Պատրաստի նյութեր

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության և Իրանի Իսլամական Հանրապետության կորպորատիվ արժեթղթերի շուկաների զարգացման հիմնական խնդիրների համեմատական վերլուծությանը՝ ընդգծելով այն ինստիտուցիոնալ, տնտեսական և կարգավորող գործոնները, որոնք ազդում են կապիտալի շուկաների խորացման և արդյունավետության վրա։ Կորպորատիվ արժեթղթերի շուկաները հանդիսանում են տնտեսության ֆինանսավորման կարևոր աղբյուր, քանի որ հնարավորություն են տալիս ընկերություններին ներգրավել երկարաժամկետ կապիտալ՝ պարտատոմսերի և բաժնետոմսերի թողարկման միջոցով, սակայն երկու երկրների դեպքում էլ այդ շուկաների զարգացումը բախվում է մի շարք կառուցվածքային սահմանափակումների։ Հայաստանի Հանրապետությունում կորպորատիվ արժեթղթերի շուկայի զարգացման հիմնական խնդիրներից են շուկայի փոքր չափը, սահմանափակ թողարկողների շրջանակը և ներդրողների ցածր ակտիվությունը։ Բացի այդ, երկրորդային շուկայի ոչ բավարար խորությունը և իրացվելիության ցածր մակարդակը սահմանափակում են արժեթղթերի գրավչությունը։ Կորպորատիվ պարտատոմսերի շուկան որոշակի զարգացում ունի, սակայն բաժնետիրական շուկան դեռևս մնում է թույլ զարգացած՝ պայմանավորված ինչպես խոշոր ընկերությունների սահմանափակ հրապարակայնությամբ, այնպես էլ կորպորատիվ կառավարման մշակույթի ոչ բավարար զարգացմամբ։

Այս թեման վերաբերում է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի աշխատանքի երկարաժամկետ կանխատեսման գործընթացում ռիսկերի գնահատման մեթոդաբանական և գործնական խնդիրներին՝ ընդգծելով այն անորոշությունները, որոնք ազդում են արտադրության, սպառման և ցանցային կայունության կանխատեսումների վրա։ Էլեկտրաէներգետիկական համակարգերը համարվում են բարդ դինամիկ համակարգեր, որտեղ փոխկապակցված են տեխնիկական, տնտեսական և արտաքին գործոններ՝ ներառյալ պահանջարկի աճը, արտադրական հզորությունների փոփոխությունը, վառելիքային ռեսուրսների հասանելիությունը և կլիմայական պայմանները։ Երկարաժամկետ կանխատեսման ընթացքում հիմնական մարտահրավերը անորոշությունների բարձր մակարդակն է, որը կապված է ինչպես մակրոտնտեսական զարգացումների, այնպես էլ տեխնոլոգիական փոփոխությունների հետ, օրինակ՝ վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների ներմուծման արագացման հետ։

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի օգնության գերմանական միության Ֆրանկֆուրտի կոմիտեի գործունեությանը 1896–1919 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով նրա դերը որպես եվրոպական մարդասիրական նախաձեռնություն, որը նպատակ ուներ աջակցել Օսմանյան կայսրության հայ բնակչությանը և արձագանքել հայկական համայնքների նկատմամբ իրականացվող բռնություններին, տեղահանություններին և սոցիալական ճգնաժամերին։ Կոմիտեն ձևավորվել է Գերմանիայում գործող հայանպաստ շրջանակների և միջազգային մարդասիրական շարժումների ազդեցության ներքո և գործել է որպես կազմակերպված օգնության համակարգ, որը կապեր էր պահպանում ինչպես տեղական հայ համայնքների, այնպես էլ միջազգային բարեգործական կառույցների հետ։

