրիչների հարաբերակցությանը, հանքային լցանյութերի և հնարավոր հավելանյութերի ընտրությանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը վերջնական նյութի կառուցվածքի, ամրության, դեֆորմատիվության և շահագործողական բնութագրերի վրա։ Ուսումնասիրվում են խառնուրդի պատրաստման տեխնոլոգիական պայմանները, խառնման հաջորդականությունը, ջերմաստիճանային ռեժիմները, խտացման առանձնահատկությունները և կառուցվածքագոյացման գործընթացները։ Վերլուծվում է բիտումային բաղադրիչի առաձգական և ջրամեկուսիչ հատկությունների համադրումը ցեմենտային համակարգի ամրության ու կառուցվածքային կայունության հետ՝ նպատակ ունենալով ստանալ տարբեր արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դիմացկուն նյութեր։ Կարևորվում է կոմպոզիցիոն համակարգի ջրակայունության, ցրտադիմացկունության, ջերմաստիճանային փոփոխությունների նկատմամբ կայունության, մաշակայունության և երկարատև բեռնվածքների պայմաններում վարքի գնահատումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր բաղադրատոմսեր՝ որոշելու բաղադրիչների այնպիսի հարաբերակցություն, որն ապահովում է անհրաժեշտ տեխնոլոգիական և մեխանիկական հատկությունների առավել արդյունավետ համադրություն։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նյութի ներքին կառուցվածքին, ծակոտկենությանը, կապակցող միջավայրի և հանքային մասնիկների միջև կպչունությանը, քանի որ այդ գործոնները կարող են էական ազդեցություն ունենալ կոմպոզիտի ընդհանուր ամրության և երկարակեցության վրա։ Փորձարարական արդյունքների համադրումը տեսական գնահատումների հետ հնարավորություն է տալիս հիմնավորել նյութերի բաղադրությունը և մշակել դրանց պատրաստման արդյունավետ տեխնոլոգիական ռեժիմներ։ Դիտարկվում են նաև երկրորդային հումքի կամ արդյունաբերական որոշ մնացորդների հնարավոր կիրառությունները, եթե դրանք նպաստում են նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և անհրաժեշտ տեխնիկական հատկությունների պահպանմանը։ Ստացված կոմպոզիցիոն նյութերը կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ճանապարհաշինության, շենքերի ու կառույցների շինարարության, վերանորոգման, ջրամեկուսացման և տարբեր ինժեներական աշխատանքների համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել շինարարական նյութագիտության, կոմպոզիցիոն նյութերի տեխնոլոգիայի, ճանապարհաշինության և կապակցող նյութերի մշակմամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է շատրվանային եղանակով շահագործվող հորատանցքերի օպտիմալ աշխատանքային բնութագրերի որոշման մեթոդների մշակմանը և ջրառի արդյունավետ կառավարման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հորատանցքի տեխնիկական ու հիդրոդինամիկական պարամետրերի, հեղուկի շարժման պայմանների, ճնշման և արտադրողականության փոխկապակցվածության գնահատման վրա՝ շահագործման առավել արդյունավետ ռեժիմների ընտրության նպատակով։ Քննության են առնվում հորատանցքերի աշխատանքը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները տարբեր շահագործական պայմաններում և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել արդյունահանվող հեղուկի ծավալի, ճնշման ռեժիմի և համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օպտիմալ պարամետրերի հաշվարկման և կանխատեսման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հորատանցքի արտադրողականությունը և ընտրել ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը համապատասխանող աշխատանքային ռեժիմ։ Ուսումնասիրվում են ջրատար շերտերի հիդրոերկրաբանական առանձնահատկությունները, ճնշման փոփոխությունները, հորատանցքերի փոխադարձ ազդեցությունը և ջրառի ինտենսիվության հետևանքով առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Կարևորվում է ջրառի կառավարման այնպիսի համակարգերի ձևավորումը, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնել պահանջվող ջրի քանակը աղբյուրի բնական հնարավորությունների հետ և պահպանել շահագործման կայունությունը երկարաժամկետ ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հիդրոդինամիկական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում, փորձարարական չափումներ և արտադրական տվյալների վիճակագրական վերլուծություն՝ տարբեր գործոնների ազդեցությունը գնահատելու և առավել արդյունավետ կառավարման լուծումներ ընտրելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հորատանցքերի տեխնիկական վիճակի, շահագործման տևողության և արտադրողականության փոփոխությունների միջև կապերին։ Օպտիմալացման խնդիրը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել ջրային պաշարների վիճակը, համակարգի տեխնիկական հնարավորությունները, տնտեսական արդյունավետությունը և բնական ռեսուրսների պահպանման պահանջները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում վերահսկման և կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը, որոնք կարող են նպաստել ջրառի ռեժիմների ժամանակին կարգավորմանը և հորատանցքերի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառվել շահագործման ռեժիմների գնահատման, հորատանցքերի արտադրողականության կանխատեսման, ջրառի համակարգերի նախագծման և գործող համակարգերի կառավարման բարելավման համար։ Աշխատությունը համադրում է հիդրոերկրաբանության, հիդրավլիկայի, հորատանցքերի շահագործման, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները և կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, հորատանցքային համակարգերի նախագծման ու շահագործման ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։