Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Նարեկացու լեզվական ստեղծագործության մեջ բառային նորաբանությունների ձևավորման, կառուցվածքի, իմաստային առանձնահատկությունների և գեղարվեստական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի ստեղծած կամ նրա գրական լեզվում առանձնահատուկ կիրառություն ստացած բառային միավորներն են, որոնց միջոցով ընդլայնվել են միջնադարյան հայերենի արտահայտչական հնարավորությունները և ձևավորվել ինքնատիպ բանաստեղծական բառապաշար։ Քննվում են նոր բառերի կազմության հիմնական եղանակները՝ բառաբարդումը, ածանցումը, գոյություն ունեցող բառային հիմքերի նոր համադրությունները և լեզվական տարբեր միջոցների ստեղծագործական օգտագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորաբանությունների իմաստային կառուցվածքին՝ պարզելու, թե ինչպես են դրանց միջոցով արտահայտվում հոգևոր ապրումները, մարդու ներաշխարհը, բարոյական ինքնաքննությունը, աստվածաբանական պատկերացումները և վերացական հասկացությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև բառային նորարարության կապը հեղինակի պատկերավոր մտածողության հետ, քանի որ բազմաթիվ նոր կազմություններ ոչ միայն անվանում են որոշակի հասկացություններ, այլև հանդես են գալիս որպես գեղարվեստական պատկեր ստեղծող միջոցներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նորաբանությունների ոճական արժեքի վերլուծությունը՝ դրանց հուզական, արտահայտչական, խորհրդանշական և բանաստեղծական գործառույթների բացահայտմամբ։ Դիտարկվում են բառային միավորների ներքին կառուցվածքը, բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունները, համատեքստային նշանակությունները և դրանց կապը գրաբարի բառակազմական համակարգի ընդհանուր օրինաչափությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կատարվել նորաբանությունների դասակարգում ըստ կազմության եղանակի, իմաստային խմբերի և գործառական նշանակության, ինչպես նաև համեմատություն ժամանակաշրջանի այլ գրավոր աղբյուրներում հանդիպող համապատասխան բառամթերքի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն հարցին, թե հեղինակի լեզվական նորարարությունները ինչպիսի հետագա ազդեցություն կարող էին ունենալ հայ գրական լեզվի, հոգևոր գրականության և բանաստեղծական խոսքի զարգացման վրա։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն հեղինակի անհատական լեզվաոճական համակարգի, այլև միջնադարյան հայերենի բառակազմական ներուժի մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմական բառագիտության, բառակազմության, իմաստաբանության և ոճագիտության մոտեցումները՝ Նարեկացու լեզվական նորարարության առանձնահատկությունները համակարգված բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է գալարմինի և D-15 գալարմինի ազդեցության որոշ կենսաքիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը սիբիրախտի պայմաններում՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով օրգանիզմում ընթացող նյութափոխանակային և կենսաքիմիական փոփոխությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցությամբ ինչպես կարող են փոփոխվել հիվանդության ընթացքի հետ կապված առանձին կենսաքիմիական ցուցանիշներ և օրգանիզմի պաշտպանական արձագանքները։ Քննվում են վարակային գործընթացի հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային խանգարումները, բջջային և հյուսվածքային մակարդակներում դիտվող փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կապը օրգանիզմի ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆերմենտային համակարգերի ակտիվության, սպիտակուցային և էներգետիկ նյութափոխանակության, օքսիդավերականգնման գործընթացների և այլ կենսաքիմիական ցուցանիշների հնարավոր փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվող նյութերի ազդեցությունը դիտարկվում է համեմատական սկզբունքով՝ պարզելու համար դրանց և հիվանդության ընթացքում ձևավորվող կենսաքիմիական տեղաշարժերի միջև հնարավոր կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օրգանիզմի բնական պաշտպանական մեխանիզմների և նյութափոխանակային հավասարակշռության ուսումնասիրությունը, քանի որ վարակային հիվանդությունների ժամանակ տարբեր օրգան-համակարգերի գործունեությունը կարող է ենթարկվել փոխկապակցված փոփոխությունների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և ընդհանուր կլինիկական դիտարկումների արդյունքները՝ ուսումնասիրվող միացությունների կենսաբանական ազդեցության վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկերացում ձևավորելու նպատակով։ Աշխատանքի նշանակությունը պայմանավորված է նաև դեղաբանական ազդեցության մեխանիզմների բացահայտման անհրաժեշտությամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսական մակարդակում գնահատել տարբեր կենսաքիմիական գործընթացների մասնակցությունը դիտվող ազդեցություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է կենսաքիմիայի, դեղաբանության, վարակաբանության և փորձարարական բժշկության մոտեցումները՝ վարակային գործընթացի ընթացքում ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցությամբ տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունների բնույթն ու փոխկապակցվածությունը պարզաբանելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքային կանաչ տարածքներում ասեղնատերև ծառատեսակների և թփատեսակների վիճակի, կենսաէկոլոգիական առանձնահատկությունների, դեկորատիվ նշանակության և հետագա կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքային միջավայրի պայմաններում տարբեր ասեղնատերևավորների աճի, զարգացման, կենսունակության և արտաքին միջավայրի անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ հարմարվողականության գնահատումն է։ Քննվում են քաղաքային տնկարկներում հանդիպող տեսակների կազմը, դրանց տարածվածությունը, տարիքային և ընդհանուր կենսական վիճակը, ինչպես նաև տարբեր կանաչապատման օբյեկտներում օգտագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Երևանի կլիմայական պայմանների՝ բարձր ջերմաստիճանների, օդի հարաբերական չորության, տեղումների սահմանափակության և քաղաքային միկրոկլիմայի ազդեցությանը բույսերի կենսունակության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև հողային պայմանների, ոռոգման, օդային աղտոտվածության, փոշու, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածության և մարդածին այլ գործոնների հնարավոր ազդեցությունները ծառերի աճի ու դեկորատիվ հատկությունների պահպանման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր տեսակների համեմատական գնահատումը՝ քաղաքային միջավայրին առավել հարմարված, երկարակյաց և կանաչապատման տեսանկյունից արժեքավոր բույսերի առանձնացման նպատակով։ Դիտարկվում են ասեղնատերևավորների գեղագիտական և տարածական գործառույթները զբոսայգիներում, պուրակներում, փողոցային տնկարկներում, բնակելի տարածքների բակերում և հասարակական նշանակության տարածքներում։ Նրանց մշտադալար բնույթը հնարավորություն է տալիս պահպանել կանաչ միջավայրի արտահայտչականությունը նաև տարվա այն ժամանակահատվածներում, երբ տերևաթափ տեսակների դեկորատիվ ազդեցությունը նվազում է։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նոր տեսակների ներմուծման և տեղական պայմաններին հարմարեցման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով կենսաբազմազանության, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և տնկարկների երկարաժամկետ կայունության պահանջները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեսակների ճիշտ ընտրության, խնամքի և քաղաքային կանաչ ենթակառուցվածքների զարգացման նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դենդրոլոգիայի, քաղաքային կանաչապատման, բույսերի էկոլոգիայի և լանդշաֆտային ճարտարապետության մոտեցումները՝ Երևանի կանաչ տնկարկներում ասեղնատերևավորների արդյունավետ և կայուն օգտագործման հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Բեռնարդ Մալամուդի գրական ժառանգության մեջ կրոնական, ռասայական, բարոյական և հասարակական-քաղաքական խնդիրների գեղարվեստական արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի արձակում անհատի ինքնության, բարոյական ընտրության, օտարման, խտրականության, պատասխանատվության և մարդկային արժանապատվության թեմաների փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է հրեական մշակութային ու կրոնական ավանդույթի ազդեցությունը կերպարների աշխարհընկալման, արժեքային համակարգի և ներքին հակասությունների ձևավորման վրա՝ միաժամանակ դիտարկելով նրանց գոյությունը ամերիկյան բազմամշակութային հասարակության պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային և կրոնական ինքնության պահպանման, մշակութային միջավայրին հարմարվելու, տարբեր համայնքների միջև հարաբերությունների և սոցիալական պատկանելության խնդիրներին։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են նախապաշարմունքները, անհավասարությունը և հասարակական սահմանափակումները ներգործում հերոսների ճակատագրերի ու բարոյական որոշումների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տառապանքի, մեղքի, կարեկցանքի, անձնական պատասխանատվության և բարոյական վերափոխման թեմաների քննությունը, որոնք գրողի ստեղծագործական աշխարհում հաճախ կապվում են մարդու՝ ուրիշի հանդեպ ունեցած պարտավորության գաղափարի հետ։ Դիտարկվում են նաև անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունները, սոցիալական