Լիցքավորված հադրոնների ելքերի ուսումնասիրությունը և բազմաչափ միջուկային թուլացման էֆեկտը HERMES գիտափորձում

Փիլիսոփայություն

«Իմ պայքարը» (Mein Kampf) գիրքը գրել է Ադոլֆ Հիտլերը՝ իր քաղաքական գաղափարներն ու տեսություններն արտահայտելու համար։ Այն համարվում է նրա ինքնակենսագրական-քաղաքական մանուալը, որտեղ նա բացատրում է իր քաղաքական հայացքները, ազգային գաղափարախոսությունը, հակառուսական և հակաբնորոշ բնութագրող դիրքորոշումները, ինչպես նաև իր նպատակներն ու ծրագրերը՝ Գերմանիայի ապագայի համար։ Գիրքը կարևոր է պատմական տեսանկյունից, քանի որ օգնում է հասկանալ XX դարի առաջին կեսի Եվրոպայի քաղաքական մթնոլորտը և Նացիստական շարժման գաղափարական հիմքերը։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակչություն Հրատ. տարեթիվ - 2014 ISBN - 978-9939-0-1153-0

Գրականություն

ՀԽՍՀ Պետական գրադարանի (Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան) 1990 թվականի պլանը մշակվել էր խորհրդային գրադարանային համակարգի վերջին փուլում՝ երբ սկսվում էին ինչպես վարչական-քաղաքական փոփոխություններ, այնպես էլ տեղեկատվական ոլորտի արդիականացման առաջին քայլերը։ Այդ տարվա պլանը հիմնականում նպատակաուղղված էր գրադարանի ավանդական գիտամշակութային գործառույթների պահպանմանը, ֆոնդերի համալրմանը և աստիճանական անցմանը դեպի նոր կազմակերպչական և տեխնիկական ձևեր։ Պլանի առանցքային ուղղություններից մեկը գրքային ֆոնդերի հարստացումն էր՝ ներառելով հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների ձեռքբերմանը և պահպանությանը։ Մեծ տեղ էր տրվում նաև պարտադիր օրինակների համակարգին, որի միջոցով ապահովվում էր հանրապետությունում լույս տեսնող գրականության ամբողջական հավաքագրումը և ազգային մատենագիտական հաշվառումը։ 1990 թվականի պլանում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակումը, կատալոգների արդիականացումը և տեղեկատու-հղումային ապարատի բարելավումը, որպեսզի ընթերցողներին և գիտնականներին տրամադրվեր ավելի համակարգված տեղեկատվական սպասարկում։ Բացի այդ, նախատեսվում էր ընթերցողական ծառայությունների բարելավում, ընթերցասրահների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացում, գիտական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպում, ցուցահանդեսների և թեմատիկ ցուցադրությունների անցկացում։ Պլանի մեջ սկսում էին ձևավորվել նաև նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման հետ, թեև այդ փուլում դրանք դեռ գտնվում էին նախնական փորձարկման և ծրագրավորման մակարդակում։ 1990 թվականը նաև անցումային տարի էր կազմակերպչական առումով, երբ գրադարանը արդեն վերանվանվում էր Հայաստանի ազգային գրադարան և աստիճանաբար վերանայում իր գործունեության ուղղությունները՝ համադրելով խորհրդային համակարգից ժառանգված կառուցվածքը և նոր անկախ պետականության պահանջները։ Այսպիսով, 1990 թվականի պլանը կարելի է բնութագրել որպես անցումային փաստաթուղթ, որը միաժամանակ պահպանում էր դասական գրադարանային խնդիրները և նախապատրաստում էր համակարգը տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը նվիրված է հասարակական և բանասիրական գիտությունների ոլորտներին՝ ներկայացնելով այդ բնագավառներում իրականացված հետազոտությունները, գիտական աշխատությունները և տեսական զարգացումները։ Այն ընդգրկում է հասարակության, մշակույթի, լեզվի, գրականության, պատմության և մարդկային գործունեության տարբեր կողմերի ուսումնասիրությանը վերաբերող նյութեր, որոնք նպաստում են սոցիալական գործընթացների, ազգային և համաշխարհային մշակութային ժառանգության, ինչպես նաև լեզվական և գրական երևույթների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և գիտամատենագիտական աղբյուր ուսանողների, հետազոտողների, դասախոսների և հասարակական ու հումանիտար գիտություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ապահովելով տվյալ ոլորտների գիտական ձեռքբերումների և ուսումնասիրությունների համակողմանի պատկերացում։

Լրագրություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում համացանցային լրատվամիջոցներում կարգավորման և ինքնակարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը 2010–2016 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով մեդիաազատության, լրագրողական էթիկայի և պետական վերահսկողության փոխհարաբերությունների բարդ համակարգը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն իրավական, ինստիտուցիոնալ և մասնագիտական մեխանիզմները, որոնք կիրառվել են հայկական առցանց մեդիա դաշտում տեղեկատվության տարածման կարգավորման համար, ինչպես նաև գնահատել ինքնակարգավորման համակարգերի արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրվում են մեդիա օրենսդրության զարգացման փուլերը, խոսքի ազատության սահմանադրական երաշխիքները, տեղեկատվական դաշտի ազատականացման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը լրատվամիջոցների վարքագծի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լրագրողական ինքնակարգավորման գործիքներին՝ էթիկայի կոդեքսներ, մամուլի խորհուրդներ, մեդիա օմբուդսմանի ինստիտուտ և մասնագիտական ասոցիացիաների դերը տեղեկատվական որակի ապահովման գործում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է պետական կարգավորման սահմաններն ու հնարավոր ռիսկերը՝ կապված տեղեկատվական ազատության սահմանափակման, քաղաքական ազդեցությունների և մեդիա կենտրոնացման հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում է նոր մեդիա միջավայրի ձևավորումը, սոցիալական ցանցերի աճող ազդեցությունը և դրանց ազդեցությունը ավանդական կարգավորման մեխանիզմների արդյունավետության վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է մեդիա ուսումնասիրությունների և իրավագիտության ոլորտում՝ նպաստելով Հայաստանի տեղեկատվական դաշտի կարգավորման և ինքնակարգավորման համակարգերի ավելի խորքային հասկացմանը։

Պատմություն

Այս գիտական-պատմագիտական աշխատանքը նվիրված է Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա-ի հասարակական և մշակութային գործունեության բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա դերակատարությունը հայ եկեղեցու, ազգային ինքնության պահպանման և մշակութային կյանքի զարգացման գործընթացներում։ Գրքում վերլուծվում է նրա գործունեությունը հատկապես Խորհրդային Հայաստանի և սփյուռքի պայմաններում՝ ընդգծելով եկեղեցու դիրքի ամրապնդման, հոգևոր արժեքների պահպանման և ազգային համախմբման ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է Վազգեն Ա-ի ներդրումը կրթամշակութային ոլորտում՝ հոգևոր կրթության զարգացման, հրատարակչական գործունեության խթանման և երիտասարդության հոգևոր դաստիարակության ուղղություններով։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա միջեկեղեցական և միջազգային կապերին, ինչպես նաև հայ եկեղեցու հեղինակության բարձրացմանը համաշխարհային քրիստոնեական հարթակում։ Միաժամանակ դիտարկվում է նրա հասարակական գործունեության ազդեցությունը ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային ժառանգության պահպանման վրա։ Գիրքը նախատեսված է եկեղեցաբանների, պատմաբանների, մշակութաբանների, աստվածաբանների և հայ ազգային-եկեղեցական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է «Շարականի» երկրորդ հրատարակության նախաբանը՝ անդրադառնալով ժողովածուի գիտական, երաժշտական և հոգևոր արժեքին։ Գրքում բացատրվում են նոր հրատարակության անհրաժեշտության պատճառները՝ ձեռագրական նյութերի լրացումներ, տեքստաբանական ճշգրտումներ և նախորդ հրատարակության մեջ առկա բացթողումների վերանայում։ Հեղինակը ներկայացնում է շարակնոցային ավանդույթի պատմական զարգացումը, միջնադարյան հայ հոգևոր երաժշտության ձևավորման առանձնահատկությունները և դրա տեղը հայկական եկեղեցական մշակույթում։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև երաժշտական նշանագրության և տեքստի փոխհարաբերությունը, շարականների կատարման ավանդույթները և դրանց պահպանման խնդիրները ժամանակակից գիտական հրատարակության պայմաններում։ Նախաբանը դիտարկում է «Շարականի» ոչ միայն որպես կրոնական երգեցիկ ժողովածու, այլև որպես հայ մշակութային ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայագետների, երաժշտագետների, ձեռագրագետների և եկեղեցական արվեստի հետազոտողների համար՝ նպաստելով միջնադարյան հոգևոր ժառանգության համակարգված և գիտականորեն հիմնավորված ներկայացմանը։