Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է ձևական լեզուների տեսության շրջանակում բազմաժապավեն վերջավոր ավտոմատներով ճանաչվող լեզուների նկարագրման և դրանց համար կանոնավոր արտահայտությունների համապատասխան ընդհանրացումների կառուցման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում ավտոմատային մոդելների և լեզուների հանրահաշվական ներկայացումների միջև կապն է՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե մի քանի մուտքային ժապավենների վրա աշխատող վերջավոր ավտոմատի վարքը ինչպես կարելի է արտահայտել ձևական գործողությունների և համապատասխան արտահայտությունների միջոցով։ Դասական վերջավոր ավտոմատների դեպքում կանոնավոր լեզուների և կանոնավոր արտահայտությունների միջև գոյություն ունեցող կապը հիմք է հանդիսանում ավելի ընդհանուր բազմաժապավեն համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Քննվում են այն ձևական կառուցվածքները, որոնք անհրաժեշտ են տարբեր ժապավենների վրա ընթերցվող բառերի կամ խորհրդանիշների հաջորդականությունների միջև հարաբերությունները ներկայացնելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմաժապավեն ավտոմատների կողմից ճանաչվող բազմաբաղադրիչ լեզվական օբյեկտների հատկություններին, դրանց նկատմամբ սահմանվող միավորման, հաջորդական միացման, կրկնության և այլ հանրահաշվական գործողությունների ընդհանրացման հնարավորություններին։ Կարևոր խնդիր է ավտոմատային և արտահայտություններով տրվող նկարագրությունների համարժեքության ուսումնասիրությունը, այսինքն՝ այն պայմանների բացահայտումը, որոնց դեպքում ավտոմատի միջոցով սահմանված լեզուն հնարավոր է ներկայացնել համապատասխան ձևական արտահայտությամբ և հակառակը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ավտոմատների վիճակների, անցումների և ընդունման պայմանների ձևական ներկայացումները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա լեզվական նկարագրություններ կառուցելու ընդհանուր մեթոդները։ Բազմաժապավեն կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին բառերի բազմություններ, այլև մի քանի բառերի կամ հաջորդականությունների միջև ձևական հարաբերություններ, ինչը ընդլայնում է դասական ավտոմատների տեսության կիրառման շրջանակը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել փակության հատկությունների, ներկայացումների փոխակերպման և տարբեր ավտոմատային մոդելների արտահայտչական հնարավորությունների համեմատական վերլուծություն։ Տեսական արդյունքները նշանակություն ունեն ձևական լեզուների, հաշվարկելիության և ավտոմատների մաթեմատիկական տեսության զարգացման համար, ինչպես նաև այն խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է միաժամանակ մշակել փոխկապակցված մի քանի խորհրդանշային հաջորդականություններ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դիսկրետ մաթեմատիկայի, ձևական լեզուների տեսության և ավտոմատների տեսության մոտեցումները՝ բազմաժապավեն հաշվարկային մոդելների լեզվական և հանրահաշվական հատկությունների համակարգված ուսումնասիրության նպատակով։

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի տեղեկատվական աղբյուր է, որի նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակություններն ու հրապարակումները և ընթերցողներին հնարավորություն տալ կողմնորոշվելու համապատասխան ժամանակաշրջանի մասնագիտական գրականության հոսքում։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով կարող են հաշվառվել գրքեր, գրքույկներ, գիտական աշխատություններ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլի հոդվածներ, մեթոդական նյութեր և մշակութային ու արվեստագիտական թեմաներով այլ հրատարակություններ։ Նյութերի թեմատիկ դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստին, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող գրականությունը։ Նման կառուցվածքը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և թույլ է տալիս հետևել առանձին արվեստագիտական ուղղությունների վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությանը։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ պարբերականներում և ժողովածուներում տեղ գտած նյութերի մատենագիտական հաշվառումը, քանի որ դրանք հաճախ ներկայացնում են որոշակի մշակութային իրադարձությունների, արվեստագետների գործունեության, ստեղծագործությունների և արվեստի զարգացման խնդիրների վերաբերյալ արժեքավոր տեղեկություններ։ Ցանկը կարող է կիրառվել գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքում, թեմատիկ ցուցահանդեսների կազմակերպման, գրականության ընտրության և հետազոտական աղբյուրների նախնական որոնման ընթացքում։ Այն օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակույթի ոլորտի աշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով ուսումնասիրություններ իրականացնող ընթերցողների համար։ Միաժամանակ նման մատենագիտական նյութերը ժամանակի ընթացքում ձեռք են բերում աղբյուրագիտական նշանակություն, քանի որ արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակված գրականության կազմը, թեմատիկ ուղղությունները և մասնագիտական հետաքրքրությունների շրջանակը։ Տարբեր տարիների նմանատիպ ցանկերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մշակութային և արվեստագիտական գրականության զարգացման դինամիկան, առանձին թեմաների տարածվածությունը և տեղեկատվական պահանջների փոփոխությունը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության հայտնաբերման, համակարգման և տեղեկատվական հասանելիության ապահովման գործիք՝ միաժամանակ նպաստելով համապատասխան մատենագիտական տեղեկատվության պահպանմանն ու հետագա օգտագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է 1894–1914 թվականներին վերաբերող եկեղեցական վարչական կառույցների արխիվային վավերագրերի աղբյուրագիտական ուսումնասիրությանը և դրանց նշանակության գնահատմանը Հայկական հարցի պատմության հետազոտության համար։ Հետազոտության կենտրոնում պաշտոնական գրագրությունները, զեկուցագրերը, հաղորդումները, դիմումները, արձանագրությունները, շրջաբերականները և այլ բնույթի փաստաթղթերն են, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական, եկեղեցական և ազգային գործընթացները սկզբնաղբյուրների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փաստաթղթերի ծագմանը, հեղինակությանը, կազմման հանգամանքներին, տեղեկատվական բովանդակությանը և պատմական հավաստիության գնահատման սկզբունքներին։ Արխիվային նյութերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին իրադարձությունների մասին տեղեկություններ հաղորդող վկայություններ, այլև որպես փոխկապակցված փաստաթղթային ամբողջություն, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել տարբեր հաստատությունների միջև հաղորդակցությունը և ժամանակաշրջանի խնդիրների վերաբերյալ պաշտոնական ու եկեղեցական շրջանակների արձագանքները։ Քննվում է Ամենայն հայոց կաթողիկոսության և եկեղեցական կառավարման մարմինների գործունեությունը հայ բնակչությանը վերաբերող հարցերի փաստագրման, տեղեկությունների հավաքման և համապատասխան կառույցներին փոխանցման համատեքստում։ Ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել XIX դարի վերջից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմին նախորդող տարիները՝ հետևելով Հայկական հարցի շուրջ տեղի ունեցող զարգացումների արտացոլմանը փաստաթղթային նյութերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր տեսակի վավերագրերի համադրումը, քանի որ նույն իրադարձության կամ խնդրի վերաբերյալ տարբեր աղբյուրները կարող են ներկայացնել լրացնող կամ տարբերվող տեղեկություններ։ Աղբյուրագիտական քննությունը ներառում է նաև փաստաթղթերի ստեղծման նպատակի, հասցեատերերի, վարչական գործառույթի և լեզվական առանձնահատկությունների հաշվառումը, ինչը կարևոր է դրանց բովանդակությունը պատմական համատեքստում մեկնաբանելու համար։ Հավաքածուի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նաև հայկական եկեղեցական արխիվների՝ որպես նոր և նորագույն շրջանի պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրային շտեմարանների դերի բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աղբյուրագիտության, արխիվագիտության, Հայոց պատմության և Հայկական հարցի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով արխիվային վավերագրերի տեղեկատվական և գիտական արժեքը տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական գործընթացների ուսումնասիրման համար։

Հրատարակությունը հանձնարարական մատենագիտական բնույթի տեղեկատու է, որի նպատակն է ընթերցողներին ուղղորդել տիեզերական տեխնիկայի, տիեզերագնացության և Երկրի շուրջ ուղեծրային շարժում իրականացնող տեխնիկական սարքերի վերաբերյալ համապատասխան գիտական ու գիտահանրամատչելի գրականության ընտրության հարցում։ Այն համակարգված ձևով կարող է ներկայացնել գրքեր, գրքույկներ, պարբերական մամուլի հրապարակումներ և այլ տեղեկատվական նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է ընդհանուր պատկերացում կազմել տիեզերական հետազոտությունների զարգացման, ուղեծրային տեխնիկայի ստեղծման և դրա գիտական նշանակության մասին։ Ընտրված գրականությունը կարող է ընդգրկել տիեզերական թռիչքների ֆիզիկական հիմունքները, երկնային մարմինների շարժման ընդհանուր օրինաչափությունները, ուղեծրերի առանձնահատկությունները, հրթիռային տեխնիկայի պատմությունը, տիեզերական սարքերի կառուցվածքի