Պատրաստի նյութեր

Գիրքը ներկայացնում է միջնադարյան Հայաստանի ամենանշանավոր քաղաքներից մեկի պատմությունը, մշակութային ժառանգությունը և ճարտարապետական հարստությունը՝ լուսաբանելով նրա ձևավորումը, քաղաքական վերելքը, տնտեսական նշանակությունը և հոգևոր կյանքի առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում են քաղաքի պաշտպանական կառույցները, պալատները, եկեղեցիները, կամուրջներն ու քաղաքաշինական լուծումները՝ ընդգծելով դրանց գեղարվեստական և ինժեներական արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքի դերին որպես առևտրի, արհեստների և մշակույթի կենտրոնի, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած պատմական իրադարձություններին, որոնք ազդել են նրա զարգացման և անկման վրա։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների, հնագիտական տվյալների և ճարտարապետական ուսումնասիրությունների վրա՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկեր միջնադարյան հայկական քաղաքակրթության կարևորագույն կենտրոններից մեկի մասին։

Այս գիրքը նվիրված է Hovhannes Shiraz-ի կյանքի և ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա որպես բանաստեղծի և մարդու ձևավորման ճանապարհը։ Այն ներկայացնում է Շիրազի կենսագրական ուղին, ստեղծագործական աշխարհի առանձնահատկությունները և նրա պոեզիայի գաղափարական հիմքերը՝ կենտրոնանալով հայրենիքի, սիրո, մոր կերպարի և ազգային ցավի թեմաների վրա։ Գրքում վերլուծվում է նրա բանաստեղծական լեզուն, հուզական խորությունը և ժողովրդական մտածողության ազդեցությունը, որը ձևավորել է նրա ստեղծագործական ոճը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև Շիրազի հասարակական դիրքորոշումներին, անձնական կյանքին և նրա դերին հայ գրականության զարգացման գործընթացում։ Նյութը համադրում է կենսագրական փաստեր և գրականագիտական վերլուծություն՝ ցույց տալով բանաստեղծի և մարդու միասնական կերպարը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ինչպես գրականագետների, այնպես էլ հայ պոեզիայի սիրահարների համար՝ հնարավորություն տալով խորությամբ հասկանալ Շիրազի ստեղծագործական ժառանգությունը և նրա ազդեցությունը հայ մշակույթի վրա։

Հայ ժողովրդի պատմական ողբերգության, ազգային հիշողության և արդարության որոնման մասին ստեղծված այս ծավալուն պոեմը համարվում է Հովհաննես Շիրազի ամենահզոր ու նշանակալից գործերից մեկը։ Ստեղծագործության առանցքում Հայոց ցեղասպանության թեման է, սակայն այն չի սահմանափակվում միայն պատմական իրադարձությունների նկարագրությամբ։ Հեղինակը վերածում է ազգային ցավը համամարդկային դատաստանի, որտեղ անցյալի ոճրագործությունները ներկայացվում են որպես մարդկության խղճի մեծագույն փորձություն։ Պոեմում միահյուսվում են պատմությունը, փիլիսոփայությունը, հայրենասիրությունը, ողբը և մեղադրանքը՝ ստեղծելով հզոր գեղարվեստական պատկերաշար։ Շիրազը պատկերում է ոչ միայն հայ ժողովրդի կրած կորուստներն ու տառապանքները, այլև նրա հոգևոր ամրությունը, վերապրելու կամքը և արդարության հանդեպ անսասան հավատը։ Գործի կառուցվածքն ու գաղափարական շերտերը որոշակիորեն հիշեցնում են Դանթե Ալիգիերիի «Դիվական կատակերգությունը», ինչի պատճառով էլ պոեմն ստացել է «Հայոց Դանթեականը» անվանումը։ Հեղինակը խորհրդանշական ճանապարհորդության միջոցով ընթերցողին տանում է ցեղասպանության դժոխային տեսարաններով, զոհերի հիշողություններով և պատմական դատաստանի գաղափարով։ Ստեղծագործությունն առանձնանում է հուզական մեծ լիցքով, պատկերավոր լեզվով, սուր հրապարակախոսական շեշտադրումներով և ազգային արժանապատվության ուժեղ զգացումով։ Տասնամյակներ շարունակ պոեմը բախվել է գրաքննության սահմանափակումների, իսկ ամբողջական տարբերակի հրապարակումը երկար ժամանակ դժվարությունների է հանդիպել, ինչն էլ ավելի է ընդգծել նրա նշանակությունը հայ մշակութային ու պատմական հիշողության մեջ։ Այս ստեղծագործությունը ոչ միայն գրական երկ է, այլև ազգային վկայագիր, հիշողության պահպանման և պատմական արդարության պահանջի հզոր արտահայտություն, որը մինչ օրս շարունակում է ազդեցություն ունենալ ընթերցողների վրա։