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հատուկ դպրոցներում սովորող երեխաների և պատանիների իրավահարաբերությունների ձևավորման դերին՝ որպես նրանց սոցիալական վերաինտեգրման և ռեսոցիալիզացիայի հիմնական գործոն։ Հատուկ կրթական հաստատություններում սովորողները հաճախ ունենում են զարգացման առանձնահատկություններ կամ սոցիալական ադապտացիայի դժվարություններ, ինչը պահանջում է ոչ միայն կրթական, այլ նաև իրավական և սոցիալ-մանկավարժական համակարգված մոտեցում։ Իրավահարաբերությունների ձևավորումը այստեղ դիտարկվում է որպես այն միջավայրի կառուցում, որտեղ սովորողները ճանաչվում են որպես իրավունքների կրողներ, ունեն մասնակցության, ինքնարտահայտման և պաշտպանության հնարավորություններ, իսկ դպրոցը հանդես է գալիս որպես այդ իրավունքների իրականացման ապահովման ինստիտուցիոնալ հարթակ։

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ինտերնետային կայքերի դերին բիզնեսի զարգացման գործընթացում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով, և փորձում է տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդներով գնահատել դրանց ազդեցությունը ձեռնարկությունների արդյունավետության, վաճառքների աճի և շուկայի ընդլայնման վրա։ Թվային հարթակները դիտարկվում են որպես տեղեկատվական և կոմունիկացիոն ենթակառուցվածք, որը նվազեցնում է գործարքային ծախսերը, ընդլայնում է հաճախորդների հասանելիությունը և բարձրացնում է բիզնեսի մրցունակությունը ինչպես տեղական, այնպես էլ միջազգային շուկաներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կիրառվում են տնտեսաչափական մոդելներ, ինչպիսիք են ռեգրեսիոն վերլուծությունը և կորելյացիոն գնահատումները, որոնք թույլ են տալիս չափել կայքերի առկայության, դրանց այցելությունների ծավալի, օգտագործողի ներգրավվածության և եկամուտների միջև կապը։

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում վարկային պորտֆելի կառավարման հիմնական խնդիրներին՝ ընդգծելով այն գործոնները, որոնք ազդում են վարկային ռիսկերի գնահատման, վերահսկման և նվազեցման արդյունավետության վրա։ Վարկային պորտֆելը բանկերի համար հանդիսանում է հիմնական եկամտաբեր ակտիվների ամբողջություն, սակայն դրա որակը ուղղակիորեն կախված է տնտեսական միջավայրի կայունությունից, վարկառուների վճարունակությունից և ներքին կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունից։ ՀՀ բանկային համակարգում առանձնահատուկ խնդիր է վարկային ռիսկերի կենտրոնացումը որոշակի ոլորտներում, ինչպիսիք են անշարժ գույքը, սպառողական վարկավորումը և փոքր ու միջին բիզնեսի ֆինանսավորումը, ինչը բարձրացնում է պորտֆելի զգայունությունը տնտեսական ցնցումների նկատմամբ։ Միևնույն ժամանակ, կարևոր մարտահրավեր է ոչ գործող վարկերի (NPL) կառավարման արդյունավետությունը, որը պահանջում է ինչպես նախնական գնահատման մեթոդաբանությունների կատարելագործում, այնպես էլ հետվարկային մոնիթորինգի և վերականգնման գործընթացների զարգացում։

XX դ. ընթացքում, և հատկապես նրա երկրորդ կեսից մինչ օրս շարունակվող պեղումները արմատապես շտկեցին Արևմտյան Հայաստանի ուսումնասիրության բնագավառում տիրող իրավիճակը՝ աննախադեպ հնարավորություն ստեղծելով ամբողջացնելու և հարստացնելու Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության վերաբերյալ մեր գիտելիքները / В течение, и особенно, во вmорой половине XX столетия археологически были достаточно изучены памятники западных частей Армянского нагорья / The work under consideration is devoted to investigation of Bronze Age trade relations having in mind the Upper Euphrates region (now the territory of Elazig and surrounding regions of Turkey, in Ammnnian- Tsopk) Հրատ.՝ ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ, Երևան, 2000, Սեղմագիր՝ 22 էջ [src=123456789/4660] [dspace.nla.am]