ընդհանուր սկզբունքները և դրանց միջոցով իրականացվող գիտական դիտարկումները։ Առանձին բաժիններում կարող են ներկայացվել նյութեր տիեզերքից Երկրի ուսումնասիրության, մթնոլորտային և օդերևութաբանական դիտարկումների, կապի, աշխարհագրական հետազոտությունների և գիտական տվյալների հավաքագրման վերաբերյալ։ Հանձնարարական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն մատենագիտական տվյալների թվարկում, այլև ընթերցանության համար առավել օգտակար աղբյուրների թեմատիկ ընտրություն և դրանց տրամաբանական դասակարգում՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին աստիճանաբար ծանոթանալ ոլորտի հիմնական հարցերին։ Նման ցանկը հատկապես կարևոր է այն ժամանակաշրջանի գիտատեխնիկական գրականության տեղեկատվական տարածքը ուսումնասիրելու համար, երբ տիեզերագնացության զարգացումը հասարակական և գիտական մեծ հետաքրքրություն էր առաջացնում։ Այն կարող է օգտակար լինել դպրոցականներին, ուսանողներին, գրադարանների ընթերցողներին, բնագիտական և տեխնիկական թեմաներով հետաքրքրվող անձանց, ինչպես նաև գրադարանավարներին՝ թեմատիկ ցուցահանդեսներ, ընթերցանության ծրագրեր և տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկում կազմակերպելիս։ Մատենագիտական նյութերի ամբողջությունը միաժամանակ կարող է ծառայել որպես տվյալ ժամանակաշրջանում տիեզերական հետազոտությունների վերաբերյալ հրատարակված գրականության տարածման և հանրայնացման պատմությունը ուսումնասիրելու աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը միավորում է գիտահանրամատչելի տեղեկատվության տարածման և հանձնարարական մատենագիտության գործառույթները՝ ընթերցողին օգնելով կողմնորոշվել տիեզերական հետազոտություններին վերաբերող գրականության շրջանակում։

Աշխատությունը նվիրված է կարբոնատային հողերում աճեցվող հլածուկի սննդային և տարրային կազմի վրա ծծմբի ու ծծումբ օքսիդացնող Thiobacillus խմբի մանրէների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆոսֆորի մատչելիությանը և ծանր մետաղների կլանմանը։ Հետազոտության հիմքում հող–մանրէներ–բույս փոխազդեցության համակարգն է, որի շրջանակում դիտարկվում է, թե հողի քիմիական միջավայրի փոփոխությունները ինչպես կարող են անդրադառնալ սննդատարրերի շարժունակության, արմատային համակարգի կողմից դրանց յուրացման և բույսի տարբեր օրգաններում կուտակման վրա։ Կարբոնատային հողերում ֆոսֆորի մի մասը կարող է գտնվել բույսերի համար սահմանափակ մատչելիությամբ ձևերում, ուստի ուսումնասիրվում է ծծմբի կենսաբանական փոխակերպումների հնարավոր նշանակությունը հողի միջավայրի և ֆոսֆորային միացությունների հասանելիության փոփոխության տեսանկյունից։ Միաժամանակ քննության են առնվում ծանր մետաղների շարժունակության փոփոխությունները, քանի որ հողի թթվահիմնային հատկությունների և մանրէաբանական ակտիվության փոփոխությունը կարող է տարբեր կերպ անդրադառնալ առանձին տարրերի վարքի վրա։ Հլածուկը դիտարկվում է որպես հողից հանքային տարրեր յուրացնող գյուղատնտեսական մշակաբույս, որի աճի, կենսազանգվածի և տարրային կազմի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կիրառվող գործոնների ընդհանուր ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հողի հատկությունների, բույսի սննդային վիճակի և ֆոսֆորի ու մետաղական տարրերի կուտակման միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների վերլուծությունը։ Հետազոտությունը կարող է համեմատել տարբեր պայմաններում աճեցված բույսերի արձագանքը՝ բացահայտելու ծծմբային և մանրէաբանական գործոնների առանձին ու համակցված ազդեցությունների ընդհանուր միտումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հողի կենսաբանական գործընթացների նշանակությանը բույսերի հանքային սնուցման կարգավորման և կարբոնատային հողերի ագրոքիմիական հատկությունների փոփոխության մեջ։ Ստացված օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել ֆոսֆորային սնուցման արդյունավետության, հողում ծանր մետաղների կենսամատչելիության և բույսերում դրանց հնարավոր կուտակման փոխհարաբերությունների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հողագիտության, ագրոքիմիայի, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և հողային մանրէաբանության մոտեցումները՝ կարբոնատային հողերում սննդատարրերի և մետաղների վարքի կենսաերկրաքիմիական առանձնահատկությունները պարզաբանելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակի լեզվական, մշակութային և պատկերային արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը բրիտանական ժողովրդական հեքիաթներում՝ դրանք հայկական հեքիաթային նյութի հետ զուգադրելու միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակն է ոչ միայն որպես