մեկուսացումը, նյութական դժվարությունները, հաջողության ձգտումը և դրանց հետևանքով առաջացող արժեքային հակասությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կերպարների համակարգը, սյուժետային կառուցվածքը, խորհրդանիշները, հեգնանքը, փոխաբերական պատկերները և այլ գեղարվեստական միջոցներ, որոնց միջոցով արտահայտվում են ստեղծագործությունների բարոյափիլիսոփայական և հասարակական շերտերը։ Մալամուդի արձակը կարող է դիտարկվել նաև ամերիկյան հրեական գրականության ավելի լայն համատեքստում՝ համադրելով ազգային մշակութային փորձը համամարդկային բարոյական հարցադրումների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, մշակութաբանական, բարոյափիլիսոփայական և համեմատական մոտեցումները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են գրողի ստեղծագործություններում կրոնական ու էթնոմշակութային ինքնության խնդիրները միահյուսվում սոցիալական արդարության, բարոյական պատասխանատվության և անհատի հասարակական գոյության հարցերին։

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցների ազդեցության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության հանրային և միջազգային կերպարի ձևավորման գործընթացում՝ տեղեկատվական հաղորդակցության, մեդիա ներկայացումների և հասարակական ընկալումների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հեռուստատեսությունը, մամուլը, ռադիոն, առցանց լրատվամիջոցները և թվային հաղորդակցության այլ հարթակներ ընտրում, կառուցում և տարածում են երկրի մասին տեղեկատվությունը՝ նպաստելով որոշակի պատկերացումների ձևավորմանը տարբեր լսարանների շրջանում։ Քննվում են լրատվական օրակարգի ձևավորման, թեմաների ընտրության, տեղեկատվության ներկայացման ձևերի, շեշտադրումների և մեկնաբանությունների նշանակությունը պետության քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային կերպարի ընկալման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներքին և արտաքին լսարանների տարբերությանը, քանի որ երկրի մասին տեղական հասարակության պատկերացումները և միջազգային հանրությանը հասցեագրված հաղորդագրությունները կարող են ձևավորվել տարբեր տեղեկատվական միջավայրերում և տարբեր նպատակներով։ Ուսումնասիրվում է նաև միջազգային լրատվամիջոցների դերը Հայաստանի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործում, ինչպես նաև այն հանգամանքը, թե տեղական լրատվական դաշտում ստեղծված նյութերն ինչ ճանապարհով կարող են տարածվել միջազգային տեղեկատվական տարածքում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կառույցների, լրատվամիջոցների, լրագրողների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ հաղորդակցական դերակատարների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ հանրային հաղորդակցության ընդհանուր համակարգում նրանց դերերը հասկանալու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև մշակույթի, պատմական ժառանգության, զբոսաշրջության, տնտեսության, հասարակական կյանքի և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ մեդիա բովանդակության հնարավոր ազդեցությունները երկրի ճանաչելիության և ընկալման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել բովանդակային վերլուծության, համեմատական ուսումնասիրության և մեդիա դիսկուրսի քննության մեթոդներ՝ բացահայտելու տարբեր լրատվամիջոցներում ձևավորվող հիմնական թեմատիկ և ներկայացուցչական միտումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական մեդիայի զարգացման հետևանքով տեղեկատվական միջավայրի փոփոխությանը, որտեղ երկրի կերպարի ձևավորմանը մասնակցում են ոչ միայն ավանդական լրատվամիջոցները, այլև անհատ օգտատերերը և բազմազան թվային համայնքները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մեդիա ուսումնասիրությունների, հանրային հաղորդակցության, իմիջաբանության և միջազգային հաղորդակցության մոտեցումները՝ պետության կերպարի ձևավորման գործընթացում զանգվածային լրատվության միջոցների գործառույթներն ու ազդեցության մեխանիզմները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Ախուրյան գետի ջրահավաք ավազանի արևելյան հատվածի երկրաբնապահպանական վիճակի համալիր գնահատմանը՝ բնական միջավայրի բաղադրիչների, տարածքի երկրաբանական կառուցվածքի և մարդածին ազդեցությունների փոխկապակցված ուսումնասիրության հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածքի երկրաբանական և գեոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունները, ռելիեֆի ձևերը, մակերևութային ու ստորերկրյա ջրային համակարգերը, հողային ծածկույթը, լանդշաֆտները և դրանց տարածական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջրահավաք ավազանին՝ որպես