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի օգնության կոմիտեի գործունեությանը 1921–1937 թվականների ընթացքում՝ դիտարկելով այն որպես սփյուռքահայ հասարակական-մարդասիրական կարևոր կառույց, որը ձևավորվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրա հետևանքով առաջացած հայության ծանր սոցիալ-տնտեսական ու մարդասիրական ճգնաժամերի պայմաններում։ Կոմիտեի հիմնական նպատակը եղել է օգնության կազմակերպումը գաղթական հայ բնակչությանը, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական վերականգնմանն աջակցելը՝ սննդի, հագուստի, դեղորայքի և ֆինանսական միջոցների հավաքագրման ու բաշխման միջոցով։ Նրա գործունեությունը ծավալվել է տարբեր երկրներում ձևավորված մասնաճյուղերի և տեղական հանձնախմբերի միջոցով, որոնք համագործակցում էին հայկական համայնքների, եկեղեցական կառույցների և միջազգային մարդասիրական կազմակերպությունների հետ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել սփյուռքահայության համախմբումը համազգային օգնության գաղափարի շուրջ, որը ոչ միայն նյութական աջակցություն էր ապահովում, այլ նաև ուժեղացնում էր ազգային ինքնության և համերաշխության զգացումը օտար միջավայրերում։

Այս թեման ուսումնասիրում է 1915–1916 թվականների արևելահայ պարբերական մամուլի անդրադարձը Հայոց մեծ եղեռնին՝ բացահայտելով, թե ինչպես են ժամանակակից լրատվամիջոցները արձագանքել Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցող զանգվածային բռնություններին, տեղահանություններին և կոտորածներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այն պարբերականները, որոնք գործել են Ռուսական կայսրության տարածքում՝ մասնավորապես Կովկասում, և որոնք դարձել էին տեղեկատվության, վկայությունների և քաղաքական մեկնաբանությունների հիմնական աղբյուրներ հայ հասարակության համար։ Մամուլի նյութերը ներկայացնում են ինչպես փաստագրական հաղորդումներ, այնպես էլ խմբագրական մեկնաբանություններ, որոնք նպատակ ունեին ոչ միայն տեղեկացնել իրադարձությունների մասին, այլ նաև ձևավորել հանրային կարծիք, բարձրացնել ազգային ինքնագիտակցությունը և միջազգային ուշադրություն հրավիրել տեղի ունեցող ողբերգության վրա։ Այս հրապարակումներում հաճախ օգտագործվում են ականատեսների վկայություններ, փախստականների պատմություններ և դիվանագիտական տեղեկություններ, որոնք միասին ստեղծում են ժամանակի իրադարձությունների բազմաշերտ պատկեր։ Միևնույն ժամանակ մամուլը հանդես է գալիս որպես գաղափարական հարթակ, որտեղ ձևավորվում են ցավի, կորստի և դիմադրության խոսույթներ՝ միախառնված քաղաքական կոչերի և հումանիտար պահանջների հետ։ Վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ արևելահայ մամուլը կարևոր դեր է խաղացել ինչպես իրադարձությունների փաստագրման, այնպես էլ ազգային հիշողության ձևավորման գործընթացում՝ դառնալով հետագա պատմական գիտակցության և ցեղասպանության հիշողության պահպանման կարևոր աղբյուր։