դեպքերի հաջորդականությունը կազմակերպող պատմողական գործոն, այլև որպես տվյալ մշակույթի աշխարհընկալումը, ավանդական պատկերացումները և արժեքային համակարգը արտացոլող հասկացույթ։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի անվանումներն ու ժամանակային հարաբերություններ արտահայտող բառային և քերականական միջոցները, անցյալի, ներկայի և ապագայի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ժամանակի տևողության, կրկնության, հաջորդականության և սահմանային պահերի լեզվական ներկայացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հեքիաթային ժամանակի պայմանական բնույթին, երբ իրադարձությունների ընթացքը կարող է տարբերվել առօրյա ժամանակի սովորական տրամաբանությունից, իսկ երկարատև ժամանակահատվածները ներկայացվել որպես սեղմված պատմողական հատվածներ։ Քննվում են նաև օրվա և տարվա ժամանակների, տարիքային փուլերի, ճանապարհորդության, սպասման, վերադարձի և փոփոխության հետ կապված ժամանակային պատկերները։ Բրիտանական և հայկական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել երկու մշակույթներում հանդիպող ընդհանուր հեքիաթային օրինաչափությունները և ժամանակի ընկալման մշակութային առանձնահատկությունները։ Վերլուծության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն կայուն բանաձևերը, պատմության սկիզբն ու ավարտը նշող արտահայտությունները, ժամանակային մակբայները, կրկնվող կառուցվածքները և այն լեզվական միավորները, որոնց միջոցով ստեղծվում է անցյալի անորոշ կամ առասպելական ժամանակի տպավորություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի ցիկլային և գծային ընկալումների հարաբերակցությանը, հերոսի կյանքի փուլերի ու փորձությունների ժամանակային կազմակերպմանը և ժամանակային խորհրդանշանների դերին հեքիաթի իմաստային կառուցվածքում։ Զուգադրական մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել, թե նմանատիպ պատմողական իրավիճակները ինչպես են լեզվականորեն ձևակերպվում տարբեր ազգային ավանդույթներում և ինչպիսի մշակութային իմաստներ են ձեռք բերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճանաչողական լեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, բանահյուսագիտության և զուգադրական լեզվաբանության մոտեցումները՝ ժամանակի հասկացութային և լեզվական ներկայացման ազգային ու համընդհանուր առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է 1960–2000 թվականների ընթացքում անգլերենի ուսուցման տեսության և մեթոդիկայի զարգացման ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով օտար լեզվի դասավանդման նպատակների, սկզբունքների, մեթոդների և ուսուցման կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մանկավարժական և լեզվաբանական մոտեցումներն են, որոնք տարբեր փուլերում ազդել են բառապաշարի, քերականության, արտասանության, ընթերցանության, գրավոր և բանավոր խոսքի ուսուցման կազմակերպման վրա։ Քննվում է լեզվի ուսուցման աստիճանական անցումը հիմնականում կառուցվածքային և ձևաբանական գիտելիքների յուրացման վրա կենտրոնացած մոտեցումներից դեպի սովորողի հաղորդակցական կարողությունների զարգացումը կարևորող մեթոդական համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաղորդակցական մոտեցման ձևավորմանն ու տարածմանը, որի պայմաններում լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես քերականական կանոնների և բառային միավորների համակարգ, այլև որպես իրական հաղորդակցության միջոց։ Ուսումնասիրվում են գիտակցականության, մատչելիության, հաջորդականության, ակտիվության, անհատականացման և գործնական ուղղվածության սկզբունքների դրսևորումները տարբեր մեթոդական համակարգերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սովորողի դերի փոփոխությունը՝ ուսուցչակենտրոն կազմակերպումից դեպի սովորողի ավելի ակտիվ մասնակցություն, ինքնուրույն աշխատանք և լեզվական գիտելիքների գործնական կիրառում խրախուսող ուսուցում։ Դիտարկվում են նաև լսողական ընկալման, խոսելու, ընթերցանության և գրելու փոխկապակցված զարգացման վերաբերյալ մոտեցումները, իսկ լեզվական նյութի ընտրությունը ներկայացվում է հաղորդակցական նպատակների և սովորողների կարիքների հետ կապի տեսանկյունից։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև տեխնիկական միջոցների աստիճանական ներգրավմանը լեզվի դասավանդման մեջ՝ ձայնային և տեսողական նյութերից մինչև համակարգչային տեխնոլոգիաների սկզբնական կիրառություններ։ Անդրադարձ է կատարվում կիրառական լեզվաբանության, հոգեբանության և մանկավարժության զարգացման ազդեցությանը օտար լեզուների դասավանդման մեթոդաբանության վրա։ Տարբեր ժամանակաշրջանների մեթոդական սկզբունքների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես փոփոխությունները, այնպես էլ այն գաղափարները, որոնք պահպանել են իրենց նշանակությունը հետագա ուսուցման համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, կիրառական լեզվաբանության և լեզվակրթության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով անգլերենի ուսուցման սկզբունքների քառասնամյա զարգացման հիմնական ուղղությունները։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի տեղեկատվական տեղեկատու է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակություններն ու հրապարակումները։ Այն նախատեսված է համապատասխան ժամանակաշրջանում լույս տեսած գրականության վերաբերյալ օպերատիվ մատենագիտական տեղեկատվություն տրամադրելու, մասնագիտական աղբյուրների որոնումը հեշտացնելու և մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներում հրատարակվող նյութերը մեկ տեղեկատվական համակարգում ընդգրկելու համար։ Ցանկում կարող են ներառվել գրքեր, գրքույկներ, գիտական և գիտահանրամատչելի աշխատություններ, ժողովածուների նյութեր, ամսագրային ու թերթային հոդվածներ, մեթոդական հրատարակություններ և մշակույթի ու արվեստի խնդիրներին վերաբերող այլ փաստաթղթեր։ Նյութերը կարող են խմբավորվել ըստ թեմատիկ բաժինների՝ ընդգրկելով կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստը, մշակութային հաստատությունների գործունեությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը և հարակից ուղղությունները։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին արագ հայտնաբերել իրեն հետաքրքրող ոլորտի նոր գրականությունը և հետևել տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական հոսքին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի պարբերական մամուլում հրապարակված նյութերի հաշվառումը, քանի որ դրանց մի մասը հետագայում կարող է դժվար հասանելի դառնալ առանց համապատասխան մատենագիտական ցուցիչների։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և թեմատիկ ուսումնասիրություններ իրականացնող անձանց համար։ Այն նպաստում է նաև գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկմանը, գրականության թեմատիկ ընտրությանը, ցուցահանդեսների և տեղեկատվական ցանկերի կազմմանը։ Ընթացիկ մատենագիտական հաշվառումը միաժամանակ փաստագրում է մշակութային և արվեստագիտական գրականության զարգացման ընթացքը՝ հնարավորություն տալով հետագայում ուսումնասիրել տարբեր ժամանակաշրջաններում առավել ակտիվ քննարկված թեմաները, հեղինակներին և մշակութային ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության որոնման, համակարգման և պատմական ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է գիտական հետազոտությունների և տեխնոլոգիական մշակումների արդյունքները տնտեսական շրջանառության մեջ ներգրավելու, դրանց շուկայական կիրառությունը զարգացնելու և նորարարական գործունեության արդյունավետությունը բարձրացնելու հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում գիտական գաղափարից և հետազոտական արդյունքից մինչև կիրառելի տեխնոլոգիա, նոր արտադրանք կամ ծառայություն անցնելու գործընթացն է՝ դիտարկելով դրա տնտեսական, կազմակերպական, իրավական և կառավարչական բաղադրիչները։ Քննվում են գիտահետազոտական կազմակերպությունների, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների, նորարարական ձեռնարկությունների, ներդրողների և մասնավոր հատվածի միջև համագործակցության հնարավոր ձևերը, ինչպես նաև գիտության և տնտեսության միջև արդյունավետ կապերի ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մտավոր սեփականության պաշտպանության, գիտատեխնիկական արդյունքների տնտեսական արժեքի գնահատման, տեխնոլոգիաների փոխանցման և լիցենզավորման ընդհանուր խնդիրներին։ Դիտարկվում են նաև նորարարական նախագծերի ֆինանսավորման աղբյուրները, ներդրումային ռիսկերը, շուկայի պահանջարկի գնահատումը և գիտատար արտադրանքի մրցունակության ձևավորման գործոնները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գիտատեխնոլոգիական մշակումների առևտրայնացման ենթակառուցվածքների ուսումնասիրությունը՝ տեխնոլոգիաների փոխանցման կենտրոնների, բիզնես ինկուբատորների, տեխնոլոգիական կենտրոնների և գիտություն–բիզնես համագործակցության այլ մեխանիզմների տեսանկյունից։ Վերլուծվում են այն հնարավոր խոչընդոտները, որոնք կարող են առաջանալ հետազոտական արդյունքների գործնական կիրառության ճանապարհին՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությունից և կառավարման փորձի պակասից մինչև շուկայի հետ կապերի և առևտրայնացման համապատասխան մեխանիզմների զարգացման անհրաժեշտություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պետական քաղաքականության և իրավական միջավայրի դերին՝ նորարարական