փոխկապակցված բնական համակարգի, որտեղ որևէ բաղադրիչի փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ ջրային ռեսուրսների, հողերի, բուսականության և ընդհանուր էկոլոգիական հավասարակշռության վրա։ Ուսումնասիրվում են բնական երկրաբանական գործընթացները և դրանց բնապահպանական նշանակությունը, ինչպես նաև հողերի էրոզիայի, լանջային գործընթացների, մակերևութային հոսքի և այլ բնական երևույթների տարածական առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող մարդածին ծանրաբեռնվածության գնահատումը։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական հողօգտագործման, բնակավայրերի զարգացման, արդյունաբերական և ենթակառուցվածքային գործունեության, բնական ռեսուրսների օգտագործման և թափոնների հնարավոր ազդեցությունները հողերի ու ջրային համակարգերի որակի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել դաշտային ուսումնասիրությունների, ջրի և հողի նմուշների լաբորատոր վերլուծությունների, տեղագրական ու թեմատիկ քարտեզների, հեռահար զոնդավորման և երկրատեղեկատվական համակարգերի միջոցով ստացված տվյալները։ Տարածական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել տարբեր աստիճանի բնապահպանական ծանրաբեռնվածություն ունեցող տեղամասերը, բացահայտել առավել զգայուն տարածքները և կազմել համապատասխան թեմատիկ քարտեզներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային և հողային ռեսուրսների պահպանության, աղտոտման կանխարգելման, բնական լանդշաֆտների կայունության և տարածքի ռացիոնալ օգտագործման խնդիրներին։ Երկրաբնապահպանական գնահատման արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բնապահպանական մշտադիտարկման, տարածքային պլանավորման և բնական ռեսուրսների կառավարման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երկրաէկոլոգիայի, ջրաբանության, երկրաբանության, ֆիզիկական աշխարհագրության և երկրատեղեկատվական վերլուծության մեթոդները՝ ջրահավաք ավազանի բնական համակարգերի վիճակը և մարդածին ազդեցությունների տարածական առանձնահատկությունները բազմակողմանի գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կապի և հեռահաղորդակցության ոլորտում մարքեթինգային գործունեության առանձնահատկությունների, զարգացման միտումների և արդյունավետության բարձրացման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեռահաղորդակցական ծառայությունների շուկայի կառուցվածքը, սպառողների պահանջարկի ձևավորումը, ծառայությունների առաջարկի առանձնահատկությունները և ընկերությունների մարքեթինգային ռազմավարությունների մշակման սկզբունքներն են։ Քննվում են ոլորտի տեխնոլոգիական արագ փոփոխությունների ազդեցությունը շուկայական հարաբերությունների վրա, նոր ծառայությունների առաջացման պայմանները, մրցակցային միջավայրի ձևավորումը և կազմակերպությունների կողմից հաճախորդների տարբեր խմբերի պահանջմունքների բացահայտման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շուկայի հատվածավորմանը, նպատակային սպառողական խմբերի ընտրությանը, ծառայությունների դիրքավորմանը, գնային քաղաքականությանը, վաճառքի և սպասարկման ուղիների կազմակերպմանը, ինչպես նաև գովազդային ու հաղորդակցական միջոցների կիրառմանը։ Ուսումնասիրվում են հեռախոսային, շարժական կապի, ինտերնետային և այլ հեռահաղորդակցական ծառայությունների շուկայավարման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ծառայությունների ոչ նյութական բնույթը, տեխնիկական որակի նշանակությունը և հաճախորդների սպասարկման շարունակականությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սպառողների վարքագծի, գոհունակության և հավատարմության ուսումնասիրությունը, քանի որ հեռահաղորդակցության ոլորտում կազմակերպությունների երկարաժամկետ արդյունավետությունը մեծապես կապված է ոչ միայն նոր բաժանորդների ներգրավման, այլև գործող հաճախորդների հետ կայուն հարաբերությունների պահպանման հետ։ Դիտարկվում են նաև ծառայությունների որակի, ապրանքանիշի հեղինակության, սակագնային առաջարկների և լրացուցիչ ծառայությունների ազդեցությունը կազմակերպությունների շուկայական դիրքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել մարքեթինգային տեղեկատվության հավաքագրման և մշակման մեթոդները, պահանջարկի գնահատումը, վաճառքի կանխատեսումը և մարքեթինգային ծրագրերի արդյունավետության չափման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թվային տեխնոլոգիաների զարգացման պայմաններում հաճախորդների հետ հաղորդակցության նոր ձևերին և անհատականացված ծառայությունների հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մարքեթինգի, ծառայությունների կառավարման, հեռահաղորդակցության տնտեսագիտության և ռազմավարական կառավարման մոտեցումները՝ կապի