Պատրաստի նյութեր

Ռ. Ա. Մկրտչյանի աշխատությունը նվիրված է Օրոմի դամբարանադաշտից հայտնաբերված մարդաբանական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ պալեոանտրոպոլոգիական մոտեցմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է հնագիտական պեղումների ընթացքում ձեռք բերված մարդկային մնացորդների գիտական քննության միջոցով բացահայտել անցյալում տվյալ տարածքում բնակված բնակչության կենսաբանական առանձնահատկությունները և մարդաբանական բնութագիրը։ Պալեոանտրոպոլոգիական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու կմախքային նյութի պահպանվածությունը, ոսկրային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, անհատների տարիքային և սեռային որոշման հնարավորությունները, ինչպես նաև բնակչության ֆիզիկական բնութագրերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Աշխատության շրջանակում դամբարանադաշտի նյութը կարևոր սկզբնաղբյուր է հնագույն հասարակության պատմության, բնակչության կազմի և տարածաշրջանի մարդաբանական անցյալի ուսումնասիրման համար։ Հնագիտական տվյալների և մարդաբանական դիտարկումների համադրությունը նպաստում է թաղման հուշարձանի գիտական նշանակության բացահայտմանը և հնագույն համայնքների վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը։ Հեղինակը պալեոանտրոպոլոգիական նյութը դիտարկում է որպես պատմական ու հնագիտական հետազոտությունների լրացուցիչ աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս նյութական մշակույթի տվյալները համադրել մարդու կենսաբանական բնութագրերի ուսումնասիրության հետ։ Գիրքը մասնագիտական նշանակություն ունի պալեոանտրոպոլոգիայի, հնագիտության, կենսաբանական մարդաբանության և Հայաստանի հնագույն բնակչության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Ռ. Ա. Մկրտչյանի աշխատությունը նվիրված է Օրոմի դամբարանադաշտի մարդաբանական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ պալեոանտրոպոլոգիական մոտեցմամբ։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված մարդկային մնացորդների գիտական քննությունն է, որի միջոցով հնարավոր է տեղեկություններ ստանալ անցյալում տվյալ տարածքում բնակված մարդկանց կենսաբանական առանձնահատկությունների և բնակչության պատմության վերաբերյալ։ Պալեոանտրոպոլոգիական ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն հնագույն համայնքների մարդաբանական կազմի, ֆիզիկական հատկանիշների, բնակչության ձևավորման և տարբեր ժամանակաշրջանների միջև հնարավոր կապերի բացահայտման համար։ Դրանք լրացնում են հնագիտական տվյալները՝ նյութական մշակույթի ուսումնասիրությանը միավորելով մարդու կենսաբանական անցյալի վերաբերյալ փաստերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Հայաստանի տարածքի հնագույն բնակչության պատմությամբ, դամբարանային հուշարձանների ուսումնասիրությամբ և կենսաբանական մարդաբանությամբ զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է պալեոանտրոպոլոգիական մեթոդների կիրառությունը և հնագիտական գտածոների գիտական մեկնաբանությունը դիտարկելու համար։