ձեռնարկատիրության, հետազոտությունների կիրառական ուղղվածության և մասնավոր ներդրումների խթանման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել Հայաստանի փորձի ուսումնասիրությունը և միջազգային կիրառվող մոտեցումների համեմատական վերլուծությունը՝ տեղական պայմաններին համապատասխան զարգացման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նորարարությունների տնտեսագիտության, տեխնոլոգիական կառավարման, ձեռնարկատիրության և մտավոր սեփականության ոլորտների մոտեցումները՝ գիտական ներուժի և տնտեսական զարգացման միջև առավել արդյունավետ փոխկապակցվածության ձևավորման հնարավորությունները ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցի և ընտանիքի համագործակցության մանկավարժական նշանակության ուսումնասիրությանը կրտսեր դպրոցականների առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ գիտելիքների, վերաբերմունքների և առօրյա օգտակար սովորությունների ձևավորման գործընթացում՝ ֆիզիկական դաստիարակությունը դիտարկելով որպես այդ համագործակցության կարևոր ուղղություններից մեկը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխայի զարգացման երկու հիմնական միջավայրերի՝ ընտանիքի և դպրոցի նպատակների, պահանջների և դաստիարակչական գործունեության համաձայնեցումն է։ Քննվում են կրտսեր դպրոցական տարիքի առանձնահատկությունները, որոնց պայմաններում աստիճանաբար ձևավորվում են ֆիզիկական ակտիվության, անձնական հիգիենայի, օրվա ռեժիմի, հանգստի և ընդհանուր առողջապահական վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆիզիկական դաստիարակության դասերի կրթական և դաստիարակչական հնարավորություններին, շարժողական ակտիվության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորմանը և երեխայի տարիքին ու անհատական հնարավորություններին համապատասխան ակտիվ կենսակերպի խրախուսմանը։ Ընտանիքի մասնակցությունը դիտարկվում է որպես դպրոցում ձևավորվող գիտելիքների և սովորությունների շարունակականությունն ապահովող կարևոր գործոն, քանի որ երեխայի առօրյա վարքագծի զգալի մասը ձևավորվում է ընտանեկան միջավայրում։ Ուսումնասիրվում են ուսուցիչների և ծնողների համագործակցության ձևերը՝ խորհրդատվությունները, ծնողական հանդիպումները, համատեղ կրթական և ֆիզկուլտուրային միջոցառումները, տեղեկատվական աշխատանքը և երեխայի զարգացման վերաբերյալ փոխադարձ հաղորդակցությունը։ Կարևորվում է այնպիսի միասնական մոտեցման ձևավորումը, որի դեպքում դպրոցական և ընտանեկան պահանջները չեն հակասում միմյանց, այլ նպաստում են երեխայի ինքնուրույնության, պատասխանատվության և առողջության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, հարցումներ, զրույցներ և կրթական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատում՝ համագործակցության տարբեր ձևերի արդյունավետությունը պարզաբանելու նպատակով։ Առողջ ապրելակերպի ձևավորումը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին սովորությունների մեխանիկական յուրացում, այլ որպես շարունակական կրթադաստիարակչական գործընթաց, որը պահանջում է երեխայի ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական զարգացման առանձնահատկությունների հաշվառում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տարրական կրթության մանկավարժության, ֆիզիկական դաստիարակության և ընտանեկան դաստիարակության մոտեցումները՝ դպրոցի և ընտանիքի արդյունավետ համագործակցության միջոցով երեխաների առողջության պահպանմանն ու ակտիվ կենսակերպի մշակույթի ձևավորմանը նպաստելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է պատանի լողորդների հատուկ ֆիզիկական և շարժողական պատրաստականության գնահատման, մարզական ցուցանիշների վերլուծության և լողի արագության կանխատեսման գիտամեթոդական հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում երիտասարդ մարզիկների պատրաստվածության այն առանձնահատկություններն են, որոնք անմիջականորեն կապված են ջրային միջավայրում շարժումների արդյունավետության, տեխնիկական հմտությունների և մրցակցային արդյունքների ձևավորման հետ։ Քննվում են ուժային, արագային, դիմացկունության և կոորդինացիոն ընդունակությունները, ինչպես նաև լողի տեխնիկայի տարբեր բաղադրիչների նշանակությունը մարզական արդյունքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատանի մարզիկների տարիքային զարգացման առանձնահատկություններին, քանի որ ֆիզիկական և ֆունկցիոնալ հնարավորությունները դեռևս գտնվում են բնական աճի ու ձևավորման փուլում, և դրանց գնահատումը պահանջում է տարիքին համապատասխան մոտեցում։ Հատուկ պատրաստականության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել մարզական գործունեությունը բնութագրող տարբեր ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ հնարավորություն տալով գնահատել մարզիկի անհատական առաջընթացը և պատրաստվածության տարբեր բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը։ Լողի արագության կանխատեսումը դիտարկվում է որպես վիճակագրական և մանկավարժական գնահատման խնդիր, որի դեպքում ուսումնասիրվում է տարբեր չափելի ցուցանիշների և մրցակցային արդյունքների միջև կապը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են առավել տեղեկատվական լինել հետագա մարզական արդյունքների գնահատման համար՝ միաժամանակ հաշվի առնելով աճի, զարգացման և մարզական փորձի անհատական տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, տարիքին համապատասխան ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատումներ, մրցակցային արդյունքների ուսումնասիրություն և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ։ Ստացված տվյալները հնարավորություն են տալիս կատարելագործել մարզիկների պատրաստվածության վերահսկման համակարգը և ավելի հիմնավորված գնահատել նրանց զարգացման դինամիկան՝ առանց կանխատեսումները դիտարկելու որպես անփոփոխ արդյունք։ Աշխատանքը կարևորում է պատանի մարզիկների առողջ զարգացման, անհատական առանձնահատկությունների և անվտանգ մարզական գործընթացի հաշվառումը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է սպորտային մանկավարժության, լողի տեսության, տարիքային ֆիզիոլոգիայի և մարզական չափումների մոտեցումները՝ պատանի լողորդների պատրաստվածության գնահատման և մարզական արդյունքների կանխատեսման գիտական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է թռչնաբուծական տնտեսություններում հանդիպող կոլիբակտերիոզի հարուցիչների շիճուկաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և տարբեր շիճուկաբանական տիպերի տարածվածության գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում Գետամեջի և Լուսակերտի թռչնաֆաբրիկաներում արձանագրված հիվանդության դեպքերի հետ կապված մանրէաբանական նյութի համեմատական ուսումնասիրությունն է՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել հարուցչի հակածնային բազմազանությունը և առանձին շիճուկաբանական տարբերակների հնարավոր համաճարակաբանական նշանակությունը։ Քննվում է կոլիբակտերիոզը որպես թռչնաբուծության մեջ կարևոր վարակային խնդիր՝ ուշադրություն դարձնելով հարուցչի կենսաբանական փոփոխականությանը, տարբեր շտամների առանձնահատկություններին և թռչունների օրգանիզմի հետ դրանց փոխազդեցությանը։ Շիճուկաբանական տիպավորումը դիտարկվում է որպես հարուցչի տարբերակման և վարակաբանական իրավիճակի բնութագրման միջոց, որը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր տնտեսություններից ստացված տվյալները և գնահատել շրջանառվող տարբերակների կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկու թռչնաֆաբրիկաների տվյալների համադրությանը՝ դրանց միջև հնարավոր ընդհանրություններն ու տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել նաև թռչունների տարիքային խմբերի, պահվածքի պայմանների, արտադրական միջավայրի և սանիտարական վիճակի կապերը հիվանդության տարածման ընդհանուր օրինաչափությունների հետ՝ առանց դրանք դիտարկելու որպես միակ պատճառական գործոններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լաբորատոր ախտորոշման և շիճուկաբանական նույնականացման նշանակության գնահատումը՝ հիվանդության համաճարակաբանական պատկերը ճշգրտելու տեսանկյունից։ Ստացված տվյալների համակարգումը կարող է նպաստել տարբեր ժամանակահատվածներում և տնտեսություններում շրջանառվող հարուցիչների համեմատական ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև անասնաբուժական հսկողության համար անհրաժեշտ գիտական տեղեկատվության ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարևոր է թռչնաբուծական տնտեսություններում վարակային հիվանդությունների տարածվածության և հարուցիչների բազմազանության վերաբերյալ պատկերացումները խորացնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական մանրէաբանության, շիճուկաբանության, թռչնաբուծության և անասնաբուժական համաճարակաբանության մոտեցումները՝ կոլիբակտերիոզի հարուցիչների շիճուկաբանական կառուցվածքն ու տարածման առանձնահատկությունները բնութագրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների շարժողական ընդունակությունների զարգացման գործընթացում կիրառվող տարբեր մանկավարժական և ֆիզիկական դաստիարակության մեթոդների արդյունավետության համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան շարժողական կարողությունների ձևավորումն ու զարգացումն է՝ ֆիզիկական դաստիարակության դասերի և կազմակերպված շարժողական գործունեության շրջանակում։ Քննվում են