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Իրանի մզկիթների ճարտարապետական զարգացման ընթացքին 1920–2013 թվականների ընթացքում՝ կենտրոնանալով այն փոփոխությունների վրա, որոնք ձևավորել են ավանդական իսլամական ճարտարապետության և արդիության միջև բարդ ու երբեմն հակասական հարաբերությունը։ Նյութը դիտարկում է մզկիթը ոչ միայն որպես կրոնական կառույց, այլ նաև որպես սոցիալական, քաղաքական և մշակութային տարածք, որի ձևափոխումները արտացոլում են Իրանի հասարակության լայն արդիականացման գործընթացները՝ սկսած առաջին Պահլավիների շրջանից մինչև Իսլամական Հանրապետության և ժամանակակից գլոբալ ազդեցությունների փուլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն երևույթին, որը կարելի է բնորոշել որպես «ճարտարապետական պաթոլոգիա», այսինքն՝ ավանդական ձևերի, խորհրդանշական կառուցվածքների և գեղագիտական սկզբունքների աստիճանական խաթարում կամ վերաիմաստավորում՝ պայմանավորված արևմտականացման, տեխնոլոգիական փոփոխությունների և գաղափարական վերակազմակերպումների ազդեցությամբ։ Այս գործընթացում մզկիթների արտաքին և ներքին կառուցվածքը հաճախ ենթարկվել է ձևաբանական պարզեցման, դեկորատիվ համակարգերի նվազեցման կամ փոխարինման նոր նյութերով ու շինարարական տեխնիկաներով, ինչի արդյունքում առաջացել է լարվածություն պատմական ժառանգության պահպանման և նոր ճարտարապետական լեզվի ստեղծման միջև։ Միևնույն ժամանակ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ որոշ փուլերում նկատվում է նաև հակառակ միտումը՝ վերադարձ ավանդական ձևերին և խորհրդանշական տարրերի վերականգնման փորձեր, որոնք նպատակ ունեն վերաիմաստավորել իսլամական ճարտարապետության ինքնությունը ժամանակակից քաղաքային միջավայրում։ Այս համատեքստում մզկիթների ճարտարապետությունը դառնում է մշակութային հիշողության, գաղափարական պայքարի և գեղարվեստական նորարարության բարդ դաշտ, որտեղ համադրվում են պահպանողականությունն ու փորձարարությունը, տեղական ավանդույթները և գլոբալ ազդեցությունները։

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների (ՕՈւՆ) ներգրավման քաղաքականության հիմնական մարտահրավերներին և դրանց վրա ազդող կառուցվածքային, ինստիտուցիոնալ ու տնտեսական գործոններին։ Հայաստանի ներդրումային միջավայրը, թեև ձևականորեն բաց է և օրենսդրությամբ ապահովում է օտարերկրյա և տեղական ներդրողների հավասար վերաբերմունք, գործնականում բախվում է մի շարք համակարգային խնդիրների, որոնք սահմանափակում են կապիտալի կայուն և երկարաժամկետ ներհոսքը։ Դրանց թվում առանձնանում են շուկայի փոքր չափը, սահմանափակ ներքին պահանջարկը և աշխարհագրական մեկուսացվածությունը, ինչը բարձրացնում է լոգիստիկ ծախսերը և նվազեցնում ներդրումային գրավչությունը։ Միևնույն ժամանակ, ներդրողները հաճախ ընդգծում են ինստիտուցիոնալ թուլությունները՝ դատական համակարգի ոչ բավարար անկախությունը, իրավական կանխատեսելիության ցածր մակարդակը և պետական կառույցների հետ հաղորդակցության բարդությունները, որոնք ազդում են վստահության վրա և մեծացնում ներդրումային ռիսկերը ։