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազ-ի պոեզիայում թերի նախադասության կիրառությունը՝ որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց և ոճական առանձնահատկություն։ Աշխատանքում բացատրվում է, որ թերի նախադասությունը լեզվական կառուցվածք է, որտեղ բացակայում են նախադասության որոշ անդամներ, սակայն իմաստը մնում է հասկանալի համատեքստի միջոցով։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է Շիրազը օգտագործում այս հնարքը՝ ուժեղացնելու հուզական լարվածությունը, ընդգծելու մտքի անմիջականությունը և ստեղծելու խոսքի արտահայտչականություն ու երաժշտականություն։ Ռեֆերատում քննարկվում է, որ թերի նախադասությունները նրա պոեզիայում հաճախ ծառայում են որպես զգացմունքների խտացման միջոց՝ հատկապես հայրենիքի, սիրո, կորուստի և ցավի թեմաներում։ Բացատրվում է նաև, որ նման կառուցվածքները ընթերցողին ստիպում են լրացնել չասված միտքը սեփական երևակայությամբ, ինչի արդյունքում տեքստը դառնում է ավելի ազդեցիկ և բազմաշերտ։ Անդրադարձ է կատարվում Շիրազի լեզվական ոճի ընդհանուր առանձնահատկություններին՝ ժողովրդական լեզվի օգտագործում, պատկերավոր մտածողություն և հուզական արտահայտչություն, որոնք համադրվում են թերի նախադասությունների կիրառության հետ։ Նշվում է, որ այս ոճական հնարքը նպաստում է նրա ստեղծագործությունների դրամատիզմին և ազգային-հուզական խորությանը։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել գրականագիտությամբ և հայ պոեզիայով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազի լեզվական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը և դրա գեղարվեստական ազդեցությունը։

«Անտիպ էջեր. Գիրք 2»՝ Հովհաննես Շիրազի այս երկը ներկայացնում է նրա ստեղծագործական վարպետության և խորը մտորումների շարունակությունը։ Շիրազը, որպես մեծ հայ բանաստեղծ, իր գրականությանը բնորոշ է եղել իմաստային և համահայկական խորությունը, իսկ «Անտիպ էջեր» շարքը առանձնանում է լուրջ պոետիկ փիլիսոփայությամբ, որը խորացնում է ազգային ինքնության, սիրո, հայրենիքի, մարդկային գոյության հարցերը։ Երկի գլխավոր թեմաներից մեկը շատ նման է Շիրազի մյուս գործերին՝ մարդու և հայրենիքի անքակտելի կապն է, բայց այս գիրքը նաև անդրադառնում է գրականության և արվեստի դերին։ Շիրազը հայ ժողովրդի պատմության, անցյալի և ներկայի անհնարին պայքարների մեջ փորձում է գտնել մի հավատալի ու անհատական հնչեղություն՝ որը կկարողանա դուրս բերել մարդուն իր ներքին խճճվածությունից։ **«Անտիպ էջեր. Գիրք 2»-ը**՝ բաղկացած լինելով տարբեր մոնոլոգներից և բանաստեղծություններից, Շիրազի համար մի յուրահատուկ հավաքածու է, որտեղ չի միայն լեզվաբառային հմտությունն ու սուր պատկերները, այլ նաև այն անձնական ապրումները, որոնցից նա անցել է՝ ծավալելով տարբեր տրամադրություններ՝ սկսած ծանր տագնապներից մինչև հույսի ու հաղթանակի շողերը։ Այս գրքում ամեն քայլափոխի հայտնվում են այնպիսի հարցեր, որոնք հաճախ մնում են անպատասխան՝ այն թեմաներով, որոնք վերաբերում են մարդկային հոգուն և նրա տարածքին՝ թե՛ ներքին, թե՛ արտաքին։ Շիրազը շարունակում է փնտրել կամ վերահաստատել այն արժեքները, որոնք մշտապես փչացել կամ խեղվել են՝ մինչդեռ հայ ժողովուրդը միշտ գտնում է իր հույսի նոր աղբյուրները։ Նրա պոեզիան լի է սիրո ու կարոտի արտահայտություններով, բայց միևնույն ժամանակ նաև հուսահատության ու գերհույսի՝ ազգային պայքարի ոգով։ **«Անտիպ էջեր. Գիրք 2»**-ը իր պոետիկ ոճով, բարոյական հարցադրումներով ու հայրենասիրական շնչով բացահայտում է այն շերտերը, որոնք խմորել են բանաստեղծի հոգում՝ հայ ժողովրդի վերածննդի և մարդկային գոյության իմաստների շուրջ։ Շիրազը կարծես ոչ միայն մի ասպետ է՝ իր բանաստեղծություններով պայքարող, այլ նաև փիլիսոփա՝ փորձելով հասկանալ, թե որտեղից է գալիս ժողովրդի ու անձի էությունն, և ինչպես կարելի է լինել հավատարիմ դրան՝ առանց խոչընդոտների։ Այս ստեղծագործությունն անշուշտ դառնում է հայ գրականության կարևոր հատված՝ ընթերցողին մղելով դեպի ինքնազննում և ազգային արժեքների վերաիմաստավորում։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2019