ոլորտում կազմակերպությունների շուկայական գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր հասարակական գործիչ, բարերար և ազգային շահերի ներկայացուցիչ Պողոս Նուբարի գործունեության ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի վերջի և XX դարի առաջին տասնամյակների հայկական հասարակական ու քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում նրա կազմակերպչական, բարեգործական, դիվանագիտական և ազգային գործունեության հիմնական ուղղություններն են, ինչպես նաև սփյուռքահայ համայնքների ներուժը համազգային խնդիրների լուծմանը ծառայեցնելու նրա նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում 1906 թվականին Կահիրեում Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության հիմնադրմանը և Պողոս Նուբարի ղեկավար դերակատարությանը․ նա կազմակերպության նախագահն էր հիմնադրումից մինչև 1928 թվականը։ Միությունը սկզբնական շրջանում շեշտադրում էր կրթական, սոցիալ-տնտեսական և մարդասիրական գործունեությունը՝ ձևավորելով տարբեր երկրներում գործող հայկական կառույցների լայն ցանց։ Ուսումնասիրվում է նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած ժամանակաշրջանում նրա քաղաքական ու դիվանագիտական գործունեությունը, երբ հայկական հարցը կրկին հայտնվել էր միջազգային բանակցությունների օրակարգում։ Պողոս Նուբարը ղեկավարել է Հայ ազգային պատվիրակությունը և հայկական շահերը ներկայացրել հետպատերազմյան միջազգային բանակցությունների ընթացքում, այդ թվում՝ 1919 թվականի Փարիզի խաղաղության խորհրդաժողովի շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա գործունեության տարբեր ոլորտների փոխկապակցվածության բացահայտումը․ բարեգործությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սոցիալական օգնություն, այլև որպես կրթության, տնտեսական զարգացման, համայնքային կազմակերպվածության և ազգային հաստատությունների ամրապնդման միջոց։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Հայաստանի հետ նրա կապերին, հայրենադարձությանն ու սոցիալական ենթակառուցվածքների զարգացմանն ուղղված նախաձեռնություններին և հետագայում Նուբարաշենի ստեղծման գաղափարին։ Միաժամանակ նրա քաղաքական գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների և հայկական տարբեր քաղաքական ու հասարակական շրջանակների դիրքորոշումների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ ազգային ներկայացուցչության և դիվանագիտական գործունեության բարդությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց նորագույն պատմության, հասարակական շարժումների, հայկական սփյուռքի և դիվանագիտության պատմության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Պողոս Նուբարի դերը հայկական կազմակերպական կյանքի, բարեգործական համակարգի և ազգային շահերի միջազգային ներկայացման գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայկական առանձնատների ներքին տարածությունների ձևավորման գեղարվեստական, գործառական և ճարտարապետական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնակելի ինտերիերի կազմակերպման այն սկզբունքներն են, որոնց միջոցով ժամանակակից կենսակերպի պահանջները կարող են համադրվել հայկական ճարտարապետության, կիրառական արվեստի և մշակութային ավանդույթների բնորոշ տարրերի հետ։ Քննվում են առանձնատների տարածական կառուցվածքը, սենյակների փոխադարձ կապը, գործառական գոտիավորումը, կահավորման սկզբունքները, լուսավորության կազմակերպումը, գունային լուծումները, հարդարման նյութերի ընտրությունը և դեկորատիվ տարրերի կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընդհանուր օգտագործման և անհատական տարածքների՝ հյուրասենյակի, ճաշասենյակի, խոհանոցի, ննջասենյակների, աշխատասենյակի և օժանդակ հատվածների ներդաշնակ կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով բնակիչների առօրյա գործունեությունը և հարմարավետության պահանջները։ Ուսումնասիրվում են բնական քարի, փայտի, մետաղի, ապակու և ժամանակակից հարդարման այլ նյութերի համադրման հնարավորությունները, ինչպես նաև հայկական զարդարվեստից, գորգագործությունից, փայտագործությունից և քարարվեստից ներշնչված մոտիվների կիրառումը ժամանակակից ինտերիերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ավանդական տարրերի ստեղծագործական վերաիմաստավորման խնդիրը, որպեսզի դրանք հանդես գան ոչ միայն որպես դեկորատիվ մեջբերումներ, այլև ներդաշնակորեն ընդգրկվեն տարածքի ընդհանուր գեղարվեստական հայեցակարգում։ Դիտարկվում են բնական և արհեստական լուսավորության փոխհարաբերությունը, գույների ու նյութերի ազդեցությունը տարածության ընկալման վրա, ինչպես նաև ինտերիերի և շենքի արտաքին ճարտարապետական կերպարի միասնականության հարցերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր ոճային ուղղություններով իրականացված բնակելի ինտերիերներ՝ բացահայտելով ազգային առանձնահատկությունների պահպանման և միջազգային դիզայներական միտումների կիրառման տարբեր ձևերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև էրգոնոմիկային, էներգաարդյունավետությանը, բնական միջավայրի հետ կապին և բնակելի տարածքների փոփոխվող գործառույթներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտերիերի դիզայնի, բնակելի ճարտարապետության, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ժամանակակից առանձնատներում հարմարավետ, գործառական և ինքնատիպ ներքին միջավայրի ձևավորման սկզբունքները ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կրթական ոլորտում խորհրդատվական գործունեություն իրականացնող մասնագետների մասնագիտական այրման և նրանց անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկարատև մասնագիտական լարվածության պայմաններում առաջացող հոգեբանական վիճակներն են, որոնք կարող են արտահայտվել հուզական սպառվածությամբ, աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխությամբ, մասնագիտական ներգրավվածության նվազումով և սեփական արդյունավետության ընկալման փոփոխություններով։ Քննվում են խորհրդատուի աշխատանքի առանձնահատկությունները՝ մարդկանց հետ շարունակական հաղորդակցությունը, պատասխանատվությունը, բարդ իրավիճակներում աջակցություն ցուցաբերելու անհրաժեշտությունը, կազմակերպական պահանջները և մասնագիտական դերերի բազմազանությունը՝ որպես աշխատանքային ծանրաբեռնվածության և սթրեսի հնարավոր աղբյուրներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անձնային այնպիսի հատկանիշների ուսումնասիրությանը, որոնք տարբեր պայմաններում կարող են կապված լինել մասնագիտական լարվածությանը դիմակայելու կամ դրա նկատմամբ ավելի բարձր զգայունության հետ։ Դիտարկվում են ինքնակարգավորման կարողությունը, հուզական կայունությունը, հաղորդակցական առանձնահատկությունները, պատասխանատվության ընկալումը, մասնագիտական մոտիվացիան, ինքնագնահատականը և սթրեսային իրավիճակներին արձագանքելու անհատական ձևերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անձնային և կազմակերպական գործոնների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ մասնագիտական այրումը նպատակահարմար է դիտարկել ոչ թե մեկ առանձնահատկության հետևանք, այլ աշխատանքի պայմանների, սոցիալական միջավայրի և անհատական ռեսուրսների փոխկապակցվածությամբ ձևավորվող բազմագործոն երևույթ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական գնահատման և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ՝ տարբեր անձնային ցուցանիշների և մասնագիտական այրման բաղադրիչների միջև կապերը բացահայտելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մասնագիտական բարեկեցությանը նպաստող գործոններին, թիմային և կազմակերպական աջակցության նշանակությանը, աշխատանքային դերերի հստակությանը և մասնագիտական զարգացման հնարավորություններին։ Ստացված տեսական ընդհանրացումները կարող են օգտակար լինել կրթական կազմակերպություններում աշխատող մասնագետների աշխատանքային միջավայրի բարելավման և մասնագիտական այրման կանխարգելման ծրագրերի գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աշխատանքի հոգեբանության, անձի հոգեբանության, կրթական հոգեբանության և մասնագիտական բարեկեցության ուսումնասիրության մոտեցումները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ուկրաինայի միջև տնտեսական համագործակցության ձևավորման, զարգացման և դրա վրա ազդող հիմնական գործոնների ուսումնասիրությանը՝ երկկողմ տնտեսական հարաբերությունների կառուցվածքի և զարգացման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում արտաքին առևտրային կապերը, ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, ներդրումային համագործակցությունը, արտադրական և գործարար կապերը, ինչպես նաև փոխադարձ տնտեսական հետաքրքրություն ներկայացնող ոլորտների բացահայտումն են։ Քննվում են երկու երկրների տնտեսական հարաբերությունների զարգացման նախադրյալները, շուկաների առանձնահատկությունները, արտահանման և ներմուծման հնարավորությունները, տրանսպորտային ու լոգիստիկ գործոնների նշանակությունը և տնտեսական համագործակցության կազմակերպաիրավական միջավայրի դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն սահմանափակումներին և խնդիրներին, որոնք կարող են խոչընդոտել ապրանքների, ծառայությունների և կապիտալի փոխադարձ շարժին՝ ներառյալ աշխարհագրական հեռավորությունը, տարանցիկ ուղիների կախվածությունը, գործարար տեղեկատվության հասանելիությունը և արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում են արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, սննդի վերամշակման, տեխնոլոգիական ոլորտների, ծառայությունների և այլ ուղղությունների շրջանակում տնտեսական փոխգործակցության ընդլայնման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջազգային և տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների ազդեցության վերլուծությունը, քանի որ երկու երկրների արտաքին տնտեսական կապերը ձևավորվում են ոչ միայն երկկողմ հարաբերությունների, այլև ավելի լայն առևտրային, իրավական և աշխարհաքաղաքական միջավայրի պայմաններում։ Դիտարկվում է նաև գործարար շրջանակների, առևտրային կազմակերպությունների և պետական կառույցների փոխգործակցության նշանակությունը՝ տնտեսական կապերի զարգացման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ պայմանների ապահովման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել արտաքին առևտրի կառուցվածքային ցուցանիշները, տնտեսական համագործակցության տարբեր ձևերը և առանձին ոլորտների ներուժը՝ երկկողմ կապերի զարգացմանը խոչընդոտող և նպաստող գործոնները համակարգելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության, արտաքին առևտրի, տնտեսական համագործակցության և տարածաշրջանային տնտեսական հարաբերությունների մոտեցումները՝ հայ-ուկրաինական տնտեսական փոխգործակցության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները ներկայացնելու նպատակով։

Հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանագիտության, մատենագիտության և հարակից տեղեկատվական ոլորտների վերաբերյալ մասնագիտական գրականության համակարգված մատենագիտական տեղեկատվություն՝ նպատակ ունենալով մասնագետներին, հետազոտողներին, գրադարանային աշխատողներին և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին տրամադրել համապատասխան հրապարակումների մասին կազմակերպված տեղեկություններ։ Նյութերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել գրադարանային գործի տեսության և պրակտիկայի, գրադարանների գործունեության կազմակերպման, գրքային և փաստաթղթային ֆոնդերի համալրման, պահպանման ու օգտագործման, ընթերցողների սպասարկման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի և տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման վերաբերյալ մասնագիտական գրականության շրջանակի մասին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում մատենագիտական գործունեության մեթոդաբանությանը, գրականության հաշվառմանը, դասակարգմանը, նկարագրմանը և թեմատիկ մատենագիտական ցանկերի կազմմանը վերաբերող հրապարակումները։ Տեղեկատվական նյութը կարող է ներառել գրքեր, գիտական աշխատություններ, մեթոդական հրատարակություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ տիպի փաստաթղթեր՝ ներկայացնելով դրանց նույնականացման և որոնման համար անհրաժեշտ հիմնական մատենագիտական տվյալները։ Հրատարակության կառուցվածքը նպաստում է մասնագիտական տեղեկատվության արագ որոնմանը և հնարավորություն է տալիս հետևելու ոլորտային գրականության զարգացման հիմնական ուղղություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նոր մասնագիտական հրապարակումների վերաբերյալ ընթացիկ տեղեկատվության տրամադրումը, քանի որ այն օգնում է գրադարանային և մատենագիտական հաստատություններին համալրել մասնագիտական ֆոնդերը և տեղեկանալ ոլորտում շրջանառվող նոր գաղափարներին, մեթոդներին ու կազմակերպական մոտեցումներին։ Միաժամանակ նման տեղեկատվական աղբյուրը կարող է ծառայել գիտական հետազոտությունների սկզբնական աղբյուրագիտական բազայի ձևավորման, համապատասխան գրականության ընտրության և թեմատիկ որոնումների իրականացման համար։ Նյութերի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության կապերը գրքագիտության, տեղեկատվագիտության, փաստաթղթագիտության և մշակութային ժառանգության պահպանության հետ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունն ունի տեղեկատու, մասնագիտական և հետազոտական նշանակություն՝ նպաստելով ոլորտային գրականության մատչելիությանը, մատենագիտական տեղեկատվության տարածմանը և գրադարանային ու տեղեկատվական գործունեության գիտամեթոդական ապահովմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բառապաշարում բնակության վայր և բնակեցված տարածք արտահայտող լեզվական միավորների իմաստային կառուցվածքի, փոխհարաբերությունների և գործածական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն բառերն ու անվանումներն են, որոնք տարբեր տեսանկյուններից բնութագրում են մարդու բնակության համար կազմակերպված տարածքները, դրանց տեսակները, չափերը, վարչական կարգավիճակը, պատմական ձևերը և հասարակական նշանակությունը։ Քննվում են համապատասխան բառային միավորների իմաստային