արագության, ուժի, դիմացկունության, ճկունության, ճարպկության, հավասարակշռության և շարժումների կոորդինացման զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները՝ հաշվի առնելով դպրոցական տարիքի տարբեր փուլերում երեխաների ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր մեթոդների համեմատությանը՝ պարզելու, թե դրանցից յուրաքանչյուրն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ առանձին շարժողական ընդունակությունների զարգացման վրա։ Դիտարկվում են կրկնողական, խաղային, մրցակցային, շրջանաձև և փոփոխական բնույթի ուսուցողական մոտեցումների կիրառման ընդհանուր սկզբունքները՝ առանց շարժողական ծանրաբեռնվածությունը դիտարկելու որպես բոլոր սովորողների համար միատեսակ։ Կարևորվում է անհատականացված մոտեցումը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքը, պատրաստվածության մակարդակը, շարժողական փորձը և ֆիզիկական զարգացման բնական տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատման տարիքին համապատասխան մեթոդներ և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր մոտեցումների արդյունավետությունը հիմնավորելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև շարժողական առաջադրանքների հաջորդականության, բազմազանության և ուսումնական գործընթացում դրանց նպատակային ներառման ուսումնասիրությունը։ Շարժողական ընդունակությունների զարգացումը դիտարկվում է ոչ միայն ֆիզիկական պատրաստվածության, այլև շարժումների կառավարման, սովորողների ակտիվ մասնակցության և ֆիզիկական դաստիարակության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցչի կողմից սովորողների անհատական առաջընթացի գնահատման և ուսումնական գործընթացի համապատասխանեցման նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆիզիկական դաստիարակության տեսության, մանկավարժության և տարիքային ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ դպրոցականների շարժողական զարգացման համար արդյունավետ և տարիքին համապատասխան մեթոդական սկզբունքները գիտականորեն հիմնավորելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է պոչամբարների և դրանց պատվարային կառուցվածքների կայունության գնահատման հիմնախնդիրներին դինամիկ ազդեցությունների պայմաններում՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով կառուցվածքի, պահվող թափոնային զանգվածի և հիմնատակային գրունտների փոխազդեցության վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են դինամիկ բեռնվածքների հետևանքով գրունտային միջավայրում առաջացող լարումների, դեֆորմացիաների և տեղաշարժերի փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ամբողջ համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սեյսմիկ ազդեցությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ երկրաշարժերի ժամանակ պոչամբարի պատվարներում և նստվածքային զանգվածներում առաջացող փոփոխությունները կարող են էապես տարբերվել ստատիկ պայմաններում դիտվող վարքից։ Քննվում են գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, խոնավության, խտության, հատիկաչափական կազմի և ջրահագեցվածության ազդեցությունները դինամիկ արձագանքի ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծակոտկենային ջրի ճնշման փոփոխությունների, ամրության հնարավոր նվազման և դեֆորմացիաների կուտակման գնահատումը՝ որպես կառուցվածքի կայունության վրա ազդող գործոններ։ Ուսումնասիրվում են նաև պատվարների երկրաչափական առանձնահատկությունները, կառուցման փուլայնությունը, հիմքի պայմանները և պոչային նյութերի տարածական բաշխվածությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել երկրատեխնիկական հետազոտությունների տվյալները, ինժեներաերկրաբանական դիտարկումները և թվային մոդելավորման մեթոդները՝ տարբեր դինամիկ սցենարների պայմաններում համակարգի վարքը գնահատելու նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում կայունության սահմանային վիճակների և առավել զգայուն հատվածների բացահայտմանը, ինչը կարևոր է վտանգների գնահատման և երկարաժամկետ վերահսկման համար։ Դիտարկվում է նաև մոնիթորինգի նշանակությունը՝ տեղաշարժերի, ջրային ռեժիմի և կառուցվածքի վիճակի փոփոխությունները ժամանակին հայտնաբերելու տեսանկյունից։ Նման ուսումնասիրություններն անհրաժեշտ են հանքարդյունաբերական թափոնների պահեստավորման օբյեկտների անվտանգության, շրջակա միջավայրի պաշտպանության և տեխնածին վտանգների նվազեցման գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրունտների մեխանիկայի, երկրատեխնիկայի, սեյսմակայունության և ինժեներական երկրաբանության մոտեցումները՝ դինամիկ ազդեցությունների պայմաններում պոչամբարների կառուցվածքային կայունությունն ու անվտանգության գործոնները համալիր գնահատելու նպատակով։