«Բանաստեղծություններ և պոեմներ. Ընտրանի»՝ Հովհաննես Շիրազի այս ժողովածուն մի հսկայական գրական արժեք է, որն ընդգրկում է նրա լավագույն բանաստեղծություններն ու պոեմները՝ հայ գրականության խոշորագույն հեղինակներից մեկի ստեղծագործական ժառանգությունը ներկայացնելով ամբողջությամբ: Շիրազը, իր ստեղծագործությունների մեջ, հաճախ անդրադառնում է սիրո, բնության, հայրենասիրության ու մարդկանց հոգեկերտվածքների խոր թեմաներին։ Այս ժողովածուն պարունակում է Շիրազի այն ստեղծագործությունները, որոնք ամենից շատ են արտահայտում նրա հոգևոր և փիլիսոփայական մոտեցումները, ինչպես նաև ազգային ու մարդկային արժեքների նկատմամբ ունեցած խորը հավատը։ Գրում է այնպիսի բանաստեղծություններ, որոնք արտացոլում են նրա անհատականություն, նրա մտքերը և զգացողությունները՝ լինելով միակողմանի և հստակ։ Շիրազի բանաստեղծությունները լի են հուզականով, դինամիկությամբ, նաև սրամտությամբ ու նուրբ դրամատիզմով։ Նա թափանցիկ և խոր արտահայտություններով մշակում է մարդկային կյանքի այն խորը բաներ, որոնք ցանկացած ընթերցողի կարող են մոտ լինել՝ թե՛ անձնական, թե՛ ազգային հարցերին։ Շիրազը հավատում էր սիրո անխախտ ուժին՝ այն որպես միակ մխիթարություն մարդկանց համար, և այս գաղափարը հանդիպում է գրեթե բոլոր նրա գործերում։ **«Բանաստեղծություններ և պոեմներ»** ժողովածուում տեղ գտած պոեմները, իրենց գեղարվեստական ոճով, հաճախ ցույց են տալիս ճակատագրի ու ժամանակի հետ առճակատված մարդկանց, ովքեր պայքարում են անձնական ազատության ու արդարության համար՝ միաժամանակ խորապես կապված լինելով իրենց հայրենիքի ու ժողովրդի ճակատագրին։ Այն պարունակում է նաև այն մեծագույն պոեմները, որոնք քննարկում են հայ ժողովրդի անցյալը, նրա դժվարությունները, և այն պայքարը, որ հայը մշտապես ունեցել է իր ինքնության ու ազատության համար։ Հովհաննես Շիրազը իր բոլոր գործերում հանդես է գալիս որպես երգիչ՝ հավատարիմ մնալով իր ժողովրդի ու հարազատ երկրի լավագույն արժանիքներին։ Նրա բանաստեղծությունները դարերում կտևեն որպես հայ գրականության դասական ժառանգություն։ «Բանաստեղծություններ և պոեմներ. Ընտրանի» ժողովածուի ընթերցումը հնարավորություն է տալիս մեզ շոշափել մի մեծ գրողի ստեղծագործական ուղին, որը պոեզիայի մեջ շարունակում է բացահայտել սիրո ու կյանքից և մշակույթից բխող գեղեցկությունները։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2012 ISBN - 978-9939-51-421-5