ընդհանրություններն ու տարբերությունները, հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունները, իմաստային աստիճանակարգերը, ինչպես նաև ընդհանուր և մասնավոր նշանակություն ունեցող հասկացությունների փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քաղաք, գյուղ, ավան, շեն, բնակատեղի և իմաստային առումով հարակից այլ միավորների լեզվական բնութագրերին՝ բացահայտելով դրանց նշանակության հիմնական բաղադրիչները և կիրառության սահմանները։ Ուսումնասիրվում է նաև բառերի պատմական զարգացումը, քանի որ հասարակական հարաբերությունների, վարչատարածքային կազմակերպման և բնակեցման ձևերի փոփոխությունները կարող են արտացոլվել բառապաշարի կազմի ու առանձին բառերի նշանակությունների մեջ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրական լեզվի, բարբառների, պատմական աղբյուրների և ժամանակակից խոսքի նյութերի համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս պատկերացնել տվյալ իմաստային համակարգի ձևավորումն ու զարգացումը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Դիտարկվում են նաև բառերի ոճական և գործառական առանձնահատկությունները՝ պարզելու համար, թե դրանցից որոնք են առավել բնորոշ պաշտոնական, գիտական, առօրյա, պատմական կամ գեղարվեստական խոսքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել համապատասխան բառերի բառակազմական կապերը, դարձվածքային կիրառությունները և տեղանվանական համակարգի հետ առնչությունները։ Իմաստային դաշտի կառուցվածքի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ, թե ինչպես է լեզուն դասակարգում բնակեցված տարածությունների վերաբերյալ պատկերացումները և ինչպիսի լեզվական միջոցներով է արտահայտում դրանց միջև եղած տարբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բառագիտության, իմաստաբանության, պատմական լեզվաբանության և բառարանագիտության մոտեցումները՝ հայերենի տվյալ բառաիմաստային համակարգի ներքին կառուցվածքը և զարգացման առանձնահատկությունները բազմակողմանի ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է պետական կառավարման համակարգում էթիկական սկզբունքների և վարքագծային չափանիշների նշանակության, դրանց ինստիտուցիոնալ ամրապնդման մեխանիզմների և եվրոպական փորձի համեմատական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պայմաններում համապատասխան մոտեցումների կիրառելիությունը գնահատելու տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում հանրային ծառայության այնպիսի հիմնարար արժեքներ են, ինչպիսիք են օրինականությունը, անաչառությունը, պատասխանատվությունը, թափանցիկությունը, բարեվարքությունը, մասնագիտական պարտաճանաչությունը և հանրային շահի առաջնահերթությունը։ Քննվում է պետական ծառայողի մասնագիտական վարքագծի և կառավարման մարմինների նկատմամբ հասարակական վստահության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև էթիկական չափանիշների դերը վարչական որոշումների ընդունման և պետական կառույցների հաշվետվողականության ապահովման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շահերի բախման կանխարգելման, պաշտոնեական դիրքի պատշաճ օգտագործման, նվերների և այլ հնարավոր ազդեցությունների կարգավորման, ծառայողական տեղեկատվության հետ պատասխանատու աշխատանքի և քաղաքացիների նկատմամբ հավասար ու անաչառ վերաբերմունքի սկզբունքներին։ Համեմատական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են եվրոպական տարբեր պետություններում ձևավորված հանրային ծառայության էթիկայի համակարգերը՝ վարքագծի կանոնների, բարեվարքության մեխանիզմների, վերահսկողության, խորհրդատվության և պատասխանատվության ինստիտուտների ընդհանուր առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցը, թե օտարերկրյա փորձի որ տարրերն են պայմանավորված տվյալ երկրների իրավական և վարչական ավանդույթներով, և որոնք կարող են համապատասխանեցվել Հայաստանի պետական կառավարման առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում է նաև միայն իրավական սահմանափակումներով չբավարարվելու անհրաժեշտությունը՝ ընդգծելով կազմակերպական մշակույթի, մասնագիտական կրթության, էթիկական իրազեկվածության և ղեկավարների վարքագծային օրինակի նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր կառավարման մոդելներ և բարեվարքության ապահովման մեխանիզմներ՝ գնահատելով դրանց հնարավոր առավելություններն ու կիրառման սահմանափակումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային կառավարման, վարչական էթիկայի, համեմատական կառավարման և ինստիտուցիոնալ զարգացման մոտեցումները՝ պետական ծառայության բարեվարքության ամրապնդման և միջազգային փորձի տեղայնացման հնարավորությունները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։