Սա ժամանակակից գիտական և տեսական գրականության ընտրովի մատենագիտական հավաքածու է, որը նպատակ ունի ներկայացնելու կուլտուրայի, արվեստի և մշակութային հետազոտությունների հիմնական ուղղությունները վերջին տասնամյակների ակադեմիական դաշտում։ Այն ներառում է ինչպես արևմտյան մշակութաբանության և արվեստի տեսության առանցքային հեղինակների աշխատություններ, այնպես էլ արդի սոցիալական և փիլիսոփայական մոտեցումներ, որոնք ձևավորում են մշակույթի ընկալման նոր մոդելներ։ Ցանկում ընդգրկված աղբյուրները անդրադառնում են մշակույթի՝ որպես նշանակությունների համակարգի, իշխանության և սոցիալական հարաբերությունների դաշտի, ինչպես նաև արվեստի՝ որպես հանրային, քաղաքական և ինտերակտիվ պրակտիկայի ուսումնասիրությանը։ Առանձնահատուկ շեշտ է դրվում հետարդիականության, ներկայացման տեսությունների, տեսողական մշակույթի, ինչպես նաև գլոբալիզացիայի պայմաններում մշակութային ինքնությունների ձևավորման խնդիրների վրա։ Նյութը օգտակար է հետազոտողների, ուսանողների և արվեստի ու մշակույթի ոլորտում հետաքրքրված ընթերցողների համար, քանի որ տալիս է տեսական ամուր հիմք և ուղղորդում դեպի հիմնական հեղինակներ ու գաղափարական հոսանքներ, որոնք ձևավորել են ժամանակակից հումանիտար գիտությունների քարտեզը։

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է առողջության, հիվանդության և բուժման մասին պատկերացումների ձևավորումը հայկական հեքիաթային ավանդույթում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ժողովրդական պատմությունները համատեղում առասպելական մտածողությունը, հին հավատալիքները և բուժական փորձառության տարրերը։ Այն վերլուծում է, թե ինչպես են հեքիաթային կերպարները՝ բուժողներ, կախարդական էակներ, հիվանդություններով պայմանավորված փորձություններ անցնող հերոսներ, արտացոլում հասարակության պատկերացումները մարդու մարմնի, հոգու և բնության փոխկապվածության մասին։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության պատճառների բացատրությունների ժողովրդական մոդելներին, որոնք հաճախ կապվում են չար ուժերի, անեծքների կամ ճակատագրական փորձությունների հետ, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման միջոցներին՝ բուժիչ խոտաբույսերից մինչև ծիսական գործողություններ ու աղոթքներ։ Նյութը բացահայտում է, որ հեքիաթներում բուժումը միայն ֆիզիկական վերականգնում չէ, այլ նաև բարոյական և հոգևոր վերափոխման գործընթաց, որտեղ հերոսը անցնելով փորձություններ՝ ձեռք է բերում նոր որակներ և սոցիալական ճանաչում։ Վերլուծությունը նաև ցույց է տալիս, թե ինչպես են տարբեր տարածաշրջանների հայկական բանահյուսական նմուշները պահպանել հին նախաքրիստոնեական հավատալիքների շերտեր՝ միախառնված քրիստոնեական պատկերացումներին՝ ստեղծելով բազմաշերտ մշակութային համակարգ, որտեղ հիվանդությունն ու բուժումը հանդես են գալիս որպես աշխարհի կարգի ու խախտման խորհրդանշական արտահայտություններ։

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է 1960–2000 թթ. ֆրանսերեն լեզվում առաջացած բառապաշարային նորաբանություններին և դրանց հայերեն համարժեքների ստեղծման, ընտրության ու կիրառման խնդիրներին՝ ընդգծելով ինչպես լեզվաբանական, այնպես էլ թարգմանական-մշակութային գործոնների փոխազդեցությունը։ Նյութում դիտարկվում է, որ տվյալ ժամանակահատվածում ֆրանսերենում նորաբանությունների աճը պայմանավորված է գիտատեխնիկական առաջընթացով, գլոբալիզացիայով, զանգվածային հաղորդակցության զարգացմամբ և սոցիալական փոփոխություններով, ինչի արդյունքում ձևավորվում են ինչպես ներքին կառուցվածքային նորաբանություններ, այնպես էլ միջազգային փոխառություններ ու հիբրիդային ձևեր։ Այս երևույթները լեզվաբանության մեջ նկարագրվում են որպես դինամիկ բառապաշարային նորարարության գործընթացներ, որոնք հաճախ արագ են տարածվում և տարբեր ոլորտներում ստանում մասնագիտական կիրառություն։